ในรอยร้าว In the crack

ตอนที่ 16 : ในรอยร้าว 15 มารมาเยือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    31 ต.ค. 61


“มุทิตา คนงานใหม่คนนั้นหรอ”

“ครับ มุทิตา”

 “แล้วตอนนี้ ยัยนั้นอยู่ที่ไหน”


 “อยู่ที่ห้องพักผู้ป่วยเตียงคู่ ชั้นสามครับ”


 “ดี ฉันคงต้องไปเยี่ยมเสียหน่อย”


 “ให้ผมไปด้วยมั้ยครับ”


 “ไม่ต้อง เดียวฉันไปคนเดียว นายอยู่นี่คอยดูกัณฑ์ธิราไว้”


 “ครับ”


แอรอนก้าวเท้าเดินออกไปนิ่งๆตรงไปยังชั้นเป้าหมายที่เพื่อต้องการจะพบกับคนที่เป็นเหตุให้หญิงสาวต้องเจ็บหนัก แม้จิตใจเขาจะแข็งกระด้างเกลียดลูกของศัตรูเข้าไส้ แต่ใช่ว่าเขาจะทนเห็นเธอเจ็บเช่นนี้ได้ ทุกอย่างมันกำลังสับสนมันเป็นเพราะอะไรกัน


 “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”


 “เข้ามาได้ค่ะ” เสียงหวานตอบรับเสียงเคาะประตูหน้าห้อง


 “ไม่ทราบว่ามาหาใครหรอค่ะ” นาธินันท์ที่นอนดูทีวีอยู่ที่เตียงเอ่ยถามบุรุษหนุ่มร่างหนาที่ยืนนิ่งเปล่งออร่าความหล่ออยู่ตรงหน้า


 “ผมมาหามุทิตาครับ” เขาเอ่ยเสียงเป็นมิตร


 “มุทิตา อ้อ มุหรอค่ะ พอดีว่ามุไปเอ็กซเรย์ค่ะ เดี๋ยวสักพักก็คงจะมา คุณ...”


 “อ้อ ผมแอรอน ดรอฟ พัฒธรากรณ์รุณครับ”


 “คุณจะรอมั้ยค่ะคุณแอรอน ดรอฟ”


 “ครับ ผมรบกวนด้วยนะครับ”


 “ค่ะ ว่าแต่คุณกับมุรู้จักกันได้ไงค่ะ”


 “พอดีว่าผมเป็นเจ้านายที่คุณมุทำงานด้วยนะครับ”


 “อ่อค่ะ งั้นเชิญคุณแอรอนตามสบายเลยนะคะ เดี๋ยวสักพักก็น่าจะมาแล้ว”


แอรอนส่งยิ้มพยักหน้าให้กับหญิงสาวก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟาแต่ต่อมาเขาก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ จนสักพักนางพยาบาลก็เข็ญคนร่างอวบที่เพิ่งจะเอ็กซเรย์เสร็จหมาดๆเข้ามาภายในห้องพักของหญิงสาว ก่อนจะเปลี่ยนคนเป็นนาธินันท์แทน


 “เอ่อใช่มุ พอดีว่ามีคนมาหามุด้วยนะ แต่เขาไปเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวสักพักก็น่าจะมาแล้วล่ะ”


 “อ้อ โอเคจ๊ะ” มุทิตาพยักหน้ารับคำกับนาธินันท์ ก่อนที่หญิงสาวจะถูกพยาบาลเข็ญออกไปเพื่อเอ็กซเรย์บาดแผลและเซ็กสภาพภายใน ในใจก้นึกสงสัยว่าใครกันที่อยากจะเจอเธอ


หลังจากที่เพื่อนสาวออกจากห้องไปแล้วมุทิตาก็พยายามเคลื่อนย้ายร่างกายของตัวเองไปยังเตียงแต่ด้วยสภาพร่างกายที่มันมีสายน้ำเกลือละโยงละยางเต็มไปหมดบวกกับอาการกลัวเจ็บที่แขนข้างซ้ายจากการถูกยิงทำให้ต้องค่อยๆทำที่ละขั้นตอนไม่งั้นมีหวังว่าแผลอาจจะเปิดได้หากไปเกี่ยวเอาเสาม่านรูดตรงเตียงที่เอากั้นปิดไว้ระหว่างสองเตียงของเธอกับนาธินันท์ แต่ทว่าระหว่างที่เท้าจะก้าวเดินไปขึ้นเตียงมันเสมือนว่ามีอะไรลื่นๆทำให้เธอต้องเสียหลักการทรงตัว


 “ว๊าย!”


ด้วยที่มืออีกข้างนั้นถือสายน้ำเกลืออยู่อีกข้างก็ใส่เฝือกแขนทำให้เป็นไปได้ยากที่เธอจะปล่อยมือจากสายน้ำเกลือได้ทันที่จะเอื้อมมือคว้าอะไรไว้ได้ แต่ทว่ามันยังดีที่มีมือปริศนาเอื้อมเข้ามาประคองร่างของเธอไว้ได้ก่อนที่จะล่วงลงที่พื้น ดวงใจของเธอนั้นก็ใจหายวับคิดว่าตัวเองจะต้องเจ็บตัวเพิ่มอย่างเเน่นอน ไม่คิดว่าจะมีมือของสวรรค์ยื่นเข้ามาช่วยไว้เสียก่อน


 ‘เกือบได้แผลเปิดอีกมั้ยล่ะไอมุ ซุ่มซ่ามจังวะ’ เธอบ่นตัวเองอุบอิบในใจ


 “คุณคงเป็นคนที่นาบอกไว้ ขอบคุณมากเลยนะคะ” เธอยืนขึ้นแต่ยังไม่ทันได้เงยหน้ามองเจ้าของมือที่ยื่นมาช่วยเพราะมั่วแต่สำรวจว่าทำไมพื้นมันถึงลื่นได้ และทุกอย่างมันก็ชัดเจนอย่างที่เธอคิดไว้เพราะตรงนี้มันน้ำหกอยู่ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุให้เธอต้องเสียหลักลื่น


 ‘สงสัยนาเผลอทำน้ำหกแน่เลย’ เธอคิด


เมื่อทราบสาเหตุแล้วก็เงยหน้าหันขึ้นมามองคนที่ช่วยเธอไว้ แต่พอเห็นหน้าของเจ้าของมือที่เข้ามาช่วยแล้วมุทิตาก็รีบหลบหน้าลงอีกรอบทันที เพราะเขาคนนั้นคือเจ้านายของเธอที่แสนโห๊ด! แสนโหดเวลาที่เธอได้พบ ไม่รู้ว่าอีตาบ้านี่เป็นแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่า ว่างมาดเข้มอยู่นั้นแหละ


 “จะหลบหน้าฉันทำไม” เขาถามเธอเสียงเรียบ


 “ละ...แล้วคุณแอรอนมาได้ยังไงค่ะ”


 “ถามมาได้ ฉันก็คงบินมามั้งถ้าไม่เดินมา”


 “คือฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น คือคุณมีอะไรรึเปล่าค่ะ”


 “เปล่าหรอก ฉันก็แค่อยากจะมาดูหน้าคนที่มันทำให้เจ้านายของตัวเองเจ็บ” พูดเสียงเรียบแต่กับแฝงไปด้วยความเยือกเย็น


 “คะ...คือฉันขอโทษนะคะ ที่ทำให้คุณกัณฑ์ต้องได้รับบาดเจ็บ ฉันขอโทษจริงๆค่ะ” เธอไม่คิดว่าเหตุการณ์มันจะเป็นแบบนี้ได้ ไม่คิดว่าหญิงสาวจะต้องเข้ามาเสี่ยงและเจ็บตัวเช่นนี้และสงสัยกัณฑ์ธิราก็คงจะเจ็บเอาไม่น้อยเพราะคนอย่างแอรอนมาหาเรื่องเธอถึงที่แบบนี้


 “ฮึ ขอโทษหรอ แล้วทุกอย่างมันจะกลับมาเหมือนเดิมมั้ย?” เขาตั้งคำถามให้เธอสงสัยเพราะด้วยสภาพจิตใจของกัณฑ์ธิราหลังจากที่เธอเจอเรื่องนั้นหญิงสาวก็ดูเงียบไปทันที


 “หมายความว่าไง” สิ่งที่เขาพูดเขาจะต้องการให้เธอรู้อะไรกันแน่


 “เธอเองก็ดูปกติดีนิทั้งสภาพจิตใจและร่างกาย”


 ‘เอาตาไหนดูว่าฉันร่างกายดีห๊ะ ไม่เห็นเฝือกที่แขนผ้าที่มันพาดคออยู่รึไง สายน้ำเกลือก็ห้อยโตงเตงอยู่เนี่ย’ ความคิดในใจมันว่าให้


 “ฉันว่าคุณคงจะเข้าใจอะไรผิดไป ไม่ได้มีแค่คุณกัณฑ์ที่เจ็บแค่คนเดียวนะคะ หมอก็เจ็บเพื่อนฉันก็เจ็บฉันก็เจ็บ คุณโปรดเข้าใจใหม่ด้วย...แล้ว”


 “ปึก!”


ยังไม่ทันได้พูดให้มันจบดีเขาก็ดันตัวเธอให้ชนเข้ากับเตียงเสียงดัง จนหน้าของเธอต้องเหยเกด้วยความจุกจากแรงผลัก


 “โอ๊ย!” ‘เจ็บนะเว้ย ผลักเข้ามาได้’


 “เธอกล้ายังไงมาออกปากเสียงกับฉัน!”


 “แล้วทำไมฉันจะพูดอะไรไม่ได้ ในเมื่อสิ่งที่คุณรู้มันไม่ถูกต้อง” เธอเดินถอยออกมาจากขอบเตียงหลังจากถูกเขาผลักแล้วตั้งหลักอีกครั้งพยายามยืนนิ่งแต่ยืนให้มันหมั่นคง


 “สิ่งที่ฉันรู้มันถูกเสมอ”


 “มันจะไปถูกได้ยังไง ในเมื่อ...” 


“โอ๊ย” ‘เฮ้อ จะให้พูดจบสักครั้งได้มั้ย’ เป็นอีกครั้งที่เธอไม่ได้พูดให้มันจบประโยคเขาก็ผลักเธอให้ติดเข้ากับเตียงแถมครั้งนี้มันยังแรงกว่าครั้งแรกมากจนเธอต้องเสียหลักล้มลงก้นจ้ำเบ้าที่เตียง



 “จำไว้ อย่าบังอาจเอาชีวิตใครไปเสี่ยงแบบนี้อีก ถ้าเธออยากจะตายนักก็ตายไปเองคนเดียว อย่าลากคนอื่นไปตายด้วยโดยเฉพาะกัณฑ์ธิรา” เพราะหญิงสาวสำคัญมากในครั้งนี้แม้จะโกรธเกลียดหญิงสาวเพราะบิดาของเธอทำไว้แสบมากเพียงใดแต่ก็คงไม่อาจมีใครพาเธอไปเสี่ยงเช่นนี้ได้


 “ดูเหมือนว่าคุณจะให้ความสำคัญกับคนแค่คนคนเดียวนะคะ ชีวิตคนอื่นจะเป็นยังไงก็คงจะชั่งมัน” คงไม่ใช่แค่เธอที่คิดแบบนี้เพราะท่าทางการกระทำของเขาใครๆก็มองออกว่าชายคนนี้คิดยังไงกับผู้หญิงคนนั้นจนคงลืมคิดไปว่าคนอื่นเขาก็มีเปอร์เซ็นชีวิตเท่าๆกัน 


แอรอนนางมาเยี่ยมมุเราด้วยนะจ๊ะ

มาเยี่ยมเเบบสายดาร์กๆ

​เม้นกันด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #10 SEternally (@SEternally) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 03:07
    ดีนะมุไม่ฟาดด้วยเสาน้ำเกลือ
    #10
    0