( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 27 : Chapter 25 :: ความสงสัย ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    26 พ.ค. 60




Chapter 25 :: ความสงสัย ::



      เป็นวันอาทิตย์ที่ต้องตื่นมาซ้อมฮอกคัพกันตั้งแต่เช้าตรู่ ทำเอาคนที่นอนดึกอย่างเธอแทบจะลืมตาไม่ขึ้น เพราะเธอเองนั้นที่ตัดสินใจออกไปข้างนอกตอนกลางคืน จะโทษใครก็ไม่ได้ ส่วนเจโน่กับแฮชานเองก็ไม่ต่างจากเธอเท่าไร ไม่รู้ว่าสองคนนี้ไปทำอะไรมาเมื่อคืน


      การซ้อมฮอกคัพในช่วงเช้าดำเนินไปได้ด้วยดี และทำเอาพลังงานของแต่ละคนหายไปมากโข่ เมื่อได้ยินเสียงกัปตันอนุญาตให้พวกเขาไปทานข้าวเช้าได้ ไอแอมจึงรีบกลับเข้าตัวปราสาทพร้อมทุกคนกันอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่เปลี่ยนชุดกันด้วยซ้ำ


      เพราะวันนี้เป็นวันหยุด นักเรียนจึงน้อยกว่าปกติ ทุกคนคงยังจะอยู่บนเตียงกันอยู่ มีก็แต่นักกีฬาฮอกคัพของ Wind Dome เท่านั้นที่กำลังลงมากินข้าวก่อนจะออกไปซ้อมต่อจากพวกเขา


      “เจโน่ แฮชาน อาจารย์เดวิดเรียกพวกนายสองคนไปพบที่ห้อง”’เสียงใสของหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมา ไอแอมจำเธอได้ เธอคือเพื่อนของลิซ่าที่อยู่ Wind Dome และยังเป็นหญิงหนึ่งเดียวในทีมฮอกคัพด้วย


      “ขอบใจเจนนี่” เจโน่บอกขอบคุณอีกคนก่อนจะหันกลับมาจัดการอาหารตรงหน้าต่อ


       “เรื่องเรียงความแหงๆ คราวที่แล้วฉันทำแบบส่งๆไป ท่าจะโดน” แฮชานเอ่ยขึ้นมา เจโน่เองก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน นี่คงทำงานแบบส่งๆกันทั้งคู่สินะ


       “อนันตเซีย ถ้าอย่างนั้นเธอไปรอพวกเราอยู่ที่สนามก่อนเลยนะ เดี๋ยวเสร็จแล้วพวกเราจะตามไป” เจโน่หันมาบอกกับเธอ


       “อืม” หญิงสาวพยักหน้ารับปากอีกคน ก่อนจะทานอาหารให้เสร็จและแยกตัวออกไปรอพวกเขาที่สนาม แต่ว่ามันยังไม่ถึงเวลาที่เธอจะซ้อมอีกรอบ หญิงสาวจึงตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางไปที่ริมทะเลสาบข้างป่าต้องห้าม 


      อย่างน้อยตรงนั้นก็คงจะนั่งพักได้สบายใจกว่าที่สนามแข่งฮอกคัพละ









      “มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียวท่านหญิง” เสียงของชายหนุ่มที่ดังขึ้นมาเรียกความสนใจให้เธอหันไปมอง ก่อนจะพบกับคนที่อยู่ในชุดนักกีฬาฮอกคัพของ Wind Dome 


      “ก็รอพวกนายซ้อมไง แล้วนี่ไม่ไปซ้อมรึไง?” ไอแอมเอ่ยถามอีกคนออกไป


      แทยงจัดการขึ้นมายืนบนโขดหินก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเธอ


       “ไม่ละ ฉันเก่งพอแล้ว”


       ได้ยินคำตอบและเห็นสีหน้าของเขาแล้ว ไอแอมจึงคว่ำปากแล้วมองบนแรงๆไปหนึ่งที มันทำให้แทยงถึงกับหัวเราะออกมา


       “ไม่อยากจะนึกภาพตอนเธอเป็นชายา จะไปทำท่าทางแบบนี้ไม่ได้นะ” ชายหนุ่มว่า


       “ไม่หรอก เพระฉันจะไม่เป็นชายาไง ว่าแต่เรื่องที่นายบอกว่าจะช่วยว่ายังไงบ้าง?” ไอแอมถามพร้อมจ้องหน้าอีกคน


       “ความจริงแล้วฉันก็จะมาคุยกับเธอเรื่องนี้แหละ แต่ว่าฉันเองก็ยังไม่มั่นใจเท่าไร...”


       “ได้ยังไง? ไหนตอนแรกนายออกจะมั่นใจขนาดนั้น”


       “มันก็ใช่ แต่เราจะไม่กล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน เธอเข้าใจใช่มั๊ย?” แทยงตอบเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง


       “แล้วถ้าอย่างนั้นเราต้องทำยังไงละ?” ในเมื่อเธอไม่รู้ด้วยซ้ำในวิธีที่จะหาหลักฐาน แถมยังไม่รู้ด้วยว่าจะต้องหาหลักฐานไปทำไม


        “ช่วงนี้สุขภาพของฝ่าบาทไม่ค่อยจะดีเท่าไร แน่นอนว่างานส่วนใหญ่จึงเป็นหน้าที่ขององค์ราชินีและเจ้าชายแทอิล แต่ความจริงพระองค์ก็สุขภาพไม่ค่อยดีมานานมาแล้ว ยิ่งโดยเฉพาะช่วงหลังๆมีข่าวมาว่าหลายเมืองถูกแทรกซึมโดยกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ที่คิดว่ายึดอำนาจ...”


        สิ่งที่แทยงเล่าออกมาแบบนั้น สารภาพเลยว่าเธอตกใจอยู่ไม่น้อย เพราะถ้าเป็นที่โลกเดิมเรื่องแบบนี้เธอเคยเจอแค่ในละครไง


      “เพราะเหตุผลนั้นแหละ จึงทำให้ต้องจัดงานแต่งงานให้เจ้าชายแทอิลเร็วๆ เพื่อเพิ่มความมั่นคงให้กับราชวงศ์...”


      “ถ้าต้องจัดงานให้เจ้าชายแทอิลเร็วๆ แล้วทำไมฉันจะต้องไปเป็นชายาของเจ้าชายเตนล์ด้วยละ?”


      “ถ้าพูดในตามตรงก็คือ ฝ่าบาทจะให้อำนาจของทั้งสองคนเท่าๆกัน แต่แบ่งให้ดูแลคนละครึ่ง เพราะในตอนแรกคนที่ถูกวางตัวเป็นชายาของเจ้าชายแทอิลคือเธอ ไม่ใช่โรส เธอจึงต้องกลับมาเป็นชายาของเจ้าชายเตนล์ด้วยเหมือนกัน”


      ไอแอมใช้ความคิดอยู่สักพัก ก่อนจะร้องอ่อด้วยความเข้าใจเงียบๆข้างใน ถ้าเพราะโรสจะขึ้นเป็นชายาของเจ้าชายแทอิล ทำให้พระราชาเห็นว่าจะให้เจ้าชายแทอิลกุมอำนาจทั้งหมดไว้ไม่ได้ จึงต้องแบ่งมาที่เจ้าชายเตนล์ด้วย มันทำให้เธอนึกถึงคำพูดของเจโน่...ที่เคยสงสัยในตระกูลของโรสว่าเป็นคนลอบทำร้ายเธอ


      “ถ้าฉันถามนายออกไปเรื่องหนึ่ง นายจะตอบฉันได้รึเปล่า?” หญิงสาวถามอีกคนออกไป


      “มันก็ขึ้นอยู่กับว่ามันเป็นเรื่องที่ฉันรู้และควรบอกเธอรึเปล่า..”


      “ฉันสงสัยว่าตระกูลของโรสคือกลุ่มคนที่ต้องการยึดอำนาจ...ใช่มั๊ย?” ไอแอมถามอีกคนออกไปตามตรง


       “ถ้าใครมาได้ยินเธอกล่าวหาตระกูลของคนอื่นโดยไม่มีหลักฐานแบบนี้ มันคงจะไม่ดีแน่ๆ...” แทยงเอ่ยกับเธอเสียงเรียบ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้น้ำเสียงที่เบาลง “...แต่ถ้าสำหรับความสงสัยของฉันแล้ว มันก็ไม่ต่างจากเธอเท่าไรหรอก”






       เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นมาทำให้สายตาของทั้งสองคนหันไปมองโดยไม่ได้นัดหมาย แต่ทว่าเมื่อเห็นว่าเป็นใคร ไอแอมก็รีบหันไปสบตากับแทยงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินหลบเข้าไปหลังพุ่มไม้ใหญ่ เพื่อไม่ให้ใครเห็นตัวเอง


      รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของผู้มาใหม่เมื่อพบว่าเป็นใครที่มาอยู่ที่นี้


      “มารอซ้อมเหรอ?” มาร์คถามพร้อมรอยยิ้ม เขาเห็นอนันตเซียยังใส่ชุดนักกีฬาอยู่


      หญิงสาวจึงพยักหน้ารับเบาๆ


      “อืม ว่าแต่นายละ มาทำอะไรที่นี้?” ไอแอมยิ้มบางพร้อมถามอีกคนกลับ ในขณะที่มาร์คเดินมานั่งแทนที่ของแทยง


      “เธอลืมไปแล้วเหรอว่านี่มันที่ประจำของฉัน” มาร์คว่าพร้อมหัวเราะเบาๆ 


      นั้นสิ เธอลืมไปสนิทเลยว่าคนที่พาเธอมาที่ตรงนี้ครั้งแรกเลยก็คือมาร์ค เพราะมันทั้งสวยและสงบ ไอแอมจึงชอบใช้มันเป็นสถานที่พักผ่อนเช่นเดียวกัน


       “นั้นสินะ ถ้าอย่างนั้นฉันคงมาแย่งที่นายละสิ” ไอแอมว่าพร้อมหัวเราะกลบเกลื่อน มาร์คจึงรีบแก้ต่างทันที


       “ไม่ใช่อย่างนั้น นี่มันที่ของโรงเรียน ใครจะมาก็ได้ทั้งนั้นแหละ ฉันแค่ล้อเล่นเอง” มาร์คว่าสีหน้าจริงจัง เขาน่าจะรู้เหมือนกันนนะว่าตะกี้เธอก็แค่พูดล้อเล่น 


       “ฉันก็ล้อเล่นเหมือนกัน” หญิงสาวว่าพร้อมขำเบาๆ


        เสียงดังของคนสองคนที่กำลังเดินลงมาจากตัวปราสาททำให้ไอแอมต้องหันกลับไปมอง ก่อนจะเห็นสองคนที่คุ้นเคยกำลังเดินกลับลงมาที่สนามกีฬา


        เจโน่กับแฮชานออกมาจากปราสาทแล้ว เธอต้องรีบไปที่สนามเหมือนกัน


        “ฉันต้องไปซ้อมฮอกคัพต่อแล้ว ไว้เจอกันใหม่นะมาร์ค..” หญิงสาวว่าพร้อมบอกลาอีกคน เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะลงจากโขดหินไป โดยไม่เห็นว่าอีกคนเองก็ลุกขึ้นและเดินลงตามเธอมาด้วย


        สายตาของหญิงสาวเหลือบไปมองที่พุ่มไม้ใหญ่ ไม่รู้ว่าแทยงจะได้ยินสิ่งที่เธอคุยกับมาร์ครึเปล่า


        “เดี๋ยวก่อนอนันตเซีย”


        มาร์คเรียกรั้งเธอเอาไว้ ไอแอมจึงจำต้องหันกลับมาหาอีกคน


        “ว่าไงมาร์ค?” เธอถามเขาอย่างสงสัย


        “เธอ...จะไม่เป็นชายา...ของเจ้าชายเตนล์ได้มั๊ย?”


        คำถามของมาร์คทำให้คิ้วของเธอขมวด ทำไมเขาถึงไม่อยากจะให้เธอเป็นชายาละ?


         “ทำไมละ?”


         “เพราะว่า...ฉันคิดว่า ฉันชอบเธอมากกว่าที่ตัวเองคิดไว้ซะอีก มันคงจะดีถ้าฉันบอกมันไปเร็วกว่านี้...”










      การเรียนการสอนในวันจันทร์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะนอกจากมันจะเป็นวิชาที่ไอแอมชอบอย่างประวัติศาสตร์เวทมนต์แล้ว มันยังเป็นวันของการแข่งขันฮอกคัพนัดระหว่าง Fire Dome และ Wind Dome ด้วย


       เสียงนักเรียนจำนวนมากมายที่เพิ่งเลิกจากการเรียนกำลังเดินจับกลุ่มคุยกันอย่างสนุกสนาน ทยอยเดินลงไปที่สนามกีฬา ในขณะที่บรรดานักกีฬาต่างก็มาเตรียมตัวกันก่อนแล้ว


      ความรู้สึกในการแข่งขันครั้งนี้ของไอแอมค่อนข้างที่จะผ่อนคลายกว่าในนัดแรก แต่ถึงจะเป็น Wind Dome ที่มีเพื่อนเธออยู่อย่างวินวิน แต่เธอก็อยากที่จะชนะสักครั้ง 


      นักกีฬาทั้งสองฝ่ายเดินเข้าสู่สนามท่ามกลางเสียงเชียร์และเสียงโห่ ไม่ต้องบอกว่ามันมาจากโดมไหนบ้าง เพราะตอนนี้เธอไม่ได้สนใจมันเท่าไร ทันทีที่เสียงเป่านกหวีดของมาดามวิคตอเรียดังขึ้นมา สองเท้าของหญิงสาวก็ถีบตัวเองให้ขึ้นทะยานสู่ท้องฟ้าข้างบนทันที


      เกมส์การแข่งขันดำเนินไปอย่างรวดเร็วและสนุกมากกว่าที่เธอคิด นี่เป็นการแข่งที่ไอแอมคิดว่ามันคือการแข่งขันกีฬาจริงๆ ไม่ใช่การแข่งและใช้กำลังอย่างสองนัดที่ผ่านมา เพราะทั้งสองทีมต่างก็ใช้ทักษะและการวางแผนในการแข่งขันกัน โดยเน้นไปที่การทำแต้ม


      แน่นอนว่าต่างไม่มีใครยอมใคร


      “ไงอนันตเซีย” 


      วินวินที่บินมาอยู่ข้างๆเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม


      “ฉันว่านัดนี้นายอ่อนไปนะ ออมมือให้ฉันเหรอ?” 


       ไอแอมแซวอีกคนเล่นไปงั้นแหละ รู้ว่าวินวินเอาจริง แต่ก็นะ เธอยังทำแต้มได้มากกว่าวินวินเลย 


       พอโดนหญิงสาวสะกิดเข้าหน่อย ต่อมความอยากเอาชนะของวินวินก็เพิ่มขึ้นอีก ชายหนุ่มบินจากไปเพื่อทำแต้มจนไอแอมหัวเราะออกมาเบาๆ


      แต่ทว่า...


       “อนันตเซีย! ระวัง!”


      ฟิ้ววววว


      ลูกคัพเฉียดหน้าเธอไปเพียงนิดเดียว หญิงสาวหันไปตามทิศทางของมันเพื่อดูว่าเป็นใครที่ตีมันมาทางนี้ แต่ว่ามันไม่มีใครตีมาอย่างที่เธอคิด เสียงเจโน่ที่เตือนเธอทำให้หญิงสาวมองไปทางเขาด้วยความสงสัย


      “ลูกคัพมันแปลกๆไปนะ” แฮชานเอ่ยขึ้นมา ตอนนี้เขาบินมาใกล้เธอมากกว่าเดิม เจโน่ก็เช่นกัน


      “เธอไม่เป็นอะไรนะ?” เจโน่ถามเธอด้วยความเป็นห่วง


      “ฉันไม่เป็นอะไร นายเล่นต่อไปเถอะ” ไอแอมว่าเมื่อเห็นว่าอีกห้านาทีจะหมดเวลาการแข่งขัน หวังว่ามันคงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกนะ....


       ปี๊ดดดดดดดดด


      เสียงนกหวีดเป่าบอกว่าการแข่งขันจบลงด้วยคะแนน Fire Dome 55 แต้ม และ Wind Dome 53 แต้ม แน่นอนว่าครั้งนี้พวกเขาชนะ 


      เสียงโห่ร้องดีใจทำให้หญิงสาวยิ้มออก ก่อนจะสังเกตได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง


      “เจโน่ระวัง!!” ไอแอมตะโกนเสียงดังเมื่อเห็นว่าลูกคัพมันยังไม่หยุดนิ่ง เสียงร้องของเธอดึงความสนใจของทุกคนให้หันมามอง เจโน่เองก็หันไปตามสายตาของเธอแต่ว่า..

.
      พลั่ก!!!


      ลูกคัพมันเฉียดชนเข้าที่ปลายไม้กวาดของชายหนุ่มทำให้เจโน่เสียการทรงตัวเล็กน้อย แต่ทิศทางของมันกลับพุ่งไปที่...แทยง


      “แทยง!!” หญิงสาวเอ่ยเรียกชายหนุ่มเสียงดัง ทุกคนดูงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกันไปหมด แทยงเองก็เช่นกัน เขามองเธออย่างงงๆโดยไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น แน่นอนว่ามัน...


      “อนันตเซีย! นั้นเธอจะทำอะไร?!” เสียงของเจโน่ตะโกนเพื่อหยุดการกระทำของเธอ แต่สายไปแล้ว


      ไอแอมนี่แหละที่สายไป!


      ตุ้บ!!!


      “โอ๊ย!!!”


      “แทยง!!!”


      ลูกคัพชนที่ลำตัวของแทยงเต็มๆท่ามกลางสายตาของนักเรียนที่ยังไม่ได้ออกไปจากสนาม ทุกคนต่างส่งเสียงร้องด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าลูกคัพนั้นมันบ้าไปแล้ว และร่างของแทยงก็กำลังตกลงจากไม้กวาด


      “อ๊ะ!!” 


      ไอแอมจับมือของชายหนุ่มเอาไว้แน่น เธอรีบขี่ไม้กวาดเข้ามารับอีกคนอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะตกถึงพื้น แน่นอนว่าทุกคนต่างถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก


      ไอแอมเองก็เช่นกัน









      
      เช้าวันถัดมาที่ห้องอาหารสายตาแปลกๆถูกส่งมาให้ไอแอมอย่างเป็นระยะๆอีกแล้ว แน่นอนว่าเธอพอจะรู้เรื่องแล้วว่าทำไมนักเรียนหญิงหลายคนถึงจ้องเธอลับหลังแบบนี้


      “พวกเขาคิดว่าเธอเป็นสาเหตุทำให้แทยงได้รับบาดเจ็บ..” จีซูรายงานขึ้นมา


      เหอะ! เธอเป็นคนช่วยแทยงไว้ต่างหาก!


       “บรรดาแฟนคลับเขารึไง... ไม่เห็นเหรอว่าฉันช่วยเขาไว้” เธอแย้งขึ้นมา


      รู้สึกว่าเป็นอนันตเซียทำอะไรมันก็ผิดไปซะหมด


       “ฉันว่าพวกนั้นไม่ได้โกรธจริงๆหรอก...” จีซูหมายถึงพวกบรรดาแฟนคลับของแทยง


       “มีสิทธิ์อะไรมาโกรธฉันละ?” ไอแอมถามกลับ


       “แน่นอนว่าไม่มี พวกนั้นคงจะอิจฉาเธอมากกว่าที่ดูเหมือนว่าการกระทำของเธอมันจะได้ใจใครหลายๆคนไปซะอย่างนั้น...” จีซูว่าพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มันทำให้ไอแอมต้องมองตามสายตาของเพื่อนตัวเองไปที่โต๊ะของ Wind Dome ก่อนจะสบตากับนักเรียนชายหลายคน เมื่อพวกเขาเห็นว่าเธอหันมาก็รีบหันหลังกลับไป



       เดี๋ยวนะ...บ้ากันไปใหญ่แล้ว!


       “รู้สึกว่าเพื่อนฉันจะเสน่ห์แรงไม่เบาเลยนะ ทั้งเจ้าชายเอย...ลอร์ดเอย...จริงมั๊ยเจโน่?” จีซูแน่ใจแล้วใช่มั๊ยที่หันมาถามเจโน่


       “มองทำไม! หันกลับไปให้หมด!” เจโน่เอ่ยขึ้นมาเสียงแข็งใส่นักเรียนชายคนอื่น นั้นทำให้จีซูคว่ำปากมองบนเบาๆ


       “เบาๆสิเจโน่!” ไอแอมปรามอีกคนที่อยู่ข้างๆ


       “เธอก็เหมือนกัน!” อยู่ๆเจโน่ก็หันมาจ้องเธอ


       “ใช่ความผิดฉันเหรอ?” ไอแอมถามกลับอย่างงงๆ


       “ไม่รู้ละ แต่ที่แน่ๆห้ามไปเยี่ยมมัน เข้าใจมั๊ย?” เจโน่ว่า นี่เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องเธอแน่ๆใช่มั๊ย...








       วิชาแรกสำหรับเช้าวันอังคารคือวิชาคาถา วันนี้พวกเขาจะต้องจับคู่กันในชั้นเรียนเพื่อนทดสอบคาถา โดยมีเพื่อนตัวเองเป็นหนูทดลอง แน่นอนว่าไอแอมหันไปหาจีซูอย่างรวดเร็ว


      “ให้จับคู่กับนักเรียนที่มาจากคนละโดมนะจ๊ะ” เสียงของอาจารย์ประจำวิชาทำให้พวกเธอทั้งสองคนต้องแยกจากกัน หญิงสาวหันซ้ายหันขวาเพื่อหาเพื่อนผู้หญิงจากโดมอื่น แต่โชคร้ายหน่อยที่


      “คู่กับฉันนี่แหละ” แจฮยอนเองก็ยังไม่มีคู่เหมือนกัน แน่นอนว่าเจ้าชายเตนล์ที่คู่กับโดยองก็มองอยู่ด้วย ส่วนจีซูก็คู่กับวินวินไปแล้ว


      หญิงสาวจึงจำต้องคู่กับแจฮยอนอย่างเลี่ยงไม่ได้


      “เธอไม่เป็นอะไรใช่มั๊ย? เรื่องเมื่อวาน” แจฮยอนเอ่ยขึ้นมาขณะที่ไอแอมพยายามจดจำคาถาอยู่ หญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้นมาตอบเขา


      “ฉันไม่เป็นอะไร...แต่แทยงคงจะอาการหนักกว่า” ไอแอมตอบกลับไป


      “เขาโชคดีที่ไม่ตกถึงพื้นเพราะเธอช่วยไว้ทัน แต่ฉันสงสัยว่าทำไมลูกคัพมันถึงทำแบบนั้น” แจฮยอนบอกข้อสงสัยของตัวเองกับเธอ มันทำให้หญิงสาวนึกถึงเรื่องที่เธอเองยังไม่ได้บอกแจฮยอนด้วย แต่ว่าในชั้นเรียนแบบนี้...


      “ฉันมีเรื่องที่คุยกับแทยงจะบอกนาย..” ไอแอมเอ่ยก่อนจะใช้คาถาทำให้สภาวะรอบตัวของพวกเขาสองคนปราศจากเสียง นั้นคือพวกเขายังได้ยินคนอื่นคุยกัน แต่ทุกคนจะไม่มีใครได้ยินเธอกับแจฮยอนคุยกัน หญิงสาวจึงเริ่มเล่าเรื่องที่เธอคุยกับแทยงวันนั้นให้เขาฟัง


      สีหน้าของแจฮยอนหลังจากฟังเรื่องที่เธอเล่าแล้ว คิ้วของเขาก็ขมวดเป็นปมไม่หยุดอย่างใช้ความคิด


      “ฉันคิดว่าลูกคัพมันจะพุ่งมาทางฉัน แต่เพราะมันโดนเจโน่ก่อนทิศทางเลยเปลี่ยนไปหาแทยง..” ไอแอมว่า


      “ไม่หรอก มันพุ่งไปทางแทยงตั้งแต่แรกแล้ว ฉันสังเกตอยู่” แจฮยอนเอ่ยขึ้นมา นี่เขาเองก็รู้ว่าลูกคัพมันประหลาดๆตั้งแต่ในเกมส์แล้วสินะ


       “แปลกว่ามันตั้งใจจะพุ่งไปหาแทยงงั้นเหรอ?” เธอถามเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ


       “ใช่ แต่ที่ฉันสงสัยคือแทยงมีปัญหากับใครถึงขั้นที่อยากจะทำร้ายเขาเลยรึเปล่า?” แจฮยอนว่า


       แต่ไอแอมไม่เคยรู้ในเรื่องนี้ของแทยงเลย... 


       เขาเป็นองครักษ์ของเจ้าชายเตนล์ และก็มีบรรดาสาวๆรายล้อมเท่านั้น เขาจะไปทำให้ใครคิดร้ายกับตัวเองได้อีกละ...


       ในขณะที่เธอกำลังใช้ความคิดอยู่ แรงสะกิดของจีซูก็ทำเอาเธอสะดุ้ง ไอแอมจึงรีบสลายคาถาทันที


       “อนันตเซีย...อาจารย์จะให้เธอกับแจฮยอนสาธิตคู่แรกละ..” จีซูบอก ไอแอมจึงพยักหน้ารับ


        เดี๋ยวนะ?!!


        ให้เธอกับแจฮยอนสาธิตคู่แรก!!!




       ให้ตายเถอะ! เธอยังจำคาถาไม่ได้เลย!! T_T




#ฟิคไอโอลอส

100%


      
  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #901 Ble Ble (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 07:56
    แฮรี่แก็งเวอร์ชั่นนี้ชัดๆ แจหะ แทยง ไอแอม
    #901
    0
  2. #508 chan61 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 21:28
    ฮาาาา55555
    #508
    0
  3. #507 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 22:02
    555 ขำตอนสุดท้าย มัวแต่เล่าเรื่อง
    ใครจะทำอะไรแทยงอ่ะ?
    #507
    0
  4. #506 wiZIV (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 20:32
    รออยู่เสมอค่า
    #506
    0
  5. #505 mykaiii (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 19:01
    แจมาแว้ววงือคิดถึงสุดดด
    #505
    0
  6. #504 เงาจันทร์สีรุ้งสดใส (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:56
    ต่อค่าาไรท์ เค้าเป็นห่วงแทยง
    #504
    0
  7. #503 NightSskyy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:15
    สู้นะไรท์ รออยู่
    #503
    0
  8. #502 NightSskyy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:14
    แปลกทีมีคนจะทำร้ายพี่แทยง พี่มาร์คหรือป่าว??? เพราะตอนนั้นนางกับแทยงคุยกันอยู่ ทีนี้มาร์คก็มา ไม่แน่ ... หรือว่าพี่ฮันซลกับพี่แทอิล(ไม่รู้ทำไม่) แอบเขินตอนที่ผู้ชายโดมอื่นๆมองนางอ่ะ แรง! ตอนนี้นางกับพี่แจ มีอะไรที่ต้องหาแล้วละ (แอบไปหาพี่แทยงไป ไม่ต้องฟังคุณโน่หรอก)
    #502
    0
  9. #501 maji22019 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 16:29
    มาร์คลี๊ สู้ๆค่ะ สู้ๆ หนูลงเรือลำนี้กัปตันหล่อออออ
    #501
    0
  10. #500 wiZIV (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 12:01
    อือฮือ โฮ้วววว พี่มาร์คคะ
    #500
    0
  11. #499 imyora (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:27
    ฮือ มาร์คคคคคคคคคคคคคคคคคคค
    #499
    0
  12. #498 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:06
    ว้ายๆๆๆช้าไปละพี่มาร์ค
    #498
    0
  13. #497 เงาจันทร์สีรุ้งสดใส (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 18:09
    มาร์คคคคค ยังไงกันนน แทยงได้ยินหมดแล้วใช่ไหมม พระเจ้า!!!
    #497
    0
  14. #496 NightSskyy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 17:55
    จะเกิดสงครามความรักกับ การเมืองไหมเนี่ยยยยยย รอๆๆๆๆๆ พี่แทยงได้ยิ้นที่มาร์คพูดป่ะ ไม่แน่นาง อาจจะใช้มาร์คเป็นเครื่องมือต่อไป แบบว่าให้มาร์คมาช่วยเป็นแฟนหลอกหลอกแทนพี่แจ แต่พี่แจ ละจะรู้สึกยังไง???? ลุ้นๆเอา
    #496
    0
  15. #495 PRIMM (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 17:18
    สงสัยนี่สงสัยมาร์คป่ะะะ นี่เริ่มสงสัยแล้วนะไรท์5555
    #495
    0
  16. #494 Eye_tuan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 16:55
    มาร์คน่าจะช่วยที่บ้านอะ เพราะว่าถ้าอนันตเซียเป็นชายา อำนาจต้องแบ่งครึ่งนึง ฉันไม่ไว้ใจมาร์คแล้วววว
    #494
    0
  17. #493 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 16:52
    มาร์คคคค สารภาพแล้วง่ะ แล้วไงต่อ555
    รอค่ะ ^_^
    #493
    0