[GOT7-FIC] DID #DIDBnior #Bnyoung #Bnior #บีเนียร์ #บีนยอง

โดย LilyHZT

ไหนบอกไม่อ่อย ไม่ได้ตอบสักหน่อยว่าไม่.. แล้วไหนบอกไม่ชอบผู้ชาย? ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าไม่ชอบพี่ เด็กม.ปลายข้างบ้านที่มีสองบุคลิก กับ ผู้ชายซื่อๆ ที่ทำทุกอย่างตามหัวใจ

ยอดวิวรวม

12,323

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


12,323

ความคิดเห็น


563

คนติดตาม


1,316
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 20 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  10 ก.ค. 62 / 03:25 น.
นิยาย [GOT7-FIC] DID #DIDBnior #Bnyoung #Bnior # #չͧ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้







โรคหลายบุคลิก คืออะไร?


โรคหลายบุคลิก หรือ Dissociative Identity Disorder (DID) หรือชื่อเก่าคือ Multiple Personality Disorder (MPD) เป็นโรคจิตประเภทหนึ่งที่ตัวผู้ป่วยมีบุคลิกอื่นๆ มากกว่า 2 บุคลิกขึ้นไป ผลัดเปลี่ยนกันออกมาใช้ชีวิต และแสดงพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากบุคลิกเดิมออกมา


โรคหลายบุคลิก มีสาเหตุมาจากอะไร?

สาเหตุของโรคหลายบุคลิกอาจเกิดจากสภาวะทางจิตใจของผู้ป่วยที่ถูกกระทบกระเทือนอย่างหนักตั้งแต่สมัยวัยเด็ก โดยผ่านการกระทำอันรุนแรงทั้งทางกาย และทางจิตใจ เช่น อาจเคยโดนทารุณกรรม กระทำชำเราจากผู้ที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่จำความได้ ทำให้ผู้ป่วยมีอาการทางจิตที่เต็มไปด้วยความเศร้า ความกลัว หวาดระแวง ความหดหู่ทางจิตใจ การปรับเปลี่ยนทางอารมณ์ต่างๆ จนทำให้จิตใต้สำนึกสร้างบุคลิกอื่นๆ ขึ้นมาเพื่อแสดงออกในสิ่งที่บุคลิกหลัก หรือบุคลิกเดิมไม่สามารถทำได้ โดยบุคลิกต่างๆ ที่สร้างขึ้นมาอาจเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของผู้ป่วย


 

INTRO



หมู่บ้านของเราเป็นหมู่บ้านที่มีสาธารณูปโภคครบครันครับ ไม่ว่าจะเป็นสปอร์ตคลับ สวนสาธารณะ และ........”

เสียงเซลล์ขายบ้านเจื้อยแจ้วเป็นนกขุนทองขณะที่อิมแจบอมกำลังเดินทอดน่องดูบ้านหลังแรกในชีวิตที่เขาเก็บเงินซื้อเป็นของตัวเองได้ในวัยสามสิบปี...ไม่มากไม่น้อยไปสำหรับคนที่กำลังจะวางแผนมีครอบครัว

 

ตอนนี้ก็มีบ้านมีรถแล้ว.....เหลือแต่หาเมีย

ความคิดที่ริอ่านจะสร้างครอบครัวของผู้ชายหน้าตาดีมีฐานะปานกลางค่อนข้างจะแปลกไปสักหน่อยสำหรับสังคมที่ผู้ชายที่มีเพียบพร้อมขนาดนี้ควรที่จะ “มีเมียก่อนมีบ้าน” แต่แจบอมกลับทำงานหนักและซื้อบ้านซื้อรถก่อนที่จะหาเมียเป็นของตัวเอง

 

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

โอ้ยยยยยย ตกใจหมด!!!” เสียงแหวของเซลล์ขายบ้านตัวเล็กดังมาจากหน้าบ้านจนแจบอมต้องถอนสายตาจากเฟอร์นิเจอร์ที่ยังไม่ได้แกะพาสติกออกแล้วหันไปดู

เด็กตัวเล็กผิวขาวเบรกจักรยานจนตัวโก่ง ขณะที่เซลล์ขายบ้านของเขายืนเอามือทาบอกตัวเองอย่างมีจริต

 

พี่จงแด มีคนมาซื้อบ้านแล้วหรอ?” เสียงน่ารักถามเซลล์ขายบ้านพลางหันมามองแจบอม

รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสดใสเหมือนเช้าของฤดูร้อน เล่นเอาคนมองอยู่ถึงกับอ้าปากค้าง....คำว่าน่ารักวนเวียนอยู่ในหัวเต็มไปหมด

เอ่อ....”

ผมอยู่ข้างบ้านพี่อ่ะ ชื่อจินยองนะ”

ครับ....”

เจอกันฮะ!”

 

แจบอมมองตามจักรยานสีแดงไปจนกระทั่งเลี้ยวหายไปจากสายตา เขาไม่ได้ยินอะไรอีกเลย เหมือนโลกทั้งใบกำลังหยุดหมุน....

ถ้ารำคาญจะย้ายไปหลังอื่นก็ได้นะครับ บางคนก็ไม่ชอบอยู่ใกล้บ้านที่มีเด็กวัยรุ่น”

ไม่เป็นไรครับ ผมเอาหลังนี้....ว่าแต่น้องเค้าอายุเท่าไหร่?”

น้องจินยองหรอครับ สิบเจ็ดมั้ง เห็นยังใช้ชุดม.ปลายอยู่เลย น่ารักนะครับเป็นเด็กสดใส น่าสงสารตรงที่อยู่คนเดียวนี่แหละ”

ครับ? อยู่คนเดียว?”

ครับ พ่อแม่เค้าเสียไปหมดแล้ว ก่อนหน้านี้คุณอาจจะได้เยินเรื่องข่าวเครื่องบินตกเมื่อสี่ปีก่อน คุณพ่อคุณแม่น้องเขาเสียตอนนั้นแหละ ตอนแรกก็คิดว่าญาติจะพาตัวไปอยู่ด้วยแต่เหมือนน้องเขาไม่ยอมเพราะนี่ก็บ้านหลังแรกที่พ่อแม่เค้าซื้อไว้ จินยองก็เลยอยู่คนเดียวโดยมีเงินประกันของพ่อแม่ที่คงใช้ไปตลอดชีวิตก็คงไม่หมด...”

มีเงินเยอะแค่ไหนก็คงไม่มีใครอยากอยู่คนเดียวหรอกครับ...”

นั่นสิครับ ผมก็ไม่รู้น้องเค้าอยู่ได้ไงคนเดียว...ญาติก็มาหาบ้างนะครับนานๆ ที”

 

แจบอมเม้มปากแล้วคิด เขารู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องเด็กข้างบ้านจนหลังจากที่ทำสัญญาซื้อขายเสร็จก็เดินออกมาชะเง้อมองบ้านข้างๆ จักรยานสีแดงจอดเอาไว้ที่โรงรถ

 

อยากคุยด้วย...

อยู่ๆความคิดที่อยากคุยกับเด็กคนนั้นก็ผุดขึ้นมาในสมอง ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกัน ทั้งที่เจอกันครั้งแรก

แต่แจบอมกลับรู้สึกอยากคุยกับจินยองอีก...

 

พี่มีไรปะครับ?...”

แจบอมสะดุ้งสุดตัวขณะที่ชะเง้อมองบ้านข้างๆ แต่คนที่อยู่ในความคิดกลับยืนอยู่ริมรั้วและถือถุงใส่อาหารอยู่ เต็มสองมือ

เอ่อะ...” มองเรียวขาเล็กที่โผล่ออกมาจากกางเกงขาสั้นสีขาวแล้วใจมันเต้นไม่มีสาเหตุ

คือ แค่จะถาม....ว่า เอ่อ วาวน้ำ...เอ วาวน้ำอยู่ตรงไหน”

อ๋อ แปบนะพี่ ผมเอากับข้าวไปเก็บแปบ” เด็กชายตัวสูงแค่อกเดินกลับเข้าไปในบ้านก่อนจะถอดรองเท้าแตะทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า

 

น่ารักยันรองเท้าแตะ.....สงสัยกูจะบ้าแล้ว

แจบอมเงยหน้าขึ้นสะบัดหัวแรงๆ แอบมองรองเท้าแตะสีเขียวแล้วก็คิดว่ามันน่ารักทั้งที่มันคือรองเท้าแตะธรรมดา....

 

มาแล้วๆ พี่เปิดประตูหน่อยสิ หรือให้ผมปีนเข้าไปอ่ะ?” เสียงจินยองบอกพร้อมกับสีหน้าขี้เล่น

เอ่อแปบ” แจบอมเดินไปเปิดประตูรั้วก่อนจะอัญเชิญเด็กตัวเล็กเข้ามาในบ้านตัวเอง ระหว่างที่จินยองเดินผ่านไป..ชายวัยสามสิบก็ได้กลิ่นเหมือน....ดอกไม้ติดตัวอีกฝ่ายมาด้วย

น้ำหอมหรอ?” อยู่ๆ ก็ถามขึ้นมาทั้งที่จินยองกำลังจะเดินไปหาวาวน้ำให้ เด็กชายตัวผอมหันมายิ้ม รอยยิ้มแบบที่ทำเอาคนมองหัวใจเต้นรัวซ้ำๆซากๆ จนแอบคิดไม่ได้ว่าตัวเองมีอาการผิดปกติอะไรรึเปล่า

ไม่ใช่ครับ ถ้ากลิ่นดอกไม้นั่นติดมาเพราะร้านดอกไม้หน้าหมูบ้าน พี่ได้สังเกตป่าว? ไปอุดหนุนด้วยนะครับ ผมช่วยงานอยู่ร้านนั้น”

 

คำพูดแสนจะเป็นกันเองบวกกับรอยยิ้มที่ไม่เคยจางหาย จินยองยิ้มเก่งมาก...มากเสียจนคนมองแอบคิดไม่ได้ว่ากำลังโดนอ่อยอยู่รึเปล่า

 

อันนี้อ่อยปะเนี้ย....” แจบอมถามออกมาตรงๆ ประสบการณ์กว่า 15 ปีที่โดนผู้หญิงอ่อยโดนตุ๊ดอ่อยมีมาแทบจะตลอดชีวิต

จินยองมองหน้าเขาแล้วเอียงคอมองอย่างมึนงงกับคำถาม เด็กตรงหน้าไม่ได้มีท่าทีแรดหรืออ่อยหรอก เขาต่างหากที่คิดไปเอง

เอ่อ โทษ คือพี่แค่...” แจบอมรีบแก้ตัว

พี่ชอบผมหรอ?”

ปะ....ปล้าววววว”

ดีแล้วครับ ผมชอบผู้หญิง” จินยองตอบพลางขำออกมา แต่คนฟังไม่ได้ขำด้วย

 

เพล้งงงงงงงงงงงงง!!!!!

ได้ยินเหมือนเสียงคนหน้าแตกเป็นเสี่ยง

 

อ้อ พี่ก็ชอบผู้หญิง...มะ เหมือนกัน”

วาวน้ำอยู่มุมนี้ครับ จริงๆเวลาพี่ไม่อยู่บ้านก็หมุนปิดหน่อยเพราะว่าถ้ามีน้ำรั่วในบ้านเราก็ไม่รู้ ที่นี่วาวท่อฝังกับผนังหมดเลย” จินยองอธิบายอย่างไม่ได้สนใจเลยว่าอีกคนที่กำลังเดินตามมามีสีหน้าแบบไหน

 

ทำไมรู้สึกเหมือนถูกหักอกวะ.......ทำไมต้องนอยด์อ่ะ

 

ปกติไปโรงเรียนยังไงหรอ?” แจบอมถามออกมาเมื่อเดินมาส่งเด็กข้างบ้าน

ก็ขี่จักรยานไปหน้าปากซอยแล้วก็รถเมล์”

เรียนที่ไหนหรอ?”

มัธยมSครับ ตรงใกล้ๆ ตึกโซลเทเลคอม”

อ่าพี่ทำงานตึกนั้น ยังไงตอนเช้า...ติดรถพี่ไปโรงเรียนก็ได้นะ”

 

จินยองสบตาอีกฝ่ายแล้วยิ้ม ขณะที่คนชวนตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แค่เอ็นดูเฉยๆ แต่พอก้มลงมาแล้วเห็นจินยองยิ้มอยู่ก็รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมา

 

อันนี้พี่อ่อยปะเนี้ย....”

คำพูดเดียวกันกับที่แจบอมพูดไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนถูกตอกกลับจนร่างสูงยืนอ้าปากหวอ จินยองหมุนตัวเดินเข้าไปบ้านไป ทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มที่สร้างความอับอายให้คนที่โตกว่าเป็นรอบไว้เบื้องหลัง

 



#DIDBnior


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

563 ความคิดเห็น

  1. #563 JannyIGOT7
    17 พ.ค. 63 / 20:15 น.
    ล็อคทำไมอ่าาา
    #563
    0
  2. 2 เม.ย. 63 / 01:46 น.
    ล็อคทำไมค้าบ
    #562
    0
  3. 2 เม.ย. 63 / 01:46 น.
    ล็อคทำไมค้าบ
    #561
    0
  4. #560 Mminime (จากตอนที่ 16)
    17 ก.ย. 62 / 08:46 น.
    สุดท้ายแล้ว ถ้าเค้าเป็นคู่แท้กันยังไงก็ต้องกลับมาเจอกัน
    And yes! I believe in destiny
    #560
    0
  5. #559 jantimaketnok (จากตอนที่ 4)
    26 ส.ค. 62 / 19:37 น.
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่า
    #559
    0
  6. #558 yingza_202 (จากตอนที่ 18)
    2 ก.ค. 62 / 21:05 น.
    รอebookค่า~~
    #558
    0
  7. #557 ออมม่า (จากตอนที่ 16)
    26 มิ.ย. 62 / 19:51 น.

    ใจหายมาก ตอนจินยองแทงพี่ แต่จบได้ดีมากเลย

    #557
    0
  8. #556 ๋่๋Jaw (จากตอนที่ 16)
    25 มิ.ย. 62 / 03:12 น.
    ฮือ ขอบคุณที่แต่งจนจบนะคะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ถึงปมจะเยอะและเราเดาไม่ออกก็ตาม5555 แต่สนุกมากๆเลยค่ะ เราว่านี่คงจะเป็นฉากจบที่ดีที่สุดของเรื่องนี้คือไม่ได้จบไม่ดีแต่ก็ไม่ได้จบแบบสวยงาม ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็อยากขอให้การกลับมาเจอกันครั้งนี้ทั้งสองคนไม่ต้องเจ็บปวดอีกเพราะมันเจ็บมามากแล้ว ฮือ สุดท้ายคือเราชอบเรื่องนี้มากนะคะ<3
    #556
    0
  9. #555 anndok (จากตอนที่ 16)
    24 มิ.ย. 62 / 03:44 น.
    ติดตามมานาน ไม่ผิดหวังจริงๆค่ะ
    #555
    0
  10. #554 nutri2523 (จากตอนที่ 16)
    23 มิ.ย. 62 / 22:09 น.

    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้คะ เป็นฟิคที่อ่านแล้วน้ำตาซึมตลอดสงสารตัวละครพระเอกนายเอก ถ้าทุกอย่างเป็นจริงอย่างยองแจบอกว่าแจบอมรักนยองเกิดจากโรคมันเศร้ามากเลยคะ คนนึงเชื่อไปแล้วว่ารักแต่อีกคนให้คำว่ารักไม่ได้เพราะมันไม่มีอยู่จริง แต่แล้วโลกก็เหวี่ยงให้เขาเจอกันอีกอยู่ดี ขอให้เรื่องต่อจากนี้ไปมีแต่สมหวังนะคะ สงสารคนที่โดนกระทำทั้งคู่

    #554
    0
  11. #553 oombha (จากตอนที่ 16)
    23 มิ.ย. 62 / 19:01 น.
    พูดไม่ออกแต่ขนลุกซู่ คำพูดยูคยอมอ่ะทำเอาขนลุก แม้แต่ทนายคิมเองยังเชื่ออยู่ลึกๆ และคือบั่บสุดท้ายจะหนึ่งปีสามปีก็ไม่พ้นคือเวียนมาเจอกันจนได้ต่อให้แยกออกจากกันให้ตายก็ตาม ฮือออ นี่มีความคิดว่าบั่บจริงๆแจบอมอาจจะรักอยู่ลึกๆหรือเปล่า แบบมันกำลังจะเกิดเป็นรักเพราะแจบอมเข้าใจว่าจินยองคือเด็กน้อยที่อยู่ข้างๆตอนนั้นไรงี้ แต่เหมือนโดนหักหลังความโกรธแค้นมันเลยมาก่อน แต่ก็นั่นแหละ คือพรหมลิขิตมาก รักเรื่องเน้!!!!
    #553
    0
  12. #552 Zevaaa (จากตอนที่ 16)
    23 มิ.ย. 62 / 18:08 น.
    อห destiny จริงๆ
    #552
    0
  13. #551 Aquila_Eagle (จากตอนที่ 16)
    23 มิ.ย. 62 / 17:50 น.

    ง่ะ โดนปิดไม่ให้อ่าน เลยได้มาอ่านตอนสุดท้าย แงงงงงงงงง T____T

    #551
    0
  14. #550 Aquila_Eagle (จากตอนที่ 5)
    23 มิ.ย. 62 / 17:33 น.

    โอ้ววววววว คนที่ทำให้จินยองเป็นแบบนี้อาจใช่หรือไม่ใช่แจบอมคนที่ป่วยก็ได้สินะ เหลือเชื่อเลย

    #550
    0
  15. #549 Aquila_Eagle (จากตอนที่ 4)
    23 มิ.ย. 62 / 17:23 น.

    เกิดอะไรขึ้นกับแจบอมเหรอ??


    มาร์คก็รู้นี่ว่าแจ็คสันชอบตัวเอง ใช่มะ



    #549
    0
  16. #548 Aquila_Eagle (จากตอนที่ 3)
    23 มิ.ย. 62 / 17:18 น.

    แจ็คสันชอบมาร์คสินะ

    #548
    0
  17. #547 mukkamik (จากตอนที่ 16)
    23 มิ.ย. 62 / 17:16 น.
    เซจินคือจินยองเองพี่แจบอม แบบนี้พี่แจบอมจะรู้ได้ยังไงว่าเซจินคือจินยองที่ตัวเองตามหา รอๆๆ
    #547
    0
  18. #546 Aquila_Eagle (จากตอนที่ 2)
    23 มิ.ย. 62 / 17:06 น.

    อ่าาาา มีอะไรกับมาร์คด้วยสินะ จินยองอีกคนนี่แบบ...5555

    #546
    0
  19. #545 Aquila_Eagle (จากตอนที่ 1)
    23 มิ.ย. 62 / 17:00 น.

    เกือบซวยแล้วมั้ยล่ะบี ดีที่น้องยังรู่ตัวว่าไม่เป็นตัวของตัวเอง ^^!!

    #545
    0
  20. 23 มิ.ย. 62 / 16:45 น.

    อ่อยกันไปก็อ่อยกีนมา ถถถถถ

    #544
    0