คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF Lover's Concerto (YunYoon , snsd , tvxq)

YunYoon : Lover's Concerto The End ความรักของพี่น้องร่วมค่าย เธอเป็นหน้าตาของวงที่สวยสง่า ส่วนเขาเป็นลีดเดอร์ที่สุดจะเพอร์เฟค

ยอดวิวรวม

3,157

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


3,157

ความคิดเห็น


54

คนติดตาม


13
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 ก.พ. 55 / 12:35 น.
นิยาย SF Lover's Concerto (YunYoon , snsd , tvxq)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




Lover's Concerto

 

Yunho & Yoona
















แหะๆ เนื่องจากประสบความสำเร็จ(มั้ง)จากการแต่งเรื่องสั้น(เหรอ)ทำให้ไรท์เตอร์นำเรื่องของพี่หมีกับน้องกวางมาเปิดเรื่องใหม่ โดยรีไรท์อันเก่าแล้วจะอัพเพิ่ม

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 ก.พ. 55 / 12:35




 



ผมชอบยุนอา

 

 

นักร้องหนุ่มชื่อดังชองยุนโฮกำลังนั่งนึกย้อนไปเมื่อสองปีก่อนที่เขาพร้อมเพื่อนๆและพี่ๆน้องๆร่วมค่ายไปแสดงคอนเสิร์ตที่ประเทศไทย ในตอนท้ายมีการเซอร์ไพรส์วันเกิดให้กับคนที่เกิดในเดือนนั้น ซึ่งก็รวมถึงตัวเขาด้วย

รถเข็นที่มีเค้กวางอยู่ถูกเข็นมาไว้กลางเวทีโดยรุ่นน้องพร้อมกับเสียงเพลงวันเกิดที่ดังขึ้นจากเหล่าแฟนๆชาวไทย เขายังซาบซึ้งกับความรู้สึกนั้นอยู่เลย และทันทีที่เทียนถูกเป่า เขาเองกำลังกล่าวขอบคุณแฟนๆแต่ก็เริ่มรู้สึกแปลกเมื่อเห็นเพื่อนๆหลายคนมายืนอยู่รอบตัว และแล้วก็ไม่ได้ทันขยับหนี ร่างของเขาถูกตรึงไว้พร้อมกับเค้กก้อนโตที่โปะลงบนใบหน้าอันหล่อเหลา เรียกเสียงหัวเราะชอบใจได้อย่างมากมายจากเหล่าผองเพื่อนที่รุมกันแกล้งเขาและเสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดจากบรรดาแฟนๆก็ดังขึ้นอีกรอบ มีมือหนึ่งยื่นผ้าขนหนูผืนเล็กๆมาให้ เขาหันไปมองสบตาคู่สวยนั้นพลางยื่นมือไปรับผ้ามาพร้อมกับเอ่ยยิ้มนิดให้อย่างขอบคุณ ทั้งๆที่ในใจเต้นระรัว

 

นี่ พี่ยุนโฮ พี่ได้ยินที่ผมพูดรึเปล่า เสียงของเจ้าชางมินน้องชายคู่หูของเขาร้องเรียก

 

ห๊า เมื่อกี้นายว่าไงนะยุนโฮหันกลับมาถามน้องชายร่วมวงอีกครั้ง

 

ผมบอกว่าผมชอบยุนอา แล้วผมก็จะจีบเธอ แต่พี่ต้องช่วยผมนะ

 

ชายหนุ่มมองหน้าที่ดูมุ่งมั่นของรุ่นน้องอย่างหนักใจ

 

ชางมินชอบยุนอางั้นเหรอ นายนั่นบอกว่าชอบยุนอา แล้วเขาล่ะ?

 



 

 

 

 

วันสิ้นปี

 

เป็นอะไรไปยัยเหม่ง นั่งยิ้มกับโทรศัพท์ก็ได้นะคนเรา ยูริเอ่ยปากถามน้องสาวคนสนิทที่กำลังอ่านข้อความจากโทรศัพท์มือถือแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ส่วนแม่คนสวยที่ถูกถามก็ละสายตาจากโทรศัพท์ในมือขึ้นมามองหน้าพี่สาวสุดที่รักยิ้มให้เธอก่อนจะตอบ

 

ก็ข้อความอวยพรปีใหม่ไงคะ พวกพี่ๆที่ยุนส่งไปเขาตอบกลับมา รู้สึกว่าของพี่ก็มีนะ ยุนได้ยินข้อความเข้าอยู่

 

อ่อเหรอ ว่าแล้วสาวสวยหุ่นดีก็เดินไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดูบ้าง เพราะหลังกลับมาจากงานเคาน์ดาวน์ปีใหม่ที่สถานีหนึ่งแล้ว พวกเธอก็มาฉลองกันต่อที่หอพักและเพิ่งจะแยกย้ายห้องใครห้องมันเมื่อไม่กี่นาทีนี้เอง และระหว่างที่รอคิวอาบน้ำ ยุนอาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูข้อความแล้วพบกับคำอวยพรต่างๆมากมายที่ได้รับกลับมา

 

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

อุ๊ย เสียงอุทานเบาๆของยุนอาที่ดังพร้อมกับเสียงข้อความนั้นทำให้คนเป็นพี่หันมามอง เธออดแปลกใจไม่ได้เมื่อเห็นชื่อคนส่ง

 

ยุนโฮ โอปป้า

 

เอ๊ะ เมื่อครู่นี้พี่เขาส่งข้อความอวยพรปีใหม่ตอบกลับมาแล้วนี่ มือบางกดเปิดอ่านด้วยความสงสัย ยูริที่ได้ยินเสียงร้องตกใจของน้องสาวจึงเดินเข้ามาดูใกล้ๆอย่างอยากรู้

 

พรุ่งนี้ไปดูคอนชายนี่ด้วยกันนะ

 

คนอ่านรู้สึกหน้าร้อนผ่าวแถมใจยังเต้นแรง ความรู้สึกที่แอบซ่อนไว้เผยออกมาทางสีหน้าอย่างปิดไว้ไม่อยู่ ยูริมองหน้าน้องสาวสลับกับข้อความในมือเธอไปมา

 

ใครส่งมาเหรอ

 

หญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าหวงน้องนักหนาถามขึ้นอย่างสงสัย เธอและเพื่อนในวงที่เหลือมักจะหวงน้องเล็กทั้งสองคนเป็นอย่างมาก มักเน่ซอฮยอนยังไม่ค่อยห่วงเท่าไหร่เพราะนิสัยที่เคร่งครัดของเธอสามารถกีดกันชายหนุ่มไปได้มากพอสมควร แต่คนที่อ่อนไหวง่ายอย่างยุนอานี่สิ น่าเป็นห่วงที่สุด แล้วยังจะป๊อบในหมู่ไอดอลหนุ่มๆทั้งหลายอีกด้วย

 

รุ่นพี่ยุนโฮค่ะ หน้าหวานแดงระเรื่อเพียงแค่เอ่ยชื่อ

 

เธอมีเบอร์ของพี่เค้าด้วยเหรอ ยุนอาพยักหน้าตอบเบาๆ

 

ใช่เบอร์จริงรึเปล่า พี่เขาเปลี่ยนเบอร์บ่อยจะตายยูริถามซ้ำด้วยความเป็นห่วง ก็คนสมัยนี้ไว้ใจได้ที่ไหน แต่คนเป็นน้องก็ยังคงพยักหน้ายืนยัน

 

เบอร์ของพี่ยุนโฮจริงๆค่ะ เพราะเวลาที่พี่เขาเปลี่ยนเบอร์ทีไร เขามักจะส่งข้อความมาบอกยุนทุกทีคำตอบของน้องสาวทำเอาคนฟังต้องตาโตกับการกระทำของหนุ่มรุ่นพี่

 

อะไรกัน นี่พวกเธอสนิทกันขนาดนี้เลยเหรอยุนอาที่เห็นสีหน้าของพี่สาวจึงรีบออกตัวแก้ต่างทันที ก็ ก็สนิทกันเหมือนรุ่นพี่ทุกๆคนนั่นแหละพี่ยูล

 

พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ ทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ ร่างบางยกมือขึ้นจับหน้าตัวเองที่ร้อนผ่าว ทำเอายูริอดหัวเราะในความโก๊ะของน้องไม่ได้ เฮ้อ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าน้องสาวเธอน่ะคิดอะไรอยู่

 

เออนี่ แล้วเธอจะไปรึเปล่า ทำไมไม่ตอบพี่เขาซะหน่อยล่ะ

 

ยังไงยุนก็ต้องไปอยู่แล้วเพราะนัดกับน้องซอไว้แล้วค่ะว่าจะไปด้วยกัน พี่ยูลล่ะไปด้วยกันนะ

 

ยูริยังคิดไม่ตก ใจหนึ่งอยากไปแต่อีกใจก็กลัวเป็นข่าวเพราะเธอกับมินโฮกำลังถูกจับตามองอยู่ แต่พอเห็นสีหน้าออดอ้อนของยัยตัวดีแล้วก็ต้องพยักหน้ารับ ยุนอายิ้มกว้างแล้วกดส่งข้อความกลับไปหารุ่นพี่หนุ่มอย่างตั้งใจก่อนจะผละออกไปอาบน้ำ

 

 

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

แล้วเจอกันค่ะโอปป้า

 

มือหนากดดูข้อความที่เพิ่งส่งมาพลางเผยยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจ แต่แล้วก็ต้องหุบลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามันไม่ใช่ข้อความสำหรับเขา เพราะเขาไม่ได้เป็นคนส่งข้อความไปชวนเธอ ร่างสูงหันไปบอกน้องรักที่กำลังนอนเล่นเกมอยู่บนเตียงอย่างสบาย

 

นี่ ชางมิน ยุนอาส่งข้อความกลับมาแล้วนะ

 

เหรอฮะ แล้วว่าไงมั่งล่ะ คนเป็นน้องย้อนถามจนยุนโฮอดหมั่นไส้พ่อน้องชายที่ทำเหมือนไม่สนใจ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ยังโวยวายใส่เขาที่มีเบอร์ของเธออยู่เลย

 

อะไรเนี่ย พี่มีเบอร์ของยุนอาด้วยเหรอ ทำไมไม่บอกผมล่ะ ยุนโฮมองเจ้ามักเน่จอมกวนที่หยิบโทรศัพท์ของเขาไปกดพิมพ์ข้อความหาสาวแต่ปากยังบ่นถึงเพื่อนซี้ไม่หยุด

 

เนี่ย กว่าผมจะขอจากไอ้คยูมาได้ ไม่รู้มันจะหวงเอาไว้ทำไม ไอ้พวกมดแดงเอ๊ย คำลงท้ายทำเอาคนเป็นพี่ต้องสะดุ้ง รู้สึกร้อนๆหนาวๆ มันกระทบถึงเขาด้วยรึเปล่านะ

 

แล้วทำไมนายต้องเอาโทรศัพท์ชั้นไปใช้ด้วยล่ะ ยุนโฮถามอย่างเอือมระอา

 

ก็โทรศัพท์ผมแบตหมด ขี้เกียจชาร์ต ขอยืมแปบเดียวเองน่า

 

แล้วนายส่งอะไรไปล่ะ เขาแกล้งถามด้วยน้ำเสียงเป็นปกติเหมือนไม่อยากรู้ ทั้งที่ในใจนั้นตรงกันข้าม แต่ชางมินกลับมองเขาตาขวางจนต้องแก้ตัวพัลวัน “ก็นั่นมันโทรศัพท์ชั้นอ่ะ เผื่อนายส่งอะไรไปแกล้งเขาล่ะ

 

ผมส่งข้อความชวนเขาไปดูคอนเสิร์ตชายนี่ด้วยกันพรุ่งนี้ไง

 

อ๋อ แล้วไป

 

พี่คิดว่าผมจะใช้โทรศัพท์พี่จีบเขารึไง เดี๋ยวเขาก็เข้าใจผิดกันพอดี

 

นั่นสินะ พอนึกถึงคำพูดของชางมินแล้วเขาแอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าที่หญิงสาวตอบรับกลับมาเพราะคิดว่าเขาชวนรึเปล่านะ ยุนโฮยิ้มออกมาน้อยๆเมื่อนึกถึงใบหน้าหวานของสาวรุ่นน้อง ชางมินที่เลิกเล่นเกมแล้วมายืนอยู่ตรงหน้า

 

เป็นไรไปฮะพี่ ยิ้มอย่างกับกำลังฝันหวานอยู่เชียวนะ ไหนเอาดูหน่อยสิยุนอาตอบมาว่าไงบ้าง พูดจบเขาก็คว้าโทรศัพท์ในมือพี่ชายมากดดูพลางหรี่ตามองรุ่นพี่อย่างแปลกใจ

 

 

 

 

ห๊ะ อะไรกันเนี่ย

 

เสียงของเจ้ามักเน่ตัวแสบดังลั่นห้อง ทำให้คนเป็นพี่ต้องหันมามองเจ้าของเสียงที่กำลังจดจ่ออยู่กับโน๊ตบุคคู่ใจ

 

มีอะไรงั้นเหรอ ยุนโฮเอ่ยถามก่อนจะเดินมาใกล้ๆ เขาชะโงกหน้าดูที่หน้าจอพบว่าชางมินกำลังดูคลิปอยู่ คิ้วหนาๆของพ่อน้องชายขมวดเป็นปม ดูแล้วตลกชะมัด

 

พี่ดูนี่สิ เป็นแฟนแคมของเราแท้ๆ แต่คนกลับไปสนใจแต่ว่านั่นใช่ยุนอารึเปล่าที่นั่งคู่กับพี่ทงเฮน่ะ แถมยังคิดกันไปอีกว่าสองคนนั่นมาเดทกันด้วยนะ

 

ยุนโฮนั่งลงข้างๆคนที่อารมณ์เสียแล้วรับโน๊ตบุคมาดู จากคลิปก็เป็นเพียงแค่แฟนแคมที่ถูกถ่ายไว้โดยคนที่ไปดูคอนเสิร์ตในวันเดียวกันกับพวกเขา แถมยังแกว่งไปแกว่งมาจนดูแทบไม่ออกว่าใช่เธอรึเปล่า แต่ที่น่าสนใจและทำให้พ่อน้องชายตัวดีร้อนรนก็คงจะเป็นเหล่าคอมเม้นต่างๆที่พูดถึงแต่ความสัมพันธ์ของหญิงสาวกับชายหนุ่มอีกคนมากกว่า เขาละสายตาจากหน้าจอมาสบเข้าอย่างจังกับสายตาของชางมินที่กำลังจ้องมองเขาราวกับจะค้นหาอะไรบางอย่าง ชายหนุ่มจึงยื่นโน๊ตบุคคืนให้เจ้าของ ชางมินรับมันคืนมาก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่ตัวเองสงสัย

 

พี่ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ

 

แล้วนายจะให้ชั้นรู้สึกอะไรล่ะ ยุนโฮมองหน้าคนถามอย่างแปลกใจว่ามันต้องการอะไรกันแน่ ทำไมชั้นจะต้องรู้สึกอะไรในเมื่อชั้นไม่ได้จีบน้องเค้านี่

 

เขาตอบคนที่เซ้าซี้ถามอย่างรำคาญพลางมองหน้าคนฟังที่ทำหน้าตาเหมือนไม่อยากเชื่อ ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นเดินหนีออกมาจากห้อง

 

ชายหนุ่มเดินเข้ามาในครัวพลางขบคิดถึงเรื่องที่เพิ่งคุยนั้น จริงๆแล้วเขาเองก็แอบรู้สึกอิจฉาพวกซูเปอร์จูเนียร์นิดๆที่สนิทกับยุนอามากกว่า แถมเจ้าน้องรักยังมาประกาศจีบเธอตัดหน้าอีกด้วย เขาแทบจะไม่เห็นหนทางเลยจริงๆ

 

เฮ้อออออออ

 

หนักใจอะไรนักหนาล่ะพี่ ถอนหายใจซะยาวขนาดนี้ เสียงทักของพ่อตัวดีที่เดินตามเขามาตอนไหนไม่รู้ทำเอาเขาสะดุ้ง ไม่รู้ว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไปบ้างรึเปล่า

 

ไม่ได้หนักใจแต่ว่ารำคาญ นี่ ชางมินนายว่างมากนักเหรอไงห๊ะ งั้นก็ไปทำความสะอาดห้องซะไป

 

คนเป็นพี่เริ่มหงุดหงิดขึ้นอย่างไร้สาเหตุ ชางมินมองอาการนั้นแล้วแอบยิ้มมุมปากเล็กๆ เขารู้ว่าเป็นเพราะอะไร รู้ตั้งแต่เห็นพี่ชายเดินปึงปังออกมาจากห้องแล้ว

 

โห อะไรอ่ะพี่ ก็ไหนรับปากว่าจะช่วยน้องไงชางมินที่เดินตามพี่ชายมาติดๆ แกล้งทวงถามเขา

 

ช่วย ช่วยเรื่องอะไร ชายหนุ่มเปิดตู้เย็น หยิบขวดน้ำออกมารินน้ำใส่แก้ว

 

ก็ช่วยผมจีบยุนอาไงล่ะ มือหนาที่กำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่มชะงัก น้ำกระเด็นพุ่งพรวดออกมากระจายเต็มใบหน้าหล่อเหลาของคนที่ยืนอยู่ตรงข้าม

 

เฮ้ย โทษที ยุนโฮยื่นกระดาษทิชชู่ให้ แล้วชั้นไปรับปากนายตอนไหนว่าจะช่วย

 

ไม่รู้ล่ะ จะตอนไหนก็ช่าง แต่พี่ต้องช่วยผมนะ เริ่มจากอะไรก่อนดีล่ะ

 

ขณะที่มือกำลังเช็ดน้ำบนใบหน้า แต่สายตายังจับจ้องอยู่ที่หนุ่มรุ่นพี่ที่ยังดื่มน้ำแก้วนั้นไม่เสร็จซะทีก่อนจะเอ่ยปากถามออกมา

 

พี่ก็ลองคิดซะว่าพี่เป็นคนจีบยุนอา แล้วพี่จะทำยังไง

 

และก็เหมือนเหตุการณ์เดิมๆที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว ใบหน้าของชางมินเต็มไปด้วยน้ำที่ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่ามาจากไหน ชายหนุ่มถอนหายใจพลางหยิบทิชชู่มาซับน้ำออกมองบางคนอย่างเซ็งๆ

 

 

 

 
หอพักของสาวๆ SNSD

 

ยูริเดินเข้ามาในห้องนอนหลังจากอาบน้ำเสร็จ ร่างเพรียวบางของรูมเมทรุ่นน้องกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง ดวงตากวางกำลังจดจ่ออยู่กับการเล่นเกมด้วยไอแพดเครื่องโปรด หญิงสาวเดินเลยไปนั่งลงที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งหยิบครีมบำรุงขึ้นมาทาประทินผิวแล้วก็ชวนคนเป็นน้องคุยไปด้วย

 

คอนเสิร์ตเมื่อวานน่ะสนุกดีเนอะ

 

ค่ะ สนุกดี ทุกคนสุดยอดมากเลย

 

แล้วกับพี่ยุนโฮน่ะเป็นยังไงบ้าง ชื่อที่ยูริเอ่ยออกมาทำเอาคนตัวเล็กหน้ามุ่ย ละจากเครื่องเล่นในมือแล้วหันมามองหน้าพี่สาวเจ้าของคำถามที่งงกับปฏิกิริยาของน้องสาว เธอเห็นแค่ว่าพี่ยุนโฮกับพี่ชางมินเดินเข้ามาคุยกับยุนอา

 

ก็ไม่มีอะไรนี่คะ พี่เขาก็เข้ามาทักทายธรรมดา

 

ใช่ ก็แค่ทักทายกันเฉยๆแล้วก็ต่างคนต่างแยกกันไปนั่ง เธอได้ที่นั่งแถวเดียวกันกับพี่ทงเฮและพี่คยูฮยอนแห่งซูเปอร์จูเนียร์ แต่เธอก็แอบเหลือบมองไปที่นั่งของรุ่นพี่หนุ่มบ่อยๆ เขาก็ดูปกติเหมือนอย่างที่เป็นจนเธอกลายร่างเป็นเหม่งเอ๋อไปเลย แล้วจะส่งข้อความมาชวนทำไม คิดแล้วก็เคืองจริงๆ

 

พี่เขาแคร์สื่อรึเปล่า แบบว่ากลัวเป็นข่าวอ่ะ

 

ยูริออกความเห็นแบบเอาใจน้อง ก็เธอดูออกนี่ว่ายัยเหม่งของเธอแอบคิดอะไรกับรุ่นพี่สุดหล่ออย่างยุนโฮมานานแล้ว แต่ติดอะไรไม่รู้ที่ทำให้ยุนอาไม่กล้าแสดงออก และอีกอย่างทางนั้นก็นิ่งซะจนเดาไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง แล้วยังจะกระแสยุนแจ ยุนมินก็แรงอีกต่างหาก แต่ก็อาจจะพอมีลุ้นอยู่บ้าง ดูอย่างเบอร์โทรสิ เปลี่ยนเบอร์ทีไรต้องบอกยัยเหม่งทุกครั้ง อันนี้ก็น่าสงสัย สาวคมเข้มกำลังนั่งคิดอะไรเพลินก็ต้องสะดุ้งเมื่อใบหน้าหวานของอีกคนประชิดเข้ามาใกล้ซะจนปลายจมูกจะแตะกันอยู่แล้ว

 

เฮ้ย ยัยเหม่ง เธอเล่นอะไรเนี่ย พี่ตกใจหมด

 

ก็พี่ยูลอ่ะ คิดอะไรอยู่ ยุนเรียกตั้งนานแล้ว

 

ปะ เปล่านี่ ไม่ได้คิดอะไร เมื่อกี้คุยกันถึงไหนแล้วนะ

 

ชิส์ ไม่คิดอะไรแต่จำไม่ได้ว่าคุยถึงไหนแล้ว ก็ที่พี่บอกว่ารุ่นพี่ยุนโฮอาจจะกลัวเป็นข่าวก็ได้น่ะ

 

อือ ใช่ ก็พี่เขาเป็นซุปตาร์ แล้วเราก็ใช่ว่าจะเป็นไอดอลก๊อกแก๊ก ขยับตัวนิดนึงก็เป็นข่าวแล้ว

 

ช่างเถอะค่ะพี่ยูล ยุนไม่อยากจะสนใจแล้ว

 

ยุนอาล้มตัวลงนอนแผ่หราบนเตียง นึกถึงเมื่อก่อนนี้เธอชอบเข้าไปนั่งเล่นในห้องซ้อมของดงบังชินกิอยู่บ่อยๆ แล้วก็เห็นบางอย่างที่มันตอกย้ำกระแสวายนั่นเต็มตา แต่ทำไมนะ ความรู้สึกของเธอที่มีต่อพี่เค้ายังไม่เปลี่ยนแปลงซะที ทั้งๆที่เธอบอกกับตัวเองมาตลอดว่ารักแบบพี่น้องอย่างทุกวันนี้น่ะดีที่สุดแล้ว

 

RrrrrrrrrrrrrRrrrrrrrrrrrrRrrrrrrrrrrr 

 

เสียงเจ้าไอโฟนลูกรักของยุนอาดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่เจ้าตัวยังคงนิ่งเฉยจนพี่สาวร่วมห้องหันมามองแล้วร้องเรียกให้ลุกขึ้นรับ

 

นี่ เธอไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์รึไงห๊ะยัยเหม่งยุน ลุกมารับซะทีสิ พี่รำคาญ ยูริบอกกล่าวแต่คนเป็นน้องยังคงนอนเฉย ไม่ยอมลุกขึ้นมาหยิบเจ้าเครื่องมือสื่อสารที่ยังคงแผดเสียงเรียกอยู่ จนเธอทนไม่ไหวเดินไปหยิบมันขึ้นมา

 

ชางมินโอปป้า

 

นี่มันอะไรกันเนี่ย วันก่อนคนพี่ วันนี้คนน้อง เสน่ห์เหม่งนี่มันแรงเหลือเกินนะ หญิงสาวมองเหล่ไปยังแม่น้องสาวพลางกดรับสายก่อนกรอกเสียงหวานๆลงไป

 

สวัสดีค่ะพี่ชางมิน

 

[อ้าว ยุนอาไม่อยู่เหรอ แล้วนั่นใครอ่ะ]

 

อ๋อ ยัยยุนกำลังเข้าห้องน้ำอยู่น่ะค่ะ พี่มีอะไรรึเปล่าคะบอกฝากยูลไว้ก็ได้

 

ยูริมองหน้าน้องสาวสุดแสบที่เดินมากดเปิดลำโพงอย่างหมั่นไส้ นี่ถ้าเป็นรุ่นพี่ยุนโฮคงไม่อิดออดหรอก ว่าแต่มักเน่ดงบังโทรมาหายัยนี่ทำไมกันนะ รึว่าจะมาจีบน้องสาวเธออีกคน

 

[เอ่อ คือว่า เอ่อ แบบว่า] คนปลายสายที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง ได้แต่เอ่ออ่า

 

มีอะไรค่ะพี่ชางมิน

 

หลังจากที่ทนฟังรุ่นพี่หนุ่มอ้ำๆอึ้งๆมานาน ยุนอารำคาญจนทนไม่ไหวส่งเสียงหวานถามออกไป

 

[อ่า ยุนอาเหรอ]

 

ค่ะยุนเอง พี่มีธุระอะไรกับยุนเหรอคะ

 

[เอ่อ คือว่าพรุ่งนี้พี่จะชวนเธอไปซื้อของหน่อยน่ะ ตอนบ่ายว่างรึเปล่า]

 

เอ๊ะ ซื้อของเหรอค่ะ

 

[ใช่ๆ ซื้อของ เผอิญว่าพี่ยุนโฮเขาอยากหาของขวัญให้น้องสาวน่ะ แต่ไม่รู้จะซื้ออะไรให้ดี พวกพี่เลยอยากให้เธอไปช่วยเลือกหน่อย]

 

เอ๋ รุ่นพี่ยุนโฮงั้นเหรอ ชื่อนี้มีผลต่อยุนอาจริงๆด้วย ร่างบางหันมาขอความเห็นจากพี่สาวคนสนิท ยูริที่เห็นสีหน้าของน้องสาวพยักหน้าให้ตอบตกลง

 

พรุ่งนี้บ่ายใช่ไม๊คะ ได้ค่ะช่วงนี้ยุนว่างอยู่”

 

[โอเค งั้นพรุ่งนี้เราเจอกันนะ เอ่อแล้วก็ ฝันดีนะยุนอา]

 

ค่ะ ฝันดีเช่นกันค่ะพี่ชางมิน

 

เมื่อยุนอากดวางสายแล้ว ยูริมองจ้องหน้าหวานของน้องรักทันที

 

อย่าบอกนะว่า ยุนอาพอจะเดาความคิดของพี่สาวออก เพราะเธอเองก็อดคิดแบบนั้นไม่ได้เหมือนกัน

 

ชางมินโอปป้าจะจีบยัยเหม่งยุนเหรอเนี่ย

 

 

 

ย่านเมียงดง

 

หญิงสาวสองนางที่ก้าวเข้ามาเรียกความสนใจจากคนในร้านได้ไม่ยาก ไม่ว่าลูกค้าหรือเจ้าของร้านเองต่างก็หันมามองลูกค้าที่เพิ่งเข้ามาใหม่ จนยุนอาอดประหม่าไม่ได้เมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองเลยคว้าจับแขนของพี่สาวไว้แน่น ทั้งๆที่สองสาวเลือกที่จะแต่งตัวง่ายๆด้วยเสื้อยืดกางเกงยีนส์แล้วสวมทับด้วยโค้ทพอดีตัวพร้อมแว่นกันแดดอันโตเท่านั้นแต่ก็ยังมีคนจำพวกเธอได้ สองสาวสวยจึงได้แต่แจกรอยยิ้มไปทั่วร้านอย่างเป็นกันเอง

 

ทำไมรุ่นพี่ชางมินถึงกล้านัดเราที่นี่นะ คนไม่ใช่น้อยๆเลย

 

ยูริกัดฟัดบ่นขึ้นมาเบาๆพลางมองหาที่ว่างเพราะพวกเธอมาถึงก่อนเวลานัด แต่เด็กในร้านคนหนึ่งที่เห็นพวกเธอแล้วรีบปรี่เข้ามาหา

 

สวัสดีค่ะ เลิฟคาเฟ่ยินดีต้อนรับค่ะ เชิญข้างบนดีกว่าค่ะ เด็กสาวยิ้มให้น้อยๆพลางผายมือไปทางบันไดก่อนจะกระซิบบอกเบาๆว่าพวกรุ่นพี่กำลังรออยู่ด้านบน

 

ยูริแอบอึ้งเมื่อได้ยินเด็กสาวบอกว่าพวกเขามารออยู่แล้ว หญิงสาวยกมือขึ้นดูนาฬิกา พี่ชางมินคงตื่นเต้นล่ะสิจึงมาถึงก่อนพวกเธออีก เธอมองหน้าน้องสาวสุดที่รักที่ไม่บอกก็รู้ว่าตื่นเต้นไม่แพ้กัน เพียงแต่ว่าคนที่ยุนอาอยากเจอกลับไม่ใช่คนที่นัดแต่เป็นอีกคนเท่านั้นเอง

 

ขอบใจจ้ะ ยุนอาเอ่ยกับเด็กคนนั้นแล้วเดินตามยูริขึ้นไปชั้นบนของร้าน บรรยากาศดูช่างแตกต่างกับข้างล่างโดยสิ้นเชิง โต๊ะว่างหลายโต๊ะ ไม่ใช่สิ ไม่มีใครเลยต่างหาก นอกจากโต๊ะของสองหนุ่มหล่อนั่นกับพี่ผู้จัดการ คนพี่จึงหันมากระซิบข้างหูคนน้องเบาๆทำให้เกิดรอยยิ้มขำบนใบหน้าสวย

 

สงสัยเหมาทั้งชั้นละมั้งเนี่ย

 

และไม่รู้อะไรทำให้ชายหนุ่มคนพี่หันมาเห็นรอยยิ้มสดใสนั่นพอดี ยุนโฮเลยเผลอยิ้มตาม ทำให้ชางมินที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามเหลียวกลับมาดู

 

มากันแล้วเหรอ

 

ชายหนุ่มเอ่ยทักพร้อมยิ้มกว้างมาให้ ยูริเห็นหน้าบานๆนั่นแล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้ ยุนอาส่งยิ้มกลับไปให้และยังเผื่อแผ่ไปถึงอีกคน สองสาวก้าวเข้าไปหา ในขณะที่พี่ผู้จัดการลุกขึ้นทักทายพวกเธอแล้วปลีกตัวออกไป

 

กะแล้วว่าเธอต้องมาด้วย ชางมินร้องทักหญิงสาวที่มานั่งข้างๆเขา ทำให้อีกคนต้องไปนั่งข้างยุนโฮไปโดยปริยาย

 

แน่นอนอยู่แล้วล่ะ ที่พี่ยังพาพี่ยุนโฮมาด้วยเลยแล้วชั้นจะปล่อยให้ยัยยุนมาคนเดียวได้ยังไง

 

ยูริย้อนคำของชายหนุ่มอย่างไม่ลดละ แต่ชางมินกลับไปสนใจสองคนตรงข้ามมากกว่า ไม่ว่าวันไหนๆหรือจะใส่ชุดอะไร ยุนอาก็ดูสวย น่ารักไปหมด เขานั่งมองหญิงสาวที่เขาเป็นคนนัดมาสลับกับพี่ชายคนสนิทแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ คนร่วมโต๊ะต่างก็มองเขาอย่างฉงน

 

นายขำอะไร ชางมิน

 

ก็ดูพวกพี่สิ นี่ถ้าเราออกไปเดินซื้อของกันข้างนอก คนอื่นเขาต้องคิดว่าพี่กับยุนอากำลังเดทกันแหงๆ ใส่เสื้อสีเหมือนกันเปี๊ยบ

 

มือเรียวชี้มาที่เสื้อโค้ทสีครีมของคนทั้งคู่ สองคนที่ถูกทักต่างก็หันมองกันและกัน เพียงแวบเดียวที่ได้สบตาแต่ก็ทำให้ใจเต้นแรง ยุนอารู้สึกร้อนที่หน้า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหน้าเธอมันจะต้องแดงจึงก้มหน้างุดๆเพื่อซ่อนความเขินอาย ส่วนอีกคนที่พอจะเก็บอารมณ์ได้ก็ทำหน้าดุใส่พ่อน้องชายตัวดีที่เอ่ยแซวก่อนจะเปลี่ยนเรื่องโดยชวนหญิงสาวอีกคนสั่งอาหาร

 

ทานอะไรมารึยัง ที่นี่เค้กกับกาแฟอร่อยนะ

 

พี่รู้ได้ไงคะ มาทานบ่อยเหรอ ยูริเอ่ยถามแทนที่คนอยากรู้ แต่ยุนโฮแค่พยักหน้าแทนคำตอบแล้วหันไปคุยกับคนที่นั่งข้างๆเขาบ้าง

 

ที่นี่เค้กสตรอเบอรี่ของเขาก็อร่อยนะ เธอชอบสตรอเบอรี่ไม่ใช่เหรอยุนอา

 

หญิงสาวยิ้มหวานและพยักหน้าแทนคำตอบ แอบดีใจนิดๆที่รุ่นพี่เขารู้ว่าเธอชอบอะไร

 

งั้นขอเค้กสตรอเบอรี่สองที่นะ แล้วเครื่องดื่มล่ะอะไรดี ลาเต้ร้อนดีไม๊

 

อีกครั้งที่ยุนโฮหันมาถามคนข้างกายเขาอย่างเอาใจใส่ โดยที่ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาแสดงออกมาอย่างไม่รู้ตัวนั้นมีสายตาสองคู่กำลังแอบสังเกตดูอยู่เงียบๆ ส่วนยุนอาก็ได้แต่พยักหน้ารับอย่างเดียว พนักงานรับออเดอร์จากเขาแล้วหันมาทางสองคนที่เหลือ

 

ผมขอเค้กเนยสดกับเอสเพรสโซ่ดีกว่า แล้วเธอล่ะยูริ ชางมินหันมาถามอีกคน ที่กำลังอึ้งและงุนงงในท่าทีของรุ่นพี่หนุ่มที่นั่งตรงข้ามเธอจนไม่ได้ยินที่เขาถาม เอ้า ตกลงเธอจะเอาอะไรห๊ะ ยัยลิง

 

โอ๊ยย ทำไมต้องเสียงดังด้วยล่ะคะ ยูริบ่นกระปอดกระแปด มือบางยกขึ้นปิดหูข้างที่ชางมินตะโกนใส่

 

ก็เธอน่ะมัวแต่ทำหน้าเอ๋ออยู่ได้ ชั้นถามเธอก็ไม่ยอมตอบนี่ พนักงานเค้ายืนรอนานแล้ว

 

ขอเค้กช็อคโกแลตกับคาปูชิโน่ร้อนค่ะยูริหันไปบอกกับน้องพนักงานที่ยืนยิ้มอยู่ไม่ห่าง เด็กหญิงดีใจที่ได้ขึ้นมาให้บริการไอดอลทั้งสี่ที่เธอชื่นชอบ ดูพวกเขาเป็นกันเองมากๆ

 

หึหึ ชั้นหายสงสัยแล้วล่ะว่าทำไมเธอถึงได้ดำกว่าคนอื่น

 

ยุนโฮมองหน้าพ่อน้องชายที่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่หยุดที่จะแหย่รุ่นน้องสาวผิวน้ำผึ้งจนหญิงสาวเริ่มควันออกหูแล้วตั้งท่าจะเอาเรื่อง

 

ไม่เอาน่าชางมิน นายเลิกแกล้งน้องได้แล้วนะ

 

คนที่เป็นพี่ใหญ่สุดในนี้จึงเอ่ยปรามเมื่อเห็นว่าเรื่องจะบานปลาย ชางมินหน้างอที่โดนดุ ส่วนคู่กรณีกลับทำหน้าเยาะเย้ยใส่เขาอย่างได้ใจ แต่แล้วก็ต้องสลดลงเมื่อโดนสายตาแบบเดียวกันจากยุนโฮ

 

ส่วนรุ่นน้องสาวอีกคนที่เป็นเพียงผู้อยู่ในเหตุการณ์ได้แต่ยิ้มขำพวกพี่ๆ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ใครบางคนที่หันมาเห็นเข้าพอดีรู้สึกใจเต้นแปลกๆ สายตาเขาจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้าสวยนั้นอย่างหลงใหลจนกระทั่งเสียงใสๆของเจ้าของรอยยิ้มนั่นแหละปลุกให้เขารู้สึกตัว

 

ว้าว พี่ยุนโฮดูสิคะ ดูสิ น่าทานจังเลย

 

ยุนอาร้องออกมาราวกับเด็กน้อยเมื่อจานขนมและเครื่องดื่มถูกวางตรงหน้า มือของหญิงสาวเผลอดึงแขนของรุ่นพี่หนุ่มเขย่าไปมาอย่างลืมตัว ยุนโฮอมยิ้มปล่อยให้มือนุ่มเขย่าแขนเขาอยู่อย่างนั้น

 

ยูริแอบมองคนที่นั่งข้างๆเธออย่างแปลกใจที่เห็นเขายิ้มที่มุมปากแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว นี่ เธอคิดผิดรึเปล่านะที่ว่าพี่ชางมินกำลังจีบยัยน้องสาวของเธอ ขณะที่กำลังหลับตาคิดอะไรเพลินๆ เธอก็รู้สึกถึงลมอุ่นๆเป่ารดใบหน้า และเมื่อลืมตาขึ้นก็ต้องตกใจที่หน้าของรุ่นพี่ชางมินอยู่ห่างไม่ถึงคืบ

 

เป๊าะ เสียงนิ้วดีดลงบนหน้าผาก ทำให้สองคนที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามหันมามองอย่างอึ้งๆ รวมถึงคนที่ถูกกระทำด้วย ยูริยกมือขึ้นมาลูบคลำหน้าผากตัวเอง

 

โอ๊ย พี่ดีดหน้าผากชั้นทำไมเนี่ย ไม่ว่าเปล่าหญิงสาวเอาคืนด้วยการฟาดมือไปที่แขนเขาอย่างแรง

 

โอ๊ะ ก็เห็นเธอนั่งหลับอยู่รึนี่ยัยลิง ชั้นก็จะปลุกบอกว่าขนมมาแล้ว

 

            ยูริมองจานขนมตรงหน้าตัวเองแล้วหรี่ตามองคนข้างๆอย่างเคืองไม่หาย แล้วทุกคนต่างก็หันกลับมาสนใจจานขนมของตัวเองแทน


 

ยุนโฮเหลือบมองดูคนข้างกายที่กำลังมีความสุขกับการตักขนมใส่ปาก ดูเธอเหมือนเด็กประถมซนๆที่ได้ขนมถูกใจ ภาพลักษณ์ของไอดอลสาวที่ใครๆเห็นนั้น ยุนอาคือสาวสวยประจำวง แต่เขากลับชอบเธอในมุมนี้มากกว่า มุมที่เป็นตัวของตัวเอง มุมของเด็กสาวที่ชื่ออิมยุนอา และเหมือนคนถูกมองจะรู้ตัวหญิงสาวหันมามองหน้าเขาเขม็ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทั้งๆที่เขารู้สึกขัดเขินแต่ก็ไม่สามารถละสายตาไปจากดวงตากลมโตที่มองจ้องเขาอยู่จนกระทั่ง

 

อ่ะแฮ่ม

 

สองเสียงที่ดังประสานกันขึ้นมาราวกับนัดแนะกันของชางมินกับยูริทำให้อีกสองคนที่ดูเหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถบอกได้ต้องเบือนหน้าหนีไปคนละทาง

 

จริงสิ พี่ยุนโฮจะซื้อของให้น้องสาวเนื่องในโอกาสอะไรเหรอคะ ยูริเอ่ยถามหลังจากที่เค้กในจานของแต่ละคนหายไป มือบางกำลังยกกาแฟขึ้นจิบช้า เธอมองคนที่ถูกถามทำหน้าตาเลิ่กลั่กอย่างแปลกใจ รวมทั้งยุนอาที่นั่งอยู่ข้างๆด้วย ร้อนถึงชางมินที่ลืมบอกรุ่นพี่ไว้ก่อนต้องรีบแก้

 

ของขวัญวันเกิดน่ะ พ่อน้องชายใช้เท้าสะกิดให้ยุนโฮเออออไปกับเขา ชายหนุ่มจึงได้แต่พยักหน้าหงึกๆ

 

อ๋อ สองสาวร้องรับแล้วหันมายิ้มให้กันอย่างรู้ทัน

 

สองหนุ่มให้รุ่นน้องสาวทั้งสองคนเดินออกจากร้านไปก่อน โดยทิ้งระยะเวลาสักพักจึงตามพวกเธอไป พวกเขาใส่แว่นเพื่ออำพราง แต่ดูเหมือนจะไม่ช่วยอะไรเพราะคนที่เดินสวนไปก็พอจะมองออก บางคนยกโทรศัพท์ขึ้นมาจะถ่ายรูปพวกเขาแต่ก็ถูกหนุ่มๆขอร้องอย่างนุ่มนวลซึ่งได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดี

 

เฮ้อ ไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ย ปกติแล้วเราสองคนยังเดินข้างถนนกันได้สบายๆ ยูริบ่นเบาๆเมื่อพวกเธอถูกมองมากกว่าเคย

 

ก็ธรรมดานะ เพราะปกติพวกเราไม่ได้มาเดินแบบนี้เท่าไหร่ จริงไม๊พี่

 

แล้วพวกพี่คิดเอาไว้บ้างรึยังว่าจะซื้ออะไร

 

ยุนอาถามขึ้นมาเบาๆพลางหันซ้ายหันขวาอย่างระแวง คำตอบที่ได้คือสองหนุ่มนั้นส่ายหน้าพร้อมๆกัน

 

แล้วน้องสาวพี่ยุนโฮเขาชอบอะไรล่ะ อย่างเช่นเสื้อผ้าสไตล์ไหน ชอบใส่เครื่องประดับอะไรบ้างรึเปล่า พี่พอจะรู้ไม๊คะ

 

เอาเป็นว่าพวกเธอชอบอะไรก็เอาแบบนั้นน่ะแหละ

 

อะไรกันพี่ชางมิน ถ้าเขาไม่ชอบเหมือนเราล่ะ

 

ชางมินมองหน้าคนช่างซักถามอย่างเหนื่อยใจ จะซื้ออะไรก็ซื้อเถอะ เพราะเรื่องซื้อของให้น้องสาวน่ะมันเป็นเพียงข้ออ้างของเขาเท่านั้นเอง

 

พวกเขาเดินดูของไปเรื่อยๆและเมื่อเริ่มตกเย็น คนก็เริ่มเยอะจนบางครั้งพวกเขาก็ถูกกลืนไปกับฝูงชน ยุนโฮเดินมองตามร่างบางที่ดูโน่นนี่ไปเรื่อยอย่างห่วงใย หลายครั้งที่เขาต้องเข้าไปประคองเวลาที่เธอถูกชน จนกระทั่งมือนุ่มของยุนอาถูกเขากุมเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ชายหนุ่มก้มมองมือเล็กๆที่อยู่ในมือของเขาอย่างมีความสุข

 

ชางมินที่เดินตามๆกันมารู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขากำลังถูกตามอยู่ เขาจึงหันไปมองด้านหลังอยู่บ่อยๆ

 

นี่พี่ชางมิน ยูริสะกิดแขนชายหนุ่มเบาๆให้เขาหันมามอง ยูลรู้สึกเหมือนมีใครตามเราอยู่อ่ะ

 

แช๊ะ

 

เสียงชัตเตอร์ดังมาจากไม่ไกลพร้อมกับแสงแฟลชวูบวาบ

 

พี่ยุนโฮไปกันเถอะ นักข่าวมา ชางมินร้องบอกพร้อมกับออกตัววิ่งนำไปก่อนโดยมียูริตามไป ยุนโฮที่จับมือยุนอาอยู่พาเธอวิ่งไปด้วย จนถึงทางแยก

 

ผมว่าเราแยกกันหนีดีกว่า แล้วค่อยโทรหากันอีกทีนะ ชางมินพูดจบก็คว้าข้อมือของยูริออกวิ่งไปอีกทาง

 

ส่วนยุนโฮมองหน้าหญิงสาวข้างกายก่อนจะพยักหน้าบอกให้เธอวิ่งต่อเมื่อพวกนั้นตามมาใกล้จะถึงที่พวกเขายืนอยู่

 

สองหนุ่มสาวที่วิ่งหนีกันไม่คิดชีวิตจนมาถึงสวนสาธารณะกว้าง ร่างบางหยุดลงนั่งหอบที่เก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่ ยุนโฮมองดูเธออย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นเหงื่อผุดเต็มใบหน้าสวยนั่น

 

เป็นอะไรรึเปล่ายุนอา

 

เสียงทุ้มหอบแต่ก็ยังเอ่ยถาม ยุนอาฝืนยิ้มให้พลางส่ายหน้าไปมา ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อเบาๆ ยุนโฮยิ้มตอบแล้วหลับตาลงเพื่อพักเหนื่อย หญิงสาวเอียงคอมองคนที่หลับตาอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยเหงื่อเช่นเดียวกันอย่างชั่งใจว่าจะเช็ดหน้าให้เขาดีหรือเปล่า รุ่นพี่หนุ่มหรี่ตามองแล้วแอบอมยิ้มกับท่าทางของเธอ

 

เหงื่อเต็มเลย ยุนน้อยเช็ดให้พี่หน่อยสิเขาพูดบอกทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่

 

เอ่อ พี่เอาผ้าเช็ดหน้ามารึเปล่าคะ

 

หึ ไม่มีอ่ะใช้ของยุนก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก

 

แต่ว่ามันมีเหงื่อของยุนนะคะ

 

ยุนโฮลืมตาขึ้นจ้องมองใบหน้าหวานของรุ่นน้องสาวที่ขึ้นสีระเรื่อ มือหนาคว้ามือที่ถือผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยขึ้นเช็ดที่หน้าของตัวเอง สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้าของหญิงสาว ยุนอายังคงตั้งใจเช็ดเหงื่อให้กับหนุ่มรุ่นพี่จนไม่ทันได้สังเกตอะไร แต่พอได้สบกับสายตาคมกริบของเขาทำเอาใจเต้นรัว รู้สึกว่าหน้าร้อนผ่าวไปหมด ใบหน้าของชายหนุ่มโน้มเข้ามาใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

 

 

ด้านอีกคู่ที่แยกมาอีกทาง ยูริฉุดดึงร่างสูงให้วิ่งตามอย่างเหนื่อยอ่อน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้วิ่งเลย หญิงสาวหยุดยืนหอบพลางมองเขาอย่างสงสัย

 

นี่ พี่ไม่คิดจะวิ่งหน่อยเหรอ ปล่อยให้ชั้นลากอยู่ได้ ยูริโวยขึ้นมาเมื่อเห็นชายหนุ่มยังคงเดินเอื่อยเฉื่อยอยู่อย่างนั้น เดี๋ยวพวกนั้นก็ตามมาทันหรอก

 

เขาไม่มาแล้วล่ะ

 

ห๊ะ พี่ว่าอะไรนะ หญิงสาวที่แทบจะหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้ยินที่เขาบอก ทั้งน้ำเสียงที่ดูเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาวของเขาอีก ยิ่งทำให้เธอจ้องหน้าเขาเขม็ง

 

เราเข้าไปนั่งรอในร้านนี้เถอะ

 

ชางมินคว้าข้อมือของรุ่นน้องสาวที่กำลังยืนหน้ามึนอยู่เข้าไปในร้านไอศครีมเล็กๆ พวกเขาเลือกนั่งในที่ที่ไม่ลับตาแต่ก็ไม่พลุกพล่านจนเกินไป ยูริยังคงจ้องหน้ารุ่นพี่หนุ่มไม่วางตาจนกระทั่งพนักงานในร้านนำแก้วน้ำผลไม้สีสวยมาวางตรงหน้า

 

นี่ ยัยลิง เธอจะจ้องชั้นจนสึกเลยไม๊ เอานี่ แก้เหนื่อย มือหนาเลื่อนแก้วสีสวยไปหน้าหญิงสาวที่ยังคงมองหน้าเขาอยู่

 

พี่ชอบยัยยุนจริงรึเปล่า

 

เฮ้ย ทำไมถามแบบนั้นล่ะ

 

ก็ดูพี่แปลกๆ ไม่เหมือนคนที่กำลังจีบสาวเลย แล้วอีกอย่างแทนที่พี่จะคว้ามือยัยยุนกลับปล่อยให้รุ่นพี่ยุนโฮพายัยนั่นไป

 

ฉลาดเหมือนกันนี่

 

เอ๊ะ

 

ชางมินกัดหลอดน้ำพลางยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์จนยูรินึกหมั่นไส้กับท่าทางของรุ่นพี่หนุ่มเสียเหลือเกิน

 

ก็แค่อยากกระตุ้นให้บางคนรู้สึกตัวน่ะ จะได้แสดงออกมาบ้าง

 

พี่หมายถึงพี่ยุนโฮน่ะเหรอ

 

ชายหนุ่มพยักหน้ารับ ยกหลอดในมือขึ้นมากัดอีก

 

อย่างนี้นี่เอง เอ๊ะ แล้วปาปารัชชี่เมื่อกี้ พี่อย่าบอกนะว่า..

 

อีกครั้งที่ชางมินผงกศีรษะพร้อมยิ้มกว้างราวกับภูมิใจในผลงานของตัวเอง

 

โอ๊ยยยย ทำไมไม่แอบกระซิบบอกกันบ้างล่ะ ฮึ่ย

 

ยูริค้อนใส่ชายหนุ่มที่หัวเราะขำ เธออุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งหนีแทบแย่ กลับกลายเป็นแผนของเขาซะนี่ แต่พอนึกถึงน้องสาวสุดที่รักกับรุ่นพี่หนุ่มอีกคน รอยยิ้มก็ปรากฎบนใบหน้าสวยคม

 

ถ้าอย่างนั้น สองคนนั่นก็ใจตรงกันน่ะสิ

 

หือ ยุนอาก็ชอบพี่ยุนโฮงั้นเหรอ

 

ใช่ ยัยยุนชอบพี่เค้ามาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เป็นเด็กฝึกโน่นแน่ะ

 

เหรอ แต่ทำไมดูไม่ออกเลยอ่ะ

 

พี่อย่าลืมสิว่ายัยนั่นเคยเป็นนางเอกนะ ไอ้เรื่องเก็บอาการแค่นี้สบายมากพอได้ฟังชางมินก็พยักหน้าเห็นด้วย แล้วก็มีอีกอย่างที่ทำให้ยัยยุนไม่กล้าอ่ะ

 

อะไร

 

ก็กระแสยุนแจไง พี่ยุนโฮกับพี่แจจุงน่ะ

 

อ๋อ หึหึ เรื่องนี้เอง ไม่มีอะไรหรอกคู่นั้นน่ะ ชางมินหัวเราะขำกับสิ่งที่เพิ่งได้รู้ เขาเองก็เคยเห็นยุนอาแอบมานั่งเล่นที่ห้องซ้อมของพวกเขาบ่อยๆ แต่ทำไมถึงเชื่อเรื่องคู่นั้นได้ เออ พี่จะบอกความลับบางอย่างให้ฟัง เอาหูมาสิ

 

ยูริชะโงกหน้ามาฝั่งตรงข้ามเอียงหูให้รุ่นพี่หนุ่มกระซิบบอก

 

ห๊ะ พี่ว่าอะไรนะ

 

พี่แจจุงเค้าก็ชอบยุนอานะ แต่ว่าพี่เค้าเสียสละให้เพื่อนน่ะซึ่งเพื่อนก็นะ อย่างที่เธอเห็น ชั้นเป็นพี่แจคงเสียดายแย่

 

โห ยัยเหม่งนี่เสน่ห์แรงชะมัด

 

อื้อ อาจเป็นเพราะแบบนี้พี่ยุนโฮถึงไม่กล้าละมั้ง

 

แล้วตอนนี้ล่ะ

 

ไม่รู้สิ แผนของชั้นอาจจะได้ผลก็ได้ชางมินมองออกไปนอกร้านพลางนึกภาวนาให้สองคนนั้นเป็นไปตามแผนของเขาด้วยเถอะ

 

 

 

 

 

นี่ๆเธอคิดว่าใช่รึเปล่า

ไหนๆ อยู่ตรงไหน

นั่นไง นั่นน่ะสองคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นไง

เอ๊ ดูแล้วก็เหมือนอยู่นะเนี่ย

แต่ชั้นว่าใช่เลยแหละ

 

เสียงซุบซิบที่ดังพอสมควรของคนที่ผ่านไปมาทำให้ทั้งคู่ต้องถอยห่างออกจากกัน ทั้งยุนโฮและยุนอาหยิบแว่นกันแดดมาสวมไว้ตามเดิม แม้ว่าจะไม่มีแดดเพราะตกเย็นแล้วก็ตาม

 

นี่ เราเดินกันจนเย็นเลยเหรอเนี่ย ยุนโฮเอ่ยขึ้นเพราะเขาเพิ่งสังเกตเห็น

 

แต่ยังไม่ได้อะไรให้น้องพี่เลยนะคะ

 

ยุนอายังเป็นห่วงเรื่องของที่จะต้องซื้อ ทำให้คนฟังอย่างยุนโฮอดชื่นชมในความมีน้ำใจของเธอไม่ได้

 

ไม่เป็นไรหรอก ไว้ซื้อวันหลังก็ได้ เมื่อเห็นเขายิ้มให้ หญิงสาวจึงพยักหน้ารับคำ ก่อนจะหันไปมองทิวทัศน์ตรงหน้า

 

พี่คะ ดูสิพระอาทิตย์กำลังจะตก

 

ยุนอาคว้าข้อมือของเขาวิ่งไปยังริมแม่น้ำ ภาพที่เห็นคือพระอาทิตย์ดวงโตกำลังลับขอบฟ้า หญิงสาวหยิบแว่นตาออกพลางยืนดื่มด่ำกับความงามของภาพที่เห็น ในขณะที่อีกคนกำลังจมดิ่งอยู่กับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อคนที่อยู่ข้างกาย ตาคมหลุบลงต่ำมองสองมือที่ยังจับกุมกันอยู่ กลัวว่าความชื้นจากเหงื่อที่มือจะทำให้ร่างบางสงสัยในอาการของเขา

 

อากาศเริ่มเย็นเพราะภาวะโลกที่เปลี่ยนแปลงทำให้อากาศช่วงนี้กลับมาเย็นขึ้นอีก ยุนอาปล่อยมือจากมือหนาและยกสองมือขึ้นถูไปมาเพื่อเพิ่มความอุ่น โชคดีที่เธอสวมเสื้อแขนยาวไว้ข้างในแล้วคลุมด้วยเสื้อโค้ทสีครีมทำให้ร่างกายยังพออุ่นอยู่บ้าง รุ่นพี่หนุ่มที่สังเกตเห็นอากัปกิริยาของหญิงสาวมาสักพักแล้ว เขาล้วงเข้าไปหยิบถุงมือสีแดงในกระเป๋าเสื้อคลุมออกมายื่นให้ แต่ยุนอาส่ายหน้าปฏิเสธ

 

ทำไมล่ะ

 

ถ้ายุนเอามาใส่ แล้วพี่ล่ะคะ

 

นี่ พี่เป็นผู้ชายนะ ไม่เป็นไรหรอก

 

แต่วันนี้อากาศเย็นมากเลยนะ อีกอย่างพี่ก็ใกล้จะคัมแบคแล้วด้วย ถ้าเป็นอะไรไปจะแย่เอานะคะ

 

ยุนโฮอมยิ้มกับเหตุผลที่หญิงสาวยกขึ้นมาอธิบายความที่ล้วนแต่ห่วงใยเขาทั้งนั้น รอยยิ้มกว้างระบายเต็มใบหน้าของเขาจนยุนอาสงสัย

 

ยิ้มอะไรคะ

 

เปล่าหรอก พี่แค่ดีใจน่ะที่ยุนน้อยเป็นห่วงพี่ด้วย

 

ยุนอายิ้มเขินๆรับคำ และยิ่งรู้สึกร้อนที่หน้าเมื่อได้เห็นสายตาแบบนั้นของรุ่นพี่ที่ตัวเองแอบชอบมานาน

 

งั้นเอางี้ละกัน ยุนโฮสวมถุงมือหนาข้างหนึ่งใส่มือขวาของคนตัวเล็ก ส่วนอีกข้างสวมเข้าที่มือซ้ายของตัวเอง ยุนอามองดูการกระทำของชายหนุ่มอย่างงงๆ เขายกยิ้มให้เธอเมื่อเห็นคิ้วเรียวขมวดจนเกือบเป็นปม

 

แล้วก็แบบนี้ มือขวาของเขายื่นไปกุมมือซ้ายของหญิงสาวไว้แล้วใส่เข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ท

 

อุ่นขึ้นไม๊ ยุนอาที่กำลังอึ้งกับสิ่งที่เขาทำจนพูดอะไรไม่ออกได้แต่พยักหน้าหงึกๆ ดูน่ารักเสมอในสายตาของยุนโฮ เขาได้แต่อมยิ้มแล้วหันกลับไปมองวิวที่แม่น้ำอีก อีกนิดเดียวพระอาทิตย์ก็จะจมหายไปในสายน้ำ

 

พี่ยุนโฮคะ ทำไมพี่ชางมินกับพี่ยูริยังไม่เห็นมาเลย

 

นั่นสิ พี่ลืมไปเลยนะเนี่ย นั่นเป็นเพราะนานๆจะมีโอกาสอยู่ตามลำพังกับยุนอาทั้งทีทำให้เขาลืมนึกถึงอีกสองคนที่มาด้วยกันไปเลย

 

โทรหาพวกเขาดีไม๊คะ

 

ยุนโฮพยักหน้าก่อนจะล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาชางมิน ส่วนมืออีกข้างยังอยู่ที่เดิมพร้อมกับมือนิ่มของเธอด้วย เขารอสายอยู่นานแต่ทางนั้นไม่ยอมรับจึงกดวางสายแล้วส่ายหน้าบอกคนตัวเล็กที่จ้องอยู่ไม่วางตา

 

งั้นเราเดินกลับไปทางเดิมกันดีกว่าค่ะ เผื่อจะเจอพวกพี่เค้า หญิงสาวออกความเห็นซึ่งเขาก็เห็นด้วยพากันเดินย้อนกลับมาตามทางเดิม

 

ลมเย็นพัดวูบมาปะทะใบหน้าจนยุนอาร้องครางออกมาเบา

 

อ๊า ลมแรง เย็นหน้าจัง

 

อากาศมันเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาแบบนี้ สงสัย 2012 โลกคงจะแตกจริงๆละมั้ง

 

ชายหนุ่มหันมามองยุนอาที่หัวเราะคิกกับคำพูดของเขาพลางทำหน้ายู่ใส่ ใช้มือที่ว่างโยกศีรษะเธอเบาๆ

 

แล้วถ้าโลกกำลังจะแตกจริงๆ พี่ยุนโฮอยากจะทำอะไรเป็นสิ่งสุดท้ายล่ะคะ

 

ก็คงจะบอกรักผู้หญิงที่อยู่ข้างๆพี่ตอนนี้ละมั้ง

 

ห๊ะ อะ เอ่อ พี่ยุนโฮอ่ะชอบพูดแหย่ยุนอยู่เรื่อยเลย หญิงสาวพูดต่อว่าเขาแก้เขิน ทั้งๆที่ใจเต้นรัวในเมื่อเธอได้ยินชัดทุกคำ

 

ยุนโฮหยุดเดินทำให้ร่างบางต้องหยุดไปด้วยเพราะเขายังกุมมือเธอไว้อยู่ เขาหันหน้าเข้าหาพลางจ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยของคนตรงหน้าราวกับจะยืนยันคำพูดผ่านทางสายตา

 

พี่พูดจริงนะ พี่รักยุนน้อยจริงๆ

 

ดวงตากลมโตเบิกกว้างกับคำพูดยืนยันจากรุ่นพี่หนุ่ม ยุนโฮค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าหาแล้วแตะริมฝีปากลงบนเรียวปากบางของหญิงสาวที่ยืนค้าง ยุนอาหลับตาลงช้าๆรับสัมผัสจากจุมพิตแสนหวานที่เหมือนอยู่กับในฝัน ในขณะที่คนเป็นพี่ยังคงมอบความหวานให้เนิ่นนาน

 

แช๊ะ

 

เสียงถ่ายภาพพร้อมกับแสงแฟลชวูบที่ทำให้ทั้งคู่ต้องผงะออกจากกันอย่างรวดเร็ว


 

ปึ้กกกกก

 

หนังสือพิมพ์หลายฉบับถูกโยนมาตรงหน้า ยุนโฮเงยหน้ามองขึ้นคนโยนพลางเอื้อมหยิบมาดูหนึ่งฉบับ ชางมินมองแบบผ่านๆเพราะข่าวจากไอแพดในมือก็ไม่แตกต่างกัน แถมรูปยังเห็นชัดกว่าในหนังสือพิมพ์ซะอีก

 

รูปถ่ายพร้อมกับพาดหัวข่าวเกี่ยวกับนักร้องหนุ่มรุ่นพี่กับนักร้องสาวรุ่นน้องร่วมค่ายที่กำลังยืนจูบกันอยู่กลางสวนสาธารณะ ถือว่าเป็นข่าวใหญ่ในรอบสัปดาห์เลยก็ว่าได้ บรรดานักข่าวทั้งหลายเรียกร้องให้ทั้งคู่ออกมาแถลงข่าว แต่โชคดีที่ยุนอาต้องเดินทางไปทำงานที่ญี่ปุ่นพร้อมกับพี่น้องในวงจึงเหลือเพียงยุนโฮที่กำลังเตรียมตัวคัมแบคในอีกไม่กี่วันเป็นฝ่ายอยู่รับหน้าแทน

 

นายต้องปฏิเสธพี่ผู้จัดการเอ่ยบอกกับยุนโฮเสียงแข็ง

 

จะให้ปฏิเสธยังไงล่ะพี่ ในเมื่อเห็นหน้าผมชัดขนาดนี้อ่ะนะนิ้วเรียวชี้ไปที่หน้าของตนบนหน้าหนังสือพิมพ์

 

แล้วนายจะทำยังไง จะประกาศออกไปอย่างนั้นเหรอว่าพวกนายกำลังคบกันอยู่ อนาคตของยุนอากำลังไปได้สวย สาวๆกำลังได้เดบิวต์ที่ญี่ปุ่น แล้วก็อย่าลืมสิว่าพวกนายเองก็กำลังจะกลับคืนวงการกันนะ แล้วไหนจะเหล่าแฟนคลับอีกล่ะ พวกเขาจะรับได้รึเปล่ายิ่งหวงๆศิลปินกันอยู่ด้วย

 

แต่ว่า

 

แกร๊ก เสียงประตูห้องประชุมเปิดออกดังขัดขึ้นพร้อมกับร่างของท่านประธานที่เดินเข้ามากับผู้ช่วย ทุกคนลุกขึ้นยืนรอรับก่อนจะนั่งลงเมื่อผู้อาวุโสทำมือบอกให้นั่งลง ผู้ช่วยยื่นเอกสารรวมถึงหนังสือพิมพ์บางฉบับให้ท่านประธานอ่านก่อน โดยที่เหลือนั่งมองอย่างลุ้นๆ

 

สรุปก็คืออยู่เฉยๆเงียบๆ ไม่ต้องจัดแถลงข่าวอะไรทั้งนั้น ทำทุกอย่างตามแผนเดิมทั้งหมด บอกทางนั้นด้วยนะท่านประธานหันไปสั่งการผู้ช่วยให้แจ้งไปที่ญี่ปุ่นด้วย

 

แล้วที่นักข่าวขอให้แถลงข่าวล่ะครับท่าน พี่ผู้จัดการเอ่ยถามขึ้นแทนศิลปินในความดูแลของเขา

 

เรื่องนั้นปล่อยให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์เขาจัดการไปก็แล้วกัน ส่วนพวกนายก็อยู่เฉยๆ นิ่งให้มากที่สุด รอดูผลตอบรับของพวกแฟนคลับก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที

 

หมายความว่าท่านอนุญาตยุนโฮถามขึ้นอย่างแปลกใจ

 

ก็ถ้ามันไม่เสียหายอะไร ชั้นก็ไม่อยากจะขัดหรอก ขออย่าให้เสียงานเสียการ เสียภาพพจน์ก็ใช้ได้แล้ว แต่ภาพแบบนี้ไม่เอาแล้วนะมันแรงไป เอาล่ะเข้าใจตามนี้นะ เตรียมตัวคัมแบคให้ดีล่ะ พูดจบท่านประธานก็เดินออกไป

 

ยุนโฮแทบจะกระโดดตัวลอยพลางคิดถึงหน้าหวานๆของหญิงสาวก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเธอทันที แต่หันไปเห็นชางมินกำลังลุกขึ้นจะเดินออกไปข้างนอกจึงเรียกไว้

 

นายจะไปไหนชางมิน

 

ไปยืดเส้นยืดสายซะหน่อย พอดีไม่อยากอยู่ฟังอะไรเลี่ยนๆ เบื่อพวกอินเลิฟอ่ะพี่

 

ชางมินแกล้งพูดกวนประสาทคนเป็นพี่ไปอย่างไม่คิดอะไรต่างจากคนฟังที่รู้สึกผิดขึ้นมาเพราะคิดว่าเจ้าน้องชายร่วมวงนั้นชอบหญิงสาวคนเดียวกับเขาจริงๆ

 

เดี๋ยวก่อนสิ คือชั้นยังไม่ได้ขอโทษนาย

 

เรื่อง?

 

เรื่องยุนอา

 

ฮะฮ่ะฮา ยุนโฮมองหน้าเจ้ามักเน่ร้ายที่หัวเราะอยู่อย่างประหลาดใจ ขอโทษที่รู้ตัวช้าน่ะเหรอ นั่นต้องไปขอโทษยัยเหม่งน้อยโน่นที่ปล่อยให้เธอแอบรักพี่มานานโข

 

ห๊ะ นายว่าไงนะ ยุนน้อยอ่ะนะแอบรักชั้น

 

ใช่ ก็แม่พี่สาวตัวดีของยุนอาบอกผมมาหมดแล้ว

 

ยุนโฮยิ้มกว้างดีใจอย่างลืมตัวเมื่อรับรู้ความจริงของคนตัวเล็กที่เขาไม่เคยคิด ไม่ใช่สิต้องเรียกว่าไม่กล้าคิดกับเธอเกินพี่น้อง ทั้งๆที่ใจของเขาก้าวล้ำเส้นกั้นขอบเขตของความเป็นพี่น้องมานานแล้ว

 

จะโทรหาก็รีบโทรซะ เดี๋ยวทางนั้นเขาจะไม่ว่างแล้วเราก็จะไม่ว่างเหมือนกัน อีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่ห้องซ้อมนะพี่ชาย

 

ชางมินเดินผ่านมาแตะที่ไหล่กว้างของเขาเบาแล้วเดินเลยไป ยุนโฮมองตามหลังน้องชายสุดแสบพลางนึกขอบคุณชางมินอยู่ในใจที่กระตุ้นให้เขาเปิดเผยความรู้สึกออกมา มือหนากดโทรออกเพื่อหาปลายทางที่อยู่อีกประเทศหนึ่งแล้วรอสายอย่างมีความสุข



อาทิตย์ถัดมา วันนี้เป็นวันแรกสำหรับการกลับคืนสู่วงการของพวกเขา และเวทีแรกสำหรับการคัมแบคสเตจก็คือ Music bank สองหนุ่มกำลังเตรียมตัวกันอยู่ในห้องพักด้านหลังเวที

 

เป็นไงบ้างคะหนุ่มๆ ตื่นเต้นกันละสิ พี่ช่างแต่งหน้าที่เป็นสาวประเภทสองเอ่ยถามพลางใช้ฟองน้ำคอยซับเหงื่อให้กับชางมินสลับกับมองไปยังอีกหนุ่มที่นั่งกดโทรศัพท์ในมืออย่างตั้งใจ

 

ก็นิดหน่อยนะฮะพี่ ชายหนุ่มเอ่ยตอบพลางปรายตามองหนุ่มรุ่นพี่ที่แต่งตัวเสร็จแล้วและกำลังง่วนอยู่กับโทรศัพท์มือถือ ไม่เหมือนพี่ยุนโฮหรอกฮะทั้งตื่นเต้น ทั้งว้าวุ่นใจ

 

ชายหนุ่มที่ถูกพาดพิงถึงเงยหน้าขึ้นมามองน้องชายร่วมวงอย่างเคืองๆก่อนจะหันกลับไปสนใจโทรศัพท์ในมือของเขาต่อ

 

พักนี้ดูน้องยุนติดโทรศัพท์จังเลยนะฮะ พี่คนเดิมกระซิบถามชางมินอีกครั้ง ชายหนุ่มยิ้มแล้วก็พยักหน้าตอบเฉยๆ ไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาทำเอาคนอยากรู้อยากเห็นต้องถอนหายใจอย่างเซ็งๆแล้วก็เดินงอนตุ๊บป่องออกจากห้องไป

 

สงสัยจะถูกส่งมาสอดแนมเรื่องพี่กับยุนน้อยละมั้ง หนุ่มรุ่นน้องเอ่ยขึ้นมาเบาๆเมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกันตามลำพัง ยุนโฮละสายตาจากโทรศัพท์ในมือหันมายิ้มให้คนเป็นน้องก่อนจะเอ่ยถามเรื่องที่เขากังวลใจ

 

นายว่าวันนี้จะเป็นยังไงบ้าง

 

พี่หมายถึงเรื่องอะไรล่ะฮะ เรื่องที่พวกเราคัมแบคหรือว่าเรื่องของพี่กับยัยเหม่ง

 

ก็ ก็ทั้งสองเรื่องเพราะทั้งสองเรื่องที่ว่าสำหรับเขาแล้วมันสำคัญพอๆกัน ทั้งงานเพลงที่เขารักกับไอดอลสาวรุ่นน้องที่เพิ่งจะเปิดเผยความในใจต่อกัน

 

จะว่าไปมันก็ต้องลุ้นเหมือนกันทั้งสองเรื่องน่ะแหละฮะพี่

 

สองหนุ่มมองตากันก่อนจะยิ้มให้กำลังใจซึ่งกันและกัน สองมือหนายื่นมาเกาะกุมกันราวกับจะส่งผ่านพลังไปให้กันและกัน

 

ติ้ด ติ้ด ติ้ด

 

เสียงเตือนข้อความเข้าดังขึ้นจากโทรศัพท์เครื่องหรูของหนุ่มรุ่นพี่ทำให้เกิดรอยยิ้มล้อเลียนบนใบหน้าของหนุ่มรุ่นน้อง ยุนโฮก้าวยาวๆไปคว้ามันขึ้นมากดดู ข้อความที่ส่งมาจากคนที่อยู่อีกประเทศทำให้เขาไม่สามารถจะหุบยิ้มลงได้

 

My yunho oppa Fighting!!!

From Your yoona dongseng

 

โอ้โห มายยุนโฮ ยัวร์ยุนอาเลยเหรอเนี่ย ชางมินชะโงกหน้ามามองดูพลางเอ่ยแซว แต่ดูเหมือนยุนโฮจะไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว เขาได้แต่ยิ้มกว้างกับข้อความที่ได้รับ เขาชอบให้ยุนอาเรียกเขาและแทนตัวเองแบบนี้

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

ทีมงานโผล่หน้าเข้ามาบอกคิวกับพวกเขา สองหนุ่มหันมาพยักหน้าให้กันก่อนจะเดินออกไปเตรียมความพร้อมด้านหน้า



MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com




เสียงปรบมือจากบรรดาทีมงานตลอดข้างทางที่พวกเขาเดินผ่านทำเอาสองหนุ่มยิ้มแก้มปริ ถึงแม้ว่าการหวนคืนเวทีในครั้งแรกนี้ พวกเขาจะไม่ได้เป็นผู้ชนะ แต่ผลตอบรับจากเหล่าแฟนเพลงก็พอทำให้พวกเขาชื่นใจไม่น้อย

 

ขอบคุณครับ สองหนุ่มเอ่ยขอบคุณพร้อมๆกันพลางโค้งคำนับให้เหล่าทีมงานทั้งหลายอย่างซึ้งใจ

 

โล่งใจจังเลยนะพี่ว่าไม๊ ชางมินเอ่ยถามคนเป็นพี่ระหว่างที่พวกเขากำลังนั่งรถเพื่อกลับไปยังหอพัก เพราะพรุ่งนี้พวกเขามีงานรออยู่เต็มเอี๊ยด

 

อืมม ค่อยยังชั่วหน่อย ยุนโฮเอ่ยตอบในขณะที่มือเขายังคงกดส่งข้อความไปให้คนที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร

 

พี่เห็นป้ายนั่นรึเปล่า

 

ยุนโฮยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าตอบรับเมื่อนึกถึงป้ายผ้าอันนั้นที่แฟนคลับทำขึ้นเพื่อบ่งบอกให้รู้ว่าพวกเขาสนับสนุนความรักของชายหนุ่มด้วย

 

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนกล้าเอาหน้ากากรูปยัยเหม่งยุนอามาใส่ แต่ผมว่าก็น่ารักดีนะ ชางมินยิ้มขำๆเมื่อนึกถึงภาพนั้น แล้วพี่เล่าให้ยุนน้อยฟังรึยังล่ะ

 

ยังเลยอ่ะ ตอนนี้สาวๆเค้ากำลังซ้อมกันอยู่ อีกเดี๋ยวซ้อมเสร็จก็คงโทรมาเองล่ะ

 

ยัยเหม่งต้องดีใจแน่ๆเลยถ้ารู้ว่าไม่โดนแอนตี้น่ะยุนโฮพยักหน้าเห็นด้วยกับรุ่นน้องหนุ่มพลางคิดถึงหน้าของหญิงสาวที่เขารัก ถ้ายุนอารู้เรื่องนี้คงยิ้มปากกว้างอย่างที่เธอชอบทำแน่นอน

 

 

 

ยุนโฮกำลังนอนพักสายตาอยู่บนโซฟาในห้องพัก หลายวันที่ผ่านมาพวกเขามีงานไม่เว้นว่าง เพิ่งจะมีวันว่างก็วันนี้แหละ เขากะว่าจะนอนพักข้ามวันข้ามคืนให้สะใจไปเลย แต่แล้วความตั้งใจของเขาก็ถูกขัดขวางเมื่อเจ้าชางมินเดินมานั่งลงบนโซฟาที่เขานอนอยู่

 

นายไม่เห็นเหรอไงว่าชั้นกำลังนอนอยู่น่ะชางมิน เสียงเย็นเฉียบจากคนที่ถูกรบกวนการนอนไม่สามารถทำอะไรชายหนุ่มผู้ก่อกวนได้ ชางมินหัวเราะขำเบาๆก่อนจะส่งไอแพดในมือให้รุ่นพี่หนุ่ม อะไร

 

ยุนโฮรับมาดูก็เห็นแฟนแคมของสาวๆที่สนามบิน เขาเหลือบมองดูวันเวลาแล้วก็ลุกขึ้นนั่งโดยอัตโนมัติ

 

ยัยเหม่งกำลังกลับมา พี่รู้รึเปล่า

 

ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาอย่างไม่แน่ใจ เขาจำไม่ได้ว่าเธอบอกเขาเอาไว้หรือเปล่า เพราะงานที่เยอะมากมายทำให้บางครั้งเขาก็เบลอลืมนู่นลืมนี่

 

ไม่คิดจะทำอะไรเซอร์ไพรส์ซะหน่อยเหรอ

 

ยุนโฮมองหน้าคนเจ้าแผนการที่ยิ้มกริ่มอยู่พลางคิดตามว่าเขาจะทำอะไรให้ยุนน้อยของเขาดีและเขาก็นึกออก ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินเข้าห้องไปแล้วกลับออกมาในชุดที่เตรียมไปข้างนอก

 

จะไปไหนฮะพี่

 

ชางมินเอ่ยถาม ยุนโฮหันกลับมาตอบแล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่อยู่รอให้คนเจ้าปัญหาถามต่อ

 

ไปรับแฟน




 


ยุนโฮที่ขึ้นมานั่งประจำที่คนขับแล้วลืมคิดไปว่าเขาจะทำอะไรอีกดีนอกจากขับรถไปรับหญิงสาวที่สนามบิน ชายหนุ่มคิดแล้วคิดอีกก็คิดไม่ออก เขาจึงตัดสินใจขับรถออกมาก่อน ระหว่างทางนักร้องหนุ่มขับรถผ่านห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ทำให้เขานึกถึงละครที่เขาเคยเล่น ถ้าจะยืมเอามุกนั้นมาใช้ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง มือหนาสาวพวงมาลัยเพื่อกลับรถในทันที

 

เมื่อจอดรถเสร็จยุนโฮเดินเข้ามายังภายในห้าง เขาตรงดิ่งไปยังแผนกเครื่องประดับทันที พนักงานขายสาวๆที่จำเขาได้ต่างมองและก็ส่งยิ้มให้เขา บางคนก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเขาเอาไว้ ชายหนุ่มทำได้เพียงส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่สายตาก็คอยสอดส่องหาของขวัญที่คิดว่าน่าจะเหมาะกับยุนน้อยของเขา ร่างสูงนึกขึ้นได้ว่าเขากับเธอยังไม่เคยมีของที่เป็นตัวแทนของกันและกันเลย

 

สวัสดีค่ะคุณยุนโฮ

 

เสียงหวานๆที่เอ่ยทักขึ้นมาทำให้เขาต้องหันไปมอง พนักงานขายเครื่องประดับเล็กๆน้อยๆที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ยืนยิ้มให้เขาอยู่ เขาจึงสาวเท้าเข้าไปใกล้พลางกวาดตามองเครื่องประดับในตู้นั้นอย่างสนใจ

 

หาของขวัญให้น้องยุนอาอยู่เหรอคะ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตากับคนถามที่ยังยิ้มให้เขาอยู่ก่อนจะพยักหน้าตอบรับนิดๆ

 

พนักงานสาวคนนั้นหันหลังไปเปิดตู้ทางด้านหลังที่เป็นเหมือนตู้เซฟก่อนจะหยิบกล่องกำมะหยี่เล็กๆออกมาวางไว้ตรงหน้านักร้องหนุ่ม

 

ยุนโฮค่อยๆเปิดกล่องออกดู ปรากฎว่าเป็นแหวนคู่ที่ทำจากทองคำขาววงเล็กๆที่แม้จะไม่ได้ดูหรูจนเว่อร์ แต่ดูดี มีคุณค่าสมกับราคาของมัน

 

ชั้นคิดว่ามันคงจะเหมาะถ้าได้ไปอยู่บนเรียวนิ้วของพวกคุณทั้งสองคน เธอยิ้มให้เขาอีกครั้ง เพราะมันพิเศษตรงที่แหวนแบบนี้มันมีเพียงแค่สองวงเท่านั้น รับรองว่าไม่มีใครใส่เหมือนพวกคุณจนเอาไปจับคู่กับคนอื่นได้แน่นอนค่ะ

 

ยุนโฮหัวเราะขำเบาๆกับการนำเสนอของพนักงานขายก่อนจะตกลงใจซื้อมันตามคำแนะนำของเธอ มือหนายื่นบัตรเครดิตให้ พลันปลายสายตาเหลือบไปเห็นสร้อยคอเส้นเล็กๆรูปหัวใจที่เขาสะดุดตา

 

ผมขอดูสร้อยนั่นด้วยได้ไม๊

 

พนักงานสาวพยักหน้าแล้วยิ้มก่อนจะหยิบมันขึ้นมายื่นให้เขา ยุนโฮมองดูสร้อยเส้นเล็กสลับกับแหวนคู่ไปมา

 

ถ้าคุณยุนโฮซื้อสร้อยเส้นนี้ไปด้วยก็จะเหมือนกับในละครที่คุณเล่นเลยนะคะเนี่ย พนักงานสาวเอ่ยแซวเขาอย่างเป็นกันเอง จนชายหนุ่มต้องหัวเราะตามก่อนจะตัดสินใจซื้อมันไปด้วยจริงๆ

 

นี่ค่ะ พนักงานสาวยื่นถุงที่ใส่ของให้เขา ขอให้รักกันนานๆนะคะ คุณกับน้องยุนอาเหมาะสมกันมากเลย ชั้นจะคอยเอาใจช่วยนะคะหญิงสาวเอ่ยอวยพรให้เขาก่อนจะโค้งขอบคุณที่เขาอุดหนุนสินค้าของร้าน

 

ขอบคุณครับ

 

ยุนโฮยิ้มรับคำอวยพรพร้อมกับเอ่ยขอบคุณเธอเช่นกัน เขายกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาเพื่อคำนวณเวลาก่อนจะรีบวิ่งกลับไปที่รถแล้วขับออกไปอย่างเร็วโดยจุดหมายปลายทางของเขาอยู่ที่สนามบินนานาชาติอินชอน

 

ชางมิน นายพอจะรู้ไม๊ว่าพวกสาวๆจะมาถึงกี่โมง ชายหนุ่มโทรหาน้องรักเพื่อถามข้อมูลอีกครั้ง

 

แล้วพี่อยู่ไหนล่ะตอนนี้

 

กำลังจะออกจากโซล

 

คงทันละมั้ง เพราะกว่าพวกนั้นจะได้ออกมาต้องผ่านอะไรอีกเยอะ คนเป็นน้องเอ่ยบอก ขับรถดีๆล่ะพี่

 

อืมม ขอบใจนะชายหนุ่มกดตัดสายแล้วเพิ่มความเร็วของรถขึ้นอีก เพราะเขาควรจะไปถึงก่อนเวลาเพื่อเตรียมตัวเตรียมใจ

 

 

 

 

เกาหลีที่รัก ชั้นกลับมาแล้ว เสียงใสแจ๋วของหญิงสาวร่างสูงเอ่ยบอกเมื่อพวกเธอทยอยกันเดินออกมาจากเกต

 

ดีใจออกนอกหน้าไปหน่อยรึเปล่าซูยอง ฮโยยอนเอ่ยแซวเพื่อนร่วมวงก่อนจะเดินไปกับซอฮยอนมักเน่ที่เป็นรูมเมทของเธอ

 

แหม อย่าบอกนะว่าพวกเธอไม่คิดถึงบ้าน

 

แน่นอนอยู่แล้วว่าพวกเธอคิดถึงบ้านกันแค่ไหน การใช้ชีวิตอยู่ในต่างแดนแล้วไม่เหมือนกับอยู่บ้านเกิดของตัวเองหรอก

 

นี่เหลือใครอีกเนี่ย ทิฟฟานี่ที่เป็นเหมือนเมเนเจอร์ประจำวงเอ่ยถามขึ้นพลางนับจำนวนสมาชิกปรากฎว่าหายไปสาม

 

ยูริ เจสสิก้าแล้วก็ยุนอา หายไปไหนเนี่ย

 

หายยกครอบครัวเลยนะเนี่ย เสียงแซวจากสาวร่างเล็กอารมณ์ดีอย่างซันนี่เรียกเสียงหัวเราะได้จากคนที่ยืนอยู่แถวๆนั้น

 

นั่นไงคะ มาโน้นแล้ว ซอฮยอนชี้ไปยังสามสาวที่เดินออกมาพร้อมกับถุงใส่ขนมที่คาดว่าคงไปเหมามาจากร้านปลอดภาษี

 

เร็วๆเข้า มาตรวจเอกสารเร็ว จะได้กลับไปพักผ่อนกัน

 

สามสาวเข้าแถวเพื่อเข้าตรวจเอกสารโดยมีน้องรองมักเน่อย่างยุนอาเป็นคนปิดท้าย และระหว่างที่ถึงคิวของหญิงสาว เสียงดังจากภายนอกแว่วเข้ามาให้ได้ยินกัน

 

เสียงเอะอะข้างนอกนั่น เค้ามีอะไรกันเหรอคะยุนอาเอ่ยถามเจ้าหน้าที่อย่างสงสัย พลางยื่นมือไปรับเอกสารคืนเก็บใส่กระเป๋า

 

น้องยุนอาต้องออกไปดูเองค่ะ เจ้าหน้าที่ยิ้มให้เธออย่างมีเลศนัย

 

ไปเร็วยุนอา

 

เสียงเตือนจากบรรดาพี่สาวทำให้ยุนอาต้องรีบสาวเท้าเดินตามออกไป ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อภาพที่เธอเห็นข้างหน้าคือนักร้องหนุ่มรุ่นพี่ยืนถือช่อดอกไม้รออยู่หน้าประตู เขายืนอยู่ตรงกลางโดยมีผู้คนยืนดูอยู่ห่างๆรวมไปถึงพวกพี่ๆน้องๆร่วมวงของเธอด้วย

 

วี้ดวิ้ว คนมีแฟนมารับนี่ น่าอิจฉาจัง เสียงแซวจากสาวร่างสูงคนเดิมทำให้ใบหน้าสวยหวานแดงระเรื่อไม่ต่างกับชายหนุ่มที่ยืนเขินอยู่

 

ยุนอาก้าวเข้าไปใกล้ก่อนจะหยุดห่างไม่ถึงเมตร ยุนโฮยิ้มกว้างให้พร้อมกับเอ่ยขึ้นมาเบาๆ

 

ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับผม

 

ช่อดอกไม้สีหวานถูกยื่นมาให้ตรงหน้า มือบางยื่นออกไปรับมาถือไว้ก่อนจะโผเข้าหาคนที่ยืนอ้าแขนรอรับเธอเข้าสู่อ้อมกอดของเขา

 

คิดถึงจังเลย คำสั้นที่ชายหนุ่มกระซิบที่ข้างหูของเธอก่อนจะจับร่างบางขึ้นหมุนเป็นวงกลมท่ามกลางเสียงปรบมือจากผู้คนที่ล้อมรอบพวกเขาอยู่

 

ยุนก็คิดถึงพี่ค่ะ ยุนอาเอ่ยบอกเขาเบาๆหลังจากเขาวางเธอลง ยุนโฮยิ้มไม่หุบ

 

นี่ ยุนไว้กลับไปเจอกันที่หอนะ พี่ยุนโฮคะฝากน้องสาวของเราด้วยนะ ลีดเดอร์ตัวเล็กเอ่ยตัดบทก่อนจะต้อนคนอื่นๆออกไปขึ้นรถตู้เพื่อกลับที่พัก ยุนโฮจึงจูงมือบางเดินไปที่รถของเขา

 

 

 

 

ยุนอายืนมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก หนุ่มรุ่นพี่พาเธอมาที่นี่อีกครั้งโดยให้เหตุผลว่ามันเป็นที่ที่มีความทรงจำที่แสนหวาน แขนแกร่งโอบร่างบางเอาไว้พลางวางคางมนลงบนไหล่เล็ก แก้มเนียนหันมาชนกับปลายจมูกของเขาอย่างเหมาะเจาะทำให้เกิดรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของเขา

 

พี่ยุนใหญ่บอกว่ามีอะไรจะคุยกับยุนเหรอคะหญิงสาวเอ่ยทวงถามถึงสิ่งที่เขาบอกเธอเอาไว้ ยุนโฮปล่อยมือที่โอบกอดเธอเพื่อหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง

 

หลับตาก่อนสิคะคนดี

 

เอ๊ะ ยุนอาร้องขึ้นด้วยความแปลกใจก่อนจะหลับตาลงตามที่เขาบอก แล้วรับรู้สัมผัสเย็นๆของโลหะที่ถูกสวมไว้รอบลำคอระหง ก่อนจะรู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆที่รินรดอยู่พร้อมๆกับความร้อนจากริมฝีปากหนาที่ประทับลงบนต้นคอ ดวงหน้าเรียวแดงจัดเพราะความเขินอาย

 

หัวใจของพี่อยู่ที่ยุนน้อยแล้วรู้ไม๊

 

มือบางยกมือขึ้นลูบคลำที่จี้รูปหัวใจเล็กๆแล้วยิ้มกว้างรับคำเขา ขอบคุณนะคะ

 

ยังค่ะ ยังไม่หมด

 

พะ พี่ยุนโฮ

 

ยุนอาหน้าเหรอหราเมื่อรุ่นพี่หนุ่มนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าพร้อมกับยื่นมือมาขอมือจากเธอ หญิงสาวยิ้มหวานพลางวางมือของเธอลงบนมือหนา ก่อนจะตาโตเมื่อแหวนวงเล็กถูกสวมลงบนเรียวนิ้วของเธอแล้วจูบลงบนแหวนนั่นแล้วยื่นกล่องกำมะหยี่ที่มีแหวนอีกวงอยู่ให้ มือเรียวหยิบแหวนขึ้นมาสวมให้เขาอย่างบรรจงก่อนจะยกมือของเขาขึ้นมาจรดริมฝีปากบางตามอย่างเขาบ้างทำเอาหนุ่มหล่อยิ้มกว้าง แขนแกร่งคว้าร่างบางมากอดไว้อย่างแสนรัก

 

พี่รักยุนน้อยนะคะ

 

ยุนก็รักพี่ยุนค่ะ

 

 

 

 

กรี๊ดดดดด จบเหอะเนอะ หวานจนเลี่ยนเลยอ่ะว่าไม๊

แต่งเอง ยังรู้สึกเขินเอง พอเหอะเนอะ
แบบว่าชอบคู่นี้นะแต่ให้จิ้นแบบอีกคู่ก็ไม่ไหวอ่ะ

ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ






ผลงานอื่นๆ ของ nooping, ChoJiYoon

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

54 ความคิดเห็น

  1. #54 chareearn
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 21:30
    คู่นี้น่ารักอ่ะ เขินแทนยุนน้อยเลยอ่าา >//<
    #54
    0
  2. #53 aummania
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 12:48
     พี่ยุนใหญ่กับยุนน้อย
    กว่าจะยอมพูดออกมาได้ต้องให้ชางมินอะนะ
    #53
    0
  3. วันที่ 4 มกราคม 2555 / 17:10
    หวานโดนใจที่สุดของที่สุดเลยค่ะพี่ปิง

    ชอบคู่นี้มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เมนรักทั้งคู่เลย  คู่ยุนยุนหาอ่านยากค่ะ

    พี่ปิงแต่งให้อ่านแบบนี้ โคตรๆๆๆชอบเลย

    หวานสุดๆ  อ่านไปยิ้มไปแบบหุบไม่ลงเลยทีเดียว

    น่ารักสุโค่ย   กดไลค์ล้านๆๆครั้งค่ะ

    พี่ปิงเก่งมากๆๆ ^^
    #52
    0
  4. #51 yeonah
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 19:54
     อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย หวานๆๆ
    ยุนยุน
    #51
    0
  5. วันที่ 27 กันยายน 2554 / 15:06
    กรี๊ดดดดดด ยุนยุนหวานเลี่ยนมากมาย>/////<
    อ่านไปยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว 55
    #50
    0
  6. #49 handongju
    วันที่ 27 สิงหาคม 2554 / 20:06
    หมดกันแน่นอนคราวนี้

    เลือดหมดตัวแน่เรา

    ก้อจะไม่ให้หมดได้ไงหล่ะ

    หวานกันซะขนาดนั้น

    อิอิอิอิอิอิ


    #49
    0
  7. #48 nooyoonie
    วันที่ 24 สิงหาคม 2554 / 21:31
    น่าลั๊กกกกกอ่ะ น่ารัก ได้อีกกกกก ชอบบบบบบโว้ยยยยย
    #48
    0
  8. วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 20:29
    กรี๊ดดดด พี่ยุนใหญ่ทำเราแทบบ้าา >///<
    น่ารักมากกก เขิน เขิน ;))
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะค้าา รักไรเตอร์ ><
    รอติดตามเรื่องต่อๆไปค่ะ ;D
    #47
    0
  9. #46 yoonayun
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 20:14
    หวานมากกกกกกกกกกกกกกก

    รักคู่ยุนยุนจัง ^^
    #46
    0
  10. #45 jukaree
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 19:22
    จบก็ได้ค่ะๆ หวานจนหุบยิ้มไม่ได้เลยอ่า

    ปรบมือ!!!!  ชอบยุนยุนจัง >\\\\<
    #45
    0
  11. วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 18:50
     โรแมนติกไปแล้ววววว >< 
    #44
    0
  12. วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 18:06
    กรี๊ดดดดดดดดดดด
    หวานมากกกกกกก
    พี่ยุนใหญ่ทำรีดเดอร์ยิ้มแก้มแตก เขินแทนยุน
    โรแมนติคที่สุด ยิ่งที่สนามบินถ้าเรื่องจริงป่านนี้คลิปและรูปว่อนไป 3 โลกแล้วแน่ๆ

    สู้ๆนะค่ะ แล้วจะคอยติดตามต่อไป
    #43
    0
  13. #42 handongju
    วันที่ 22 สิงหาคม 2554 / 21:11
    หวานกันจังเลยนะทั้งคู่ ยุนใหญ่ก้อหล่อ ยุนน้อยก้อน่ารัก หวานๆกันทั้งสองคนจริงๆๆ
    #42
    0
  14. #41 5713
    วันที่ 22 สิงหาคม 2554 / 20:33
    มายยุนยัวร์ยุน
    กรี๊ดๆ น่ารัก ><
    #41
    0
  15. วันที่ 22 สิงหาคม 2554 / 20:12
    กรี๊ดด น่ารัก >///< มาย ยัวร์ กันเลยหรอ ~
    รอติดตามค่ะ ว่าพี่ยุนใหญ่จะเซอร์ไพรส์ยังไงน้าา
    #40
    0
  16. วันที่ 22 สิงหาคม 2554 / 17:49
     อ๊ายยยย มายยุนโฮ ยัวร์ยุนอา -..-
    #39
    0
  17. วันที่ 22 สิงหาคม 2554 / 17:06
     
    หวานกันจริงๆด้วยแหละ :)

    ชอบคำพูดท่านประธานทีหล้งอย่าแรงกว่านี้ 555+..

    /รักท่านประธานเรื่องนี้จริงๆ

    ปล.หวานน่ารักมากคู่นี้ XD
    #38
    0
  18. วันที่ 22 สิงหาคม 2554 / 16:57
    พี่ยุนหน้าบานแล้ว คิคิ
    น้องยุนจะได้เซอร์ไพรส์อะไรจากพี่ยุนกันน้า
    ไปรับแฟน กรี๊ดดดดดด พี่ยุนน่ารักอย่างนี้น้องยุนรักตายเลย

    มาต่อไวไวนะค่ะ  สู้ๆ


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 สิงหาคม 2554 / 19:08
    #37
    0
  19. วันที่ 18 สิงหาคม 2554 / 20:36
     
    #36
    0
  20. #35 oon-k
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 11:05
     ยุนใหญ่ กับ ยุนน้อย น่ารักจังเลย :))))
     
    ชางกับริ ก็น่ารัก 

    ติดตามอยู่นนะคะ :D
    #35
    0
  21. วันที่ 30 กรกฎาคม 2554 / 22:45
    ยุนยุนหวานมาก

    มารอลุ้นด้วยคนนะคะ

    ว่าจะหวานได้อีกแค่ไหน

    อิอิ
    #34
    0
  22. #33 jukaree
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 22:18
    เย่ๆๆ ท่านประธานน่ารักจริงๆ นี่ถ้าท่านประธานไม่ปลื้มเรื่องคงอีกยาวแน่
    ยุนยุน จะหวานตอนจบกันยังไงนะ หวังสูงมากค่ะขอบอก!!
    แล้วไรท์จะปล่อยมินalone ไปอย่างนี้รึปล่าวหว่า
    ตั้งตารออ่านต่อเลยค่ะ สู้ๆ
    #33
    0
  23. วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 13:28
    กรี๊ดดดดด >///<
    ท่านประธานสุดยอด ใจดีได้อีก!!
    ยุนใหญ่น่ารักอ่ะๆ
    บินไปหายุนเลยดีกว่านะ 55
    รอติดตามค่ะๆ
    #32
    0
  24. วันที่ 28 กรกฎาคม 2554 / 22:16
     รออ่านค๊าาา ไรเตอร์ ><
    #31
    0
  25. วันที่ 28 กรกฎาคม 2554 / 20:32
    ท่านประธานสุดยอดเลยคร้า.....หุหุ
    ไม่ห้ามแต่ขออย่าแรง 55555+++
    พี่ยุนใหญ่คงอยากมีปีกแล้วบินไปหามากกว่ามั้ง
    นั้นสิ ความรักของพี่ยุนกับน้องยุนจะเป็นยังไงต่อไป
    แฮปปี้ๆ มีลูกมีหลายด้วยกัน (รีดเดอร์เพ้อ)

    มาต่อไวไวนะค่ะ  สู้ๆ
    #30
    0