S.L.K to my baby

ตอนที่ 2 : @S.L.K. to my baby :: P R O L O G U E

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    17 ก.ย. 63


P R O L O G U E 

 

ยังเช้ามืดอยู่

ผมไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่?

แต่มารู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวอยู่ข้างกาย

ผมปรือตาขึ้นอย่างงัวเงียก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง

และสิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าด้านข้างของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งซบใบหน้าลงอยู่กับผ้าแพรเนื้อดี

ผมจ้องมองแผ่นหลังเปลือยเปล่าของร่างบอบบางก่อนจะผุดยิ้มขึ้น

แน่นอน...

อารมณ์ผ่องใสกับร่างกายเบาสบายขนาดนี้เป็นเครื่องยืนยันที่ดีอยู่แล้วว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นกับเราสองคน

หึ...

ผมร้องหึในลำคอก่อนจะยกสองแขนขึ้นบิดขี้เกียจ

เอาล่ะ...ถึงเวลาที่เราต้องจากกันแล้ว

ผมคิดก่อนจะก้มหน้าลงไปใกล้ใบหน้านวลแล้วจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างแผ่วเบา

“Last night I make love you and kissing on your body…”

...My baby ที่รักของฉัน

 

ขณะที่แสงอาทิตย์กำลังสาดส่องไปทั่วบริเวณ ผมที่สวมหมวกไหมพรมสีดำปิดถึงคิ้วนั้นกำลังเล่นสเกตบอร์ดอยู่บนระเบียงทางเดินของโรงเรียน ทั้งๆ ที่รอบบริเวณนี้จอแจไปด้วยนักเรียนเป็นจำนวนมาก หนำซ้ำพื้นคอนกรีตยังไม่ค่อยสม่ำเสมอ จึงไม่เหมาะจะเล่นสเกตบอร์ดเลยสักนิด แต่ทว่าผมกลับไม่สนใจ

แกร๊กๆๆๆ

เสียงของสเกตบอร์ดสีดำสนิทลายสายฟ้าสีเหลืองพาดผ่านดังขณะที่ผมใช้เท้าขวาเหยียบบนแผ่นกระดาน เท้าซ้ายไถกับพื้นเพื่อส่งตัวให้เคลื่อนไปข้างหน้า เมื่อได้จังหวะผมก็วางสองเท้าบนสเกตบอร์ด งอเข่าเตะส่วนปลายกระดานพร้อมกระโดดลอยตัวขึ้น หลังจากสเกตบอร์ดหมุนอยู่ใต้เท้า ผมใช้สองเท้าจับแผ่นกระดานแล้วลงสู่พื้นอย่างสวยงาม เทคนิคนี้เรียกว่าการคิกฟลิป[1]

ขณะที่ผมลอยตัวอยู่บนอากาศมันจึงทำให้จี้เลขหนึ่งแบบโรมันที่ห้อยคอไว้ส่องประกายวาบรับแสงอาทิตย์ที่ส่องผ่านเข้ามาจากภายนอก ผมชูกำปั้นทั้งสองขึ้น จึงทำให้เผลอเกือบชนเข้ากับร่างของนักเรียนชายคนหนึ่งที่เดินผ่านมาพอดิบพอดี

เฮ้ย!ผมอุทานเสียงหลงพลางเอี้ยวตัวบิดไปทางขวาเลี้ยวหลบนักเรียนคนนั้นได้เฉียดฉิว

นี่มันทางเดินนะ!ไอ้นักเรียนนั่นผงะถอย เดาะลิ้นแล้วสบถไล่หลังมาอย่างเหลืออด แต่ผมกลับทำเป็นไม่ได้ยิน

เมื่อถึงที่หมายผมจึงใช้เท้าซึ่งสวมรองเท้าผ้าใบดีดขอบกระดานให้สเกตบอร์ดหมุนติ้วลอยขึ้นมาถึงเอว ก่อนจะใช้มือซ้ายรับมันไว้ จากนั้นเดินตรงไปหาพรรคพวก

เฮ้ยทำอะไรกันอยู่วะ

ผมตะโกนถามพรรคพวกที่กำลังนั่งสุมหัวกันอยู่ จากนั้นถอดหมวกไหมพรมออกแล้วสะบัดหัวเล็กน้อยเป็นการคืนความหล่อให้เส้นผมหลังจากมันถูกหมวกบดบังเอาไว้จนไม่เหลือทรงที่ตั้งใจเซตมาก่อนออกจากบ้าน

ว่าแต่...ทำไมไม่มีหมาตัวไหนสนใจผมเลยสักตัว!?

ผมเดินดุ่มๆ ตรงเข้าหากลุ่มเป้าหมายที่วันนี้แลดูคึกคักจนผิดปกติมากไปเสียหน่อย ในมือก็หิ้วสเกตบอร์ดคู่ใจติดไปด้วย

เวลานี้ร่างของสิ่งมีชีวิตที่วิวัฒนาการมาจากลิงอุรังอุตังนั่งเลื้อยกองกันอย่างน่าอดสูในสายตาคนมอง ผู้ชายตัวบิ๊กไซส์จำนวนประมาณสามเหล่าทัพ (อันที่จริงแค่หกคน) กำลังนั่งสุมหัวทำอะไรบางอย่าง

เฮ้ย!

และแล้วผมก็เห็นว่าหนึ่งในกลุ่มนั้นกำลังเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกไปมาพร้อมกับอีกหนึ่งตัวกำลังถ่ายคลิปวิดีโออย่างสนุกสนาน

นั่นมือถือของผม?

แล้วไอ้ที่อยู่บนหัวของนาวานั้นมันก็...!?

เฮ้ยไอ้นาวา!

ผมแหกปากเรียกมันด้วยเสียงทั้งหมดที่มี นาทีนี้จำไม่ได้แล้วครับว่าเหวี่ยงสเกตบอร์ดสุดเท่ที่ถือติดมาด้วยให้ไปจบชีวิตอยู่ตรงไหนของระเบียง ก่อนจะสาวเท้าก้าวยาวๆ ไปหาไอ้เพื่อนเวร เพื่อนนรก และพอเข้าประชิดตัวของมันได้ผมก็กระชากเสื้อชั้นใน (ของผู้หญิง) ออกจากหัวของมันอย่างแรง

ทำอะไรของมึงวะไอ้เฟิร์ส

ไอ้คนถ่ายคลิปซึ่งมีชื่อว่า สายฟ้าตะโกนด่าผมอย่างไม่ดูสถานการณ์เลยสักนิดว่าตอนนี้ผมกำลังจะกลายร่างเป็นจอมมารอยู่รอมร่อ

แล้วพวกมึงทำบ้าอะไร เอามือถือและไอ้เสื้อชั้นในนั่นคืนมาเดี๋ยวนี้!

:P แบ่รๆ แน่จริงก็มาเอาคืนให้ได้เด่ะ

ไอ้นาวาที่ยื้อแย่งเสื้อชั้นในไปได้แล้วมันก็ดีดตัวออกห่างจากนั้นก็แกว่งเสื้อชั้นในไปมาพร้อมกับแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ผมอีกด้วย

ไอ้นาวา!ระดับความเข้มของน้ำเสียงที่เริ่มเปลี่ยนไปบ่งบอกให้รู้ว่าเส้นอารมณ์ผมกระตุกแล้ว ผมสบตากับไอ้เรย์สลับกับหันไปมองไอ้คิม

ทำไมพวกมึงถึงปล่อยให้มันสองตัวรื้อกระเป๋าของกูวะ!ผมพูดพร้อมกับมองหน้าไอ้เรย์กับไอ้คิมอย่างโกรธจัด

ก็ถ้าพวกเราไม่รื้อ ก็ไม่เห็นสิว่ามึงแอบซุกอะไรเอาไว้

โอ - เอ็ม จี (OMG)

ให้ตายเถอะ! ใช้คำว่าซุกเลยเหรอวะเนี่ย!

กูไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าคนอย่างมึงจะเป็นพวกโจรขโมยชุดชั้นใน

ครับ...ไอ้คนที่พูดประโยคนี้จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกเสียจาก...ไอ้เรย์

แต่เอ่อ...

งานเข้าแล้วไงครับ อยู่ดีๆ คนหล่อก็โดนข้อหามาหนึ่งดอก ความงุนงงวิ่งมาจากทิศทางไหนไม่รู้แทงข้างหลังทะลุถึงเครื่องในก่อนจะกระจายตัวแผ่ซ่านไปทุกอณูของร่างกายจนทำให้ตอนนี้ผมบังคับปากตัวเองไม่ได้ และมันก็อ้าค้างอย่างหมดสภาพของคนหล่อ

อาร์ ไอ พี (RIP)

ผมขอไว้อาลัยให้กับตัวเองสามนาทีอย่างสงบ

ว่าแต่มึงเถอะไอ้เฟิร์ส เมื่อวานก่อนแยกย้ายกันที่สนามบาสของไอ้เค มึงก็ยังหล่ออยู่ดีๆ นี่หว่า แล้วทำไมพอเช้ามา มึงถึงได้ตาโหลหน้าเหี่ยวไร้ชีวิตขนาดนี้ไปได้วะ

หา?”

หรือเมื่อคืนพระจันทร์เต็มดวงมึงถึงได้กลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่า เช้าขึ้นมากลับร่างเดิมไม่ทันถึงได้มีสารรูปเน่ายิ่งกว่าขยะเปียกแบบนี้วะ

ไอ้...

นี่กูเป็นเพื่อนเล่นของมึงเหรอไอ้สายฟ้า

เงียบ...

คราวนี้เพื่อนๆ ของผมเงียบกริบ เมื่อจอมมารอย่างอนันยช (ชื่อจริงผม) กลับมาครองบัลลังก์แล้วและนั่นก็เป็นสัญญาณว่าวงสนทนาของพวกมันกำลังเข้าสู่สถานะใกล้ล่มจมในอนาคตอันใกล้นี้

เอ่อ...คือ เฟิร์ส...มึง เอ่อ...นายใจเย็นก่อนนะไอ้ซันคงกลัวว่าผมจะปล่อยหมัดฮุกเข้าใส่ไอ้สายฟ้ามันจึงพยายามปลอบผมให้ใจเย็นลง

ใช่ๆ นายใจเย็นก่อนไอ้เคก็ร่วมวงด้วยอีกคน

ถ้ากลัวกูโกรธแล้วจะพูดออกมาทำไมผมถามเสียงเย็น

คือ...แบบว่า กูก็คิดเหมือนไอ้สายฟ้านะ เพราะสภาพมึงนี่มัน...เอิ่ม ไม่ไหวแล้วว่ะ

ก็นะ...จะไม่ให้ผมมีสภาพเหมือนซากศพแบบนี้ได้ยังไง ก็เมื่อคืนนี้ผมไม่ได้นอนทั้งคืนเลยนี่หว่า...หึ

ในขณะที่ผมกำลังยืนสงบสติอารมณ์ที่ไม่ปล่อยหมัดใส่ใครสักคนที่ยืนอยู่ในระยะใกล้ ทันใดนั้นเองก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นจากทางด้านหลัง

พวกนายมาทำเสียงเอะอะโวยวายอะไรกันตรงนี้!

สิ้นเสียงตะโกนเวลานี้ทุกสายตาหันขวับไปมองต้นตอของเสียงเป็นตาเดียว

ไอ้เอ็มไพร์?” เสียงของไอ้เรย์ดังขึ้น

ตัววุ่นวายมาแล้วสินะ...

เรื่องนั้นช่างมันเถอะ กูเข้าห้องเรียนก่อนดีกว่า

เฮ้ย! รีบชิ่งหนีเลยนะเว้ยไอ้สายฟ้าตะโกนเสียงหลง แต่ผมไม่สนใจอะไรกลับเดินยักไหล่แล้วไปเก็บสเกตบอร์ดขึ้นมาถือไว้ในมือ

ไม่ได้ชิ่ง กูแค่ไม่อยากเสวนากับไอ้ประธานนักเรียนว่ะ

ผมพูดพร้อมกับเดินไปกระชากมือถือมาจากไอ้สายฟ้าแล้วรีบดึงเสื้อชั้นในกลับคืนมาจากไอ้นาวาอย่างรวดเร็ว และพอเอาของทุกอย่างยัดใส่กระเป๋าเป้ได้แล้ว ผมก็เดินผิวปากเข้าห้องเรียนไปโดยไม่สนใจเพื่อนๆ ที่มองตามมาเป็นตาเดียว

 

หลังจากทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ในห้องเรียนได้ ผมก็เปิดกระเป๋าเป้จากนั้นจ้องมองเสื้อชั้นในลูกไม้สีขาวซึ่งมันเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา

...หึ

ตอนนี้เธอคงรู้แล้วสินะว่า ตัวเองไม่ได้สวมเสื้อชั้นในผมพึมพำก่อนจะนั่งเท้าคางแล้วคิดถึงใบหน้าของผู้หญิงผมทองคนนั้น

 



[1] ท่า kickflip ถือว่าเป็นหนึ่งในจำนวนท่าพื้นฐานของท่าประเภทฟลิป (ท่าปั่นแผ่น) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,011 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 เมษายน 2562 / 19:31

    กลับมาแล้ววววว

    #991
    0
  2. #990 Milkcoolcool (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 23:09
    ระ ระ ไรท์รีอัพใช่มั้ยคะ ไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยคะฮือออออออ ดีใจ เค้าจำได้ว่าเคยอ่านตอนม.1ม.2 อยากอ่านอีกแต่ว่าไรท์ปิดไปแล้ว ขอบคุณนะคะไรท์ ซารางเฮ<3
    #990
    0
  3. #10 ริบบิ้นผูกหูกระต่าย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 10:57
    เอาเสื้อในสาวเจ้าเขามาทำไมยะเฟิร์ส เอามาใส่เล่นเรอะ อุ๊ยเผลอพิมพ์สิ่งที่คิดลงไป คึคึคึ


    ตอนแรกนึกว่ามีแค่เรย์ที่ไม่ชอบหน้าเอ็มไพร์ ตัดสินจากคำโปรยน่ะนะแต่ที่ไหนได้ ดูท่าจะยกแก๊งแฮะที่เหม็นหน้ากัน
    #10
    0
  4. #9 Lächeln (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 02:43
    แนะนำนางเอกเก็บเสื้อในแถวๆนี้ใส่ก่อนได้นะ 5555
    เฟิร์ส แกเอาเสื้อในเค้ามาเพื่อ?
    #9
    0