คัดลอกลิงก์เเล้ว

When the sun rises in the west ในวันที่เราภพกัน

โดย jesjournal90

เขาและเธอต่างอยู่ในโลกที่สะท้อนตัวตนของกันและกัน การปรากฎตัวของเธอกลายเป็นส่วนเกินในโลกของเขา ทำให้ทุกชีวิตผกผัน รวมถึงชะตาชีวิตและหัวใจของเขาด้วย

ยอดวิวรวม

725

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


725

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 20 ตอน (จบแล้ว)
อัปเดตล่าสุด :  12 ก.ค. 62 / 21:13 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
"น้ำริน" หญิงสาวเจ้าของร้านต้นไม้เล็กๆ กำลังตกอยู่ในช่วงวิกฤติของชีวิต ทั้งการงานที่ย่ำแย่ ผิดหวังจากความรัก คราวเคราะห์แห่กันมาทักทาย ทันทีที่คิดว่าจะสู้ต่อไป เธอกลับถูกลูกหลงจากอุบัติเหตุ ตกลงไปในคลองพร้อมกับอีกหลายชีวิต มือของชายคนหนึ่งช่วยชีวิตเธอไว้ แต่ทันทีเมื่อลืมตาขึ้น โลกที่เธอเห็นนั้นมันช่างคล้ายกับโลกของเธอ แต่กลับตาลปัตรจนมึนงงไปหมด

"รัญชน์" ชายหนุ่มวัยยี่สิบแปดปี ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับร้านกาแฟที่ตัวเองสร้าง เมื่อเขาได้ช่วยชีวิตหญิงสาวคนหนึ่ง วันนั้น ชีวิตของเขาไม่เหมือนเดิม เมื่อความวุ่นวายนั้นแผลงฤทธิ์ เขาคิดว่าเธอมีอาการทางประสาท พูดจาเลอะเลือนว่ามาจากอีกโลก จนกระทั่งเขาพบหญิงสาวที่เหมือนกับเธอทุกประการ และที่สำคัญ ครอบครัวนั้น ไม่มีฝาแฝด!

---------------------------------------------------------------------------------


“ถ้าเกิดคนที่นอนอยู่ตรงนี้คือตัวฉันอีกคน คุณจะรู้สึกอย่างไร”

ดวงตากลมโตสีน้ำตาลมองชายหนุ่มปราศจากอารมณ์คาดคั้น เพียงแรงกระหายรู้ด้วยใจบริสุทธิ์มีพลังพอให้ชายคนนี้อยากตอบเธอใจจะขาด ติดอยู่ที่ว่าคำตอบนั้นคงไม่น่าฟังเท่าไร และหากไม่ใช่เพราะความใกล้ชิดจนพาเสียสมาธิ เขาคงให้คำตอบทันที นั่นเป็นเพราะสายตาชายหนุ่มมัวแต่พิจารณาดวงตาไล่ไปตามสันจมูกจรดริมฝีปากสีชมพูซีด มันแย้มเผยอคล้ายรอจุมพิต ใจคนตรงหน้าย่อมกระสันอยากสัมผัสเป็นธรรมดา

“ผม...”

“คุณจะรักตัวฉันอีกคนได้หรือเปล่าคะ” หญิงสาวถามย้ำอีกครั้ง

มันไม่ใช่คำถามทดสอบความมั่นคงทางจิตใจหรอก หากแต่เป็นความหวังที่อยู่ลึกสุดในใจของน้ำรินเอง

แม้แต่ตัวเขายังถามตัวเองอยู่หลายครั้ง รัญชน์เอนตัวนอนลงข้างกาย แต่สายตายังจับจ้องคนน่ารักไม่ยอมละสักที “ผมไม่อยากโกหก”

“ก็ไม่ต้องโกหก”

“ผมรู้ว่าคุณหวังอะไร”

“บอกมาเถอะค่ะ”

“ใช่ ผมหวั่นไหวกับเธอคนนั้นคนที่เหมือนคุณ

หากเป็นผู้หญิงคนอื่นคงลมพิษหึงขึ้นหน้า แต่น้ำรินกลับดีใจ ทว่าไม่อาจยินดีกับคำตอบได้นาน เขาทำลายความหวังลงว่า “...แต่ความหวั่นไหวคงหยุดอยู่แค่นั้น เพราะเราจะไม่มีวันรู้จักกัน”



นิยายนี้เขียนขึ้นเพื่อบำบัดอาการของผู้เขียนโดยเฉพาะ หวังว่าจะทำให้ผู้อ่านได้รับพลังบวกไปบ้างนะคะ
ติดตามข่าวและผลงานอื่นๆ FB: https://www.facebook.com/jesjournal90

สนใจซื้ออ่านทีละตอน แนะที่ คลิก Fictionlog และ คลิก ReadAWrite จ้า



สารบัญ อัพเดท 12 ก.ค. 62 / 21:13

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ jesjournal90 จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:01
    ชอบการบรรยาย อ่านแล้วสบาย ลื่นไหลมากๆ แต่บางช่วงแอบรวบรัดไปนิด ตอนนี้อ่านไปสี่ตอน เดี๋ยวจะมาตาอให้นะคะ
    #5
    1
    • 11 กันยายน 2560 / 22:34
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นมากๆนะคะ ฮือ ปลื้มใจ (^_/\_^)
      ถ้าไม่เป็นการรบกวน ตรงไหนรวบรัด ขอจดโน้ตไว้นะคะ จะแก้เวลารีไรต์
      #5-1
  2. #4 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 19:08
    เห็นว่าเขียนใหม่เลยลองแวะมาอ่านดูซักหน่อย เหมือนผมจะพลาดหนึ่งจุดไปนะครับ ตอนแชทกับเบสตอนที่เบสเปลี่ยนภาษาอ่ะ ผมว่าคุณลองทำแบบนี้ดูไหมครับ
    เบส:koefopefmewmfiem
    น้ำริน:ขอวุ้นแปลภาษาหน่อยแก
    เบส:โทษที ลืมเปลี่ยนภาษา
    ประมาณนี้น่าจะเหมาะกว่านะครับ เพราะถ้าบอกว่าลืมเปลี่ยนภาษาทั้งที่ประโยคที่ไม่ได้เปลี่ยนภาษายังอยู่ในประโยคเดียวกัน มันเหมือนกับว่าจงใจเขียนผิดเลย หรือไม่ก็ขี้เกียจลบ ก็เลยพิมพ์ไปว่าลืมเปลี่ยนรึป่าวครับ?
    (อย่าพยายามแปลที่ผมพิมพ์นะ อันนั้นกดแป้นพิมพ์มั่วๆ)
    ยังไงก็ฝากคอมเม้นในนิยายของผมด้วยนะ อิอิ หากพลาดจุดไหนก็ติเตียนได้นะครับ =w=
    #4
    1
    • #4-1 jesjournal90 (@jesjournal90) (จากตอนที่ 1)
      26 มิถุนายน 2560 / 19:51
      ---เอ๋ เรายังไม่ได้เขียนใหม่นะ แค่แก้บรรทัดที่คอมเม้นไว้ เราลองแก้บทแรกแล้ว ปรากฎว่า มันยังไม่เท่าเหมือนใน Word ก็อปมาลงแล้ว มันเบี้ยว บางบรรทัดพอพยายามจะให้ตรงก็ยังไม่ตรง ตามที่เห็นบทแรก ถ้าว่างจะมาแก้ทั้งเรื่อง

      ---ขอบคุณที่แนะนำค่ะ เรื่องนี้ช่วงสี่บทแรก อิงมาจากเรื่องจริงๆหน่อยๆค่ะ บทสนทนาบางอย่างก็แปลงมาจากของจริง

      --- เราคอมเม้นนิยายของคุณของไปบ้างแล้วนะ แต่เพิ่งอ่านถึงบทที่ 2 จะทยอยอ่านแล้วคอมเม้นเพิ่มให้นะคะ
      #4-1
  3. #3 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:55
    หลังๆใส่บทพูดให้สมดุลกับบทบรรยายดีมากครับ เหลือแค่ตอนแรกๆที่ต้องแก้ไขอีกนิดหน่อย บรรยายออกมานับว่าใช้ได้เลยครับ แต่ติดอยู่อย่างหนึ่งก็คือการเว้นวรรคตอนขึ้นบทบรรยายใหม่ หรือบทพูดใหม่ ผมว่าคุณน่าจะลองเว้นวรรคให้บทบรรยายมันเท่าๆ กันนะครับ เช่น

              "สวัสดีเอิร์ธ"

              "สวัสดีคุซานางิ"

    แต่ถ้าเป็น...

              "สวัสดีเอิร์ธ"

                "สวัสดีคุซานางิ"

    บทบรรยาย

              นัยตาสีฟ้าอ่อนจับจ้องมองท้องฟ้า...

              ริมฝีปากบางพลันยกยิ้มงดงามขึ้น...

    แต่ถ้าเป็น...

                นัยตาสีฟ้าอ่อนจับจ้องมองท้องฟ้า...

              ริมฝีปากบางพลันยกยิ้มงดงามขึ้น...

    การเว้นวรรคบทแต่ละช่วงให้เท่ากันมันจะดูสวยงามกว่านะครับ สำหรับผมเวลาขึ้นประโยคใหม่ก็จะกดเว้นวรรค 10 ครั้ง เพื่อให้มันเท่ากัน ก็แล้วแต่การพิจารณาของคุณนะครับ นิยายสนุกมากครับ แต่ผมไม่มีตังซื้อตอนใหม่นะครับ ขอโทษครับ =w=
    #3
    1
    • #3-1 jesjournal90 (@jesjournal90) (จากตอนที่ 6)
      25 มิถุนายน 2560 / 11:27
      ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณที่แนะนำมากๆ เรื่องเว้นบรรทัด เหมือนจะมีปัญหาตอนก็อปมาจากไฟล์ Word พอเอามาลงมันกลับเบี้ยว แต่ตัวWord เท่ากันนะคะ ไม่เบี้ยวแบบนี้ เราสะเพร่าเองด้วยที่ปล่อยไว้ เดี๋ยวถ้ามีเวลาจะกลับไปแก้ไขทันทีเลยค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ
      #3-1
  4. #2 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:58
    ภูมิ... เอาไปสองคำเลย F*ck and You มันขึ้นๆ 
    #2
    1
    • #2-1 jesjournal90 (@jesjournal90) (จากตอนที่ 3)
      25 มิถุนายน 2560 / 10:03
      ใจเย้นนนนน (ตอนแต่งก็ขึ้น)
      #2-1
  5. #1 Angel war (@asdfghjkl12) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:50
    อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงอนาคตอันน่าสิ้นหวังของตัวเองได้รำไรเลยครับ เราจะมีธุรกิจเป็นของตัวเอง หรือแห้งตายอยู่ในออฟฟิศกันแน่

    เขียนบรรยายออกมาถือว่าดีนะครับ แต่การเว้นค่อนข้างเยอะเกินไป และบทบรรยายที่เยอะจนดูน่าเบื่อ คนอ่านส่วนใหญ่มักจะชอบอ่านบทพูด 40% และบรรยาย 60% มากกว่านะครับ แล้วก็การยัดประวัติตัวละครยาวๆลงในหน้านิยายเนี่ย คนอ่านเขาไม่ค่อยอ่านกันหรอกนะครับ ถ้าให้ดีค่อยๆโปรยลงในตอนแต่ละตอนดีกว่า เหมือนท่าโรยเกลือของเชฟท่านหนึ่งน่ะครับ
    #1
    1
    • #1-1 jesjournal90 (@jesjournal90) (จากตอนที่ 1)
      25 มิถุนายน 2560 / 10:01
      เชพSalt Bae ใช่มั้ยคะ 5555 เราชอบเขานะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ จะนำไปปรับปรุงตอนรีไรท์ทีเดียวเลย
      #1-1