คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 21 ส.ค. 59 / 20:22

บันทึกเป็น Favorite


[SF-Tokyo Ghoul :re] Flower {Arima x Eto}
Title : Flower
Fanfic : Tokyo Ghoul
Pairing : Arima Kishou x Yoshimura Eto
**คำเตือน เนื้อหาฟิคนี้มีสปอยเนื้อหาในมังงะภาค :re
**คำเตือน 2 เนื้อหาเมากาวมาก

=====================================

     ในโลกสีเทาใบนี้..โลกที่บิดเบี้ยวใบนี้ โลกที่แสนจะโสมม

     โลกที่ได้แต่สร้างความพังพินาศให้กับผู้คน โลกที่ไม่ยุติธรรม

     ความบิดเบี้ยวในใจผู้คน ผู้คนที่ล้วนมีความเลวและความดีในตัว

     ไม่มีใครเลยบนโลกนี้ที่จะขาวสะอาด มีเพียงสีเทาเท่านั้น

     เหมือนกับดอกไม้ที่สวยบานสะพรั่ง แต่บางครั้งความสวยงามเหล่านั้นก็ซ่อนเร้นด้วยพิษสง ควรรอวันที่จะร่วงโรยเท่านั้น

    เมื่อยามกลีบดอกไม้ร่วงโรยหรือเหี่ยวเน่าเมื่อไหร่ก็จะตายลง เหมือนกับชีวิตของมนุษย์

     "เธอทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร"

     "...หืม เหตุผลน่ะเหรอ?" ร่างของเด็กสาววัย 14 ปีเรือนผมสีเขียวสั้นเอ่ย แม้ว่าร่างกายของเธอจะเต็มไปด้วยบาดแผลจากน้ำมือของชายตรงหน้า แต่ใบหน้าของเธอกลับยิ้มออกมา "ก็เพราะอยากจะทำลายโลกที่เน่าเฟะใบนี้แล้วสร้างมันขึ้นมาใหม่น่ะสิ"

     ร่างของชายหนุ่มตรงหน้านิ่งไป เขาได้เอ่ยออกมาด้วยประโยคสั้นๆ

     "งั้นเหรอ...ดี"

     ณ ศาลเจ้าร้างแห่งนั้น สถานที่ที่เงียบสงัด

     นั่นเป็นการพบกันครั้งแรกของเขาและเธอ

     เป็นสถานที่จุดเริ่มต้นทำให้พวกเขาทั้งสองคนได้ร่วมทำมันด้วยกัน

     การทำลายโลกใบนี้ทิ้งและสร้างมันขึ้นมาใหม่

     อาริมะ คิโช..ราชาตาเดียวผู้ถูกขนานนามว่ายมทูต

     โยชิมุระ เอโตะ..นักแต่งนิยายนามทาคัตสึกิ เซนผู้ถูกขนานนามว่านกฮูกตาเดียว

     พวกเขาทั้งสองคนได้ร่วมสร้างมันมาด้วยกัน อาริมะเป็นฝ่ายมนุษย์ และเอโตะเป็นฝ่ายกูล

     ร่วมสร้างบัลลังก์ของราชาด้วยกัน

     จุดเริ่มต้นของทั้งสองคนเปรียบดั่งดอกไม้ที่ค่อยๆบานสะพรั่งขึ้นมา

     หากแต่ว่าดอกไม้นี้ไม่ใช่ดอกไม้แห่งความยินดี แต่เป็นดอกไม้แห่งความตายที่ค่อยๆรอเวลาที่จะร่วงโรยลงไป

     รอคอยวันที่จะมีคนฆ่าราชาตาเดียว(อาริมะ)ลงได้

     รอคอยบุคคลที่เป็นความหวังจะทำลายโลกอันเน่าเฟะใบนี้ลงไป

     แม้ว่าจะร่วมมือกันเพราะมีจุดเป้าหมายเดียวกันก็ตามที

     "อาริมะ"

     เสียงของหญิงสาวเรือนผมสีเขียวอ่อนดังขึ้น ชายหนุ่มผมสีขาวหันไปมองหญิงสาวในร่างผ้าพันแผล เธอคลายผ้าพันแผลที่อยู่ตรงใบหน้าออกจนเห็นใบหน้าสวยของเธอได้ชัดมากขึ้น

     "......"ชายหนุ่มเพียงแค่หันไปมองแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

     ผ่านมานับ 10 ปีแล้วที่พวกเขาได้อยู่ด้วยกันคอยหาผู้ที่จะล้มราชาตาเดียวลงได้

     ในห้องสีชาวสะอาดหากแต่ว่ามีแต่ความมืดมิด มีเพียงแสงโคมไฟที่ตั้งบนโต๊ะแล้วแสงจากดวงจันทร์ยามค่ำคืนให้แสงสว่างแก่ห้องนี้เท่านั้น

     เมื่อเห็นเขาไม่พูดอะไรเธอจึงเดินไปนั่งข้างๆเขาบนเตียง

     เวลาของเขาเหลืออีกไม่มากแล้ว

     ต้องรีบทำให้คนๆนั้นฆ่าเขาให้ได้เร็วที่สุด

     "อย่าคิดเรื่องอื่นเวลาอยู่กับฉัน..อาริมะ คิโช"

     มือของเธอจับใบหน้าของเขาให้มามองหน้าเธอ นัยน์ตามีเขียวมรกตมองไปยังดวงตาอันว่างเปล่าของเขา เขาจับมือของเธอเอาไว้และเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

     "แล้วมันยังไงล่ะ?"

     รอยยิ้มผุดขึ้นมาบนใบหน้าของหญิงสาว

     "นายนี่มันด้านชาจริงๆนะ"

     เขาไม่ได้พูดอะไรต่อทำให้หญิงสาวกลับอารมณ์หงุดหงิดมากขึ้นก็เพราะเขามักจะทำตัวเฉยชาแบบนี้ซะทุกที

     แต่ทว่าครั้งนี้ต่างออกไป เขาดึงข้อมือเธอเข้ามาเพื่อให้ตัวของเธอเข้าไกล้เขามากกว่าเดิม

     "ฉันว่าเธอเองก็ดื้อรั้นจริงๆล่ะนะ"

     ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกันต่อ เขาทั้งสองคนมองดวงตากันครู่นึงก่อนที่จะก้มตัวลงไปบนเตียง

    ได้สัญญากับตัวเองเอาไว้แล้ว

    ว่าจะทำตามความปราถนาที่มีร่วมกับของเธอให้ได้

    จะไม่ยอมปล่อยให้เธอตายคนเดียวเด็ดขาด

    จะยอมอยู่กับเธอด้วยชีวิตนี้ที่มีอยู่

     จนกว่าจะทำตามเป้าหมายสำเร็จจะไม่ยอมให้เธอตายไปเด็ดขาด

     จะตายไปด้วยกัน

     แสงของดวงจันทร์ค่อยริบหรี่ลง เมฆสีครามได้เคลื่อนย้ายมาบดบังแสงสว่างเอาไว้

 ดอกไม้อันบานสะพรั่งที่ค่อยๆห่อเหี่ยวลงมาทีล่ะนิด

     ราชาตาเดียวคนใหม่ที่กำลังจะถือกำเนิดขึ้นมา

     ด้วยน้ำมือของพวกเขาทั้งสองคนที่คอยรังสรรค์ให้คนๆนั้นได้กลายเป็นราชาตาเดียว ได้กลายเป็นแสงแห่งความหวังที่แท้จริง

     'คาเนกิ เคน'

ดอกไม้ที่ค่อยๆห่อเหี่ยวไปตามกาลเวลา

     ไม่มีใครหนีพ้นความตายไปได้ ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วความตายนั้นจะมาเยือนสู่ทุกๆชีวิต

     ยมทูตที่โดดเดี่ยวได้พรากชีวิตผู้คนไปมากมาย แต่ทว่าคนที่ปราถนาความตายมากที่สุดก็คือตัวยมทูตเอง

     เมื่อเป้าหมายสำเร็จแล้ว  ก็ต้องตายจากไป

ดั่งดอกไม้ที่ค่อยๆร่วงโรยทีล่ะกลีบเมื่อโตเต็มที่แล้ว

     แม้ว่าจะอยากเห็นใบหน้าของเธอเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนตาย แต่ขอแค่ได้นึกถึงก็ยังดี

ค่อยๆร่วงทีล่ะนิด..

     บาปที่ต้องชดใช้ ที่ได้พรากชีวิตไปมากมายของทั้งสองคน ถึงเวลาที่ต้องไปแล้ว

ค่อยๆร่วงลงมาจนเหลือเพียงกลีบสุดท้าย

     แม้ว่าจะไม่ได้ตายด้วยกันแต่ก็ได้ทำเป้าหมายสำเร็จด้วยกัน

     การที่ได้พบกับเธอนั้นมันวิเศษมากเลยล่ะ

     แม้ว่าจุดจบจะเป็นความตายก็ตาม

     แต่ว่าความรู้สึกของเราก็ต่างเหมือนกัน

     ไม่เสียใจเลยที่ได้ตายเหมือนเธอ

กลีบดอกไม้อันสุดท้ายค่อยๆร่วงลงไป

ดอกไม้นี้ตายแล้ว

     ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวเสมอไป มีเกิดก็ต้องมีตาย

     ไม่มีใครรู้ได้ว่าเราจะตายวันไหนเหมือนดั่งดอกไม้ที่เอาแน่นอนไม่ได้ว่าอยู่ต่อหรือตายซะตรงนั้นเลย

     การที่ได้รีบทำตามความปราถนาของตัวเองซะก่อน ยังจะดีกว่าไม่เริ่มทำอะไรเลย

     สิ่งที่พวกเขาสองคนได้รังสรรค์ขึ้นมากลายเป็นราชาตามปราถนาของพวกเขาแล้ว

     ถึงแม้ความตายจะพรากชีวิตไป แต่ความตายไม่เคยพรากความรู้สึกของใครไป

     ความรู้สึกที่มีให้กันของพวกเขาจะคงอยู่ตลอดไป

     อาริมะ คิโช ♥ โยชิมุระ เอโตะ

= = = THE END = = =
ในมังงะไม่รู้ว่าเอโตะตายหรือเปล่าแต่ขอเขียนให้ในฟิคนี้ตายนะคะ .___.
เนื้อเรื่องอาจจะเมากาวไป(ไม่)นิด แต่เขียนเพราะมารื้อฟื้นสกิลการเขียน
นิยายค่ะเพราะไม่ได้เขียนมานานเลย




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Marchmallow•ASL จากทั้งหมด 35 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:28
    มันกร๊าวใจ ฮือ สองคนนี้ไม่อยากให้ตายเลย
    #3
    1
    • #3-1 Ken (จากตอนที่ 1)
      29 เมษายน 2561 / 10:51
      ในมังงะอาริมะโดนคาเนกิฆ่าตายส่วยเอโตะโคนฟุรุตะข้าตาย
      #3-1
  2. วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 10:22
    ชอบคู่นี้มากค่ะ โดยเฉพาะEto สารภาพว่าจิ้เริ่มนคู่นี้เพราะตอนที่คาเนกิเรียกอาริมะว่าพ่อ 555 ส่วนอิโตะชัดเจนมาตั้งแต่ต้นว่าทำตัวเหมือนแม่คาเนกิ เสียดายตรงที่คนแต่คู่นี้น้อยมากๆเลย
    #2
    0
  3. #1 butterevis (@butterevis) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:11
    เราชอบทั้งสองคนมาก ไม่อยากให้ตายเลยจริงๆ T T
    #1
    0