△FiC EX0▽Love Triangle รักสามหน่อ ll hh,cb,ks

ตอนที่ 3 : CHAPTER TW0 ; แผนโครตกากของชานยอล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ย. 56

 

 



 

                                                                                         

 




 

            เออก็น่าลองดูวะ

 




 

            ผมไม่รีรอช้าเดินไปหาลู่ฮานด้วยความอยากเสือกเต็มร้อย ผมกระชากมือลู่ฮาน เลิกเสื้อที่ปิดข้อมือข้างซ้ายขึ้นแต่ผมก็พบว่ามันไม่ปรากฏตัวอักษรใดๆ ลู่ฮานดูตกใจก่อนที่จะดึงแขนกลับ

 





 

            “ซะ..เซฮุนมีอะไรรึเปล่า เดินมาตอนไหนไม่บอกเราเลย


            “อะเอ่อ…. ปะ เปล่าๆ แบบลู่ฮานเหมือนตัวเหลืองๆไง กินมาม่าเยอะไปเปล่า กินมาม่าเยอะไม่ได้นะทำให้ตัวเหลืองแถมผมร่วงอีกผงชูรสแม่งเยอะๆ ไม่ดีๆ


            “อ่องั้นเราไปกันเถอะผมเซเล็กน้อยเพราะแรงของมือนุ่มดึงแขนผม


             “รู้ว่าบ้านเราอยู่ไหนหรอ นำทางเองเนี่ย


            “เออว่ะ จริงด้วย =_=”

 
 

            “อีกหน่อยลู่ฮานต้องมาบ้านเราบ่อยๆนะจะได้จำทางได้ไม่มี๊ ไม่มีอะไรแอบแฝงเท่าไหร่ครับกู กูได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยนะ ไม่นะ ไม่นะ no no noooooooo

 
 

            “ได้สิ! เราจะไปบ้านเซฮุนทุกวันเลยนะ สัญญาาาาลู่ฮานเกี่ยวนิ้วก้อยของผมแบบไม่ได้ตั้งตัว กูเขินครับ แม่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

 
 

            “จีบกันมันส์เลยนะพวกมึง ไปได้ละชานแบคพร้อมแล้วครับ

 
 

            ชานยอลเดินกอดคอกับแบคฮยอนพร้อมยื่นกระเป๋านักเรียนของผมกับลู่ฮาน ผมรับกระเป๋าจากชานยอลโดยไม่ลืมแต๊ะอั๋งลู่ฮานด้วยการแอบจับมือเบาๆ ฮุนฮานชุปเปอร์เขินเลยดิแม่ง

 

 

            “เออ ครับๆๆๆ ไปกันครับ ไปบ้านกูกันครับๆๆๆ เล็ทส์โก้ววววววว

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 
 

 

 

 

            “พ่องมึงอ่ะแบคฮยอน กูบอกแล้วว่าแผนมึงอ่ะไม่ได้เรื่องไรเลยสคิลการวางแผนมึงโครตเหร้ มึงต้องบอกเซฮุนให้มันเล่นเนียนๆหน่อยดิเว้ย ไม่แน่นะมึงอนาคตเซฮุนอาจจะเป็นดาราก็ได้นะเว้ยจากการกระทำในวันนี้ แล้วก็..”




            “โอ้ยยๆๆๆๆ หนวกหู มึงแหละตัวบอกแผนกูเลยไปเรียนนิเทศเถอะสาส

 


 

            ผมกับแบคฮยอนเถียงกันเงียบๆระหว่างที่อยู่ในห้องนั่งเล่นบ้านเซฮุน ก็แบคฮยอนมันบอกผมว่าชื่อลู่ฮานคุ้นๆเหมือนมันเคยได้ยินใช่ป่ะ ที่อยู่แก๊งค์เกย์อ่ะ เห้ยไม่ใช่ดิ เกร เออผมเลยบอกแผนมันไปนิดนึงว่าแม่งจะมีตัวอักษรภาษาปะกิด ตัว G  อยู่หลังข้อมือข้างซ้ายทุกคน ให้มันลองเพิ่มบทไปอีก เออกูบอกไปแค่นี้แต่สกิลการแสดงของเซฮุนกูไม่ไหวว่ะครับ olo บ้ายบาย

 

 

            “เอางี้ กูมีแผนสอง…. หึหึผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำเสียงหึหึให้มันน่ากลัวด้วยว้ะ แค่จะล้วงความลับเฉยๆเว้ยไม่ได้จะไปฆ่าใคร

 
 

            “ว่ามา….”แต่ทันทีที่ผมกำลังจะอ้าปากพูดอยู่นั้น เซฮุนเดินเข้ามาและสั่งอย่างรวดเร็วถึงแม้มันจะไม่ได้เป็นเมนแร็ปแต่ผมก็ถือว่าฝีมือมันใช้ได้อยู่ครับ

                                                                


            “เฮ้ย พวกมึง ออกไปซื้อก๋วยเตี๋ยวหน้าปากซอยให้กูหน่อยดิ กูเอาเส้นเล็กน้ำตกหมูไม่ใส่กระเทียมเจียมแยกน้ำให้ด้วยนะ ส่วนเครื่องปรุงมึงใส่พริกป่นมาสองช้อนพอน้ำตาลเอาเศษหนึ่งส่วนสองของพริกป่น น้ำปลาไม่ต้องใส่นะมันเค็ม ออกเงินให้กูก่อนนะเดี๋ยวจ่ายให้ รีบๆไปนะมึง กูหิว





            “โหแม่ง กูลืมจดว่ะขออีกทีแบคฮยอนหยิบไอโฟนขึ้นมาพร้อมเปิดโน้ต ไอ้สัสไปไม่ถูกแทนเซฮุนเลยครับ จุก


            “ของดีมีแค่ครั้งเดียวเว้ย ไปล่ะพูดจบก็รีบชิ่งหนีปิดประตูดังปั้งทำเอาผมกับแบคฮยอนแอบสะดุ้งเล็กน้อยพอเป็นพิธี


            “อ้าว สัส…”


            “แบคฮยอนมึงไปซื้อนะ กูจะทำตามแผนสองเอง


            “เออๆ มึงนี่ก็ชอบโยนขี้ให้กูจัง ไปละแบคฮยอนแบ้ปาก ก่อนที่จะคีบเตะเซฮุนวิ่งออกไปซื้อก๋วยเตี๋ยวอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วกว่าเต่านิดนึง



 

            และแล้ว…..






            ได้เวลา ปาร์ค ชานยอล ออกโรงแล้วครับหลังจากตอนที่หนึ่งกูได้ออกแค่เสี้ยววิ

 





 

            “อะแฮ่ม ทำอะไรกันอยู่อ่ะผมสาวเท้าเข้าไปใกล้ลู่ฮานกับเซฮุนที่กำลังจ้องหน้าจอไอแพดอย่างเอาเป็นเอาตายตายด้วยเสียงบ่นของลู่ฮานเบาๆพอให้ได้รู้ว่าพวกมันยังไม่โดนไอแพดสะกดจิต


            “เรากำลังติวภาษาอังกฤษให้เซฮุนอยู่น่ะ ชานยอล สนใจมั้ย?”ลู่ฮานยื่นไอแพดให้ผมเหมือนจะให้ผมอ่านอะไรสักอย่าง ผมที่ก้มหน้ามองจอถึงกับตกใจความโง่ของไอ้เซฮุน

 




 

           แบบทดสอบภาษาอังกฤษ ม.1 ฉบับ by ครูลูกแบด

 




 

            จะไม่ให้ผมตกใจได้ยังไงครับ ณ ตอนนี้พวกผมเรียนอยู่ม.6 กันนะเว้ย คือไอ้ผมก็ไม่อยากจะเม้าท์ เห็นผมเป็นแบบนี้แต่ภาษาอังกฤษผมนี่เซียนเรียกปู่นะครับ ก็ไม่รู้เหมือนกันทำไมมันไม่ซึมซับภาษาอังกฤษจากผมไปบ้างว่ะ  ส่วนมากเซฮุนมันจะถนัดพวกฟิสิกส์ครับแต่ ฟิสักส์มันก็มีภาษาอังกฤษใช่ป่ะ เซฮุนแม่งอินดี้ครับเขียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาเกาหลีหมดทุกตัว ผมก็งงกับชีวิตมันนะครับว่ามันรอดมาได้ยังไง เล่นของรึเปล่า อันนี้ไม่รู้ครับต้องถามคุณริว

 




 

             อ้าว ชานยอล แล้วก๋วยเตี๋ยวกูอ่ะ


            “กูให้แบคฮยอนไปซื้อให้มึงแล้ว ไม่ต้องซีๆ


             “เดี๋ยวเราไปเข้าห้องน้ำแปบนึงนะเซฮุน ชานยอลลู่ฮานลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ผมเลยนั่งลงแทนที่คือกูเมื่อยครับ เมื่อลู่ฮานเดินหายไปจากห้องแล้วผมเลยต้องเล่าแผนสองให้เซฮุนฟัง


             “แผนกูมีอยู่ว่า……….”

 










 

 

             “กูกลับมาแล้วววววว !!!!!!!!!!!!!!!!! แดกก๋วยเตี๋ยวกันนน”            

              







 

             คือไรเตอร์เรื่องนี้มันแค้นอะไรกูรึเปล่าครับ ขัดกูทุกเรื่อง ขัดกูจัง กูขาวแล้วครับ

 



 

 

              “แบคฮยอนมึงมาทำไรตอนนี้ !”


              “กะ …….. ก็กูเอาก๋วยเตี๋ยวมาให้มึง…..”    


              “มึงแม่งงงงงงง กูอยากกระโดดถีบยอดหน้ามึงมาก


              “พอเถอะพวกมึงอ่ะ ชานยอลมึงรีบๆเล่าดิเป็นเซฮุนที่ขัดผมกับแบคฮยอนไว้ ต้องขอบคุณมันนะครับไม่งั้นผมกระโดดถีบยอดหน้าแบคฮยอนจริงๆแล้ว

 
 

              “แก๊งค์เกรจะมีรอยสักรูปหัวกะโหลกที่หลังไหล่ซ้าย พวกเราต้องทำให้ลู่ฮานถอดเสื้อเว้ย คือกูมีแผนๆ เซฮุนมึงก็แกล้งถือน้ำจะมาให้ลู่ฮานแต่มึงสะดุดล้มแล้วน้ำไปโดนที่เสื้อลู่ฮานพอดีแล้วคราวนี้ลู่ฮานก็จะเปียกเสื้อเว้ย มึงก็เอาเสื้อมึงให้ลู่ฮานเปลี่ยน

 
 

              “โห มึงลอกมาจากละครไทยรึเปล่าครับเซฮุนมองหน้าผมและแบคฮยอนสลับไปมา


              “ช่างแม่งเถอะ แต่กูว่าได้ผลว่ะเพราะสมองแบบกูงี้ ฉลาดแถมหล่อ หูกางเร้าใจสาวๆ

 
 

              เสียงเปิดประตูทำให้วงแตก เป็นลู่ฮานที่เดินเข้ามาพร้อมบิดขี้เกียจสองสามที ผมพยักพยักหน้ากับเซฮุนเป็นอันว่าแผนการอันชาญฉลาดเริ่มขึ้น แบคฮยอนที่ไม่มีบทบาทอะไรนั่งแกะถุงก๋วยเตี๋ยวที่ซื้อมากินเองแบบเงียบๆ เซฮุนเดินไปห้องครัวเพื่อไปรินน้ำใส่แก้ว สักพักพอเซฮุนเริ่มเดินกลับมาผมจึงชวนลู่ฮานคุยเพื่อความเนียน


              “ลู่ฮานบ้านนายอยู่แถวไหนหรอ?”


              “บ้านเราอยู่ใกล้ๆแถวนี้แหละ ใกล้ๆโรงเรียนอ่ะ


              “อ่อ…..”


              “แล้วชานยอลล่ะ ?”


              “บ้านเราอยู่ทางซ้ายมือสามหลังถัดไปอ่ะ ส่วนแบคฮยอนทางขวามือสามหลังถัดไปเหมือนกัน


              “ดีจังบ้านอยู่ใกล้กัน…….. อะ โอ้ย!” น้ำเย็นไหลจากแก้วน้ำเซฮุนผ่านกลางหลังลู่ฮานจนถึงพื้น กูว่าเข้าร่องตูดอ่ะครับ ตอนนี้หลังลู่ฮานเปียกไปทั้งหลัง ทุกคนเล่นสงกรานต์กันมั้ยครับเบบี๋
55555555555555555555555555555


              “ฮะ เฮ้ย ลู่ฮานเราขอโทษ เราแค่จะเอาน้ำมาให้ลู่ฮานอ่ะแต่ดันสะดุดขาตัวเองซะก่อนโห ผมว่ามันไม่สะดุดอ่ะครับ แม่งเดินมาก็ราดน้ำเย็นใส่หลังลู่ฮานแบบไม่เกรงกลัวอะไรเลยสักนิด ให้ได้อย่างนี้ดิเพื่อนกู 5555555555555555555555555555555


             “อ่ะๆ เปลี่ยนเสื้อเถอะผมหยิบเสื้อที่พาดอยู่ที่โซฟาข้างๆก่อนที่จะส่งให้ลู่ฮานที่นั่งกัดปากซี๊ดเพราะความเย็นและน้ำแข็งที่ยังติดอยู่ที่เสื้อ


             “อะ เอ่อ ขอบคุณมือขาวหยิบเสื้อในมือผมก่อนที่จะลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อ แผ่นหลังเปียกโชกเดินเข้าในห้องน้ำอย่างระมัดระวัง

 




 

             เดี๋ยวก่อนนะ………………….

 



 

 

             กูลืมอะไรไปรึเปล่า………………….

 




 

    

             เห้ยไม่ดิ…………………………

 

 




 

             ให้ลู่ฮานไปเปลี่ยนเสื้อในห้องน้ำแล้วกูเห็นรอยสักมั้ย ไอ้ฟวย……………

 

 





 

             เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 





 

             “ลู่ฮานเดี๋ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่าเพิ่งเปลี่ยนเสื้อๆๆๆๆๆ ออกมาๆๆๆๆๆผมพุ่งพรวดไปทุบประตูห้องน้ำอย่างแรง อีซัตร์เจ็บชิบหาย กูไม่น่าทำเท่ห์เลยว่ะ

 
 

             “ทะ ทะ ..ทำไมอ่ะชานยอล ?”ลู่ฮานโผล่หัวออกมาจากประตูห้องน้ำ ร่างบนเปลือยเหลือแต่กางเกงนักเรียน แม่งเอ้ย หัวนมอมชมพูฮร้า ถ้าผมเป็นเซฮุนตอนนี้คงจับลู่ฮานปล้ำแม่ง

 
 

             “เราขอเข้าไปแปบนึงดิ

 
 

             “ขะ ขะ เข้ามาสิผมปิดประตูและแทรกตัวเข้าไปในห้องน้ำอย่างฉับไว ผมจับคนตรงหน้าหมุนตัวสองสามรอบ พยายามมองที่หลังไหล่ซ้ายแต่ก็ไม่เจอรอยสักอะไรทั้งนั้น โอ้ย แผนกูล่มจริงใช่ม้ายยยย

 
 

             “นี่….ปาร์ค ชานยอลเสียงนิ่งและสุขุมแทรกขึ้นมาขณะที่ผมกำลังไว้อาลัยให้กับแผนการที่คิดว่าชาญฉลาดที่สุดในเกาหลี ผมเลคิ้วขึ้น ลู่ฮานเรียกซะเต็มยศบวกกับท่าทางที่เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากปิดประตู รู้สึกตงิดๆยังไงก็ไม่รู้ง่ะ




             “อยากเสือก  ขนาดนั้นเลยหรอ?..”ผมมองหน้าลู่ฮานด้วยความสงสัยปนความมึนนิดๆ ผมยังไม่ค่อยเก็ทเท่าไหร่ นี่จะด่ากูว่าเสือกใช่ป่ะครับเนี่ย

 



 

             “ห้ะ……… ?? ”



 

             “หึ จะบอกอะไรไว้นะแขนบางยกขึ้นเกาะอกอย่างยิ่งยโส มุมปากบางกระตุกยิ้มเหยียดหยามส่งมาให้อย่างเย็นชา 






 

             “………………..…?”

 

 

 

 


 

 

             “ระวังหลังไว้ให้ดีๆก็แล้วกัน ชอบยุ่งนักเดี๋ยวมึงจะได้รอยเท้ากูประดับไว้ที่หลังมึง





























 








 

            ส่า หวัด ดี้ ครัฟ แฮร่ >   _   < 

ในที่สุดฟิคเรื่องนี้ก็มาถึงตอนที่สองแล้ว #จุดพลุ ใช้ความพยายามอย่างมากในการบรรยายพาร์ทของชานยอล เพราะต้องเขียนให้แตกต่างจากเซฮุน ชานยอลจะออกแนวหลงตัวเองหน่อยๆ ชอบเพ้ออยู่คนเดียว ส้วนแบคฮยอนจะเป็นคนมึนๆ อึนๆ น่ารักไปอีกแบบเนอะ >  _  < พี่ลู่เผยธาตุแท้ให้ชานยอลไปแล้ว 5555555555555555555 แอบสปอยนิดๆ ตอนหน้ามีไคโด้ครับ แฮร่ ขอบคุณทุกเม้นนะครับ ถึงจะไม่มากแต่ก็ทำให้รู้สึกมีกำลังใจขึ้น 

ขอบคุณสำหรับการอ่านครับผม อย่าลืมนะตอนหน้ามีไคโด้ 5555555555555555555

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #11 CHroMe narak (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 18:36
    แล้วรอยสักพี่ลุ่อยู่ไหนเนี่ยหรือไม่มี -w-
    #11
    0
  2. #10 kt wow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 14:06
    ลู่เริ่มเปลี่ยนลุคแล้ว โอ้ย สงสารอายอล
    #10
    0
  3. #9 *、ヅ ¹²。 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 13:35
    แฮ่ ลู่ฮานคนแมนของเพ่ว์ ทำไมหนูทำหน้าตาซื่องี้ 555555555555555
    #9
    0