ปลาหลงฟ้า

ตอนที่ 46 : บท 46

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    19 ก.ค. 61

ทว่า...

                เรื่องน่าประหลาดใจก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

                เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้น ในโกดังใหญ่ที่ใช้เก็บผลิตภัณฑ์ข้าวเกรียบของโรงงาน ก็เปียกชุ่มไปทั้งโกดัง ลังกระดาษที่ภายในว่างเปล่าวางเรียงกันเป็นตับ ก็เปียกแฉะเละเทะทุกกล่อง ราวกับเมื่อคืนนี้มีคนลากสายยางเพื่อฉีดน้ำเข้ามาในโกดัง

                ทันทีที่หล่อนเห็นภาพดังกล่าวกับตา ก็รีบไปหาน่านฟ้าในห้องทำงานของเขา ด้วยสีหน้าตื่นเต้นอย่างมาก เพราะเริ่มแน่ใจแล้วว่าน่านฟ้ามีซิกซ์เซ้นส์แน่ๆ !

                “วิ่งเข้ามาหน้าตาตื่นเลย มีอะไร” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์พกพา เพื่อถามคนหายใจหอบน้อยๆ จากการวิ่งขึ้นบันไดมาจากชั้นล่าง เพราะในร้อนจนรอลิฟต์ไม่ไหว

                “ฉันก็รีบมาหาคุณน่ะสิ” หล่อนเดินมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเขา

                “ทำไมคิดถึงผมมากเหรอ” น่านฟ้ากระเซ้าอย่างขี้เล่นตามเคย

                มัศยาค้อนควัก “ให้น้องแอนนาคิดถึงคุณไปคนเดียวเถอะ ฉันแค่จะมาบอกว่ารู้มั้ยตอนนี้ในโกดังใหญ่เปียกแฉะไปหมดเลย กล่องสินค้าเปล่าที่คุณแกล้งเรียงไว้เมื่อคืนก็เปียกไปหมด รับรองคุณสุกิจกับอีตาภูริชต้องสั่งให้ใครฉีดน้ำเข้าไปในนั้นแน่ จงใจให้สินค้าของเราเสียหาย”

                น่านฟ้ายิ้มสะใจในแววตา “พวกนั้นคงอยากทำให้เราส่งสินค้าลอตแรกให้ลูกค้าไม่ทัน”

                “ใช่ แต่แหม ฉันเพิ่งรู้ว่าคุณมีซิกซ์เซ้นส์ด้วย คุณทำเหมือนรู้อนาคตเลย” มัศยายังมีอาการตื่นเต้นไม่หาย

                “ก็มีนิดหน่อย เป็นพลังพิเศษที่พระท่านหนึ่งเคยบอกว่าผมเป็นคนมีบุญบารมีมาก สวรรค์ถึงได้มอบสิ่งนี้ให้แก่ผม” น่านฟ้าตอบพลางยืดอกไปด้วย

                “จริงเหรอ” มัศยาประสานสองมือไว้ที่อก นานๆ ทีจะเจอคนที่หยั่งรู้อนาคตแม่นยำขนาดนี้ ไปดูหมอดูมาไม่รู้กี่เจ้า เจอแต่หมอเดาทั้งนั้น ไม่เคยเห็นใครหยั่งรู้อนาคตจริงๆ เหมือนน่านฟ้าสักคน

                น่านฟ้าพยักหน้า สีหน้าและท่าทางยังภูมิอกภูมิใจ

                “แปลว่าคุณก็ดูดวงอะไรแบบนี้ได้ด้วยสิ” หล่อนแกล้งหยั่งเชิงถาม

                ชายหนุ่มยักไหล่ “ก็ได้บ้าง แต่ปกติผมไม่ค่อยดูหมอให้ใครหรอก ถ้าไม่ซี้กันจริง”

                หล่อนมองคนเล่นตัวด้วยความหมั่นไส้ แต่ก็จำต้องควบคุมอารมณ์ไว้ เพราะยามนี้อยากให้เขาดูดวงให้สักหน่อย “งั้นคุณคงจะดูหมอให้ฉัน เพราะเราก็ซี้กันนะ”

                “ซี้อะไรของเจ๊ เมื่อคืนก่อน เจ๊เพิ่งจะผลักผมจนหัวฟาดพื้นไปหยกๆ ”

                มัศยาหน้างอ พลางบ่นงึมงำ “ยังไม่ลืมอีก”

                “งึมงำอะไร แอบด่าผมอีกล่ะสิ” คนได้ที ฉวยโอกาสวางมาดเป็นต่อ

                “เปล่า ด่าอะไรล่ะ ฉันก็แค่คิดว่าคุณคงยังไม่ลืมว่า ในช่วงเวลาที่ไม่มีใครเสนอตัวมาช่วยคุณเลย อย่างน้อยก็มีลูกน้องที่สุดแสนจะจงรักภักดีอย่างฉันเสนอตัวช่วยคุณ” หล่อนแกล้งทวงบุญคุณ แต่ไม่ลืมยิ้มหวานและปั้นเสียงหวานใสแกมออดอ้อน

                น่านฟ้าถอนหายใจเบาๆ “โอเค เห็นแก่ว่าคุณเป็นพนักงานจงรักภักดีเบอร์หนึ่งของพ่อผมเลยนะ ผมก็จะยอมดูหมอให้ ยื่นมือสองข้างมา”

                สิ้นเสียงสั่ง มัศยาก็ยื่นมือสองข้างไปตรงหน้าเขาทันที ท่าทางกระตือรือร้นอย่างมาก

                “จะถามอะไรก็ว่ามาเร็วๆ ผมมีงานต้องทำอีกเยอะ”

                “ฉันจะได้แต่งงานเมื่อไหร่ ปีสองปีนี้รึเปล่า” ถามจบก็รอคอยคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ วาดหวังไว้เต็มเปี่ยมว่าหล่อนจะได้เป็นเจ้าสาวในอนาคตอันใกล้นี้

                หมอดูจำเป็นดูลายมือของหล่อนอยู่ไม่ถึงห้าวินาที ก็ตอบว่า “ไม่ได้แต่ง”

                “หา อะไรนะ! ” มัศยาโพล่งออกมาอย่างตกใจและไม่ชอบใจ “คุณดูผิดรึเปล่า ฉันจะไม่ได้แต่งได้ไง ฉันคบกับสินธุมาตั้งหลายปีแล้ว แพลนว่าจะแต่งงานในปีสองปีนี้ด้วย”

                “ก็แล้วแต่คุณ แต่ผมตอบตามดวงชะตาจากลายมือคุณ แล้วนอกจากคุณจะไม่ได้แต่งงานกับแฟนคุณแล้ว คุณก็จะมีกิ๊กอีกคนด้วย”

                “กิ๊ก! ฉันเนี่ยนะมีกิ๊ก” หญิงสาวถามสวนกลับไป

                “ใช่ คุณจะมีกิ๊กเด็ก”

                “ฉันไม่เชื่อคุณหรอก ดูมั่วแล้วแบบนี้”

                “ก็แล้วแต่คุณ แต่คุณก็เห็นกับตาแล้วนี่ว่าผมมีซิกซ์เซ้นส์ ทายอนาคตได้แม่นยำแค่ไหน”

                ความสับสนแทรกซึมอยู่ในดวงตาของหญิงสาว แม้เจ้าตัวจะเพียรซ่อนเร้นไว้ เริ่มไม่แน่ใจว่า น่านฟ้าอาจกำลังใช้แผนเจ้าเล่ห์แกล้งกัน แต่การคาดการณ์ที่แม่นยำของเขาถึงสองครั้งก็เป็นเครื่องการันตีการหยั่งรู้อนาคตของเขาได้ดี “แต่ฉันรู้ว่าคุณแกล้งฉัน”

                น่านฟ้ายักไหล่น้อยๆ “ก็แล้วแต่คุณจะคิด ผมก็แค่พูดในสิ่งที่ผมเห็นด้วยสัมผัสพิเศษของผม”

                มัศยาจ้องมองเขาด้วยความลังเล และตัดสินใจหันเดินไปทางประตูห้อง ก่อนที่ความสับสนจะเพิ่มพูนมากกว่านี้

                การสูญเสียว่าที่เจ้าบ่าวที่แสนดีอย่างสินธุเป็นสิ่งที่หล่อนทนรับไม่ได้

                “เจ๊จะไปไหน” น่านฟ้าร้องถามกับแผ่นหลังของมัศยา

                “ฉันมีงานด่วนต้องทำ”

                “อย่าเลย ใจเสียกับคำนายของผมมากกว่าล่ะสิ” เขาดักคออย่างรู้ทัน พลางเคาะโต๊ะด้วยปลายนิ้วเบาๆ

                มัศยาชะงักกึก เหลียวมองอีกฝ่ายด้วยสายตาไม่สบอารมณ์นัก และพยายามสูดลมหายใจลึกๆ เพื่อข่มกลั้นอารมณ์ ไม่อย่างนั้นอาจเผลอตัวกระโจนเข้าไปทึ้งผมของเขา มีอย่างที่ไหนมาแช่งว่าหล่อนจะได้กินแห้ว ไม่ได้แต่งงานกับคนรัก

“ใครใจเสีย ฉันกับสินธุ เรารักกันจะตาย คุณต้องได้หน้าแตกแน่ หลังจากฉันแต่งงานกับสินธุ เราจะมีลูกหน้าตาน่ารักน่าชังกันสักสองคนด้วย” พูดจบหล่อนก็สะบัดพรึ่บออกไปจากห้อง และหมดสิทธิ์จะได้เห็นแววตาแสนเจ้าเล่ห์ ยิ่งกว่าตัวโกงอย่าง โจ๊กเกอร์ ตัวร้ายสำคัญในการ์ตูนและภาพยนตร์อมตะเรื่องดังอย่างแบทแมน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น