SF My Market KyuMin

ตอนที่ 2 : SF ความฝันของพิน็อคคิโอ้ Part.2 {20%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ก.ค. 54

“คยูฮยอนนา !!!!!
“นี่คยูฮยอน..ไม่ใช่แบบนี้สักหน่อย”
“คยูฮยอนอันนี้สวยมั้ย?”
ตั้งแต่นั้นมาซองมินก็พาฮยาคุมาเช็คร่างกายทุกวัน... นี่มันข้ออ้างชัดๆ พอฝากฮยาคุเสร็จก็ตรงมาหาคยูฮยอนทันที -^-
“คยูฮยอนดูเรื่องไหนดีเอ่ยยย???” เสียงคนตัวเล็กถามพลางเอียงคอเล็กน้อย
“นี่อะไรหรอครับ??”
“หนังไง ซองมินว่าน่าจะดีกับการทำความเข้าใจจิตใจมนุษย์นะ”
“เอามาให้ผมหรอ” คนตัวสูงถามพลหุ่นยนต์พลางชี้มาที่ตัวเอง...
“กะ...ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่นา” ซองมิน พูดพลางก้มหน้างุดแก้มขึ้นสี แค่เป็นเพื่อนกันทำไมต้องหัวใจเต้นแรงด้วยนะ...
คยูฮยอนเห็นท่าทางของคนตัวเล็กกว่าก็กระตุกยิ้มอย่างพอใจ(นี่ฉันได้ข่าวว่าแกเป็นหุ่นยนต์นะ!!!_ไรท์เตอร์)
“ครับ...งั้นรีบดูกันเถอะ”
-------------------------@----------------------[ความฝันของพิน็อคคิโอ้]------------------------------------@-----------------
 “ไม่เห็นจะเข้าใจเลย” คยูฮยอนเบะปากอย่างไม่พอใจ
“ทำไมลีมินจีถึงขอเลิกกับปาร์คซึงฮยอนเพียงเพราะถ้าเธออยู่กับเขาจะเป็นอุปสรรคต่อความฝันของเค้าล่ะครับ?”
“นั่นคือการถอนตัวออกมาเพื่อคนที่เรารักไงล่ะ มันซึ้งตรงที่ทั้งคู่ให้สัญญาว่าจะได้พบกันอีกในอนาคตไงล่ะ”
ซองมินอธิบายให้คยูฮยอนเข้าใจแต่มันก็ไม่ได้ผลเอาซะเลย...
“ซึ้งหรอ ไม่เห็นเข้าใจเลยครับถ้าเห็นว่าอีกฝ่ายสำคัญก็ไม่ควรจะอยู่ไกลกันสิ?”
“ฮ่าๆ คยูฮยอนเนี่ยซื่อตรงกับตัวเองจังเนอะ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก...”
ซองมินหัวเราะเล็กน้อย...คยูฮยอนชักสีหน้าอย่างไม่พอในใจ
“หึ..ว่าผมหรอครับ?”
“เอ๊ะ...ซองมินชมต่างหากล่ะ!!!
หลายครั้งเราก็คุยกับคยูฮยอนไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่... ถ้าเราค่อยๆบอกเขาก็จะตั้งใจคิดอย่างมุ่งมั่น...
-------------------------@----------------------[ความฝันของพิน็อคคิโอ้]------------------------------------@-----------------
“อ๊ะ...คยูฮยอนรอเดี๋ยววว” ซองมินฉุดข้อมือคยูฮยอนเอาไว้คยูฮยอนหันมาอย่างสงสัย
“ตรงนั้นมีท่ออยู่นะ เดี๋ยวก็ลื่นตกลงไปหรอกเมื่อก่อนซองมินเคยเห็นหุ่นยนต์ตกท่อด้วยล่ะ กว่าจะช่วยขึ้นมาได้ก็เละไปหมดเลยล่ะ” ซองมินพูดด้วยน้ำเสียงที่น่าสงสารสุดๆ
“หรอครับ งั้นซองมินก็เป็นคนช่วยหุ่นยนต์ตัวนั้นสินะครับ” คยูฮยอนพลางยิ้มกว้าง...
“คิกๆ ไม่หรอกเธอก็พูดเกินไป...”
“จริงๆนะครับก็น้ำเป็นของต้องห้ามของหุ่นยนต์นี่นา แต่ว่ามนุษย์เนี่ยยอดเลยนะครับ เมื่อกี้ซองมินโดนตัวผมใช่ไหม?
ขอเพียงตั้งใจก็สามารถเอาชนะจุดอ่อนของตัวเองได้ ผมว่านั่นเป็นข้อดีของมนุษย์ล่ะครับ” อย่างนี้นี่เอง...
“แต่ก็มีอีกหลายเรื่องที่ถึงพยายามไปก็เท่านั้นนะ ก็อธิษฐานกับพระเจ้าหรือไม่ก็หวังพึ่งปาฏิหาริย์ล่ะมั้ง...”
“ปฏิหาริย์หรอ?” คยูฮยอนพูดพลางประสานมือกับซองมิน ซองมินประสานมือตอบรับอย่างเผลอตัว
“อย่างเช่น วันที่หิมะตกหนักแบบนี้ถ้ามองเห็นรุ้งละก็ ไม่คิดเหรอว่าความปารถนาจะเป็นจริงนะ?”
“วันที่หิมะดกแบบนีจะมีรุ้งได้ยังไงล่ะครับ ตามกฏการหักเหของแสงไงครับ”  คยูฮยอนยังไม่เข้าใจอยู่ดี...
“นั่นสินะ -^-“ ซองมินเริ่มเพลียกับคนตรงหน้า = =
“ความเป็นไปไม่ได้”
“เอ๋?”
“เมื่อก่อน เรียกกุหลาบสีเงินแบบนั้นล่ะครับ แต่ว่าตอนนี้เราสามารถเพาะพันธุ์ขึ้นมาได้อย่างง่ายดายด้วนพลังของเคมีแล้ว มนุษย์เนี่ยยอดเละนะครับ ^^
หากมีสิ่งใดสามารถทำให้ความเป็นไปไม่ได้ กลับไปได้แล้วล่ะก็ บางทีคยูฮยอนอาจจะกลายเป็นมนุษย์ก็ได้
ว่าไปนั่นเป็น เป็นไปไม่ได้หรอกเนอะ ^^” ซองมินได้แต่คิดในใจ มือก็ยังผสานมือกันต่อไป...
-------------------------@----------------------[ความฝันของพิน็อคคิโอ้]------------------------------------@-----------------
Writer talk ; สวัสดีค่ะ ครั้งที่แล้วไรท์เตอร์รีบปิดคอมเลยพูดแค่สั้นๆ ๕๕๕ อย่างแรกก็ขอบคุณรีดทุกคนที่ติดตามอ่านฟิคกากๆ ของไรท์เตอร์คนนี้ = = นี้มันเป็นแค่ยี่สิบเปอร์เซนต์เท่านั้นนะคะ พึ่งสอบเสร็จด้วย กร้ากกกกก ไปและ บ้ะบายย จุ้บๆ >3

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #6 solasola (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2554 / 13:56
    ถ้าพัฒนากี้จากหุ่นยนต์เป็นคนก็ดีน่ะซิ มินจะได้สมหวัง
    #6
    0