Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 3 : SECOND INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 206 ครั้ง
    29 ก.ย. 59

SECOND INGREDIENT

 

          วันจันทร์คืบคลานมาถึงแล้ว...

 

            เช้าวันนี้อากาศสดใสสุดๆ เหมือนจะเป็นใจให้แบมแบมได้พบเจอกับรุ่นพี่มาร์คอย่างสดชื่น เปลือกตาสีมุกเปิดขึ้นพร้อมๆ กับดวงตากลมโตของร่างเล็กที่ยังคงนอนงัวเงียอยู่บนเตียง เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ที่ตั้งแจ้งเตือนไว้ดังลั่นห้องเพราะเจ้าของเครื่องเปิดเสียงไว้จนสุด แบมแบมควานมือสะเปะสะปะไปทั่วเพื่อหาที่มาของเสียง เมื่อเจอแล้วก็ใช้นิ้วสไลด์ปรืดเพื่อหยุดเสียงนาฬิกาที่น่ารำคาญ และเมื่อทั้งห้องกลับสู่บรรยากาศสงบๆ สติของเขาก็เริ่มจมลงดิ่งไปกับการนอนอีกครั้ง ทว่า...

 

“วันจันทร์!

            แบมแบมโพล่งขึ้นมาก่อนจะเด้งตัวลุกขึ้นนั่งเสียอย่างนั้น หัวยุ่งๆ ฟูๆ ดูน่าเกลียดพิลึก แต่เชื่อเถอะว่ามันกลับส่งให้ใบหน้าหวานนั้นดูน่ารักน่าฟัดยิ่งกว่าปกติเสียอีก

 

                เจ้าของห้องเดินโงนเงนไปคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองให้เรียบร้อย ไม่นานนักเขาก็กลับออกมาและเดินตรงดิ่งไปจัดการแต่งตัวอะไรให้เรียบร้อย จนในที่สุดจากเด็กหัวฟูเมื่อสักครูก็กลายมาเป็นเด็กหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวและกางเกงสแลคสีดำ ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นกว่าตอนตื่นนอนมานิดหน่อย

 

“ตื่นเต้นๆๆ จะได้เจอกับพี่เขาแล้วว”

 

            แบมแบมใช้เวลาจัดการอาหารเช้าของตนเองไม่นานนักก็รีบออกมาขึ้นรถประจำทางเพื่อเดินทางไปยังมหาวิทยาลัย แน่นอนว่าคนเยอะเหมือนเดิม และเยอะกว่าเดิมอีกเถอะสาบานได้ วันนี้เขาเลยเลือกที่จะยืนพิงเสาที่อยู่ไม่ไกลจากประตูมากนัก เวลาลงจะได้กระโดดดึ๋งลงไปแบบไม่ต้องเบียดกับใครเหมือนวันนั้นอีกไงล่ะ

 

            เป็นเวลาเกือบชั่วโมงกว่ารถจะขับมาเทียบท่าที่หน้ามหาวิทยาลัยได้ แบมแบมรีบเดินตรงเข้าไปในมหาวิทยาลัยเพราะมันสายมากแล้ว และแน่นอนว่ามีแต่คนมองตามเจ้าของใบหน้าน่ารักคนนี้กันเป็นแถว เพราะวันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของมหาลัย ทำให้พวกพี่ๆ ปีสามปีสี่ที่ไม่ได้มาเมื่ออาทิตย์ก่อนก็ต้องมานั่งส่องเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าใหม่แถวๆ ทางเดินเส้นใหญ่ที่เด็กทั้งมหาลัยต้องใช้เดินเพื่อไปยังคณะของตัวเองยังไงล่ะ

 

“อุ้ย เด็กคนนั้นน่ารักอะแก”

“ให้กูเดานี่เด็กนิเทศแน่ๆ”

“น่ารักอย่างนี้มาเป็นแฟนพี่เถอะครับน้อง”

 

            และเสียงอื่นๆ อีกมากมายที่ลอยตามลมมาเข้าหูของแบมแบมพร้อมๆ กับสายตาที่มองมาไม่มีหยุด เด็กหนุ่มพยายามเร่งฝีเท้าให้ไปถึงคณะของตัวเองให้เร็วขึ้นเพราะมันใกล้จะถึงเวลาเข้าเรียนคลาสแรกแล้วน่ะสิ

 

            โชคดีที่ตึกคณะนิเทศศาสตร์ไม่ได้อยู่ไกลมากนักทำให้แบมแบมสามารถวิ่งมาเข้าคลาสได้ทันก่อนที่อาจารย์จะเข้าสอน แบมแบมถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อหลุดพ้นสายตาที่มองมาเยอะๆ แบบนั้นได้แล้ว คือตื่นเต้นไง คนในมหาลัยมันก็เยอะกว่ามัธยมนะ แล้วมองมาแบบนั้นเป็นใครใครก็เขินปะ

 

            ทว่า... พอเข้าห้องมาดันต้องมาเผชิญกับสายตาของเพื่อนๆ ในคลาสที่มองมาอีกระลอก ใบหน้าน่ารักของแบมแบมปรากฏให้เพื่อนๆ ในคลาสหลายคนที่เพิ่งจะเคยเห็นใกล้ๆ ได้เห็น คนตัวเล็กยิ้มแก้เก้อให้เพื่อนๆ ก่อนจะเดินตรงไปหาเพื่อนสนิทของตนเองที่นั่งอยู่เกือบกลางห้อง

 

“ไมมาสายละแบม” จินยองเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่เดินมานั่งลงข้างๆ

“รถติดอะดิ งืออ”

“ดีนะมาทันก่อนอาจารย์จะเข้าเนี่ย” ยองแจกล่าวเสริมอีกแรง

“นั่นสิเนี่ย”

“โอ๊ะ อาจารย์มาละ”

 

            อาจารย์ประจำวิชาเดินเข้ามาภายในคลาสพร้อมๆ กับเด็กทุกคนที่กำลังเบนความสนอกสนใจจากแบมแบมไปยังอาจารย์คนดังกล่าว ก็แน่ล่ะ คลาสนี้เป็นคลาสแรกของพวกเด็กปีหนึ่งนี่นา

 

            แต่ให้ตายเถอะ... พออาจารย์คนนี้เข้ามาก็เริ่มเปิดสไลด์และสอนทันที ทำเอาเด็กๆ ในคลาสแทบจะหยิบสมุดเลคเชอร์ขึ้นมาจดไม่ทัน เห้อ... คลาสแรกก็ต้องจดเลคเชอร์เลยอะ จะรีบไปไหนครับเนี่ยอาจารย์ครับ

 

                แบมแบมจับปากกาแน่นก่อนจะจดตัวหนังสือลงไปในสมุดอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยที่ไม่รู้ตัวว่าแอพพลิเคชั่นสีเขียวได้เด้งแจ้งเตือนการเพิ่มเพื่อนมาจากบุคคลที่จะทำให้วันจันทร์ของหนุ่มน้อยไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

 

‘MARK เพิ่มคุณเป็นเพื่อนจากหมายเลขโทรศัพท์

 

 

พักกลางวัน

 

            โรงอาหารของคณะนิเทศศาสตร์เต็มไปด้วยนักศึกษาทั้งจากในคณะและต่างคณะที่มาแย่งอากาศกันหายใจอยู่ภายใน เพราะทุกคนต่างลงความเห็นว่าอาหารของคณะนี้มันอร่อยที่สุดในมหาลัยเอาจริงๆ อาหารที่ว่านี่คือหมายถึงอาหารตานะ เพราะฉะนั้นร้อยละแปดสิบของเด็กต่างคณะที่อยู่ในนี้คือมานั่งสองเด็กนิเทศเถอะไม่ได้มาหาข้าวกินหรอก

 

            แบมแบมและเพื่อนซี้อีกสองหน่อเดินเข้ามาภายในโรงอาหารและก็ได้ค้นพบความจริงว่าไม่มีที่นั่งเหลืออีกต่อไปแล้ว ทั้งสามคนถอนหายใจก่อนจะเดินออกมานั่งกันอยู่ตรงม้าหินอ่อนที่อยู่ข้างหน้าโรงอาหาร

 

“เอาไงดีอะ กินข้าวปะ”

“แต่คนเยอะมากเลยอะ”

“ไปหาอะไรกินในมินิมาร์ทแล้วไปหาโต๊ะตรงสวนนั่งกันปะ”

“คงต้องเป็นงั้นละแหละมั้ง งั้นไปกัน”

 

            เมื่อตกลงกันเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งสามคนก็ลุกและเดินตรงไปยังมินิมาร์ทที่อยู่ไม่ไกลมากนั้น ระหว่างทางแบมแบมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพราะมีแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาจากรายชื่อที่ไม่รู้จัก

 

MARK: ผมเป็นเจ้าของบัตรที่คุณเก็บได้

MARK: อยู่ไหนครับ จะไปเอาบัตร

 

            พี่สุดหล่อทักมา!

 

            มือเล็กที่จับโทรศัพท์อยู่สั่นราวกับเจ้าเข้า ริมฝีปากกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่จนต้องหลุดยิ้มแป้นออกมา แบมแบมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติและรัวนิ้วกดตอบไป

 

BAMX2: ตอนนี้ซื้อของอยู่ในมินิมาร์ทอะครับรุ่นพี่

BAMX2: เดี๋ยวจะไปหาที่นั่งตรงสวนนิเทศอะครับ รุ่นพี่ไปเจอกันที่นั่นก็ได้

 

            เมื่อตอบกลับเรียบร้อยก็เก็บโทรศัพท์เข้าไปไว้ในกระเป๋ากางเกงและรีบเลือกซื้อของกินพร้อมๆ กันหันไปเร่งให้เพื่อนสนิทอีกสองคนเลือกเร็วๆ

 

            ไม่อยากให้พี่สุดหล่อรอนานนี่นา...

 

“เร็วๆๆๆ” เสียงใสเอ่ยกับจินยองและยองแจเพื่อเร่งให้เพื่อนเดินไวๆ

“รีบไปไหนเนี่ยแบม”

“เออ จะรีบไปไหนหะ?”

“เดี๋ยว... เดี๋ยวที่เต็มไง ปะ เร็ววว!

 

            ไม่นานนักทั้งสามคนก็เดินมาจนถึงสวนหย่อมแถวคณะนิเทศที่นักศึกษาทุกคนพร้อมใจกันเรียกว่าสวนนิเทศ คือในม.มันมีสวนหย่อมเยอะนะ ความสิ้นคิดของทุกคนและความต้องการจะแยกแยะให้รู้เรื่องว่าสวนไหนอยู่ไหนยังไงก็เลยตั้งตามชื่อคณะที่อยู่ใกล้ๆ มันซะเลย

 

            แบมแบมชะเง้อชะแง้มองหารุ่นพี่เจ้าของบัตรนักศึกษาที่เจ้าตัวกำไว้กับมือแน่น ริมฝีปากก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นั่นแหละ เพื่อนสองคนนั่งมองแบมแบมอย่างงงๆ

 

            เพื่อนตูเป็นบ้าหรือเปล่า?

 

“อ้าว น้องยองแจ” เสียงคุ้นหูของแจ็คสันดังขึ้นมาส่งผลให้เด็กๆ ทัง้สามหันขวับไปทางต้นเสียงทันที

 

            ไม่พอแค่นั้นแต่นักศึกษาทั้งบริเวณหันมาทางสี่หนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชายสี่ฤดูของมหาลัยที่เดินไปยังกลุ่มของเด็กปีหนึ่งสามคนนั้นที่มีแต่คนแอบนั่งมองมาสักพักแล้ว

 

            โอโห พอสองกลุ่มนี้มาอยู่รวมกันแล้วดูเป็นของหายากจริงๆ ความหน้าตาดีของทั้งเจ็ดคนราวกับมีแสงเปล่งประกายเจิดจรัสออกมาทิ่มตาจนพรุน

 

            แต่สิ่งที่ทำให้อึ้งกิมกี่ก็คือ... การที่มาร์ค ต้วนออกมาปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณะชน

 

            ใครใครก็รู้ว่าเจ้าชายฤดูหนาวคนนี้เจอตัวตามที่ต่างๆ ในมหาลัยยากแค่ไหน วันๆ มันเอาแต่คลุกตัวอยู่แต่ในห้องคหกรรม พอไม่มีคลาสเรียนแล้วก็อาจจะไปโผล่อยู่ที่ร้านเค้กของมันที่อยู่ข้างม. คือถ้าอยากเจอต้องไปแค่สองที่นี้ เผลอๆ ไปก็ยังไม่เจอเลย

 

            แต่ตอนนี้เขาดันมายืนอยู่ตรงนี้ ตรงคณะนิเทศ!

 

“พี่แจ็คสัน? มาทำไมครับ?” ยองแจหันไปถามแบบงงๆ เมื่อเห็นพี่รหัสของตัวเองเดินตรงลิ่วเข้ามาหา

“พาเพื่อนมาเอาบัตรอะดิ ที่น้องแบมเก็บได้อะ”

“ไหน” เสียงทุ้มของมาร์คเอ่ยขึ้นมาสั้นๆ แต่ก็ทำให้เด็กหนุ่มที่เก็บบัตรได้หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ

“เอ่อ นี่ฮะรุ่นพี่”

 

            แบมแบมยื่นบัตรคืนให้กับคนที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าด้วยมือสั่นๆ มาร์คเดินมาหยิบบัตรไปจากมือของเด็กหนุ่มก่อนจะพยักหน้าให้เบาๆ เป็นเชิงขอบคุณ

 

“ไหนๆ ก็เจอกันละ เดี๋ยวพี่แนะนำเพื่อนให้รู้จักละกันนะจ๊ะ” แจ็คสันพูดออกมาก่อนจะกระแอมสองสามทีและเริ่มพูด

“ไอเปรตนี่ชื่อยูคยอม เรียนวิศวะ” ตบหัวเพื่อนทีนึง

“หวัดดีครับ เรียกยูคก็ได้”

“ส่วนไอนี่ชื่อแจบอม เรียกไอบีก็ได้ชื่อแจบอมแม่งยาว หน้าเถื่อนๆ อย่างนี้เรียนวิศวะนะครับ”

“สัสแจ็ค... หวัดดีครับน้องๆ”

“ส่วนเจ้าของบัตรนี่ชื่อมาร์ค... มาร์ค ต้วน ไม่แนะนำเต็มยศเดี๋ยวแม่งถีบกู เรียนคหกรรม”

“...” มาร์คยกมือขึ้นโบกแค่เล็กน้อยให้กับรุ่นน้องทั้งสามคนตรงหน้า

 

            ไอมาร์คโบกมือให้รุ่นน้อง!!!

 

            คุณพระคุณเจ้า เกิดมาไม่เคยเห็นมันมีปฏิกิริยาอะไรกับรุ่นน้องเลย สาบานได้

 

“พวกพี่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กละ รู้จักกันละต่อไปนี้มีไรก็มาปรึกษากันได้”

“เอ่อ...งั้นนี่เพื่อนผมฮะ สนิทกันตั้งแต่เด็กเหมือนกัน คนนี้จินยอง คนนี้แบมแบม” ยองแจชี้ๆ ไปยังเพื่อนสองคนที่นั่งทำตัวไม่ถูกอยู่ใกล้ๆ

 

            แหม่ สายตาสองคนนี่รู้เลยว่าจองใครไว้ในใจแล้ว

 

            โดยเฉพาะแบมแบม... รายนี้ลากกลับบ้านได้คงทำแล้ว

 

“ไหนๆ ก็รู้จักกันละ ขอนั่งด้วยดิ ไม่มีที่นั่งเลยอะ เพิ่งเดินไปซื้อของจากมินิมาร์ทมา” แจบอมเอ่ยขึ้นพร้อมกับชูถุงขนมในมือขึ้นให้ดู

“นั่งเลยพี่ ตามสบายครับ”

 

            พอเด็กๆ อนุญาตแล้ว ไอแก่สี่คนก็ระเห็จตัวเองมานั่งโต๊ะเดียวกับรุ่นน้อง แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือสายตาของนักศึกษาในบริเวณสวนนิเทศที่มองมาไม่ขาดสาย เพราะออร่าความหน้าตาดีของทั้งเจ็ดคนมันกระแทกเข้าเบ้าวิ้ง

 

มาร์คเดินมาเอื่อยๆ และได้นั่งเป็นคนสุดท้าย ซึ่งที่นั่งนั้นก็ดันเป็นที่ที่อยู่ตรงข้ามกับเด็กแบมแบมที่เก็บบัตรของเขาได้ซะด้วยสิ

 

            ไอคนพี่อะไม่อะไรหรอก แต่คนน้องเนี่ยสิ

 

            หัวใจจะระเบิดแล้ววว

 

-__-<<< หน้ามาร์ค

.___.<<< หน้าแบมแบม

 

            คือจะไม่อะไรเลยนะถ้ารุ่นพี่ไม่นั่งจ้องแบมแบมตั้งแต่เริ่มหย่อนตูดนั่งลงบนเก้าอี้เนี่ย

 

“น้องสึกหมดแล้วมั้งไอมาร์ค มองอยู่ได้มึงอะ”

“...”

“ตอบกูบ้าง เออเพื่อนพี่เป็นงี้แหละ มันไม่ค่อยพูดอะไม่รู้เป็นห่าไร”

“...” มาร์คเลยเบนหน้ามานั่งจ้องแจ็คสันแทน

“ไอสัสมาร์ค”

 

            และนั่นทำให้แบมแบมหายใจได้อย่างโล่งอกเมื่อรุ่นพี่มาร์คหันหน้าไปแล้ว และ... มันก็นั่งจ้องหน้าแจ็คสันตลอดเวลาที่นั่งอยู่จนหมดเวลาพัก

 

            กวนตีนสัส

 

“พวกพี่ขึ้นเรียนก่อนนะ ไว้เจอกันคราวหลังยองแจ”

“เดี๋ยวๆ ไอแจ็ค น้องมีตั้งหลายคนคือจะเจอคนเดียวนี่มันยังไงวะสัส” ยูคยอมเอ่ยขัดเพื่อนซี้ขึ้นมา

“อะไรของมึงเล่า ยุ่งไรกูอะ”

 

                ทั้งสองคนตีกันให้เด็กดูอีกสักพักก่อนจะขอตัวแยกไปขึ้นเรียนก่อน เมื่อทั้งสี่คนเดินจากไปแล้วเด็กๆ สามคนก็ถอนหายใจพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

 

“เห้อ...” X3

“โคตรตื่นเต้นเลย ทำไมพวกพี่เขาหล่อจังเลยอะ งือออ” จินยองเป็นคนแรกที่เปิดประเด็นขึ้นมา

“นั่นดิ นี่ขนาดยองแจคุยกับพี่แจ็คบ่อยๆ ยองแจยังตื่นเต้นเลยอะ”

 

            และในวินาทีที่แบมแบมกำลังจะอ้าปากพูดขึ้นมาก็มีใครบางคนวิ่งกลับมาหาพร้อมกับยัดกล่องกระดาษสีครีมไว้ในมือเล็กและวิ่งจากไป

 

            มาไวไปไวเหมือนผี...

 

            แบมแบมยืนอึ้งกิมกี่เมื่อคนที่วิ่งกลับมาเมื่อกี้คือพี่มาร์ค และช็อคโลกเข้าไปกว่าเดิมเมื่อมาร์คยัดกล่องอะไรบางอย่างใส่เข้ามาในมือ

 

            นักศึกษาในบริเวณนั่นพูดคุยกันเซ็งแซ่และมันอาจจะกลายเป็นประเด็นฮอตฮิตภายในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้

 

“แบม?”

“ยังอยู่ดีไหมแบม?”

“แบมแบม!

            แบมแบมสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนตัวเองตะโกนใส่หูเสียจนดังลั่น คนตัวเล็กหันหน้าไปยิ้มเหยๆ ให้เพื่อนก่อนจะเริ่มออกเดินเพื่อจะกลับขึ้นไปเรียนในคลาสสุดท้ายของวันนี้

 

“พี่มาร์คทำขนมให้เด็กนั่นด้วยอะมึงๆๆๆ”

“ไม่ธรรมดาแน่ๆ”

 

            เสียงของนักศึกษาสองคนที่คุยกันผ่านเข้ามาภายในโสตประสาทของแบมแบม และนั่นยิ่งทำให้สติสัมปชัญญะของร่างเล็กกระเจิดกระเจิงยิ่งกว่าเดิม

 

            ขอลาตายสักห้านาที ฮืออออ

 

            ตึกตัก... ตึกตัก...

 

            หัวใจเต้นแรงจนจะคุมไม่อยู่แล้วววว!

 

 

            แน่นอนว่าอารมณ์ของแบมแบมดีตั้งแต่พักกลางวัน เรียนคลาสบ่ายอีกคลาส จนตอนนี้กลับมานอนภายในห้องนอนของตัวเองก็ยังคงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่

 

            ร่างเล็กค้นพบกว่ากล่องที่มาร์คให้มาเป็นบราวน์นี่ที่ถูกตกแต่งให้เป็นรูปแมวสองชิ้น พร้อมกับมีกระดาษใบเล็กๆ สอดมาในกล่องด้วยลายมือหวัดๆ ของคนที่ให้มา

 

ขอบคุณมากที่เก็บบัตรไว้ให้ มาร์ค

 

            งื่อออออ น่ารัก น่ารัก แบมแบมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงแล้ววว

 

            อิบราวน์นี่แมวนี่ก็โคตรน่ารัก ยิ่งนึกถึงหน้าคนทำยิ่งน่ารัก ไม่กล้ากินนน

 

ตึ๊ง!

 

            เสียงแจ้งเตือนของโปรแกรมแชทดังขึ้นมา ส่งผลให้แบมแบมต้องพลิกตัวไปคว้ามันแล้วหยิบมาดูว่าใครกันนะที่ดันทักมาในเวลาแบบนี้

 

            อุต๊ะ!

 

“รุ่นพี่มาร์ค!

 

            มือเล็กรีบรัวนิ้วพิมพ์ข้อความตอบแทบไม่ทัน พร้อมกับใจที่เริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ในรอบวัน

 

MARK: ขนมเป็นไงบ้าง ลองชิมหรือยัง

MARK: -___-?

BAMX2: ยังไม่ได้ลองชิมเลยครับ

MARK: ยังไงบอกด้วยนะ

MARK: สูตรใหม่ เพิ่งลองทำ

BAMX2: พี่จะบอกว่าแบมได้กินเป็นคนแรกเหรอ?

BAMX2: ‘___’?

MARK: ประมาณนั้น

MARK: อย่าลืมทักมาบอก

MARK: ขอบใจอีกรอบนะที่เก็บบัตรไว้ให้

BAMX2: ไม่เป็นไรฮะ ยินดี ^^

 

          แบมแบมตอบกลับไปและวางโทรศัพท์ทิ้งไว้เมื่อหน้าจอโชว์ขึ้นมาว่าอีกฝ่ายอ่านแล้วแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

 

            ร่างเล็กนอนกัดริมฝีปากและดีดดิ้นไปมาบนเตียงคนเดียว สายตาก็จ้องมองไปยังกล่องขนมที่ได้รับมาจากคนที่คุยกันผ่านข้อความเมื่อสักครู่แล้วก็อดยิ้มไม่ได้อีก

 

            ง้า เขินจัง...

 

            คนอะไรขนาดไม่ค่อยพูดยังทำให้เขินได้ขนาดนี้เลยอะ แบมแบมคนนี้สาบานได้เลยว่าไม่เคยใจเต้นแรงกับใครเท่านี้มาก่อนเลยจริงๆ ครับ!

            




>>TALK<<

แฮ่ บราวน์นี่อุ่นๆ มาเสิร์ฟแล้วค่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

ตาพี่ม้าคคนบ้ามาทำน้องใจเต้นแล้วนะๆๆๆ น้องแบมจะเอาไงต่อดี รุกก็ได้ไม่รุกก็แห้วนะ ยิ่งกับไอบ้าที่ขี้เกียจพูดคนนี้ด้วยแล้ว5555555555555

ถ้าชอบอย่าลืมคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้น้องแบมและโหวตเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ด้วยนะคะ ♡´・ᴗ・`♡

และอย่าลืม! เข้าไปให้กำลังใจน้องแบมได้อีกทางในแท็กฟิค #สูตรรักมบ นะคะ ไม่มีใครเล่นเลย รออ่านอยู่น้าาา งือออ


รัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 206 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1343 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 11:03
    หุ้ยยยยยยยย
    #1343
    0
  2. #1308 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:34
    เเงงงงง จีบน้องหลออออ
    #1308
    0
  3. #1288 annjae (@annjae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 13:24
    5555 แบมอาการหนักล่ะลูก
    #1288
    0
  4. #1283 Ppchat (@pepsii123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:52
    เขิลเเทนน
    #1283
    0
  5. #1274 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 12:26

    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


    #1274
    0
  6. #1263 KattyGD (@KattyGD) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 02:11
    เขิงงงงง
    #1263
    0
  7. #1244 Shiroha-Chan (@Shiroha-Chan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:39
    งื้อออออ น่ารักมากกกกกอ่ะ
    #1244
    0
  8. #1219 NaaNam_1 (@nam_ioz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 23:19
    งื้อออออ น่ารักกกกก
    #1219
    0
  9. #1189 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 14:42
    เว้ยยยยย ชอบ พิมนี่เยอะเชียวนะ ตอบเพื่อนแบบนี้บ้างป่าว
    #1189
    0
  10. #1154 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:31
    ปกติเพื่อนจะได้ชิมก่อนนี่ พิม นี่เยอะนะ คะ คุณพี่
    #1154
    0
  11. #1117 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 17:49
    คือเขินมากกกก พี่มาร์คเห็นเงียบๆแบบนี้มีมุมน่ารักกับเค้าด้วย แอร๊ยยยย ><
    #1117
    0
  12. #1060 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 11:03
    อุต๊ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ นี่ต้องมาการเตรียมงานมาล่วงหน้าแล้วแน่ๆค่ะ อะไรจะดีขนาดนี้ มันน่าสงสัยนะคะ แค่น้องเก็บบัตรไว้ให้ บอกขอบคุณก็น่าจะพอแล้วมั้ยน้า เอ มันน่าคิดจิงๆค่ะคุณผู้ชม คริๆๆๆๆ 
    #1060
    0
  13. #1016 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 10:11
    บทพูดพระเอกชั้นอยู่ไหนเนี่ยอะไรจะเงียบได้ขนาดนี้
    #1016
    0
  14. #959 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:47
    มาร์คนี่มันกวนตีนแบบเงียบๆจริงๆนะ ขำอ่ะ แต่มาร์คอ่อยน้องหรอ 555555
    #959
    0
  15. #931 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:06
    พี่ม้าคไม่คิดไรกะน้องเลยจริงดิ จริงอ้ะ? เหยยยยยย น้องน่ารักมากนะพี่นะ โปรดแสดงรีแอ๊คชุ่นกะความแบมมากกว่านี้ด้วยค่ะพี่
    #931
    0
  16. #872 nava-pst (@nava-pst) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:46
    งื้อออเขินง่าา>///<
    #872
    0
  17. #808 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:51
    พบรุ่นพี่ขี้อ่อย1อัดตรา
    #808
    0
  18. #787 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 07:50
    แน่ะๆ พี่มาร์ค งือ -////-
    #787
    0
  19. #774 Snoopyol (@ploymp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 12:58
    เขินนนนนนน
    #774
    0
  20. #771 Mmoby (@Mmoby) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 00:52
    น่ารักก///
    #771
    0
  21. #727 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 00:01
    โอ้ยย ละมุนอ่ะชอบ มาร์คแอบกวนทีนนะ 55
    #727
    0
  22. #663 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 20:52
    ขำที่นั่งจ้องหน้าแจ็ค 5555
    #663
    0
  23. #585 E'nAnG (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 21:12
    ทำไมพี่มาร์คเป็นคนขี้เกียจพูดและกวน...ขนาดเนร้!!!! แต่อย่างอื่นอาจจะขยัน 5555555555
    #585
    0
  24. #579 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 16:29
    ไม่ค่อยพูดจริงหรอเนี่ยย ไม่ใช่แล้วม้างงงงง
    #579
    0
  25. #500 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 15:21
    ทำไมเขินนี่แค่พี่มาร์คนั่งจ้องหน้าแบมนี่ก็เขินแล้วอ่ะ แบมรุกเลยยย
    #500
    0