คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

561

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


561

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 เม.ย. 59 / 16:43 น.
นิยาย [Fic Osomatsu-san] In Sutaba ♥ [AtsuTodo] [Fic Osomatsu-san] In Sutaba ♥ [AtsuTodo] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะ เป็นครั้งแรกเลยที่เขียนฟิคจากเรื่องโอโซมัตสึซัง
เรียกเราว่าอิจิโกะก็ได้นะคะ

ฝากกดไลค์เพจด้วยนะคะ ตอนนี้อาจจะไม่มีอะไรมาก แต่ต่อไปจะพยายามวาดแฟนอาร์ตบ่อยๆค่ะ >w<



。SYDNEY♔
lime bobblehead bunny

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 เม.ย. 59 / 16:43


                แต่ละวันมันช่างน่าเบื่อเหลือเกิน



            อัตสึชิ ปัจจุบันอายุ 20 ปี



            กำลังรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ผ่านมา...



            ไม่ว่าอะไรต่างก็เป็นไปตามที่คิด ไม่ว่าจะเป็นอะไร ขอแค่เขาอยากได้ ทุกอย่างก็จะตกอยู่ในกำมือของเขา



            ทุกๆอย่าง



            .



            .



            .



            “โทโดมัตสึวันนี้ก็ไปทำงานหรอ?” นั่นเป็นเสียงอันสดใสร่าเริงของพี่คนที่ 5 ของบ้านมัตสึโนะ คือ จูชิมัตสึ



            “ใช่แล้วล่ะ พี่จูชิมัตสึ” และนี่ก็คือน้องคนเล็กแห่งบ้านมัตสึโนะ ผู้ที่ได้ชื่อว่าน่ารักที่สุดในบ้าน และร้ายกาจไม่แพ้กัน...



            โทโดมัตสึ



            “โอ้ว”



            บทสนทนาอันเรียบง่ายของสองพี่น้องก็จบลง เมื่อถึงสนามเบสบอล วันนี้จูชิมัตสึก็ออกมาเล่นเหมือนอย่างเช่นเคย โทโดมัตสึมองพี่คนที่ 5 อย่างเอ็นดู ก่อนจะเดินออกมาเมื่อจูชิมัตสึออกไปจนพ้นสายตาแล้ว



            ไม่นานนักก็มาถึงร้านกาแฟที่เขาทำงานพิเศษอยู่ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาบ่ายๆ คนยังไม่มากนัก โทโดมัตสึทักทายพนักงานในร้านคนอื่นๆก่อนจะขอตัวไปเปลี่ยนชุด และออกมารับออเดอร์



            “วันนี้แปลกจัง ทำไมไม่มีลูกค้าเลย”



            โทโดมัตสึพูดกับพนักงานที่ทำงานอยู่ข้างๆตน



            “ดูเหมือนว่าถัดไปจากนี้จะมีร้านกาแฟเปิดใหม่น่ะทตตี้ ลูกค้าก็เลยแห่ไปทางนั้นหมดเลยน่ะสิ” พนักงานคนนั้นว่าอย่างเหนื่อยใจ วันนี้แม้แต่ช่วงเวลาเร่งรีบก็ยังไม่มีลูกค้าเข้ามาเลย



            โทโดมัตสึพยักหน้าอย่างรับรู้ ทำยังไงได้ ในเมื่อลูกค้ากำลังเห่อของใหม่กันอยู่ ยังไงวันนี้ก็มีลูกค้าหลุดมาซักคนแหละน่า



            กริ้ง~



            เสียงกริ่งที่ประตูดังขึ้น ปรากฏร่างของลูกค้าคนหนึ่งท่าทางภูมิฐาน



            “อ่า...ขออเมริกาโน่แก้วหนึ่งนะครับ” ลูกค้าคนนั้นเข้ามาสั่งกับโทโดมัตสึตรงเค้าเตอร์ แล้วตรงไปนั่งยังเก้าอี้ที่ว่างเพื่อรอกาแฟ



            ไหนๆวันนี้ก็ไม่ค่อยมีลูกค้า บริการมากหน่อยก็คงไม่เสียหายอะไร....เผื่อได้ทิป



            “อเมริกาโน่ได้แล้วครับ” โทโดมัตสึวางถ้วยกาแฟลงตรงหน้าชายหนุ่ม พร้อมด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร



            “ขอบใจนะ...โทโดมัตสึคุง” เขาพูดแล้วเรียกชื่อของโทโดมัตสึ



            “คุณลูกค้ารู้ชื่อของผมได้ยังไงเนี่ย~” หรือบางทีอาจจะเป็นคนรู้จักกันมาก่อน?



            “เปล่าหรอก ดูจากป้ายชื่อน่ะสิ” ลูกค้าคนนั้นพูด แล้วจ้องมายังป้ายชื่อของโทโดมัตสึที่ติดตรงหน้าอก



            “อ๋อ งั้นหรอฮะ อ๊ะ เชิญตามสบายเลยนะครับ” โทโดมัตสึว่าก่อนจะขอตัวออกมาจากตรงนั้น แล้วกลับไปทำหน้าที่ของตนต่อ



            .



            .



            .



            และวันนี้ก็ยังเป็นอย่างเช่นทุกๆวัน โทโดมัตสึก็ยังมาทำงานอยู่เหมือนเดิม แต่มีบางอย่างที่ดูจะเปลี่ยนไป



            “ขออเมริกาโน่ครับ”



            นั่นก็คือลูกค้าคนเดิม เขามาสั่งเมนูเดิมๆนี่ได้อาทิตย์กว่าๆแล้วมั้ง แถมยังชอบมานั่งในเวลาเดิมๆเช่นนี้อีก



            มีพนักงานหญิงคนหนึ่งเล่าให้ฟังด้วยนะ ว่าวันไหนที่โทโดมัตสึคุงไม่มาทำงานคุณลูกค้าก็ไม่สั่งอะไรเลยแล้วเดินออกไป



            “โทโดมัตสึคุงเมื่อวานไปไหนที่ไหนมาหรอ?” คนที่ถามคือลูกค้าคนนั้นแหละ



            พอมานานเข้าหลายๆวันก็เริ่มคุยกันได้อย่างสนิทสนม...



            “เมื่อวานพี่ชายไม่สบายน่ะครับ ก็เลยหยุดไปดูแล” พูดถึงอิจิมัตสึที่จู่ๆก็เป็นไข้ แต่ไม่มีใครว่างมาดูแล โทโดมัตสึเลยต้องหยุดงานไปดูแล



            “โห งั้นก็แย่เลยนะ ดีขึ้นรึยัง ให้ผมไปเยี่ยมได้มั้ย?”



            “อ...เอ่อ ดีขึ้นแล้วฮะ อัตสึชิคุงไม่ต้องห่วงหรอก” โทโดมัตสึยิ้มให้คนตรงหน้า



            ไม่รู้ว่านี่คือสิ่งที่เรียกว่ากำลังโดนจีบได้รึเปล่า...



            คิดมากไปละมั้ง?



            .



            .



            .



            “อัตสึชิคุงกินแต่อเมริกาโน่ ไม่เบื่อหรอ?” โทโดมัตสึถาม อัตสึชิเงยหน้าขึ้นมอง ตอนนี้ที่นั่งหน้าเค้าเตอร์เป็นที่ประจำของอัตสึชิไปแล้วเรียบร้อย



            “อื้อ ชอบมากๆเลยล่ะ”



            “หมายถึงอเมริกาโน่ใช่มั้ยฮะ...”



            “หมายโทโดมัตสึคุงน่ะ”



            ห๊ะ



            “ฮ่าฮ่าฮ่า ล้อเล่นน่ะโทโดมัตสึคุง ถ้าไม่ชอบก็คงไม่สั่งหรอกอเมริกาโน่น่ะ”



            ถ้าไม่ชอบก็คงไม่มานั่งที่นี่ทุกๆวันหรอก



            กาแฟน่ะชอบมาก แต่ที่ชอบมากกว่าคือคนทำกาแฟต่างหาก



            อัตสึชิ ปัจจุบันอายุ 20 ปี



            ไม่ว่าอะไรต่างก็เป็นไปตามที่คิด ไม่ว่าจะเป็นอะไร ขอแค่เขาอยากได้ ทุกอย่างก็จะตกอยู่ในกำมือของเขา



            แต่ดูเหมือนว่าจะมีของที่ไม่สามารถเอามาได้ง่ายๆแล้วล่ะ



            ...ขั้นต่อไปต้องลองชวนไปเดตดูสินะ



            .



            .



            .



END


---------------------------



อยากเขียนก็เขียน จึงออกมาแนวมึนๆดังนี้ค่ะ ฝากด้วยนะคะ กดถูกใจเพจด้วยก็จะดีใจมากๆเลย >w<


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจนถึงตรงนี้ค่ะ สามารถติชมได้เลยนะคะ



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ IchiGoGo!! จากทั้งหมด 11 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 19:33
    ฮื้ออออ อยากให้เป็นฟิคยาว มีความละมุน มีความน่ารัก
    อยากอ่านตอนเดตต่อ งื้ออออ ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆขึ้นมานะคะ
    #6
    0
  2. #5 pchii
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 15:09
    หมั่นไส้ความมั่นของอัตสึชิคุงงง แต่ก็ชอบบบ โอย พ่อคุณณณณณ &#128557;&#128149;
    #5
    0
  3. วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 18:55
    อยากให้ไรท์เเต่งเป็นฟิคยาวจังงงงงงงง
     คู่นี้หายากมาก T^T
    #4
    0
  4. #3 ็็Hi hi
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 19:51
    อ๊ากกกก ชอบมากมายค่าาา //// อยากให้มีต่อจัง ^^
    #3
    0
  5. วันที่ 25 เมษายน 2559 / 16:09
    น่ารักมากเลยค่าา ///w/// จริงๆอยากให้มีต่อนะคะ แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรค่าา
    #2
    0
  6. #1 หมอกเทา
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 19:19
    แงงงง น่ารักก อยากมีต่อจังเลยค่ะะฟฟฟฟ////////
    #1
    0