อุบัติเหตุรัก..สะดุดใจยัยตัวเล็ก

ตอนที่ 15 : ช่วงเวลา...เอาคืน!!! (100% จ้า...)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 พ.ย. 50

ตอนที่ 14.  ช่วงเวลา...เอาคืน!!!

 

 

            ในที่สุดก็ถึงวันสุดท้ายของการถ่ายแบบเพื่อลงในหนังสือขอบคุณแฟนคลับของดาราดังนาม อชิรวิชญ์ พิริยวัตร คนที่ดีใจที่สุดก็เห็นจะเป็นสาวน้อยตัวเล็กอย่างกล้วยปิ้ง เพราะได้ข่าวแว่วๆ มาจากพี่รัชต์ที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของตาหมีน้ำแข็งว่า หลังจากนี้ไปหนึ่งอาทิตย์ อชิคจะได้หยุดพักงานยาวชั่วคราวหลังจากที่ลุยงานติดๆ กันมาเป็นเวลานาน ซึ่งนั่นก็หมายความว่า อีกหนึ่งอาทิตย์ถัดไปจากนี้ เธอจะได้หยุดพักไม่ต้องทำหน้าที่ขับรถรับส่งเขาไปทำงานอีก

 

            คิดแล้วคนตัวเล็กก็อารมณ์ดีแบบสุดๆ เดินช่วยงานคนนั้นคนนี้ไปทั่ว วันนี้เธอไม่ได้ติดโน๊ตบุ๊คมาทำงานด้วย เพราะเมื่อคืนหลังจากกลับจากสตูฯ เสร็จก็ปั่นงานเพิ่มไปได้มากเอาการ แล้ววันนี้ก็ยังเป็นวันสุดท้ายที่จะได้มาที่สตูฯ แห่งนี้ จึงถือโอกาสเดินชมทัศนียภาพและบรรยากาศเพื่อเป็นการเปิดหูเปิดตาไปด้วยในตัว หลังจากที่ต้องกลายสภาพมาเป็นคนคอยปรนนิบัติพัดวีพ่อดาราคนดังเสียจนกระดิกตัวทำอะไรไม่ได้ โชคยังดีตั้งแต่วันที่แพทตี้ปรากฏตัวออกมา ตาหมีน้ำแข็งที่เคยฤทธิ์มากก็กลายเป็นหมีสิ้นฤทธิ์ไปถนัดตา ทำเอากล้วยปิ้งได้แต่แอบหัวเราะชอบใจ มองดูฝาแฝดปาท่องโก๋คู่ใหม่ ที่ไม่ว่าฝ่ายชายเดินไปทางไหน ฝ่ายหญิงก็จะเดินตามเกาะติดหนึบชนิดไม่ปล่อยให้ห่างไกลตัวเกินสองก้าวเลยทีเดียว

 

            ส่วนคนที่ถูกนินทาอยู่ในใจ ตอนนี้กำลังเดินวนรอบสตูฯ หนีเงาตามตัวร่างเพรียวขายาวขาวสวยที่ตามติดไม่ห่าง แม้ใครหลายคนที่ได้เห็นความสวยน่ารักของเจ้าหล่อนอาจจะเผลอเหลียวมองจนคอเคล็ด หากความงามเหล่านี้ไม่ได้เตะตาเขาเลยสักนิด ตรงกันข้ามออกจะรู้สึกรำคาญเสียมากกว่า แต่จะให้ปฏิเสธไปตรงๆ ก็เกรงสาวเจ้าจะร้องโวยวายลั่นกองเหมือนเมื่อครั้งก่อนที่เขาเคยออกปากบ่นแค่คำว่า เบื่อกับเธอเท่านั้น แม่คุณก็ร้องห่มร้องไห้ชนิดเหมือนถูกใครเชือด โทรศัพท์ข้ามน้ำข้ามทะเลไปฟ้องพ่อกับแม่ของเขาเพราะถือว่าตัวเองเป็นลูกของเพื่อนสนิท ทำให้เขาโดนบุพการีตัวเองสวดยกใหญ่ในข้อหาแล้งน้ำใจกับลูกสาวเพื่อนทั้งที่เขาคิดว่าไม่ได้ทำอะไรรุนแรงกับเธอเลย

 

            ด้วยเหตุนี้ อชิคจึงรู้สึกกระอักอ่วนใจจะออกปากไล่เองก็ทำไม่ได้ หวังจะเพิ่งรัชต์ผู้จัดการส่วนตัว แต่ก็ไม่รู้ว่าตอนสำคัญแบบนี้หายหน้าหายตาไปไหน ปล่อยให้เขาเป็นตัวตลกแสดงโชว์ช่วงเบรกให้บรรดาทีมงานดูแก้เครียดเสียอย่างนั้น ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่ควรจะเข้าไปยุ่งด้วยโดยตรง เพราะเกี่ยวพันถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ และตำแหน่งหน้าที่การงานของตัวเอง ดังนั้นตอนนี้จะพึ่งพิงใครให้ช่วยนั้นเห็นจะเป็นไปไม่ได้ จึงได้แต่ช่วยตัวเองไปก่อนด้วยการเดินวนไปเรื่อยๆ จนกว่าใครคนใดคนหนึ่งจะเมื่อยขาลากไปก่อนกันเท่านั้นแหละ

 

            พอหันไปมองตรงที่คนตัวเล็กเคยนั่งอยู่ก็ต้องอารมณ์เสีย เมื่อหาไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าตัว เหลือบมองซ้ายมองขวาชั่วครู่ ร่างเล็กๆ ที่กำลังสาละวนช่วยทีมงานแจกน้ำให้สาวๆ ผู้เข้าประกวดก็ปรากฏแก่สายตา สีหน้าและแววตายิ้มแย้มผิดกับตอนที่อยู่กับตน ทำให้ดาราหนุ่มยิ่งอารมณ์เสียหนักขึ้นเรื่อยๆ ขณะกำลังจะเดินเข้าไปหาเรื่องคนตัวเล็กทั้งๆ ที่ยังสลัดสาวแพทไม่หลุดนั้น ร่างสูงของผู้จัดการส่วนตัวก็โผล่เข้ามาในสตูฯ ด้วยใบหน้าที่คล้ายกับกำลังยินดีเรื่องอะไรบางอย่าง พร้อมกับขยิบตาส่งให้กับเขาหนึ่งครั้งก่อนจะเดินเข้ามาหา

 

            ไม่เกินสามนาทีเรียบร้อย รัชต์เอ่ยขึ้นเบาๆ ทำให้สีหน้าของดาราหนุ่มที่เริ่มอารมณ์บูดดีขึ้นถนัดตา

 

            ขอบคุณฮะพี่รัชต์ อชิคเอ่ยตอบเบาๆ เช่นกัน ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายจากคนที่ตัวเล็กที่หมายหัวเอาไว้ เดินกลับไปนั่งที่ของตัวเองแทนโดยมีแพทตามไปติดๆ นัยน์ตาคู่สวยของคนที่นั่งทำหน้าเฉยเมยอยู่ฉายแววแห่งความยินดีอย่างปิดไม่มิด

 

            ...หึหึ...อีกสองนาทียี่สิบห้าวินาที....

 

            และแล้ว...เวลาแห่งการรอคอยก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนโกหก....

 

          ‘5…4….3….2…..1’

 

            ประตูของสตูฯ ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วตามอารมณ์ของผู้มาใหม่ต้องการ ร่างสูงสง่าในชุดสูทไม่ผูกเนคไท ใบหน้าเนียนใสออกแนวเกาหลีรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ผมสีน้ำตาลอ่อนระต้นคอ ดูแล้วท่าทางน่าจะอายุไม่เกินสามสิบ แต่ก็มีความน่าเกรงขามอยู่ในทุกอิริยาบถที่เยื้อย่าง ร่างสูงเดินปรี่เข้ามาอย่างรวดเร็ว ทีมงานสตูฯ ทุกคนหยุดทำงานไปชั่วขณะเมื่อเห็นผู้มาใหม่ชัดเจนเต็มตา ก่อนจะยกมือขึ้นไหว้กันแทบไม่ทันเนื่องจากคาดไม่ถึงว่า บุคคลที่ไม่น่าจะปรากฏตัวในที่นี้จะโผล่มาแบบกะทันหันเช่นนี้ได้

 

            คนที่ทราบถึงการมาล่วงหน้าของผู้มาใหม่อยู่แล้วสองคนกำลังหันมาสบตากันพร้อมรอยยิ้มโล่งใจ ก่อนรัชต์จะเอ่ยทักทายขึ้นก่อนตามด้วยอชิค ในขณะที่สาวสวยผู้คอยตามดาราหนุ่มแจกำลังตกใจเพราะคาดไม่ถึงกับการมาของคนตรงหน้าที่ก้าวยาวๆ เพียงไม่กี่ก้าวจากประตูสตูฯ ก็มาถึงจุดที่เธอกำลังยืนกระแซะอชิคอยู่แล้ว

 

            สวัสดีครับ คุณพลกานต์/สวัสดีฮะ พี่พล

 

            ผู้มาใหม่ที่ถูกสองหนุ่มเรียกว่า พลกานต์ หรือพล ยกมือขึ้นรับไหว้จากสองหนุ่มอย่างง่ายๆ หากสายตากลับจ้องมองหญิงสาวที่ยืนเบียดอยู่ข้างดาราหนุ่มเขม็ง แพทตี้ถึงกับสะดุ้งเฮือก รีบถอยตัวออกห่างจากอชิคอย่างรวดเร็วเหมือนกับว่าอยู่ดีๆ ก็เกิดไฟช๊อตขึ้นมาระหว่างร่างของเธอกับดาราหนุ่มอย่างนั้น

 

            แพท....ลงมาทำอะไรที่นี่ เสียงเข้มเอ่ยผ่านออกมาจากริมฝีปากบางหยักได้รูปของชายหนุ่มร่างสูงสง่า ในขณะที่กล้วยปิ้งซึ่งนั่งสังเกตการณ์อยู่ไม่ไกลพินิจผู้มาใหม่เขม็ง

 

            พะ...พี่พล... แพทตี้ที่เคยพูดเจื้อยแจ้วพูดได้เพียงแค่นั้น เมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบกับนัยน์ตาวาวลุกโชนของคนที่ยืนกอดอกจังก้าตรงหน้า

 

            กลับขึ้นข้างบนได้แล้ว และห้ามมาวุ่นวายในสตูฯ อีก เข้าใจนะ เสียงสั่งดังขึ้น...เข้ม...เรียบเฉย หากแต่คนที่อยู่ในรัศมีได้ยินทุกคนกลับคิดว่า น้ำเสียงนี้ช่างทรงพลังและแฝงความน่ากลัวชวนสยองเอาไว้จนรู้สึกได้

 

            ค่ะ เสียงตอบรับอ่อนแรงแบบสุดขีดของแพทดังขึ้นเพียงคำเดียว ก่อนเจ้าตัวจะเดินต้อยๆ ตามชายร่างสูงไปอย่างไม่ปริปากเอ่ยอะไรสักคำ ร่างของทั้งสองเดินผ่านมาตรงที่กล้วยปิ้งนั่งอยู่ ชายหนุ่มผู้เดินนำหน้าหันมามองเธอแว๊บหนึ่ง ก่อนจะหันกลับและเดินออกจากสตูฯ ไป กล้วยปิ้งไม่แน่ใจว่าตาตัวเองฝาดไปหรือเปล่า ที่เห็นว่าใบหน้าเนียนใสเรียบเฉยของชายหนุ่มคนนั้นมีรอยยิ้มประดับอยู่ตอนที่หันมาสบตากับเธอ

 

          ...เอ๋...หน้าแบบนี้ เคยเห็นที่ไหนหว่า นึกไม่ออกจริงๆ...

 

 

            หลังจากแพทถูกคำสั่งประกาศิตของผู้มาใหม่ให้กลับไปยังที่ที่ควรอยู่ สีหน้าโล่งใจแบบสุดๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าอันหล่อเหลาของดาราหนุ่ม ซึ่งไม่ต่างอะไรกันนักกับผู้จัดการส่วนตัวของเขา ทั้งสองหนุ่มหันมายิ้มให้กันอย่างโล่งใจ แผนการอันเฉลียวฉลาดของรัชต์ ทำให้ผู้ถูกเกาะติดแจไม่ต้องเสียเรี่ยวแรงหรือสิ้นเปลืองตัวเองให้สยิวกิ้วเลย แพทก็ถูกอัญเชิญกลับขึ้นหิ้งที่ออฟฟิศด้านบนโดยคาดว่าคงจะไม่กล้าลงมาอีกนานทีเดียว ก็เห็นจะมีเพียงพลกานต์ พี่ชายคนเดียวของแพทเท่านั้น ที่สาวสวยผู้มั่นอกมั่นใจไม่ยอมใครอย่างแพท จะออกอาการเคารพเชื่อฟังอย่างที่สุดเช่นนี้ อย่าว่าแต่แพทจะกลัวเลย ใครหลายคนที่ได้พบเห็นบุคลิกภาพอันสง่างาม ความน่าเชื่อถือในฐานะหนึ่งในผู้บริหารบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่แห่งนี้ แล้วยังน้ำเสียงอันเด็ดขาดทรงพลังนั่นอีก ใครที่ไม่กลัวเขานี่สิคงจะเป็นคนแปลกที่สุดเลยเชียว

 

            กล้วยปิ้งซึ่งกำลังนึกแล้วนึกอีกว่า เคยเห็นหน้าชายหนุ่มคนนั้นที่ไหน แต่พยายามเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกเสียที ขณะกำลังจนปัญญาก็พลันนึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อสักครู่นี้ดาราหนุ่มกับผู้จัดการส่วนตัวเอ่ยทักทายคนๆ นั้นเหมือนรู้จักกันมาก่อน คนตัวเล็กที่เดิมทีคิดเอาไว้ว่า วันนี้ยังไงก็จะไม่ยอมเข้าใกล้ตาหมีน้ำแข็งให้ถูกใช้ถูกแกล้งอีกเหมือนที่ผ่านมา จำใจต้องเดินตรงเข้าไปหาเพื่อคลี่คลายความสงสัยของตัวเอง...ยอมปล่อยให้ตาหมีกัดสักรอบสองรอบ ยังดีกว่านอนไม่หลับเพราะคิดไม่ออกไปทั้งคืน...

 

            พอร่างเล็กมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคนทั้งคู่ ตาหมีน้ำแข็งก็ส่งสายตาอันสุดแสนจะกวนมาให้ก่อนเป็นอันดับแรก แต่คนตัวเล็กสะบัดหน้าพรืดทำเป็นไม่สนใจ เอียงหน้าไปถามรัชต์ที่ยืนอยู่ข้างๆ คนชอบหาเรื่อง ก่อนพยายามกระซิบถามเสียงเบา เพราะไม่อยากให้ตาหมีน้ำแข็งหาว่าเธอถามเรื่องของชายคนนั้นเพราะสนใจเหมือนกับตอนที่ถามชื่อของรัชต์เมื่อคราวที่เดินชนกันครั้งก่อน

 

            พี่รัชต์คะ เอ่อ...คนเมื่อกี้เขาเป็นใครเหรอคะ

 

            คนไหนล่ะน้องกล้วยปิ้ง รัชต์ตอบเสียงเบาเช่นกัน ในขณะที่ตาหมีน้ำแข็งนั่งนิ่งทำเป็นไม่สนใจ แต่ประสาทหูกลับถูกลับจนคมกริบเพื่อให้ได้ยินถ้อยคำสนทนาทั้งๆ ที่คนเดินมาถามไม่ได้อยากให้รู้เลยแม้แต่น้อย

 

            ผู้ชายคนเมื่อกี้ที่เข้ามาแล้วกลับออกไปพร้อมคุณแพทนะคะพี่รัชต์ กล้วยปิ้งยังคงพยายามอธิบายเสียงเบา โดยไม่รู้ว่าคนที่นั่งทำเฉยอยู่ด้านข้างได้ยินทุกอย่างไปเรียบร้อยแล้ว

 

            อ๋อ...พี่พล พลกานต์ ธิรชัชชล พี่ชายของแพทตี้ แล้วก็เป็นผู้บริหารของบริษัทที่อชิคสังกัดด้วย รัชต์ตอบพร้อมคำขยายความเต็มที่ ในขณะที่คนถามทำหน้ายุ่งเหมือนกำลังประมวลผลข้อมูลอะไรสักอย่างในสมอง จนรัชต์ต้องเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

            มีอะไรหรือเปล่า น้องกล้วยปิ้ง หากคนถูกถามไม่ตอบ ยังคงยืนคิดทำหน้ายุ่งอย่างคนพยายามจะคิดให้ออก รัชต์เกือบจะเอื้อมมือไปสะกิดเพราะกลัวว่าคิ้วของคนตัวเล็กจะผูกกันจนขมวดปมได้ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอย่างที่คิด กล้วยปิ้งก็ร้องขึ้นเสียงดังพร้อมกับเผยรอยยิ้มดีใจแบบสุดๆ ออกมาเสียก่อน

 

            อ๋อ!! นึกออกแล้ว

 

            นึกอะไรออกเหรอครับน้องกล้วยปิ้ง รัชต์เองก็เผลอถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจตามไปด้วย

 

            เรื่องพี่พลนะคะ กล้วยปิ้งนึกออกแล้ว คนตัวเล็กเรียกพลกานต์อย่างสนิทสนม ทำให้สองหนุ่มที่อยู่ข้างๆ มีสีหน้างงไปเล็กน้อย พอกล้วยปิ้งหันมาเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของรัชต์ จึงได้เอ่ยเฉลยขึ้นมาทั้งที่ยังมีรอยยิ้มระบายอยู่เต็มใบหน้าเนียนใส

 

            คือพี่พลเป็นเพื่อนสนิทกับพี่กล้วยหอมพี่ชายคนโตของกล้วยปิ้งนะคะ เมื่อก่อนพี่พลก็เคยไปเที่ยวบ้านของกล้วยปิ้งที่เชียงรายอยู่บ่อยๆ คิดไม่ถึงว่าจะได้มาเจอที่นี่ คนตัวเล็กเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเหมือนกับเด็กได้เจอของถูกใจ จนคนที่นั่งอยู่เฉยๆ เหลือบสายตามองด้วยความหมันไส้ ในขณะที่รัชต์ฟังกล้วยปิ้งอธิบายด้วยความสงสัยมากขึ้นกว่าเก่า เรื่องเดิมเกี่ยวกับสาเหตุที่หญิงสาวตัวเล็กมาโผล่ที่นี่ก็ยังไม่กระจ่าง แล้วยังมีเรื่องที่พี่ชายรู้จักกับพลกานต์อีก...ประวัติไม่ธรรมดาจริงๆ เลยนะน้องกล้วยปิ้ง...

 

            พอข้อสงสัยคลายลงกล้วยปิ้งก็เดินกลับมานั่งที่ตัวเองโดยไม่สนสายตาของสองหนุ่มที่มองตามมาอย่างสงสัย คิดว่าจะโทรไปหาพี่หอมเอาหน้าว่าได้เจอกับเพื่อนซี้สุดเลิฟของเจ้าตัว ขณะกำลังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์อันคุ้นเคยของพี่ชายสุดเฮี้ยบ มือเล็กๆ ก็หยุดเสียเฉย ก่อนจะสะดุ้งเฮือกหน้าซีดเผือก เหมือนกับเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองทำอะไรผิดพลาดไปบางอย่าง

 

            เหวอ!! โทรหาพี่หอมไม่ได้!! ถ้าพี่หอมรู้ว่าเจอกับพี่พลที่สตูฯ นี้ได้โดนซักจนขาวจั๊วแน่ๆ คนตัวเล็กบิดตัวนั่งกระสับกระส่ายอย่างคนคิดหนัก ผิดกลับท่าทางดีใจเมื่อสักครู่นี้อย่างสิ้นเชิง

 

            เดี๋ยวนะ แล้วถ้าเกิดพี่พลโทรบอกพี่หอมว่าเจอกล้วยปิ้งล่ะ หน้าคนตัวเล็กยิ่งซีดลงไปอีกเมื่อคิดถึงผลที่จะตามมา พอคิดได้อย่างนั้น คนตัวเล็กก็ลุกพรวดวิ่งหน้าตื่นออกจากสตูฯ มองซ้ายมองขวาหาพลกานต์ ก่อนคนตัวเล็กจะพบแค่เพียงความว่างเปล่า

 

            ...ว๊าก~ พี่พล กลับมาก่อนนนนนนนนนนน!!!!....

 

 

 

To be continued….

 

มาลงให้ครบร้อยแล้วนะจ๊ะ เขียนไปก็ขำไปเมื่อนึกถึงหน้ากล้วยปิ้งเหวอตอนท้าย จิ้นกันตามสบายนะจ๊ะ หึหึ.....

หลายคนที่สงสัยว่า พลกานต์คือใคร เคลียร์แล้วนะจ๊ะ...พี่พลเพิ่งจะโผล่มาตอนนี้ตอนแรกจ้า...ส่วนจะกลายสภาพเป็นศัตรูหัวใจของใครบางคนหรือเปล่านั้น..ก็ต้องรอดูกันต่อไป อิอิ...

 

ร.สิตา....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1,739 ความคิดเห็น