[CUNNING LADY]REASON ลุ้นรักจับหัวใจ My Queen [YURI]

ตอนที่ 31 : TWENTY-EIGHT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    3 ก.ค. 63

สามวันนับจากที่เอลิซาเบธเด้งออกจากตำแหน่งประธานบริษัท PTN แบบงงๆ ตั้งแต่วันนั้นที่พ่อประกาศจัดงานแถลงข่าวเพื่อให้ลูกพี่ลูกน้องของเธออย่าง แคทเธอรีน แอนเดรีย เพย์ตัน ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน เอลิซาเบธคิดว่าเธอไม่สามารถต่อต้านได้ในเวลานั้น เธอควรจะควบคุมอารมณ์และถอยออกมา เธออยากรู้เหตุผลจากเคทมากกว่า เคทไม่เคยชอบทำงานออฟฟิศ แล้วทำไมอยู่ๆ เธอถึงได้มาเชิดหน้าอยู่ที่นี่ได้ บางทีเคทอาจจะโดนบังคับเหมือนอย่างเธอก็ได้

ทุกเรื่องต้องมีเหตุผล

เอลิซาเบธถือโอกาสเข้ามาที่บริษัทอย่างโจ่งแจ้ง พนักงานทุกคนต่างมองมาที่เธอตั้งแต่หน้าบริษัทยันชั้นบนสุดของตึก พวกพนักงานแต่ละคนมองเธอด้วยใบหน้าแตกต่างกันไป งุนงง แปลกใจ ใช่… พวกนั้นอยู่ในอารมณ์เดียวกันกับเธอตอนนี้ ในหัวของคนเหล่านี้คงจะมีแต่คำถามที่ว่า ทำไมเธอโดนถอดออกจากตำแหน่ง แม้กระทั่ง เลขาคนสำคัญหน้าห้องของเธอ ที่ทำหน้ากระอักกระอ่วนใจสุดๆ เมื่อเห็นเธอมายืนอยู่ตรงหน้า

“คุณเอลิซาเบธ…”

เธอลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ ก่อนจะทำหน้าเลิ่กลั่กสำนึกผิดที่อยู่ๆ ตัวเองก็ได้มารับใช้ประธานคนใหม่แบบงงๆ

“ฉันอยากพบเคท…หมายถึง ประธานบริษัทน่ะ”

“คุณเอลิซาเบธนัดเอาไว้หรือเปล่าคะ?”

มีอาเลขาของเธอฝืนพูดคำนี้ออกมา เอลิซาเบธรู้ว่ามันเป็นหน้าที่ แต่เธอก็อดโมโหไม่ได้

ที่นี่เป็นบริษัทของเธอนะ ไม่ใช่ของเคท!

“บอกประธานบริษัทที ฉันเชื่อว่าเธออยากให้ฉันเข้าพบแน่”

มีอายกโทรศัพท์ติดต่อหาคนในห้องสักพัก ก่อนจะเอ่ยปากเชิญให้เธอเดินเข้าไป

ทุกอย่างในห้องยังเหมือนเดิม แต่ที่แปลกตาไปคือผู้หญิงที่นั่งโดดเด่นอยู่บนเก้าอี้ ซึ่งไม่ใช่เธอ

เคทอยู่ในชุดสูทดูดีสีน้ำเงินเข้ม ผมสีบลอด์ของเธออ่อนกว่าเอลิซาเบธ ใบหน้าเซ็กซี่ของเธอทำให้เอลิซาเบธอิจฉา

“ไง อลิซ”

ริมฝีปากสีแดงสดเอ่ยทักทายอีกคน และน้ำเสียงนั้นไม่สบอารมณ์เลยที่พบเอลิซาเบธ

“ไง”

เอลิซาเบธทักเสียงห้วน เคทชอบเรียกชื่อเล่นเธอแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ เพราะเอลิซาเบธนั้นชอบนิทานเรื่อง อลิซ อินวันเดอร์แลนด์มาก มิหนำซ้ำยังชื่อเหมือนตัวเอกในเรื่องอีก จึงทำให้เคทเรียกติดปากมาตั้งแต่ตอนนั้น

“ฉันกะว่าเธอจะมาเร็วกว่านี้ซะอีก”

“แต่เธอก็ทำหน้าไม่พอใจที่เห็นฉันมา”

“ก็นะ ไม่แปลกหรอก”

คำพูดของเคทมีนัยน์บางอย่าง

“เธอบอกไม่ชอบทำงานออฟฟิศไงดอกเตอร์เพย์ตัน”

“อย่าได้เริ่มเชียว”

เคททำหน้าหงุดหงิด และเอลิซาเบธรู้ดี

ประวัติคร่าวๆ ของเคทน่าสนใจอยู่มาก เธอมีความเป็นเพย์ตันน้อยมาก เธอไม่ได้หวังผลกำไรเหมือนอย่างเพย์ตันคนอื่นๆ แต่เธอรักการผจญภัยเหมือนแม่ของเธอ หญิงงามชาวอังกฤษที่อยู่ๆ ก็ไปต้องตาต้องใจคนบ้าอำนาจอย่างลุงแท้ๆ ของเธอ โจนาธาน เพย์ตัน เคทเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ แขนงศิลปะวัฒนธรรม และวัตถุโบราณ เธอเป็นนักโบราณคดีอิสระ ทำงานให้บริษัททั้งรัฐและเอกชน เดินทางไปในสถานที่ต่างๆ ถึงแม้เธอจะประจำอยู่ที่วอชิงตันดีซี แต่ที่นั่นเหมือนไม่ใช่บ้านของเธอ เธอมีบ้านอยู่ทุกแห่ง และอยู่ไม่เป็นที่ ที่สำคัญ เธอเกลียดงานที่ต้องอยู่ในห้องนานๆ

“งั้นก็คุยกันเรื่องที่เธอมาแย่งตำแหน่งของฉันไปเป็นไง”

“…”

“เธอเงียบ”

“ก็..” เคทหมุนเก้าอี้หลบตาคนตัวสูง เอลิซาเบธเดินมาหยุดตรงหน้าอีกฝ่าย

“เธอควรจะพูดความจริงนะ ฉันรู้ได้เลยว่าเธอไม่อยากมาที่นี่ เธอไม่ชอบนิวยอร์ก”

“…”

“เธอโดนพ่อของฉันจับจุดอ่อนได้สิท่า”

เคทถอนหายใจ และยกมือยอมแพ้ ก่อนจะชวนให้เธอไปนั่งโซฟารับแขกที่มุมห้อง

“ต้องขอบอกเลยว่าเรื่องของฉันบ้าบอสิ้นดี ฉันควรจะได้รวมทีมไปสำรวจที่แคนาดา ไม่ใช่มาอยู่ที่นิวยอร์ค”

“แล้วมันเกิดอะไร”

“คุณอาอีธานไปคุยกับพ่อของฉันเรื่องบริษัท PTN เขาบอกว่าฉันเหมาะสมที่จะเป็นประธานบริษัทคนต่อไป เธอก็รู้จักพ่อของฉันใช่ไหมล่ะ พอเขาได้ยินว่าบริษัทต้นตระกูลของเพย์ตันว่าง เขาก็จับฉันยัดใส่ทันที โดยที่ไม่ถามฉันสักคำ”

“…”

“พ่อยื่นคำขาดกับฉันสองทางคือ ฉันต้องไปเป็นประธานบริษัท PTN หรือไม่ก็แต่งงานกับลูกสาวเจ้าของกิจการสนามบินที่วอชิงตัน มันแย่มาก! สมัยนี้ยังมีเรื่องบังคับกันแต่งงานอยู่อีกเหรอ แถมฉันยังไม่เคยเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ”

เอลิซาเบธไม่แปลกใจเลยที่เคทจะโดนบังคับให้แต่งงาน นั่นก็เพราะเธอค่อนข้างเป็นคนเจ้าชู้เสียเหลือเกิน

“ก็ตระกูลเพย์ตันนี่นะ อะไรก็บังคับขู่เข็ญไปหมด”

“ฉันกำลังจะบ้าตายอยู่แล้ว”

“…”

“แล้วเรื่องราวของเธอมันเป็นมายังไง”

เอลิซาเบธเล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นให้ฟัง เริ่มตั้งแต่ที่เธอรู้จักกับเทเรซ่าจนเกิดเป็นความรัก และอุปสรรคทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตรักของเธอ และสุดท้ายที่พ่อของเธอให้เลือกระหว่างบริษัทกับเทเรซ่า เคทได้ฟังแล้วก็ทำหน้าสงสารเธอทันที

“พ่อของเราบ้าอำนาจจริงๆ ฉันรอสักวันที่จะเอาคืน ฉันจะหนีไปจากอเมริกาคอยดูซิ”

“ได้รู้เรื่องของฉันแล้วเธอจะทำยังไงต่อไป”

“ถามได้ ก็คืนบริษัทให้เธอสิ”

“อย่าเพิ่ง แล้วเธอจะลำบากนะ อีกอย่างพ่อของฉันต้องหาคนอื่นมาแทนเธอแน่ และมันจะยิ่งแย่เข้าไปอีกนะ”

“ยังไงก็ลองไปคุยดูก่อนนะ ฉันว่าคุณอาอาจจะเข้าใจ”

“เธอก็พูดปลอบใจตัวเองไปได้นะ ก็รู้ๆ อยู่ว่าพ่อของเราสองคนเป็นคนยังไง”

“…”

“…”

ทั้งสองเงียบไปราวกับใช้ความคิดของใครของมัน แล้วอยู่ๆ เคทก็ยิ้มร้ายกาจออกมา

“ฉันว่าเรื่องนี้ต้องถามผู้รู้เรื่องการแก้แค้น”

“…?”

“จีน่าไง”

ถูกต้องแล้ว

เอลิซาเบธเห็นด้วยกับความคิดนั้น


เคทไม่เคยชอบนิวยอร์ก ผู้คนเยอะแยะ แฟชั่นบ้าบอ และสังสรรค์กันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เธอชอบเดินมากกว่านั่งรถ เพราะฉะนั้น เธอเลยเลือกที่จะเดินไปร้านอาหารซึ่งเป็นสถานที่นัดพบกับอาของเธอ อีธานเป็นบุคคลที่ไม่ชอบรออะไรนานๆ เพราะฉะนั้นเลยเป็นเหตุผลที่เธอเลือกที่จะเดินในวันนี้

ก็ให้รอไปสิตาแก่นั่น

ระหว่างทางมีสายตาของบรรดาหนุ่มๆ จับจ้องมาที่เธออยู่ตลอดเวลา เคทเบื่อกับอะไรแบบนี้ แต่เธอต้องยอมรับ การที่เกิดมามีใบหน้าเซ็กซี่ และรูปร่างที่เพอร์เฟคนั้นนำปัญหามาให้เธออยู่บ่อยครั้ง และบ่อยครั้งที่เธอชอบใช้มันเพื่อดึงดูดคนที่เธอต้องการจะเข้าหา มันได้ผลดี และบางครั้งมันดีมากจนเกิดปัญหาชวนปวดหัวตามมา

“อะไร…นั่นมัน…มาที่นี่ได้ไง”

อีกไม่กี่ก้าวก็จะถึงร้านอาหารระดับห้าดาวที่อีธานนัดเอาไว้ แต่ที่ทำให้เคทหยุดชะงักฝีเท้าเอาไว้ ก็คงจะเป็นหญิงวัยสี่สิบสี่ปี ที่ยังคงความสวยโดดเด่นมีเสน่ห์เอาไว้แม้อายุขนาดนี้ เธอกำลังยืนมองมือถือของเธอด้วยความงุนงง ก่อนที่สายตานั้นจะสบกับเคทพอดี จังหวะนั้นเคทหันหลังกลับ และเดินหนี

นี่ไงปัญหาชวนปวดหัวที่ตามมา

“เคท!”

“…”

“เคท…”

น้ำเสียงหนักๆ ที่เรียกเธอ กับแขนของเคทที่โดนรั้งเอาไว้

“ชาร์ล็อตคุณมาทำอะไรที่นี่”

“แล้วคุณก็เดินหนีฉัน”

“เปล่า”

“คุณทำ”

เคทถอดหายใจ มันเป็นเรื่องที่เธอหนักใจมากที่สุดแล้วในตอนนี้ มันเป็นความผิดพลาดและรักสนุกของเธอ เคทเจอกับชาร์ล็อตโดยบังเอิญที่ไมอามี่ และก็มีค่ำคืนที่สุดแสนวิเศษด้วยกัน และกลับกลายเป็นว่าเธอทั้งสองเสพติดซึ่งกันและกันมาพักหนึ่ง พอเคทได้รู้เรื่องราวอะไรบางอย่างเกี่ยวกับอีกฝ่าย ทำให้เคทอยากตีตัวออกหาก แต่ดูแล้วชาร์ล็อตคงไม่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นง่ายๆ

“อย่าเริ่มทะเลาะกันเลย ฉันกำลังปวดหัว คุณมาทำอะไรที่นี่”

“ว่าไงนะ” ชาร์ล็อตทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เธอพูดออกมา “คุณนัดฉันมาที่นี่ แล้วยังจะมาพูดแบบนี้อีกเหรอ?”

“ฉันไม่ได้นัด คุณพูดเรื่องอะไร”

“นั่นสิ….ฉันคงเป็นได้แค่เพื่อนแก้เหงาของคุณสินะ”

เคททำหน้างง เธอไม่ได้นัดอะไรชาร์ล็อตเลยสักนิด เธอไม่คิดจะนัดใครข้ามเมืองเพื่อมาเจอแบบนี้หรอกนะมันไม่บ้าไปหน่อยเหรอ? แล้วอีกอย่างเธอกำลังมีเรื่องวุ่นวายอยู่ และชาร์ล็อตเองก็รู้เรื่องนี้

“พูดแบบนั้นให้มันได้อะไรขึ้นมา คุณก็รู้นี่ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น ฉันไม่ได้นัดคุณมา คุณก็รู้ว่าเหตุผลที่ฉันมานี่ ฉันโดนบังคับ แล้วฉันก็พยายามหาทางกลับไปอยู่ที่วอชิงตัน ฉันไม่ได้มีแผนมาอยู่ที่นี่ถาวรสักหน่อย เพราะฉะนั้นเรื่องนัดคุณมา หยุดคิดไปได้เลย”

“แล้วใครทำเรื่องบ้าๆ นี่” เมื่อเห็นว่าเคทท่าทางจะพูดจริง ชาร์ล็อตก็ส่งมือถือให้เคทดูข้อความที่ส่งมาหาเธอเมื่อวาน สาเหตุที่ทำให้เธอบินมาที่นิวยอร์ก

‘เคทอยากเจอคุณ

เธอบอกให้ผมติดต่อคุณให้หน่อย เธอคิดถึงคุณ

พรุ่งนี้มาเจอกันที่ร้านมาร์คัสในมิดทาวน์

“แล้วคุณก็เชื่อเนี่ยนะ” เคทส่งมือถือคืนให้ชาร์ล็อต “ถ้าเกิดเป็นผู้ไม่หวังดีทำร้ายคุณขึ้นมาจะทำยังไง”

“ฉันก็หายเหนื่อยที่ได้ยินคุณพูดแบบนี้ คุณยังเป็นห่วงฉันอยู่”

“ใช่…ตอนนี้คุณกลับไปก่อนเถอะฉันมีธุระ”

เคทออกตัวเดินแต่โดนอีกคนรั้งเอาไว้ ชาร์ล็อตตัวสูงกว่าเธอ และเอาแต่ใจ เธอเกือบจะโดนชาร์ล็อตปล้นจูบกลางสาธารณะ เคทเอามือยันไหล่อีกคนเอาไว้ ก็ใครจะอยากให้เป็นข่าวกันล่ะ เธอเพิ่งจะเป็นที่สนใจในนิวยอร์กเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานะ

“คุณก็มีแต่ไล่ฉัน”

“ฉันไล่คุณตอนไหน ที่นี่มันไม่เหมาะที่จะทำแบบนี้นะ”

“ไม่ว่าจะที่ไหนคุณก็พูดแบบนี้ คุณอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าคุณแอบไปกินกับนางแบบฝรั่งเศสคนนั้น”

“อย่าเริ่มเชียว”

เคทเริ่มปวดหัวและหงุดหงิดขึ้นมาจริงๆ

“หรือมันไม่จริง”

มันเป็นเรื่องจริง และชาร์ล็อตเองก็รู้ว่าเคทไม่ได้จริงจังกับเธอตั้งแต่ต้น

“ถ้าคุณอยากเริ่มเรื่องนี้ก็ได้ แล้วทีคุณล่ะคุณบอกหย่ากับสามีของคุณแล้ว และคุณไม่มีลูก แล้วดูสิ่งที่ตามมาซิ ฉันไม่โอเคนะที่ยังคบกับคุณแบบนี้ทั้งๆ ที่ลูกชายวัยเก้าขวบของคุณยังเรียกฉันว่าคุณน้า และวิ่งตามฉัน เขาไม่รู้เรื่องระหว่างเรา และฉันไม่โอเค”

“แต่ชาร์ลีแกชอบคุณนะ”

“เหอะ! พูดออกมาได้ ถ้าคุณอยากอยู่กับฉัน คุณก็ไปหย่ากับสามีคุณสิ”

“ไม่ได้ เขาจะเอากฎหมายมาสู้ และฉันจะเสียชาร์ลีไปให้เขา”

“นั่นมันปัญหาของคุณ”

ชาร์ล็อตรักเคท และเธอก็รู้ด้วยว่าเคทไม่ได้รักเธอ เคทรอเวลาที่จะผลักไสเธอออกไปให้พ้นๆ และที่ว่าคบกัน มันเป็นคำพูดที่เคทพูดให้ดูดีไปอย่างนั้น จริงๆ แล้วเราไม่ได้คบกัน แต่มันเป็นสิ่งที่เธอเรียกร้องเคทเอง เธอตื้อเคท แม้จะรู้ว่าเคทเป็นคนเจ้าชู้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นชาร์ล็อตก็ยังคงรักเคท เพราะเคทเป็นหลายอย่างที่สามีของเธอไม่มี เคทเป็นคนมีเสน่ห์ มองแล้วไม่เบื่อ และเอาใจเธอ ตามใจเธอแทบทุกเรื่อง ให้เกียรติในบางครั้ง นี่คือสิ่งที่ชาร์ล็อตต้องการ ทำให้เธอตัดใจจากเคทลำบาก

“ฉันขอโทษ”

ชาร์ล็อตมีใบหน้าอมทุกข์ เธอเองก็เหนื่อยกับความสัมพันธ์แบบนี้

“คุณไม่ต้องขอโทษหรอกชาร์ล ฉันขอเวลาพักคิดเรื่องนี้ก่อน”

เคทมีน้ำเสียงอ่อนลง

“ก็ได้…”

“…”

“คืนนี้คุณไปหาฉันได้ไหม ฉันพักอยู่โรงแรมใกล้ๆ แถวนี้”

แววตาของชาร์ล็อตมีความต้องการบางอย่างส่งมาถึงเคท และเคทรู้ดีว่ามันหมายความว่ายังไง

เคทพยักหน้า

“ฉันจะโทรหา”

ชาร์ล็อตยิ้มให้เคท แล้วจูบที่แก้มของเธอ ก่อนจะเดินตัวปลิวอย่างเริงร่าออกไป และเป็นจังหวะกับที่เคทถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

เธอควรจะหยุดความสัมพันธ์กับชาร์ล็อตซะ เธอควรจะทำ แต่เธอก็ไม่เด็ดขาดสักที

แบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกันนะ?

ความท้าทาย หรือ ปั่นหัว

เคทแยกไม่ออกเลยสักนิด


“มาช้าไปนะเคท เพราะเธอมาช้า อาเลยสั่งอาหารมากินก่อน ไม่ว่าอะไรนะ”

เสียงของอีธานทักขึ้นหลังจากที่เคทหย่อนสะโพกลงนั่งตรงข้ามโต๊ะ มองอีกคนที่กินสเต๊กเนื้อราคาแพงอย่างเอร็ดอร่อยไม่สนใจเหตุการณ์บ้านเมือง

“ไม่ว่าหรอกค่ะ ฉันมาช้ามีเรื่องให้ต้องคิด”

“ง่ายๆ ที่อาเดาออกเลยก็คือเรื่องของลิซ”

“ใช่ค่ะ” เคทพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่อีธานยังคงใช้ซ้อมจิ้มชิ้นเนื้อเข้าปากอย่างไม่ใส่ใจ

“อลิซเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟังแล้ว คุณอาทำอย่างนี้แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมาคะ ขัดขวางความรักของอลิซไปก็เปล่าประโยชน์”

“เธอไม่สั่งอะไรมากินหรือไง”

“ฉันกินอะไรไม่ลงหรอกค่ะ”

อีธานพยักหน้า

“ก็ตามใจ”

“ฉันไม่อยากเป็นเครื่องมือที่คุณอาใช้แก้แค้น หรือดัดนิสัยของอลิซ เพราะฉะนั้นฉันไม่เอาด้วยหรอก”

“เธอจะเริ่มต้นพูดเรื่องนี้จริงๆ ใช่ไหม แทนที่จะเป็นเรื่องเรียนรู้งานในบริษัท”

“ฉันไม่สนใจงานพวกนี้ อาก็รู้”

“เพราะรู้ถึงได้เรียกเธอมาพบกันที่นี่ไงละเคท อารู้ว่าเธอเป็นคนยังไง ตอนเด็กเธอเลือกที่จะปืนต้นไม้ ถึงแม้จะยังใส่กระโปรงอยู่ แทนที่จะนั่งเล่นตุ๊กตาบาร์บี้แบบลิซ เธอชอบผจญภัย ทำไมอาจะไม่รู้ แต่ตอนนี้ทุกอย่างของเพย์ตันกำลังจะจบลง เพราะลิซไปหลงยัยเด็กตุ๊กตาบาร์บี้นั่น ลิซไม่เหมาะที่จะใช้สมองในการตัดสินใจในเรื่องงาน เพราะสมองไปอยู่กับสิ่งอื่นไปแล้ว”

เคทรู้ดีว่าอีธานก็พูดดีไปอย่างนั้นแหละ เขาไม่ได้กลัวว่าเอลิซาเบธจะทำงานผิดพลาดหรอก เขากลัวลูกสาวของเขาไปลงเอยกับเด็กธรรมดาๆ มากกว่า

“ฉันก็รู้สึกว่าอลิซบริหารงานดีนี่ค่ะ PTN อยู่รอดจนถึงทุกวันนี้ก็เพราะอลิซไม่ใช่เหรอ คุณอามีเหตุผลอื่นมากกว่า”

อีธานวางส้อมและมีดลง ดูเหมือนเขาจะกำลังเริ่มมีอารมณ์

“จะให้พูดกันตามตรงก็ใช่ อามีเหตุผลอื่น และรู้ว่าเธอเองก็รู้แล้วเคท เด็กที่ชื่อเทเรซ่า เกรส ทำให้ลิซไม่น่านับถือ”

“หรือเพราะเธอไม่รวย”

“….?!”

“อาไม่จำเป็นต้องพูดฉันก็ดูออก”

เคทยกยิ้ม ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ถือดี แต่สวยบาดใจ

“ฉันไม่อยากเป็นเครื่องมือของอาอีกต่อไป ฉันจะกลับวอชิงตัน”

เคทพูดก่อนจะลุกขึ้นยืน ราวกับว่าตัวเองเหนือชั้นกว่า แต่สิ่งที่เธอทำนั้นมันเหมือนเป็นดาบสองคม คมดาบนั้นหันมาที่เธออย่างรวดเร็ว เมื่ออีธานโยนรูปใบหนึ่งลงที่โต๊ะอาหาร

“…!”

“ยังมีอีกหลายรูปที่เด็ดๆ เลยถ้าเธออยากจะเห็น”

เขายกไวน์ขึ้นมาดื่มและทำหน้าเยาะเย้ยเธอ

แค่รูปเดียวก็สามารถทำให้เคทหน้าซีดได้ เธอพูดไม่ออกและรู้สึกว่าตัวเองจะจับไข้ มันเป็นรูปที่เธอกับชาร์ล็อตกำลังนัวเนียกันที่อิตาลีเมื่อสองเดือนก่อน

เคทรีบฉวยเอารูปนั้นมาเก็บเอาไว้อย่างรวดเร็ว เธอกำมันเอาไว้แน่นราวกับอยากให้มันแหลกคามือ

พระเจ้า….เขามันสัตว์ร้าย อีธานจ้างคนสะกดรอยตามเธออย่างนั้นน่ะเหรอ?

“ภาพออกมาสวยใช้ได้เลย ว่าไหม”

เคทนั่งลง อีธานเห็นได้ชัดว่าความโกรธนั้นไม่ทำให้เธอสวยน้อยลงเลย

“คุณอาต้องการอะไรจากฉันกันแน่”

“อาบังเอิญรู้ว่าเธอโดนบังคับแต่งงาน แต่เสียดายที่โจนาธานไม่รู้ว่าลูกสาวของตัวเองเป็นกิ๊กกับเมียนักการเมืองชื่อดัง” อีธานแสร้งตีหน้าเจ็บปวด “โจคงใจหายน่าดูที่ลูกสาวของเขาทำอย่างนั้น เพราะถ้าเป็นข่าวจะสร้างความอับอายให้ตระกูลมากแค่ไหน มิหนำซ้ำงานแต่งงานของเธอก็จะเร่งให้เร็วขึ้นอีก น่าสงสารนะ”

เขากำลังทำในสิ่งที่เอลิซาเบธกับจอร์จิน่าบอกเธอตลอดเวลา ทั้งสองเตือนเธอ แต่เธอคิดว่าตัวเองจะสามารถสู้ได้ วันนี้เคทได้รู้แล้ว ว่าเธอพลาดมากแค่ไหน เธอกลายเป็นหมากในเกมส์ของอีธานไปเต็มๆ

เขาวางแผนเอาไว้นานแล้วสินะ

“คุณอาเลยคิดจะแบล็กเมลฉัน”

“พูดอย่างนั้นก็ร้ายกาจเกินไปนะ เรียกว่าเตือนสติจะดีกว่า” เขาหัวเราะก่อนจะเริ่มพูด “ชาร์ล็อตหลงเธอมากเลยนะดูจากรูปวันนี้”

เขาทิ้งอีกรูปลงมา ซึ่งทำให้เคทเริ่มเข้าใจสถานการณ์ อีธานเป็นคนส่งข้อความหาชาร์ล็อต และทำให้เธอมาที่นี่ เพื่อที่จะถ่ายช็อตเด็ด และแน่นอนว่าเขาได้มันสมใจ

“ยังมีอีกเยอะเลย ที่ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส ไทย ชิลี …”

“พอเถอะ! คุณอาจะให้หนูทำอะไรก็ว่ามา”

เขายิ้ม ชี้ที่หน้าเธอ

“รู้ไหมว่าหลานเหมือนแอนนามากแค่ไหน…ตรงที่หลานโมโหแต่ก็ยังสวยเหมือนเดิม”

แหงละ แม่เธอเป็นผู้หญิงที่สวยอยู่แล้ว และมันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาทำท่าล้อเล่นกวนประสาท

“เข้าเรื่องดีกว่าค่ะ”

“ก็ได้ ขอเสนอง่ายๆ เลย เธอก็แค่อยู่เป็นประธานบริษัทต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าลิซจะสำนึกผิดแล้วคลานกลับมาหาอา”

ลิซ คงยอมทำหรอกนะ

“แล้วฉันจะได้อะไรเป็นการตอบแทน”

“ตามที่ต้องการ หลานรัก”

เคทตอบแทบจะทันที

“จะต้องไม่มีงานแต่งงานของฉันเกิดขึ้น และคุณอาห้ามมายุ่งกับฉันอีก”

“…”

เขายิ้ม

“ยังคงรักสนุกอยู่เหมือนเดิมสินะ”

เคทยกไวน์ขึ้นมาจิบ เรื่องนี้ทำให้เธอคอแห้งเป็นผุยผง

“ฉันไม่ใช่เพย์ตันที่มัวแต่ห่วงเรื่องอำนาจไร้สาระ”

“ผิดแล้วเคท หลานน่ะเป็นเพย์ตันร้อยเปอร์เซ็นต์เลยล่ะ ลิซยังไม่ได้ครึ่งหลานด้วยซ้ำ”

“…?”

“เธอสนุกกับการปั่นหัวคนอื่นใช่ไหมล่ะ”

“ไม่จริง”

“อามองเห็นเธออย่างชัดเจนทีเดียว เคท”

“…!”

ให้ตายเถอะ เธอเกลียดคนรู้ทันจริงๆ


วันนี้เป็นวันดีของเทเรซ่า เธอได้เข้าไปคุยกับบรรณาธิการที่เรียกตัวเธอเข้าไปสัมภาษณ์ เรียกว่าดูตัวจะดีกว่า เธอตื่นเต้นมากที่นิยายแฟนตาซีของเธอได้รับการตอบรับ และบรรณาธิการคนนั้นบอกว่านิยายของเธอจะได้ตีพิมพ์ในทันที เดือนหน้าผลงานของเธอจะได้ออกสู่สายตาของนักอ่านอย่างแน่นอน เทเรซ่าไม่ได้คิดหนักเรื่องที่ว่าสิ่งที่ถ่ายทอดออกไปโดยจินตนาการของเธอนั้น ผู้อ่านจะเข้าถึงมันหรือไม่ แต่เธอคิดแค่ว่ามันดีแล้วจริงๆ ที่เธอก้าวข้ามความสำเร็จอีกขั้นในความฝันของเธอ

นั่นคือ เธอเลือกที่จะเป็นนักเขียน

‘ฉันดูออก นิยายเล่มนี่ต้องติดอันดับแน่ๆ ช่วงนี้นิยายแฟนตาซีกำลังมาแรง ฉันยินดีกับคุณล่วงหน้าเลยนะคะ’

ได้ยินบรรณาธิการคนนั้นพูดเทเรซ่าก็หัวใจพองโต นิยายแฟนตาซีของเธอกล่าวถึง แครี่ ลอดจ์ ตัวเอกของเรื่อง เธอเป็นนักรบเฟฝึกหัดที่อาศัยอยู่ปะปนกับมนุษย์ เธอมีปมด้อยในเรื่องของพลัง ถูกเพื่อนล้อ เหยียดหยาม จนในที่สุดทุกอย่างล้วนมีปาฏิหาริย์เสมอ เธอกลายเป็นผู้กล้าเข้าเป็นองครักษ์ของราชินีเฟ และมีเรื่องราวกุ๊กกิ๊กของเธอกับแม่มดทรงเสน่ห์ในรั้ววัง และเรื่องราวก็มาถึงจุดอันน่าพิศวงตามแบบแฟนตาซี ที่เทเรซ่าคิดเอาไว้ว่าจะต้องมีภาคต่อ เธอยินดีที่จะเขียนต่อหากมันไปได้สวย

เทเรซ่าก้าวเข้ามาในร้าน ระฆังที่ร้านกระทบประตู ในร้านดูเงียบผิดปกติ ลูกค้าไม่ค่อยเยอะเหมือนทุกวัน และสายตาของเธอก็ไปกระทบเข้ากับหญิงสาวพราวเสน่ห์ที่ตีหน้ายักษ์ใส่เธอตรงมุมโซฟาชุดเล็กๆ ใกล้เคาน์เตอร์ เทเรซ่ากลืนน้ำลาย เธอไม่ได้เจอจอร์จิน่าอีกเลยตั้งแต่วันที่เธอโดนจับตัวไป และจอร์จิน่าก็เป็นหนึ่งในคนที่ไปช่วยชีวิตเธอในวันนั้นด้วย

ถึงว่าทำไมในร้านเงียบผิดปกติ

“สะ สวัสดีค่ะ คุณจอร์จิน่า” แม้แต่เทเรซ่าก็ไม่อาจจะพูดเต็มเสียงได้ เธอเหลือบไปมองมาร์ก โรร่า และโทบี้ พนักงานในร้านที่ต่างทำหน้าหวาดผวาจอร์จิน่าอยู่ ทุกคนรู้ว่าจอร์จิน่าเป็นตัวแม่วีนเหวี่ยงของวงการธุรกิจมากแค่ไหน

จอร์จิน่ากอดอก และชี้ให้เทเรซ่ามานั่นที่โซฟาเล็กตัวถัดไป เธอไม่มีทางเลือกเลยเดินเข้าไปนั่งตรงนั้น แน่นอนว่าเธอเกรงสุดตัว แต่ยังไงซะ เธอก็ต้องเอ่ยขอบคุณจอร์จิน่าด้วยตัวเอง

“คือว่า…ฉันขอบคุณคุณจอร์จิน่ามากเลยนะคะ ที่….คุณช่วยชีวิตฉันเอาไว้ ถ้าไมได้…”

“เธอควรไปขอบคุณลิซมากกว่า ยัยนั่นไปร้องไห้จนหมดสติต่อหน้าฉัน”

เอลิซาเบธไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้เธอฟังเลย เทเรซ่ารู้สึกเศร้าใจเมื่อได้ยินแบบนั้น

จอร์จิน่าคงสังเกตเห็น เธอเลยตัดบท

“แล้วลิซไปไหน ให้ฉันนั่งรอนานเกินไปแล้วนะ จะห้านาทีแล้ว ไร้สาระสิ้นดี”

ห้านาทีเนี่ยนะ?

เทเรซ่าอดแปลกใจไม่ได้กับคำว่า รอนาน ของจอร์จิน่า เธอก็มองไปที่แก้วบรรจุน้ำผลไม้ พลางสงสัยว่าใครเอามาเสิร์ฟจอร์จิน่า อาจจะเป็นไรร่า เพราะเธอใส่ใจการบริการลูกค้าเสมอ

“คุณจอร์จิน่าจะรับอะไรเพิ่มไหมคะ”

คนหน้าสวยส่ายหน้าบูดบึ้ง

เธอคงอยากจะอยู่เงียบๆ เพราะงั้นเทเรซ่าเลยนั่งตัวลีบอยู่ตรงนั้น พลางคิดไปว่าจอร์จิน่ากับเอลิซาเบธนัดแนะกันเรื่องอะไร

ผ่านไปสองนาทีจอร์จิน่าก็พูดขึ้นมาอีก

“นานไปแล้วนะ กำลังตกงานอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำงานก็ไม่ได้ทำยังจะมาสาย คนตกงานภาษาอะไร”

“เจ็บนะ สิ่งที่เธอพูดเมื่อกี้น่ะ”

เอลิซาเบธเดินเข้ามาในร้าน

“เธอได้ยินด้วยเหรอ?”

“เสียงเธอดังออกไปนอกร้านเลย นินทาอะไรให้มันเบาๆ หน่อย”

จอร์จิน่าหยักไหล่

“นักสืบของเธอยังมาไม่ถึงเหรอ?”

เอลิซาเบธนั่งลงข้างเทเรซ่า จุ๊บที่แก้มของเธอ ก่อนจะหันไปถามเพื่อนสาว

“ยัง สายพอๆ กับเธอเลยล่ะ ปกติไม่ใช่คนสายอะไรนะ”

“มีเรื่องอะไรกันเหรอคะคุณเอลิซาเบธ”

เทเรซ่ากระซิบถามเธอ

“อ่อ ยังไม่ได้เล่าให้คุณฟังซินะ เดี๋ยวคุณคงได้รู้ค่ะเทรซ” เอลิซาเบธหันไปหาจอร์จิน่า “ว่าแต่คุณแคโรไลน์ล่ะ ไม่เห็นตามมาด้วยเลย”

“ไปทำธุระแถวๆ นี้ แล้วยัยเคทคนสวยล่ะ หายไปไหน”

“ไม่รู้ซิ โทรไปก็ไม่รับตั้งแต่เมื่อวาน”

“โดนพ่อของเธอเล่นงานชัวร์”

“เธอก็เดาไปเรื่อย”

“ฉันเคยเดาผิดเมื่อไหร่กันล่ะ”

เอลิซาเบธไม่กล้าพูดออกมาได้เต็มปากนัก มันมีปัจจัยหลายๆ อย่างที่เคทอาจจะไปเข้าข้างพ่อของเธอ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เธอจะได้สู้กับเคทอีกรอบจริงๆ นะเหรอ

หนักใจจริงๆ เลย

เสียงระฆังกระทบประตูบ่งบอกว่ามีคนกำลังเข้ามาในร้าน และเป็นเช่นนั้น เทเรซ่าเหลือบมอง เธอคนนี้คงไม่ใช่ลูกค้าธรรมดาแน่นอน เทเรซ่ากำลังจะกล่าวต้อนรับ แต่ผู้หญิงคนนี้พูดขึ้นมาเสียก่อน

“รถติดขอโทษด้วยนะมิสเวสท์”

น้ำเสียงกวนแต่ใบหน้าของผู้หญิงคนนี้ดูเท่และเย็นชาแปลกๆ เทเรซ่าต้องขอบอกว่าเธอคนนี้ดูสวยคูลๆ สวมเสื้อเชิ้ตบางสีขาวกับกาเกงหนังรัดรูปสีดำ ผมของเธอเป็นสีบลอนด์ยาวประบ่า ใบหน้ากลมสวย เหมาะกับดวงตาสีน้ำตาลสว่างของเจ้าตัวยิ่งนัก

เป็นผู้หญิงที่สวยซ่อนเท่จริงๆ เลย ใช่คนที่ชื่อว่าเคทหรือเปล่านะ?

“นั่นมัน…ฟรานเซส ไฮด์ ถ้าฉันเดาไม่ผิด”

เอลิซาเบธกระซิบจอร์จิน่า ซึ่งทำให้เทเรซ่ารู้ว่าเธอเดาผิด

“ฉันไม่ได้มานั่งปรึกษาปัญหาชีวิตกับลูกคนรวยในแอตแลนต้านะ ฉันบอกให้เธอจ้างนักสืบ…”

“ชู่ว์! เงียบหน่อย พูดอย่างนี้เธอไม่รู้จักสิท่า ฟรานเซสเป็นนักสืบเอกชนย่ะ”

“หา จริงเหรอ เธอไปรู้จักฟรานเซสที่ไหนน่ะ”

“เราทำธุรกิจด้วยกันค่ะ” หญิงสาวคนนั้นนั่งลงทันทีโดยที่ได้เอ่ยคำเชิญให้เหมื่อยปาก

“อย่าบอกนะคะว่าคุณ…คอลัมน์แฉของจีน่า คุณนี่เองที่คอยสืบเรื่องฉาวๆ ของไฮโซ นักธุรกิจให้จีน่า”

เอลิซาเบธปะติดปะต่อเรื่องได้

“ใช่และแพงมาด้วย” จอร์จิน่าสมทบ

“แต่มันก็คุ้มไม่ใช่เหรอคะ” ฟรานเซสยิ้ม ก่อนจะลดเสียง “แล้วเราจะคุยกันตรงนี้เลยใช่ไหม เรื่องให้สืบเรื่องฉาวๆ ของอีธาน เพย์ตัน”

เทเรซ่าตกใจเมื่อได้ยินประโยคนี้ เอลิซาเบธกำลังจะวางแผนทำอะไรกันแน่

“เราเข้าไปคุยกันในห้องด้านในดีกว่า”

ฟรานเซสพยักหน้า รอยยิ้มของเธอเท่มาก จนเทเรซ่าอดชื่นชมไม่ได้

ตรงนี้มีแต่ดงคนสวยจริงๆ สินะ

เทเรซ่าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอเลยเลือกที่จะไม่เข้าไปฟังแผนการที่จอร์จิน่ากับเอลิซาเบธวางเอาไว้เพื่อเอาคืนอีธาน เทเรซ่ารู้ตั้งแต่วินาทีที่นักสืบฟรานเซสคนนั้นพูดออกมา

“แล้วเราจะคุยกันตรงนี้เลยใช่ไหม เรื่องให้สืบเรื่องฉาวๆ ของอีธาน เพย์ตัน”

คงไม่ต้องถามเอลิซาเบธให้ยาก แต่เทเรซ่าก็รู้สึกไม่สบายใจ ถ้าอีธานรู้เข้า เขาจะทำอะไรกับเอลิซาเบธอีก เธอไม่อยากคิดเลย ส่วนคุณนักสืบคนนั้นก็ทำท่าจะสนุกกับเรื่องนี้ซะด้วยสิ

ทำไมคุณเอลิซาเบธต้องทำเรื่องเสี่ยงๆ แบบนี้ด้วยนะ

“คุณเอลิซาเบธคะ เราไปบอกให้คุณนักสืบหยุดเถอะค่ะ เรื่องของคุณอีธาน…”

แต่ทว่าคนที่นอนอยู่บนโซฟาตัวยาวหน้าทีวีกลับไม่ได้ฟังเธอเลย ดวงตาจับจ้องอยู่ที่มือถือ และนิ้วทั้งสองกดหยิกๆ หมกมุ่นอยู่กับคู่ต่อสู้ในอีกโลกหนึ่ง เอลิซาเบธกลายเป็นคนติดเกมส์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอไม่น่าสอนให้เอลิซาเบธรู้จักเกมส์ต่อสู้อัพเลเวลพวกนี้เลย

“เฮ้ ฉันกำลังเสีย HP เยอะเลย มันอาจโดนมอสเตอร์ทุบจนตาย”

เอลิซาเบธหน้างอเมื่อมือถือของเธอโดนฉกไป

“คุณเอลิซาเบธไม่ฟังฉันเลย”

“ฉันได้ยินคุณพูดค่ะ แต่ฉันไม่ยอมยกเรื่องนี้ให้พ่อหรอก เขาทำฉันอับอายมาเยอะ ถึงเวลาของเขาบ้างแล้วค่ะ เรื่องฉาวๆ ของพ่อต้องมีมากกว่าสอง เราต้องสู้กลับบ้างสิคะ”

เทเรซ่านั่งลงข้างๆ อีกคน

“แต่คุณอีธาน…เป็นพ่อของคุณนะคะ”

“…”

เอลิซาเบธมองอีกคนด้วยสายตาที่อ่อนโยน เทเรซ่าแสนดีแบบนี้เสมอ

“ผลที่จะตามมามันก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมากหรอกนะคะเทรซ พ่อของฉันเกลียดการเสียหน้าเป็นที่สุด ฉันแค่อยากให้เขาได้รู้ซึ้งถึงมันบ้าง ถ้าพ่อของฉันใช้สื่อถล่มฉัน ฉันก็จะทำแบบเดียวกัน เอาให้สมน้ำสมเนื้อกันไปเลย”

“แต่ว่า…”

“เทรซคะ” เอลิซาเบธกุมมืออีกคนเอาไว้ “ฉันไม่อยากเสียคุณไปเพราะเรื่องแบบนี้เลย ถ้าเราไม่สู้กลับ เราจะเสียเปรียบ คุณต้องเชื่อใจฉันนะคะ”

ได้ยินน้ำเสียงที่อ่อนหวาน นุ่มนวลแฝงไปด้วยความจริงจังแบบนั้นเทเรเซ่าก็ไม่กล้าที่จะขัดได้ลงคอ เธอยกมือเอลิซาเบธขึ้นมา แล้วแตะริมฝีปากเบาๆ ที่หลังมือสวยนั้น

“ฉันเชื่อใจคุณเอลิซาเบธค่ะ”

เอลิซาเบธยิ้มน่ารักราวกับเด็กน้อย เทเรซ่าเห็นมุมนี้บ่อยมากขึ้น เอลิซาเบธเคยบอกกับเธอว่า เมื่อไหร่ที่เธอยิ้มและทำตัวน่ารักแบบนี้ เทเรซ่าสามารถจูบเธอได้หากอยากจูบ นึกเรื่องแบบนี้ทีไรก็ร้อนที่ใบหน้าตลอดเลย เธอเป็นอะไรไปแล้วนะ เพราะความน่ารักของเอลิซาเบธทำให้เธอเสียการควบคุมอยู่เสมอ

“…!”

เอลิซาเบธจูบเทเรซ่า ก่อนจะกลับไปยิ้มเจ้าเล่ห์

“ฉันรู้ว่าคุณมองปากฉันทำไม เพราะฉันยิ้มน่ารักใช่ไหมละคะ”

“…คือ”

“จูบอีกก็ได้นะคะ”

คนอายุมากกว่าทำหน้าอ้อน แล้วโน้มหน้าเข้ามา เทเรซ่าหน้าแดง แต่เธอก็อยากจูบเอลิซาเบธจริงๆ เพราะงั้นริมฝีปากที่น่ารักของเอลิซาเบธเลยโดนเทเรซ่าครอบครองไปในที่สุด อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ จัง ทำยังไงดีนะ เธอหลงเอลิซาเบธทุกวันแบบนี้ไม่ดีต่อจิตใจของตัวเองเลย เพราะมันจะทำให้เธอกลายเป็นคนที่เสพติดจูบของเอลิซาเบธเข้าไปทุกวัน

และ….อาจจะทำให้เธอต้องการมากกว่าจูบ


สองอาทิตย์ต่อมา เป็นวันจันทร์ที่นิวยอร์กจะต้องลุกเป็นไฟ และเป็นข่าวที่ต้องจดจำไปอีกนาน เมื่อเว็บไซต์ของยูนีคแม็กกาซีน เขียนคอลัมน์แฉเปิดวันทำงานให้ได้เมาส์กันอย่างออกรสกับเพื่อนร่วมงานอย่างไม่รู้เบื่อ

ข่าวแฉคอลัมน์พิเศษฉบับนี้ นักธุรกิจที่ตกเป็นข่าวขึ้นต้นด้วยตัว E

เนื้อความในข่าวคร่าวๆ ว่า นักธุรกิจวัยกลางคนขึ้นต้นด้วยตัว E มหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของนิวยอร์ก แย่งแฟนลูกสาวของตัวเองมาเป็นเมีย ตามมาด้วยเรื่องฉาวๆ คาวๆ ของเขาอีกสองสามเรื่อง เช่น เขาให้เงินใต้โต๊ะ เพื่อที่ตัวเองจะได้เข้าร่วมเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทสมาร์ทโฟนชื่อดัง และเงินการกุศลที่เขาป่าวประกาศว่าจะนำไปช่วยเหลือมูลนิธิเด็กด้อยโอกาสนั้นหายไปครึ่งหนึ่ง และแน่นอนว่าเขาเอามาใช้จ่ายเพิ่มความฟุ่มเฟือยของตัวเอง และเรื่องสุดท้าย เขาขู่ภรรยาห้ามมายุ่งกับลูกๆ ทั้งสามคน เขาใช้เงินฟาดหัวหล่อน แต่ไม่สำเร็จ เขาเลยเปลี่ยนเป็นขู่ที่จะทำร้ายชีวิตอดีตภรรยาเก่าคนที่หนึ่ง

และแน่นอนว่าคนเดาออกว่าเป็น อีธาน เพย์ตันอย่างไม่ต้องสงสัย นี่คือแมนฮัตตัน เล็กนิดเดียว การเดาออกเลยไม่ใช่เรื่องยาก รับประกันโดย จอร์จิน่า เวสท์ ผู้เขียนคอลัมน์

“แหม จีน่า เขียนคอลัมน์แฉยาวไปชาติหน้า”

เคทที่นั่งจ้องหน้าจอโน๊ตบุ๊คอยู่ถึงกับยกยิ้ม เมื่อข่าวแฉอีธาน ยาวเหยียดและละเอียดยิบ เรียกได้ว่าคนช่างส่องต้องเอาไปเมาส์กันในรอบสัปดาห์แน่ๆ ข่าวที่เขียนมาเคทพอจะเดาออกว่าใครเป็นใคร เฮเลน่าคือแฟนเก่าเอลิซาเบธ ซึ่งคนที่ถูกพูดถึงอย่างเฮเลน่าคงได้ไปเคลียร์กับจอร์จิน่ายาว ส่วนเรื่องที่ทำเคททึ่งสุดๆ คงจะเป็นเรื่องของคุณอาไดแอน แม่แท้ๆ ของเอลิซาเบธ เพื่อนสาวของเธอโทษแม่มาทั้งชีวิตว่าทิ้งพวกเธอกับพี่ๆ อีกสองคนเพราะเงิน แต่ดูเรื่องราวที่จอร์จิน่าเขียนออกมาสิ ร้ายกาจใช่เล่น อีธานเป็นพ่อที่โคตรห่วยที่สุด

“…!”

ประตูกระจกห้องของเธอถูกกระชากออกอย่างแรงโดยอีธาน เขาคงโมโหมาก แน่ล่ะ ข่าวเจาะมาที่เขาตรงเป้าพอดีขนาดนั้น อังเดรเดินเข้ามาหลังจากนั้นด้วยสีหน้าลำบากใจ เคทปิดโน็ตบุ๊คลง

“คุณอา มีอะไรให้รับใช้ค่ะ”

เคทนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ เธอเตรียมตัวรับอารมณ์เดือดของอีธานตั้งแต่เช้าแล้ว

“นี่มันเรื่องบ้าอะไร!”

อีธานปามือถือลงพื้นอย่างแรง มันกระเด็นไปกระทบกระจกตู้โชว์แตกกระจาย

แย่หน่อยนะอลิซ เธอต้องไม่ชอบที่เห็นมันเป็นแบบนี้

พนักงานทุกคนต่างเดินออกมาจากโต๊ะของตัวเอง ราวกับว่าจะหาทางมาช่วยเธอหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน แต่เชื่อเถอะร้อยทั้งร้อยสนใจที่จะสอดส่องสถานการณ์สุดมันส์มากกว่า

“คุณอามาทำร้ายข้าวของแบบนี้ทำไมกันคะ” เคทไม่ได้สะทกสะท้านหรือกลัวจนตัวสั่นอะไรหรอกนะ ตรงกันข้าม เธอกำลังสนุก

“อย่ามาตีหน้าเสเเสร้งเคท เธอรวมหัวกับลิซ แล้วก็จีน่า เขียนคอลัมน์แฉอาใช่ไหม!”

“เบาเสียงหน่อยค่ะคุณอา ถ้ามันไม่จริงซะอย่าง อาจะโมโหไปทำไม หรือว่า…มันคือเรื่องจริง”

“…!”

น้ำเสียงยียวนกวนประสาทแบบนี้มันคืออะไรกัน เคทต้องรู้เรื่องนี้แน่ๆ

“ถึงมันจะจริงหรือไม่จริงคนทั้งนิวยอร์กก็เอาฉันไปเป็นขี้ปากหมดแล้ว!”

“งั้นคุณอาควรไปหาจีน่า”

“เหอะ!”

แน่ล่ะ! ทำไมเขาจะไม่ไป เขาไป แต่จอร์จิน่าไม่อยู่ รายนั้นเตรียมตัวมาดีกว่าที่คิด

“ฉันสงสารอลิซ” เคทมองอีธานด้วยแววตาเย้ยหยัน “คุณอาทำให้อลิซคิดว่าแม่ของเธอทิ้งเธอไป แต่สุดท้ายเป็นคุณอาที่ทำร้ายอลิซ ใจร้ายมากเลยนะคะ ไม่รู้ตัวเหรอ”

“เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นเรื่องจริง ข่าวพวกนี้ปลอมทั้งนั้น”

เคทพยักหน้า แต่เป็นการพยักหน้าที่กวนประสาท

“แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าเป็นเรื่องจริง”

เคทยืนขึ้น จัดชุดสูทสีขาวของเธอให้เรียบร้อย

“ถ้าจะมาคิดว่าหนูรวมหัวกับจีน่า และอลิซ บอกเลยว่าคุณอาคิดผิด ฉันไม่ได้ทำอะไรนอกเหนือจากกฎที่คุณอาตั้งให้นะ ฉันก็ทนอยู่ในคุกที่เรียกว่า PNT ตั้งสองอาทิตย์นี่”

อันที่จริงเธอแค่แนะนำเอลิซาเบธเรื่องการเอาคืนอีธาน นอกนั้นเพื่อนทั้งสองของเธอเป็นคนจัดการเอง เคทเองก็ไม่ได้ไปหาเอลิซาเบธกับจอร์จิน่าอีกเลยนับตั้งแต่ทั้งสองจ้างนักสืบเอกชน เคทไม่รับสาย และไม่ได้ไปรวมกลุ่มรวมหัวด้วยซะหน่อย

“ฉันไม่มั่นใจเธอหรอกเคท เธอมันเป็นพวกไม่รักษาสัญญา”

“ไม่เกินไปหน่อยเหรอคะที่มากล่าวหากันแบบนี้”

“ฉันจะบอกพ่อเธอเคท รับรองได้เลยว่าเธอได้แต่งงานเร็ววันนี้แน่ๆ”

อีธานหวังจะเห็นใบหน้าสวยเซ็กซี่นั่นซีดเมื่อได้ยินคำขู่นี้ แต่เธอกลับยกยิ้มร้ายกาจใส่เขา และหัวเราะราวกับเป็นเรื่องตลกด้วยน้ำเสียงน่าหลงใหล แต่ชวนให้เขาหงุดหงิด

“อืม…บางที ฉันก็เตรียมเรื่องนี้เอาไว้เหมือนกัน ฉันไม่ยอมให้คุณอาบอกพ่อหรอกนะคะ”

เคทมองดูนาฬิกาที่ข้อมือ อีกไม่กี่นาทีเขาจะมา เขาต้องมาลากเธอกลับวอชิงตันอย่างแน่นอน เพราะเธอปิดช่องทางการติดต่อสื่อสารกับเขาทุกอย่าง เขาจะมาแน่ เพราะเธอกวนโมโหเขาถึงขีดสุด

“อย่าทำเป็นอวดดีไปหน่อยเลย เธอน่ะมัน….”

“แคทเธอรีน!!”

นั่นไง มาไวกว่าที่คิด

เสียงคำรามดังมาแต่ไกล อีธานกำลังจะอ้าปากพ่นคำด่าเธอ แต่ระลอกความโกรธของเขาต้องหยุดลง เมื่อมีคลื่นความโกรธที่มากกว่าเขาดังแทรกมาจากด้านหลัง

โจนาธาน เพย์ตัน ลูกชายคนโตของตระกูลเพย์ตัน เดินอาดๆ เข้ามาด้วยความโมโหราวกับจะกลืนกินทุกคนที่ขว้างทาง จนพนักงานต้องแหวกทางให้กันระนาว เขาเป็นชายวัยกลางคนที่ดูสมาร์ท ตัวสูงกว่าอีธาน ใบหน้าดูหล่อเหลาแม้จะอยู่ในช่วงวัยกลางคน ในวัยหนุ่มเขากับอีธานต่างมีใบหน้ากระชากใจสาวๆ แม้กระทั่งในตอนนี้พวกเขาทั้งสองยังคงความดูดีเอาไว้อย่างเหลือเชื่อ

“น้องชาย”

เขาหยุดทักอีธานที่ทำหน้างุนงง แต่อีธานก็พยักหน้าทักทายกลับ

“ขอโทษด้วยที่มาไม่ได้บอก ฉันกำลังจะมาสะสางบางเรื่องกับลูกสาวของฉัน”

“มีเรื่องอะไรกัน”

“ก็ยัยลูกสาวตัวดีของฉัน เพิ่งสารภาพบาปว่าแอบไปกิ๊กกับเมียของนักการเมืองชื่อดังน่ะสิ!”

อีธานหันขวับไปมองเคทที่ทำหน้ากวนประสาทใส่เขา ก่อนจะพูดคำว่า ouch ออกมาโดยไม่มีเสียง อีธานพูดอะไรไม่ออกสักคำ

ยัยเด็กนี่ชิงบอกความลับก่อนเขา!

“ฉันจะไม่ยอมให้เพย์ตันขายหน้าเพราะเรื่องนี้ เคทจะไม่เป็นประธานบริษัทที่นี่อีกต่อไป ฉันอายที่จะให้ลูกสาวของฉันอยู่ต่อ ฉันต้องขอโทษด้วยนะน้องชาย”

เขาพูดจบก่อนจะพยักหน้ากับบอดิ้การ์ดสองคน พวกเขาเดินเข้ามาแตะที่แขนเคท แต่เธอสะบัดออก

“ฉันเดินเองได้น่า!”

“แล้วแกเคท เตรียมตัวแต่งงานได้เลย!”

“เดี๋ยว…โจ”

อีธานพยายามเรียกไว้แต่พี่ชายโกรธเกินกว่าจะหยุด เขาเดินออกไปจากห้องนั้น และเพิ่งสังเกตเห็นกระจกแตก แต่เขาไม่สนใจมัน เขาเกรี้ยวโกรธเกินกว่าจะสนใจถามอะไรทั้งนั้น

ทุกอย่างเป็นแผนของเคท ถ้าเธอชิงบอกความลับก่อน จะทำให้โจนาธานโกรธ และพี่ชายของเขาหากโกรธแล้วจะไม่ยอมฟังใคร เคทเลยยุให้เขาโกรธ เพื่อที่เขาจะได้อับอายและลากเธอกลับบ้านเหมือนเด็กๆ และแน่นอนว่ามีผลกับแผนการของเขา โจนาธานทนความอับอายไม่ได้จนต้องให้เคทถอดตัวจากการเป็นประธานบริษัท

มันจบแล้ว แผนที่เขาอุตส่าห์วางมากับมือ

เคทเดินเข้ามาใกล้ๆ อีธาน เธอยกยิ้มอย่างผู้ชนะ

“ใช่ ฉันน่ะเพย์ตันร้อยเปอร์เซ็นต์ คุณอาพูดถูก”

น้ำเสียงนั้นเยาะเย้ยเขาก่อนจะเดินเชิดหน้าสวยๆ ออกไปพร้อมกับบอดิ้การ์ดการ์ดสองคน

ใช่เคท เธอมันเพย์ตันตัวแสบพอๆ กับลิซนั่แหละ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59 ความคิดเห็น

  1. #59 Benie61796183 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 20:11

    ไรท์จ๋าเมื่อไหร่ไรท์จะกลับมาอ่าา

    คิดถึงมากๆเยยย

    #59
    0
  2. #57 VK812 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 02:31
    แง รออยู่ตลอดเลยนะคะ อยากรู้มากว่าอีธานจะแพ้ให้ลิซแบบไหน ลิซ จีน่า และเคทฉลาดมากๆเลยที่เล่นถูกจุด /เป็นกำลังใจให้คุณไรท์นะคะ
    #57
    0
  3. #56 Chopna"A." (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 23:35
    Damn จบอย่างเด๋อ ฮ่าๆ//ไรท์กลับมาแล้วเย่ๆ :))
    #56
    0
  4. #55 Chopna"A." (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 23:16
    กลับมาแล้ว เพิ่งเห็น โย่วววว :))
    #55
    0
  5. #54 Puengnoyz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 23:45
    คิดถึงมากๆเลยค่ะ รอติดตามตอนต่อไปนะค้าาา
    #54
    0