คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

seven dwarf.

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 2 ต.ค. 59 / 18:42

บันทึกเป็น Favorite



{SF-Tokyo Ghoul} Don’t kiss my ass [Furuta x Eto]



Fanfic : Tokyo Ghoul


Title : Don’t kiss my ass


Pairing : Furuta Nimura x Yoshimura Eto


**ตัวละครหลักเป็นตัวละครจากมังงะภาค :re ใครไม่เคยอ่านมังงะมาอาจจะงุนงงนิดๆ :<

**คำเตือน : อาจจะมีคำหยาบคายไปนิดนึง เวลาอ่านต้องใช้วิจารณญาณในการอ่าน :<

**คำเตือน 2 : เนื้อหาฟิคอาจจะรุนแรงไปนิด ไม่เหมาะกับคนที่ไม่ชอบอะไร 15+

**Short Fic - SF


===========================================



       ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก



       เสียงหัวใจที่ได้เต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ สายตาของหญิงสาวมองไปยังหน้าต่างเล็กๆของ’ห้องขัง’ที่เธออาศัยอยู่เหมือนกับเป็นบ้านของตนเองในตอนนี้



..เร็วกว่านี้ไม่ได้รึไง



       เสียงรองเท้าเดินเข้าไกล้ห้องขังดังขึ้นทำให้หญิงสาวรีบกลับไปนั่งบนเตียงนอนของตัวเอง หยาดเหงื่อผุดขึ้นมาใบหน้าสวยของเธอ



      แกร๊ก



      เสียงเปิดประตูห้องขังดังขึ้นมา พัสดีนายหนึ่งได้ก้าวเท้าเข้ามาให้ห้องขังของเธอ



      “อ๊ะๆ เป็นอะไรไปน่ะครับ ทำหน้ายังกับเห็นผีเชียว”



      เสียงหยอกล้อของพัสดีดังขึ้นแต่ทว่าไม่ได้ทำให้หญิงสาวนักโทษที่ถูกคุมขังในเรือนจำอารมณ์ดีขึ้นได้เลยสักนิด กลับถลึงตาใส่พัสดีหนุ่มอีกต่างหาก



       “อะไรกัน อะไรกัน..ถลึงตาใส่แบบนี้น่ะ” เขาเดินเข้าไปหาเธอและใช้มือจิกผมของเธอ “อยากโดนลงโทษหรือไง?”



      ถุ้ย!



      หญิงสาวเรือนผมสีเขียวถุยน้ำลายใส่ใบหน้าของอีกฝ่ายเข้าเต็มๆ



       ชายหนุ่มยังคงใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนเดิมแต่ทว่ามือของเขากลับจิกผมของเธอให้แรงขึ้นอีก “คิดจะทำอะไรน่ะ หื้ม?”



       “ตาบอดรึไงไอ้พัสดีหน้าโง่ สมองมีแต่ไม่คิดจะใช้..อ๊ะ หรือจะมีสมองไว้แค่คั่นหูเท่านั้น?”หญิงสาวเรือนผมสีเขียวสั้นยิ้มเยาะให้กับชายตรงหน้าโดยไม่กลัวอะไรเลยแม้แต่น้อย



       “ระวังปากให้ดีเถอะคุณทาคัตสึกิ หรือควรจะเรียกว่าเอโตะดี?”เขาผละมือออกจากผมของเธอแล้วเชยคางของเธอขึ้น



       “หึ ไอ้สวะวาชูไม่จำเป็นต้องมาสอนฉันหรอก” หญิงสาวนักโทษที่ถูกเรียกว่าเอโตะปัดมือของเขาออกไป “เจ้าหน้าที่ฟุรุตะ นิมุระ ถ้าจะให้ฉันแนะนำล่ะก็แกควรออกไปจากห้องขังของฉันซะก่อนที่ฉันจะโมโห ฉันรู้นะว่าคนที่แกอยากจะเรียกพ่อใจจะขาดแต่ก็เรียกไม่ได้น่ะ รู้สึกยังไงล่ะหื้มม?”



       หลังจากที่ฟุรุตะ นิมุระได้ยินคำพูดที่ออกมาจากปากของเธอ ทำให้เขากลับหัวเราะไร้เสียงอย่างบ้าคลั่ง



       ถ้าจะย้อนความก็คือเธอเป็นนักเขียนนิยายชื่อดัง แต่แท้จริงแล้วเป็นฆาตกรเป็นหัวหน้าของเหล่าอาชญากรแต่กลับถูกจับเข้าคุกได้เจ้าหน้าที่มาควบคุมความประพฤติของเธอนั่นก็คือเจ้าหน้าที่ฟุรุตะ นิมุระ พัสดีที่นิสัยไม่เหมือนคนปกติทั่วไป มักจะมีสีหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา แต่เธอรู้ว่าเขาน่ะร้ายขนาดไหน



       เธอเปรยตามองไปทางเขาาที่กำลังกลั้นเสียงหัวเราะสุดเสียงเพราะในตอนนี้เป็นเวลาวิกาลที่ทุกคนต่างเข้านอนกันหมดแล้ว



       มือของชายหนุ่มคว้าคอของเธอและบีบให้แรงขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้เธอจะเริ่มหายใจไม่ออกมากขึ้นแต่ก็ยังยิ้มเอาไว้ได้อยู่



      เขาเปลี่ยนจากจับที่คอเปลี่ยนเป็นผมของเธอและเอาหัวของเธอกระแทกเข้ากำแพงเต็มๆ



      “ฮ่ะๆ..แค่จี้ใจดำแค่นี้อย่าทำเป็นโมโหไปหน่อยเลย”หญิงสาวยังคงหัวเราะออกมา ใบหน้าของเธอไม่ได้หวาดกลัวเขาเลยสักนิดเดียว แววตาของเธอกลับก้าวร้าวขึ้นกว่าเดิมแต่เพราะทำอะไรไม่ได้เลยได้แต่ให้อีกฝ่ายทำร้ายร่างกายแบบนี้



      “หุบปากไป ฆาตกรอย่างเธอไม่มีสิทธิ์จะพูดหรอกนะ”ฟุรุตะบีบปากของหญิงสาวและประกบปากของตัวเองลงไปอย่างหนักหน่วง ทำให้หญิงสาวกัดลิ้นของอีกฝ่ายจนมีเลือดซึมออกมาถึงจะทำให้เขาผละปากออกมา



       “ไอ้หน้าตัวเมีย”



      สิ้นคำด่าของหญิงสาวที่ด่าเขาไปมันไม่ได้ทำให้เขาสะเทือนเลยสักนิด



       “ฮ่ะๆๆ ด่าได้เจ็บดีนะครับคุณทาคัตสึกิ แหมๆ..เอาซะผมรู้สึกผิดเลย”แต่ใบหน้าของชายหนุ่มยังคงยิ้มแย้ม น้ำเสียงทะเล้นพูดจาหยอกล้อกับหญิงสาว



      “ขยะแขยงว่ะ หยุดตอแหลเหอะ” เอโตะยิ้มบางให้กับคนตรงหน้าแม้ปากของเธอจะก่นด่าเขาก็ตามที เธอ “เข้าห้องนักโทษกลางดึกแบบนี้บ่อยๆไม่กลัวโดนจับได้เหรอ?”



      “ถ้ากลัวโดนจับได้ก็คงไม่ทำหรอกครับ ถามอะไรโง่ๆ”



       ชายหนุ่มดันร่างของเธอลงกับเตียงนอนอย่างเบาที่สุดเพื่อไม่ให้เสียงดังออกไปนอกห้อง เขาประกบริมฝีปากของเขาลง มือของเขาเริ่มซุกซนไปทั่วและถอดกางกางของเขาออก



       “วันนี้ยิ่งเครียดๆมาซะด้วยสิ ถ้าทำรุนแรงไปก็อย่าร้องเสียงดังนักล่ะครับคุณทาคัตสึกิ”เขาโน้มหน้าลงกระซิบข้างหูของเธอและยกยิ้มขึ้นมา เพราะยังไงเสียเธอก็ขัดขืนไม่ได้อยู่แล้ว เพราะถ้าขัดขืนไปเขาจะรายงานเบื้องบนให้กำจัดเธอทันที



       “ไอ้เวร”เธอก่นด่าเขาอีกครั้ง



       ภายใต้ความมืดที่เงียบสงัดในห้องขังห้องนี้ยังมีบุคคลสองคนกำลังร่วมกิจกรรมบนเตียงกันอย่างเงียบๆทั้งสองคนอย่างรุนแรงแต่ทว่ากลับไร้เสียงเพราะเธอพยายามไม่ส่งเสียงออกมาให้มากที่สุด ไม่อย่างนั้นเธอคงจะโดนชายที่กำลังอยู่บนร่างเธอไปรายงานเบื้องบนให้กำจัดเธอทิ้งอย่างแน่นอน



       ร่างกายของทั้งสองคนชุ่มไปด้วยเหงื่อ องศาความร้อนของร่างกายพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่อาจรู้ได้เลยว่าเมื่อไหร่จะจบเสียทีและเมื่อไหร่กันที่เรื่องแบบนี้จะจบลงโดยที่เธอไม่ต้องมาเจออะไรแบบนี้อีก



       เวลาผ่านไปในที่สุดเขาก็หยุดกิจกรรมนี้ลงและรีบใส่กางเกงแต่งตัวให้เรียบร้อย



       “ไว้เจอกันตอนเช้านะครับคุณทาคัตสึกิ”



       “ไปลงนรกซะไอ้ไฝ”



       แม้ว่าหญิงสาวจะด่าเขาเพียงใดแต่เขานั้นก็ยังคงยิ้มแบบร้ายเดียงสาอยู่เหมือนเดิมก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป



       เธอไม่รู้ว่าเขาทำแบบนี้ไปทำไม ทำเพื่ออะไร และต้องการอะไร หรือว่าทำเพื่อความสนุกของตัวเองเฉยๆ เธอไม่ต้องการจะทำแบบนี้และค่อนข้างขยะแขยงมันด้วยซ้ำ



       “ซักวัน..จะฆ่ามันให้ได้”



       ซักวันเธอจะฆ่าเขาให้ได้ เธอจะหนีออกจากเรือนจำแห่งนี้ จะหนีออกไปเพื่อหลุดพ้นจากนรกแบบนี้



       จะออกไปทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือแม้โลกใบนี้ก็ตามที



       แต่เพราะยังทำไม่ได้ ได้แต่เผชิญหน้ากับเขาทุกวันและเอ่ยคำเสแสร้งให้แก่กันและกัน



       นั่นแหละคือความสัมพันธ์ของเขากับเธอ




= = = = = END = = = = =









ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Marchmallow•ASL จากทั้งหมด 35 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 คนAaaaaaaaaaaa
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 00:15

    มันเอากันออ

    #2
    0
  2. #1 พี่หมูผู้รักโลลิ
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 02:05
    ฟุรุตะปกติก็น่ากลัวอยู่แล้วนี่ก็น่ากลัวเข้าไปใหญ่อีก เงอะ
    #1
    1