คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [OS] I donʼt miss u (Irene x Wendy)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

3jaBaW.md.jpg

 

 

 

[OS] I donʼt miss u (Irene x Wendy)

 

 

 

 

 

 

 


หึ .. ไม่ได้คิดถึงอ่ะ











#คิดถึงพี่ทิดดดด(?)

 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 พ.ย. 61 / 02:32


3ja36y.th.jpg

 

 

 

 

 

I don’t miss you
Don’t miss me, too :)

 

 

 

 

 

 

“ไม่เดินเข้าไปทักหน่อยหรอ ?”

ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจทันทีที่เพื่อนสนิทตัวดีมันเดินมากระซิบข้างหู

 

 

“เห็นแกจ้องน้องมันขนาดนั้น คิดถึงใช่รึเปล่าล่ะ ?”

“ไร้สาระ ใครจะมาคิดถึงแฟนเก่าตอนสมัยเรียน”

ฉันสวนกลับไปก่อนจะยกจินโทนิกเข้าปากรวดเดียวหมดเพื่อดับอารมณ์ว้าวุ่นใจของตัวเอง

 

 

            เรื่องมันผ่านมาเกือบสี่ปีแล้ว มานั่งคิดถึงทำไมกัน ...

 

 

“ได้ข่าวว่าน้องเพิ่งเลิกกับหนุ่มคนล่าสุดนะ”

“ถ้าจะมาไซโคให้กลับไปคบกันก็ไปไกล ๆ เลยเจนนี่ คิม”

ฉันเหลือบมองเพื่อนสนิทที่กำลังหัวเราะคิกคักสะใจที่เห็นฉันหงุดหงิดเพราะเด็กนั้น

 

 

“แล้วแต่นะไอรีน โอกาสมันไม่ได้มีกลับมาหลาย ๆ รอบหรอก”

เจ้าเพื่อนคนเฟียซทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเดินนวยนาดไปที่แด๊นซ์ฟลอร์

 

 

 

 

            ไปได้ซะก็ดี ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          “เลิกกันนะ พี่เบื่อเราแล้ว”

          “อื้อ ... หนูรู้ ..โชคดีนะคะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            สิบนาทีที่ฉันเอาแต่จ้องมองเด็กนั้นที่กำลังยืนคุยสารทุกข์สนุกดิบกับเพื่อนอย่างสนุกสนาน

 

ผอมลงมากเลยนะ ออกกำลังกายหนักไปหรอ หรือโหมงานหนักเกินไปนะ ...

 

ร้อยแปดพันคำถามที่วนอยู่ในหัวสมอง ทำเอาฉันแทบบ้า อยากจะเดินเข้าไปทัก แต่ก็ทำได้แค่จ้องมองและสั่งช็อตวอดก้ากระดกอยู่แบบนี้ไปเรื่อย ๆ

 

 

 

            แกไม่ได้คิดถึงซน ซึงวาน

            และซน ซึงวานก็ไม่ได้คิดถึงแกด้วย ไอรีน เบ !

 

 

 

 

 

 

“สวัสดีครับ”

“เราขอเป็นบลูฮาวายค่ะ”

เสียงหวานที่อยากได้ยินมาเกือบตลอดสี่ปีดังอยู่ข้างตัวฉันที่กำลังฝุบหน้าลงกับเคาท์เตอร์บาร์ ..

 

 

 

            ไม่กล้าเงยหน้า ไม่กล้า ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น

 

 

 

 

แต่ใจอีกด้านบอกให้เงยหน้ามามองว่าใช่คนที่คิดไว้หรือเปล่าเพื่อความแน่ใจ ...

สุดท้ายฉันก็เงยหน้าหันมองคนที่นั่งเก้าอี้ข้าง ๆ กัน ..

และเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เด็กนั้นหันมาสบสายตามองฉันพอดี

 

 

 

 

ดวงตาที่เหมือนลูกหมานั้น ... ผ่านไปกี่ปีก็ยังทำฉันใจสั่นเหมือนตอนเราเจอกันครั้งแรกอยู่เหมือนเดิม ..

 

 

 

            ร้ายกาจชะมัด

 

 

เด็กคนนั้นหลบตาฉันก่อน ฉันแอบเห็นเด็กนั้นกัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ

นิสัยเก่าที่เลิกไม่ได้ เวลาเครียดก็ชอบกัดปากตัวเองแบบนี้ตลอด ....

 

 

 

 

“ไม่คิดว่าจะเจอพี่ที่นี่เลยนะคะ”

ฉันละสายจากเด็กคนนั้นมามองที่แก้วช็อตของตัวเองแทน เด็กนั้นใจกล้าเอ่ยปากถามฉันด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่มั่นใจ ..

 

 

 

            ไม่สมกับเป็นเธอเลยนะแบบนั้น

 

 

 

“งานเลี้ยงศิษย์เก่าคณะ ไม่เจอก็แปลกแล้ว”

ฉันพยายามข่มน้ำเสียงตัวเองให้ดูปกติที่สุด ถึงแม้ในใจจะอยากจับเด็กนั้นมาบดขยี้ริมฝีปากให้หายคิดถึงแค่ไหนก็ตาม ..

 

 

 

            ไม่ใช่สิ .. แกไม่ได้คิดถึงซน ซึงวาน จำไว้ไอรีน

 

 

 

“ไม่สิ .. หนู .. ขอโทษค่ะ ... คือหมายถึงเจอพี่ในสภาพแบบนี้อีก”

เด็กนั้นชะงักไปแป๊บนึงเพราะเผลอเอ่ยสรรพนามแทนตัวเองที่ฉันเคยชอบมาก ๆ ออกมา

ฉันยกยิ้มมุมปากแบบที่ชอบทำบ่อย ๆ ก่อนจะยืดตัวตรงเพื่อให้เด็กมันรู้ว่าแค่นี้ทำอะไรคอคนอย่างไอรีน เบไม่ได้

 

 

 

“ไม่ได้เมา แค่เหนื่อยเฉย ๆ”

“ไม่เชื่อหรอก พี่อะเมาทีไรก็บอกไม่ได้เมาทุกที”

ฉันเห็นเด็กนั้นยู่ปากแบบที่เคยชอบทำเวลาไม่ได้ดั่งใจ ฉันเลยจะขอแกล้งยั่วประสาทเด็กนั้นมันสักที

 

 

 

“ใครจะคออ่อนแก้วเดียวก็เมาเป็นลูกหมาเหมือนคนแถวนี้”

“หนูไม่ได้คออ่อนนะ !”

เด็กนั้นหันมากอดอกเถียงกันตาแข็ง ก่อนจะคว้าช็อตวอดก้าของฉันไปดกโชว์ แถมไม่บีบมะนาวตามด้วย

 

 

 

“ดื้อด้าน”

ฉันมองการกระทำของเด็กนั้นก่อนจะพูดออกมาเบา ๆ

นิสัยอยากเอาชนะก็ไม่เคยเปลี่ยนเช่นกัน

 

 

 

“เอ้า ก็พี่จะได้รู้ไงว่าหนูไม่ได้คออ่อน !”

“ขอโทษนะคะ เมื่อกี้ที่สั่งบลูฮาวายเราไม่เอาแล้ว เราขอเบอร์เบิ้นเพียว ๆ สองช็อตเลย”

เด็กนั้นหันไปสั่งบาร์เทนเดอร์ก่อนจะหันกลับมายักคิ้วท้าทายให้ฉัน

 

 

 

 

            เด็กมันดื้อด้าน ก็จะดูมันดื้อให้ถึงที่สุดก่อนแล้วค่อยจับทำโทษทีเดียว :)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ อ๊ะ ... อืมมม .. พี่คะ ...”

 

“หนูคิดถึง ...... อื้ออ .. หนูคิดถึงพี่”

 

“พี่ก็คิดถึงหนู ยัยเด็กดื้อ :) “

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            แสบตา ....

 

ฉันคว้าหมอนอีกใบมาปิดตาตัวเองทันทีที่รู้สึกตัวตื่น

หนักหัวชะมัด ....

 

 

ตีขาเป็นวงกลมในผ้าห่มก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้แดดที่ส่องมาจากระเบียงไร้ผ้าม่าน

มันน่าหงุดหงิดเพราะเจ้าของห้องชอบแดดยามเช้า ส่วนฉันเองเป็นบุคคลที่ไม่ถูกกับแดดเลยสักนิด

 

 

จะว่าไปก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเจ้าของห้องนอนบนเตียงแล้ว แต่ช่างหัวเขาเถอะ ขอนอนก่อนล่ะกัน

 

 

            ปวดหัวปวดตัวไปหมด ..

 

ไม่น่าไปแหย่เสือแบบที่พี่เจนนี่แนะนำเลย

 

 

 

 

 

“กับไอรีนน่ะหนูไม่ต้องทำอะไรมากเลย ไปแกล้งเมาใส่นิดหน่อยมันก็ยอมศิริโรราบหนูแล้ว พี่เอาหัวเป็นประกันเลยว่ามันอยากกลับไปหาหนูจะแย่”

 

 

 

 

            พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วก็เขินตัวเอง ..

 

ก็คนมันคิดถึงอะ แต่จะให้เดินดุ่ม ๆ เข้าไปบอกว่าพี่คะหนูคิดถึงพี่มาก ๆ กลับมาคบกันได้ไหมคะแบบนั้นก็บ้าแล้วไหม

 

 

 

อุตส่าห์มองคนอื่นแต่สุดท้ายก็มาตายตกที่พี่เขาอยู่เรื่อย คนบ้าอะไรขนาดเจอหน้าแค่สิบนาทีก็ทำให้เป็นบ้าเป็นบอได้ขนาดนี้ ...

 

 

 

            ร้ายกาจ

 

 

 

 

 

“ตื่นรึยัง ?”

ฉันส่ายหัวดุ๊กดิ๊กตอบกลับคนที่ยืนพิงข้างประตูมองกัน แสงแดดทำให้เห็นว่าภายในเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งสีขาวบนตัวพี่เขาในไม่มีอะไรอยู่เลย ยั่วกันแต่เช้า

 

 

 

“เด็กขี้เกียจ”

“หนูแสบตา พี่จะไม่ติดม่านหน่อยหรอคะ ?”

ฉันเถียงกลับทันควันพลางปาหมอนใส่พี่เขาที่กำลังเดินเข้ามาหากัน

 

 

 

“ก็พี่ชอบแดด”

“แต่หนูไม่ชอบ”

ฉันบ่นงุ้งงิ้งก่อนจะดึงพี่เขามานั่งบนเตียง พาตัวเองเข้าไปกอดเอว เอาหน้าตัวเองซุกหน้าท้องพี่เขาทันที

 

 

 

สูดความหอมจากกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มที่พี่เขาชอบใช้เข้าลึก ๆ

ทำไมพอพี่เขาใช้แล้วมันหอมมาก ๆ ขนาดนี้ ฉันว่าฉันก็ใช้ยี่ห้อเดียวกับพี่เขาเลยนะ แต่ทำไมไม่หอมเท่านี้กัน

 

 

 

“ลุกไปอาบน้ำก่อน จะได้ออกไปกินข้าวกัน”

ฉันส่ายหัวรัว ๆ แทนคำตอบ ก่อนที่มือซน ๆ ของฉันจะผลุบเข้าไปในเสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง ลูบไล้หน้าท้องพี่เขาช้า ๆ

 

 

 

“หนูไม่อยากไป หนูอยากนอนอยู่กับพี่ หนูคิดถึงพี่”

“เมื่อคืนยังไม่พอใจหรอคะหืม ?”

พี่เขาดึงมาซน ๆ ฉันออกมาจูบเบา ๆ ก่อนจะเอามาแนบแก้มตัวเอง

 

 

 

 

            เพราะพี่เขาเย็นชาและก็อบอุ่นแบบนี้ไงถึงลืมไม่เคยได้สักที

 

 

 

 

“พอใจแล้วแต่อยากได้อีกค่ะ”

“พอแล้วนะคะ เดี๋ยวหนูจะช้ำไปมากกว่านี้”

 

 

“รีบอาบน้ำนะคะ เสื้อผ้าพี่เตรียมไว้ให้แล้ว เราจะได้ออกไปหาอะไรกินกัน”

พี่เขายีผมฉันก่อนจะลุกขึ้นยืน และก่อนที่พี่เขากำลังจะเดินออกประตูห้องไป ฉันก็นึกอะไรขึ้นได้บางอย่างที่ควรจะถามมันซะตอนนี้

 

 

 

“พี่คะ ... สรุปตอนนี้เรา ...”

“พี่เป็นคนของหนู และหนูก็เป็นคนของพี่นะคะ”

พี่เขาหันมายิ้มหวาน ๆ ให้ก่อนจะกำชับให้รีบอาบน้ำ ไม่งั้นจะปล่อยใหัฉันนอนหิวตายบนเตียง ....

 

 

 

 

 

ถือว่าคุ้มกับความใจกล้าหน้าด้านของตัวเองเมื่อคืนล่ะนะ

ก็รักไอรีน เบอ่ะ รักมาก ๆ รักจนไม่อยากจะรักใครอีกแล้ว และอีกอย่าง ไอรีน เบ ก็รักซน ซึงวานมาก ๆ ด้วย :P

 

 

 

 

 

Fin.

 

 

 

 

 

 

 

#talk

อนุญาตให้ไล่ตีนะคะ 55555555555555

หายไปนานมาก ๆ ทั้งในบอร์ด ทั้งจอยลดา หายเหมือนสาปสูญอ่ะ งงสุดดดดดดดดดด

แต่จากนี้ไป จะอิสคัมแบคแล้วนะคะะ มาพร้อมกับเรียลลี่แบ้ดบอยไปเลย อิ____อิ

และจะคัมแบคแบบงง ๆ แบบเรื่องนี้ค่ะ ก๊ากกกกกกกกก

ผลงานอื่นๆ ของ myjdx_

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น