( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 28 : Chapter 26 :: วางแผน ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    6 มิ.ย. 60

Chapter 26 :: วางแผน ::



     ช่วงเวลาหลังจากเลิกเรียนของไอแอมกลายเป็นตารางในการฝึกซ้อมฮอกคัพอย่างหนักหน่วงสำหรับนัดสุดท้ายของทีม หญิงสาวจำต้องบอกลาเพื่อนตัวเองเพื่อแยกตัวไปซ้อมฮอกคัพที่สนาม โดยที่จีซูอาสาแบ่งเบาเอางานส่วนหนึ่งของไอแอมไปทำให้ เพื่อที่จะให้หญิงสาวได้มีเวลาพักผ่อนหลังจากการซ้อมบ้าง


     ขายาวเดินอยู่ทางเดินของปราสาทเพื่อจะลงไปที่สนาม แต่ทว่าเธอกลับนึกถึงคนๆหนึ่งขึ้นมาได้ ความจริงไอแอมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าแทยงจะยังคงอยู่ที่ห้องพยาบาลรึเปล่า เพราะเท่าๆที่รู้มาคือเขาอาการไม่หนักเท่าไรได้ก็เพราะความช่วยเหลือจากเธอ


     แต่จะลองไปดูที่ห้องพยาบาลก็คงจะไม่เสียหายเท่าไร


     ใช้เวลาไม่นานไอแอมก็พาตัวเองมาถึงห้องพยาบาลแล้ว ก่อนจะพบว่าไม่มีแทยงอยู่ในห้องนี้ หญิงสาวกำลังจะกลับออกไปแต่เสียงหนึ่งก็เรียกชื่อของเธอขึ้นมาก่อน


     “อนันตเซีย”


     “นายยังอยู่ที่นี่อีกเหรอ?” 


      ไอแอมถามออกไปเมื่อเห็นว่าคนที่เธอมาหาเพิ่งเดินออกมาจากห้องพักของมาดามเฮเลน เธอคิดว่าแทยงกลับไปแล้วซะอีก


      “ข้างนอกฉันไม่เป็นไรก็จริง แต่มาดามเฮเลนบอกว่าข้างในค่อนข้างที่จะหนักหน่อยนะ เลยต้องนอนค้างหนึ่งคืน ส่วนตอนนี้ฉันได้รับอนุญาตให้ออกไปได้แล้ว”


      ชายหนุ่มอธิบายให้หญิงสาวฟังพร้อมรอยยิ้มบาง ตอนแรกเธอเข้าใจว่าเขาจะไม่เป็นอะไรมากซะอีก ถ้าช้ำในแบบนี้ก็อาการหนักพอตัวเลยนะสิ


     “แล้วนายโอเคขึ้นรึยัง?” ไอแอมถามอีกคนด้วยความเป็นห่วง คนตรงหน้าจึงส่งยิ้มกว้างกลับมา


     “ถ้าไม่ได้เธอฉันต้องแหลกอยู่บนพื้นแล้ว ขอบคุณมากๆนะอนันตเซีย” 


     มันออกจะแปลกหน่อยๆที่แทยงเป็นคนเอ่ยอะไรแบบนี้ออกมากับเธอ แต่ไอแอมก็ดีใจที่เธอสามารถช่วยให้เขาไม่ได้รับบาดเจ็บไปมากกว่านี้


      ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้บอกลาแทยงเพื่อออกไปซ้อมฮอกคัพ เสียงฝีเท้าของผู้มาใหม่ทำให้ทั้งสองคนต้องหันไปมองและรีบทำความเคารพในทันที


     “ไม่ต้องลำบากหรอก..” เจ้าชายเตนล์เอ่ยกับพวกเขาทั้งสองคน “เธอมาทำอะไรที่นี้อนันตเซีย?”


      เจ้าชายก็ถามแปลกๆ คนป่วยก็อยู่ตรงหน้า เธอจะมาทำอะไรอีกละ


     “มาเยี่ยมเซอร์แทยงเพคะ”


     “งั้นเหรอ? ฉันเห็นแจฮยอนคุยกับเธอวันนี้ มีอะไรรึเปล่า?” 


     “ปะ...เปล่าเพคะ เราแค่คุยกันเรื่องคาถาที่เรียนในห้อง” ไอแอมรีบตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว ถ้าเป็นเรื่องเมื่อเช้าที่คุยกับแจฮยอนก็คือเรื่องของแทยงนี่แหละ แน่นอนว่าแทยงหันมามองเธอด้วยความสงสัย


     “อ่อ ว่าแต่เรื่องหอเกียรติยศ เธอยังจะไปหามันอีกรึเปล่า?” นี่เจ้าชายยังไม่เข็ดจากครั้งที่แล้วอีกเหรอเพคะ...


     แต่ก่อนจะบอกเจ้าชาย ไอแอมว่าเธอบอกตัวเองก่อนดีกว่า


     “ไม่แล้วเพคะ มันอาจจะไม่มีอยู่จริงๆ” หญิงสาวตอบกลับไป แต่แปลกที่อีกคนพยักหน้าอย่างเข้าใจและไม่ถามอะไรต่อ หญิงสาวจึงรีบขอตัวออกมาเพื่อไปซ้อมฮอกคัพทันที ก่อนที่เธอจะโดนสอบถามอะไรมากไปกว่านี้










      ความร้อนที่ปะทะเข้ากับร่างกายจนรู้สึกเหงื่อไหลไม่หยุดทำให้ไอแอมต้องลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างหงุดหงิด เธอว่ามันเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วงนะ ไม่มีทางเป็นไปได้ที่อากาศตอนกลางคืนจะร้อนขนาดนี้หรอก มันร้อนมากๆจนแปลกเกินไป


     หญิงสาวลุกขึ้นมานั่งก่อนจะขยี้ตาเพื่อมองภาพตรงหน้าให้ชัด ตอนนี้เธอสัมผัสได้ถึงสิ่งที่เธอกำลังเห็นอยู่ ไอแอมไม่ได้อยู่บนเตียงนอน แต่ทว่าเธอนั่งอยู่บนพื้นดิน และข้างหน้าของเธอก็ลุกโชนไปด้วยไฟ...


      ไฟของหงส์ไฟ!!!


      ไอแอมมองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ นี่เธอกำลังฝันแบบเดิมอีกแล้วใช่มั๊ย?!


      แน่นอนว่าผู้ชายที่เธอมักจะเห็นในฝัน และเธอคิดว่าเขาคือนิโคลัส มอร์แกนคนนั้น กำลังประลองเวทย์อยู่!!


      แต่ทว่าหญิงสาวไม่สามารถที่จะมองเห็นได้ว่าใครกันที่เป็นคู่ประลองของมอร์แกน และนั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอสนใจ ในเมื่อตอนนี้เธอสนใจสัตว์ประจำกายของมอร์แกนมากกว่า ก็เพราะว่ามันคือหงส์ไฟเหมือนเธอไง!


      การประลองตรงหน้าสร้างความตื่นตาตื่นใจให้เธอได้ไม่น้อย เพราะนอกจากเธอจะเห็นฝีมือของหงส์ไฟแล้ว เธอยังเห็นสัตว์ประจำกายของผู้ประลองเวทย์อีกคนที่สามารถต่อกรกับหงส์ไฟได้อย่างสูสี มันคือมังกรฟ้า...


      เปลวไฟที่ลุกโชนของหงส์ไฟพุ่งเข้าปะทะกับสายน้ำของมังกรฟ้าอย่างรุนแรงจนทำให้รอบข้างต่างก็พังทลายลงไปอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าไอแอมเองก็โดนแรงกระแทกจากการปะทะกันของทั้งสอง แน่นอนว่าเธอแปลกใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น ถ้ามันเป็นความฝัน และทำไมเธอถึงรู้สึกเจ็บเพราะแรงกระแทกขนาดนี้...


      ไม่มีเวลาให้หญิงสาวทันได้หาคำตอบ การปะทะกันอย่างรุนแรงก็ส่งผลให้เธอโดนกระแทกอีกครั้ง และคราวนี้เธอโดยสายน้ำอันรุนแรงจากมังกรฟ้าโดยตรง


      เฮือก!!


      ไอแอมสะดุ้งขึ้นมาอย่างตกใจก่อนจะใช้หลังมือเช็ดเหงื่อที่ฝุดอยู่ตามหน้าผากของตัวเองออก


      เธอรู้สึกเจ็บ.... เจ็บเหมือนเป็นเธอเองที่โดนกระแทกในการประลองที่อยู่ในความฝัน....


      มันเจ็บจนเธอไม่สามารถที่ทนนอนให้หลับต่อไปได้อีกเลย...


      “โจลี่..” หญิงสาวพยายามเปล่งเสียงเรียกดวอร์ฟที่เธอเคยใช้งานออกมาอย่างยากลำบาก ร่างบางล้มตัวลงนอนอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงป็อปดังขึ้นมาใกล้ๆ


      “นายหญิง..” โจลี่ยืนอยู่ข้างๆเตียงและมองเธอด้วยความแปลกใจ


      “โจลี่ รู้จักที่เก็บยาในห้องพยาบาลมั๊ย?” ไอแอมถามดวอร์ฟที่มีสีหน้าตื่นๆ มันคงจะตกใจอยู่ไม่น้อย แต่ทว่าตอนนี้หญิงสาวรู้สึกไม่สามารถแม้แต่จะลุกออกไปได้จริงๆ


      “รู้จักขอรับ นายหญิงจะให้โจลี่ไปเอายามาให้เหรอขอรับ?” ดวอร์ฟตัวจิ๋วเปล่งเสียงถามเธอด้วยความสงสัย


      “ใช่ ไปเอายาแก้ปวดจากห้องพยาบาลมาให้ฉันที เร็วที่สุด!” เธอออกคำสั่งกับมันเสียงเข้ม เพราะตอนนี้เธอปวดไปทั้งร่างกายจนแทบจะทนไม่ไหว แบบนี้มันแปลกเกินไปแล้ว เธอไม่มีแผลใดๆบนร่างกายเลย แต่กลับปวดไปทั้งตัว เหมือนกับว่าเธอโดนกระแทกจริงๆ...


      โจลี่กลับมาพร้อมยาสำหรับบรรเทาปวดที่เธอเคยเห็นมาดามเฮเลนเอาให้กับนักเรียนในห้องพยาบาลดี แต่ทว่ามันกลับมีอะไรบางอย่างติดมือมาด้วย


      “อะไรนะ?” หญิงสาวถามออกไปด้วยความสงสัย หลังจากที่ทานยาเข้าไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นอาการปวดก็ยังไม่หายขาดในทันที


      “ต้นเมนเดรกขอรับ โจลี่คิดว่ามันน่าจะจำเป็นสำหรับนายหญิง...” ดวอร์ฟตัวจิ๋วว่าพร้อมยื่นมันมาให้เธอดู


      “จำเป็นยังไง?” 


      “มันช่วยบรรเทาอาการปวดขั้นรุนแรงได้ขอรับ แค่บีบน้ำยางออกจากต้นของมัน...”


       หญิงสาวมองดวอร์ฟตรงหน้าบีบน้ำยางออกมาจากต้นเมนเดรกอย่างชำนาญ เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อคำพูดของโจลี่ได้มากแค่ไหน รู้เพียงแต่ว่าในตอนนี้อาการปวดของเธอมันไม่ได้ดีขึ้นเลย


       ถ้าอย่างงั้น....


       “เอามาให้ฉัน” ไอแอมรับต้นเมนเดรกที่อีกคนยื่นมาให้และมองมันอย่างชั่งใจอยู่นาน


       ในที่สุดเธอก็บีบน้ำยางออกมาจากต้นของมัน และกลืนมันลงไปในลำคอตามคำบอกของโจลี่...


        นี่เธอคิดผิดรึเปล่า...ทำไมมันถึงแสบไปทั้งตัวแบบนี้ละ!!


        ไอแอมกำมือแน่นเพราะความแสบร้อนที่กำลังลามไปทั่วร่างกายของเธอ หญิงสาวพยายามกลั้นเสียงร้องเอาไว้อย่างสุดความสามารถ ก่อนจะมองดวอร์ฟที่ยืนอยู่ข้างๆเตียงของเธอด้วยสายตาพร่ามัว


       ตอนนี้สติของเธอเริ่มค่อยๆหายไปอย่างช้าๆ พร้อมๆกับความแสบร้อนที่ค่อยๆลดลงไปเรื่อยๆ จนในที่สุดเปลือกตาของหญิงสาวก็ปิดลงพร้อมหลับสนิท












       มันประหลาด...


       ประหลาดมากๆ


       เพราะหลังจากที่อาการปวดแสบปวดร้อนพวกนั้นหายไป เหมือนกับอาการเจ็บตามร่างกายของไอแอมก็หายไปด้วย แน่นอนว่าเธอหลับไปในทันทีหลังจากนั้น และตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นด้วยอาการปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


       โจลี่ไม่อยู่ให้เธอถามแล้ว และเวลากลางวันก็ไม่ใช่เวลาที่ควรจะเรียกมันออกมาเพ่นพล่านด้วย


       แต่เหตุการณ์ในฝันคืนนั้นยังคงอยู่ในความคิดของไอแอมตลอดเวลา มันแปลกประหลาดจนเธอเริ่มกังวลใจ


       การประลองนั้นเป็นแค่ความฝัน แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกเจ็บปวดราวกับตัวเธอเองที่เป็นผู้ประลองเวทย์นั้น


       “เอาล่ะ วันนี้เราจะมารู้จักกับต้นไม้ชนิดหนึ่ง...”


       เสียงของอาจารย์ผู้สอนวิชาพฤกษศาสตร์ลอยเข้าหูซ้ายทะลุออกหูขวาของหญิงสาวไปด้วยความไม่ใส่ใจ เธอเหม่อจนจีสังเกตุได้ถึงความผิดปกติ


       “เธอไม่สบายเหรอ?” จีซูถามเมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนสาว ไอแอมหันกลับไปคลี่ยิ้มให้อีกคนเบาๆ


       “เปล่า ฉันสบายดี” 


       “รุ่นพี่ยุนโฮจัดตารางซ้อมทีมหนักเลยสินะ แถมเธอยังเป็นผู้หญิงที่เหลือคนเดียวในทีมด้วย...”


        จีซูเอ่ยถึงเรื่องที่กำลังเป็นที่สนใจของนักเรียนหลายคนในตอนนี้


        แน่นอนว่ามันใกล้เข้ามาแล้ว การแข่งขันฮอกคัพระหว่าง Water Dome และ Fire Dome


        “เธอต้องพักผ่อนให้พอนะ ถ้าเรื่องไหนช่วยได้ฉันจะช่วย ปีนี้เราต้องเอาถ้วยมาจาก Water Dome ให้ได้!” น้ำเสียงของจีซูดูฮึกเหิมมาก ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้มีเรื่องอื่นอยู่ในหัว ไอแอมจะขอบคุณเธอมากที่ให้กำลังใจกันขนาดนี้


        “รู้สรรพคุณของต้นเมนเดรกกันไปแล้ว ที่นี้มาดูวิธีเอาตัวยาของมันกันดีกว่า...”


        คราวนี้คำพูดของอาจารย์ผู้สอนทำให้ไอแอมเริ่มสนใจไอ้ต้นไม้ต้นนี้ขึ้นมา มันเป็นต้นไม้เลื้อยเล็กๆที่ปลูกในกระถางได้ แถมชื่อและลักษณะของมันยังคุ้นๆเหมือนกับว่าเธอเคยเห็นที่ไหนมาก่อน....


       แต่หญิงสาวก็ยังคิดไม่ออก และเพราะเอาแค่ตกอยู่ในความคิดของตัวเองนั้นแหละ หญิงสาวถึงลืมดูวิธีการนำตัวยาที่ถูกต้องออกมาจากการสอนของอาจารย์


       “จับคู่กับนักเรียนคนละโดม แล้วเอาน้ำยาของเมนเดรกออกมาเดี๋ยวนี้ เริ่มได้!”



        ซวยแล้วไง...


        ไอแอมไม่ได้ฟังและดูวิธีการของมันเลยสักนิด เธอจะทำได้ยังไง แล้วช่วงนี้อาจารย์เขาฮิตให้นักเรียนจับคู่ระหว่างโดมกันรึไง เธอว่ามันหลายวิชาละนะ


       และแน่นอนว่าคู่ของเธอจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกซะจาก...


       “เธอจำตอนที่อาจารย์บอกให้เอาน้ำยาของมันออกมาได้มั๊ย?” แจฮยอนถามพร้อมมองหน้าเธอ แน่นอนว่าเธอจำไม่ได้เพราะไม่ได้ดู


       “อ่อ ได้สิ” ตีเนียนไว้ก่อน แค่เอาน้ำยาออก ลอบมาคนอื่นก็แล้วค่อยทำตามก็ได้


       แจฮยอนหยิบถ้วยแก้วอันหนึ่งออกมารอง ก่อนจะใช้มือข้างที่สวมถุงมือจับต้นเมนเดรกและอีกข้างใช้คีบหนีบให้น้ำยามันออกมา


      น้ำใสๆที่มีลักษณะหนืดๆไหลออกมาทีละนิด มันคล้ายกับเจลว่านหางจระเข้ แต่ไม่ข้นขนาดนั้นแค่นั้นเอง ไอแอมว่าเธอคุ้นกับมันมากๆเลยละ


      อ่อ! เธอนึกออกแล้ว! มันคือต้นไม้ที่โจลี่เอามันมาให้เธอกินเป็นยาเมื่อคืนนี้เอง!


      “ให้ฉันลองมั้ง” ไอแอมพูดกับคนตัวสูงกว่าก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าต้นเมนเดรกมาจากแจฮยอน แต่ทว่าท่าทางที่ตกใจและร้องออกมาอย่างเสียงดังนั้นทำให้หญิงสาวถึงกับชะงัก


      “อย่าจับมันแบบนั้นนะ!” 


       ไม่ทันแล้วละ คำสั่งห้ามของแจฮยอนช้าไปเพราะต้นเมนเดรกอยู่ในมือของเธอแล้ว


       “ทำไมละ?” ไอแอมถามพร้อมมองหน้าอีกคนงงๆ ก่อนจะได้คำตอบจากอาจารย์ผู้สอนที่เอ่ยขึ้นมาอย่างตกใจ


       “ตายแล้ว! ฉันบอกแล้วใช่มั๊ยว่าเมนเดรกเป็นพิษ ต้องใช้ถุงมือจับ! แล้วทำไมถึงใช้มือเปล่าๆจับแบบนี้!” 


       แน่นอนว่าไอแอมถึงกับรับปล่อยต้นเมนเดรกและสำรวจมือของตัวเองทันที ....แต่มันก็ไม่มีอะไรผิดปกติหนิ แถมเมื่อคืนเธอยังจับไปแล้วด้วย


       “พาคู่ของเธอไปห้องพยาบาลซะคุณแจฮยอน ก่อนที่พิษของมันจะทำให้ท่านหญิงสลบไปซะก่อน”


       ทันทีที่รับคำสั่งมาจากอาจารย์ประจำวิชา แจฮยอนก็พาเธอเดินออกมาจากห้องท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าเขาถอดถุงมือออกและดึงแขนเธอไปในทันที


       “ตอนนี้เธอรู้สึกไม่โอเครึเปล่า?” น้ำเสียงของแจฮยอน..ดูกังวลนะ


       “ก็ไม่หนิ ฉันโอเคดี” หรือที่ไอแอมหลับไปอย่างง่ายดายเมื่อคืนเพราะต้นเมนเดรกนี่หรอกเหรอ?


       “รีบไปให้มาดามเฮเลนดูก่อนเถอะ” แจฮยอนว่าก่อนจะลากแขนเธอไปต่อ ไอแอมเข้าห้องพยาบาลบ่อยจนมาดามเฮเลนเบื่อหน้าได้แล้วมั้ง


       “แจฮยอน นายคิดยังไงเรื่องที่ฉันมีสัตว์ประจำกายเป็นหงส์ไฟ” จู่ๆความฝันและเรื่องราวเมื่อคืนก็กลับเข้ามาในหัวเธอ 


        เธอมีสัตว์ประจำกายเหมือนนิโคลัส มอร์แกนจริงๆ และใครบางคนเคยบอกเธอไว้ด้วย


        “เธอยังมีอารมณ์คิดเรื่องอื่นในขณะที่ตัวเองโดนพิษอีกเหรอ?” คนตัวสูงที่เดินนำถามออกมาอย่างแปลกใจ


        “มันแปลกมากมั๊ยที่ฉันมีสัตว์ประจำกายเหมือนเขา?” ไอแอมไม่ตอบคำถามอีกคนแต่เลือกที่จะถามของตัวเองต่อไป


         “มันไม่แปลกหรอกที่สัตว์ประจำกายเราจะเหมือนคนอื่น แต่มันแปลกเพราะไม่มีใครคิดว่าผู้หญิงที่อายุสิบแปดจะเป็นคนควบคุมมันนะสิ”


         เพราะแบบนี้ทุกคนเลยมองเธอแปลกๆสินะ





         
         “เราพลาดมาหลายครั้งแล้วนะ! ครั้งนี้เราจะพลาดอีกไม่ได้!”


         หืม? ไอแอมไม่ได้ตั้งใจจะได้ยินนะ แต่ดูเหมือนว่าเธอกำลังได้ยินบทสนทนาของใครสักคนอยู่ แต่เธอไม่ใช่พวกชอบยุ่งเรื่องคนอื่นขนาดนั้น


        ขายาวก้าวต่อไปเช่นเดียวกับแจฮยอนที่ไม่สนใจในสิ่งที่ได้ยินเล็ดลอดออกมาจากที่ไหนสีกที ที่ๆพวกเขากำลังใกล้เข้าไปเรื่อยๆ


        “ทั้งเจโน่! ทั้งแทยง! แต่ไม่ใช่อนันตเซียเลยสักครั้ง!”


        แน่นอนว่าคราวนี้ฝีเท้าของทั้งสองคนถึงกับหยุดชะงักโดยอัตโนมัติ เจ้าของชื่ออย่างไอแอมในร่างของอนันตเซียเองยังตกใจไม่น้อย แล้วที่เธอได้ยินในตอนแรกละ


        พลาดงั้นเหรอ?... แปลว่าใครสักคนตั้งใจทำอะไร ที่มีทั้งเจโน่และแทยงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย และดูเหมือนว่าแจฮยอนเองก็สงสัยในสิ่งที่ได้ยินไม่ต่างกัน


        “ชู่ว! เบาเสียงหน่อยสิ ถ้าใครมาได้ยินเข้าจะทำยังไง! แล้วก็ถ้าไม่จำเป็นอย่าเอ่ยชื่อคนพวกนั้นออกมาอีก!” 


        เสียงทุ้มบอกกับอีกคนหนึ่ง แต่ไอแอมว่าเธอคุ้นๆกับเสียงนี้ แต่ยังนึกไม่ออก พอมองหน้าแจฮยอนชายหนุ่มเองก็มีคิ้วขมวดไม่ต่างกัน


       “แผนต่อไปของเราต้องรัดกุมกว่านี้ และแน่นอนว่าจะต้องได้เป้าหมายไม่ผิดตัว” 


       น้ำเสียงที่แตกต่างกันมีแค่สองเสียง ฉะนั้นต้องมีคนเพียงแค่สองคน 


       ประเด็นคือแผนของสองคนนั้นคืออะไร และทำไมจะต้องเป็นเธอ...


       มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไรแน่นอน ไอแอมคิดว่ามันคงจะเกิดขึ้นกับเธอในไม่ช้านี้ แต่ถ้าเธอเดินไปดูหน้าสองคนนั้น เธอจะรู้เลยก็ได้ว่าพวกเขาเป็นใคร


       “เธอจะไปไหน?” แจฮยอนคว้าข้อมือของอีกคนไว้เมื่อเห็นว่าหญิงสาวทำท่าจะเดินออกไป


       “ฉันจะไปดูหน้าพวกมัน” ไอแอมบิดแขนออกจากมือของอีกคนก่อนจะวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะเสียงสะท้อนของพื้นริมทางเดินทำให้มีผู้ไหวตัวทัน เมื่อหญิงสาวมาถึงก็พบแต่เพียงความว่างเปล่า


        เธอมาไม่ทันสองคนนั้น!


       คนพวกนั้นเป็นใคร? และต้องการอะไรจากเธอกันแน่?!


       หรือว่ามันจะเกี่ยวข้องกับที่เจโน่กับแทยงโดนทำร้ายด้วย?!


       “ฉันได้ยินคนพูดถึงเธอ...” แจฮยอนเอ่ยขึ้นมา ใช่ละ เพราะเจ้าของชื่ออย่างอนันตเซียเองก็ได้ยินเหมือนกัน 


       “....”


       “มีคนจ้องจะเล่นงานเธอ ระวังตัวเองด้วย” ชายหนุ่มบอกพร้อมจ้องหน้าอีกคน แจฮยอนรู้ว่าไอแอมเป็นคนเก่ง แต่เธอไม่รู้หรอกว่ามีวิธีมากมายในโลกนี้ที่จะจำกัดใครสักคน ซึ่งเราไม่รู้ด้วยว่ามันจะเกิดขึ้นที่ไหนหรือเมื่อไร


       “ฉันรู้แล้ว” 



       “แต่อันดับแรกเธอต้องไปห้องพยาบาลแล้วให้มาดามเฮเลนดูพิษที่มือให้สักที”



      



100%

#ฟิคไอโอลอส

กลับมาจากเกาหลีแล้วค่ะ ยังไม่ลืมกันใช่มั๊ย55555

ไม่ต้องห่วงไอแอมนะคะ นางหนังเหนียวมาก555555
ห่วงคนใกล้ตัวของไอแอมดีกว่า อิอิ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #916 ชอบกินหมูกรอบ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 05:06

    เชื่่่อค่ะว่าหนังเหนียวจริง ขนาดตายเเล้วยังฟื้นใด้ อยากถามว่าห้อยพระวัดใหนค่ะ คุณพรี่

    #916
    0
  2. #523 Taejinexo-l (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 21:17
    งื้อรอๆมาต่อนะค้า^^
    #523
    0
  3. #522 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 08:08
    ใครอ่า อยากรู้แล้ววววววว
    #522
    0
  4. #521 NightSskyy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 06:02
    กลัวเป็นพวกโรส แทอิล หรือ มาร์คอ่ะ พวกนี้ดูลึกหลับ โดยเฉพาะ โรสกับพวกพี่แทอิล ตอนต่อไปพี่แจ ต้อง(แอบ)ดูแลนางดีดี มั้ง? สู้ๆนะไรท์มาต่อเร็วๆอีกนะ
    #521
    0
  5. #519 Taejinexo-l (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 20:27
    ต่อๆสู้ๆนะไรท์
    #519
    0
  6. #518 tykt_ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 22:17
    มาต่อเร็วๆนะคะ ค้างงงงงงง
    #518
    0
  7. #515 chan61 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 21:23
    มาต่อนะไรท์~~~~~
    #515
    0
  8. #514 imyora (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 23:41
    โจลี่นี่ไว้ใจได้ใช่มั้ย
    #514
    0
  9. #513 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 22:11
    รอค่ะะะะะ ^_^
    #513
    0
  10. #512 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 20:59
    สู้ๆนะคะไรท์
    #512
    0
  11. #511 Surach (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 20:44
    สู้ๆนะคะไรท์ อยากอ่านตอนแล้วววว
    #511
    0
  12. #510 NightSskyy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 20:35
    นึกว่าแต่โจลี้จะเอายาแปลกๆ(ยานอนหลับ-ยาพูดความจริง) มาให้นางกิน คิดๆดูก็กลัวว่าโจลี้จะเป็นพวกพี่ฮันซลกับพี่แทอิล พี่เตนล์ก็แปลกๆแล้ว คือพี่แกรอจับผิดนางกับพี่แจ ตลอดเวลาเลยอ่ะ สู้น่ะๆไรท์
    #510
    0
  13. #509 ginggy pie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 20:19
    ไรท์โหดร้ายยย มาต่อเรวๆน้าา คิางเว่อร์
    #509
    0