นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [One Shot] No make up … ( Wendy x Irene )

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้









자꾸 거울 보지 마
넌 그냥 그대로 너무 예쁜 걸

 


หยุดมองกระจกได้แล้ว
เธอน่ะ ดูสวยในแบบที่เธอเป็นนะ

 

:)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 ธ.ค. 60 / 02:02





No make up …


( Wendy x Irene )

 

 

 

 

 

오늘 내일 다음 날도 매일 말해주고파

 

예쁜 얼굴 :)

 

แต่ฉันจะบอกเธอซ้ำ ๆ ทุกวันเลย

ว่าเธออ่ะสวยนะ :)

 

 

 

 

 

 

 

 

ซน ซึงวานกำลังจะหิวข้าวตาย ..

ก็เพราะมีใครบ้างคนกำลังเตรียมตัวชุดใหญ่เพื่อออกไปช้อปปิ้ง ....

แค่ไปช้อปปิ้งอ่ะคุณ เจ้าหล่อนเล่นแต่งองค์ไปเกือบชั่วโมงแล้ว !!!! จะบ้าตาย

 

 

 

“ยังไม่เสร็จอีกอ่อ ?”

 

ซึงวานพยักหน้าตอบกลับเพื่อนสนิทหน้าเด๋อที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับแฟนสาวผมแดงของมัน ..

แหมม พอกลับมาคบกันได้ตัวนี้ไม่เคยได้ห่างเลย คัง ซึลกิ มันร้ายนะคุณ ดูมันดิ !!

 

 

 

“เจ้ ! ซึงวานรออยู่ แต่งหน้าเร็วๆ ดิ !”

 

ซึลกิตะโกนจากบันไดขึ้นไปชั้นสองของบ้าน หวังให้ เบ จูฮยอน พี่สาวของเธอจะรู้บ้างว่าแฟนก้อน ๆ ของหล่อนกำลังจะไหลลงโซฟา

เนื่องจากรอพี่แกเขียนคิ้วมาประมาณเกือบชั่วโมงได้แล้ว

 

นี่คิดว่าออกกันไปตั้งนานแล้วนะเนี้ย ที่ไหนได้ ..

 

 

 

 

“อย่าเร่งดิหมี เดี๋ยวคิ้วไม่เท่ากัน !!”

 

“พี่คะ อย่าไปเร่งพี่จูฮยอนแบบนั้นสิ”

 

“เอ้า ก็หนูดูเพื่อนพี่ดิ หิวจนหน้าซีดแล้วนั้น”

 

“รีบขึ้นไปเอากระเป๋าเงินก่อนที่พี่จะโดนหนูกินหัวเถอะค่ะ”

 

 

 

 

น้องซูยองยืนกอดอก มองแรงใส่ซึลกิ ..

แล้วมีหรือที่ซึลกิจะทำตามคำสั่งน้องซูยอง ? โฮะ ๆ ลองไม่ทำดิ คัง ซึลกิก็คงไม่ได้ตายดีแน่เชื่อสิ

 

 

แต่เอาจริงๆ ซึงวานก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าแต่งอะไรเยอะแยะ ถามว่าเธอแต่งหน้าไหม ? ก็แต่งดิ แต่แค่ 15 นาทีก็เสร็จแล้วปะคุณ ...

 

หลังจากที่ซึลกิออกไปสักพัก เห็นว่าจะพาน้องซูยองไปเดท ซึงวานก็ได้แต่เบะปากให้เพื่อนสนิทไปสองที หมั่นไส้ไม่ใช่อะไร

 

 

และแล้วเบ จูฮยอนคนดีของซึงวานก็ลงมาเสียที ...

เสื้อไหมพรมพร้อมแจ็กเก็ตสีดำตัวใหญ่ ยีนส์เดฟสีซีดและรองเท้าส้นเตี้ย อายแชโดวสีส้มอ่อนๆ รอบดวงตา คิ้วสีน้ำตาลอ่อนทรงสวย ริมฝีปากสี .. สีไรวะ ชมพู ?

 

เอออนั้นแหละ ! แต่งแค่นี้เกือบชั่วโมง จะบ้า !!!

 

 

 

 

“รอนานปะ ?”

 

เป็นคำถามที่ไม่น่าถามกันเลยนะคะเบ จูฮยอน

ทานโทษนะคะ ... โคตรนาน !!! นานชิบหายวายปวง นานแบบน๊าน !!!!!!

 

 

 

“ก็นิดนึง”

 

แต่ก็ต้องพูดแบบนั้นไป ขืนพูดความจริง ซน ซึงวานคนนี้ไม่ได้ตายดีแน่ ๆ ค่ะ

 

 

 

“เดี๋ยวพาเค้าไปซื้อพาเลทอายแชโดว์ด้วยนะ เค้าว่าสีนี้ไม่สวยแล้ว”

 

“ดะ .. เดี๋ยวสิ ... พี่ก็เพิ่งซื้อไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองนะ”

 

 

และที่ซื้อไปคราวก่อนก็ไม่ใช่น้อย ๆ จะซื้อใหม่อีกแล้ว อะไรกัน ...

 

 

 

“ก็สีใหม่เพิ่งออกอ่ะ ... นะคะ”

 

ซึงวานโดนโจมตีด้วยคำว่านะคะไม่พอ ยังมาเกาะแขนเอาหน้ามาถูกแขนเธอเบาๆ อีก .....

 

 

“แล้วแต่พี่เลยค่ะ แต่ขอไปกินข้าวก่อนได้ไหม หิว ไม่ไหวแล้ว”

 

และก็ยอมจำนนต่อลูกอ้อนของคุณเธออยู่ดีนั้นแหละ ใช่ค่ะ ซน ซึงวานแพ้อีกแล้ว .....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และซน ซึงวานก็ได้ถอนหายใจเป็นรอบที่ 29 ของวันนี้ .... เพราะอะไรน่ะเหรอ ?

 

 

 

 

ข้อแรก ตอนเธอขับรถอยู่ พี่จูฮยอนคนสวยของเธอก็เอาแต่ส่องกระจกแล้วถามเธอตลอดทางว่า

 

 

                “วานอา วันนี้พี่โอเคไหม ? ”

 

                “วานอา ลิปสีนี้โอเคกับพี่ใช่ไหม ? ”

 

 

และอีก 10 กว่าคำถามที่เกี่ยวกับเครื่องสำอางบนหน้าสวย ๆ ของคุณเธอ

 

 

 

 

 

ข้อสอง แม้แต่ตอนกินข้าว ก็ยังไม่วายจะพ้นเรื่องนี้

 

 

                “วานอา ลิปพี่หลุดรึเปล่า ?”

 

                “วานคะ หยิบแป้งในกระเป๋าพี่ให้หน่อย”

 

 

 

 

 

และ ข้อสาม หลังจากพาคุณเธอคนสวยไปทานราเม็งแสนอร่อยแล้ว คุณเธอก็เล่นลากซึงวาน เข้าออกช้อปเครื่องสำอางเป็นว่าเล่น นี่ยังไม่นับช้อปน้ำหอม เสื้อผ้า ต่างๆ นานาอีกนะ

 

 

อ๋อใช่ สองมือของเธอตอนนี้ก็เต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้งจากเล็กสุดไปถึงใหญ่สุด ย้ำนะ ว่าตั้งแต่เล็กสุดไปใหญ่สุด !!!

 

 

 

 

“วานอา  …”

 

“ขาาาาา … บัตรเค้าอยู่ในกระเป๋าพี่งายยยย”

 

 

ซน ซึงวานที่นั่งเหมือนคนไร้แรงอยู่ข้างหน้าช้อปรองเท้า ตอบกลับแฟนสาวคนสวยอย่างไร้เรี่ยวแรงไปทันที

เอาเลยค่ะพี่ พี่มีความสุขในการช้อปปิ้ง หนูก็มีความสุขข

 

 

 

“รถจอดอยู่ไหนอะ กลับบ้านกัน”

 

เยสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

คำ ๆ นี้แหละที่ซึงวานรอมานานแสนนาน !!! ร่างเล็กของเธอจู่ ๆ ก็มีแรงเดินจ้ำไปที่ลานจอดรถทันที วู้วววววว !!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถามจริง ๆ นะ ทำไมพี่ชอบแต่งหน้าจัง”

 

ซน ซึงวานในชุดนอนลายเซนิกาเมะที่กำลังกลิ้งไปมา เอียงคอถามแฟนสาวคนสวยที่นั่งอ่านนิยายภาษาอังกฤษบนเตียงของเรา

 

 

ก็สงสัยอ่ะ ก็พี่เค้าชอบซื้อเครื่องสำอางมาทีละเยอะ ๆ เยอะชนิด บิวตี้บล็อกเกอร์ต้องกราบในความมากมายก่ายกองของพี่เค้า ถึงขั้นมีห้องแต่งหน้าส่วนตัวด้วย

และอีกอย่างจะไปไหนแต่ละครั้ง พี่เค้าก็ชอบคลุกอยู่ในห้องนั้นเกือบสองชั่วโมง และบางที ซน ซึงวานก็มักจะเป็นเหยื่อล่อให้พี่เค้าลองเครื่องสำอางใหม่ ๆ ด้วย

 

 

ก็เข้าใจนะว่าผู้หญิงเค้ารักสวย รักงาม เธอก็ผู้หญิง ก็มีโมเม้นแบบนั้นบ้าง

แต่ไม่มากเท่าพี่เค้าไง ก็เลยสงสัยว่าทำไมคนที่โคตรสวยแบบพี่เค้ายังต้องมีโมเม้นโอเว่อร์กับอะไรแบบนี้ด้วย

 

 

 

 

 “ก็มันต้องแต่งอยู่แล้วไหมเวลาออกจากบ้านน่ะ ใครเค้าแต่งหน้าอยู่บ้านบ้าง”

 

ซึงวานเบะปากเล็กน้อย พร้อมกลิ้งตัวไปทางจูฮยอน วางหัวเล็ก ๆ ไว้บนพุงกะทิน้อย ๆ ของพี่เค้า และก็นอนมองใบหน้าสวยไร้เครื่องสำอางบนหน้าแฟนสาวอย่างเหม่อลอย

 

 

สวยอ่ะ คนบ้าอะไรขนาดไม่แต่งหน้ายังสวยเลย ฮืออออออออออ ทำไมเธอโชคดีแบบนี้นะ

 

 

 

 

“ถามอีกอย่างได้ป่าว …”

 

“หือ ?”

 

“ทำไมพี่สวยจัง”

 

 

เบ จูฮยอนตกใจถึงขั้นมือไม้อ่อนจนหนังสือเล่มหนาหล่นใส่หัวซึงวานอย่างแรง

 

 

 

                “พี่ !!!”

 

                “ขอโทษ ๆ ก็ตกใจอ่ะ”

 

ซึงวานลุกขึ้นนั่งตัวตรง มือเล็กกุมจมูกตัวเองอย่างเจ็บปวด ลองมาโดนดูมะ หนังสือ 200 กว่าหน้าหล่นใส่จมูกเนี้ย ลองมะ

 

เดือดร้อนถึงเจ้าของมือที่สั่น ต้องดึงมากอดปลอบ มือบางลูบหัวเบา ๆ ริมฝีปากสวยก็พูดพร่ำแต่ขอโทษ ทำเหมือนเธอเป็นลูกไปได้เนอะ

 

 

 

 

 

“จริง ๆ อ่ะ …. กลัววานมองดูไม่ดีเวลาเดินด้วยกัน”

 

“หือ ? ”

 

“ก็แบบ … นับวันพี่ยิ่งอายุเยอะ ก็กลัวสู้เด็ก ๆ รุ่นนี้ไม่ได้นิ”

 

 

 

 

 

 

 

“อีกอย่าง … กลัววานไม่รักด้วย”

 

 

ประโยคสุดท้ายมาแบบแผ่วเบาเหมือนกระซิบ แต่ซึงวานก็ไม่พลาดจะได้ยินมันหรอกนะ

 

โห้ยยยยยยยยยยยยยยยยย เอ็นดูอ่ะคุณ พี่จูฮยอนทำหน้าเหมือนกระต่ายอดกินแครอทแบบนี้ โคตรน่าเอ็นดูเลย โอ้ยยยยยย

 

ทำไมคำตอบพี่เค้ามันน่าเอ็นดูแบบนี่อ่ะ ซึงวานอมยิ้มก่อนดันร่างคุณกระต่ายตัวน้อย ๆ นอนกับกับเตียงพร้อมยกตัวเองขึ้นคร่อมคุณกระต่ายที่ตอนนี้หน้าตาเหวอหวาเป็นกระต่ายตื่นตูมไปแล้ว

 

 

 

 

                “ไม่เห็นต้องคิดมากเลย”

 

                “แต่มันอดไม่ได้นี่ …”

 

                “ตั้งแต่คบกันมา เค้าบอกว่าพี่สวยไปแล้วกี่ครั้ง ตอบค่ะ !”

 

                “โอ้ยแม่ ! ซน ซึงวาน !!! อย่าทำเสียงดุดิ ตกใจหมด”

 

 

ซึงวานโดนฝ่ามืออรหันต์ไปทีสองทีที่ต้นแขนเล็ก ๆ โทษฐานทำคนสวยเค้าตกใจสะดุ้งแรง เอ็นดูค่ะ

 

 

 

                “ไม่รู้ ! บอกทุกวันใครจะไปนั่งนับเล่า”

 

                “เห็นมะ เค้าไม่มีทางมองคนอื่นได้หรอก พี่สวยจะตาย สวยจนทำให้เค้ามองคนอื่นไม่ได้อีกแล้วอ่ะ”

 

                “ต่อให้เอามิสโคเรีย หรือ มิสยูนิเวิร์สมาให้เค้ายืนเลือก เค้าก็เลือกพี่อยู่ดีอ่ะ”

 

                “…..”

 

 

 

 

 

 

 

                “และเอาจริง ๆ ปะ เค้าชอบตอนพี่ตื่นมางัวเงียหน้าบวม ๆ ตอนเช้ามากกว่าแต่งหน้าหนา ๆ แบบนั้นอีก”

 

 

 

 

 

 

และแล้วซน ซึงวานก็อดกินกระต่ายไปในคืนนั้น แถมได้รอยเล็บข่วนที่แขนมาเพิ่ม เนื่องจากพูดจาไม่เข้าหูคุณกระต่ายเลยฝากรอยเล็บไว้เป็นที่ระทึกไว้ .......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FIN.

 

 

 

 

 

 

 

 

PS.

 

ก็นั้นแหละค่ะท่านผู้ชมมมมมมมมมมม กลับมาในธีมพ่อบ้านใจกล้า 555555555555

 

สุขสันต์วันคริสมาสต์ล่วงหน้าค่ะ ด้วยรัก /ไล่หอมหัว

                

ผลงานอื่นๆ ของ myjdx_

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 07:16
    รอติดตามนะคะ 😊😊😊
    #1
    0