ตอนที่ 6 : ท่านขุนนาง ตอนที่ 6 : เดท (?) และความรู้สึกที่เริ่มก่อตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 325
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    3 มี.ค. 62

"ถึงแม้จะพักผ่อนเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังรู้สึกมึนๆ นิดหน่อยนะ"

ราเซียพูดขึ้นมาพร้อมกับบิดตัวเล็กน้อย

"อย่าฝืนตัวเองเลย...นอนพักไปเถอะนะ"

"ไม่เอาล่ะ ข้าขอเดินทางกลับเลยดีกว่า"

ราเซียลุกขึ้นมาพร้อมกับเดินไปที่ประตู

ก่อนที่เธอจะหยุดชะงักไป

"อ๊ะ..."

"มีอะไรเหรอครับ ?"

"เอ่อ...ข้าลืมเอาเงินมาน่ะ...ในตอนนี้มีติดตัวอยู่เพียงแค่สามเหรียญทองเท่านั้นเอง"

ราเซียตอบ พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างลำบากใจ

เพราะว่าเงินเพียงสามเหรียญทองนั้นมันไม่เพียงพอต่อค่าเดินทางกลับดินแดนวาเรนเทียร์นั่นเอง

"แล้วตอนมา ท่านมาได้ยังไงล่ะครับ ?"

"เขาคนนั้นมาส่งข้านะสิ"

พอหญิงสาวพูดออกมาแบบนั้น...ซาเฟลก็ขมวดคิ้วพร้อมกับนึกภาพชายปริศนาที่หอมแก้มราเซียก่อนที่จะหายไป

เจ้านั่นเองเหรอ !

"อือ...เอายังไงดีนะ"

"เดี๋ยวผมพาท่านกลับเองนะครับ ผมเอารถม้ามาพอดี...แต่มีข้อแม้นะครับ"

"อะไรล่ะ ?"

ราเซียเอียงคอสงสัยด้วยท่าทางไร้เดียงสา

"พอดีผมอยากจะแวะซื้อของสักหน่อย...ท่านช่วยไปกับผมได้ไหมครับ ?"

"หือ ? ได้สิ"

ราเซียรับคำอย่างง่ายดาย

สำเร็จ !!!

ซาเฟลกำหมัดด้วยความดีใจ ก่อนที่เขาจะยื่นมือไปหาราเซีย

"ไปกันเถอะ"

"อือ"

ราเซียวางมือของเธอลงไปบนมือของซาเฟล

หลังจากนั้นเขาก็พาเธอมาที่ตลาด

"โอ้ ! ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีงานเทศกาลพอดีเลยนะ"

ราเซียมองไปรอบๆ ด้วยสายตาที่เป็นประกาย

เหมือนกับเด็กๆ เลยนะ...

ถ้าหากเป็นเวลางาน เราคงไม่เห็นท่าทางแบบนี้ของเธอหรอก...

ซาเฟลเดินตามราเซียไปอย่างช่วยไม่ได้ เพราะว่าเธอกำลังจับมือเขาอยู่

ซึ่งเขาเองก็ไม่อยากจะปล่อยมือด้วย

แต่ก็น่าเสียดาย...ที่เธอไม่ได้เข้าใจความรู้สึกของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว...

"นี่ๆ นั่นมันคืออะไรเหรอ"

ราเซียชี้ไปที่ลูกโป่งที่กำลังลอยอยู่ด้วยแววตาที่เป็นประกาย

"เค้าเรียกว่าลูกโป่งนภา เป็นลูกโป่งที่บรรจุเวทย์ลมเอาไว้ทำให้สามารถลอยอยู่บนอากาศได้ยังไงล่ะ"

"แล้วนั่นล่ะ ? มันคืออะไร ? คนเมืองหลวงเค้าใส่ชุดแบบนั้นกันเหรอ ?"

ราเซียมองไปยังชุดว่ายน้ำ พร้อมกับเอียงคอสงสัย

"นั่นเค้าเรียกว่าชุดว่ายน้ำ...เป็นชุดที่เอาไว้ใส่เล่นน้ำยังไงล่ะ"

"ชุดที่เปิดเผยขนาดนั้นเนี่ยนะ...ถ้าเป็นข้า ข้าคงจะไม่กล้าใส่หรอก"

ถ้าราเซียใส่ชุดว่ายน้ำอย่างนั้นเหรอ...จะต้องเข้ากับเธออย่างแน่นอน...

แบบธรรมดาก็ดี...แบบมีจีบก็เข้าท่า…แบบเซ็กซี่ก็ได้อยู่นะ

อยากเห็นจังเลยแฮะ

"นี่เจ้ากำลังคิดอะไรไม่ดีอยู่สินะ..."

ราเซียมองไปยังซาเฟล พร้อมกับปล่อยมือของตัวเองที่จับมือของเขาอยู่ออก

เธอมองไปยังเขาด้วยใบหน้าที่เย็นชา พร้อมกับถอยออกห่างจากเขาอย่างช้าๆ

"เข้าใจผิดแล้วครับ !!!"

"แน่นะ..."

ราเซียมองเขาด้วยสายตาเคลือบแคลงใจ...

"ครับ !"

"ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป..."

ราเซียตอบ ก่อนที่จะหันไปสนใจขนมที่ขายอยู่ที่ร้านแผงลอยที่ส่งกลิ่นหอมหวานออกมา

"โอ้ ! คุณหนูคนสวยตรงนั้นน่ะ ! สนใจรับขนมปังน้ำผึ้งหน่อยไหม"

คุณลุงเจ้าของแผงลอยทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม

"ขอสองอันค่ะ"

"ได้เลย ! หกเหรียญทองแดงนะ !"

ในขณะที่ราเซียกำลังจะยื่นเงินไปให้กับพ่อค้าคนนั้น...ซาเฟลก็จ่ายให้กับเธออย่างรวดเร็ว

"นี่ครับ"

"โอ้ ! อย่างนี้นี่เอง...พวกเธอมาเดทกันสินะ ! ลุงแถมให้ก็แล้วกัน"

พ่อค้าผู้ใจดี แถมขนมปังให้กับทั้งสองคนอีกสองชิ้น

"ขอให้มีความสุขนะทั้งสองคน"

เขาโบกมือให้กับทั้งสองคนด้วยความเป็นมิตร ซึ่งราเซียก็โบกมือตอบกลับไป

เธอกินขนมปังน้ำผึ้งด้วยรอยยิ้มที่แสนสุข...ซึ่งนั่นทำให้เหล่าบรรดาชายทั้งหลายที่เห็นภาพนั้น ต่างก็มองไปที่เธอราวกับต้องมนต์สะกดในความงดงามของเธอ

และมีคนที่พยายามเข้ามาหาเธออีกด้วย

ไม่ได้การแล้วสิ...

ซาเฟลจับมืออีกข้างที่ว่างอยู่ของราเซียพร้อมกับยิ้มให้กับเธอ

"ไปหาเครื่องดื่มด้วยดีไหมราเซีย ทางนั้นมีร้านขายน้ำอยู่นะ"

"เอาสิ"

หญิงสาวผู้หัวช้า ไม่ได้สงสัยในการกระทำของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย...

แต่เพราะแบบนั้น ทำให้ไม่มีคนเข้ามาวุ่นวายกับราเซีย

เฮ้อ...ต้องเพิ่มการระวังภัยขึ้นแล้วสิ...

คุณเธอเองก็น่าจะระวังตัวเองสักหน่อยนะ...

ทั้งๆ ที่ฉันเป็นห่วงเธอมากเลยแท้ๆ...ไม่ได้เข้าใจกันเลยสินะ...

"นี่ๆ ซาเฟล ! ไปดูตรงนั้นกันต่อเถอะ !"

ราเซียยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่แสนร่าเริง

ซึ่งมันก็ทำให้เขายิ้มออกมาด้วยอีกคน

"เอาสิ"

เอาเถอะ...ตอนนี้เป็นแบบนี้ไปก่อนก็ได้...

ซาเฟลหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่เขาจะเดินตามราเซียไปอย่างร่าเริง

สมกับเป็นเมืองหลวง ! ที่นี่มีแต่ของแปลกตาเต็มไปหมด !

ฉันมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับซาเฟลที่เดินตามฉันมาไม่ห่าง

พออยู่กับเขาแล้วมันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจจริงๆ...

แต่ความรู้สึกแปลกๆ ที่อยู่ในอกนี่มันคืออะไรกันนะ...

ทำไมตอนที่เขาจับมือของเรา...หัวใจของเรามันถึงเต้นแรงขนาดนี้กันนะ...

ฉันลองหันไปหาเขาดู ซึ่งเขาเองก็กำลังมองมาที่ฉันอยู่เช่นกัน

พอสบตากับเขา...เขาก็ยิ้มให้กับฉันอย่างง่ายดาย

//ตึกตัก...

ราเซียเอามือกุมอกของตัวเองเอาไว้ พร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัยในความรู้สึกที่เธอไม่เข้าใจและไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน

นี่เราเป็นอะไรไปกันนะ...

ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกันแน่...

"เป็นอะไรไปเหรอราเซีย ? จู่ๆ ก็เงียบไป ?"

"เปล่าหรอก...ไม่มีอะไร"

ตอนนี้ปล่อยมันไปก่อนก็แล้วกัน...เอาไว้ไปถามลีฟที่หลังก็ได้

Writer : เลือกถามผิดคนแล้วเธอ… =_=)

ฉันเดินไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมายโดยมีซาเฟลคอยเดินตามอยู่อย่างไม่ห่าง

หลังจากที่เดินดูทั่วตลาดแล้ว พวกเราก็มาขึ้นรถม้าของซาเฟล

"แปลกจังเลยนะวันนี้ ปกติข้าจะถูกคนมากมายเข้ามาหาแท้ๆ แต่วันนี้ไม่มีใครเข้ามาเลย...ช่างดีจริงๆ"

"ฮะๆๆๆ"

ไม่รู้ว่าทำไม...ซาเฟลถึงหัวเราะออกมาด้วยท่าทางเหนื่อยๆ

แต่ก็ช่างมันเถอะ

หญิงสาวหาวออกมาเบาๆ

จากการเดินเล่นในวันนี้ เธอต้องใช้แรงไปมาก...

และเธอเองก็ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ทำให้เธอเหนื่อยล้ามากเลยทีเดียว

"ข้าขอนอนพักสักหน่อยนะ"

ราเซียพูดขึ้นมาเบาๆ ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนบนที่นั่งในรถม้าอย่างไม่ระวังตัวเลย

และหลังจากนั้นไม่นาน...เธอก็ผล็อยหลับไป...

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวหลับไปแล้ว ชายหนุ่มก็เอาผ้าห่มไปห่มให้กับเธออย่างอ่อนโยน

"ฝันดีนะราเซีย"

เขาจุมพิตลงบนหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะกลับไปนั่งที่ฝั่งตรงข้ามอย่างเงียบๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #3 Frame Master ch (@17122547a) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 20:34
    ออร่ามาเต็มค่ะจังหวะนี้
    #3
    0