Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 6 : FIFTH INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 188 ครั้ง
    3 ต.ค. 59

FIFTH INGREDIENT

 

            หอประชุมใหญ่ของมหาวิทยาลัย G คลาคล่ำไปด้วยนักศึกษาของมหาวิทยาลัยที่มาจับจองที่กันจนแทบจะไม่เหลือที่ว่างแม้แต่ตารางเมตรเดียว ความลำบากคือทุกคนต้องทนยืนเบียดๆ กันแต่มันก็คุ้มที่จะได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินดาวเดือนของมหาลัยในปีนี้ เพราะงานนี้จะตัดสินจากจำนวนดอกกุหลาบสีขาวที่ทางมหาลัยจะมีโซนจัดจำหน่ายอยู่ใกล้ๆ ก่อนที่จะเข้างาน แต่ที่พิเศษไปกว่านั้นคือจะมีกุหลาบสีรุ้งซึ่งจะมีเพียงปีละเจ็ดดอก เพราะอักษร G ของมหาลัยนั้นเป็นอักษรตัวที่เจ็ดของภาษาอังกฤษนั่นเอง และดอกไม้ทั้งหมดจะถูกแจกจ่ายให้แก่นักศึกษาคนละสองดอกตอนที่ใกล้จะได้เวลาโหวต โดยดอกหนึ่งใช้โหวตให้ดาวและอีกดอกโหวตให้เดือน

 

            เพราะฉะนั้นก็จะมีบุคคลในความลับที่จะได้รับดอกกุหลาบสีรุ้งไป แต่คนคนนั้นจะได้ดอกไม้เพียงดอกเดียวเท่านั้นคือกุหลาบสีรุ้งซึ่งสามารถโหวตให้ได้ทั้งดาวและเดือน โดยกุหลาบสีรุ้งนี้จะมีมูลค่าคะแนนสูงถึงดอกละยี่สิบคะแนน ในขณะที่ดอกกุหลาบสีขาวธรรมดาจะคิดคะแนนเป็นดอกละห้าคะแนนเท่านั้น ซึ่งเมื่อถึงเวลาโหวตก็จะมีตู้ที่จัดทำขึ้นเป็นพิเศษเพื่อใช้นับดอกกุหลาบโดยเฉพาะขึ้นมาตั้งเรียงรายอยู่สี่จุดภายในหอประชุม

 

            น่าตื่นเต้นใช่ไหมล่ะ?

 

“สวัสดีเหล่านักศึกษามหาวิทยาลัย G อันเป็นที่รักของเรา!!” เสียงของพิธีกรประจำงานดังลั่นไปทั่วหอประชุมเมื่อใกล้จะได้เวลาเริ่มงานแล้ว เพราะประตูของหอประชุมได้ปิดตัวลงเรียบร้อยแล้ว

“เอาล่ะครับ ก่อนอื่นจะขอประกาศลำดับการแสดงให้ทุกคนได้ทราบก่อนครับ”

 

            และเมื่อสิ้นเสียงที่พิธีกรประกาศลำดับการแสดงก็ทำให้เหล่านักศึกษาส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที เมื่อการแสดงของคณะนิเทศศาสตร์ที่ถูกจับตามองมากที่สุดดันโดนแสดงเป็นลำดับสุดท้าย

 

“โห น้องแบมโชว์สุดท้ายเลย” แจ็คสันบ่นอุบเมื่อฟังจบ

“เอาน่าพี่ ของดีน้องรอ” ยองแจหันไปพูดกับรุ่นพี่พูดมากที่ยืนบ่นอยู่ข้างๆ เจ้าตัว

“พูดแบบนี้แสดงว่ารู้ใช่มะว่าเขาจะแสดงอะไร”

“รู้ดิ ก็ไปอยู่กับแบมตอนซ้อมเมื่อเช้ามา”

“บอกหน่อยดิเว้ยยยย”

“ไม่ได้เอาะ ตอนนี้ก็มีแค่ยองแจกับจินยอง เพื่อนของไอรีน... ดาวคณะอะ แล้วก็พี่ปีสองที่จัดการเรื่องอีกสามสี่คนที่รู้”

“จะเก็บทำไมวะ”

“ก็บอกว่าของดีต้องรอ พี่แม่งเข้าใจยากอะ”

“สปอยล์ๆ มาก็ได้อะ”

“ไม่อะ ...แต่ดาวคณะปีนี้แม่งโหดมาก หมายถึงนิสัยแม่งโหดมาก ควรไปเป็นผู้ชายแทนไอแบม”

“เหรอวะ พี่ว่าสวยดีออก” ยูคยอมพูดขึ้นมาพลางหันไปมองโปสเตอร์ดาวและเดือนของคณะนิเทศที่แปะหราอยู่ไม่ไกลจากจุดที่พวกเขายืนเท่าไหร่นัก

“สวยแต่โหดพี่ ฮ่าๆๆๆๆๆ” จินยองพูดขึ้นพร้อมหัวเราะร่า

 

            ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ก็ดันมีอยู่คนเดียวที่ยืนเงียบเป็นเป่าสาก ซึ่งมันก็เป็นปกติของมันนั่นแหละ แต่ที่ไม่ปกติคือคนอย่างมาร์คยอมมางานอะไรแบบนี้ต่างหาก

 

            ปกติถ้าชวนนี่ต้องโดนด่ากลับมาสักสองสามคำก่อน แล้วก็ต้องลุ้นว่าหลังจากนั้นมันจะตอบตกลงไหม ถึงแม้ส่วนใหญ่คำตอบจะเป็น ไม่ ก็ตาม

 

            แต่คราวนี้พวกเขาแค่ถามทีเดียว มาร์คก็พยักหน้าอย่างว่าง่ายและเดินตามมาแบบไม่มีอิดออดเลยสักนิดเดียว

 

            มันต้องมีซัมติงแน่ๆ...

 

                แต่พวกเขาก็เลือกที่จะไม่ถามดีกว่า คือยังอยากมีชีวิตรอดอยู่น่ะครับไม่ใช่อะไรหรอก

 

            เวลาผ่านไปไม่นานนัก การแสดงของคณะแรกอย่างบัญชีก็เริ่มต้นขึ้น โดยการแสดงของแต่ละคณะนั้นจะใช้เวลาได้ไม่เกินสิบนาทีตามที่กติกาการประกวดบอกเอาไว้ และนั่นทำให้แก๊งเจ้าชายและพรรคพวกต้องยืนรอจนขาแทบร้องไห้ เพราะคณะให้มหาลัยมีทั้งหมดสิบหกคณะ คูณเข้าไปสิครับ คูณเข้าไปว่าต้องยืนรอจนกว่าจะถึงนิเทศนี่กี่ชั่วโมง

 

            แต่พวกเขาก็ยังทำหน้าที่เก๊กหล่อได้อย่างดีเยี่ยม เพราะตอนนี้มีบรรดาแฟนคลับที่พกกล้องตัวเขื่องมาเพื่อถ่ายเจ้าชายโดยเฉพาะ คือแบบ วันนี้วันประกวดดาวเดือนก็ถ่ายเขาหน่อยได้ไหมละแม่คุณ ตอนนี้คือรู้สึกเหมือนเป็นนักโทษละมีปืนจ่อหัวอะเอาจริงๆ

 

            ปืนแม่งบ้องใหญ่มากด้วยประเด็น

 

            ยืนรอจนเหน็บแทบแดกขาลามมาถึงหัว และในที่สุด การแสดงของคณะที่สิบห้าอย่างวิศวะก็จบลงไปโดยมียูคยอมกับแจบอมยืนปรบมืออย่างภาคภูมิใจในคณะของตัวเองอยู่ข้างๆ กัน

 

“เอาล่ะครับ จบไปแล้วนะครับกับการแสดงชุดที่สิบห้าจากคณะวิศวะกรรมศาสตร!

“ต่อไปนี้จะเป็นการแสดงชุดสุดท้ายของการประกวดในปีนี้ คณะที่น่าจับตามองที่สุด... นิเทศศาสตร์!

 

            เสียงกรี๊ดดังไม่หยุดทันทีที่พิธิกรพูดจบ และก็เริ่มแผ่วลงเมื่อไฟทั้งห้องประชุมค่อยๆ เลือนหายไปจนแทบจะมืดสนิททั้งบริเวณ

 

            เสียงใสติดแหบนิดๆ ของผู้หญิงเปล่งเสียงขับร้องเป็นบทเพลงที่สามารถสะกดคนทั้งหอประชุมให้ตรึงสายตาไปยังหน้าเวทีได้ไม่ยาก และแล้วไฟก็สว่างขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของไอรีน ดาวของคณะนิเทศศาสตร์ปีนี้ที่กำลังยืนร้องเพลงอยู่กลางเวทีด้วยท่าทางที่น่ารักเข้ากับเพลงที่เลือกมา เอฟเฟกต์ควันฟุ้งไปทั่วเวทีกับแสงสีเสียงนั่นก็สามารถดึงคนทั้งหอประชุมไปให้อยู่กับตนเองได้ในไม่กี่วินาที

 

            หารู้ไม่ว่าไอรีนหงิดตัวเองจะตายห่าแล้วที่ต้องมาทำท่าปัญญาอ่อนแบบนี้

 

“เชี่ย เปิดตัวก็เจ๋งละสัส” แจ็คสันเอ่ยขึ้นมา

 

            คนในหอประชุมโยกตามจังหวะดนตรีน่ารักๆ ตามจังหวะมือของเด็กสาวบนเวทีที่โบกไปมา ไม่นานนักเสียงดนตรีก็เปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่งพร้อมกับไฟในห้องประชุมที่ดับลงอีกครั้ง

 

            และไฟในห้องประชุมกลับมาสว่างไสวอีกครั้งพร้อมกับพลุบนเวทีและการปรากฏตัวของเดือนคณะอย่างแบมแบมในชุดเสื้อลายขวางสีดำเหลืองตัวโคร่งกับกางเกงยีนส์แบบสบายๆ ใบหน้าน่ารักนั่นดูขัดกับเสียงแร็พที่โคตรจะเท่ที่ริมฝีปากเล็กๆ นั่นขับส่งออกมาเหลือเกิน แต่เชื่อเถอะว่ามันมีความลงตัวอย่างไม่น่าเชื่อในความขัดกันนั้น

 

“ไอเชี่ยยย น้องแบมเจ๋งสัส” แจ็คสันคนเดิมพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“เพื่อนผมครับเพื่อนผม” พร้อมๆ กับยองแจที่ก็พูดขึ้นมาเพื่อแสดงความพราวด์ในตัวเพื่อนมาก

 

            คนตัวเล็กบนเวทีสามารถสะกดสายตาคนทั้งหอประชุมได้อย่างอยู่หมัดไม่ต่างกับไอรีน ใครจะไปรู้ล่ะว่าขวัญใจเด็กในมหาลัยอย่างแบมแบมที่ดูน่ารักมุมิคนนั้นจะแร็พได้ไฟแลบขนาดนี้ นักศึกษาแทบจะทุกคนล้วนโบกมือตามจังหวะอย่างเมามัน

 

            และไฟก็ดับลงอีกครั้งเมื่อโชว์ของแบมแบมจบลง เสียงดนตรีอีกแนวดังขึ้นมาพร้อมๆ กับเสียงของไอรีนที่ดังขึ้นมาท่ามกลางความมืดอีกครั้ง

 

오늘밤도 잠은 잤나봐요

คืนนี้ฉันนอนไม่หลับอีกแล้ว

 

그대라는 달이 너무 밝아요

เพราะเธอ ผู้ที่ส่องสว่างดังดวงจันทร์

 

            เมื่อสิ้นเสียงของไอรีนแล้วไฟก็สว่างขึ้นพร้อมกับทั้งสองคนที่ปรากฏตัวในชุดนอนสีฟ้าและสีชมพูพร้อมกับพร็อพน่ารักๆ อย่างหมอนแครอทกับตุ๊กตาหมี บวกกับฉากด้านหลังที่ตอนแรกเป็นผ้าม่านที่ยังไม่ถูกเปิดออก ตอนนี้มันถูกเปิดออกและกลายเป็นฉากห้องนอนสองฉากแทนคือของฝั่งชายและฝั่งหญิง

 

            คือบอกได้เลยว่าโคตรน่ารักและเริดมาก

 

원래 하루가 짧았던건가요

อยู่ๆก็คิดถึงคนคนนั้นขึ้นมา

 

그대 생각만하면

คนที่ทำให้ในแต่ละวันของผมมันสั้นลง

 

                เสียงเพราะๆ ของแบมแบมถูกขับร้องออกมาโดยเป็นคนละแนวกับแร็พเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง คนตัวเล็กตั้งใจร้องในท่อนของตัวเองก่อนที่จะเดินมาหยุดอยู่ตรงกลางเวทีพร้อมๆ กับไอรีน และเริ่มร้องท่อนฮุคพร้อมๆ กันตามจังหวะเพลง

 

그대 마음 조르지 않을게요

ฉันจะไม่ร้องขอหัวใจของเธอหรอกนะ

 

가만히 내가 옆에 다가설게요

แต่ฉันจะเป็นคนเข้าไปหาเธอเอง

 

그대 눈동자에 내가 들어올때

หากเธอเห็นฉันอยู่ในสายตาเธอบ้างล่ะก็

 

살며시 나를 안아줘요

ช่วยกอดฉันทีได้ไหม

 

            ทั้งยืนร้องท่อนฮุคอีกท่อนหนึ่งจนจบเพลง และมันยังไม่จบแค่นั้น ดนตรีอีกเพลงได้ดังขึ้นมาทันทีที่จบฮุค... คือเพลงแรกไอรีนท่อนร้องเยอะกว่าแบมแบม เพลงที่สองนี้ท่อนร้องของแบมแบมก็ต้องเยอะกว่าไอรีนอย่างแน่นอน

 

            คราวนี้ไฟไม่ดับลงแต่มีควันมากมายพวยพุ่งจนมองไม่เห็นคนสองคนบนเวทีแทน และเสียงใสๆ ของไอรีนก็ดังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

 

눈앞에 왔잖아

ตอนนี้ฉันมายืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้วนะ

 

내가 여기 있잖아

ฉันมายืนอยู่ตรงนี้แล้วนี่ไง

 

너의 입술로 말을 해줘 Say yes say yes

บอกฉันมาได้แล้วด้วยปากของเธอ บอกมาเลยว่าใช่

 

나도 모르게 너에게 가고 있나봐

ฉันเผลอเข้าไปใกล้เธอตั้งแต่ตอนไหนกันนะ

 

부는 바람에 전할래

ฉันอยากบอกกับเธอ ว่าหัวใจฉันรู้สึกเหมือนโดนลมพัด

 

Love is true

ความรักยังไงก็ถูกเสมอเเหละ

 

            และเมื่อสิ้นเสียงร้องใสๆ ของไอรีนแล้วใครจะคิดล่ะว่าท่อนร้องถัดไปจะเป็นท่อนแร็พยาวๆ ของแบมแบม คนตัวเล็กเปล่งเสียงออกมาอย่างสบายๆ ตามจังหวะดนตรี โดยที่สายตาก็จับจ้องไปที่ใครบางคนที่มองมาทางเขาอยู่ตลอดเวลา

 

간지럽게만 느껴지던 빛이

ตาของคุณเอาแต่จ้องมองมาที่ผม

 

이제는 익숙 하단듯이 웃음 짓지

และมันทำให้ผมเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

            และริมฝีปากก็ดันยกยิ้มขึ้นตามเนื้อเพลงจริงๆ ด้วยน่ะสิ...

 

쪽으로 걸어가기만 하면

คุณก็แค่เดินผ่านมา

 

라고 친구들은 계속해서 부추기지만

เพื่อนของผมก็เอาแต่พยายามจะผลักผมออกไปหา

 

아직은 무거운 구두의

เท้าของผมมันไม่ยอมขยับ จู่ๆมันก็หนักอึ้งขึ้นมาซะเฉยๆ

 

            เพราะสายตาของรุ่นพี่มาร์คที่มองมาเนี่ยแหละที่จะทำให้ผมเดินต่อไปไม่ไหว แบมแบมทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงแบบเนียนๆ และใส่ท่าแร็พแบบเท่ๆ เรียกเสียงกรี๊ดของสาวๆ ได้อย่างดี

 

복잡하기만한 하루에

ในหนึ่งวันที่ยุ่งยากของผม

 

시간 머리를 굴리지만

ทุกชั่วโมงผมเอาแต่นั่งคิด

 

지금에서야 깨달은 건데

ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วจริงๆ

 

결국 버려지고 너만 남아

ทุกอย่างจะผ่านไป แล้วคงเหลือเพียงแค่คุณคนเดียวเท่านั้น

 

            มาร์คจ้องมองใบหน้าหวานของเด็กหนุ่มบนเวทีอย่างไม่ละสายตาตั้งแต่เด็กคนนั้นปรากฏตัวขึ้นบนเวที เสียงที่เปล่งออกมาถึงจะเป็นเนื้อร้องแบบแร็พแต่ทุกความหมายของมันก็ส่งถึงหัวใจมาร์คได้จริงๆ

 

            ท่อนแร็พของแบมแบมถูกแทนที่ด้วยท่อนร้องที่ขับร้องโดยเสียงหวานติดจะแหบนิดๆ ของไอรีนแทน และเมื่อโชว์จบลงแล้วทั้งคู่ก็เดินเข้าไปนั่งอยู่บนเตียงในฉากของตัวเองพร้อมๆ กับม่านสีแดงสดของเวทีที่ปิดตัวลง

 

            เสียงรัวปรบมือดังลั่นไปทั่วห้องประชุม คือโชว์เมื่อกี้แม่งโคตรสุดยอดจริงๆ

 

“จบไปแล้วครับกับการแสดงชุดสุดท้ายจากคณะนิเทศศาสตร์ สุดยอดจริงๆ!!

“และในเวลานับจากนี้สิบนาทีจะเป็นส่วนของการโหวตคะแนนนะครับว่าใครจะได้เป็นเดือนและดาวของมหาวิทยาลัยของเราในปีนี้ และในช่วงเวลานี้นะครับ ใครที่โหวตเสร็จแล้วสามารถนำของขวัญมาให้กับตัวแทนจากคณะต่างๆ ที่อยู่บนเวทีได้ด้วย ขอเชิญตัวแทนจากทุกคณะขึ้นมาบนเวทีเลยครับ”

 

            สิ้นเสียงของพิธีกรแล้ว ผู้ที่ได้รับตำแหน่งดาวและเดือนของแต่ละคณะก็เดินเรียงรายกันขึ้นมาบนเวทีโดยทุกคนอยู่ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้ว พร้อมๆ กับบรรดาฝูงซอมบี้ที่วิ่งกรูกันเข้าไปหน้าเวทีเพื่อเอาของไปให้

 

“ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับ อะ... ถ่ายรูปเหรอครับ ได้ครับ” แบมแบมเอ่ยขอบคุณแทบไม่ได้หยุดปากเพราะบรรดาแฟนคลับต่างเอาของมาให้ไม่ได้หยุด ทั้งตุ๊กตา ช่อดอกไม้ กล่องของขวัญ และอื่นๆ อีกมากมาย พร้อมยังขอถ่ายรูปอีกต่างหาก

“ไอมาร์ค เอาดอกไม้ไปโหวตกัน” แจ็คสันเรียกเพื่อนให้หลุดออกจากภวังค์ ก่อนที่มาร์คจะเดินตามเพื่อนสนิทอย่างแจ็คสันไปพร้อมกันดอกไม้ในมือ

 

            กุหลาบสีรุ้งนั่นน่ะนะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจะโหวตให้ใคร...

 

            เวลาผ่านไปร่วมสิบนาทีเป๊ะตามที่พิธีกรได้นัดแนะไว้ก่อนหน้า และนักศึกษาหลายพันชีวิตก็ต่างโหวตให้กับคนที่ตัวเองชื่นชอบเรียบร้อยแล้วเช่นกัน

 

“เอาล่ะครับ ตอนนี้ผลคะแนนโหวตก็มาอยู่ในมือของผมแล้วนะครับ”

“เราจะมาประกาศรองดาวและเดือนกันก่อนเลยนะครับ”

“พริ้นเซสของมหาลัยปีนี้ได้แก่... จื่อวี จากคณะคหกรรมครับ!

 

                สายสะพายสีเงินสายแรกถูกมอบให้กับสาวน้อยหน้าตาน่ารักจากคณะคหกรรมโดยพริ้นเซสของปีก่อนอย่างรุ่นพี่นาอึนจากคณะวิศวะกรรมศาสตร์

 

                และใครจะรู้ว่าเด็กคนนี้นี่แหละที่เป็นน้องรหัสของมาร์ค... เอาตรงๆ พี่รหัสแม่งยังไม่รู้เลยว่ามีเด็กคนนี้เป็นน้องรหัส

 

            ที่มหาลัยจะเรียกรองเดือนและรองดาวมหาลัยว่าพริ้นซ์กับพริ้นเซส ส่วนดาวและเดือนมหาลัยก็จะเรียกว่าควีนกับคิงตามลำดับ

 

“ต่อไปนะครับ พริ้นซ์ของมหาวิทยาลัยเราในปีนี้จะเป็นใคร จะสู้เหล่าสี่เจ้าชายของเราได้หรือเปล่านะ?”

 

            จริงๆ แล้วถึงจะเรียกเจ้าสี่หน่อนี่ว่าสี่เจ้าชายแล้ว แต่จริงๆ แล้วเจ้าชายจริงๆ ของกลุ่มนี้ได้แก่ หวังแจ็คสัน ที่ยืนเสนอหน้าอยู่บนเวทีแล้วนั่นเอง ส่วนคิงของมหาลัยปีก่อน... แน่นอนว่าไม่ใช่มาร์ค เพราะมันไม่มีทางจะลงประกวดห่าอะไรแบบนี้แน่ๆ เพราะพี่ปีก่อนที่มาขอร้องมันก็แทบจะโดนแดกหัวไปแล้ว... ทำให้ตำแหน่งคิงเป็นของคิมยูคยอมแทน

 

            แต่ปีก่อนก็เสือกมีรางวัลพิเศษให้กับนักศึกษาที่ไม่ได้ลงประกวด คือแม่งอยากจะให้รางวัลไอมาร์คอะไรขนาดนั้น ณ ตอนนี้ไอมาร์คเลยต้องดำรงตำแหน่งแองเจลของมหาลัยไปเป็นที่เรียบร้อย

 

            ไม่อยากเป็นราชา โดนโหวตเป็นเทวดาเลยมึง

 

“และพริ้นซ์ของเราในปีนี้ได้แก่...พีเนียล จากคณะสัตวแพทย์ครับ!” สายสะพายเส้นที่สองถูกสวมใส่ให้กับเด็กหนุ่มว่าที่สัตวแพทย์หน้าตาน่ารักที่เดินยิ้มออกมาตีมือกับแจ็คสัน

“ไปต่อกันรัวๆ กับตำแหน่งคิงและควีนในปีนี้กันดีกว่า...”

“ผมขออนุญาตประกาศพร้อมกันทั้งสองตำแหน่งเลยนะครับ เพราะปีนี้เป็นปีแรกตั้งแต่จัดประกวดมาที่คิงและควีนของเรามาจากคณะเดียวกัน!” เสียงฮือฮาดังขึ้นทันทีที่พิธีกรพูดจบ เพราะนั่นหมายถึงจะมีเพียงคณะเดียวเท่านั้นที่ได้หน้าได้ตาไปจากการประกวดครั้งนี้

“ขอแสดงความยินดีกับ...”

“คณะนิเทศศาสตร์ครับ!!

 

            เสียงเฮดังลั่นหอประชุมพร้อมๆ กับคิงและควีนคนใหม่ที่ก้าวขาออกมาข้างหน้าเพื่อรับรางวัล ยูคยอมคล้องสายสะพายสีทองให้กับแบมแบมและใส่มงกุฎที่ทำจากเงินแท้ลงไปบนหัวของเด็กหนุ่ม และควีนของมหาลัยปีก่อนอย่างรุ่นพี่แบซูจีจากคณะนิเทศศาสตร์ก็มอบมงให้กับรุ่นน้องของตัวเอง

 

            แบมแบมกับไอรีนกล่าวขอบคุณอีกเล็กน้อย ก่อนที่จะเป็นเวลาฟรีสไตล์ที่นักศึกษาจะสามารถเข้ามาขอถ่ายรูปและมอบของให้กับคิงกับควีนในปีนี้ได้อีกรอบหนึ่ง โดยนักศึกษาส่วนใหญ่ก็ทยอยเดินออกไปจากหอประชุมจนมันโล่งมากขึ้น

 

“แบมมมมม นยองว่าแล้วว่าแบมต้องได้อะ” จินยองคว้าตัวเพื่อนมากอดหมับทันทีที่แบมแบมเดินลงมาจากเวทีพร้อมกับยูคยอม

“ไปกินเลี้ยงกันดีกว่าวันนี้ ฉลองให้น้องแบมเป็นไง?”

“พวกผมไม่กินเหล้านะพี่” ยองแจเอ่ยแย้งขึ้นมาทันทีทันควัน

“งั้นไปกินเนื้อย่างกันดีกว่า กูเลี้ยงเอง” แจ็คสันเอ่ยขึ้นมาเสียงดังพร้อมๆ กับเสียงดีใจของเหล่าผู้หิวโหยทั้งหลายแหล่

“ไอมาร์ค มึงไปปะ”

“ก็ไปดิ”

“ตกลงง่ายจังวะเห้ยยย”

“ก็แค่หิวเนื้อ หรือจะให้กูแดกหัวมึงแทน”

 

            ทุกคนทำหน้าตาตื่นเต้นออกมาทันทีเมื่อได้ยินมาร์คพูดซะยาวเหยียดขนาดนี้ โดยเฉพาะรุ่นน้องน่ารักทั้งสามคนที่ทำหน้าอึ้งไปเลย

 

            พี่มาร์คพูดได้ยาวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

“แต่แปลกใจนะเนี่ยที่คิงปีก่อนไม่ใช่พี่มาร์ค”

“คิดว่าหน้าอย่างมันจะยอมประกวดหรือไง ไอมาร์คนี่แองเจลมหาลัยนะหนูๆ”

“หะ? คือไรอะพี่แจ็ค?”

“ก็มันไม่ยอมลงประกวดอะ คนทั้งมหาลัยแม่งก็อยากจะให้ตำแหน่งไอเหี้ยนี้จนตัวสั่น ปีก่อนแม่งเลยมีรางวัลพิเศษขึ้นมาให้แม่งโดยเฉพาะ แองเจลมหาลัย เทวดาเลยครับสัส”

 

            ทุกคนหัวเราะร่วนทันทีที่แจ็คสันเล่าจบ พร้อมกับใบหน้าติดจะขัดใจเล็กน้อยของมาร์ค

 

“แล้วนี่เราจะไปยังไงกันดี”

“งั้นแยกย้ายกันกลับบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน แล้วเดี๋ยวนัดในไลน์กลุ่มอีกที”

“โอเคตามนั้น ไอบีไปส่งกูกับไอยูคด้วย”

“วันนี้เลี้ยงเสร็จกูจะไปซื้อมิเตอร์มาติดจริงๆ ละไอพวกเหี้ย”

 

            และเหมือนเหตุการณ์กลับมาวนลูปอีกครั้งเมื่อทุกคนแยกย้ายกันเดินออกไปจากหอประชุมและคงเหลือไว้เพียงมาร์คและแบมแบมเท่านั้น

 

“แล้วนี่จะกลับยังไง” เสียงทุ้มเอ่ยถามแต่สายตาก็เบนไปมองของที่เหล่าแฟนคลับนำมามอบให้ที่อยู่ในรถเข็นที่แบมแบมยืมมหาลัยมาใส่ ทั้งตุ๊กตา การ์ด ดอกไม้ บลาๆๆ

“แบมโทรให้ที่บ้านมารับแล้ว”

“...” มาร์คพยักหน้ารับคำ

“พี่มาร์คกลับไปก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวอีกแปบก็น่าจะมาถึงแล้วอะ”

“เดี๋ยวอยู่ด้วย” ไม่พูดเปล่า เจ้าตัวยังเดินไปแล้วจัดการเข็นรถเข็นอันแสนหนักอึ้งนั่นแล้วเริ่มออกเดินทันที

 

            ไม่นานนักรถของบ้านแบมแบมก็มาถึง มาร์คเดินเข็นรถตรงไปยังรถคันดังกล่าวแล้วถือวิสาสะจัดการย้ายของบนรถเข็นขึ้นไปไว้บนรถให้เสียเสร็จสรรพ

 

“เอ่อ... ขอบคุณครับพี่มาร์ค”

“ไม่เป็นไร กลับดีๆ” คนเป็นพี่พูดพลางเอื้อมมือมาขยี้ผมฟูๆ นั่นเบาๆ

“อ่า... พี่มาร์คก็กลับดีๆ นะครับ ขี่รถระวังๆ ด้วย” มาร์คพยักหน้ารับคำก่อนจะยืนมองจนรถเบนซ์สีดำคันนั้นเคลื่อนที่ออกไปไกลจนลับสายตา

 

            ร่างสมส่วนเดินไปทางร้านของตนเองเพื่อจะเดินทางกลับบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย เมื่อมาถึงเขาก็ไม่รีรอที่จะก้าวขึ้นไปบนมอเตอร์ไซค์ของตัวเองแล้วจัดการสวมหมวกกันน็อกให้เรียบร้อย ก่อนจะเคลื่อนตัวออกไปจากบริเวณนั้นด้วยความเร็วสูง

 

            ไม่นานนักดูคาติสีดำด้านคันนี้ก็พาเจ้าของมันมาจนถึงบ้านตระกูลต้วน ถึงจะบอกอย่างนั้นแต่ความจริงมันน่าจะถูกเรียกว่าคฤหาสน์มากกว่า มาร์คขับรถเข้าไปจอดภายในโรงจอดรถที่อยู่หลังบ้านให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินเข้าบ้านโดยประตูข้างหลัง

 

“วันนี้กลับเร็วจังลูก ไม่ได้เปิดร้านเหรอ?”

“หยุดฮะ ที่ม.มีงาน”

“จะไปไหนต่อหรือเปล่าพ่อหนุ่มไฟแรง” เสียงทุ้มของผู้เป็นพ่อที่เพิ่งเดินเข้ามาเอ่ยถามมาร์คที่ยืนกระดกน้ำอยู่ในครัว

“ไปงานเลี้ยงฮะ ไอแจ็คเลี้ยง”

“เมื่อกี้เพิ่งเห็นรถเจ้าแจบอมขับเข้าบ้านไป”

“เดี๋ยวไปพร้อมกันเนี่ยแหละฮะ กลับมาอาบน้ำ”

“ไปๆ รีบไปแต่งหล่อซะ”

 

                มาร์คพยักหน้ารับคำแล้วเดินขึ้นมาบนห้องของตัวเอง ร่างสูงถอดเสื้อนักศึกษาออกแล้วโยนใส่ในตะกร้าผ้าอย่างไม่ใยดี เผยให้เห็นถึงกล้ามเนื้อที่แน่นปึ๊กราวกับได้รับการดูแลอย่างดีจากเจ้าตัว มือหนาคว้าผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่มาไว้ในมือแล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำไป

 

            ฝักบัวถูกเปิดใช้งานให้น้ำไหลออกมาเป็นสาย มาร์คยืนแปรงฟันไปด้วยพร้อมๆ กับน้ำที่ไหลลงมาปะทะกับใบหน้าเนียนใสและทำให้เส้นผมลู่ลงมากับใบหน้านั่น เมื่อแปรงฟันบ้วนปากเสร็จเขาก็คว้าเอาแชมพูสระผมมาบีบใส่มือแล้วจัดการขยี้ลงบนเส้นผมสีน้ำตาลเทาของตัวเองเบาๆ ไม่นานนักฟองสีขาวบนหัวก็ถูกชำระล้างออกไปโดยน้ำสะอาดจากฝักบัว และขั้นตอนสุดท้ายก็กดสบู่เหลวออกมาจากขวดใกล้ๆ กันและจัดการถูตัวอย่างไม่รีบร้อน

 

            ไม่นานนักมาร์คก็กลับออกมาจากห้องน้ำในสภาพผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวเอาไว้หลวมๆ กับผ้าขนหนูผืนเล็กอีกผืนที่มือแกร่งใช้เช็ดเส้นผมที่เปียกชุ่มของตัวเองอยู่

 

            ใครได้มาเห็นภาพนี้ต้องสำลักเลือดกำเดาตายแน่ๆ...

 

            มาร์คนำผ้าขนหนูผืนเล็กไปตากไว้ตรงระเบียงให้เรียบร้อยก่อนจะเดินกลับมานั่งลงบนเตียงนุ่มของตนเอง แล้วคว้าเอาโทรศัพท์มือถือสีขาวมาไว้ในมือ เขาผงะไปเล็กน้อยกับแจ้งเตือนเป็นร้อยจากไลน์กลุ่ม

 

            คุยเชี่ยไรกันนักหนา

 

JBomb: เจอกันไหนสรุป

WangJ: ร้านเดิมไงไอบี

ChoiJ: ร้านเดิมของพวกพี่อยู่ไหนใครจะไปรู้วะ

WangJ: เดี๋ยวกูไปรับครับน้องยองแจ

JIN-Nyoung: ละนยองอะ

JBomb: เดี๋ยวพี่ไปรับไง

YUG: ละไปกันเป็นคู่ไง ละกูอะพวกเวร

JBomb: กูไปรับไงสัส

YUG: พูดกับน้องซะเพราะ ดูพูดกับเพื่อนกับฝูง

ChoiJ: แล้วแบมอะ แบมมมม

JIN-Nyoung: เออ แบมอะ

BAMX2: ส่งโลเคชั่นมาก็ได้ เดี๋ยวแบมไปเอง

WangJ: ได้ไง เดี๋ยวแวะไปรับแบมด้วยก็ได้นะยองแจ

ChoiJ: ได้ บ้านอยู่ใกล้ๆ กัน

 

            มาร์คนั่งอ่านบทสนทนาไปเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ตรงข้อความล่าสุดที่ยองแจตอบกลับมา และหลังจากนั้นบรรดาพรรคพวกก็พร้อมใจกันรัวสติกเกอร์เข้าไปในกลุ่ม

 

            ใบหน้าหล่อครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะค่อยๆ พิมพ์ข้อความแล้วส่งเข้าไปในกลุ่มอย่างไม่รีบร้อนเท่าไหร่นัก

 

MARK: เดี๋ยวไปรับแบมเอง

 

            เสร็จแล้วก็วางโทรศัพท์ไว้แล้วเดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัวของตัวเองทันที

 

            แม่งไม่ได้รู้ตัวเลยว่าสร้างปรากฏการณ์ไลน์แตกในกลุ่มไปเรียบร้อยแล้ว

 

WangJ: เห้ยยยยย

YUG: เป็นไปได้ว่ะสัส

JBomb: ละมึงรู้ทางไปบ้านน้องเขาเหรอ?

WangJ: เชี่ยมาร์คคคคคคคคคคคคคคคคคคคค

YUG: สติกเกอร์หมีตกใจ

 

            ไอพวกล้าหลัง เขาไปส่งกันที่บ้านมาตั้งกี่ครั้งแล้วไม่รู้เหรอ!





>>TALK<<

สวัสดีค่าาาา มาแล้ววว คือเมื่อวานหวีดพี่มาร์คอินกิเพลงเลทมีหนักมาก หล่อมาก ฮ่าๆๆๆ

น้องแบมเป็นคิงมหาลัยแล้วนะ อิอิ

ตอนหน้าเราจะพาไปกินเนื้อกัน แต่ตอนนี้เอาฉากพี่มาร์คอาบน้ำมาเสิร์ฟก่อน -.,-

แลหื่น ฮ่าๆๆๆ ตาพี่มาร์คเขาพูดมากกับพ่อแม่อยู่นะคะ นั่นพูดมากแล้วนะ!


ปล.พบเจอคำผิดทักไปแจ้งในทวิตด้วยน้าาา ฮ่าๆ


#สำหรับเพลงสองเพลงที่น้องแบมกับไอรีนร้องเป็นเพลงประกอบซีรีย์ทั้งคู่เลย ฮ่าๆๆๆ

คลิกไปฟังได้ที่สองลิ้งค์นี้เลยค่ะ 

FIRSTSONG SECONDSONG



หากถูกใจรบกวนคอมเม้นท์และโหวตเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ด้วยนะคะะ มีความสุขมากเวลาอ่านเม้น ยิ้มตลอดเลย ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ด้วยนะคะ ;___;


และไปร่วมเป็นกำลังใจให้น้องแบมได้ในแท็กฟิค #สูตรรักมบ นะคะ รออ่านอยู่น้าาาา


รัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 188 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1346 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 11:41
    เขาไปมาหลายครั้งแล้ววว5555
    #1346
    0
  2. #1311 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:03
    เเหมะะะะ พี่มาร์คปากคอเราะร้ายยย
    #1311
    0
  3. #1241 Sssaiparnnn (@Saipannewgens) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 08:45
    ขำ55555 ไอพวกล้าหลัง!!
    #1241
    0
  4. #1229 Oppa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 07:00
    พี่มาร์คคหกรรม คิดอะไรกับน้องแบมนิเทศน์นะ

    น่ารักกันจังเลยค่ะ
    #1229
    0
  5. #1222 NaaNam_1 (@nam_ioz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 23:50
    ว๊าย ไอพวกล้าหลัง //วิ่งไปแหมที่ดาวพลูโตน้องว่ายังไม่พอนะพี่จ๋า555555
    #1222
    0
  6. #1192 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 15:42
    ว๊ายยย ตกข่าวอ่อ เขาไปส่งกันละเถ๊อะ
    #1192
    0
  7. #1157 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:55
    อิพวกนี้ ช้ามากก ไม่รู้อะไรซะแล้ว
    #1157
    0
  8. #1120 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:33
    ชอบอ่ะ พี่มาร์คพูดฮะกับแม่ด้วย น่า้ากกกก
    #1120
    0
  9. #1100 mmkbb14sk (@mmkbb14sk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 04:30
    เออ พวกล้าหลัง เขาไปส่งกันตั้งกี่ครั้งแล้ววววววววว เขินม้าดดดด
    #1100
    0
  10. #1095 Kangbeau kawaohh (@kangbeau37ts10) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:02
    ชอบบบขบข
    #1095
    0
  11. #1063 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 12:34
    อุแหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ก็ดูเหมือนจะแสดงตัวดีนะคะ ประกาศจะไปรับเองในกลุ่มขนาดนี้ อ๊ายยยยยยยยยยยย 
    แถมยังไปยืนดูน้องประกวดอีก ทั้งที่ปีอื่นไม่มา ชวนไปกินเนื้อก็ตอบไปง่ายๆเลย มันไม่ต้องคิดล่ะคะ จุดนี้ สนใจแบมแน่ๆอะ ว้ายยยยย 
    #1063
    0
  12. #1019 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 13:59
    เออพวกล้าหลังเค้าจะได้กันอยู่ละไม่รู้เรื่องเลย
    #1019
    0
  13. #962 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:40
    กับพ่อแม่ มีพูดฮะ ดูน่ารักมุ้งมิ้ง ไม่เหมือนมาร์คคนซึน นิ่งๆเลย แล้วนี่ทิ้งระเบิดไว้ในไลน์กลุ่ม ให้พวกเจ้าชายหวีดกัน? 55555555555
    #962
    0
  14. #874 ATENNILE (@ATENNILE) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 20:36
    บอกตรงว่าอ่านเพลินมากเลยไรต์เผลอเป็บเดียวเจอทอล์คไรต์โอ๊ยมันดีมากเลยขอบอกชอบแบบสุดๆมาร์คลุคนี้มันใช่ จะรออ่านตอนต่อไปนะไรต์สู้ๆ
    #874
    0
  15. #871 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:39
    กริ๊ดดด อยู่กับพ่อแม่พี่มาร์คคือดีย์ พูดฮะด้วย แง น่ารักกก
    #871
    0
  16. #811 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:01
    ง้อออออออ ยอมใจมาร์คเลยแมร่งงงง เห็นเงียบๆแต่เก็บเรียบนะคะ
    #811
    0
  17. #790 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 09:05
    อยู่กับพ่อแม่ พี่มาร์คน่ารัก พูดฮะด้วยยยย งือๆ
    #790
    0
  18. #777 Snoopyol (@ploymp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:02
    แหม่พี่มาร์ค ใช่ย่อยนะ 55555
    #777
    0
  19. #729 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 13:06
    -พวกล้าหลัง 555
    #729
    0
  20. #666 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 21:31
    ทิ้งระเบิดไว้แล้วก็ไป
    #666
    0
  21. #627 คนแมนซังนัมจา~ (@arada_jsm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 23:00
    ชอบการบรรยายพี่มาร์คอาบน้ำจัง ^.,^ ละเอียดยิบ 55555 นึกภาพแล้วฟินไปพร้อมๆกันค่ะ
    #627
    0
  22. #588 E'nAnG (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:41
    คนอะไรหล่อขนาดที่เจ้าตัวไม่ได้ลงประกวดยังจะทำรางวัลพิเศษมาให้อีก โอ๊ยยยยยอมใจ 55555555 อิพี่คงแบบจะอยากให้อะไรนักหนา คนน้องได้เป็นคิงแล้วจะมีใครหวงมั้ยน้า!!!!!!
    #588
    0
  23. #503 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 16:07
    คือดีงามมมม จะไปรับแบมด้วยออกตัวแรงนะคะเนี่ย555 เพื่อนตกใจใหญ่ไมพี่มาร์คพูดเยอะ อิอิ ชอบความสัมพันแบบนี้
    #503
    0
  24. #430 oni (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 19:30
    ชอบความรักความผูกพันธ์ระหว่างพี่ๆน้องๆนี้จัง

    ทุกต่างก็รักและหวังดีต่อกัน
    #430
    0
  25. #377 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 11:10
    5555555 มาร์คนางดูเหมือนซึนอะ
    #377
    0