คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Anywhere with you feels like … (Seungwan x Juhyun)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Anywhere with you feels right

Anywhere with you feels like

Paris in the rain

Paris in the rain

(Lauv - Paris In The Rain)




เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ธ.ค. 60 / 23:02




Anywhere with you feels like …

 

(Seungwan x Juhyun)

 

         

 

 

 

 

 

ซน ซึงวาน เป็นมนุษย์ที่ไม่แตะกาแฟ แต่ชอบเข้าร้านกาแฟ ..

 

หมายถึงว่าใต้ตึกคณะมันไม่มีที่ว่าง ที่เงียบๆ ให้ทำงานไง เลยต้องมาร้านกาแฟแทน

 

และก็แบบเวลาดื่มกาแฟ หรือ อะไรที่มีส่วนผสมของกาแฟทีไรฉันมักจะใจสั่นทุกทีน่ะสิ เลยต้องหลีกเลี่ยง แต่ชอบกลิ่นของกาแฟนะ แต่กินไม่ได้แค่นั้นเอง

 

“ชาเชียวไหม ?”

 

“ฉันไม่กินชา ...”

 

“เรื่องเยอะ สั่งโกโก้ร้อนให้แล้ว”

 

 

 

ฉันพยักหน้ารับรู้ประโยคจิกกัดเบา ๆ ของจอง ซูจอง ที่กำลังทำหน้าทำตาล้อเลียนฉันอยู่

 

ให้ตายสิ ทำตัวเป็นเด็กไปได้

 

 

“เลิกทำจมูกบานใส่ฉันแล้วมานั่งพิมพ์บทที่ 3 ต่อเดี๋ยวนี้”

 

“อะไรอ่ะ อุตส่าห์ไปสั่งโกโก้ร้อนให้เลยนะเนี่ย”

 

“จอง ซูจอง …. ”

 

“แค่จะบอกว่าลุกไปนั่งที่อื่นจะพิมพ์ต่อเอ๊งง”

         

ฉันเบะปากใส่เพื่อนสนิทตัวสูงเบาๆ ก่อนจะย้ายตัวเองไปนั่งฝั่งตรงข้ามกัน ปล่อยให้ซูจองนั่งพิมพ์งานต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anywhere with you feels right

Anywhere with you feels like

Paris in the rain

Paris in the rain

(Lauv - Paris In The Rain)

 

 

เพลงนี้เพราะดีนะ ร้านนี้เข้าใจเปิดเพลงเพราะ ๆ แบบนี้เนอะ

 

ฉันยกโกโก้ร้อนที่กำลังจะหมดขึ้นจิบเล็กน้อย พลางมองกวาดไปทั่วร้าน สายตาไปสะดุดกับผู้หญิงคนหนี่ง ที่ช่วงนี้จะเจอบ่อยๆ ….

 

เธอกำลังคิ้วขมวดกับไอแพด มือเล็ก ๆ ก็จดอะไรบางอย่างใส่กระดาษตลอดเวลา

อ๋อที่สำคัญ บนโต๊ะเธอเต็มไปด้วยกระดาษชีทกองเกือบเท่าหนังสือเล่มหนา และแก้วน้ำที่เย็นชืดจนน้ำแข็งละลายป่นกับกาแฟไปแล้ว ...

 

 

ฉันกับซูจอง เราชอบมานั่งทำงานร้านกาแฟนี้บ่อย ๆ ไม่ใช่อะไรเพราะมันอยู่ข้างมหาลัยเรา เปิด 24 ชม.ด้วย

และที่สำคัญทุกครั้งที่ฉันมา ...

 

 

ฉันจะเจอเธอที่โต๊ะเดิม กองชีทเดิม ๆ และแก้วอเมริกาโน่เย็นแบบนี้เสมอ และฉันก็ชอบแอบมองเธอเสมอด้วยสิ 
...

รู้หน่า ว่ามันเสียมารยาท

แต่ก็นะ ก็เธอสวยนี่หน่า อีกอย่างเธอจะน่ารักมาก ๆ ตอนเธอขมวดคิ้วนิ่วหน้าเครียดแบบนี้ หยุดมองไม่ได้เลยจริง ๆ นะ

 

 

 

 

“ชอบอ่อ ? ”

 

 

น้ำเสียงกวนโอ้ยและประโยคแซวแบบนี้ ทำให้ฉันหันกลับมามองเพื่อนสนิททันที พูดบ้าอะไรน่ะ ?

 

 

“หมายถึงคุณดาวทันตะคนนั้นอ่ะ”

 

ฉันเกลียดความแสยะยิ้มร้ายของเพื่อนมาก ๆ มันต้องมีอะไรชั่วร้ายอยู่ในหัวแน่ ๆ ฉันมั่นใจ แต่เดี๋ยวนะ ..

 

 

 

“รู้ได้ไงว่าเค้าเรียนทันตะ ? ”

 

“ก็นั้นดาวคณะทันตะ มหาลัยเราไง สวยขนาดนั้นใครรู้จักก็บ้าแล้ว”

 

“ชู่วว ! เบาๆ สิ เดี๋ยวเค้าก็ได้ยินหมด”

 

“ชอบก็เข้าไปจีบสิ มานั่งแอบมองแบบนี้เพื่อ ?”

 

         

โอเค มนุษย์จอง ซูจองไม่รู้จักคำว่าเบาเลยสักนิด ดังแค่ไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ดังพอให้เธอคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามองทางพวกเราได้นี้สิ …

 

 

 

 

“โกโก้ร้อนได้แล้วครับ”

 

เสียงพนักงานตะโกนแทรกขึ้นมา เอาซะลั่นร้าน ฉันสะดุ้งเบา ๆ และจังหวะที่กำลังจะลุกไปที่เคาน์เตอร์ เพื่อนสนิทก็ไม่วายแซวกันอีกหน

 

 

 

“นี่ไง เดินไปเอาโกโก้แล้วก็เดินไปนั่งกับเค้าเลยสิ  !”

 

ฉันละอยากจะหาอะไรมาอุดปากซูจองเสียจริง โชคดีนะที่เธอไม่ได้ยินที่เจ้าบ้านั้นตะโกนไล่หลังมา ขายหน้าชะมัด

 

 

 

 

“อเมริกันโน่ร้อนแก้วหนึ่งค่ะ”

 

ระหว่างที่ฉันยืนหาเศษเหรียญในกระเป๋าตังเพื่อจ่ายเงินค่าโกโก้ ก็บังเอิญมีใครไม่รู้เดินมาสั่งกาแฟข้าง ๆ กัน เลยหันไปดู ….. 

 

 

ให้ตายสิ ให้ตายสิ !!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

เธอคนนั้นไงงงง ที่ขมวดคิ้วแล้วสวย ๆ อ่ะ ฮืออออออออออออ

เธอมายืนสั่งกาแฟข้างกันนน ตายแล้ว ตาย ๆ ตายยยยยย

 

 

 

“แก้วที่สองแล้วนะครับพี่จูฮยอน หนักไปหรือเปล่าครับ ? ”

 

“ไม่หรอกน่า ใกล้ไฟนอลแล้วก็แบบนี้ทุกที”

 

“พักผ่อนบ้างนะครับ เดี๋ยวผมเอาไปให้ที่โต๊ะนะครับ”


 

 

 

 

ฉันหายใจเข้าลึก ๆ และรีบวางเงินบนเคาน์เตอร์ คว้าแก้วโกโก้ร้อนเดินจ้ำไปที่โต๊ะทันที

 

ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอกันใกล้ ๆ ขนาดนี้ไง เห็นใกล้ ๆ แล้วสวยกว่าเดิม 10 เท่าเลย

ฮืออออออออออ หน้าร้อนไปหมดแล้ว

 

 

 

 

“โกโก้มันร้อนขนาดทำให้แกหน้าแดงเลยหรอ ? ”

 

“หุบปากไปเลย ! ”

 

 

 

         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และวันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ฉันต้องมาสิงที่ร้านกาแฟนี้อีกครั้ง และมนุษย์จอง ซูจองก็ยังคงมาสายเหมือนเดิม

 

ให้มันได้แบบนี้สิ ...

 

 

 

 

ฉันเลือกที่จะนั่งข้าง ๆ กระจก ช่วงเวลาบ่าย ๆ แบบนี้คนในร้านค่อนข้างเยอะพอสมควร และโชคดีที่ฉันจับจองที่นั่งไว้ก่อนจะเดินไปสั่งโกโก้ร้อน

ไม่งั้นนะ โดนซูจองว้ากแน่ ๆ

 

 

 

 

ระหว่างที่นั่งเหม่อมองการจราจรบนถนนในเมืองวุ่นวาย หางตาฉันก็สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังหอบของพะรุงพะรังเข้าร้านมา …

 

 

นั้นมันคุณดาวทันตะคนนั้นนี่หน่า ...

 

 

 

 

เธอเดินตรงมานั่งที่ว่างโต๊ะข้าง ๆ ฉันทันที ท่าทางของเธอดูหงุดหงิดเล็กน้อยอาจจะเพราะวันนี้คนเยอะ หรือไม่ก็อากาศข้างนอกร้อน

 

คิดดูสิ คนอะไรขนาดหงุดหงิดยังสวย แต่นั่งใกล้กันขนาดนี้ …. เง้อ แอบมองเธอไม่เนียนแน่ ๆ เลยวันนี้ ฮืออออออออออ

 

 

 

 

 

“เธอ เราฝากของหน่อยได้ไหม ? ”

 

เสียงหวานของใครบ้างคนทำให้ฉันต้องหยุดคร่ำครวญในใจและหันไปตามเสียง … คุณพระ

คุณดาวทันตะกำลังขอความช่วยเหลือจากฉัน ฮืออออออออออออออ

จอง ซูจอง อยู่ไหนนนนนนน มาช่วยฉันที

 

 

 

“ดะ .. ได้ดิ”

 

ขานรับความช่วยเหลือจากคุณดาวทันตะแบบงง ๆ

คุณดาวทันตะลุกเดินไปสั่งกาแฟที่เคาน์เตอร์แป๊บเดียวก็เดินกลับมานั่งโต๊ะข้าง ๆ

คุณเค้าหันมายิ้มให้ด้วย ฮืออ ใจเต้นรัวเลย คุณดาวทันตะน่ารักก .///////.

 

 

 

 

“ขอบคุณนะ เรา เบ จูฮยอน ปีสี่ทันตะ หน้าเธอคุ้นจัง เหมือนเราเคยเห็นเธอไปถ่ายรูปตอนงานประกวดดาวเดือน”

 

 

“อ่า .. เราไปทุกปีอ่ะ ไปถ่ายรูปดาวเดือนคณะเราอ่ะ โทษที เรา ซน ซึงวาน ปีสี่นิเทศ”

 

 

 

ฉันเห็นเธอทำหน้าตกใจเล็กน้อย ก่อนจะรื้อกองชีทจากกระเป๋าขึ้นมาวางบนโต๊ะ พร้อมริมฝีปากสีสวยที่กำลังเอ่ยถามกันไม่หยุดหย่อน

 

เขินอ่ะ ใครจะไปคิดว่าจะได้คุยกับคนที่แอบนั่งมองมาเกือบอาทิตย์แบบนี้ และที่สำคัญเธอทักเราก่อนด้วย ฮืออออออออ

 

 

 

“ งั้นเธอก็จะจบแล้วอ่ะดิ  ดีจัง เอ่อ .. เราเรียกเธอซึงวานได้ใช่ปะ ? ”

 

“ยังหรอก เราเหลือส่งเล่มกับฝึกงานอีกเทอมน่ะ ตามสบายเลย เราไม่ว่าอะไร”

 

“ก็ดีกว่าเราอ่ะที่ต้องมานั่งอ่าน นั่งจำ นี้ยังไม่รวมอย่างอื่นอีกนะ เซ็ง”

         

 

 

เธอน่าเอ็นดู เธอน่ารักโคตร ๆ เวลาที่เธอบ่นเรื่องเรียน

 

รู้สึกแพ้ แพ้ไปหมด ทั้งใบหน้าสวยๆ เวลาขมวดคิ้ว ริมฝีปากเล็กที่บ่นกระปอดกระแปด

ทั้ง ๆ ที่ มือสวยก็ยังจดเลคเชอร์หยุกหยิก ง่าาาา .////.

 

 

 

“โทษทีเราบ่นเยอะไปหน่อย เกรงใจซึงวานจัง”

 

“เฮ้ยไม่เป็นไร เราโอเค เราชอบนะ เหมือนเราได้ความรู้จากจูฮยอนด้วยเลยอ่ะ ไม่ต้องเกรงใจ ถือซะว่าบ่นให้เพื่อนฟังไง จูฮยอนจะได้คลายเครียดด้วย”

 

“ไม่เอาแล้ว และเพื่อนคนที่มาด้วยบ่อยๆ ไม่มาด้วยกันเหรอ ?”

 

 

ฉันเลิกคิ้วให้เธอเล็กน้อย เธอรู้ได้ไงว่าฉันมากับซูจองบ่อยๆ ?

 

 

“อ๋อ เดี๋ยวก็คงมาแหละ รายนั้นนะสายประจำ

แล้ว .. จูฮยอนอ่ะ เราเห็นเธอชอบมาร้านคนเดียวประจำเลย ...”

 

“เราไม่ได้มาคนเดียวซะหน่อย เรามากับเพื่อนตั้งหลายหน

แอบมองเรายังไงไม่เห็นเพื่อนเราน่ะ ?”

 

 

หือ ? อะไรนะ ??

 

 

 “เอ่อ ... คือเรา”

 

“ซึงวานชอบเราเหรอ ? ”

 

“ห้ะ ? ”

 

 

ฉันหันมองเธอทันทีที่ประโยคนั้นจบ เธอนั่งเท้าคางมองกันด้วยสายตาเหมือนเวลาผู้ใหญ่มองเด็กตัวเล็ก ๆ ที่พยายามโกหกท่าน 

และฉันกำลังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ คนนั้น ....

 

แต่ช่างมันก่อนเถอะ ฉันควรตอบเธอยังไงดี ????

จอง ซูจอง แกอยู่ที่ไหน !! ช่วยด้วยยย ฮือออออออออ

 

 

 


“หน้าซึงวานตอนนี้ ตลกดีนะ และก็น่ารักสำหรับเรามาก ๆ ด้วย แล้วสรุป ? ”


“มะ .. หมายความว่าไง ? ”


“ซึงวานเข้าใจอะไรยากจัง ก็หมายความว่าเรารู้ว่าเธอชอบเรา และก็แอบตามเรามานั่งที่ร้านกาแฟนี้บ่อย ๆ เพราะอยากเจอเรา

และตอนปีหนึ่ง เธอเคยแอบถ่ายรูปเราตอนประกวดดาวเดือนมหาลัยด้วย และก็ ….”


“โอเค ๆ พอแล้ว ยอมรับก็ได้ เราชอบเธอ ชอบเธอมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว”

 

 

 

โดนจับได้ซะแล้ว ฮืออออออออ อุตส่าห์เก็บความลับมาตั้งเกือบ 3 ปี มาแตกทำไมวันนี้ !!!!

 

 

สุดท้ายฉันก็ยอมรับสารภาพไปตามตรง ๆ ว่าที่ชวนซูจองมาร้านนี้บ่อย ๆ เพราะฉันรู้ว่าจูฮยอนน่ะ ชอบมานั่งอ่านหนังสือที่นี่ และก็ด้วยความที่ตึกคณะเราอยู่ใกล้กัน ฉันชอบลากซูจองไปกินข้าวใต้ตึกทันตะบ่อย ๆ เพราะอยากเจอเธอ และร่วมถึงการแอบถ่ายรูปเธอตามงานต่าง ๆ ของมหาลัยด้วย ฮือออ

 

 

อย่าถามว่าทำไมไม่เข้าไปจีบ คุณณณณ ดูเธอสิ ! เธอสวยขนาดนี้ แถมยังเป็นดาวคณะอีก มีเหรอที่จะไม่มีคู่แข่ง ??

แล้วคู่แข่งแต่ละคนโปรไฟล์ดีทั้งนั้น ฉันจะเอาอะไรสู้พวกนั้นกัน

 

ก็แค่คิดว่าแบบนั่งมองอยู่ไกล ๆ แบบนี้ก็โอเคแล้ว แต่ใครจะรู้เล่า ว่าเธอรู้ทุก ๆ การกระทำของฉันแบบนี้ !!

 

 

“เขินอ่อ ? ”

 

ฉันส่ายหัวรัว ๆ ตอบกลับไป ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เงยหน้าขึ้น ฮือออออ

จอง ซูจองอยู่ไหนน ช่วยมาลากฉันไปจากตรงนี้ที เขินจะแย่ อยู่แล้ว

 

 

“มานี่มา”

 

จูฮยอนพูดก็จะคว้ามือฉันมากุมไว้ ฉันตกใจสะดุ้งจนเกือบตกเก้าอี้ ฉันพยายามดึงมือกลับมา

แต่คุณว่าที่ทันตะคนสวยก็ไม่ยอมที่จะปล่อย แถมยังหัวเราะร่าใส่กันอีก

 

 

“ตกใจอะไรเล่า แค่จับมือเองนะ”


“กะ … ก็มัน …..”


“นี่ ซน ซึงวาน …”

 

 “หือ ? ”


“เราอนุญาตให้เธอจีบเรา” 

 

ฉันร้องห้ะทันทีที่เธอพูดจบประโยค อะไรเนี่ย งงไปหมดแล้ว

 

 

“หมายความว่าไง ? ”


“ชอบหน้างงเป็นไก่ตาแตกของเธอจัง ฟังเราดี ๆ นะ”


“ เรา ก็ ชอบ เธอ ซน ซึง วาน ฉะ นั้น จีบ เรา เดี๋ยว นี้ ! ”

 

 

นี่มันเป็นการอนุญาตให้จีบที่แปลกที่สุดในชีวิตฉันแล้วเนี้ย !!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         

“แล้วสรุปคือ ? ”

 


“ก็คบแล้ว จีบได้สองวัน ฉันก็ขอคบแล้ว ซึงวานน่ะซื่อบื้อ ทำอะไรก็ชักช้า ไม่ทันใจฉัน”

 


“ก็บอกแล้วให้จูฮยอนรุกตั้งแต่แรก ก็ไม่ฟัง”

 


“ใครจะไปรู้ว่าเพื่อนเธอจะซื่อบื้อขนาดนั้นเล่าจอง ซูจอง !!”

 

 

 

 

 

 

 

 

FIN.

 

 

 

 

 

 

 

 

PS.

จบแล้วเนอะ กลับมาเขียน\แล้วมันรู้สึกแปลก ๆ เลยอ่ะ และแบบ ลืมวิธีจัดหน้าด้วยอ่ะ .... หรือเพราะเขียนจอยลดาเยอะไป ? 

ไม่เกี่ยวดิ ฮือออออออออออ แย่ ๆ ต้องกลับมาเขียนบ่อย ๆ แล้ววว

 

แต่เพลงเพราะนะ วันนั้นเพื่อนเปิดให้ฟัง แต่ถามว่าเกี่ยวกับฟิคไหม ? ก็ไม่ แต่อยากแชร์ให้ฟังเฉย ๆ ง่า .__.

 

ขอขอบคุณคุณว่าที่ทันตะในร้านกาแฟที่เราชอบไปนั่งทำธีสิสบ่อย ๆ ในวันนั้นด้วย ที่ทำให้เราได้แรงบันดาลใจมาเขียนเรื่องนี้

เราไม่รู้ว่าเค้าเป็นใครอ่ะ แต่เค้าน่ารักมาก พูดตรงนี้เลย ./////.

ผลงานอื่นๆ ของ myjdx_

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:16
    งื้อ น่ารักมากเลยค่ะ ชอบจังเลย ><
    #3
    0
  2. #2 U.U
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 08:29
    55+ น่ารักดีค่ะ ชอบเวนดี้แบบซึนๆ
    #2
    0
  3. วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 11:42
    โอ้ย!!! ชอบอ่ะ 
    เขินๆ ฟินไป
    จอง ซูจอง ผู้อยู่เบื้องหลัง 😂😂😂😂
    #1
    0