Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 2 : FIRST INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    29 ก.ย. 59

FIRST INGREDIENT

 

            ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกมาก่อนที่ร่างเล็กๆ ของเด็กหนุ่มจะก้าวออกมา แบมแบมเดินตรงไปยังห้องแต่งตัวของตนเองแล้วยืนกอดอกพินิจพิเคราะห์อยู่พักใหญ่ว่าจะใส่ชุดอะไรดี

 

            เสื้อผ้าตัวแล้วตัวเล่าถูกหยิบออกมาทาบทับเข้ากับตัว จนในที่สุด เสื้อยืดแขนยาวลายขวางก็ถูกสวมใส่เข้าไป ตามด้วยกางเกงยีนส์ขายาวสีซีดที่เจ้าตัวมั่นใจแล้วว่าจะต้องออกมาเข้ากันสุดๆ นาฬิกาข้อมือสีขาวถูกใส่ประดับลงไปบนข้อมือ ก่อนจะปิดท้ายด้วยน้ำหอมที่ฉีดเป็นประจำทุกวัน

 

“เรียบร้อยย”

 

            มือเรียวสวยคว้าเอากระเป๋าเป้สีดำมาสะพายไหล่ไว้ข้างหนึ่งแบบลวกๆ พร้อมกับยัดโทรศัพท์มือถือคู่ใจเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ใบหน้าน่ารักหันกลับมาสำรวจในห้องตนเองอีกครั้งว่าลืมอะไรอีกไหม เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีจึงได้เดินออกจากห้องและเดินลงบันไดเพื่อตรงไปยังห้องครัวของบ้าน

 

“แม่ครับ มีไรให้แบมกินมั่งอ่า?” เสียงใสเอ่ยออกไปถามผู้เป็นแม่อย่างอารมณ์ดี

“วันนี้แม่ทำข้าวต้มทรงเครื่องไว้ครับ ไปตักกินได้เลยนะลูกแบม” แบมแบมพยักหน้าหงึกหงักรับคำแล้วก็เดินดุ่มๆ เข้าไปจัดการกับมื้อเช้าของตนเอง

“วันนี้ลูกชายแม่ไปไหนครับเนี่ย”

“ไปม.อะแม่ แบมต้องไปซ้อมการแสดงอะไรไม่รู้”

“เหนื่อยแย่เลยสิเนี่ย หืม?” มืออันแสนอบอุ่นของแม่เอื้อมมาลูบผมนุ่มของลูกชายเบาๆ

“นิดหน่อยเองแม่ จิ๊บๆ ”

 

            สองแม่ลูกพูดคุยกันอีกนิดหน่อยพร้อมๆ กับข้าวต้มในถ้วยของแบมแบมที่ค่อยๆ พร่องไปจนกระทั่งเหลือเพียงแต่ถ้วยเปล่า เด็กหนุ่มลุกเอาถ้วยไปล้างเรียบร้อยก่อนจะเดินกลับมาบอกลาแม่และออกไปจากบ้านของตนเอง

 

            แบมแบมมายืนรอที่ป้ายรถเมล์ไม่นานนักรถเมล์สายที่ไปมหาวิทยาลัยก็ขับมาจอดเทียบมา คนตัวเล็กเดินขึ้นรถไปก่อนจะหาที่นั่งแล้วเสียบหูฟังเพื่อฟังเพลงฆ่าเวลา เพราะกว่าจะถึงมหาลัยก็ใช้เวลานานพอสมควรเลยทีเดียว

 

            รถขับแล่นมาเรื่อยๆ ในขณะที่คนก็เริ่มขึ้นมาบนรถเรื่อยๆ เช่นกัน นี่ขนาดวันนี้เป็นวันหยุดนะเนี่ย รถเมล์ยังแน่นเอียดไปด้วยคนเลย พอคนเยอะที่นั่งก็เริ่มหดหายไปเรื่อยๆ

 

            คือแบมแบมอยู่บนรถนานจนตอนนี้คนตัวเล็กลุกขึ้นมาโหนแทนการนั่งเรียบร้อย เพราะเขาเพิ่งจะสละที่นั่งให้กับผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินขึ้นมาบนรถเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เจ้าตัวโยกโงนเงนไปตามแรงรถ จนในที่สุดก็มาถึงหน้ามหาวิทยาลัยสักที

 

            แบมแบมพยายามแทรกตัวออกไปพร้อมๆ กับหลายๆ คนที่ดูจากหน้าตาแล้วน่าจะเป็นนักศึกษาเหมือนๆ กัน ด้วยแรงเบียดนั้นทำให้แบมแบมแทบจะไม่ต้องเดินเลยด้วยซ้ำ ตัวนี่แบบปลิวไปตามแรงเบียดเลยอะเอาตรงๆ เลย

 

“โอ๊ะ..!” เสียงเล็กร้องออกมาเมื่อโดนกระแทกหลังจนเสียหลัก และกำลังจะหน้าทิ่มลงไปกับพื้นฟุตบาทข้างหน้าภายในสาม... สอง... หนึ่ง...

 

ควับ!

 

            มือแกร่งของใครบางคนออกแรงดึงให้คนตัวเล็กกลับมาประคองตัวเองให้ยืนทรงตัวได้เหมือนเดิมก่อนที่หน้าจะถึงพื้น แบมแบมถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมๆ กับรถที่เคลื่อนตัวออกไปและบรรดาฝูงซอมบี้ที่ทำให้เขาเกือบหน้าทิ่มเมื่อกี้

 

“ขอบคุณมากนะครั...บ” เสียงเล็กขาดหายไปเล็กน้อยเมื่อได้เห็นหน้าคนที่ช่วยชีวิตตัวเองไว้เมื่อสักครู่

 

            โคตรหล่อ!

 

            ใบหน้าหล่อคมคายที่ดูแล้วไม่ใช่คนเกาหลีแน่ๆ ดวงตาสีดำน่าหลงใหลกำลังไล่มองสำรวจร่างเล็กราวกับต้องการจะแน่ใจว่าคนตรงหน้าไม่เป็นอะไรจริงๆ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากสีชมพู... แบบ

 

            โอโห... เทพบุตรชัดๆ

 

            แบมแบมยืนใบ้กินและไม่รู้จะพูดอะไรต่อ แต่พอรู้ตัวอีกทีคนตรงหน้าก็เดินลิ่วๆ เข้ามหาลัยไปเรียบร้อยแล้ว

 

            งุ้ยยย ยังไม่ได้ทันถามชื่อถามแซ่เลยจะรีบไปไหนเนี่ยยยย

 

“รีบไปไหนเนี่ย... อ้าว นี่อะไรอะ?”

 

            มือเล็กเอื้อมไปเก็บบัตรอะไรสักอย่างที่ตกแหมะอยู่กันพื้น พอพลิกกลับมาอีกด้านก็ปรากฏเป็นรูปร่างหน้าตาของบัตรนักศึกษาของมหาวิทยาลัย G

 

            ใบหน้าหล่อเหลาของคนที่เดินจากไปเมื่อสักครู่ปรากฏอยู่ตรงมุมด้านขวา พร้อมกับรายละเอียดย่อยๆ ของนักศึกษาผู้เป็นเจ้าของบัตร

 

Student Card

Name: Mark Tuan

Major: Bachelor of Home Economics [sophomore]

Student Number: 142294HE

 

“มาร์ค...นามสกุลออกเสียงว่ายังไงเนี่ย..?!

“คหกรรมปีสอง... หู้ว หน้าตาก็หล่อยังทำอาหารเป็นอีกอะ”

“ไว้เอาไปให้ที่ตึกคหกรรมละกัน”

 

            เจ้าบัตรนักศึกษาถูกยัดเข้าไปในกระเป๋าเป้ของแบมแบมก่อนที่เจ้าตัวจะเดินตรงดิ่งเข้าไปในมหาลัยเพราะเลยเวลาที่รุ่นพี่ปีสองนัดมาเกือบสิบนาทีแล้ว

 

            โดยหารู้ไม่ว่าหลังจากนั้นไม่กี่นาที เจ้าของบัตรตัวจริงได้วิ่งหอบแฮ่กมายังหน้าป้ายรถเมล์และมองสอดส่องหาบัตรไปทั่วบริเวณแต่ก็ไม่พบ

 

            เจอก็บ้า ไอเด็กตัวกะเปี๊ยกเมื่อกี้มันเก็บไปแล้วโว้ยยย!

 

“ไปไหน” พึมพำกับตัวเองเบาๆ และยังคงมองหาต่อไป

“ไอมาร์ค”

“..?”

“ทำหน้าเครื่องหมายเควสชั่นมาร์คใส่กูทำไม ทำไรมึงเนี่ย” ยูคยอมที่เพิ่งเดินลงจากรถเมล์เดินเข้ามาหา หัวฟูๆ แสดงออกให้เห็นถึงความไม่ตั้งใจและไม่อยากมามหาลัยสุดๆ เขามองเห็นเพื่อนซี้ก็นึกกระดี๊กระด๊าในใจว่า เห้ย กูมีเพื่อนเดินเข้าม.แล้วเว้ย

 

            แต่ว่า.. ครับ... กูไม่น่าทักแม่งเลยครับ

 

“บัตรหาย”

“เอ้า ได้ไง เมื่อเช้าเดินชนกับใครหรือเปล่ามึงอะ บัตรตกบนรถไรงี้”

“...”

“เนี่ยเข้าม.ไปแจ้งบัตรหาย เดี๋ยวกูพาไป”

“ไม่เป็นไร”

“เอ๋า ละมึงจะเอาไง”

“ตรงนี้” ว่าไม่พอมือยังชี้ๆ ไปมาบนพื้นตรงที่ยูคยอมยืนอยู่

“นี่? ไม่มีนะ” ไอเชี่ยนี่ก็ซื่อเหลือเกิน ยูคยอมยกตีนขึ้นก่อนจะส่ายหน้าว่าไม่มี

“ชนตรงนี้”

“อ่อ จะหมายความว่าอาจจะมีคนเก็บไปงี้อะเหรอ”

“...” พยักหน้าหงึกหงัก

“งั้นกูไปก่อนละ... ไอสัส กูประชด ไอเชี่ยมาร์ค รอกูด้วย!” ยังพูดไม่ทันจบประโยคไอคนที่มันมาก้มๆ เงยๆ หาบัตรเมื่อกี้ก็เดินลิ่วๆ กลับเข้าไปในมหาลัย ส่งผลให้ยูคยอมต้องวิ่งตามไปอย่างช่วยไม่ได้

 

            กูคบกับเพื่อนแบบนี้ไปได้ยังไงวะครับ? ยูคยอม

 

 

ตกเย็น

 

Rrrrrrrrrrr

 

            เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นระหว่างที่แบมแบมกำลังเก็บของเข้ากระเป๋าเพื่อกลับบ้าน หน้าจอปรากฏชื่อของเพื่อนสนิทอย่างยองแจ มือเล็กจึงไม่รีรอที่จะกดรับสายทันที

 

“ฮัลโหลลลล”

[แบมอยู่หนายยย]

“อยู่ที่ม.อะดิ มีไรเปล่า”

[จะกลับยังงง นี่มาม.เหมือนกันเนี่ย]

“เสร็จแล้วว อยู่ตรงไหนเดี๋ยวเดินไปหา”

[ใต้ตึกเลย อยู่ตรงบอร์ดประกาศ]

“เดี๋ยวแบมไปหา เก็บของเสร็จละ”

 

            ขาเรียวพาร่างเล็กเดินออกจากห้องที่ใช้ฝึกการแสดงไปยังบริเวณใต้ตึกตามที่นัดกันยองแจเอาไว้ ไม่นานนักก็ถึงที่ ปรากฏร่างของเพื่อนสนิทนั่งคุยอยู่กับพี่รหัสอย่างแจ็คสัน

 

“ยองแจ! พี่แจ็คสันหวัดดีครับ”

“หวัดดีๆ”

“ยังไงขอบคุณพี่มากเลยนะครับ เดี๋ยวยองแจไปละ”

“จะกลับละอ่อ งั้นเดี๋ยวพี่เดินไปด้วยพี่ เหงาว่ะเดินไปคนเดียว”

 

            และนั่นเองทำให้แจ็คสันมาเดินต๊อกแต๊กอยู่กับสองเพื่อนซี้ ระหว่างทางคู่พี่รหัสน้องรหัสคู่นี้เขาก็คุยกันเป็นต่อยหอย คือลองคิดดู คนพูดมากกับคนพูดมากมาเจอกันมันจะเกิดอะไรขึ้นครับคุณผู้อ่าน

 

            เม้าท์มอยกันราวกับโลกนี้กำลังจะแตกสลายในบัดดล

 

“เดี๋ยวพี่แยกตรงนี้ล่ะ ไปหาเพื่อนก่อน”

 

            แจ็คสันหยุดอยู่ด้านหน้าตึกคณะคหกรรมแล้วหันมาบอกกับทั้งสองคน พอมองป้ายชื่อคณะแล้วแบมแบมก็นึกขึ้นได้ถึงบัตรนักศึกษาที่เก็บได้เมื่อเช้า

 

“เอ่อ... เดี๋ยวครับพี่แจ็คสัน”

“หะ... ว่าไง จะบอกรักพี่เหรอ ไม่นะพี่ตั้งตัวไม่ทัน”

 

            โอโห ความหลงตัวเองนี้

 

“ไม่ใช่ดิพี่ คือเมื่อเช้าผมเก็บบัตรนี่ได้อะ” ว่าพลางยื่นบัตรที่เก็บได้ให้กับรุ่นพี่ตรงหน้า

“หือ...”

“พี่รู้จักพี่คนนี้ปะ”

“อ่อ...เพื่อนพี่ที่จะมาหาเนี่ยแหละ”

“โอ๊ะ ดีเลยพี่ ฝากเอาไปคืนให้หน่อยดิ”

 

            แจ็คสันครุ่นคิดชั่วครู่ว่าจะเอาไงดี คือถ้าเอาไปคืนให้เลยมันก็ได้แหละ

 

            แต่อยากทำอะไรสนุกๆ มากกว่าไงล่ะ..

 

“โหย ถ้าพี่เอาไปคืนมันต้องหาว่าพี่แกล้งแน่ๆ เลยอะ”

“อ้าว... ละเอาไงดีอ่า”

“เอางี้ เดี๋ยวพี่บอกให้มันไปเอาบัตรกับแบมที่คณะวันจันทร์ละกัน”

“อ่า งั้นก็ได้ครับ”

“โอเค ไวพี่บอกมันให้นะน้องแบม”

 

            ไอมาร์ค... กูอยากจะรู้นักว่าถ้าเจอคนน่ารักแบบน้องแบมแบมมึงจะยังพูดน้อยอย่างนี้อยู่ไหม!

 

            หวังแจ็คสันได้เริ่มแผนการจับคู่ให้เพื่อนแล้ว ฮี่ๆ

 

            เมื่อคุยกันเสร็จเรียบร้อยแบมแบมก็เดินหันหลังออกมาจากคณะพร้อมๆ กับยองแจที่หันกลับไปโบกมือหยอยๆ ให้พี่รหัสตัวเองอย่างร่าเริง

 

“ชอบพี่แจ็คแน่เลยมาอีหรอบนี้”

“บ้าเหรอแบม” ด่าแต่หน้านี่แดงเชียวเพื่อน ไม่เนียน

“หน้าแดงละ กลบเกลื่อนไม่เนียนไปเรียนมาใหม่”

“แบมแบม!

 

            สองเพื่อนซี้วิ่งไล่ตีกันจนหายลับไปจากบริเวณคณะคหกรรม และไม่นานหลังจากนั้นก็ปรากฏร่างของชายหนุ่มหน้าตาดีในชุดไปรเวทสบายๆ อย่างเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดและรองเท้าผ้าใบ มาร์คเดินทำหน้าเบื่อโลกและป่วยจิตเมื่อเห็นเพื่อนรัก? เพื่อนรักแหละมั้ง อย่างแจ็คสันที่กำลังจะทำท่าเดินเข้าไปในตึกพร้อมๆ กับที่เขาเดินออกมาพอดี

 

“ทำหน้าไม่ดีเลยเพื่อน เป็นไรคะพี่มาร์คของน้องง”

“...”

“คือเมินน้องแจ็คอย่างนี้น้องก็เสียใจนะคะพี่มาร์ค”

 

            มาร์คมองหน้าเพื่อนตัวเองอย่างหน่ายใจก่อนจะถอนหายใจพรืดแล้วเดินผ่านไปเหมือนแจ็คสันเป็นเพียงก้อนขี้หมาก้อนหนึ่งเท่านั้น

 

“ไอห่านี่... อ้าวไอยูคเว้ยยยยยยยยย” แจ็คสันเปิดปากด่าได้ไม่เท่าไหร่ก็ร่าเริงเสียเต็มประดาเมื่อเห็นหน้าเพื่อนซี้อีกคนอย่างยูคยอมที่ไม่ได้เจอหน้าเจอตากันหลายวัน

“ไอแจ็คเพื่อนรักกกกก”

 

            ทั้งสองวิ่งเข้าไปโผกอดกันเหมือนภาพสโลว์โมชั่น ราวกับมีดอกซากุระร่วงหล่นปลิวว่อนไปกับสายลมเสริมสร้างบรรยากาศความโรแมนติกให้กับทั้งคู่

 

            ซะเมื่อไหร่กันล่ะ

 

“ไอสัส กูนึกว่ามึงจะไม่เรียนต่อละ”

“แหม ก็กูตื่นสาย ยังไม่ชินนี่หว่าเพิ่งเปิดเทอม ปิดเทอมแม่งนอนยาวๆ ไป”

“มึงนี่มันเลวจริงๆ”

“กูนี่มันเลวเหมือนมึงจริงๆ”

 

            สองเพื่อนซี้สลับกันตบหัวไปมา คือมันเป็นวิธีการแสดงความคิดถึงของเพื่อนสนิทคู่นี้เขาละ

 

            มาร์คเดินทำหน้าหน่ายแล้วมาหยุดอยู่ตรงเพื่อนๆ ทั้งสองคน มือก็ยื่นคุกกี้ที่ตัวเองเพิ่งทำเสร็จไปให้เพื่อนคนละกล่อง

 

“ของฟรี!

“ใจมากไอมาร์ค เออละมึงเจอบัตรยัง?” ยูคยอมถามออกมาด้วยความเป็นห่วง

“ยัง”

“ไอยูคยูดยะกูยึกงึ้นง่าย” แจ็คสันโพล่งขึ้นมาทั้งๆ ที่ปากของตนเองเต็มไปด้วยคุกกี้ที่เพื่อนทำมาให้กิน

“แดกให้หมดก่อนไหมละสังคม”

“...กูบอกว่าไอยูคพูดละกูนึกขึ้นได้”

“นึกไรได้วะ กูไปพูดไรสะกิดใจมึง”

“เพื่อนน้องรหัสกูอะเขาเจอบัตรมึง คือตะกี้น้องยองแจเขาเดินมาส่งกูอะ ละเหมือนเพื่อนน้องเขามาบอกน้องว่าเจอบัตรเด็กคหกรรมปีสองตกอยู่เลยเก็บไว้ให้ น้องมันเห็นกูมานี่ก็เลยพูดๆ ขึ้นมา”

“อยู่ไหน”

“ใจเย็นเพื่อนมาร์ค กูบอกน้องให้ไปบอกเพื่อนน้องละว่าเดี๋ยวกูให้มึงไปเอาบัตรที่คณะน้องเขาวันจันทร์”

“คณะ?”

“นิเทศครับเพื่อนมาร์ค”

 

            มาร์คพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินนำเพื่อนๆ อีกสองคนไปเหมือนไม่รู้จักกัน

 

“ไอห่านี่ ได้ผลประโยชน์ละทิ้งกู รอพวกกูด้วยเซ่”

 

            คู่หูคู่ฮาวิ่งตามหลังมาร์คที่เดินลิ่วๆ ไป แจ็คสันกอดคอมาร์คเอาไว้ลวกๆ อีกข้างก็กอดคอยูคยอมเอาไว้แล้วก็เดินไปพร้อมๆ กัน

 

“เดี่ยวกูขอเบอร์เพื่อนน้องมาให้มึง มึงจะได้โทรไปทวงบัตรน้องได้”

“เค”

“มึงพูดมากกว่านี้ไม่ได้ละจริงๆ อ่อวะมาร์ค”

“โอเค”

“แบบมากกว่านี้อีกอะ”

“ตกลง”

“คือมึงเปลี่ยนคำไหมละ เอาแบบยาวๆ กว่านี้คือไม่ได้จริงๆ เหรอวะ”

“เสือกไรกู” สามพยางค์เน้นๆ ไม่ใช้สแตนด์อินแต่อย่างใด

 

            โอโห เหมือนโดนตั๊นหน้าเลยครับเพื่อนมาร์คครับ

 

“ไงละไอแจ็ค ยาวพอไหมสัส ฮ่าๆๆๆ” ยูคยอมหลุดขำก๊ากเมื่อแจ็คสันหน้าเหวอแดกไปทันทีที่ได้ยินคำพูดร้ายกาจจากปากของมาร์คต้วน

“กรีดใจกูจนเป็นแผลฉกรรจ์”

“สมหน้าไอสัส อยู่ดีไม่ว่าดีมึงอะ ...ไอเชี่ยมาร์คนี่ก็รีบเดินจังเลย รอพวกกูโด้ยยยยย”

 

            ยูคยอมตะโกนไล่หลังเจ้าชายฤดูหนาวที่เดินไม่สนใจเพื่อนสนใจฝูงก่อนจะเร่งฝีเท้าเพื่อที่จะตามเพื่อนให้ทัน ในขณะที่ไอคนที่เดินนำไปก็ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยว่าเพื่อนกำลังวิ่งตามอย่างบ้าคลั่ง

 

“เชี่ยมาร์คคคคคคคคคคคคคคคคคคคค”

 

 

ณ บ้านแบมแบม

 

ร่างเล็กทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยหน่ายเพราะการแสดงไร้สาระที่ไปซ้อมวันนี้มันช่างสูบพลังของเจ้าตัวออกไปได้ดีเหลือเกิน

 

            ดวงตากลมโตเหลือบไปมองบัตรนักศึกษาของรุ่นพี่มาร์คที่วางแหมะเอาไว้ข้างๆ ตัว มองไปมองมามือเล็กๆ ก็อดไม่ได้ที่จะคว้ามันขึ้นมาดูซ้ำแล้วซ้ำอีก

 

            คือวันนี้รอยยิ้มปรากฏบนหน้าเด็กหนุ่มเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้เวลาที่มองรูปตรงมุมขวาที่มีหน้านิ่งๆ ของรุ่นพี่เจ้าของบัตรคนนี้

 

“มาร์ค...เทวน? มาร์คทวน? อ่านว่าอะไรอ่า..” เสียงใสพึมพำกับตนเองเบาๆ อย่างแคลงใจ

“งืออ ชื่ออ่านยากจังเลยยย”

 

            แบมแบมนอนดีดดิ้นกับตัวเองไปมาบนเตียง มือก็ข้างหนึ่งก็คว้าเอาหมอนใบใหญ่มาปิดหน้าตัวเองเอาไว้แล้วร้องอู้อี้ๆ อัดใส่หมอนไม่หยุด ขาก็ตีไปตีมากับเตียงอย่างเก็บอาการไม่อยู่

 

            งื้ออออ แล้ววันจันทร์น้องแบมต้องไปเจอพี่เขาละเนี่ย

 

            หัวใจเจ้าเอย เกิดมาไม่เคยเต้นแรงขนาดนี้มาก่อนเลยครับ!

           

 



>>TALK<<

แฮ่ๆ มาแล้วค่ะตอนแรก เปิดตัวด้วยบัตรหายย พระนายเจอกันแล้วนะ๕๕๕๕๕

ตอนแรกๆ อาจจะมาสั้นๆ นะคะ เนื้อเรื่องยังไม่ค่อยมีอะไร และไม่ดราม่าแน่นอน อิอิ

ฟิคเรื่องนี้จะดำเนินเรื่องแบบสบายๆ ไม่มีจุดไหนให้เครียดแน่นอน!

เป็นฟิคที่ทำออกมาเพราะหมั่นเขี้ยวความน่ารักของมาร์คแบมจนอดใจไม่ไหว

ในส่วนของคู่เสริมอย่างแจ็คแจ บีเนียร์ เจนอาจจะเพิ่มเป็นตอนสเปเชี่ยลเจาะลึกให้หลังจบคู่หลักค่ะ


หากชอบอย่าลืมคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้น้องแบมพิชิตใจพี่มาร์ค โหวตเป็นกำลังใจให้ไรท์

และอย่าลืม! ไปให้กำลังใจน้องแบมได้ในแท็ก #สูตรรักมบ นะคะะ

รัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1342 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 10:54
    น้องงงง
    #1342
    0
  2. #1340 pui1990 (@pui1990) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 20:55
    เอ็นดูว ในความออกเสียงชื่อพี่
    #1340
    0
  3. #1307 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:28
    เขินนนนน
    #1307
    0
  4. #1290 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:42

    แบมเก็บอาการลูก พี่มาร์คไม่ไปไหน อิๆ
    #1290
    0
  5. #1258 impraan17 (@impraan17) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 19:12

    มาร์คจะสะดุดใจน้องน่ารักคนนี้มั้ยน้า

    #1258
    0
  6. #1250 Pream (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 11:29

    จะได้เจอกันแว้วววววว พีมาร์คจะชอบน้องมั้ยไม่รู้แต่น้องแบมชอบพี่มาร์คไปแล้วใช่มั้ยลูกก

    #1250
    0
  7. #1188 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 14:28
    เก็บอาการนะลูก
    #1188
    0
  8. #1153 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:54
    อย่าสดิ้ง อิหนู คีพลุค ค่ะลูก
    #1153
    0
  9. #1116 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 17:39
    งื้อออออ อยากรู้จังว่าพี่มาร์คเจอแบมแล้วจะพูดเยอะขึ้นมั้ย ><
    #1116
    0
  10. #1059 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 10:26
    แล้วจะสานสัมพันธ์ยังไงต่อคะ หวังว่ามาร์คจะพูดอะไรกับน้องบ้างนะ ถ้าเจอกันอีกครั้งนึง 5555555 

    หวังว่ากามเทพแจคจะช่วยได้ไม่มากก็น้อยนะคะนะ 

    แต่พระเอกเราพูดน้อยจิงอะ คือเพื่อนๆก็ดีนะคะ คบกันมาได้ยาวๆ เพราะนางนิ่งมากจนไม่น่ามีใครอยากคุยด้วยอะจิงๆ 5555 
    #1059
    0
  11. #1015 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:16
    ตอน ๆ นึงนี่พระเอกชั้นจะพูดสักกี่ประโยคเนี่ย
    #1015
    0
  12. #958 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:50
    โอ้ยยยย ยาวพอมั้ยแจ็ค 5555555555 ตลกกก
    #958
    0
  13. #806 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:39
    ชอบสามคำของอิมาร์คจัง55555
    #806
    0
  14. #786 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 07:39
    น่ารักมาก ทั้งมาร์คทั้งแบม
    #786
    0
  15. #773 Snoopyol (@ploymp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 12:57
    ชอบบบบบ5555
    #773
    0
  16. #726 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 23:49
    ตลกมาร์คพูดอ่ะ พูดน้อยจิงไรจิง 55
    #726
    0
  17. #661 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 20:43
    แจ็คกะยูคเหมือนเด็กอะพออยู่กะมาร์ค
    #661
    0
  18. #584 E'nAnG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 20:40
    พี่มาร์คคนซึนที่พูดน้อยต่อยหนัก คือดูๆแล้วเหมือนพี่แกจะกวนนแบบหน้านิ่งๆอ่ะ 55555555555
    #584
    0
  19. #499 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 15:10
    เอาเลยแบมพิชิตใจพี่มากให้ได้เลยยยย
    #499
    0
  20. #494 LeeRaeRi (@LeeRaeRi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 23:57
    อือหือ เปิดเรื่องมาก็น่าติดตามเลยค่ะ
    #494
    0
  21. #372 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 08:43
    เจ็บมั้ยแจ็ค 5555555
    #372
    0
  22. #368 oni (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 06:47
    แบมน่ารักอ่ะ แบมมีแต่แม่หรือแล้วพ่อล่ะ

    ว้าวววเราคิดเหมือนแจ็คเลย เพื่อนมาร์คคงจะพูดมากขึ้นงานแกล้งต้องมา555
    #368
    0
  23. #301 DOWNee40 (@DOWNee40) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:38
    อร้ายย แจ็คทำดีค่ะ
    #301
    0
  24. #280 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:15
    สงแจ็ค 555555 มาร์คพูดยาวแล้วเนอะ
    #280
    0
  25. #249 Nalin Tip (@nalinnalar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 10:55
    น้องแบมต้องแปลงร่าง เป็นเตาปฏิกรณ์ละลายน้ำแข็งแล้วล่ะ
    #249
    0