(KNB) AKAKURO : Fall In Love

ตอนที่ 2 : Chapter 01 - First Day.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 ก.ย. 59



Chapter 01 - First Day.

 

หยาดน้ำเกาะแพรวพรายตรงกระจก

อากาศเย็นลงจนเผลอลูบต้นแขน

เงี่ยหูฟังพลันได้ยินเสียงฟ้าร้องมาแต่ไกล

ฝนกำลังจะตกสินะ?

ดวงตาสีแดงเงยมองอากาศอึมครึ้มหยาดน้ำเริ่มกระหน่ำลงมาไม่มีที่ท่าหยุด เขาถอนหายใจออกมาสักพักใหญ่ประโยคคำพูดพิธีกรรายงานสภาพฝนฟ้าอากาศยังคงดังก้องอยู่ในหัวเขา – พรุ่งนี้สภาพอากาศแจ่มใสทั้งวันไม่มีเมฆฝน  อากาศโดยรอบเย็นลงจนเผลอลูบต้นแขนอาคาชิยังคงยืนรอภายในอาคารแบบนั้นสักพัก  เด็กหนุ่มหลับตาลงชั่วครู่บรรยากาศชื้นกับเสียงน้ำกระทบกับพื้นคอนกรีตมันดังเสียงเปาะแปะเป็นระยะ

เอ่อ..คุณ..”

“….”

คุณครับ!”

“!?” ดวงตาสีแดงลืมขึ้นหันไปยังต้นตอเสียงดังขึ้นมา ‘อาคาชิ เซย์จูโร่’ เบิกตากว้างก่อนจะกลับเป็นดั่งเดิมเขาเห็นเด็กผู้ชายผมสีฟ้าอ่อนปกปิดใบหน้ากว่าครึ่ง เจ้าตัวมองมาออกไปด้านนอกแล้วหันมาเขาอีกฝ่ายค้นหาอะไรบางอย่างก่อนจะยื่นมาให้ อาคาชิมองด้วยความแปลกใจ

ผมมีร่มอยู่ เอ่อคือถ้าไม่รังเกียจก็เอาของผมไปใช้ได้นะครับ” เสียงใส ๆ บอกกับเขาพร้อมรอยยิ้ม เจ้าตัวยื่นร่มคันเล็กสีฟ้าอ่อนมาให้เขา อาคาชิส่ายหน้าปฏเสธโดยทันที

ไม่ได้หรอกนายเองก็ต้องใช้ เพราะงั้นมันคงจะไม่ได้

ไม่เป็นไรหรอกครับ เพื่อนผมเขามีร่มอยู่

ถ้างั้นก็ได้…” อาคาชิรับร่มคันสีฟ้าอ่อนมาแล้วเงยมองใบหน้านั้นอีกครั้ง เขากางร่มออกแล้วเดินออกไปได้สักพักเสียงใส ๆ นั้นเรียกเขาอีกครั้ง

คุณไม่ต้องเอามาคืนก็ได้ ทิ้งมันเลยนะครับหลังคุณใช้มันเสร็จ

“….” เด็กหนุ่มพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาเห็นรอยยิ้มนั้นอีกครั้งแล้วเดินออกจากอาคารเรียนไปดวงตาสีแดงฉายแววว่างเปล่า “ควรทิ้งมัน..จริง ๆ หรือ

 

อาคาชิฉันเห็นนายพกร่มนั้นมาตลอดถึงแม้ฝนจะไม่ตกก็ตาม

ใช่ ฉันรู้มิโดริมะ…” อาคาชิตอบเสียงแผ่ว มันก็ใช่ที่พกร่มสีฟ้าอ่อนคันเล็กนั้นไปไหนมาไหนไม่ห่างกายเลยสักนิดจนเพื่อนในชมรมบาสทักเข้าวันนี้ เด็กหนุ่มเหม่อมองร่มนั้นที่อยู่ข้างม้านั่งเล็กนั้น ดวงตาสีแดงว่างเปล่า ผ้าขนหนูสำถูกใช้เช็ดหยาดเหงื่อใบหน้าภาพร่างเด็กผู้ชายผมสีฟ้าอ่อนนั้นวนเวียนอยู่ในหัว

วันนี้นายดูเหม่อลอยผิดปกติ” น้ำเสียงราบเรียบถาม นัยน์สีแดงมองสนามบาสคนในชมรมต่างฝึกซ้อมอย่างขันแข็ง

“….”

เฮ้อ ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะถ้าคนอย่างนายจะเลิกชมรมเร็วสักหน่อยน่ะ” ดวงตาสีเขียวจ้องเขาราวกับจับผิดสังเกต เด็กหนุ่มผมแดงพยักหน้าแล้วยันตัวลุกจากม้านั่งตรงไปยังห้องเปลื่ยนเสื้อของชมรมทันที

สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว’ มันคงนิยามเขาในตอนนี้ได้ดีมากทีเดียว อาคาชิเดินออกมาจากโรงยิมแล้ว ด้วยประโยคของ ‘มิโดริมะ ชินทาโร่’ มันทำให้เขาคิดซ้ำเหมือนวิดีโอที่วนซ้ำ ๆ ไปมา ตอนนี้มีบางอย่างกำลังกวนใจเขาและมันไม่มีที่ท่าจะหยุดแม้แต่น้อย ปัญหาก็เป็นเจ้าร่มคันเล็กที่อยู่ในกระเป๋าเรียนที่แบกมันไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเกือบสามอาทิตย์แล้ว ถึงแม้วันนั้นเจ้าของร่มจะบอกให้ทิ้งก็ตามแต่เขาก็ยังพกไปไหนมาไหน

ตอนนี้เขาลองตามเจ้าของปริศนานี้อยู่ ท่าทางวันนั้นที่เด็กหนุ่มเห็นเหมือนอีกฝ่ายเป็นพวกลึกลับและจืดจาง ผมสีฟ้าอ่อนที่ปกปิดไปกว่าครึ่งใบหน้า..ปกปิดดวงตาเอาไว้ไม่เผยให้เห็นแถมรอยยิ้มที่เห็นอาคาชิอยากเห็นมันอีกครั้ง

เหมือนไม่ใช่ตัวเองเลยแฮะ” เสียงทุ้มกล่าวย้ำกับตัวเองอีกครั้ง ความอยากรู้ของเขามันทำงานอีกครั้งพลันภาพเด็กคนนั้นฉายให้เห็นอาคาชิลอบถอนหายใจกับบุคลิกแบบนี้ของตน ว่ากันตามจริงเขาเป็นพวกไม่ค่อยสนใจอะไรกับสิ่งรอบตัวในประจำวันหากมันไม่มีอะไรให้น่าสนใจ

แต่นี่มันต่างออกไป

บุคลิกนั่นมันทำให้ดูลึกลับถึงจะเจอกับชั่วขณะ แต่ดูน่าค้นหาอย่างน่าประหลาดสำหรับอาคาชิ

 

ฮัดชิ่ว!

หืม เป็นหวัดหรือเปล่าเท็ตสึ” เด็กชายผิวเข้มถาม ดวงตาสีเข้มจ้องร่างเล็กนั่งสแตนส่งผ้าจนหนูกับน้ำขวดมาให้

ไม่ครับ เหมือนถูกนินทามากกว่า

หืม?” เพื่อนตัวสูงพยักหน้า และไม่เซ้าซี้ถามอะไรอีกครั้ง ‘อาโอมิเนะ ไดกิ’ ส่งผ้าขนหนูผืนเล็กคืนไปแล้ววิ่งกลับไปซ้อมต่อ ดวงตากลมโตมองเพื่อนสนิทวิ่งห่างออกไป

คุโรโกะ เท็ตสึยะ’ นั่งรอข้างสนามตรงสแตนทุกครั้งที่เพื่อนผิวเข้มจะลากเขามาเข้าชมรมอีกฝ่ายไม่ก็กลับบ้านเย็น อาโอมิเนะชอบโดดนซ้อมบาสแล้วไปแอบที่ห้องสมุดเวลาเขาเป็นเวรและมันมักจะได้ผลเสมอเมื่อเวลามีคนชมรมบาสมาส่งคนตามหาแล้วไม่เจออีกฝ่าย คุโรโกะคิดสักพักใหญ่กับพฤติกรรมแบบนี้

เท็ตสึ โห้ย เท็ตสึ!”

ครับ!?” คุโรโกะสะดุ้งทันทีกับเสียงเรียกที่ดัง เขาเงยหน้ามองเจ้าของเสียงเจ้าตัวถอนหายใจออกมา

กลับเถอะซ้อมเสร็จแล้ว

วันนี้เลิกซ้อมเร็วผิดปกตินะครับ

อืม กัปตันไม่อยู่น่ะ

คุโรโกะพยักหน้า ช่วงเย็นแล้วผู้คนต่างเริ่มทยอยกลับหลังจากเลิกชมรมเสร็จแล้วพวกเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เด็กหนุ่มเดินเลี้ยวขวาไปอีกทางหลังเดินพ้นประตูมาทางเดินที่ใช้ประจำในช่วงมาเรียนและขากลับ อาโอมิเนะกับเขากลับทางเดียวกับเขาและบ้านที่อยู่ค่อนข้างใกล้กันนิดหน่อย

มาอีกแล้วความคิดบ้า ๆ

เด็กผู้ชายตัวสูงกว่าเขานิดหน่อยยืนรอให้ฝนหยุดเขาคิดแบบนั้น เจ้าของดวงตากลมโตมองท่าทีถอนหายใจเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ชอบใจกับสภาพอากาศแบบนั้นสักเท่าไร คุโรโกะกำลังรออาโอมิเนะที่โดนอาจารย์สอนคณิตศาสตร์ไปเทศนากับคะแนนสอบที่ผ่านมา..คะแนนมันแย่เกินไป เขามีร่มคันเล็กในกระเป๋าเพื่อนตัวสูงผิวเข้มนั้นก็มีอยู่ จะใจดีให้อีกคนไปจะเป็นอะไรกัน

แล้วเขาก็ให้อีกฝ่ายไปแล้ว..เจ้าของดวงตาสีแดงคู่นั้น

ดวงตานั้นเหมือนพินิจพิเคราะห์เหมือนลังเล แต่เขาก็บอกเหตุผลไป เจ้าตัวหยักหน้าโดยทันทีแล้วร่างนั้นก็หายไป คุโรโกะจำได้ชัดเจนผมสีแดง..ตาสีแดง มันซ่อนอะไรไว้ในดวงตาคู่นั้น

เขาสังเกตเห็นมันถึงจะเสี้ยววินาทีแต่ก็เห็นอยู่ เด็กหนุ่มกำลังสนใจมันความอยากรู้ของเขามันทำงานโดยทันที แต่นี่ก็ผ่านมาสามอาทิตย์แล้วไม่มีที่ท่าว่าจะเจอคนตัวสูงผมแดงนั้นแม้แต่น้อย คุโรโกะอยากรู้ว่าเด็กผู้ชายคนนั้นซ่อนอะไรไว้ภายใน

นี่ เท็ตสึขอแวะร้านสะดวกซื้อสักเดี๋ยวสิ

ครับอาโอมิเนะคุง” เพื่อนเขาเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อแล้ว เด็กหนุ่มเดาได้ไม่ยากว่าเจ้าตัวจะซื้ออะไร

ความรู้สึกบางอย่างมันกำลังเล่นบ้า ๆ กับจิตใจของเขาตอนนี้

และไม่มีที่ท่าจะหยุด

 

อาคาชิมาโรงเรียนเช้ากว่าปกตินั้นเป็นสิ่งปกติ แต่หากจะมาเช้าเกินไปก็วันนี้เด็กหนุ่มมานั่งขลุกอยู่ในห้องสมุดแทน ความคิดฟุ้งซ่านนั้นยังวนเวียนไม่เลิกถึงเขาจะเพ้งเล็งไปที่อย่างอื่นแล้วก็ตามมันก็ตามเข้ามาในความคิดสุดท้ายเขาก็ปิดหนังสือเล่มหนาลงแทน

เด็กคนนั้นมีอะไรให้เราสนใจขนาดนั้นกันเชียวนะ…” เด็กหนุ่มฟุบลงกับโต๊ะห้องสมุด เปลือกตาหนาค่อย ๆ ปิดลงแล้วปล่อยความคิดต่าง ๆ ถลาโถมจนหลับไป

“ 7 โมง 55 แล้วเริ่มจะเข้าเรียนแล้วสิ ” ดวงตาสีฟ้าอ่อนมองคนที่เริ่มทยอยออกไปจากห้องสมุด เมื่อใกล้เวลาเรียนเด็กหนุ่มเดินตรวจคนภายในห้องอีกครั้งก่อนจะล๊อคห้องแล้วส่งกุญแจคืนอาจารย์ประจำห้องสมุด ขาเรียวเดินเข้ามาในมุมลืบของห้องด้วยชั้นหนังสือสูงลิบทำให้บดบังโต๊ะภายใน ดวงตาสีฟ้าครามมองรอดจากเส้นผมปกคลุม

สีแดง..เส้นผมสีแดง

คุโรโกะเดินเข้าไปใกล้เพื่อจะปลุกคนที่ฟุบอยู่กับโต๊ะ ในใจเส้นสั่นเหมือนกลองตีรวนเขาภวานาขอไม่ให้เป็นคนที่เคยเจอ มือบางสะกิดไหล่กว้างนั่นเบา ๆ ดูเหมือนเจ้าตัวเริ่มรู้สึกแล้วเงยหน้าขึ้นมา

คุณ” เด็กหนุ่มตาเบิกกว้าง เจ้าของเวรห้องสมุดจ้องเจ้าของดวงตาสีแดงคู่นั้น

นายเมื่อตอนนั้น” อาคาชิพึมพำขึ้นมา ดวงตาสีแดงจ้องมองเด็กผู้ชายลึกลับเขายันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่าย ร่างเล็กตรงหน้าหยุดนิ่งแล้วจ้องมองเขา

ใบหน้าคมเคลื่อยนเข้าใกล้จนคุโรโกะเบิกตากว้างถอยหนี ในที่สุดก็เคลื่อนเข้ามาใกล้มากที่สุดเสียงทุ้มกระซิบบางอย่างที่ข้างหูเขา แล้วเคลื่อนออกไปทิ้งไว้ให้เขาที่แทบจะหยุดหายใจ

คนพึ่งเคยเจอครั้งเดียว เขาทักทายกันแบบนี้หรอ!’   เด็กหนุ่มผมฟ้าอ่อนคิดในใจ

 

 

 


………………………………………………………

(20/9/2559)

แฮร่กกกกก ลงครบแล้วถึงมันจะสั้นก็เถอะ/ตบปลิว ถ้ามีคำผิดขออภัยนะคะจะกลับมาแก้ทีหลัง TT

หายไปเกือบเดือนหรือเปล่าอันนี้ไม่ทราบได้ [ฮา] ถ้าหายไปอีกก็ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ กราบบอกทุกท่านเลยว่า หายไปเรียนและส่งงานนรกค่ะ เยอะมากเยอะแบบอยากตะโกนถามดัง ๆ กับอาจารย์ว่า

อาจารย์ให้งานเยอะขนาดนี้ หนูทำไม่ทันค่ะ!’ หายไปอีกก็ติดเรียนเนี่ยแหละ กลับเข้าฟิคเราต่อ..

ตอนนี้ก็ยังไม่ได้บอกอะไรมากเหมือนไม่ค่อยรู้อะไรเลยเนอะ ชอบน้องเวลาหน้าแดงมันดูน่าแกล้งดี….

ในเรื่องก็ไม่มีอะไรมากอยากเล่าความรู้สึกของทั้งสองมากจะมีมือที่สาม [คนเขียนเบื่อกับแนวนั้น] มันอาจดำเนินช้าแถมชอบยืดเยื้อก็ขออภัยเพราะยังไม่ค่อยชำนาญในการเขียนซะเท่าไร แต่จะพยายามนะ! เอาล่ะก็อยากจะบอกทุกคนที่ติดตามฟิคคู่นี้ของเราเกือบทุกเรื่องนะคะ ก็ยังไม่ทิ้งไปไหนประกาศกันตรงนี้ก่อนแค่ไปสู้รบกับงานอยู่ บ๊ายบายเจอกันตอนหน้า

thank you for reading

………………………………………………………

 


TF:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #24 etc. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 17:09
    อาคาชิ นายกำลังมีความรัก
    #24
    0
  2. #15 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 18:53
    นายน้อยคะรูปประโยคนั่นคืออยากแกล้งน้องหรือหาเรื่องน้องคะ --
    #15
    0
  3. #14 KusanatzY (@KusanatzY) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 21:48
    น้องน่ารัก
    #14
    0
  4. #13 KunSatoshi (@Joy9647909) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 12:26
    อยากมีโมเม้นแบบนี้บ้างจัง
    #13
    0
  5. #11 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 08:38
    โมเม้นนี้ชอบมากค่ะ
    #11
    0
  6. #10 Vision Yaoi S (@visionyaoi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 18:28
    รอต่อนะค่าาา
    #10
    0
  7. #9 Emerald 33 (@pimpa-rucknakorn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 23:12
    น้องเป็นคนดีจัง ^ ^
    #9
    0
  8. #8 MooToRi (@Momotaro090) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:10
    รอน้าาา~
    #8
    0
  9. #7 Will_WizzTea12 (@Will_WizzTea12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 16:05
    ชอบอะไรแบบนี้มากค่ะ รอน้า /////-\\\\\
    #7
    0