{BTS X YOU} MY LOVE ❤

ตอนที่ 10 : MY LOVE 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 พ.ค. 63

ณ บ้านพักของสาวๆและหนุ่มๆ



ตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งกันอยู่ในห้องรับแขก เนื่องจากมีเรื่องที่จะต้องตกลงกัน แต่มันยังขาดอยู่คนหนึ่งที่ยังไม่มานี่สิ



"แล้วไอ้ จีมิน มันหายไปไหนว่ะ"เสียงของเจโฮปถามขึ้นหลังจากที่นั่งรอกันมาสักพักแล้ว





"คงจะอยู่ที่เดิมนั่นแหละ" จองกุกพูดขึ้นอย่างรู้ใจเพื่อนคนนี้ดี



"แล้วถ้าพวกเราไปตามกันเองก็คงจะไม่ยอมกลับง่ายๆแน่  เพราะฉนั้น..."จองกุกพูดพลางมองมาทาง แป้งน้ำ ตามด้วยทุกคนที่นั่งอยู่ต้องหันมามองตามๆกัน





"มะ..มองทำไมคะ?"




"ช่วยหน่อยนะ หน้าที่นี้ต้องเป็นหน้าที่เธอ" นัมจุนพูดขึ้นด้วยเสียงที่จริงจัง





"ฉะ..ฉันต้องไปจริงๆหรอ?" แป้งน้ำถามย้ำเพื่อความมั่นใจอีกรอบ





"อืม!"หนุ่มๆตอบรับพลางพยักหน้าเบาๆ





"กะ..ก็ได้"แป้งน้ำพูดขึ้นพลางเดินออกไป หลังจากที่ได้รับที่อยู่จากจองกุกแล้ว









PANGNUM PART





ตอนนี้ฉันก็มาหยุดอยู่หน้าผับแห่งหนึ่งแล้ว  ทำไมต้องมาอยู่ที่นี่นะหรอ ก็เพราะไอรุ่นพี่จีมินน่ะสิ ทำให้ฉันต้องมายืนหัวโด่อยู่ตรงนี้อ่ะ







"แล้วฉันต้องเข้าไปสินะ" ฉันยืนพูดกับตัวเองก่อนที่จะเดินเข้ามายังโซนๆหนึ่ง ห้องน้ำ ใช่ฉันโผล่มาอยู่หน้าห้องน้ำ แต่จะไม่อะไรเลยถ้าห้องน้ำที่ว่านี่ไม่ใช่ห้องน้ำชายอ่ะ  โอ้ยย ไปทางไหนต่อว่ะไม่เคยมาอ่ะ





"มาทำอะไรตรงนี้หรอจ๊ะ คนสวยย"





ขวับ




ฉันหันไปมองเจ้าของเสียงนั้นทันที  พอหันไปก็ปรากฏเป็นชายรูปร่างกำยำกลุ่มหนึ่ง  เอาไงดีว่ะเนี่ย ถ้าจะไม่ดีแน่ๆ คิดอยู่สักพักฉันก็หันหลังกลับไปเตรียมจะวิ่งออกไป




ตึก ตึก ฟุบ




ยังไปทันที่จะได้วิ่งออกไป ไอผู้ชายหนึ่งในนั้นมันก็วิ่งมาดักหน้าฉันส่ะก่อน





"อะ อะ รีบไปไหนหรอจ๊ะน้องสาว มาสนุกด้วยกันก่อนสิจ๊ะ~" มันพูดก่อนที่จะเอามือมาลูบไล้ตามใบหน้าฉัน




ฟับ




"ปล่อย!" ฉันพูดพร้อมกับใช้มือปัดมือมันออกจากใบหน้าของฉัน





"แหม๋ หวงตัวส่ะด้วยสิ  เฮ้ย! จับตัวมันไว้" ไอผู้ชายคนนั้นมันพูดก่อนจะหันไปสั่งไอพวกที่เหลือให้มาจับฉันไว้





"ปล่อยฉันนะเว้ย!" ฉันพูดพร้อมกับดิ้นอย่างแรง





"อย่าดิ้นสิว่ะ!"




ตุ้บ





"โอ้ย!" มันว่าฉันพร้อมต่อยเข้ามาที่ท้องฉันอย่างแรง จากตอนแรกที่มีแรงแต่ตอนนี้มันกลับหายไปหมด จุก ฉันเป็นผู้หญิงนะเว้ย





"เอาตัวไป" มันหันไปพูดกลับลูกน้องมันทันทีที่เห็นว่าฉันแทบจะไม่มีแรงสู้แล้ว




มันพาฉันออกจากตรงนั้น แล้วพาเข้ามาที่น่าจะเป็นซอกตึกตึกหนึ่ง มันมืดมาก มืดจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นเลย แต่โชคดีที่ตรงที่มันพามามันยังพอมีแสงไฟที่จะพอทำให้ฉันเห็นหน้าไอพวกเวร นี่อยู่





ตุ้บ






ทันทีที่มันพาฉันมาถึงที่มันก็โยนฉันลงพื้นอย่างแรง โยนนะจ๊ะ เจ็บเว้ย






"ไงจ๊ะ~ สาวน้อย พรึบ ตุบ" มันพูดพร้อมผลักฉันให้นอนลงและขึ้นคร่อมฉันไว้





"อึก  ปล่อย!!" 






"อยู่นิ่งๆสิว่ะ!"




ตุ้บ





"โอ้ย!" มันพูดพร้อมกับต่อยเข้าที่ท้องฉันอีกรอบ ตอนนี้ฉันไม่มีแรงจะทำอะไรแล้ว ฉันกลัว กลัวไปหมดทุกอย่าง





"ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ เดี๋ยวพี่จะพาขึ้นสวรรค์" มันพูดพร้อมกับเอาใบหน้าสกปรกโรคจิตของมันมาไซร้ที่คอของฉัน กลัว..ตอนนี้ในหัวมีแต่คำว่ากลัวเต็มไปหมด  ในใจก็ได้แต่ภาวนาให้มีคนมาช่วย



"ฮึก! ช่วยด้วย!!!" ฉันตะโกนขอความช่วยเหลือออกมาอย่างดัง พร้อมน้ำตาที่เริ่มไหนมากขึ้นเรื่อยๆ





ปึก  ตุ้บ




ในที่สุดก็มีคนมาช่วยแล้ว





JIMIN PART





ตอนนี้ผมออกมารับโทรศัพท์อยู่ตรงซอกตึกข้างผับครับ นี่ก็กำลังจะกลับเข้าไปในผับแล้วเดี๋ยวสาวๆรอนาน  แต่ยังไม่ทันที่จะได้เดินออกไปก็...





"ฮึก!ช่วยด้วย!!!" เสียงนี้มัน



ผมรีบวิ่งเข้าไปในซอกตึกนั้นทันทีก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังมุงทำอะไรกันอยู่  พอมองดูแล้วผมก็เห็นเป็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังจะถูกข่มขืน




ผมจึงเข้าไปช่วยทันที  ใครจะปล่อยให้คนดีๆโดนทำร้ายล่ะ เห็นผมอย่างนี้ผมก็เป็นคนดีนะ




ตุ้บ ผัวะ ผลัว  ผัวะ ตุ้บ



ผมค่อยๆจัดการพวกมันจนล้มไปทีละคน จนมาถึงไอ้คนที่มันกำลังไซร้คอผู้หญิงอยู่  แต่สายตาผมดันเหลือบไปเห็นหน้าผู้หญิง 





"แป้งน้ำ!" ผมเรียกชื่อเธออกมาอย่างตกใจ ก่อนจะหันมากระชากไอชั่วนี่ออกจากตัวเธอ





"ไอเวรเอ้ย!''



ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ ผลัว ผัวะ 




ผมต่อยมันเข้าไปจังๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเห็นผู้

หญิงคนนี้เป็นเธอ มันทำให้ผมอยากที่จะฆ่าไอเวรนี่




ผมจัดกการพวกมันจนหมดสติล้มลงไปจนหมด แล้วรีบวิ่งเข้าไปหาแป้งน้ำ ที่นอนนิ่งอยู่กับที่





"แป้งน้ำ! เป็นอะไรมั้ย?"





"..."




"เงียบทำไมว่ะ!" ผมพูดพลางเขย่าตัวเธอแรงๆ





"ฮึก..นาย..จะ..จีมิน ฮือออ!!" ทันทีที่เธอเห็นว่าเป็นผม เธอก็ปล่อยโฮออกมาทันที




ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมดึงเธอเข้ามากอดเอาไว้อย่างแน่น  ผมเป็นห่วงเธอมาก ไม่รู้ว่าเพราะอะไร




"ไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่นี่แล้ว" ผมพูดพลางลูบหัวเธอเบาๆเพื่อนเป็นการปลอบปะโลมเธอ





"งั้นกลับบ้านกันดีกว่านะ" ผมพูดพร้อมกับอุ้มเธอขึ้นแนบอก




"..."





ผมก้มมองเธอที่อยู่ในอ้อมแขนก็เห็นว่าเธอหลับไปแล้ว คงจะโดนไอพวกเวรนั่นเล่นงานหนักเลยสิ



ทำไมผมถึงรู้ว่าโดนหนักน่ะหรอ ก็หน้าท้องเธอมันแดงไปหมด ที่ผมเห็นเพราะเธอใส่เสื้อเอวลอยมาน่ะสิ ไม่แปลกหรอกที่เธอจะโดนไอพวกนั้นพรากของความบริสุทธิ์เธออ่ะ ดูแต่งตัวสิ










"หืม  ขาวชิบขาวสัส" ผมพูดออกมาหลังจากที่มองไปที่หน้าท้องเธอ  





"เฮ้ย หยุดคิดนะเว้ยไอสมองปลาร้า" 

ผมพูดพลางสบัดหน้าเบาๆเพื่อไล่ความคิดนั้นออกก่อนจะพาเธอกลับบ้านและไม่ลืมที่จะเเวะซื้อยาไปให้เธอด้วย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น