Difference Love รักต่างขั้วของนายปีศาจ (FIC HxM)

ตอนที่ 28 : ::Have a Good Dream too::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.ย. 52

ฟุ้งซ่านชะมัดเลยฉัน...
ถึงบ้านแล้วเหรอฟะ...
โทรหาเจ้าเปี๊ยกตูดหมึกกับยัยเปี๊ยกตูดหมึกดีกว่า... เดี๋ยวไอ้พวกนั้นมันไม่รู้ว่าฉันให้ไปซื้อของด้วย
‘ฮัลโหลครับ คุณฮิรุม่า’
“เออ พรุ่งนี้ฉันจะไปซื้อของ แกไปซื้อของกับฉันด้วย แล้วแกก็โทรหายัยเปี๊ยกตูดหมึกด้วย บอกให้ยัยเปี๊ยกไปด้วย”
‘อ่า ครับ ได้ครับ’
“เออ อย่าลืมนะเฟ้ย เจอกันแปดโมง ที่หน้าโรงเรียน”
‘ครับ’ ฉันกดวางไป แล้วเดินเข้าบ้านของฉันไป...
*************************************************************************************************
“แกไปไหนมา ทำไมกลับดึกขนาดนี้” เสียงพ่อของฉันเองละ ... เฮ้อออออ จะอะไรหนักหนานะ เพิ่งจะห้าทุ่มแท้ๆ
“จัดงานฉลอง... แล้วก็เดินเรื่อยเปื่อย เสร็จแล้วเดินไปส่ง...” อยู่ๆฉันหยุดลงตรงนี้
เพราะไม่รู้จะเรียกยัยนั่นว่าอะไร...
เพื่อน? 
มันแปลกๆแฮะ จะว่าเพื่อนก็ไม่ใช่นะ...
แฟน?...
แฟนเหรอ มันก็ยัง...ไม่ใช่อีกละ...
จะเรียกว่าอะไรดีฟะ...
“ส่งใคร ?” จะอยากรู้ไปทำไมฟะเนี่ย ก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรนี่หว่า
“เรื่องของผมเหอะ ผมจะนอนแล้ว ง่วง” ฉันเกาหัวแล้วตอบส่งๆไป
เพราะไม่รู้จะเรียกหล่อนว่าอะไรดี...
ฉัน...ควรจะเรียกเธอว่าอะไรดี... เวลาบอกคนอื่น...
เราอยู่ในฐานะอะไรกันฟะ...
...
ยิ่งคิด ยิ่งปวดหัวเฟ้ยยยยย !!
ชั่งมันเหอะ... อาบน้ำแต่งตัว...เตรียมตัวนอนดีกว่า คิดมากไป... ปวดหัวสมองซะเปล่า...
ฉันคิดเรื่องนี้มามากพอแล้ววันนี้...
***********************************************************************************************
ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ด้วยกางเกงขายาวสีขาวกับเสื้อยืดสีดำ...
โทรศัพท์... ที่อยู่บนเตียงที่ถูกปูด้วยผ้าปูที่นอนสีฟ้าอ่อน...
ป่านนี้...ยัยนั่นจะนอนรึยังฟะ...
...
โทรหาดีกว่า จะได้บอกด้วยว่า ฉันโทรบอกพวกเจ้าเปี๊ยกตูดหมึกแล้ว...
ฉันนอนลงบนเตียงแล้วกดเบอร์ยัยนั่น... ฉันจำได้อยู่แล้วละ เพราะฉันจำเบอร์ที่อยู่ในเครื่องได้ทั้งหมดแหละ...
‘ฮิรุม่าคุงเหรอ... มีอะไร’
“นอน รึยังฟะ”
‘ยังเลย...’
“ฉันโทรบอกพวกเปี๊ยกตูดหมึก แล้วว่าให้รอหน้าโรงเรียน ตอนแปดโมง...”
‘อื้อ...’ ใจคอเธอจะพูดกับฉันแค่นี้เหรอฟะเนี่ย
“ทำอะไรอยู่ฟะ” ฉันถามเธอไปเพราะไม่รู้จะถามอะไรเธอดี...
แค่อยากคุยกับเธอ...
‘นั่งคิดอะไร เรื่อยเปื่อยอยู่...’
“คิดอะไรฟะ... อย่างเธอคงหนีไม่พ้น... พรุ่งนี้ฉันจะกินชูครีมร้านไหนดีละมั้ง เคี๊ยก ๆ ๆ ๆ” ฉันพูดแซวหล่อนไปงั้นๆแหละ
‘ฉันไม่ได้เป็นคนเห็นแก่กินขนาดนั้นนะ! ฉันแค่ชอบกินชูครีมเท่านั้นเอง... ก็... มันอร่อยนี่นา’
ฉันอมยิ้มในสิ่งที่หล่อนตอบ
“เหรอฟะ  แต่ฉันว่าเธอไม่ได้แค่ชอบหรอก เธอคลั่งมันมากกว่า เคี๊ยกๆๆๆ”
‘มะ... ไม่ใช่ซะหน่อย...’ เธอพูดแล้วเธอก็เงียบลง
“อะไร...” ถามหล่อนเพราะเห็นหล่อนเงียบลง
‘สงสัยจะเป็นอย่างงั้นมั้ง ...ฉันอาจจะชอบมากจนคลั่งละมั้ง...’
“เห็นมั้ยฟะ เคี๊ยกๆๆๆ” ยัยนี่ ต๊องจริงๆเลย...
‘มะ...ไม่เห็นต้องขำเลยนี่นา ฮิรุม่าคุงก็ต้องมีอะไรที่ชอบมากอยู่นั่นแหละ’
“ไม่รู้สิเฟ้ย ฉันไม่มีอะไรที่ชอบเป็นพิเศษ...”
ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้มีอะไรที่ชอบหรือต้องการเป็นพิเศษ... นอกจากชนะในการแข่งแล้ว ฉันไม่มีสิ่งที่ชอบเลย...
‘ไม่มีจริงๆเหรอ สิ่งเป็นชอบ...มากๆน่ะ หรือไม่ก็... อะไรก็ได้ที่อยากได้เป็นพิเศษน่ะ...’
เสียงปลายสายถามฉันด้วยน้ำเสียงที่อยากจะรู้ให้ได้ ว่าฉันมีอะไรที่อยากได้...
“ฉันอยากได้อะไร... มันก็ได้มาหมดแล้วนี่ฟะ ทั้งเป็นแชมป์ แม้แต่เกาะฉันยังมีแล้วเลย”
‘ไม่มีจริงๆเหรอ...’ เธอจะอยากรู้ไปทำไมนะ...
จะว่าไปมีอย่างหนึ่ง...ที่ฉันยังไม่ได้...
มันเป็นสิ่งที่... ฉันไม่สามารถจะเอามันมาได้...
“...มีอยู่อย่างหนึ่ง...” ฉันพูดไปตามจริง...
ทำไมเวลาคุยกับยัยนี่ทีไร
ฉันต้อง...พูดความจริงไปทุกทีเลยฟะเนี่ย
‘อะไรเหรอ ๆ ๆ ๆ !!’ เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นอย่างมาก ! อะไรกันฟะอยากรู้ขนาดนั้นเลย?
“เรื่องอะไรฉันต้องบอกฟะ...”
‘ทำไมละ... ก็ฉันอยากรู้นี่นา’
“ถ้าเธอรู้แล้ว เธอจะเอามาให้ฉันเหรอ” ฉันถามไปเรื่อย...
‘อื้อ ได้สิ ถ้ามันไม่ยากเกินความสามารถของฉัน...’
คำพูดนี้ ทำให้ฉันอดที่จะอดยิ้มไม่ได้จริงๆ
“สัญญา?...”
‘อื้อ สัญญาจ้ะ’ หล่อนตอบตกลงอย่างง่ายดาย อยากรู้ขนาดนั้นเชียวเหรอฟะ เคี๊ยก ๆ ๆ ๆ
“ไว้... ถ้าฉันอยากได้มันมากๆเมื่อไหร่ ฉันจะบอกเธอแล้ว เธอค่อย... เอามาให้ฉันแล้วกัน ตอนนี้ฉันยังไม่อยากได้เท่าไหร่”
‘อ๋า ทำไมถึงไม่บอกตอนนี้ละ ฉันจะเตรียมไว้’
“ก็บอกแล้วไงว่า ยังไม่อยากได้มากเท่าไหร่... แล้วก็มันไม่ยากเกินความสามารถเธอหรอกน่า... มันไม่ยากสำหรับเธอหรอกน่า... และไม่ว่ายังไง... เธอก็ต้องให้ฉัน”
ของที่ฉันอยากได้... มันไม่ยากเลยที่เธอจะหามันมาให้ฉัน...
และไม่ว่า...ยังไง เธอต้องให้ฉันแน่นอน
ฉันคุยกับยัยนี่แล้วสนุกชะมัด...
ฉันแหงนมองนาฬิกาจะเที่ยงคืนแล้วเหรอฟะ ...
เวลาที่เรามีความสุข มันมักผ่านไป...เร็วเสมอ... ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ
‘ฉันอยากรู้จัง... ว่าฮิรุม่าคุงอยากได้อะไร...’
เธอรู้แล้วมันจะทำไม เธอจะเอาไปทำอะไรฟะ เอามาแบล็คเมล์ฉันเรอะ!
“สักวัน...ฉันจะบอกเธอเองเฟ้ย... แต่ตอนนี้ฉันง่วงแล้ว...” จริงๆก็ไม่ได้ง่วงหรอก...
แค่มันดึกแล้ว เดี๋ยวยัยนั่นจะนอนไม่พอ...
‘...ก็ได้ ฉันก็ง่วงเหมือนกัน’
“ยัยบ๊อง” ฉันเรียกหล่อนเอาไว้ก่อนที่จะวางสาย...
‘หือ?’
“... ฝันดีนะเฟ้ย”
ไม่รู้ทำไมถึงต้องพูด
แค่ธรรมเนียมมั้ง...
‘...’ เอ้า จะเงียบทำไมฟะเนี่ย
“เงียบ ทำไมฟะ”
‘ปละ เปล่า... เอ่อ...’
“อะไรฟะ...”
‘...ต้องฝันถึงฮิรุม่าคุงรึเปล่า’ คุ้นมั้ยประโยคนี้ เธอย้อนฉันเหรอฟะ!!!
หึ... เธอจะฝันถึงใครก็เรื่องของเธอสิฟะ
แค่ฉันบอกให้เธอฝันดีนี่
“แล้วแต่เธอ... ถ้ามันเป็นฝันดี... จะฝันถึงฉันก็ได้”
ฉันยิ้มบางๆ ที่เธอถามอย่างนี้นะ ไม่รู้ทำไม...
‘งั้น... ฮิรุม่าคุง... ก็ฝันดีนะ จะฝันถึงฉันก็ได้... ถ้ามันเป็นฝันดี’ ...ฝันถึงเธอเหรอ
ถ้าฝันถึงเธอ...
มันคงก็เป็นฝันดีสำหรับฉันอยู่แล้วละ
ฉันยิ้มบางๆ
“อื้ม... อย่าตื่นสายละ ... ไม่งั้นจะ.. ตามไปโวยถึงบ้านนะเฟ้ย”
‘ไม่สายอยู่แล้วน่า... ’
“งั้นแค่นี้แหละเฟ้ย...”
‘จ้ะ’ แล้วเธอก็กดวางสายไป...
ฝันถึงเธอเหรอ...
ฉันนอนก่ายหน้าผากตัวเอง...
แล้วยิ้มกับคำพูดของเธอ...
“ฝันดีละ... มาโมริ...” ฉันพูดลอยๆ...
นี่ฉันคงจะชอบเธอแล้วจริงๆสิ...
นอนดีกว่าเฟ้ย... พรุ่งนี้ต้องออกไปข้างนอกนี่หว่า ห๊าววววว
*************************************************************************************************
จริงๆแล้วกะว่าจะให้ สี่ตอนนี้ เป็นตอนเดียวกัน = = แต่มันคงยาวไป เลยซอยออกมาเป็นสี่ตอนซะเลย นึกไม่ถึงเลยว่าตัวเอง นั่งพิมพ์ไป 67หน้ากระดาษเอสี่ สองหมื่นกว่าคำแล้ว อักขระประมาณ เจ็ดหมื่น *0* ไม่เคยพิมพ์อะไรขนาดนี้มาก่อน = =’’ มากมายโอเวอร์จริงๆ นึกแล้วมันก็เหนื่อยเหมือนกันกว่าเรื่องนี้จะจบคงจะเป็นร้อยหน้ากระดาษเอสี่แล้วล่ะคับ    = ____=’’ ถึงตอนนั้นจะเอชจะมาบอกอีกที แต่ก็คงอีกนานเลยทีเดียว เพราะตอนนี้มันยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย = =’’ เพิ่งจะเริ่มต้นด้วยซ้ำไปอะคับ ฮ่ะ ๆ  ถ้าพิมพ์ผิดก็เตือนๆมาบ้างนะคับ เพราะพิมพ์เองก็เมาเอง งงเอง ก็ได้คาชิเพื่อนเอชคอยเตือน(เป็นงั้นไปไอ้เอชเอ้ย) เอาล่ะคับ ตอนนี้ก็ขอให้ติดตามกันไปจนจบนะคับ ขออภัยช่วงก่อนหน้านี้เอชติดสอบอ่ะ ตามสัญญาเอชก็อัพมากมายก่ายก่องเลย เอชแต่งไม่ตรงกับเนื้อเรื่องจริงนะคับ ขออภัยอีกครั้งด้วย หากเพี้ยนๆไปจากเนื้อเรื่องจริงมั่ง (ฟิคเนี่ยมันไม่ต้องเหมือนเนื้อเรื่องจริงนี่เนอะ) ว่างๆ ไปเยี่ยมเอชที่ my id ก็ได้นะคับ ^^ อ่า...วันนี้ก็เพียงเท่านี้แหละคับ
                                                                                                                                             H  – K I c h  O- Sca n d a  l
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

182 ความคิดเห็น

  1. #52 Kashi i (@shichuki) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2552 / 16:29
    หนุกอ่ะ!

    เอช!!

    คาชิเคยฝันถึง 215 ด้วยแหละ

    55

    ถือว่าฝันดีไหมนะ?
    #52
    0
  2. #49 U|TimAt3 Si||Y (@the-victim) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กันยายน 2552 / 07:26
    ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป นะคะ เฮียโย หมีเชียร์ๆ เจ๊มาโมน่ะชอบเฮียอยู่แฃ้ว เปิดใจยอมรับความร้สึกของตัวเองซะเถอะ หึหึ

    แล้วทุกอย่างจะดีเอง ^^
    #49
    0