MAY BE YOUR KISS | BeeCris [Girl love]

ตอนที่ 4 : Episode 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    15 ธ.ค. 58

Episode 4;

------------------------------------------------------------ 


กระจกบานใสกำลังสะท้อนภาพหญิงสาววัยสามสิบห้าปี ใบหน้าที่ยังคงความอ่อนเยาว์ไม่สมวัยกำลังถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างบรรจงเพื่อเตรียมตัวออกไปพบปะผู้คนนอกบ้านแสนสุข สองมือขยับอย่างชำนาญจนดวงตาที่เคยให้ความรู้สึกเหมือนเธอเป็นสาวเยาวราชดูคมเข้มขึ้นทันที ศิรินเปลี่ยนไปหยิบลิปสติกสีเชอรี่ขึ้นมา เปิดฝาและหมุนให้เนื้อแมตต์เลื่อนขึ้นมา แล้วเอนกายกลับเข้าไปหากระจกอีกครั้ง ดวงตาละจากริมฝีปากตัวเองเหลือบไปมองเงาสะท้อนของใครอีกคนที่กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงขนาดควีนไซส์ของเธอ

ให้มาส่งแค่คืนเดียวหญิงสาวเปิดประเด็น เท้าแขนข้างหนึ่งไว้กับโต๊ะเครื่องแป้ง อยู่ยาวเป็นอาทิตย์เลยนะ

ก็บีจำทางกลับบ้านไม่ได้

ศิรินหันขวับไปมองคนอายุน้อยกว่าที่ตอบคำถามเธอโดยแทบไม่เสียเวลาคิด ใบหน้าปราศจากเครื่องสำอางนั้นไม่ได้ลดความงดงามของอีกฝ่ายลงเลยสักนิดเดียว เจ้าของห้องส่งค้อนวงใหญ่ไปให้สักทีก่อนจะตวัดใบหน้ากลับมาหากระจกของโต๊ะเครื่องแป้งอีกครั้ง ปากหรือก็บ่นพึมพำระหว่างเก็บลิปสติกเข้าที่ของมัน

ไม่มีงานมีการทำรึไง

ให้หยุดพักบ้างเถอะค่ะ

แหนะยังอุตส่าห์ได้ยินอีกเนอะ! -- ศิรินคิดในใจ

แต่จริงๆวันนี้ก็มีงานนะคะอื้ออ~”

บอกแค่มีงานก็พอ ทำไมต้องครางปิดท้ายด้วย!

ศิรินผละออกจากโต๊ะเครื่องแป้ง เดินกลับเข้ามาทิ้งสะโพกลงบนปลายเตียงมองนางแบบสาวชื่อดังของประเทศที่อยู่ในเสื้อยืดไร้ลายสีขาวและกางเกงขาสั้น แดดยามเช้าที่ส่องผ่านกระจกโปร่งของชั้นสิบสองกำลังหยอกล้อกับเรียวขาทั้งสองข้างที่โผล่พ้นผ้านวมสีขาวของเธอ

ผ้าห่มผืนที่ใช้ร่วมกับอีกคนมาจวนเจียนจะครบเจ็ดวัน



(ภาพประกอบจาก beenamthipofficial)


ดูท่าจะชอบขาบีจริงๆนะ

บ้า!”

คนตัวเล็กกว่ากระแทกเสียงใส่ ก่อนจะทิ้งแผ่นหลังลงไปทับให้แขกคนเดียวในรอบหลายเดือนได้ร้องโอ๊ยออกมาก่อนจะหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

แล้วนี่คริสจะออกไปไหนคะ

น้ำทิพย์ถาม มือยาวปัดผมสีน้ำตาลยาวละต้นคอออกจากใบหน้าของอีกฝ่ายให้

ว่าจะแวะไปดูช็อปซะหน่อย

ศิรินขยับตัว พลิกกายหันไปหาอีกฝ่ายโดยใช้มือรองไม่ให้เครื่องสำอางบนพวงแก้มเลอะผ้าห่ม น้ำทิพย์กำลังยิ้ม ดวงตาสีน้ำผึ้งเวลาต้องแสงที่กำลังเป็นประกายสดใสคู่นั้นมองตรงมายังใบหน้าของเธอ

หญิงสาวยังไม่ชินเท่าไหร่ กับการที่ตื่นมาแล้วเจอใครมาอยู่บนเตียงหลังนี้ ไม่รู้ว่าน้ำทิพย์คิดยังไงถึงขอค้างด้วย คืนแรกไม่เท่าไหร่ แต่คืนที่สองที่สามนี่สิ ขนาดเพื่อนๆในแก๊งค์ของเธอยังมานั่งเล่นนอนเล่นอยู่ในห้องนี้ไม่นานเท่าหล่อน แม้จะรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ใช่ว่ามันจะเป็นเรื่องไม่ดี

แล้วงานของบีล่ะจะออกไปพร้อมคริสเลยมั้ย?”

น้ำทิพย์ครางอืมในลำคอพลางแตะนิ้วที่ริมฝีปากประหนึ่งสิ่งที่เจ้าของห้องถามนั้นต้องใช้ความคิดอย่างหนัก

บีมีเดินแบบตอนเย็น ไปถึงนู่นประมาณสี่-ห้าโมงก็ทัน

คนถามพยักหน้า งั้นจะให้คริสไปส่งที่บ้านมั้ย?”

เหมือนไล่เลยอ่ะ

เปล่านะศิรินปฏิเสธตาโต เธอขยับตัวออกจากหน้าท้องแบนราบของอีกฝ่าย มือเท้าไว้กับเตียงแล้วชี้แจง คริสไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นซะหน่อย ถ้าคริสจะไล่บีจริง ตัวเองคงไม่ได้มานอนที่นี่เป็นสัปดาห์แบบนี้หรอก

ทราบแล้วค่ะ -- แค่ล้อเล่น

น้ำทิพย์หัวเราะจนอีกฝ่ายมุ่ยหน้า ยันกายขึ้นจากเตียงนอนก่อนจะเสยเส้นผมยุ่งเหยิงไปไว้ด้านหลัง ยืดแขนบิดกายไล่ความเมื่อยขบแล้วผ่อนลมหายใจออกมาขณะเปิดเปลือกตาขึ้นอีกครั้ง หันมองเจ้าของห้องที่ยังคงนั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่บนเตียงของตัวเองแบบไม่คิดจะลุกไปไหนน้ำทิพย์สบสายตาศิรินอยู่สักพัก และเป็นอีกครั้งที่นึกอยากแกล้งคนอายุมากกว่า เธอซ่อนรอยยิ้มร้ายไว้ในริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันเสี้ยวหนึ่งของวินาที ดวงตาเธอคงเป็นประกายจ้าจนอีกคนผงะ น้ำทิพย์ไม่รอช้าเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ คนไม่ทันระวังเบิ่งนัยน์ตากว้างถดกายถอยหลังจนหงายหล่นตุบลงบนเตียงจนเส้นผมสีน้ำตาลกระจายตัว

-จะทำอะไรน่ะ

บีก็จะ..”

นางแบบสาวใช้แขนยาวกั้นไม่ให้อีกฝ่ายขยับกายหนีไปไหน มันเลยเหมือนกับว่าตอนนี้เธอกำลังคร่อมคนอายุมากกว่าอยู่นั่นเอง ศิรินเม้มริมฝีปากหลับตาปี๋ ให้คนขี้แกล้งต้องกลั้นเสียงหัวเราะก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากลงไปชิดใบหูที่เริ่มเปลี่ยนสี

จะขอยืมผ้าขนหนูกับชุดน่ะค่ะ

-ก็ อยู่ในตู้เสื้อผ้าไง

ศิรินรู้สึกว่าหัวใจตัวเองกำลังเต้นตึกตักในจังหวะที่แปลกไป แม้ว่าคนตัวสูงจะก้าวลงจากเตียงและเดินหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูที่อีกฝ่ายเอ่ยถึงแล้วก็ตาม หญิงสาวนอนหายใจพะงาบอย่างสับสนอยู่แบบนั้นจนเสียงน้ำจากฝักบัวดังขึ้น เธอพลิกกายอย่างลืมตัวว่าชุดสุดชิคจะยับขนาดไหน สาวหมวยเกือบจะกลิ้งตกจากเตียงเมื่อหัวใจร้อนรนเพราะอยากจะไปถึงเครื่องมือสื่อสารให้เร็วที่สุด เธอรัวนิ้วที่แป้นพิมพ์กดหมายเลขสิบหลักโดยไม่ต้องเสียเวลาหาในสมุดรายชื่อทันที

[“ว่าไงหมวย”] ปลายสายเอ่ยขึ้นทันทีหลังเสียงสัญญาณสิ้นสุดลง

-วุ้น วันนี้แกเข้าไปตรวจร้านใช่ปะ?”

[“ใช่”] คู่สนทนาเงียบไปครู่หนึ่งเมื่อจับความผิดปกติของเพื่อนได้ [“อีหมวย แกเป็นอะไรป่ะเนี่ย?”]

เจ้าของน้ำเสียงร้อนรนหันไปทางประตูห้องน้ำที่ยังปิดสนิทด้วยหัวคิ้วที่แทบจะผูกติดกัน

เรื่องที่ฉันทักแชทไปอ่ะ

[“เรื่องไหนวะแก ทำเหมือนวันๆกรุ๊ปเราคุยกันแค่คนละประโยคงั้นแหละ”]

ก็ถูกของเพื่อน

ศิรินไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงให้อีกฝ่ายเข้าใจ ตอนนี้เธอกำลังกระวนกระวายอย่างประหลาด อยากจะปรึกษากับเพื่อนเรื่องนี้นานแล้วแต่เพราะงานมันรัดตัวและไม่มีเวลา อีกทั้งมันเป็นๆหายๆจนตัวเองหลงลืมไปในบางขณะ ทว่าก็สังเกตได้ว่าอาการแบบนี้มักจะเกิดขึ้นเฉพาะกับน้ำทิพย์คนเดียวเท่านั้นอย่างเรื่องที่ถูกแกล้งเมื่อกี้เธอเคยทั้งนอนทับนอนกอดเพื่อนมาก็แล้วหลายต่อหลายคน แต่ละคนก็ระดับเจ้าแม่ในวงการบันเทิงทั้งนั้น แต่ก็ไม่เห็นจะ รู้สึกแบบที่รู้สึกกับเด็กตัวสูงที่อยู่ในห้องน้ำคนนั้นเลยสักนิด

[“หรือเรื่องที่แกทักมาขอความช่วยเหลือเมื่อสองอาทิตย์ก่อน?”]

เพื่อนจำได้!

ศิรินน้ำตาจะไหล ทราบซึ้งปลาบปลื้มในความใส่ใจของเพื่อน (แม้วันนั้นเรื่องลูกเรื่องหลานจะทำให้เรื่องของเธอหายตามสายไทม์ไลน์ไปเลยก็เถอะ) หญิงสาวกำลังจะอ้าปากพูดออกไป แต่คนในห้องน้ำกลับเดินเปิดประตูออกมาเสียก่อน

บีลืมเอาเสื้อเข้าไป

ก็ไม่ต้องแวะบอกกันทั้งที่มีผ้าขนหนูผืนเดียวห่อกายอยู่แบบนี้ก็ได้มั้ง

หญิงสาวเพิ่งรู้ว่าตัวเองเผลอกลั้นหายใจจนนาทีที่น้ำทิพย์หยิบเสื้อผ้าทั้งชิ้นน้อยชิ้นใหญ่เดินกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง ความสับสนพรั่งพรูเพราะหัวใจเต้นถี่ด้วยอาการประหลาด ใช่ว่าเธอจะไม่เคยเห็นผู้หญิงด้วยกันอยู่ในสภาพแบบนี้ แบบเปลือยเปล่าของนางเอกแนวหน้าในประเทศก็ผ่านตามาแล้ว หรือจะนุ่งน้อยห่มน้อยที่ดูเซ็กซี่ทุกการขยับอย่างเจ้าของเบอร์ที่อยู่ในสายก็เห็นจนเบื่อแล้วเช่นกัน

แต่ทำไมกับน้ำทิพย์..

[“ใครอยู่กับแกอีหมวย -- มีแฟนไม่บอกเพื่อนเหรอ”]

-แฟนบ้านแกสิ!”

[“ไม่ใช่แล้วทำไมต้องติดอ่างยะ”]

กะ-ก็ศิรินขบริมฝีปาก อธิบายไม่ถูกว่ะแก..”

[“อ้าวอีนี่ -- งั้นก็มาที่ร้านแล้วกัน วันนี้ฉันอยู่ถึงบ่ายแหละ”]

คนสับสนในตัวเองพยักหน้า กล่าวลาสองสามคำก่อนจะวางสายไป เสียงน้ำจากฝักบัวยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่มีเสียงหวานของอดีตนักร้องขับขานผสมปนเปกันไปด้วยเพลงเก่าที่เธอแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยร้องเอาไว้

แค่อยากรู้ ว่าเธอจะคิดอย่างไรหากเธอรู้ความจริงว่าฉัน แอบรักเธอจนหมดใจแค่อยากรู้ ว่าเธอรู้สึกเช่นไรเมื่อทุกครั้งที่เราได้พบเพราะฉันเองที่ตั้งใจ

 

ศิรินยู่ปากพลางถอนหายใจ ควรไปปรึกษาเพื่อนเพื่อเคลียร์ความรู้สึกแปลกๆของตัวเองในตอนนี้ได้แล้ว

ถ้าเธอไม่ลืมเสียก่อนล่ะก็นะ

 

◇◈◆

 

สองมือยกขึ้นพนมจรดที่กลางอก รับไหว้คนอายุน้อยกว่าตามธรรมเนียมปฏิบัติด้วยรอยยิ้มจริงใจ ศิรินสอบถามถึงสภาพความเป็นอยู่ของร้านในช่วงที่เธองานรัดตัวจนไม่มีเวลาลงมาดูด้วยตัวเองอย่างผ่อนคลาย พลางเหลือบมองร่างระหงที่เดินทอดน่องชมเสื้อผ้าเครื่องประดับเป็นระยะพร้อมมุมปากที่เผลอยกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

น้ำทิพย์หยิบกระเป๋าใบหนึ่งขึ้นมาดู พิจารณาอยู่สักพักแล้วเก็บมันกลับลงที่เดิม ก่อนจะมองไปรอบๆจนไปประสานสายตากับเจ้าของร้านเข้าอย่างบังเอิญ ศิรินคล้ายจะชะงัก ดูลุกลี้ลุกลนเหมือนเด็กน้อยถูกจับได้ว่าแอบกินขนม หล่อนหันกลับไปหาพนักงานพลางยกมือขึ้นทัดผมอวดใบหูให้เธอได้เห็น

ผู้หญิง เวลาทำท่านั้นคงมีไม่กี่เหตุผล

รำคาญผม กำลังเขินอาย หรือไม่ก็จงใจอ่อยเหยื่อ

แต่สำหรับศิริน น้ำทิพย์คิดว่าอย่างไรเสียคงไม่ใช่เหตุผลในข้อสุดท้าย ผู้หญิงที่ชอบโรแมนติกคนนี้คงใฝ่ฝันว่าอยากจะมีผู้ชายสักคนที่สามารถดูแลและปกป้องหล่อนได้

ไม่ใช่ผู้หญิงด้วยกันแบบเธอ

เพราะตระหนักได้ถึงข้อนี้ ทุกวันนี้การแสดงออกของน้ำทิพย์ถึงเป็นไปในทิศทางทีเล่นทีจริงมากกว่าจะเจาะจงชัดเจนว่าในการกลั่นแกล้งแต่ละครั้งแฝงอะไรเอาไว้บ้าง เพศที่เธอดำรงอยู่เป็นเกราะชั้นดีที่จะทำให้เธอสามารถเข้าใกล้อีกฝ่ายอย่างชิดใกล้ได้โดยไม่ต้องระวังระแวงเรื่องความเหมาะสมผู้หญิงเหมือนกันกอดกัน หอมกัน จับมือกัน เป็นเรื่องปกติธรรมดาแต่ใครจะรู้ว่าในความธรรมดานั้นแฝงความพิเศษเอาไว้ตรงที่

น้ำทิพย์เห็นศิรินเป็นคนสำคัญ

 

ตัวนี้เหมาะกับบีดีนะมือบางเอื้อมไปหยิบชุดที่อีกฝ่ายถืออยู่มา น้ำทิพย์ชะงักไปคล้ายกลับเพิ่งดึงสติของตัวเองกลับมาจากที่ห่างไกล เธอยิ้มบางแล้วเอามันไปเทียบกับลำตัวหล่อน เอามั้ย เดี๋ยวคริสลดให้

ขอฟรีไม่ได้เหรอ

คนอายุน้อยกว่าพูด ก่อนจะเงยหน้าจากสิ่งที่เธอใช้สองมือนาบไว้กับลำตัว

ตัวเองเป็นใครหืมม์ ถึงจะมาขอกันฟรีๆ

แล้วต้องเป็นอะไรกับเจ้าของร้านล่ะคะ ถึงจะได้มาใส่ฟรีๆ

ศิรินถึงกับพูดไม่ออก ริมฝีปากเธอเผยอนิดๆคล้ายกำลังตกใจกับสิ่งที่ได้ฟัง ซึ่งดูเหมือนคนพูดรับรู้ได้ถึงความรู้สึกนั้น น้ำทิพย์เม้มริมฝีปากอยู่เสี้ยววินาทีหนึ่ง หล่อนยกมือยาวขึ้นเสยเส้นผมสีน้ำตาลเข้มอย่างเก้อเขินพลางเสมองทางอื่น แสร้งหันไปจับชุดบนราวแขวน ปากก็เอ่ย

เป็นเมนเทอร์เหมือนกันให้ฟรีก็ไม่ได้เหรอ -- ใจร้ายจัง

เจ้าของร้านเห็นหางคิ้วเข้มที่ตกลงของอีกฝ่ายถึงกับใจอ่อนยวบแทบจะถอดเสื้อหนังตัวนี้ออกจากไม้แขวนแล้วสวมให้อีกฝ่ายให้รู้แล้วรู้รอด

อ้ะๆ ให้ก็ได้ แต่ต้องใส่บ่อยๆนะโปรโมทร้านให้ด้วย

บีล้อเล่นค่ะน้ำทิพย์เอ่ยกลั้วหัวเราะ เห็นอีกฝ่ายยู่ปากอย่างแสนงอนเหมือนถูกเธอแกล้งแบบนี้แล้วก็อดยิ้มไม่ได้ เธอรับของในมือบางมา ก้าวเข้าไปหากระจก ทาบมันไว้กับลำตัวแล้วเอ่ยถามคนที่เดินตามมาติดๆ คริสว่ามันเหมาะกับบีจริงเหรอ?”

จริงสิหล่อนว่า สบดวงตาสีน้ำผึ้งของอีกฝ่ายผ่านเงาสะท้อน คนสวยใส่อะไรก็สวยหมดแหละ

นี่ชมปะเนี่ยน้ำทิพย์ถามยิ้ม

ด่าอยู่มั้งศิรินสวนกลับคำถามกวนประสาท พึมพำว่า เด็กคนนี้นี่แล้วฉวยเอาแจ็คเก็ตสีดำมาอีกครั้ง เธอถอดมันออกจากไม้แขวน ก้าวถอยไปอยู่ด้านหลังของอีกฝ่าย สลัดมัน แล้วยกขึ้นรอแขนยาวๆคู่นั้น

น้ำทิพย์สอดมือของตัวเองหายเข้าไปในแขนเสื้อตัวที่เจ้าของร้านบริการกันอย่างดี เธอก้มมองคนที่ย้ายตัวเองอยู่ข้างหน้าเพื่อขยับแจ็คเก็ตให้เข้าที่เข้าทางใครก็รู้ว่าศิรินเป็นเจ้าแม่แฟชั่น หยิบจับอะไรสวมใส่ก็ดูดีดูชิคเข้ากันไปหมดเพราะงั้นหากหล่อนบอกว่ามันเหมาะกับเธอ น้ำทิพย์ก็คงไม่มีข้อกังขาใด และรู้สึกดีใจที่อีกฝ่ายรู้สไตล์การแต่งตัวของเธอ

หนังนิ่มดีนะคะ

เสียงที่ดังไม่มากไม่น้อยทำให้คนที่รู้ว่าตัวเองเป็นคู่สนทนาเงยหน้าขึ้นอย่างอัตโนมัติ และแทบกลั้นหายใจเมื่อเห็นริมฝีปากอมชมพูด้วยลิปกลอสของอีกฝ่ายเป็นอย่างแรก ด้วยความต่างของความสูงเกือบสิบเซนติเมตรของเรา ทำให้หน้าผากศิรินอยู่ราวๆริมฝีปากของคนอายุน้อยกว่าพอดีซึ่งในท่ายืนแบบนี้แล้ว หากมีใครวิ่งมาชนหรือผลักเธอจากทางด้านหลัง..

ไม่อยากคิดภาพเลยแฮะ

คริสจะไปไหนต่อรึเปล่า

น้ำทิพย์ถามขึ้นทำลายความเงียบที่เริ่มอึดอัด ให้คนที่อยู่ๆก็ประหม่าใช้จังหวะนั้นถดตัวถอยห่างให้มีโอกาสได้หายใจหายคอ

ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกับศิรินกันแน่ หนึ่งสัปดาห์ที่อยู่ด้วยกัน ไม่ใช่เฉพาะแต่ห้องของเธอ ทว่าที่ภูเก็ตก็ด้วยแต่ก็ไม่ได้ไปสองคนหรอกไม่รู้ว่าน้ำทิพย์รู้สึกผิดหรืออะไร เลยเอ่ยชวนกันไปพักผ่อนรับลมทะเลสองวัน ซึ่งช่วงนั้นเธอก็ไม่มีงาน และคิดว่าการเอาความเครียดลึกๆไปทิ้งลงทะเลเป็นเรื่องที่ไม่เลวเหมือนกัน มันเป็นทริปสั้นๆที่สามารถทำให้เรื่องแย่มลายหายไป แต่พอกลับมาแล้วนี่สิ อีกฝ่ายดันไม่ยอมกลับไปบ้านของตัวเองเสียอย่างนั้น ศิรินไปทำงานจนกลับมา ก็ยังเห็นน้ำทิพย์นั่งอยู่บนโซฟาดูรายการแฟชั่นโชว์ด้วยท่าทีผ่อนคลายเหมือนอยู่บ้านของตัวเองรู้ตัวอีกที เธอก็ตื่นมาเห็นหน้าของนางแบบสาวทุกเช้ามาเกือบจะครบหนึ่งสัปดาห์แล้ว

ว่าจะเข้าไปดูช็อปฟินน์ซะหน่อยน่ะ -- บีล่ะ

อืมมบีไม่มีแพลนในหัวเลยอ่ะจริงๆ  งั้นเราไปหาอะไรกินกันแล้วบีขอตามคริสไปเดินเล่นสักพักรอเวลางานได้มั้ย?”

ศิรินมองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอนัดเพื่อนเอาไว้เพราะอยากจะปรึกษาเรื่องของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ถ้าหากหล่อนตามติดไปด้วยแล้วเธอจะพูดกับเพื่อนเรื่องนี้ได้อย่างไร แล้วถ้าวันนี้ไม่ได้คุย ศิรินก็ไม่รู้ว่าจะได้มีโอกาสอีกเมื่อไหร่ ตารางงานสัปดาห์หน้าก็แทบจะไม่มีเวลาได้หายใจ ไหนจะวันว่างที่หาได้ตรงกันได้ยากกับเพื่อนๆอีก จะแชทถามขอคำปรึกษาในกลุ่ม ศิรินก็ยังไม่พร้อมจะโดนอลิชาดุ รายนั้นโผล่มาตัดบททีไรเธอรู้สึกขนลุกขนชันทุกที

นะคะ

น้ำเสียงหวานที่หลุดออกมาจากริมฝีปากบางสวยนั้นไม่เท่าไหร่ แต่รอยยิ้มดูดีที่ส่งมาพร้อมกันด้วยสายตากึ่งเว้าวอนนี่สิ

โอเค! จะไปก็ไป จะอยากกินอะไร ไปเดินที่ไหน ศิรินยอมหมดแล้ว!

 

เข็มนาฬิกาบางทีก็เดินเร็วจนน่าตกใจ ศิรินคิดผิดที่ตามใจน้ำทิพย์หาอะไรกินกันแถวช็อปของเธอแทบที่จะมากินที่ห้างสรรพสินค้าที่เป็นที่ตั้งของธุรกิจที่ลงทุนกับเพื่อนรักทั้งห้าคน ตอนนี้เลยบ่ายโมงมาราวห้านาที ซึ่งเธอรู้สึกกังวลใจว่าเพื่อนสาวสุดเซ็กซี่จะกลับไปหาป่าปี๊ของตัวเองก่อน

คริสเข้าไปก่อนเลยก็ได้

เสียงนั้นรั้งสองขาของคนตัวเล็กกว่าที่กำลังบังคับไม่ให้ตัวเองทำตัวรีบร้อนจนเกินเหตุ ศิรินหันมองคนตัวสูงข้างๆด้วยคิ้วที่เลิกขึ้นเป็นคำถาม

น้ำทิพย์ยกมือข้างถนัดขึ้นมาให้ดู เปื้อนอะไรไม่รู้ สงสัยแถวที่จอดรถ

อดีตนางเอกร้อยล้านรับรู้ได้ทันทีว่าคนอายุน้อยกว่าจะขอตัวเข้าห้องน้ำสักครู่ เธอหันกลับไปเต็มตัวและบอกด้วยสีหน้าที่ปั้นให้ปกติว่า

โอเค -- ไม่ต้องรีบนะ

ทั้งคำพูดคำจาคงฟังดูพิลึกจนอีกฝ่ายเลิกคิ้วมองกันด้วยสายตาแปลกๆ แต่น้ำทิพย์ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ หล่อนพยักหน้า ก่อนจะผละตัวออกไปยังห้องน้ำสาธารณะที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากช็อปของเธอกับเพื่อนนัก ศิรินยกมือทำท่าบ๊ายบาย(ซึ่งไม่รู้จะทำแบบนั้นทำไม) น้ำทิพย์เหลียวมองเธออีกครั้ง หัวเราะขบขัน ก่อนจะหายเข้าไปในมุมตึก เพียงเท่านั้น คนมีพิรุธก็รีบจ้ำพาร่างตัวเองบนส้นสูงไปยังช็อปผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของเธอกับเดอะแก๊งทันที

วุ้นเส้นอยู่มั้ย?”

นั่นเป็นคำถามแรกของศิรินขณะรับไหว้พนักงานที่ยังกล่าวคำว่าสวัสดีไม่จบด้วยซ้ำ หล่อนชี้ไปที่ห้องด้านหลังด้วยใบหน้าออกจะงงๆกับพฤติกรรมของเธอไม่น้อย แล้วอาจจะเหลียวหลังมามองเธอที่แทบพุ่งเข้าไปหาเพื่อนตามคำบอกของหล่อน

ช็อปของศิรินและเพื่อนๆอีกห้าคนไม่ได้ใหญ่อะไรมาก เหมือนเปิดหน้าร้านให้ลูกค้าที่ไม่สะดวกสั่งทางอินเทอร์เน็ตเดินทางมาซื้อด้วยตัวเองที่นี่เสียมากกว่า เพราะงานฉากหลังจึงเป็นห้องทำงานของเราที่มีขนาดใหญ่กว่าหน้าร้านที่มีพนักงานและสินค้าวางอยู่ประมาณสองในสามส่วนของพื้นที่

วุ้น!”

สาวหมวยถึงกับชะงัก เมื่อเปิดประตูเข้าไปกลับไม่ได้มีแต่เจ้าของชื่อเล่นที่เธอเพิ่งขานเรียกเพียงคนเดียว

เทียนแกมาทำอะไรที่นี่

นี่คือคำทักทายแรกที่เจอเพื่อนเหรอ?”

ศิรินอ้าปากจะแหวกลับ แต่เธอไม่มีเวลามากนัก หญิงสาวปิดประตูแล้วเดินเข้ามาด้านใน ลากเก้าอี้มาทิ้งสะโพกนั่งลงหน้าโต๊ะทำงาน ไม่ได้สนใจอีกหญิงชีวิตที่นั่งแหกขาไม่ได้มีความเป็นกุลสตรีอยู่บนโซฟาขนาดสองคนนั่ง

นี่ปัญหาใหญ่เลยรึไง?​ ทำไมแกดูร้อนรนจัง

วิริฒิพาขมวดคิ้วน้อยๆถาม หากน้ำเสียงก็ยังฟังดูราบเรียบไร้อารมณ์ตามสไตล์

มันก็ไม่ได้ใหญ่หรอกแก แต่แบบไม่รู้ว่ะ บางทีมันก็กวนใจ

ปัญหาอะไรของแก

อีกหนึ่งชีวิตโพล่งขึ้นพลางย้ายร่างตัวเองมาทิ้งสะโพกลงบนโต๊ะทำงานแทน

ฉันควรเริ่มจากตรงไหนดี

สีหน้าเคร่งเครียดของเพื่อนทำให้เจนี่ต้องเอี้ยวตัวไปมองเพื่อนอีกคนที่เงยหน้ามองเธอด้วยความรู้สึกเดียวกัน

ให้ฉันโทรหานานาให้มั้ย?”

ไม่! ไม่แก มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนานนั้น

แล้วแกเป็นอะไรวะทำไม จะมีงานเปิดตัวพรีเซ็นเตอร์อีกแล้วรึไง แกควรชินได้แล้วนะ ช่วงนี้พวกฉันไม่ค่อยว่างไปให้กำลังใจแกเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะโว๊ย

ไม่ใช่เรื่องนั้น” ​ศิรินปฏิเสธข้อสันนิษฐานของเพื่อน กำลังจะหันไปพูดกับอีกคนที่นั่งเงียบๆเหมือนกำลังรอให้เธอเป็นฝ่ายพูดเอง แต่กลับถูกคนกึ่งยืนกึ่งนั่งสวนขึ้นมาอีกรอบเสียก่อน

อ๊ะๆ!” เจนี่ชี้หน้าเพื่อน หรือจะเป็นเรื่องที่แกโดนแกล้งในเรียลลิตี้ที่แกกำลังถ่ายอยู่

อะไร?”​ วิริฒิพาเงยหน้าถามคนเปิดประเด็น ไม่ได้สนใจริมฝีปากสีเชอร์รี่ของเพื่อนหมวยตรงหน้าที่กำลังอ้าพร้อมจะเปล่งเสียงพูดประเด็นหลักที่หล่อนร้อนรนจนต้องมาพบหน้าเธอ

ก็มีคนบอกมาน่ะสิ ว่ายัยหมวยนี่ปล่อยโฮในรายการ

จริงดิ?!” วิริฒิพาถามเสียงสูง ตวัดใบหน้าสวยมาหาเจ้าของเรื่อง แกร้องไห้ทำไม?”

ก็..”

ก็เด็กมันถูกคัดออกแบบไม่ค่อยแฟร์เท่าไหร่เจนี่โพล่งขึ้นในส่วนที่ตัวเองรับรู้มา ไม่สนว่าเพื่อนกำลังจะเอ่ยอะไร มันก็เลยทรุดลงจากโซฟาไปสะอื้นจนเขาต้องปลอบกันเป็นชั่วโมง

ขนาดนั้น?”

ขนาดนั้นแหละ

แล้วแกไปรู้ได้ยังไง

คนรู้จักโทรมาฟ้องน่ะสิบอกว่าเนี่ย เพื่อนเจนี่ร้องไห้ใหญ่เลย -- ฉันเกือบจะขับรถไปหามันที่สตูฯอยู่แล้ว

วิริฒิพาหันกลับมาหาเจ้าของเรื่องที่อ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สิ่งที่เธออยากรู้กลับมากเกินกว่าจะรอฟังเรื่องของเพื่อนกัน

ใครทำแกร้องไห้วะหมวย

ก็บีน้ำทิพย์..”

สวัสดีค่ะ

คนที่พูดค้างไว้หันขวับไปทางประตูก่อนจะเบิ่งตากว้างอย่างแปลกใจ เจนี่ยืนเต็มตัวหันมองวิริฒิพาอย่างงงงวยในการมาเยือนของนางแบบตัวสูง แล้วพร้อมใจกันเลื่อนสายตาไปหาคนที่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา (เรียกว่าพูดไม่ทันจะถูกกว่า) ที่กำลังยิ้มเจื่อนอยู่บนเก้าอี้

วิริฒิพาดันตัวเองลุกขึ้นยืน เอ่ยทักแขกด้วยรอยยิ้ม สวัสดีบี ไม่ได้เจอกันนาน สบายดีนะ

สบายดีค่ะ

น้ำทิพย์ตอบทำถามด้วยรอยยิ้ม หันมองนักแสดงสาวอีกคนเมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังจะพูดอะไร

แล้วไปไงมาไงถึงมาที่นี่ได้

-คือศิรินโพล่งขึ้นอย่างติดขัด ลุกจากเก้าอี้ด้วยท่าทางเก้ๆกังๆเหมือนไม่สบายตัว จับกระโปรงสั้นให้เข้าที่ ก่อนจะพูดเสียงแผ่ว บีมากับฉันเอง

 

โซฟาถูกจัดเตรียมสำหรับการสนทนา แก้วน้ำหนึ่งใบสำหรับแขกวางอยู่บนโต๊ะตัวเล็ก หัวข้อเปลี่ยนไปสามเรื่องแล้วทว่าศิรินก็ยังคงนั่งฟังอยู่เงียบๆทั้งที่เธอเองก็ใช่ว่าจะเป็นคนพูดน้อยเสียเมื่อไหร่สิบห้านาทีหรืออาจจะเป็นครึ่งชั่วโมง ที่หญิงสาวเอาแต่ปิดปากแล้วเหลือบมองนาฬิกาอยู่แบบนั้นด้วยความหวังว่ามันเดินเร็วๆจนถึงเวลาทำงานของใครอีกคน

แต่เข็มวินาทีกลับเดินเตาะแตะไม่เห็นเหมือนทริปในภูเก็ต ที่กระพริบตาครั้งเดียวก็เหมือนเวลาผ่านไปแล้วหนึ่งชั่วโมงเลยสักนิด!

เออ ว่าแต่แกจะปรึกษาฉันเรื่องอะไร?”

จู่ๆวิริฒิพาก็ถามขึ้น ซึ่งศิรินแทบจะแยกเขี้ยวใส่ให้เพื่อนได้ฉงนกับคำถามที่ไม่ควรถามในเวลานี้ ดวงตาสีเข้มเหลือบมองคนข้างตัวที่หันมาหากันคล้ายกับว่าคำถามนั้นเป็นสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าเรื่องเล่าของเจนี่เรื่องแกล้งให้เธอกรี๊ดลั่นบ้านด้วยการอวดชุดวันเกิดให้ดู

เห็นบ่อย ก็ไม่ได้แปลว่าจะชินหรอกนะ

ปรึกษาเรื่อง?” หญิงสาวทำเสียงขึ้นสูงเหมือนไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน

ก็ที่แกโทรมาเมื่อ..”

โอ๊ยแก๊!” เธอรีบใช้เสียงแปดหลอดกลบเสียงเพื่อนอย่างร้อนรน พลางส่งซิกบางอย่างไปให้โดยภาวนาด้วยหัวใจที่กำลังเต้นตุบตับว่าเพื่อนนางเอกจะเข้าใจมัน นั่นไม่ใช่ฉัน อีเจี๊ยบนี่ต่างหากอยากจะปรึกษา

ฉันเหรอ?”

เออ! แกน่ะสิ

ไม่รู้ว่าเพื่อนไม่เข้าใจหรือจงใจแกล้งกันแน่ถึงได้ทำหน้างงชี้นิ้วไปที่หนังหน้าสวยๆของตัวเองแบบนั้น

เจนี่มองเพื่อนหมวยอยู่หนึ่งอึดใจก่อนจะเหลือบมองคนข้างๆหล่อนแล้วเปลี่ยนท่าทีร้องอ๋อซะเสียงดังพลางยืดแผ่นหลังตรงลดมือลงวางบนหัวเข่า

เรื่องนั้นฉันคุยหมดแล้วแก

รู้ละ ว่าเพื่อนกำลังแกล้ง!

ศิรินจิกตาฝากความแค้นกับเพื่อนคนสวยไว้ ก่อนจะก้มลงแกล้งมองนาฬิกาแล้วทำหน้าตกใจ

อุ๊ย! นี่สามโมงกว่าแล้วเหรอใบหน้าหมวยผินไปหาคนข้างตัว เดี๋ยวบีไปทำงานไม่ทันนะ ถ้าออกตอนสี่โมงรถติดแน่ๆ

น้ำทิพย์นั่งนิ่งสบดวงตายิ้มของคนตัวเล็กสักพักก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา เธอรู้สึกถึงความผิดปกติในท่าทางร้อนรนของศิริน แต่ไม่อาจบอกได้ว่ามันเป็นเรื่องอะไร ทว่าลึกๆก็แคลงใจว่าจะเป็นเรื่องของเธอ

คริสไปส่งบีได้มั้ย?”

นางแบบสาวพูดเสียงนิ่ม ด้วยรอยยิ้มบางๆที่เพียงพอจะทำให้ใบหน้าคมอัพเกรดความงดงามขึ้นอีกแปดสิบเปอร์เซ็นต์

ได้สิ -- งั้นไปกันเลยนะ

ศิรินอยากจะแกล้งตาย เธอพยายามตั้งสติบอกให้ตัวเองปกติที่สุด ทว่ามันก็ยังดูพิรุธอยู่ดี นี่ไม่ใช่ละคร ไม่มีสคริป และเธอไม่ได้กำลังแสดง มันเลยสั่งคัทแล้วเริ่มต้นใหม่ไม่ได้ แถมมาตระหนักถึงเรื่องนี้เอาตอนวินาทีสุดท้ายก็ดูเหมือนจะสายไปแล้วด้วย!

งั้นไปก่อนนะพวกแก ไว้เจอกันใหม่

ขอตัวก่อนนะ

น้ำทิพย์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม ย้ายขาขวาที่กำลังไขว่ห้างลงมาที่พื้นแล้วลุกยืนเต็มความสูง ให้เจ้าของสถานที่อีกสองคนต้องลุกขึ้นตามเพื่อเดินไปส่ง

เจนี่และวิริฒิพากอดอกมองสองสาวที่มีความสูงต่างกันอย่างชัดเจนเดินออกจากช็อปไป เสียงเซ็งแซ่ที่ดังจากด้านนอกไม่ได้รบกวนความคิดของทั้งสองคนที่ยืนเงียบอยู่จนพนักงานต้องขยับตัวอย่างอึดอัด

แกว่ามันแปลกๆมั้ยเจนี่โพล่งขึ้นเป็นคนแรก

มากวิริฒิพาตอบสั้นๆ ดวงตายังเหม่อมองออกนอกร้าน

บอกเพื่อนดีมั้ย?”

เพื่อนที่ว่า หมายถึงอีกสี่คนในแก๊ง

ดวงตาใต้คอนแทคเลนส์สีเทาหันมองเจ้าของเสียงที่ผินหน้าหาเช่นกัน หัวกำลังหมุนกับความผิดปกติของศิริน

ฉันว่ายังก่อนดีกว่า ถ้ามันเลือกจะโทรหาฉันแค่คนเดียว แสดงว่าตัวมันเองยังไม่พร้อมจะบอกใคร

ยังไม่พร้อมเรื่องอะไร?”

วิริฒิพาเงยหน้ามองเพื่อนอีกครั้งก่อนจะผินมองตรงทอดสายตาไปแสนไกล -- เธอไม่รู้ว่าศิรินกำลังเป็นอะไร เหมือนเพื่อนจะสับสน แต่กับเรื่องอะไรตัวเธอเองก็ยังไม่แน่ใจ ไอ้อาการไม่เป็นตัวของตัวเองแบบที่เพิ่งได้เห็นในห้องทำงานก็เป็นสิ่งแปลกตาจนนึกสงสัยอยู่เหมือนกัน

แต่ไม่ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้เพื่อนเธอเป็นแบบนี้

สาเหตุมาจากน้ำทิพย์แน่ๆ

 

 


_____________________________________ 


 W R I T E R' talk
ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

15/12/13; 

แต่งเพลิน เกิน 50% ไปอีก lol


beenamthipofficial???????? #villasaan

[Aug 21, 2015]

รูปขาพี่บ


ขอบคุณสำหรับ 3 วันนี้นะคะ (:




15/12/12; 

เหมือนลงฟิคไม่ให้เกียรติโมเม้นในรายการวันนี้เลยค่ะ lol

เอาน่ะ ยังมีแรงก็แต่งกันต่อไป จะพยายามตามรายการให้ทัน

รีทเดอร์ก็อ่านและเม้นให้ทันด้วยแล้วกันนะ

คดีพลิกในแบบที่อยากจะย้อนกลับไปแต่งตอนที่แล้วใหม่เลยล่ะ lol

แต่ไม่เป็นไร เราจะพยายามแก้สถานการณ์ ㅋㅋ

ตอนนี้ยังไม่จบนะคะ เหลืออีก 50% (นี่ก็สามหน้า) วันนี้ไม่ค่อยมีเวลา ก็เลยได้เท่านี้

#คือจริงๆควรไปเคลียร์ฟิคตัวเองให้จบรึเปล่า Lol

ขอบคุณสำหรับกระแสตอบรับของฟิคเรื่องนี้ด้วยนะคะ เรามีความสุขมากที่รู้ว่าพวกคุณชอบ (:


อย่าลืมกด Fanclub เพื่อแจ้งเตือนเวลาอัพฟิค 

แชร์ และ โหวต ด้วยนะคะ (:

อยากจะลองมีประสบการณ์ติดหนึ่งใน Top 20 ฟรีสไตล์ บ้าง  ^ ^


ปล.คนตรวจคำผิดไม่ว่าง เดี๋ยวจะตามมาเดทนะคะ >"<


 #ฟิคBeKiss 

รัก.


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #921 2mate (@jaaoraraiake) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 16:25
    เขินแทนพี่คริส พี่บีนี่ก็รุกเอาๆ5555
    #921
    0
  2. #656 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:24
    พี่คริสนี่พิรุธแรงไปนะ

    55555555

    ชอบอ่าาาาาา
    #656
    0
  3. #647 AWAY (@aran27120) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 01:24
    ชอบแต่งสนุกมาก
    #647
    0
  4. #382 Narunart96 (@narunart1996) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 16:00
    ลุ้นไปกับศิรินนนนนน ชอบติดมากเรื่องนี้
    #382
    0
  5. #336 เมียน้อยพี่บี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 21:45
    โอ้ยยยยย เริศศศศศศศศศศ ฟิคเรื่องนี้ดีสุดๆ จะกัดหมอนฟินตายอยู่เเล้วววว 5555+ เเต่งสนุกมากค่ะไรท์ เอาใจช่วยอยู่น้าาาา
    #336
    0
  6. #335 maaiiss (@amm_sii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 20:10
    โอ้ยยอ่านแล้วฟินนนเลยค่ะ รถอ้อยคว่ำมากกกกกกก ชอบบสำนวน ชอบเนื้อเรื่อง ชอบทุกอย่างง สู้ๆนะคะไรท์เตอร์
    #335
    0
  7. #316 Casia27 (@ferrari27) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 19:20
    เห็นแต่ละเม้นพูดยาวกันจังงง งั้นเราเม้นสั้นนะ จะได้เป็นความสมดุลของฟิค5555 >> พี่คริสน่ารักกกก ><
    #316
    0
  8. #300 bovil+-zaa (@beau-zaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 07:41
    โอ้ยย ชอบค่ะ เริ่มจิ้นหนักละทีนี้ น้ำทิพย์ศิริน >//< 
    ติดต่อตอนต่อไปนะคะ
    #300
    0
  9. #274 Kanyawee45397 (@Kanyawee45397) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 21:24
    เอาอีกๆๆๆๆๆ
    #274
    0
  10. #273 oilzaaa (@ooyarisra) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 20:47
    พี่เค้าตะๆๆติดอ่างด้วยมีพิรุทอย่างเห็นได้ชัดมากก
    #273
    0
  11. #272 nookkersone (@nookkersone) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 18:26
    ขำคริส คือไม่ค่อยจะมีพิรุทเลย
    บีเค้าดูออกหมดเเล้วมั้ง 5555555
    #272
    0
  12. #270 Proved36 (@Proved36) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 17:15
    ศิรินจะได้พูดมั้ยเนี่ยโดนขัดตลอด5555
    รออ่านนะ:)
    #270
    0
  13. #268 AoyL_SS (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 11:07
    หนักแล้วค่ะบานาน่าาาาาาาาาา พี่นี้หนักละ ติดฟิคเรื่องนี้หนักมาก "เธอเก่งที่ทำให้ฉันดื่มด่ำกับบีคลิส.." จนแทบจะนั่งรอทุกๆครั้งที่เปิดคอมหรือมือถือเนี๊ยะ กรี๊ดดดดดด อ่านละเขิลแรง ชอบๆ
    #268
    0
  14. #267 PatschZ (@PatZaNa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 08:27
    โอย สงสารพี่แก พอจะพูดก็ไม่ได้พูดอีก 5555555555
    #267
    0
  15. #266 blackcrowbcr (@blackcrowbcr) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 06:36
    โอ้ยยย ติดเรื่องนี้หนักมาเลยค่ะ
    เอาอีกๆๆๆๆๆๆ 5555
    ชอบฉากเวลาคุยกับแก๊งนางฟ้ามากค่ะ 55
    กี่รอบละเนี่ย ไม่ได้ปรึกษาซะที
    จะสงสารหรือจะขำคริสดี ถถถ
    #266
    0
  16. #265 Jellyza (@jellyza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 06:24
    ตลกอะ555555555 ตลกตอนแก๊งนางฟ้าคุยกันนน
    #265
    0
  17. #264 chatarop (@olimpuspor) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 03:46
    เกาะติดดกด
    #264
    0
  18. #263 เป็นโซวอน จิ้นแทนี่ และชอบบีคริส (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 02:54
    ถ้าแก๊งนางฟ้ารู้ว่าศิรินกำลังตกหลุมรักน้ำทิพย์เข้าแล้วจะเป็นยังไงน๊าาาาา แอร๊ยยยย เขินๆๆๆๆ ทำไมรู้สึกชอบฉากที่มีเหล่าแก๊งนางฟ้าจังเลยอ่ะ บทพูดนี่แบบธรรมชาติมากค่ะ ยังกะเรื่องจริงแหนะ



    รอตอนต่อไปนะคะไรท์ที่น่ารักของรีดดด >///<
    #263
    0
  19. #262 MRT_WaiiS3 (@mvt-mint) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 01:11
    รูปขา.. บ้าจริง.. ชอบอ่ะ
    #262
    0
  20. #261 pkindy20 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:56
    และแล้วศิรินก็ยังไม่ได้ปรึกษาเพื่อนอีกแล้วววววว น้ำทิพย์ เธอเนียนมากกกกเลยน้าาาาเนี่ย อิอิ
    #261
    0
  21. #260 Minfann (@Minfann) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:50
    โอ้ยยยย เขินจรุง ศิรินนั๊ลล๊าคคคคค มากกกกกกกก ???????????????????????? งานดีมาก ชอบๆๆๆ
    #260
    0
  22. #259 Sicky0929 (@sicky0929) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:48
    โอ้ยยยยยย พิรุธหนักมากค่ะหมวยขาาาา
    ถ้าบีรู้ก็ไม่แปลก น้าเจี๊ยบกับพี่วุ้นสงสัยถูกเรื่องแล้วข่าาา สาเหตุมาจากคนหล่อคนนั้นแหละค่ะ
    #259
    0
  23. #258 chms (@cdpnkt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:44
    ชอบมากกกกก รอน้าาา
    #258
    0
  24. #257 Prickwharn (@Prickwharn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:43
    โอยยยย สุดท้ายก็ไม่ได้คุย 555555555 น่าสงสารอ่ะ 5555 สนุกมากๆค่ะ รออ่านตอนต่อไปปปป
    #257
    0
  25. #255 someone-please (@someone-please) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 00:07
    โอ๊ยยยย  อ่านเพลินไปอีกกกก
    ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ  รออ่านนะคะ :D
    #255
    0