[Avatar the Last Airbender] Abigail's a Little Girl(รีไรท์) - นิยาย [Avatar the Last Airbender] Abigail's a Little Girl(รีไรท์) : Dek-D.com - Writer
×

    [Avatar the Last Airbender] Abigail's a Little Girl(รีไรท์)

    โดย idenblue

    ไม่มีคำโปรยอะไรทั้งสิ้น เราไม่รับประกันว่าคุณจะชอบกับเรื่องราวที่เราแต่งไหม เพราะนั่นจะต้องเป็นสิ่งที่คุณต้องเข้ามาค้นหาเอาเอง :)

    ผู้เข้าชมรวม

    779

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    9

    ผู้เข้าชมรวม


    779

    ความคิดเห็น


    9

    คนติดตาม


    20
    หมวด :  แฟนตาซี
    จำนวนตอน :  4 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  8 มิ.ย. 64 / 02:12 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ


    ในบางครั้งเราก็สับสนกับตัวเอง

    และตั้งคำถามไว้ภายในใจ

    ว่าคนแบบเราเกิดมาเพื่ออะไร?





    "พ่อคะ ทำไมหนูไม่มีแม่เหมือนคนอื่นล่ะคะ?"

    "หรือว่าเพราะหนูเป็นตัวประหลาดงั้นหรอคะ คุณแม่ถึงทิ้งหนูไป..."

    เด็กสาวถามผู้เป็นพ่อของตัวเองขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

    เธอได้แต่สงสัยว่าทำไมเธอถึงไม่มีแม่เหมือนกับเด็กคนอื่นๆ

    เด็กที่อายุเท่าๆกันกับเธอ ทุกคนมักจะบอกว่าเธอเป็นเด็กกำพร้าแม่

    แม่ของเธอต้องรังเกียจเธอแน่ๆ ถึงได้ทิ้งเธอไว้ให้อยู่กับพ่อแค่ 2 คน

    อาจจะเป็นเพราะว่าดวงตาของเธอมีสีที่แปลก

    เพราะว่าเธอมีเรี่ยวแรงที่เยอะกว่าผู้ใหญ่บางคน

    หรืออาจจะเพราะว่าเธอมีความคิดที่ประหลาด...

    ....

    บางทีถ้าเธอไม่เกิดมาทุกๆอย่างอาจจะดีกว่านี้ก็ได้นะ?





    ชายตรงหน้าเธอเงียบไปซักครู่ก่อนที่จะหันมาตอบเธอด้วยรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา

    "ฮะๆ นี่ลูกไปได้ยินเรื่องพวกนี้มาจากไหนกัน?"

    ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆกับคำถามของเด็กสาว ก่อนจะย่อตัวลงเพื่อให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกัน

    "แม่ของลูกไม่ได้ทิ้งพวกเราไปหรอกนะ"

    "เพราะว่าเธออยู่ในนี้ของพวกเรายังไงล่ะ!!"

    เขาพูดก่อนจะทุบไปที่อกข้างซ้ายของตัวเอง





    คำตอบของชายตรงหน้าทำให้เด็กสาวงุนงง

    หรือว่าเธอกินแม่ของเธอเข้าไปงั้นหรอ? คุณแม่ถึงอยู่ข้างในตัวของเธอ--

    ชายหนุ่มเหมือนจะรู้ทันความคิดของเด็กสาว เขาจึงได้แต่ฉีกยิ้มพร้อมกับลูบหัวเด็กสาวผู้เป็นลูกสาวคนเดียวของเขา...


    "จำเอาไว้นะ แม่ของลูกนะไม่เคยทิ้งลูกไปไหน"

    "เพราะเธอจะอยู่ข้างๆลูกเสมอ ไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ไหนแม่ของลูกก็จะอยู่รอบตัวลูกเสมอ"

    "ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นงั้นหรอคะ?"

    "แน่นอน! รวมถึงพ่อด้วยพ่อก็จะอยู่กับลูกเสมอ"

    "...ถึงแม้ว่าหนูจะเป็นตัวประหลาด?"

    "ถ้าลูกเป็นตัวประหลาด งั้นพ่อก็คงต้องเป็นไอโคตรตัวประหลาดแล้วล่ะ! เพราะว่าหนูน่ะเป็นถึงลูกสาวคนสวยของพ่อยังไงล่ะ"

    "คิก--"

    เด็กสาวหัวเราะเล็กน้อยกับท่าทางตลกๆของชายตรงหน้า

    ผู้เป็นพ่อที่เห็นลูกสาวของตัวเองหัวเราะไปกับคำพูดของเขา ชายหนุ่มก็ได้ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นและผายมือไปทางเด็กสาวเป็นเชิงให้จับมือ

    เด็กสาวที่เห็นท่าทีของชายตรงหน้าจึงยื่นมือไปจับมือกับผู้เป็นพ่อก่อนจะเดินกลับบ้านไปด้วยกัน พร้อมกับเสียงหัวเราะของสองพ่อลูกที่ดังไปตลอดทาง...





    ...

    "สุดท้ายพ่อก็ทิ้งหนูอยู่ดี"

    เด็กสาวในวันวานที่ได้เติบโตขึ้นมาเป็นหญิงสาวในวันนี้พูดขึ้นมาเบาๆราวกับกระซิบกับตัวเอง

    ก่อนที่หญิงสาวคนนั้นจะวาง 'ดอกไฮเดรนเยีย' ไว้หน้าหลุมศพที่ถูกตั้งไว้กลางธรรมชาติที่สวยงาม ถึงแม้มันจะดูขัดกันแต่ก็เป็นสิ่งเดียวที่เขาคนนั้นขอเอาไว้ก่อนตาย

    หญิงสาวมองไปที่หลุมศพเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไปโดยไม่หันหลังกลับมาอีก

    ทำให้เธอไม่ได้เห็นภาพที่ต้นไม้และใบหญ้าแถวนั้นกำลังขยับไปมาแม้ว่ามันจะไม่มีลมเลยก็ตาม

    ราวกับว่าพวกมันกำลังเต้นระบำอย่างมีความสุขกับการมาของเธอ...


         
         


    ______________________________________


         ***ค่ะ มันอาจจะดูงงๆ เพราะไรท์เองก็งงกับที่ตัวเองเขียนเหมือนกันค่ะ55 ไรท์จะพยายามอธิบายให้กระชับมากกว่านี้ละกันนะคะ สุดท้ายนี้ถ้าผิดพลาดประการใดก็ต้องขอกราบขอโทษอีกครั้งนะคะ ขอให้คนที่มาอ่านเรื่องนี้พบแต่เรื่องดีๆนะคะ ^^

         ***ไรท์จะพยายามเขียนบรรยายให้ทุกๆคนเข้าใจนะคะ บางคำอาจจะผิดไปบ้างก็ขออภัยด้วยค่ะ

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น