ยอดวิวรวม

15

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


15

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  4 ธ.ค. 64 / 21:36 น.
นิยาย ǧྷغѡ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

สโรบลละสายตาจากสิ่งที่กำลังดูอยู่อย่างช้า ๆ หน้าซีดเผือดจนเห็นได้ชัด เมื่อวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะข้างหน้าเธอ มือสั่นน้อย ๆ จนต้องวางประสานไว้บนตัก

"คงไม่คิดว่ากล้องวงจรปิดของธนาคารจะมีประสิทธิภาพดีจนมองเห็นหน้าหัวโขมยได้ชัดขนาดนี้สินะ" 

เสียงเยาะหยันจากคนที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเธอ ทำให้สโรบลเม้มริมฝีปากแน่น ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็เปลี่ยนใจ ชายหนุ่มเจ้าของห้องเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างแรงด้วยอารมณ์โกรธเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงนั่งนิ่งไม่พูดไม่จา ซึ่งก็แปลว่าเป็นการยอมรับผิดโดยดุษฎี

เขาขมวดคิ้วเข้มจ้องหน้าผู้ช่วยเลขานุการที่กำลังจะกลายเป็นอดีตในไม่กี่นาที อาจจะแถมด้วยสถานะผู้ต้องหาคดีอาญาอีกต่างหาก

"คุณนุช...ช่วยโทรเรียกตำรวจให้ที"

ปฏิกิริยาของผู้หญิงทั้งสองคนในห้องช่างแตกต่างกันมาก มณีนุช สาวใหญ่วัยห้าสิบปี เลขานุการผู้มีประสิทธิภาพของเขากำลังจ้องหน้าเขาสลับกับคนที่นั่งเงียบอยู่อย่างเป็นกังวล 

"อย่าเรียกตำรวจเลยนะคะคุณภพ เดี๋ยวมันจะเอิกเกริก มีอะไรเราตกลงกันได้นี่คะ"

สโรบลเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยแววตาขอบคุณ ทั้งที่เธอเป็นคนผิดจริง ๆ แต่มณีนุชก็ยังพยายามหาทางประนีประนอมกับเขาเพื่อช่วยเหลือเธอ

...เพราะเช็คใบเดียวแท้ ๆ...

"เงินหนึ่งล้านบาทมันไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งผมร่วงก็จริง แต่มันก็คือเงินของผม..." เขาพูดเสียงห้วน ปรายตามองคนที่นั่งทำหน้าเฉยเมยนิดหนึ่ง "...และเราไม่ควรเลี้ยงหัวขโมยไว้ในบริษัท"

**********

สโรบลผลักบานประตูเข้าไปพบกับแอร์เย็นฉ่ำข้างในร้านกาแฟเล็ก ๆ ทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาหน่อย วันนี้ทั้งวันที่ขึ้นรถลงเรือต่อด้วยรถไฟฟ้าเพื่อจะไปสัมภาษณ์งานใหม่ ซึ่งไม่รู้ว่าผลจะออกมาอย่างไร

เรื่องราวเมื่อเดือนก่อนคือสาเหตุของการต้องดิ้นรนอยู่ทุกวันนี้ ลำพังเพียงเธอคนเดียวยังไงก็ได้ แต่เพราะยังมีปากท้องอีกสองชีวิตที่เธอต้องดูแล ทำให้ต้องพยายามหางานที่มีเงินเดือนประจำให้เร็วที่สุด เพราะนับวันเงินเก็บก็แทบไม่เหลือแล้ว ไหนจะยังหนี้สินจำนวนหนึ่งล้านบาทที่เธอต้องหาเงินมาชดใช้ภายในหกเดือนนี่อีกล่ะ จะขายบ้านที่อยู่ทุกวันนี้ก็คงทำไม่ได้ จะให้กระเตงคนป่วยอีกสองชีวิตไปลำบากด้วยได้ยังไง สโรบลแทบมองไม่เห็นทางเลย

...ยังดีที่เขายอมให้เธอเซ็นสัญญาชดใช้หนี้ ไม่เรียกตำรวจมาจับเธอเข้าคุกข้อหาลักขโมย...

หญิงสาวสั่งกาแฟดำน้ำผึ้งหนึ่งแก้ว ถือไปนั่งตรงมุมหนึ่งของร้านหวังจะพักขาสักหน่อยแล้วค่อยไปลงเรือที่ท่าน้ำไม่ไกลนัก แต่แล้วเมื่อมีลูกค้ารายใหม่ผลักประตูเข้ามาได้ยินเสียงกรุ๋งกริ่งของกระดิ่งที่แขวนไว้ เธอจึงเงยหน้าขึ้นมองแล้วต้องตัวชาวาบเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยทั้งยามหลับและยามตื่น ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาด้วยท่วงท่าสบาย ๆ แต่เหมือนเสือร้ายที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ

ภพ...เจ้าหนี้รายใหญ่ของเธอ

**********

เกริ่นนำเหมือนจะได้กลิ่นดราม่าลอยมาแต่ไกล จริง ๆ แล้ว "ลวงเล่ห์เพทุบายรัก" เป็นนิยายรักโรแมนติกใส ๆ นะคะ ถึงแม้ว่า "ภพ" จะดูร้ายกาจ เจ้าเล่ห์ เอาแต่ใจไปบ้าง แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ส่วน "สโรบล"นางเอกของเราเป็นคนสู้ชีวิตมาก ๆ ด้วยเหตุผลความจำเป็นทำให้เธอต้องกลายเป็นหัวขโมยในสายตาของภพ และต้องทำงานงก ๆ เพื่อหาเงินมาใช้หนี้จำนวนหนึ่งล้านบาท

ทดลองเขียนอะไรที่มีซีนหน่วงอารมณ์ดูบ้าง แต่ก็ยังเป็นนิยายรักที่จบแบบสุขนิยมเหมือนเดิมค่ะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น