MAY BE YOUR KISS | BeeCris [Girl love]

ตอนที่ 5 : Episode 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    16 ธ.ค. 58

Episode 5;


------------------------------------------------------------ 


เมื่อสัปดาห์ที่แล้วในมาสเตอร์คลาส เด็กที่เธอเคยดูถูกว่าหน้าบ้านๆชนะในการเรียนการสอน หากกระนั้นทีมของพี่ลูกเกดกลับคว้าชัยแคมเปญในรายการเรียลลิตี้ที่เธอกำลังถ่ายทำอยู่ไปได้ เป็นครั้งแรกที่น้ำทิพย์ต้องส่งลูกทีมเข้าไปในห้องคัดออก มันเป็นความกดดันที่ทำให้เธอแทบหลั่งน้ำตา และผลที่ออกมา คือคนที่เธอได้ส่งเข้าไปไม่ได้กลับมาหาเธอ

            น้ำทิพย์ค่อนข้างผิดหวัง เสียใจ ที่ทำให้เด็กของตัวเองหมดโอกาสที่จะอยู่ในเกมต่อ แม้พวกเธอทั้งสามคนจะเป็นมืออาชีพที่สามารถแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันได้อย่างสิ้นเชิง แต่ความรู้สึกที่เคยเสียไปก็ไม่อาจเรียกมันกลับคืนมาได้ เหมือนน้ำตาที่ไม่อาจไหลย้อนคืนเช่นกัน
            “บี
            คนถูกกระชากออกจากความคิดเลิกคิ้วถามเมื่อหันไปหาเจ้าของเสียง ศิรินกำลังหัวเราะอย่างอารมณ์ดีด้วยรอยยิ้มที่ทำเอาดวงตาชั้นเดียวของหล่อนภายใต้อายไลน์เนอร์หนาโค้งหายไปอย่างน่าอัศจรรย์
            “เหม่อเชียว คิดถึงใครอยู่รึไง?”
            ถ้าบอกว่าคิดถึงคนถามอยู่ เธอจะถูกมองว่าบ้าไหม?
            ในเมื่อเรานั่งห่างกันแค่ทิ้งตัวไปก็ซบลงที่ไหล่ เธอเบะปากไม่ได้ตอบ ส่วนคนถามก็ไม่เซ้าซี้อะไรต่อ หันไปเม้าท์กับรุ่นพี่ลูกเกดที่กำลังออกท่าออกทางเลียนแบบผู้สมัครเป็นนางงามเพื่อเล่นในละครที่หล่อนได้ถูกเชิญไปเป็นกรรมการในการคัดเลือกประกอบคำพูดเพื่อให้เธอกับหล่อนได้เห็นภาพมากขึ้น

สงสัยที่ศิรินอารมณ์ดีขนาดนี้ เป็นเพราะเมื่อวานลูกทีมตัวเองชนะมาสเตอร์อีกแล้วกระมัง
            อันที่จริง เธอไม่ควรมานั่งอยู่ตรงนี้ น้ำทิพย์เป็นพวกรักสันโดษ เวลาทำงาน ถ้าไม่อ่านบทเงียบๆ ก็จะนั่งทำสมาธิเรียกตัวละครที่เธอต้องสวมบทเข้ามาสิงร่างแต่นี่เป็นเรียลลิตี้ไม่มีสคริป แม้จะมีบ้างที่ถูกบรีฟว่ารายการมันควรจะไปในทิศทางไหน แต่พอกล้องเริ่มบันทึกภาพ ทุกอย่างก็เป็นไปในแบบของมันโดยที่ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า

เมนเทอร์ทั้งสองดูผ่อนคล้าย คงมีแต่เธอคนเดียวกระมังที่กำลังคิดแก้เกมจนหัวปั่นระหว่างรอเด็กๆบรีฟแคมเปญในวันนี้ อาจเพราะน้ำทิพย์พาลูกทีมชนะมาแล้วถึงสองครั้ง (ถ้าไม่รวมในซีซันก่อนที่เธอถูกรับเชิญมาเป็นสเปเชียลเมนเทอร์ให้กับทีมของเพื่อนนักแสดง) และเธอไม่ต้องการจะส่งใครเข้าห้องบ้าๆนั่นอีกนอกจากตัวเธอเองที่ควรไปนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้นแล้วดูแฟ้มของสองทีมที่ส่งเข้ามา เธอเป็นคนเต็มที่และจริงจังกับสิ่งที่ลงมือทำอยู่แล้ว เพราะวันนี้อัดรายการ ความทะเยอทะยานอยากเอาชนะมันก็เข้ามาสิงร่างแบบไม่ต้องเสียเวลาเรียกหาเลยแม้แต่นิดเดียว

เมนเทอร์เข้าหาลูกทีมได้แล้วครับทีมงานเข้ามาบอก

พี่ลูกเกดที่กำลังขำก๊ากเบรกเสียงตัวเองแทบไม่ทัน ศิรินเองก็กำลังนวดแก้มที่ขึ้นเป็นลูกเพราะเสียงหัวเราะ พวกเธอลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง

น้ำทิพย์มาในชุดเดรสสีขาวดำทับด้วยผ้าซีทรูผ่าหลังยาวปิดทับจนถึงข้อเท้า ดูเหมือนนักธุรกิจสุดเซ็กซี่ศิรินวันนี้ สวมเดรสกางเกงขาสั้นสีดำผ่าอก มีซีทรูลูกไม้บริเวณเอวคอดและทับด้วยสูทสีเดียวกัน ให้ลุคบอสสาวแฝงความเซ็กซี่ ส่วนพี่ลูกเกดเองก็สวมเดรสสีกรมท่าแบบผู้ใหญ่

อืมม สาบานได้ว่าไม่ได้นัดกันใส่

แต่หยิบชุดออกจากตู้มาในธีมสีใกล้เคียงกันแบบนี้

มันแปลกว่าใจเราตรงกันรึเปล่านะ

ทีมแรกที่จะถ่ายในวันนี้เป็นทีมของพี่ลูกเกด เด็กๆทยอยเดินเข้ามาในฉากที่เป็นเตียงนอนขนาดคิงไซส์น้ำทิพย์ถึงกับผงะเมื่อหันไปเห็นผู้ชายสองคนในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวก้าวเข้ามาในฉาก นั่นคือพร็อพทั้งสองในวันนี้ แต่ดูเหมือนเด็กๆทั้งห้าที่ยืนอยู่หน้าเตียงนอนจะไม่ตกใจเท่าไหร่ อาจจะรู้และเตรียมใจมาก่อนหน้านี้ด้วยการคาดคะเนของพี่ลูกเกดที่เป็นเมนเทอร์ในซีซันก่อนแล้วก็ได้

ด้านศิรินดูโล่งใจที่พร็อพของวันนี้ไม่ใช่สัตว์เหมือนอย่างที่อัดกันในแทปแรก แต่เกือบช็อคเมื่อได้ยินช่างกล้องที่รู้จักกันดีสั่งให้ผู้ชายสองคนนั้นถอดทุกอย่างในสภาพกึ่งนู๊ดโดยมีผ้าห่มปิดลำตัวช่วงล่าง แม้แต่น้ำทิพย์ที่นั่งอยู่ข้างๆยังอุทานออกมาว่าจนปัญญาคิดอะไรไม่ออกหลังจากสิบนาทีที่ให้เด็กๆคิดท่าทางกันเอาเอง ก็ถึงเวลาที่รุ่นพี่นางแบบจะลุกออกไปจัดการและโค้ชให้ ศิรินเฝ้ามองและเรียนรู้การสอนของพี่ลูกเกด เสียงชัตเตอร์ดังขึ้น เสี้ยววินาทีต่อจากนั้นภาพก็ปรากฏบนหน้าจอใหญ่ตรงหน้าเธอกับน้ำทิพย์ คนอายุน้อยกว่าวิจารณ์ขึ้นมาทันที และศิรินก็ขยายความว่าจุดเด่นในภาพที่อีกฝ่ายทักขึ้นนั้นเป็นลูกรักของพี่ลูกเกด

น้ำทิพย์ไม่ได้เถียงเรื่องนั้น เธอเห็นด้วยกับเรื่องที่ศิรินพูด และรู้สึกในสิ่งที่คนตัวเล็กยังไม่รู้ตัว

มันเหมือนเป็นการปาลูกบอลใส่กำแพง

อย่าว่าแต่พี่ลูกเกดมีลูกรักเป็นของตัวเองเลยศิรินเองก็มีและเหมือนเนื้อเรื่องที่ดำเนินซ้ำกัน หล่อนว่าหล่อนสงสาร เห็นใจเด็กคนนั้นที่หล่อนชอบแต่ไม่เป็นที่ถูกตาต้องใจของพี่ลูกเกดเท่าที่ควรน้ำทิพย์เองก็เริ่มจะสงสาร เด็กที่มีความสามารถ ความพยายาม ความตั้งใจที่มากกว่า และศรัทธาในตัวของศิรินอย่างไม่มีขอกังขา ทว่าไม่เป็นลูกรักของศิรินเหมือนกัน

ทีมต่อมาเป็นทีมของศิริน

น้ำทิพย์ชื่นชมในการบรีฟเพื่อนของเด็กที่เธอยังคงมองว่าธรรมดา ถึงแม้มันจะดูวุ่นวายไปหน่อยแต่ก็เพราะว่าพวกหล่อนยังไม่มีประสบการณ์ และเรื่องนี้ทำให้ศิรินเริ่มจะหงุดหงิด การบรีฟของคนตัวเล็กทำให้เด็กเครียด ทุกอย่างดูแข็งเพราะไม่เป็นธรรมชาติและความมั่นใจที่หายไปจนเกือบหมดน้ำทิพย์อยากจะเตือนหล่อนอยู่เหมือนกันนะ แต่ทว่าตอนนี้มันเป็นเวลาของเกมแล้ว เธอทำได้แค่แอบลุ้นให้ทุกอย่างมันดีขึ้น และเก็บข้อมูลเพื่อไปใช้กับทีมของตัวเอง

ศิรินดุลูกทีมหนึ่งในสามก่อนจะมาทิ้งกายนั่งข้างพี่ลูกเกด หล่อนบ่นด้วยสีหน้าบึ้งตึงไม่สบอารมณ์แต่น้ำทิพย์ได้ยินไม่ชัดนัก เธอเลยเอนกายผ่านพี่ลูกเกดไปถามอีกครั้ง คำพูดร้ายกาจที่ได้ยินได้ฟังนั้นทำเอาเธออึ้งทีเดียว

บ้า มันเก่งนะ

น้ำทิพย์บอกคนอายุมากกว่าไปแบบนั้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความตกใจ นี่เป็นเทปที่ห้าแล้วที่เราได้มาอัด เธอเห็นพัฒนาการของเด็กคนนั้นมากที่สุดแล้วกระมังในทีมของหล่อน

หลังจากจบเซตของศิริน มีเวลาพักกองให้พวกเราราวสิบห้านาที ดูเหมือนคนอารมณ์ค้างจะยังไม่หายหงุดหงิด เธอยิ้มให้พิธีกรชายปิดท้ายการสนทนาก่อนจะเดินเข้าไปหา สะกิดแขนคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวขวาสุดให้ขยับไปนั่งตำแหน่งเดิมตรงกลางเหมือนอย่างในตอนแรก หญิงสาวเงยหน้ามองเธออย่างสนเท่ห์ แล้วยอมลุกแต่โดยดีแบบไม่ต้องให้เธอเอ่ยปากบอกซ้ำ น้ำทิพย์ทิ้งสะโพกนั่งลงทับที่คนตัวเล็ก ผ่อนลมหายใจยาวเหยียดให้อีกฝ่ายที่นั่งกอดอกตีหน้าตึงต้องหันมอง

เป็นอะไร?” ศิรินถาม

เป็นคนสวย

คนอารมณ์ขุ่นถึงกับตาโตที่ได้ยินหลงตัวเองอ่ะ

น้ำทิพย์หันไปยิ้มยียวนสนใจมาหลงบีด้วยอีกคนมั้ยล่ะ

ศิรินเม้มปากถลึงตาใส่คนที่หัวเราะออกมากับใบหน้าตลกๆของเธอ อารมณ์ที่ว่าแย่เมื่อกี้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ จู่ๆความรู้สึกประหลาดก็เข้ามาแทนที่ เธอผลักหัวไหล่ของคนสวยกวนประสาทที่ไม่รู้ไปอารมณ์ดีมากจากไหน ก่อนจะกอดอกสะบัดหน้าไปอีกทางหนีเสียงหัวเราะหวานๆและกลบสิ่งที่กำลังดังตึกตักของตัวเอง

เถียงสิว่าบีไม่สวยอ่ะ

คนถูกถามเหลือบมองคู่สนทนา น้ำทิพย์เท้ามือทั้งสองข้างไว้กับเก้าอี้ตัวที่หล่อนนั่ง ขายาวยังไขว้ห่าง แต่ลำตัวกับเอนเอียงมาหาเธอเหมือนพยายามจะมองหน้ากัน ไม่เพียงเท่านั้น! ยังทวงคำตอบเธอด้วยการเอาหัวไหล่ขยับมากระทบแขนกันเธออีก

ไม่ใช่ไม่อยากเถียงนะ

แค่ไม่มีหลักฐาน!

โอ๊ย!

ศิรินโวยวาย เมื่อคนอายุน้อยกว่ายังเซ้าซี้อยากได้คำตอบจากเธอไม่เลิก แล้วดู! ทำหน้าทำตามกรุ้มกริ่มแบบนี้ต้องการอะไรกับเธอ แล้วตัวเธอเองเนี่ยเป็นบ้าอะไร ทำไมต้องเขินหล่อนด้วยก็ไม่รู้!

สวยจนไม่มีอะไรจะเถียง พอใจยัง! -- ไม่คุยด้วยแล้ว

น้ำทิพย์ยิ้มกริบ ปั้นหน้าตกใจ ทว่ากลับไม่อาจซ้อนรอยยิ้มของตัวเองได้เลย

อ้าว ทำไมล่ะคะ -- คุยกับบีหน่อยนะนะนางแบบสาวเอนกายเข้าไปกระทบไหล่คนอายุมากกว่าที่กอดอกหันหน้าหนีไปทางอื่นนะคะคุยกับบีหน่อยนะ

สวยอย่างเดียวก็พอไหมล่ะ ทำไมต้องทำตัวน่ารักด้วย!

ไม่-คุยศิรินหันไปบอกแบบชัดถ้อยชัดคำด้วยใบหน้าที่พยายามสะกดกั้นรอยยิ้มอย่างสุดความสามารถจนรู้สึกเกร็งไปหมด

ใจร้ายอ่ะน้ำทิพย์ทำหน้างอ ยืดหลังตรงแล้วหันหนีอีกฝ่ายไปทางอื่น

ความเงียบของพวกเราสองคนทำให้เธออึดอัด บทสนทนาของพี่ลูกเกดกับพี่ใหญ่ตากล้องไม่ช่วยให้บรรยากาศตรงนี้ดีขึ้นเลยสักนิด ศิรินใช้หางตามองคนข้างๆ เวลาน้ำทิพย์ทำหน้านิ่งยอมรับนะว่ามันดูค่อนข้างดุ แต่เหมือนหล่อนจะรู้ตัวถึงได้พยายามยิ้มเยอะๆและทำตัวให้เฮฮา ถึงแม้ว่าจริงๆแล้วหล่อนจะเป็นคนที่พูดน้อยและจริงจังกับชีวิตก็ตาม

แล้วทำไมเธอถึงรู้เรื่องน้ำทิพย์ละเอียดขนาดนี้!

ศิรินรู้จักคนเยอะ ทั้งในและนอกวงการ เธอมักจะบอกว่าตัวเองสนิทกับคนนู้นคนนี้ ทั้งที่ความจริงเพื่อนสนิทของเธอที่สุดแบบรู้ไส้รู้พุงกันจนแทบไม่ต้องเอ่ยปากพูดอะไรมีเพียงหกคนในแก๊งนางฟ้า ที่เหลือก็คงเทียบได้กับคำนิยามว่าเพื่อนในความหมายของคนทั่วไป ตอนนี้ศิรินเลยรู้สึกเอะใจ ว่าทำไมตัวเองถึงดูจะรู้นิสัยของอีกฝ่ายดีนัก

บีเธอลองเรียกบีคะ

เงียบกริบ..

น้ำทิพย์ทำหูทวนลมจนเธอใจแป้ว ศิรินลงทุนลุกเพื่อขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้อีกฝ่าย กระแทกหัวไหล่เลียนแบบเจ้าตัวพลางเรียกชื่อครั้งก็แล้ว สองครั้งก็แล้ว จนเธอชักจะคิดไปเองแล้วนะว่าโดนงอนเข้าจริงๆ

บี คุยกับคริสหน่อยสินะนะ

ศิรินเข้าไปเขย่าหัวไหล่ เห็นดวงตาคมแลมามองแล้วก็ต้องยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ส่งตายิ้มจุดเด่นของความหมวยตัวเองไปให้พร้อมกับอวดฟันขาวๆเกือบครบทั้งสามสิบสองซี่ ออดอ้อนอยู่แบบนั้นได้ไม่นานคนเก๊กหลุดก็หัวเราะออกมา

ล้อเล่นหรอก ใครจะไปงอนกัน

อ้าว! แกล้งคริสเหรอ

เธอโวยวายทันทีที่อีกฝ่ายเฉลยแล้วหัวเราะยกใหญ่ ให้ต้องยกมือเตรียมจะฟัดสักสิบที ถ้าพี่ลูกเกดไม่เดินกลับเข้ามาแล้วเลิกคิ้วพร้อมฝีปากที่ยิ้มบางๆคล้ายกำลังจะถามว่าพวกเธอเล่นอะไรกันเสียก่อน

การถ่ายทำดำเนินต่อไป ทีมสุดท้ายคือทีมของน้ำทิพย์ เด็กๆดูคึกคักกันมากจนพี่ลูกเกดทักอย่างขบขันว่าเมนเทอร์คนสวยอัดกาแฟให้เด็กดื่มไปกี่แก้ว

เผลอแปปเดียวพิธีก่อนเริ่มนับเวลาถอยหลัง คนอารมณ์ดีที่กำลังกอดอกยิ้มๆอยู่นั้นเอนกายเข้าไปชนให้ฝ่ายที่ต้องเข้าไปโค้ชเด็กลุกขึ้น ปากก็พึมพำบอกให้ออกไปเลย ทั้งที่ชายหนุ่มเพิ่งนับสามเท่านั้น

ดูศิรินจะใจร้อนกว่าน้ำทิพย์เสียอีกแฮะ

สาวหมวยตัวเล็กหัวเราะทันที่เมื่อคนอายุน้อยกว่าสลัดรองเท้าแล้วเข้าไปบรีฟลูกทีมตัวเองด้วยท่าทางที่ผ่อนคลายสุดๆ แต่ตอนที่น้ำทิพย์เข้าไปแสดงตัวอย่างให้เด็กๆดูด้วยท่าทางสุดเซ็กซี่กับนายแบบนั้น

ทำไมศิรินถึงเผลอกลั้นหายใจก็ไม่รู้

 

ผลการตัดสินหลังแคมเปญเมื่อวานนี้ ทีมพี่ลูกเกดยังคงไม่ยอมคืนชัยชนะให้แก่น้ำทิพย์ แต่คนที่น่าเป็นห่วงที่สุดเห็นจะเป็นศิรินที่ยังไม่ได้สัมผัสมันเลยสักครั้ง สี่สัปดาห์แล้วที่หล่อนจำต้องเลือกใครสักคนเข้าไปในห้องดำ ไม่ต้องถามก็รับรู้ได้จากน้ำตา ว่าหล่อนหมดแล้วซึ่งกำลังใจ

            แม้น้ำทิพย์จะเห็นใจ แต่อย่างไรอนาคตของลูกทีมเธอสำคัญกว่า

            ครั้งที่สองแล้วที่เธอต้องมานั่งอยู่ในห้องรวมเพื่อรอลุ้นชะตากรรมของเด็กที่เธอเลือกส่งเข้าไปในห้องคัดออกไม่ชอบเลยน้ำทิพย์ไม่ชอบความอึดอัดในห้องนี้ ไม่ชอบที่จะต้องมานั่งรอสิ่งที่ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นไม่ชอบใบหน้าเครียดตึงของศิรินที่กำลังกุมมือลูกทีมของตัวเองทั้งสองคนอยู่บนโซฟาตัวนั้นที่นี่ไม่ได้เงียบมาก ทีมงานก็ยังอยู่หลังกล้องหลายคน ไม่ได้มีแต่พวกเธอที่นั่งเงียบกันอยู่บนโซฟา ทว่า มันไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศดีขึ้นเลยสักนิด

            เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า หัวใจเริ่มบีบรัดจนน้ำทิพย์แทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ เธอไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย พอๆกับไม่อยากเห็นใบหน้าผิดหวังของศิริน เธอนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวใกล้ๆกับโซฟาตัวยาวที่คนอายุมากกว่านั่งอยู่ พยายามจะชวนคุยเพื่อลดความกดดันทั้งในตัวเองและในตัวของอีกฝ่ายลง แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาทีทีมงานก็เดินเข้ามาบอกว่าพี่ลูกเกดได้ตัดสินเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างกลับสู่สภาวะตึงเครียดอีกครั้ง และดูเหมือนจะเพิ่มเติมไปด้วยความกลัวที่เกาะกุมช่องท้องจนรู้สึกราวกับโดนหมัดหนักๆชกมาอย่างจัง น้ำทิพย์เงยหน้าขึ้นพยายามผ่อนคลายทั้งที่คิ้วเข้มแทบจะขมวดติดกัน ส่วนศิรินนั่งนิ่งเป็นรูปปั้นมือสองข้างประสานกันอยู่บนหัวเข่าของขาข้างที่ยกขึ้นไขว่ห้าง

            ประตูสองบานถูกผลักเข้ามา ด้วยความที่นางแบบสาวนั่งอยู่ในจุดที่เห็นมันได้อย่างชัดเจนด้วยหน้าตรง มันเลยทำให้เธอเห็นรอยยิ้มของลูกทีมที่จำใจส่งเข้าห้องดำแทบจะเป็นคนแรก เธอประสานมือชื่นเหงื่อไว้ที่ปลายคาง ปลดปล่อยความโล่งอกออกมาในรูปแบบของเสียงร้องไม่ต่างจากเด็กๆที่นั่งอัดกันอยู่บนโซฟาตัวข้างๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปกอดรับขวัญแล้วทิ้งกายนั่งลงบนแขนโซฟา เหลือบมองศิรินที่ปั้นยิ้มซ้อนความเสียใจเอาไว้ภายใน

            “บียอมรับแล้วใช่มั้ยว่าสิ่งที่พี่พูดคือถูกนั่นคือประโยคแรกของพี่ลูกเกดหลังจากนั่งลง

            นางแบบสาวได้แต่พยักหน้ารับน้อยๆกับคำแนะนำของรุ่นพี่ที่บอกกับเธอ แต่ก็ยอมรับว่าฉุนนิดหน่อยกับประโยคปิดท้ายที่บอกว่าหากเธอส่งเด็กคนนี้เข้าไปในห้องนั้นอีกจะถูกตัดออกแน่นอน

            พี่ลูกเกดหันไปทางศิริน

            “แต่พี่อยากจะบอกคริสว่าคริสอย่าเสียใจ คริสไม่ได้เป็นเมนเทอร์ที่เลวร้าย บีก็เหมือนกันคนอายุมากที่สุดหันมองเจ้าของชื่อเล่น ก่อนจะละสายตากลับไปประสานกับลูกแก้วสีกาแฟของคนที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวกลางอีกครั้งเผอิญสองคนมาเจอเมนเทอร์ที่เก่งกว่าแค่นั้นเอง

            เด็กที่เธอนั่งโอบหัวไหล่อยู่มีปฏิกิริยาตอบสนองก่อนเลยคนแรก มันออกจะไม่มีมารยาทกับผู้ใหญ่ไปเสียหน่อยแต่ตัวเธอเองก็รู้สึกแบบนั้นความมั่นใจเหลือล้นทำให้เธออยากหัวเราะจะบอกว่าตอนนี้เธออินกับเกมที่กำลังเล่นอยู่มากก็ว่าได้ เธอไม่เห็นด้วยกับคำพูดเพ้อเจ้อกับคู่แข่งที่เพิ่งตีเสมอเธอได้ในวันนี้หรอก การที่ทีมพี่ลูกเกดยังเหลือลูกทีมครบทุกคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าอีกฝ่ายจะวิ่งเข้าเส้นชัยเป็นคนแรกในการแข่งขันแมตช์สุดท้าย กับกัน ยิ่งลูกทีมเยอะ จะทำให้คนเก่งที่สุดถูกฉุดจนไม่มีวันได้เกิด

            แต่ดูเหมือนคนโกรธจัดจะไม่เข้าใจว่ากำลังถูกอีกฝ่ายปั่นหัวอยู่

            “พี่หาเซอร์ไวเวอร์หรือพี่หาเดอะ เฟซคะ

            น้ำเสียงแหบที่แข็งกระด้างของศิรินเรียกสายตาของน้ำทิพย์ได้ดีนัก ในเมื่อสถานการณ์ตรงนี้ไม่ใช่การแสดง นั่นก็เท่ากับว่าเธอได้เห็นหล่อนโกรธเป็นครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่เธอมีโอกาสได้เห็นคนนอบน้อมถ่อมตนอย่างศิรินกำลังเถียงผู้ใหญ่ และมันดูจะไม่จบง่ายๆเสียด้วยสิ

            “ดูหน้า นี่เป็นนางเอกได้มั้ยพี่ว่าเป็นได้พี่ลูกเกดชี้นิ้วมายังลูกทีมของน้ำทิพย์ที่ส่งกลับมาหาอ้อมอกของเธอหลังถกเถียงกับศิรินอยู่พักใหญ่ แล้วหันมาขอความเห็นเธอที่ตอนนี้อยู่ในสถานะคนกลางจูนเป็นนางเอกได้มั้ยบี หน้าเข้มแบบนั้น

            น้ำทิพย์ยิ้มให้กับคำถาม เธอทำนึกอยู่สักพัก ก่อนจะตัดสินใจตอบออกไปด้วยประโยครักษาน้ำใจที่จะไม่ทำให้ใครอีกคนต้องอารมณ์ติดลบไปมากกว่านี้

            “No comment ค่ะ

            คำตอบนั้นทำให้ศิรินผินหน้ามามองเธอก่อนจะหันกลับไปหาพี่ลูกเกดอีกครั้ง และการปะทะคารมก็ดำเนินขึ้นจนถึงบทสรุปหลังจากที่พี่เกดพูดขึ้นมาหนึ่งประโยคแล้วลุกออกจากห้องไปโดยไม่คิดจะต่อความยาวสาวความยืดไปมากกว่าที่เป็นอยู่ ศิรินเองก็ลุกแล้วเดินเลี่ยงไปอีกทาง มีเพียงแต่เธอกับลูกทีมอีกสี่คนที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม

           

บีเข้าใจอ่ะ เหมือนตอนนี้คือเค้าเหลืออยู่สองคน -- มันก็คงเป๋รึเปล่าเลยทำให้เค้าแบบ เจ็บและเสียใจมาก เค้าเลยพูดพูดอะไรก็ไม่รู้ให้พี่เกดฟังอะไรอย่างเงี่ย

            “ขอบคุณมากค่ะพี่บี วันนี้เรียบร้อยแล้วค่ะทีมงานบอกเช่นนั้นแล้วปิดสคริปคำถาม

            น้ำทิพย์แวะไปหาลูกทีมที่กำลังให้สัมภาษณ์ พูดคุยกันอยู่สักพักก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน ทว่าเธอไม่ได้ตรงไปที่รถของตัวเอง แต่กำลังยืนกอดอกรอเจ้าของรถคนหรูที่อาจจะกำลังปลอบลูกทีมตัวเองอยู่

            “อ้าวบี

เสียงที่แหบลงกว่าเดิมนั้นทำให้เจ้าของชื่อต้องเหลียวมอง

ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ

คนถูกถามส่งยิ้มแทนคำตอบ ขยับกายหันไปเผชิญหน้า แล้วยื่นบางอย่างส่งไปให้

อะไร?”

ศิรินเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย ขณะยื่นมือไปรับผ้าเช็ดหน้าสีขาวมาไว้ในมือ

ร้ายนะเธอว่าหน้ายู่ถากถางเหรอ?”

ห่วงต่างหาก

คำตอบตรงไปตรงมาของคนอายุน้อยกว่าทำให้คนฟังชะงัก เธอลดมือที่ถือผ้าเช็ดหน้าของอีกฝ่ายระดับปลายคางลงและคิดอะไรไม่ออก แต่ก่อนที่จะได้เอ่ยอะไรไปสักคำเพื่อจะปัดอาการประหม่าของตนเอง คนตัวสูงไม่รู้สาวเท้าเข้ามาใกล้เธอเมื่อไหร่ รองเท้าที่ใส่ก็ไม่ได้ช่วยให้สายตาเราอยู่ในระดับเดียวกัน ตอนนี้ก็เลยกายเป็นว่าศิรินกำลังเงยหน้ามองน้ำทิพย์ที่คลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน

ขี้แงเหรอ

น้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนผู้ใหญ่พูดกับเด็กทำให้น้ำตาที่แห้งเหือดไปแล้วรวมตัวกันใหม่จนจุกอก สัมผัสเบาๆของหัวแม่มือที่ลูบเบาๆที่พวงแก้มเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาได้อย่างดีทีเดียว

น้ำทิพย์ผงะไปเล็กน้อยเมื่อคนอ่อนไหวสวมกอดเธอโดยไม่ให้สัญญาณ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจมลายหายไปหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที นางแบบสาวกอดตอบ ลูบแผ่นหลังเล็กที่กำลังสั่นเหมือนลูกนก หลับตา แบ่งปันเบาความอ่อนแอนั้นมาด้วยความยินดี

 

 


_____________________________________ 


 W R I T E R' talk
ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ



อัพเร็วเนอะ..

อ่านไม่ทันกันล่ะสิ lol

ขอบคุณทุกคนนะคะ ขอบคุณมากจริงๆ ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะได้รับกระแสดีตาม #บีคริส

ขอบคุณประสบการณ์ใหม่ๆ ดีๆ แบบนี้ด้วย



คอมเม้น + โหวต + แชร์ กระตุ้นเราหน่อยเนอะ

ถ้าเป็นไปได้เราก็อยากแต่งให้ทุกคนอ่านกันทุกวันแบบนี้แหละค่ะ

แต่แบบ นี่ก็อู้ปิดฟิคที่ควรจะจบมา 6 วันเพราะเรื่องนี้แล้ว Lol





ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

รัก.

                                                                                                                                                                                     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #935 painzing (@painzing) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:10
    อ่านรอบ3แต่ประทับใจตอนนี้เหมือนเดิม  เห้อออออออออออออ อยากได้โมเม้นใหม่แล่ะเรื่องใหม่ของไรท์ด้วย^0^
    #935
    0
  2. #922 2mate (@jaaoraraiake) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 16:53
    สงสารพี่คริสอ่าา พี่บีคนอบอุ่นของน้องง
    #922
    0
  3. #657 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:30
    พี่บีทำรถอ้อยคว่ำตลอดเยยยยย
    #657
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #334 bovil+-zaa (@beau-zaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 18:52
    อย่าร้องไห้นะคะพี่คริส~
    #334
    0
  6. #332 Ellice382 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 16:47
    ฮือออออออออ อยากได้คุณศิรินอ่ะ ขี้แงก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวไปปลอบให้เอง 5555555
    #332
    0
  7. #331 DUKK97 (@koomiiniiz_42) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 16:44
    พี่บีไมอ่อนโยนงี้ โหยยยยยยยยยยย ตายมันทั้งด้อม อ้อยแบบเล็กน้อยปานกลางไปพึงขั้นเอ็กซ์สตรีม อิคนอ่านนั่งเป็นอีบ้าอยู่หน้าจอ ฮือ น่ารักมากมายก่างกองค่ะ
    #331
    0
  8. #330 Transfer (@jenny-29) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 09:20
    คือดีค่ะมีแกล้งงอนกันด้วยยยย ><
    #330
    0
  9. #329 TYT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 08:14
    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกบีหล่อมากกกก

    โอ้ย อิจฉาคริสค่ะ
    #329
    0
  10. #326 โตย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 02:07
    ถ้าพี่บีจะอ่อนโยนขนาดนี้นะ หนูอยากด๊ายยยยยยย ถถถถถถถถถ

    รอติดตามนะค้าาาาา สู้ ๆ ค่ะ
    #326
    0
  11. #324 PakGaDum (@pakgadum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 22:29
    โอ้ย คือมันแบบ.. ไม่รู้จะพูดอะไรเลยพี่ คือ โอ้ย โคตรหลงในความขี้แงของศิรินมาก แบบมาก คือหนูควร go home and sleep ได้แล้ว แต่ก็เห็นนิยายพี่มันแจ้งเตือน5555555555
    แล้วนี่บีนี่ยังไงคะไหนพูด บ้านช่องไม่กลับมาดักรอพี่เขาแบบนี้น่ะ หื้อ ไหนๆก็ไหนๆ มันดึกแล้วขอนั่งรถกลับไปนอนที่คอนโดศิรินเลยสิคะ~ เอร้ย ชอบมากๆนะคะ สู้ๆนะพี่บาน่า!
    #324
    0
  12. #323 ff-nolimited (@ff-nolimited) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 22:29
    ง้อยยยยย เขินพี่ยีมาก คนอะไรเนี่ยยยยยยย ชอบมากกกกกกกกก ;;/;;;;
    #323
    0
  13. #322 ff-nolimited (@ff-nolimited) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 22:29
    ง้อยยยยย เขินพี่ยีมาก คนอะไรเนี่ยยยยยยย ชอบมากกกกกกกกก ;;/;;;;
    #322
    0
  14. #314 มทย555555555 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 19:03
    คือดีีมากกกค่ะ ชอบมากเลยค่ะสนุกมาก รอตอนต่อ/ปนะคะ สู้ๆนะคะ ✌✌✌✌✌💞💞💞💞💞
    #314
    0
  15. #313 ` นมรสโกโก้ (@omegafong2000) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 19:00
    มุ้งมิ้งจิงเกอร์เบลล์มากค่ะ งือ -///-
    สำนวนดีมากเลยค่ะ ชอบๆๆ >_<
    #313
    0
  16. #312 ปาปิก้าา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 18:07
    นั่งอ่านจนไม่ได้ทำการบ้านนี่คือไรคะ ละทิ้งหมดแล้วทุกสิ่งอย่างเพื่ออ่านฟิคนี้

    ซีเรียสจริงจังมว้ากกกก (ลากเสียงยาว)
    #312
    0
  17. #311 lanlabell (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 17:45
    เค้ามารออ่านทุกวันเลยนะคะ อิอิ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #311
    0
  18. #310 nuttamas (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 17:44
    ชอบมากกกกกกกก ละมุนมากกกกกก พี่บีโคตรอ้อยเลยค่ะ ส่วนศิรินหนูนี่ก็แบบเขินไปไหนค่าาาาาาาาาาาาาา ถถถถถถ แล้วพี่บิก็อีกคน จะอ้อยจนศิรินเป็นลมหายไปเลยรึไง ฮืออออออออออ ติดฟิคเรื่องนี้แล้วอ่ะค่ะ ไรเตอร์น่ารักมากเลย เค้าติดตามผลงานไรเตอร์ครั้งแรกเรื่องนี้เลยค่ะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ สู้ๆค่ะ ขอสมัคเป็นแฟนฟิคของไรเตอร์ด้วยอีกคน ขอบคุณที่ทำฟิคดีๆมาให้อ่านค่ะ รัก<3
    #310
    0
  19. #309 'ภรรเมียเซฮุน (@tomolover) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 17:20
    น่ารักกกกก~ ดูเข้ากับโมเม้น ?
    คือน่านักทั้งบีทั้งยัยหมวย โง้ยยยยย

    ปล. เซอร์ไวเวอร์น้า ._.
    #309
    0
  20. #308 Prem (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 16:54
    น่ารัก ชอบพี่บีมาก สวย สง่า ฉลาด ระงับอารมณ์เก่ง และอ่าคนเป็น ทั้งพี่ลูกเกดทั้งพี่คริส บีอ่านเกมทันหมดเลย แถมแอบหยอดเก่ง อบอุ่นก็ที่หนึ่ง

    55555 จำคริสอ่ะ ตอนที่ 4 จะไปปรึกษาเพื่อน แต่กลับไม่ได้พูดอะไรเล้ย

    น่ารักมาก ติดเรื่องนี้งอมแงม ไม่คิดเลยว่าจะได้อ่านฟิคแบบนี้ ขอบคุณค่า
    #308
    0
  21. #307 tiplovemom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 16:28
    รออ่านต่อค่า น่ารักมากๆ
    #307
    0
  22. #305 N'ฟลุ๊ค (@yodcum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 10:25
    เปิดมาดูว่านิยายอัพเดทมีอะไรบ้าง แล้วมีเรื่องนี้อยู่ด้วยยยยย >__< อัพเรื่องนี้ทุกวันก็ได้นะคะ เราอ่านได้และอ่านทันนะคะ 5555555 พี่บีคะ ศิรินเขาขี้แงอีกแล้วไปปลอบต่อที่บ้านดีกว่าค่ะ คิคิคิคิ
    #305
    0
  23. #304 itlost (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 08:59
    เรื่องอ่านไม่ทันน ไม่มีค่ะ ไม่มี 5555

    ขอบคุณไรท์มากน้า สนุกมากค่ะ :))))
    #304
    0
  24. #303 Nutt'ke (@nuttke) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 08:53
    เขิน paragraphสุดท้ายมาก มาต่อไวๆนะคะไรท์เตอร์
    #303
    0
  25. #299 ❥ปลื้มใจ (@aimnam-z) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 07:28
    รออ่านทุกวันไม่มีคำว่าอ่านไม่ทันหรอกค่ะ
    นี่ก็เขินกันได้กตอนจริงๆ
    ทำไมพี่บีคนแมนถึงได้อบอุ่นงี้คะ ฮืออ
    กรีดร้องมาก หนูอยากได้พี่เขา /โดนตบ 555555566
    ไรท์สู้ๆนะคะ ฉันมารอพี่ที่ท่าน้ำทุกวันเลย
    คืนนี้ก็จะรอต่อนะคะ สอบไฟนงไฟนอลอัลไลไม่รู้จัก
    ไรท์สู้ๆนะ จุ้บๆ ♥
    #299
    0