△FiC EX0▽Love Triangle รักสามหน่อ ll hh,cb,ks

ตอนที่ 2 : CHAPTER 0NE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ย. 56




















 
 

 

 

 

 
 

            ผมจัดเสื้อผ้าของตัวเองเรียบร้อยก่อนเดินเข้าโรงเรียนด้วยความมั่นใจ ผมเดินไปเรื่อยๆและมองรอบบริเวณนั้น ตั้งแต่โรงเรียนปิดเทอมท่านผอ. ก็ปรับเปลี่ยนโรงเรียนใหม่ทำให้แปลกตาผมเล็กน้อย ต้นไม้ที่เยอะขึ้นและนักเรียนที่เข้ามาใหม่มากมาย รุ่นน้องที่นั่งอยู่ใต้อาคารโบกมือให้ ผมยิ้มน้อยก่อนที่จะเดินขึ้นอาคารที่ผมเรียนเพื่อจะเอากระเป๋าไปไว้ที่ห้อง

 




 

            ยังไม่ทันที่ได้ขึ้นบันได ผมชะงักเพราะเจอบอร์ดรายชื่อหน้าบันได หาห้องของตัวเองซักพักก่อนที่จะเจออยู่ข้างซ้ายของบอร์ด ลองหาชื่อตัวเองแต่ผมก็เจอชื่อที่ผมไม่คุ้นเคยคั่นระหว่างผมกับจงอิน ไอ้ดำสำลีคู่กัดของผม เออดีว่ะขี้เกียจทะเลาะกับมัน ครูก็แม่งจับให้กูนั่งข้างๆกันอีก

           




           เสี่ยว ลู่ฮาน คือชื่อของเด็กใหม่คนนั้น สองมือล้วงเข้าในกางเกงสีดำ ผมก้าวขึ้นบันไดอย่างชิวๆแบบกวนตีนที่เคยทำประจำตั้งแต่ป.6 ยันปัจจุบัน

 



 

            ไฮสคูลปีสุดท้ายนี่คือสเตตัสของผมในโรงเรียนนี้ แหม สเตตัส กูใช้คำโครตไฮโซอ่ะครับ เอาจริงบ้านผมเปิดร้านขายของ สากกะเบือยังเรือรบ มีหมดทุกอย่าง อยากได้ไรก็เทลมี เทลมี อะ อะ อ้า เทลมี ครับ (คุณผู้อ่านช่วยร้องเป็นทำนองเพลง tell me – wonder girls เถอะครับ ผมขอ)

 




 

            ผมเดินเข้าห้องก็พบบุคคลนิรนามกำลังเก็บห้องอยู่ เขาจับไม้กวาดอย่างคล่องแคล่วอย่างกับแม่บ้านกลับชาติมาเกิด ผมวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะของตัวเอง โต๊ะถูกจัดใหม่ผมเดาว่าไอ้คนที่กวาดห้องเนี่ยแม่งจัดแน่

 



 

            คือแบบจัดตรงชิบหายๆ เรียบร้อยมากๆ ฝุ่นเหี้ยไรนี่ไม่มี ปกติห้องผมแม่งไม่ค่อยจัดกันหรอก เรียนเสร็จแล้วแม่งวิ่งกันโดยฉับพลันเหลือหัวหน้าห้องอย่างผมและรองหัวหน้าห้องอย่างจงแดทำความสะอาดกันอยู่สองคน แม่งกูบังคับให้พวกมันช่วยกันทำเวรกันไง ทำตัวดีได้สองสามวันเอาอีกและ กูขอกราบเด็กใหม่เลยขอบคุณที่ช่วยกูครับ

 




 

            “นายๆ เด็กใหม่อ่อ ?”ผมเดินเข้าไปใกล้ๆมัน ก่อนที่จะสะกิดที่หัวไหล่มันเล็กน้อย พอกับจังหวะที่เขาหันมาสบตาผมพอดี  หือ น่ารักโพด T//////T

 
 

            “สวัสดี นายชื่อโอเซฮุนใช่มั้ย ?”

            “เอ่อ ใช่ๆ นายรู้ชื่อฉันได้ไง

            “งั้นบอร์ดหน้าห้องมีไว้ทำป้าอะไรวะไม่ทันได้ลู่ฮานจะตอบคำถาม กลายเป็นเสียงของคิมจงอินที่ตอบแทน จงอินเดินลากเท้าเข้ามาในห้องแบบชิวๆ จงอินแม่งลอกท่าผม จะฟ้องหม่อมแม่ แงร้ T   _    T

 


 

            “มึงจะทำอะไรป้ากู ! ป้ากูมีผัวแล้วเว้ย !”

            “หือ แก่หนังเหี่ยวใครไปเอาวะ =_= เล่นไรมึงเนี่ย แล้วนี่ใครว้ะ

            “เราชื่อลู่ฮาน นายชื่อจงอินใช่มั้ย? ”

 

            “เออ จงอินแล้วไมว้ะ มึงจะไฝว้กับกูอ่อ! …… แต่ลู่ฮานแม่งชื่อคุ้นๆว่ะ เคยเจอกันรึเปล่าวะ

 

            “สำลีมึงก็คุ้นหน้าทุกคนแหละ รู้จักชาวบ้านไปทั่วผมค้อนใส่สำลีเล็กน้อยก่อนที่จะหันมาคุยกับลู่ฮานต่อ

 

            “ลู่ฮานกินข้าวเช้ายัง ?”

            “เอ่อ เรายังไม่ได้กินอะไรเลย …”

 

            “งั้นเดี๋ยวฉันพาไปโรงอาหารนะ หลบไปผมลากลู่ฮานออกมาจากห้องโดยที่ไม่สนใจไอ้สำลีที่กำลังยืนเก๊กเป็นพระเอกเอ็มวีเพลงอือรือรอง

 



 

            เออจะบอกอะไรให้ จงอินแม่งให้เหมือนไคชิบหายรู้จักป้ะ เอ็กโซอ่ะ คนเหี้ยไรดำชิบหายส่วนผมก็คุ้นๆหน้ากับเซฮุนมักเน่ตุ๊ดอะไรสักอย่างนี่แหละ ผมน่ะหล่อที่สุดแล้ว เอ็กโซหล่อเท่าผมไม่ได้หรอก ใจป้ะ !!!!

           



            พล่ามในใจอยู่นานเกือบแสนปี ในที่สุดผมก็ลากลู่ฮานเข้าสหกรณ์เพราะโรงอาหารยังไม่เปิด ขอบอกเลยสหกรณ์โรงเรียนนี่ก็ซื้อของมาจากร้านผมทั้งนั้นแหละ สำเพ็งเรียกพี่นะเว้ย แต่เซเว่นนี่ไม่ต้องพูดถึง ผมเข้าทุกวัน ซื้ออิชิตันแดกแม่งทุกวันจนเยี่ยวเหนียวหมดและพอผมจะส่งรหัสใต้ฝา ม๊าก็เอาขวดไปขายต่อซึ่งผมลืมเอาฝาเก็บไว้กับตัว อาเมน OTL

 



 

            “เซฮุนจะกินอะไรมั้ยลู่ฮานเลือกขนมปังอยู่นานแสนนานเพิ่งจะมาถามผม นึกว่าลืมกูไปแล้วครับ

            “ไม่อ่ะ ม๊าทำข้าวเช้าให้กินแล้ว

            “แม่เซฮุนนี่น่ารักจังเนอะ ทำเบรคฟาสให้ลูกกินตอนเช้าด้วย





             เอ่อเบรคฟาสไรวะ ต้องเข้าใจหน่อยนะครับทุกคนว่าผมโอซฮุนคนนี้โครตชุ่ยภาษาอังกฤษ พูดฮัลโลคำเดียว แม่ก็ดีใจจนจะร่ำไห้แล้วครับ แปบนะเมื่อกี๊ลู่ฮานบอกว่าจะฟาดแม่ผม !

 

            “ห้ะ ! ลู่ฮานจะฟาดม๊าเรา ลู่ฮานเคยเห็นม๊าเรารึไงทำไมลู่ฮานใจร้ายแบบนี้ เราเจอกันไม่ถึงชั่วโมงเลยนะ อีกอย่างแม่เราเป็นเบาหวานนะ ความดันสูงด้วยเมื่อวานก็เพิ่งรู้ว่าเป็นโลหิตจางอีกเราเสียใจมากเลยรู้มั้ยยิ่งลู่ฮานมาทำแบบนี้กับแม่เรา…”

 

               “เอ่อ… Breakfast แปลว่าอาหารเช้าในภาษาอังกฤษนะเซฮุน เราไม่ได้จะไปฟาดแม่เซฮุนนะ =_=”

 

               เพล้งงงงงง หน้าแตกหมอไม่รับเย็บครับเพราะโรงพยาบาลปิด แฮ่ๆ

 

               “อ้าวหรอ….. ”

 

               “เซฮุนอ่อนอังกฤษสินะ……… งั้นให้เราช่วยติวให้มั้ย ? อังกฤษเราถนัดอยู่นะ

 

               “ติวบ้านเรามั้ยหรือบ้านลู่ฮานหรือที่ร้านกาแฟหรือที่โรงเรียนบอกช้อยส์ให้แม่นางลู่ของผมเลือกโดยที่ไม่ปริปากปฏิเสธสักนิดนึง คนมันหล่อช่วยไม่ได้ครับ

 

               “ที่บ้านเซฮุนดีกว่า เราจะได้สนิทกันเร็วๆไง กรี๊ดดดด ผมไม่ได้เลือกนะ เขาเลือกเอง อร๊ายยย เขินจุงเบย >    _    <

 

              “งั้นๆๆๆๆๆ เย็นนี้เลยมั้ยเดี๋ยวเราชวนเพื่อนสนิทเราไปด้วย

              “ได้สิ แต่เพื่อนสนิทเซฮุนคนไหนหรอ

              “เดี๋ยวพวกมันก็มาอีกแปบนึงไม่เกินห้านาทีอะ…. เอางี้ขึ้นห้องกันก่อนมั้ย

              “ขึ้นก็ได้ เดี๋ยวเราไปจ่ายเงินก่อนนะ

 



 

              พูดจบแม่นางเสี่ยวลู่ก็เดินไปจ่ายเงินเป็นที่เรียบร้อยก่อนที่จะลากผมเดินขึ้นห้องอย่างร่าเริง จงอินยังคงอยู่ในห้องแต่มีคนที่ผมคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดีมาสมทบด้วย สองคนนี้สนิทกันมากเพราะพวกมันเต้นด้วยกันตลอดที่งานโรงเรียนหรือการแข่งขัน ทีมของพวกมันจะรางวัลอยู่ตลอดจนผมหมั่นไส้อย่างเต้นเก่งบ้างอะไรบ้าง

 



 

              สเตจเนมเพื่อนสนิทมันชื่อคล้ายมันฝรั่งอบกรอบยี่ห้อหนึ่งที่ผมชอบกินมาก เวลาเฝ้าร้านคนเดียวผมชอบจิ๊กมากินตลอด ผมชอบรสแซลมอนครีมชีสนะเพราะญาญ่าสวย สรุปกูกินเพราะญาญ่า เดี๋ยวถ้าใครตอบโคอะล่ามาร์ชจะตบให้หน้าเบี้ยวเลยครับ เออแม่ง ผมเคยลองเขย่าแล้วนะเว้ยแต่แม่งไม่เป็นช็อกโก้บอลให้ พอเขย่ามันเป็นก้อนเหี้ยไรไม่รู้

 



 

              “เฮ้ย เสี่ยวลู่มาได้ไงเนี่ยอี้ชิงตาโตเป็นไข่ห่าน เอางี้สรุปนะผมเรียกมันว่าอี้ชิงก็แล้วกัน ชื่อเลย์เอาไว้เรียกเวลามันอยู่บนเวที โอเคไม่งงนะ

            “อ้าว อี้ชิงเรียนอยู่ห้องนี้หรอ พอดีเราเพิ่งย้ายมาโรงเรียนนี้น่ะเราลืมบอกอี้ชิงขอโทษนะ แฮ่ๆ

            “ลู่ฮานนายไปรู้จักกับอี้ชิงได้ไงผมกระซิบเสียงที่เบาที่สุดในชีวิตก็ไม่รู้กูกระซิบทำห่าอัลไลรู้จักกันทั้งนั้น

            “เราเรียนเต้นอยู่ที่เดียวกันกับอี้ชิงเลยรู้จักกันอ่ะ อยู่คอร์สเดียวกันด้วย

            “งั้นก็ดีเลย ตอนเย็นซ้อมด้วยกันมั้ยโรงเรียนนี้มีห้องซ้อมอยู่นะอี้ชิงเดินมาโอบไหล่ลู่หานต่อหน้าต่อตาผม กูเริ่มหึงแล้วนะ =   _   =

 

            “เอ่อ พอดีตอนเย็นเราต้องไปติวที่บ้านเซฮุนอ่ะ ขอโทษด้วยนะ

            “อ้าวงั้นไม่เป็นไรๆ ไว้ค่อยซ้อมด้วยกันก็ได้

 



 

            สีหน้าอี้ชิงดูเศร้าขึ้นมานิดๆก่อนที่จะเดินไปนั่งกับจงอิน ส่วนจงอินก็หลับเป็นตายตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ตอนที่ผมเดินเข้ามายังตื่นอยู่เลย แม่งไวมากครับ สักพักใหญ่ๆสองหน่อในแก๊งค์ผมก็มากันครบ ชานยอลกับแบคฮยอนวิ่งกอดคอกันมาแต่ไกล เข้าใจครับว่ามันรักกันดี แต่ด้วยความที่จะเริ่มคลาสแรกเลยต้องรีบหน่อย ชานแบคเลยต้องวิ่งกอดคอกันมาครับ 5555555555555555555 คือแม่งตัวโย่งๆกับตัวเท่าหมาปั๊กวิ่งกอดคอกันอ่ะ มึงเข้าใจป่ะแม่งไม่สมดุลกันอ่ะ โถ่ว ชานแบคอิสเรียล 55555555555555555555

 

 

           

            และแล้วก็เรียนเลิกเรียนหลังจากเรียนแปดคาบเต็มยกเว้นตอนกินข้าวเที่ยงนะเว้ย ตอนนั้นผมไม่เรียนหรอกครับ บ้าป่าว ผมบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนที่จะกวาดปากกาลงกระเป๋านักเรียน ลู่ฮานนั่งคั่นกลางผมกับจงอินเก็บชีทกับหนังสือภาษาอังกฤษลงกระเป๋าเป้และเดินเอาหนังสือวิชาต่างๆไปเก็บที่ล็อกเกอร์

 



 

            “อิตุ๊ด ลู่ฮานแม่งน่ารักว่ะแบคฮยอนเดินมาตบบ่าผมเบาๆ ก่อนที่จะทิ้งน้ำหนักนั่งลงบนเก้าอี้โต๊ะข้างหน้าผมอย่างแรง พยอนทำพื้นสั่นครับ เซฮุนสัมผัสได้

 

            “นั่งเบาๆไม่ได้ไงวะแม่ง พื้นสั่นและมึง

            “เออๆกูขอเข้าเรื่องเลยมึงเคยได้ยินป่ะ….”

            “ไม่เคยวะ

            “ถุ้ย กูยังไม่ได้เล่า …….. มึงเคยได้ยินป่ะว่าคนน่ารักมักใจร้าย

            “กูเคยฟังอยู่มึง  เพลงของโฟร์มดป่าววะ

            “ไม่ใช่นักร้องสัส …. เซฮุนมึงเคยเข้าใจไรกูบ้างป่ะเนี่ย =_=*”

            “อะๆๆ ตุ้ดล้อเล่นครับ ก็เคยอ่ะแล้วมึงมีไร

            “กูเหมือนเคยได้ยินชื่อลู่ฮาน…… ในแก๊งค์ Gracious....”

 


 

             แปบนะ ถ้าพวกคุณไม่เข้าใจเดี๋ยวผมอธิบายให้ฟัง  Gracious เป็นแก๊งค์ที่มีชื่อเสียงมากแถวโรงเรียนผม แต่ไม่มีใครรู้ว่าคนในแก๊งค์คนไหนเป็นหัวหน้าเพราะพวกมันปกปิดข้อมูลไว้เงียบมาก แก๊งค์นี้ไม่ค่อยโหดเท่าไหร่หรอกครับเว้นแต่ถ้าพวกคุณไปกวนตีนใส่หรือไม่ก็ทำคนในแก๊งค์นั้นไม่พอใจ ส่วนมากจะมีแต่ลูกคุณหนูทั้งนั้น บ้านรวยแต่นิสัยเหี้ยไรงี้ครับ แล้วก็พวกนักเรียนส่วนใหญ่จะเรียกแก๊งค์นี้สั้นๆว่า เกร (อย่าอ่านว่า เกย์ นะครับ -_-)

 



 

            “ลู่ฮานอยู่แดงแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคนน่ารักมักใจร้ายของมึงวะ

            “โห่มึง กูก็จะบอกว่าจริงๆแล้วลู่ฮานอาจจะนิสัยไม่ดีเว้ย

            “มึงก็อคติไป

            “เอางี้มาพิสูจน์กันมั้ยล่ะ…. เกรทุกคนจะสักตัว G ที่หลังข้อมือข้างซ้ายทุกคน

 

 

            เออก็น่าลองวะ

 

 

 




 

 

 

 








 

            ส่า หวัด ดี้ ครัฟ แฮร่ >   _   < 

ในที่สุดเราก็หาเวลาอัพใหม่ได้สักที หลังจากบทความโดนแบนไป…. สารภาพเลยหลังจากที่ไปคิดวิเคราะห์มาว่าทำไมโดนแบน เราก็ได้พบว่าคำหยาบมันเยอะมากเจรงๆ T    _    T  เราก็เลยลบออกไปเกือบหมดแต่ยังไม่หมดนะ 55555555555555555555 เราเปลี่ยนเยอะเจรงๆ  ชื่อแก๊งค์ของพี่ลู่ก็เปลี่ยนด้วย เรื่องนี้ปั่นคนเดียวค่อยข้างจะลำบากนิดหน่อยเพราะต้องทำเองหมดทุกอย่าง แต่ก็ไม่เป็นไร เพื่อทุกคนเราทำได้ 55555555555555555555555555555555

ขอบคุณสำหรับการอ่านครับ ♥ จุ๊บตูดทีดิ้ 55555555555555555555555555555

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #17 lover pc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 16:39
    มีสิเนอะๆ
    #17
    0
  2. #7 Takky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 16:17
    อย่าอคติซี้ !!! 555555555555555555555555

    ติดตามน้าาา
    #7
    0
  3. #5 *、ヅ ¹²。 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 12:28
    สปอยขนาดนี้ไม่ใช่ก็ไม่รู้จะยังไงล่ะ 555555555555
    #5
    0
  4. #3 ยอดนักสืบตะวันออก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 00:55
    #3
    0
  5. #2 นารีศรีสยาม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2556 / 20:47
    อย่าจับผิดลู่ฮานสิ!!555555555555555555
    #2
    0