Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 5 : FORTH INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 177 ครั้ง
    2 ต.ค. 59

FORTH INGREDIENT

 

          นับตั้งแต่วันนั้นที่แบมแบมได้ไปช่วยงานที่ร้านเบเกอรี่ของมาร์คและได้รับคำชมที่ไม่น่าจะออกจากปากมาร์คนั่นมาแล้ว จวบจนวันนี้ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว และสิ่งที่เปลี่ยนไปคือแก๊งเจ้าชายก็ได้มารวมกลุ่มกับสามหนุ่มน้อยน่ารักของนิเทศที่แทบทุกคนจะต้องรู้จัก และนั่นก็ทำให้ความนิยมของพวกเขาทั้งเจ็ดคนพุ่งสูงจนทะลุนัมซานทาวเวอร์ไปแล้วเรียบร้อยโรงเรียนจีน

 

            และในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมานั้นแบมแบมได้ล้มเลิกการหาแผนอะไรมาจีบมาร์คไปเรียบร้อยแล้ว เพราะไม่ว่าจะคิดแผนจากบ้านไปกี่แผนๆ พอไปเจอหน้ามาร์คทีไรมันก็ทำอะไรไม่ถูกทุกทีเลย โดยเฉพาะเวลาที่มาร์คมองมานะ โอโห สายตาเฉือนใจแบบ... ฮือออ

 

            เพราะงั้นแบมแบมเลยคิดว่ามันคงดีกว่าถ้าปล่อยให้มันเป็นไปตามกรรม แต่ยังไงแบมแบมก็ไม่ล้มเลิกที่จะเต๊าะพี่เขาให้ติดหรอกนะ แต่แบบ รอให้คุมตัวเองได้เวลาอยู่กับพี่เขาก่อนละกันนะ

 

                พูดยังกับตัวเองเป็นเดอะฮัล์ค

 

                เรื่องนั้นช่างมันก่อน แต่ตอนนี้แบมแบมต้องหันหน้ามาเครียดกับการแสดงที่กำลังจะถึงคิวซ้อมในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าก่อนนะ

 

            ในวันพรุ่งนี้จะมีการประกวดดาวเดือนมหาลัยขึ้นแล้ว ทำให้ดาวเดือนจากคณะต่างๆ มารวมตัวกันอยู่ที่นี่เพื่อทำการซ้อมการแสดงบนเวทีก่อนขึ้นแสดงจริง

 

            คณะนิเทศศาสตร์ถูกจับตามองมากเป็นพิเศษเพราะปีนี้เป็นปีแรกที่ดาวและเดือนของคณะไม่ได้มาจากสาขาการแสดงโดยตรง เพราะแบมแบมที่ได้เป็นเดือนนั้นมาจากสาขาโฆษณา และดาวของคณะก็มาจากสาขาวารสาร ทำให้มีแต่คนรอชมว่าจะสามารถแสดงโชว์ออกได้หรูเริดสะแมนแตนมากแค่ไหน

 

            แต่ในตอนนี้แบมแบมต้องลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อซ้อมการแสดงกับไอรีนที่ได้รับตำแหน่งดาวคณะของปีนี้แล้วล่ะ

 

            โชว์ของทั้งคู่เป็นการร้องเพลง คงไม่มีใครเชื่อหรอกว่าเด็กจากสาขาโฆษณากับวารสารจะร้องเพลงได้เพราะแบบวัวตายควายล้ม เพราะฉะนั้น ณ ตอนซ้อมนี้พวกเขาก็ขออุบเพลงไว้ก่อน เลยทำให้บนเวทีตอนนี้มีเพียงแค่การจัดที่ทางและซ้อมท่าเต้นตามจังหวะดนตรีที่เปิดลั่นห้องประชุมโดยไร้ซึ่งเสียงร้อง

 

            ของดีมันต้องอุบไว้ก่อนสิ

 

                ทั้งคู่ใช้เวลาเกือบๆ แปดนาทีในการซ้อมบนเวที เพราะกฎบอกไว้ว่าห้ามเกินสิบนาที ทำให้พวกเขาต้องตัดเพลงและฝึกร้องด้วยกันทุกวันจนตอนนี้เข้าขากันดีเรียบร้อย

 

“เห้ยแบม เลิกซ้อมละไปไหนวะ”

 

            คือที่สนิทอาจจะเป็นเพราะไอรีนห้าวแบบนี้ก็ได้...

 

“เดี๋ยวต้องไปหาเพื่อนก่อน เพื่อนรออยู่”

“เออๆ กลับดีๆเว้ย” ไอรีนตอบกลับแล้วโบกมือหยอยๆ ไล่ให้แบมแบมกลับไป ส่วนตัวของเธอเองก็ก้มหน้าก้มตาเก็บของลงกระเป๋าด้วยท่าทางทะมัดทะแมงสุดๆ

 

            แบมแบมทำหน้างงเล็กน้อยแต่ก็หันหลังเดินออกไปจากห้องประชุม เรียวขาเล็กพาร่างของเจ้าตัวมายืนหยุดอยู่ใต้ตึกคณะนิเทศศาสตร์ แล้วก็เดินตรงเข้าไปหากลุ่มเพื่อนโดยที่ไม่ต้องเสียเวลามอง เพราะบรรดาแก๊งเจ้าชายมันดันมานั่งจุ้มปุ๊กกันอยู่ด้วย ออร่าความหล่อนี่ทิ่มเข้าตาเต็มๆ

 

“อ้าวแบม” จินยองตะโกนเรียกก่อนที่เจ้าของชื่อจะเดินไปถึง

“ซ้อมเสร็จละเหรอ?”

“ช่ายย เหนื่อยเลยอะ ไม่คิดว่าเวทีจะกว้างขนาดนั้น เดินล้าเลย”

“น้องแบมไปทำไรมาอะ?” แจ็คสันคนขี้เผือกถามขึ้น

“ซ้อมประกวดดาวเดือนพรุ่งนี้ครับ อ้าว แบมไม่ได้บอกพวกพี่เหรอว่าแบมโดนจับลงเดือนคณะอะ?”

“เคยบอกแล้วพวกพี่จะสงสัยไหมละครับแหม”

 

            แบมแบมเบะปากใส่แจ็คสันไปหนึ่งทีแล้วทิ้งตัวลงนั่งตรงที่ว่างที่เจ้าตัวไม่ทันได้มองว่าข้างๆ นั้นเป็นใคร คนน่ารักหันหน้าไปมองคนข้างๆ ก่อนทำท่าจะลุกขึ้น แต่มาร์คก็รั้งแขนเอาไว้และดึงให้นั่งลงไปอย่างเดิม

 

“ไม่กัด” เสียงทุ้มนั่นพูดออกมาทำเอาเพื่อนๆ ในวงหัวเราะกันครืน แต่ก็ต้องหุบปากฉับเมื่อสายตานิ่งๆ ของมาร์คมองปราดใส่ทุกคน

“ก๊ากกกก” เหลือแค่ไอบ้าแจ็คสันที่ยังคงหัวเราะ ซึ่งมาร์คก็ได้แต่ถอนหายใจใส่เพราะเพื่อนคนนี้มันเกินที่จะเยียวยาแล้ว

“งั้นพรุ่งนี้เราไปเชียร์น้องแบมกันดีกว่าปะ” ยูคยอมพูดเสนอความคิดเห็นขึ้นมา ซึ่งทุกคนก็ลงมติเห็นด้วยด้วยการพยักหน้าโดยพร้อมเพรียง

“แล้วปีนี้นิเทศแสดงอะไรเนี่ย” แจบอมเอ่ยถามขึ้น

“บอกไม่ได้ครับ ความลับ รอไปดูในงานนะ”

“แบมแอบกระซิบบอกยองแจก็ได้นะ นะๆ” ยองแจสะกิดแขนแบมแบมยิกๆ ราวกับเด็กเอาแต่ใจ

“ไม่บอกหรอก พี่เขาห้ามบอก ต้องจุ๊ๆ ไว้”

 

            ทุกคนยกเว้นมาร์คทำหน้าขัดใจพร้อมกันอีกครั้ง แต่ก็ต้องทำใจยอมรับมันเพราะดูท่าแล้วยังไงๆ แบมแบมก็คงไม่ยอมบอกแน่ๆ

 

“กลับบ้านกันดีฝ่าเว้ยพวกเรา” แจ็คสันจอมพูดมากพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“เออใช่ กลับบ้านดีกว่า ลุงคนขับรถคงมาละ”

“ไอบอมไปส่งพวกกูด้วยยย กูรู้มึงเอารถมา”

“สัส คราวหลังกูจะติดมิเตอร์ไว้ในรถละไอพวกเวร”

“บ๊ายบายนะพี่มาร์ค บ๊ายบายนะแบม เจอกันพรุ่งนี้”

“บายเว้ยไอมาร์ค”

 

            ทุกคนตกลงกันด้วยความรวดเร็วและสลายหายไปจากใต้ตึกคณะทันที ทำให้เหลือเพียงแค่มาร์คกับแบมแบมที่นั่งเอ๋ออยู่เท่านั้น

 

“กลับยังไง” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบ

“รถเมล์ครับ”

“เดี๋ยวไปส่ง”

“ผมเกรงจ...”

“เดี๋ยวไปส่ง”

 

            บทสนทนาข้างบนมันคุ้นๆ นะว่าไหม?

 

            และนั่นทำให้แบมแบมไม่มีทางเลือกที่จะต้องเดินตามมาร์คมาจนถึงร้านเบเกอรี่ของเจ้าตัว มาร์คหันมาบอกให้คนตัวเล็กหยุดรออยู่หน้าร้านและเจ้าตัวก็หายไปในโรงจอดรถ ไม่นานนักเจ้าชายฤดูหนาวบนดูคาติสีดำด้านคู่ใจก็ปรากฏแก่สายตาของสาวๆ ในร้านและแบมแบม

 

“วันนี้พี่ไม่เข้าร้านเหรอครับ” คนเป็นน้องเอ่ยถามในขณะที่มาร์คจัดการยัดหมวกกันน็อกที่มีหูหมีประดับอยู่ข้างบนใส่เข้าไปในหัวของแบมแบม

“ไม่” พูดเสร็จก็จัดการหยิบหมวกกันน็อกสีดำอีกใบสวมใส่หัวตัวเอง

“พี่ซื้อหมวกกันน็อกนี้ให้แบมอ่อ?” แบมแบมถามออกไปเพราะสงสัยจริงๆ ในเมื่อวันนั้นมันยังมีหมวกอยู่แค่ใบเดียวอยู่เลยนี่หว่า

 

            และก็ได้รับคำตอบกลับมาเป็นการพยักหน้าของอีกฝ่าย แต่ก็ยังไม่พอแค่นั้น เพราะคนตรงหน้าดูจะสนุกกับการแกล้งให้แบมแบมเขินเหลือเกิน

 

“น่ารักดี” พูดเสร็จนิ้วยาวก็เอื้อมมาเขี่ยๆ ตรงหูหมีที่ติดอยู่ด้านบนหมวกกันน็อกสีเดียวกันที่คนขี่ใส่

“น...น่า...น่ารักอะไรละหะ?” แบมแบมโวยลั่นพร้อมๆ กับใบหน้าที่เริ่มขึ้นสี

“ขึ้นรถ” มาร์คพูดเสียงเรียบเหมือนเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นทำให้คนตัวเล็กตรงหน้าฟึดฟัดเสียยกใหญ่ แต่ก็ต้องปีนขึ้นรถมานั่งอย่างช่วยไม่ได้ มือของคนที่ซ้อนท้ายอยู่จัดการกำเสื้อของคนตรงหน้าไว้แน่น เพราะมาร์คก็ใช่ว่าจะขี่มอไซค์ช้าซะเมื่อไหร่

“เอ่อ... พี่”

“...?” มาร์คเปิดหน้ากากหมวกกันน็อกขึ้นและหันมาทำหน้างงใส่

“คือ... พี่ขี่ช้าๆ หน่อยได้ปะ คือแบบเบาะมันก็สูงอะ คือ... แบมกลัวตก...”

 

            มาร์คมองหน้าเด็กน้อยที่นั่งซ้อนท้ายก่อนจะหันหน้ากลับมาแล้วปัดหน้ากากหมวกกันน็อกให้ปิดลงอย่างเดิมโดยที่ยังไม่ได้ตอบอะไร แต่ริมฝีปากภายใต้กลับยกยิ้มขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่

 

“ระวังตก” เสียงทุ้มพูดเตือนอู้อี้และเร่งเครื่องเสียงดัง ใจอยากจะแกล้งไอเด็กที่นั่งอยู่ข้างหลังสักหน่อย แล้วก็ได้ผลดังคาดเมื่อแบมแบมสะดุ้งโหยงและกำเสื้อเขาแน่นยิ่งกว่าเดิม

 

            แต่แล้วเจ้าดูคาติคันเท่ก็หมดมาดเมื่อเจ้าของของมันเคลื่อนตัวออกไปช้าๆ โดยที่ไม่มีวี่แววว่าความเร็วจะเพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย...

 

           

            มอเตอร์ไซค์คันใหญ่มาจอดสนิทอยู่ที่หน้าบ้านแบมแบมเหมือนเมื่อเกือบอาทิตย์ก่อน คนตัวเล็กกระโดดลงจากรถแล้วหันกลับไปยื่นหมวกกันน็อกคืนให้มาร์ค

 

“เก็บไว้”

“เก็บไว้ไมอะพี่?”

“พรุ่งนี้ไปกี่โมง” นอกจากไม่ตอบคำถามแล้ว มาร์คยังสวนกลับด้วยคำถามด้วยเช่นกัน

“ไปม.อะเหรอ น่าจะแปดโมงอะพี่ ต้องรีบไปเตรียมตัว”

“โอเค”

“ละหมวก...”

“ไว้ก่อน ไปละ” มาร์ครีบพูดก่อนจะบิดรถออกไปด้วยความเร็วที่เร็วกว่าตอนขี่มาเป็นเท่าตัว

 

            คนตัวเล็กมองตามก่อนจะหันเข้าบ้านแบบงงๆ พอเดินเข้ามาก็เห็นคุณแม่คนสวยนั่งดูทีวีอยู่ตรงโซฟาในห้องนั่งเล่น

 

“เดี๋ยวนี้มีหนุ่มมาส่งแล้วนะลูกแม่เนี่ย”

“โห่ย... อะไรกันแม่ พี่เขากลัวแบมเปลืองค่ารถไงครับ”

“แม่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยน้า... ไปอาบน้ำไป จะได้ลงมากินข้าวเย็นกัน”

 

            แบมแบมเดินขึ้นมาบนห้องของตัวเองและคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าไปในห้องน้ำ ร่างเล็กจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองแล้วก็ลงไปนอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำที่เปิดน้ำอุ่นใส่ไว้พร้อมกับน้ำมันหอมระเหยกลิ่นลาเวนเดอร์ที่เจ้าตัวเหยาะลงไปผสมๆ กลิ่นของมันช่วยทำให้แบมแบมผ่อนคลายจนต้องหลับตาลงและเอนหัวไปพิงกับขอบอ่าง

 

“สบายจังง...”

“พี่มาร์คเนี่ย... เป็นคนยังไงกันแน่...”

“โอ้ย ไม่คิดแล้ว!” บ่นอยู่คนเดียวก่อนจะมุดหน้าลงไปใต้น้ำจนฟองอากาศลอยบุ๋งขึ้นมา

 

            แบมแบมใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำร่วมชั่วโมง เมื่อเสร็จแล้วก็จัดการหาเสื้อผ้ามาใส่ให้เรียบร้อย ทำให้ตอนนี้เขามาอยู่ในห้องครัวในชุดเสื้อแขนยาวสีขาวกับกางเกงขายาวลายสก๊อตสีน้ำตาล

 

            อาหารไทยละลานตาถูกเสิร์ฟในปริมาณพอเหมาะบนโต๊ะอาหาร กับข้าวสองสามอย่างวางไว้บนโต๊ะหมุนพร้อมถ้วยข้าวใบใหญ่

 

“พรุ่งนี้แบมไปเรียนกี่โมงลูก”

“แปดโมงฮะแม่ แต่พรุ่งนี้มีประกวดเดือนมหาลัยด้วยนะ แม่ไปเปล่า?”

“มาประกวดวันที่แม่ติดงานซะได้ พรุ่งนี้ต้องเอาชุดไปให้แม่ของหนูจินยองลองน่ะสิ”

“อ๋า ที่คุณน้าสั่งตัดชุดใส่ในงานเปิดตัวโรงแรมอาทิตย์นี้อะเหรอ”

“ใช่แล้ว”

“งี้แบมก็ต้องไปอะดิ”

“จะไม่ไปได้ยังไงล่ะหืม? ลูกคนนี้นี่”

 

            สองแม่ลูกนั่งคุยสารทุกข์สุกดิบกันไปพลางกินอาหารกันไปอย่างไม่รีบร้อน พร้อมๆ กับเหล่าพ่อบ้านแม่บ้านที่นั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะที่ตั้งอยู่ติดกัน

 

            บ้านแบมแบมเป็นครอบครัวที่ให้ความเคารพนอบน้อมกับคนรอบข้างอย่างถึงที่สุด ในบ้านจะไม่มีการเรียกคุณนายหรือคุณชายหรือคุณหนูใดๆ เกิดขึ้น จะมีแค่การเรียกเจ้าของบ้านนำหน้าด้วยคำว่าคุณแค่เท่านั้น เวลากินข้าวก็กินพร้อมๆ กันทั้งพ่อบ้านแม่บ้านและเจ้าของบ้าน เพราะพ่อแม่ของแบมแบมยึดถือว่าพวกเขาเป็นคนช่วยจัดการบ้านให้เรา ทำไมเราถึงต้องให้พวกเขาไปนั่งกินข้าวล้อมวงแบบลำบากๆด้วย? ทำให้ทุกคนที่ได้รับความกรุณาจากเจ้าของบ้านรู้สึกซาบซึ้งและรักเจ้าของบ้านภูวกุลหลังนี้มาก

 

            ตระกูลนี้มีหน้ามีตาในสังคมพอสมควรเพราะประกอบธุรกิจเกี่ยวกับผ้าไทยซึ่งเป็นอะไรที่แปลกใหม่ในเกาหลี แต่ก็สวยอย่างมีมนต์ขลัง และผ้าไทยของครอบครัวแบมแบมก็ยังเป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชียอีกด้วย ทำให้คุณพ่อกลับมาเกาหลีได้ไม่บ่อยเพราะต้องคอยคุมโรงงานที่ไทยอยู่ตลอด ผ้าไทยยังไงก็ต้องผลิตที่ไทยถึงจะมีคุณภาพมากที่สุด

 

            ใช้เวลาสักพักทุกคนก็ทานอาหารจนเสร็จเรียบร้อย แบมแบมอาสาล้างจานในส่วนของเขากับของแม่เอง ในเมื่อเป็นคนกินก็ต้องเป็นคนเก็บเองสิ

 

            เมื่อจัดการธุระเสร็จเรียบร้อย เจ้าตัวก็กลับขึ้นมาบนห้องและกระโดดขึ้นไปนอนซุกอยู่ในผ้าห่มหนานุ่มบนเตียงกว้างของตนเอง

 

            แบมแบมนอนสไลด์โทรศัพท์เช็คความเป็นไปในไอจีของตัวเองไปเรื่อย ในขณะที่แจ้งเตือนก็เด้งไม่หยุดเพราะมีคนมาฟอลเพิ่มขึ้นตลอดๆ

 

            นอนเล่นไปมาหนังตาก็เริ่มจะพยุงตัวเองไว้ไม่ไหว ใบหน้าหวานเริ่มแสดงออกถึงความง่วงที่เริ่มบุก ทำให้ต้องกดล็อคโทรศัพท์และวางเอาไว้ที่ข้างเตียง มือเรียวเอื้อมไปปิดไฟที่หัวเตียงและหลับตาลง ก่อนจะจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราในที่สุด

 

 

มหาวิทยาลัย G

 

                บรรยากาศในมหาวิทยาลัยวันนี้คึกคักผิดปกติเพราะมีงานประจำปีของมหาลัย นั่นก็คืองานประกวดดาวเดือนนั่นเอง ทำให้วันนี้นักศึกษาทุกคณะไม่มีคลาสเรียนทั้งหมดเพราะทางมหาลัยอยากส่งเสริมให้ทุกคนได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้

 

            ในช่วงเช้าจะมีการจัดประกวดวงดนตรีของมหาวิทยาลัย ซึ่งวงที่ชนะเป็นสามอันดับแรกจะได้ขึ้นโชว์ในงานเทศกาลประจำปีที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้านี้

 

            ดูคาติสีดำคันเท่ขับเลยผ่านมหาลัยมาและหักเลี้ยวเข้าไปตรงร้านเบเกอรี่ก่อนจะตรงเข้าไปจอดในโรงจอดรถข้างๆ กันนั้น เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักถอดหมวกกันน็อกของตัวเองออกก่อนจะยื่นส่งให้กับคนขับ

 

            ใครจะไปคิดว่ามาร์คจะมารับเขาจริงๆ กันล่ะ?

 

            หมอนี่รัวสติกเกอร์มาหาเป็นล้านเพราะแบมแบมดันตื่นสาย ทำให้ร่างเล็กต้องรีบกุลีกุจอลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวโดยใช้เวลายังไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ ทำให้ตอนนี้หัวของแบมแบมมันยุ่งสุดๆ

 

            มาร์คจัดการวางหมวกกันน็อกทั้งสองไว้ตรงชั้นสีดำที่ติดอยู่ตรงกำแพง ก่อนจะเดินกลับมาหยุดอยู่ตรงหน้ารุ่นน้องที่ยื่นทำหน้ายุ่งอยู่ไม่ไกล

 

            มือแกร่งเอื้อมไปขยี้หัวฟูๆ นั่นอย่างหมั่นเขี้ยว ขยี้ผมด้วยหน้านิ่งๆ ของมันนั่นแหละ

 

“หัวผมยังยุ่งไม่พอใช่มะ?” แบมแบมถามออกมาพร้อมกับหน้าที่งอง้ำเข้าไปยิ่งกว่าเดิม

“ไปได้แล้ว” มาร์คไม่ได้สนใจคำพูดนั้น แต่กลับดันหลังรุ่นน้องให้เดินนำหน้าไปทั้งๆ ที่หน้าก็ยังงออยู่อย่างนั้นนั่นแหละ

 

            แต่ก็ดันรู้สึกแปลกๆ เพราะปกติรุ่นพี่คนนี้ต้องเดินนำหน้าไปก่อนตลอด...

 

            ก่อนจะสงสัยอะไรไปมากกว่านั้นร่างเล็กก็ต้องเงิบกินเมื่อมือที่ขยี้หัวเขาจนฟูเมื่อกี้กลับค่อยๆ สางเส้นผมนุ่มของแบมเบาๆ ทั้งๆ ที่เขาสองคนก็ยังเดินไปตามทางนั้นแหละ

 

            ใบหน้าน่ารักขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะได้สติกลับมาอีกครั้งเมื่อมาร์คตีมือปุๆ ลงบนหัวเขาเบาๆ สองสามทีราวกับจะเซ็ตให้ผมของคนตรงหน้าอยู่ทรง เมื่อเสร็จเรียบร้อยมันก็กลับไปเดินนำลิ่วๆ เหมือนเดิม

 

            ไอคนบ้า ไอบ้า

 

แน่นอนว่าเหตุการณ์ทั้งหมดนั้น นักศึกษาที่ยังไม่ได้เข้าไปในมหาลัยหลายคนก็ได้เห็นกันเป็นตาเดียว และให้ตายเถอะ นี่มันต้องเป็นข่าวประจำวันในมหาลัยในช่วงเช้านี้แน่ๆ

 

“เดี๋ยว! พี่มาร์ค!” และก่อนที่มาร์คจะเดินไปได้ไกลก็โดนแบมแบมเรียกเอาไว้เสียก่อน

“..?” ร่างสมส่วนหันกลับมาพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นมองไปยังคนที่เรียกเขาเอาไว้

“คือ... งานวันนี้พี่จะไปดูใช่ปะ”

“...”

“คือ... แบบ...”

“ไป”

“หะ พี่ว่าไงนะ”

“เจอกัน” ว่าจบก็เดินนำไปเลย ทิ้งให้แบมแบมยืนเอ๋ออยู่คนเดียวอีกแล้ว...

 

            ใครจะไปคิดว่าจะตกลงมาง่ายๆ ผู้ชายที่ไม่ค่อยพูดกับงานประกวดที่มีแต่เสียงน่ารำคาญและดูวุ่นวายที่มันไม่เข้ากันเลย ใช่ไหมละ?

 

            วันนี้แบมแบมต้องมาอุดอู้อยู่ภายในห้องเรียนของพี่ปีสองเพื่อเตรียมพร้อมทุกอย่างก่อนจะได้เริ่มประกวดในตอนบ่าย พร้อมๆ กับจินยองและยองแจที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาเป็นกรณีพิเศษเหมือนๆ กับเพื่อนของไอรีนอีกสองคนที่เขาไม่รู้จักชื่อ

 

“แบมแบม ไอรีน ชุดมาแล้วจ้า” ประตูห้องถูกเปิดขึ้นพร้อมกับร่างของพี่ปีสองที่รับหน้าที่ในการจัดหาเครื่องแต่งกายมาให้

 

            ธีมของพวกเขามันคือความน่ารักมุ้งมิ้งจ๊ะทิงจาที่จะหาใดมาเทียบ สเตจแรกจะเป็นการร้องเพลงเดียวของแบมแบมกับไอรีนที่จะร้องกันคนละเพลง แล้วก็จังหวะที่อีกคนร้องเพลงอยู่ก็จะอาศัยความเร็วในการเปลี่ยนชุดเพื่อออกไปร้องเพลงคู่กัน

 

            ซึ่งชุดแรกจะเป็นชุดแบบปกติทั่วไปที่น่าจะหาใส่ได้ในชีวิตประจำวันอย่างเสื้อยืดแขนยาวลายขวางสีดำเหลืองตัวโคร่งๆ กับกางเกงยีนส์ขายาว ส่วนของไอรีนก็เป็นเสื้อยืดสีเหลือกับกระโปรงเทนนิสสีดำ

 

            อย่างกับผึ้งน้อยอินวันเดอร์แลนด์...

 

            ส่วนชุดในสเตจที่สอง...

 

            เป็นชุดนอน... เพราะเพลงที่จะร้องมันก็เกี่ยวกับเรื่องนอนๆ ที่แหละ ชุดนอนแบบผ้าฝ้ายเนื้อนิ่มๆ เลย ของไอรีนเป็นสีชมพูที่มีลายแมวสีน้ำตาลอยู่ทั่ว ซึ่งทันทีที่สาวเจ้าเห็นสีชุดของตัวเองก็เบะปากออกมาอย่างไม่พอใจแทบในทันที ส่วนของแบมแบมเป็นสีฟ้าอ่อนๆ ที่มีลายสุนัขสีน้ำตาลเล็กๆ อยู่ทั่วตัวเช่นกัน ส่วนรองเท้าของทั้งคู่ก็เป็นสลิปเปอร์หัวกระต่ายสีขาวเท่าหัวเด็กเหมือนกันทั้งสองคู่

 

            และยังไม่พอแค่นั้น...

 

            เสียงประตูเปิดออกอีกครั้งพร้อมกับหมอนแครอทกับตุ๊กตาหมีตัวบะเร่อที่ถูกขนเข้ามาในห้อง ไอรีนเบะปากหนักยิ่งกว่าเดิมพร้อมๆ กับขนแขนที่เริ่มจะสแตนอัพ แน่ล่ะ ปกติคือแต่งแต่แมนๆ ห้าวๆ ตลอด พอต้องมาแต่อะไรแบบนี้แล้วโคตรขนลุก

 

            บอกเลยว่าโคตรขนลุกจริงๆ ขนลุกชิบหาย

 

            ในขณะที่แบมแบมก็ได้แต่ยิ้มหน้าเหยเกเพราะไม่คิดว่ารุ่นพี่จะปัญญาอ่อนอะไรได้ขนาดนี้ แต่มันมาถึงขั้นนี้แล้วจะขัดอะไรก็คงจะทำไม่ได้

 

“โห รุ่นพี่ โคตรแบ๊ว” ยองแจหันไปพูดกับรุ่นพี่สองคนที่ขนของเข้ามา

“น้องยองแจเห็นด้วยกับพี่ใช่ม้า น่ารักมากกก”

“ไอแบมแทบอ้วกแตกแน่พี่ น่ารักไป”

“แต่มันก็เข้ากับน้องแบมน้า” ว่าไม่พอยังหยิบชุดมาทาบๆ กับตัวเขาอีก

 

            เออ เอาเข้าไป...

 

            แบมแบมจะถือว่าวันนี้เป็นวันที่อัปยศที่สุดในชีวิตเขาละกัน...






>>TALK<<

มาแล้วววว อิอิ วันนี้ไม่มีอะไรมาเสิร์ฟนอกจากความน่ารักของน้องแบมอิอิ

เดี๋ยวเนื้อเรื่องหลังจากงานดาวเดือนจะเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้วค่ะ

แต่มีเรื่องแจ้งนิดนึงน้าา คือหลังจากอาทิตย์นี้เจนอาจจะไม่ได้อัพทุกวันนะคะ เพราะเดี๋ยวต้องกลับตจว.แล้วไม่มีคอม เพราะคอมยังซ่อมไม่เสร็จเลยค่ะ ฮือออ แต่จะพยายามมาให้ได้อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้งค่ะ อย่าทิ้งกันก่อนน้าาา เพราะเจนไม่ทิ้งแน่นอนน ยักโซซ


อย่าลืมมาเชียร์น้องแบมกับพี่ม้าคได้ด้วยการคอมเม้นท์และโหวตเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ด้วยนะคะ ♡´・ᴗ・`♡

และที่สำคัญ อย่าลืมเป็นกำลังใจให้ด้วยการติดแท็ก #สูตรรักมบ นะคะ รออ่านอยู่น้าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 177 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1345 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 11:24
    มุ้งมิ้งแมน555
    #1345
    0
  2. #1310 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:47
    เเบมเเบมมมม ทำไมน่ารักขนาดนี้นะะะ
    #1310
    0
  3. #1251 Pream (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 12:10

    สงสารลูก5555555

    #1251
    0
  4. #1221 NaaNam_1 (@nam_ioz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 23:33
    ดูแลดีจริ๊งงงง //ถวายลูก ฮ่อลลลลลล
    #1221
    0
  5. #1191 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 15:33
    หมวกนี่ให้ใช้ตลอดชีวิตเลยมะ อิอิ
    #1191
    0
  6. #1156 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:45
    ฮ่าๆๆๆ
    #1156
    0
  7. #1119 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:17
    อะไรคือการซื้อหมวกมาให้ อยากไปรับไปส่งแบมก็บอกกกกก
    #1119
    0
  8. #1062 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 12:06
    ถึงขั้นมาส่งมารับนี่เริ่มไม่ธรรมดาละ ไหนจะซื้อมหวกมาให้น้องอีก ไหนจะไปดูงานที่น้องประกวดอีก นี่ยิ่งไม่ธรรมดาเข้าไปใหญ่อะบอกเลย อ๊ายยยยยยย 

    คิดแน่ๆ คิดอะๆไรแน่ๆ 
    #1062
    0
  9. #1018 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:43
    มีการซื้อหมวกให้ใหม่ด้วย รับส่งให้อีกต่างหากอะไรจะบริการดีขนาดนี้
    #1018
    0
  10. #961 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:22
    แหมมมม มีไปรับไปส่ง ซื้อหมวกให้ยังกะต้องใช้ตลอดดด คิดไว้ล่วงหน้าแล้วสินะ อิ้พี่มันร้ายยยย
    #961
    0
  11. #845 ATENNILE (@ATENNILE) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 23:51
    แหม่มีบังคับไปส่งแถมยังไปรับอีก ถ้าไม่จีบให้ถีบเลยอ่ะ 55555 ชอบมาร์คลุคนี้อ่ะ
    #845
    0
  12. #810 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:43
    ถถถถถถ มีไปรับไปส่งมันยังไงหล่ะพี่ต้วนนนนนนนน
    #810
    0
  13. #789 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 08:08
    พี่มาร์คก็มีการซื้อหมวกให้เนอะ ><
    #789
    0
  14. #776 Snoopyol (@ploymp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:00
    ฮือออ น่ารักกกกก เขาซื้อหมวกกันน็อคให้กันด้วยค่ะแมมมม่
    #776
    0
  15. #665 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 21:17
    ชุดนี่เอาจริงดิ สงสาร
    #665
    0
  16. #587 E'nAnG (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:12
    ฮือออออออออ น่ารักอ่ะมีซื้อหมวกกันน็อคให้ด้วยนี่กะจะไปรับไปส่งตลอดเลยใช่มั้ยเนี่ยพ่อคนซึนหน้ามึนตอยหนัก แล้วอะไรคอหมวกกันน็อคมีหูหมีด้วยมุ้งมิ้งไปมั้ย

    อยากเจอคนแบบนี้จีบจะหาได้ที่ไหนคะ 5555555555
    #587
    0
  17. #502 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 15:48
    พี่มาร์คจากคนที่ไม่ชอบงานไรแบบนี้ก็จะไป แน่ๆๆๆ อยากดูแบมล่ะซี่ คอนเซปชุดมุ้งมิ้งมากกค่ะ555
    #502
    0
  18. #428 oni (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 18:56
    ไอรีนเป็นทอมแน่เลยยยยยยดีจังใครๆจะได้ไม่จิ้นดาวและเดือน

    ชอบพี่มาร์คจังเลยค่ะ
    #428
    0
  19. #376 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 10:46
    ถ้าไอรีนรู้มาก่อนคงไม่ตกลงที่จะประกวดอะ55555
    #376
    0
  20. #305 DOWNee40 (@DOWNee40) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 10:44
    แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม พี่มาร์ค
    #305
    0
  21. #283 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:53
    5555555 สงสารไอรีนกับแบมเลย มันมิ้งไป
    #283
    0
  22. #261 Nalin Tip (@nalinnalar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 12:36
    ไอริน แบมๆ คงขนลุกขนพอง
    จดจำวันนี้สุดหัวใจไปเลย
    แต่คุณต้วนนี่คือไร จีบหยอ
    #261
    0
  23. #190 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 08:17
    555 น่ารักแน่ๆ
    #190
    0
  24. #143 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 00:38
    มันดีย์ยยมากคะ ;////;
    #143
    0
  25. #104 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 23:59
    พี่มาร์คดูแลแบมดีจัง มารับ ไปส่งอีก ดูแลทรงผม อิอิ น่ารักกกกกก
    #104
    0