นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [One-shot] ٺá͹͡ [Eunbi x Nako]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

[Eunbi x Nako]

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 มิ.ย. 62 / 19:43


[Eunbi x Nako]

จูบแรกไม่ใช่รสเลมอนหรอกนะ

“พี่อึนบี”

“...”

“พี่อึนบีคะ”
          เจ้าของชื่อที่กำลังถูกเรียกทำเป็นเมินเฉย มือเธอยกแก้วส่วนตัวขึ้นดื่มกาแฟที่จงใจชงอย่างอัดคาเฟอีนมากเป็นพิเศษ แม้นี่จะเป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้วก็ตาม

อึนบียังอยากจะมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนให้รอดพ้นคืนนี้ไปได้โดยไม่...ตบะแตกไปเสียก่อน

“นอนกันเถอะ เพิ่งกลับมาจากไทย ไหนจะปาร์ตี้วันเกิดเมื่อตอนเย็นอีก เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาไม่สวยนะ”

อึนบีเหล่มอง เจ้าเด็กแก้มป่องทำหน้าง้ำงอ แต่ยังคงไม่ละความพยายามจะใช้ลูกอ้อนให้สำเร็จให้ได้

ดูก็รู้ว่าเจ้าหล่อนกำลังร้องจะเอาสิ่งที่ขอมาหลายต่อหลายครั้งซึ่งก็ถูกเธอปฏิเสธมาเสียทุกครั้งให้ได้ในวันนี้

“หนูไม่สวยเหรอคะ”

น่ารักมากกว่า

คนตัวสูงกว่าเลือกที่จะไม่ตอบให้เด็กเหลิง

“พี่อึนบีคะ”

“เซ้าซี้”

“หนูสิบแปดแล้วนะ”

...รู้แล้ว ถึงได้กำลังอัดคาเฟอีนให้มีสติอยู่นี่ไง!

          “...ขอจูบเดียวก็ได้ ได้ไหมคะ”

          “...”

          “งือ แค่จูบเอง ขี้หวง”

          ไม่พูดเปล่า ยกมือน้อย ๆ ขึ้นตีแขนเธอเสียด้วย

          “ไหนว่ายังไม่เคยจูบใครไง รู้ได้ไงว่าแค่”

          “หนูก็ไม่รู้หรอก รอพี่สอน”

          ร้าย!

“รู้รึเปล่าในช่องปากคนเรามีทั้งเชื้อโรคทั้งเชื้อแบคทีเรียอะไรไม่รู้ตั้งมากมายเชียวนะ”

“รู้สิ”

“รู้แล้วยังกล้าจะมาขอจูบคนอื่นได้ไง”

“ก็หนูแปรงฟันแล้ว”

คนเด็กไม่พูดเปล่า อ้าปากให้ดูด้วย

อึนบีเกือบจะหลุดขำทั้งกาแฟเต็มปาก เด็กอะไรมุมานะเหลือเกิน...กับไอ้เรื่องอย่างนี้น่ะนะ แต่เธอต้องพยายามไม่หลุดเก๊ก จึงรีบกลืนอึกที่คาอยู่ในปากแล้ววางแก้วลงกับโต๊ะโคมไฟหัวเตียง

“พี่ดื่มกาแฟ หนูไม่ดื่มไม่ใช่เหรอ จูบขมนะ”

“นี่ใคร นาโกะเชียวนะ แค่นี้ทนได้”

“ไม่เชื่อ”

“...ถึงจะเป็นวันเกิดก็ยังไม่ยอมหนูเหรอ”

เด็กสาวงัดลูกอ้อนท่าไม้ตายขั้นสุดท้ายมาใช้ด้วยการขยับเข้ามาชิดคนพี่ก่อนจะกอดเอวหลวม ๆ ซุกหัวทุยลงกับไหล่คนสูงกว่า...

“หนูไม่เด็กแล้วนะ”
          ...แล้วช้อนตาปริบ ๆ อ้อน

เป็นอึนบีเสียเองที่เกือบโยนตรรกะความมีเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลทิ้งเสียเหี้ยน นาโกะรู้ว่าเธอชอบแบบนี้ ก็เลยไม่งัดมาใช้บ่อย ใช้แค่ในเวลาที่ดื้อจะเอาอะไรบางอย่างอย่างที่สุดเท่านั้น...แต่โชคดีที่คาเฟอีนที่อัดเข้าไปกว่าค่อนแก้วเมื่อครู่ออกฤทธิ์ทันท่วงที

เธอยกเรื่องความรับผิดชอบต่อสถานะไอดอลที่นาโกะให้ความสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดขึ้นมาอ้าง

“ถ้าคนอื่น ๆ ในวงรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเราสองคนล่ะจะทำยังไง แล้วถ้าแฟนคลับรู้ล่ะจะทำยังไง”

นาโกะหน้างออีกครั้ง

“ในวงก็คบกันเองตั้งเยอะแยะ อย่ามาบอกเชียวว่าพี่ไม่รู้ ยิ่งพวกที่เป็นรูมเมทกันนะ ตอนกลางคืนหนูได้ยินเสียง...”

“เด็กทะลึ่ง!

“หนูไม่ได้ตั้งใจแอบฟังนะ มันได้ยินเอง หนูรู้ว่าพี่ก็ได้ยินนน”

แน่นอนว่าเธอได้ยิน แต่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้มาตลอดเพราะไม่คิดว่าตนเองอยู่ในสถานะที่จะไปว่าใครได้ ในเมื่อตัวเธอเองยังคิดไม่ซื่อกับเด็กสาววัยยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ...

...แต่จริง ๆ วันนี้ก็บรรลุแล้วนี่

“แล้วแฟนคลับล่ะ”

“ไม่น่ามีปัญหา เห็นชอบชิปจะตาย ให้ไอดอลเป็นแฟนกัน”

“เฮ้อ ยังไงก็จะเอาให้ได้ใช่ไหม”

เธอถอนหายใจ ป่วยการจะต่อล้อต่อเถียงกับเด็กดื้อ

แต่ก็เหมือนหลอกตัวเอง ทำเป็นไม่ยอมไปอย่างนั้นแหละ ไม่อยากยอมรับเท่าไหร่ว่าคนที่อยากจูบนาโกะมากเสียกว่าที่นาโกะอยากจูบเธอ ก็เธอเองเนี่ยแหละ...

“เอ้า ก็ได้”

นี่ไม่ได้ทำตามใจนะ เด็กมันขอมาเอง

“ให้แล้วต้องเป็นเด็กดีนะ”

“หนูเป็นเด็กดีตลอด พี่ก็รู้”

เจ้าคนเด็กที่พยายามจะรุกหาเธอมาตลอดตั้งแต่เมื่อครู่ก้มหน้างุดซุกเข้ากับอกเธอทันทีที่เธอยกมือขึ้นสอดเข้าใต้เรือนผมเพื่อลูบท้ายทอยน้อย ๆ นั่น

อึนบีรู้...นาโกะอ่อนไหวเป็นพิเศษกับสัมผัสตรงท้ายทอยและใบหู

“แค่นิดเดียวนะ แล้วรีบนอน เข้าใจไหม”

“...อื้อ”

อึนบีก้มลงประทับริมฝีปากอย่างแผ่วเบา ช้า เนิบนาบ นุ่มนวล

เสียงหัวใจทั้งสองดวงเต้นระรัวแข่งกันดังก้องในหู น่าอายสำหรับคนโตกว่าเสียจนอยากจะมุดดินไปเสียตอนนี้ แต่ไม่ได้...อยู่หน้าน้องต้องเป็นคนคูล ๆ

ด้วยความที่ยังอยากจะค่อยเป็นค่อยไป อึนบีไม่ได้ใช้ลิ้น เพียงแค่ประกบริมฝีปากเบา ๆ และขบเม้มเท่านั้น

แต่ในขณะเธอกำลังจะถอนริมฝีปากออก แต่นาโกะกลับดันใบหน้าของหล่อนเข้ามาหา พยายามจะสอดลิ้นเข้ามาเสียให้ได้ทั้งที่ท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ

...ให้ตาย เด็กบ้าอะไร น่ารัก...

ขนาดใช้ยาสีฟันก็ยังใช้รสที่หวาน!

มาถึงตรงนี้ อึนบีทิ้งสติไปแล้วให้สิ้น อ้าเรียวปากรับลิ้นเล็ก ๆ ที่ส่งมาอย่างไม่ประสา ตวัดกลับอย่างเชี่ยวชาญ...และอย่างลืมตัว

แต่เป็นนาโกะเองที่ถอนริมฝีปากออกไปก่อน

อึนบีเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะถึงบางอ้อ

“ขมล่ะสิ กาแฟน่ะ”
          “...”

“บอกแล้วไม่เชื่อ เด็กดื้อ”

“ที่ญี่ปุ่นมีประโยคที่ว่า จูบแรกรสชาติเหมือนเลมอนหนูก็นึกว่า...”

“ไว้หลอกเด็กน่ะสิ”

หน้างออีกรอบ

“สิบแปดแล้ว”

“ไหนใครเป็นเด็กดีของพี่อึนบีน้า”

“...”

“เอ...วอนยอง?”

“พี่อึนบีอะ!

เจ้าของชื่อที่ถูกแหวใส่หลุดหัวเราะ

“ไปแปรงฟันอีกรอบไป กลิ่นกาแฟเต็มปากเดี๋ยวนอนไม่ลงนะ”

“ฮึ ไปก็ได้”

คนตัวเล็กสะบัดก้นเดินออกไปห้องน้ำด้วยท่าทีแสนงอน อึนบีทิ้งตัวลงกับเตียงนุ่มทันทีที่ได้ยินเสียงปิดประตูสนิท เธอหยิบหมอนข้างขึ้นมากอดฟัดรัดเหวี่ยงแน่น ๆ หลายทีกว่าจะยอมปล่อยหมอนข้างผู้เคราะห์ร้ายให้เป็นอิสระ

เธอหลับตา นิ้วเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากแผ่วเบา

...อาจจะเป็นเธอก็ได้ที่เด็ก เพราะคืนนี้ไม่อยากแปรงฟันให้รสหวานหวามเมื่อครู่หายไปเลย



photo credit: https://twitter.com/39_75_

_________________________________________

เรื่องขี้ชิปขอให้ไว้ใจดิชั้นค่าาาาา

อึนบี ยัยแม่ปลอม เธอมีพิรุธตลอดเลยนะ !!

_________________________

เรื่องของเรื่องคืออยากแต่งฟิคที่นาโกะเป็นฝ่ายวอแวอึนบีบ้างค่ะ ปกติจะเป็นแต่อึนบีทำท่าเหมือนจะกินน้อง

อยากบอกว่าให้ใจเย็น ๆ ก่อนอึนบี คนเค้าดูออกหมดแล้ว

เม้ามอยเรียนเชิญ Twitter: @Eileen_moomoo

ผลงานอื่นๆ ของ E_Eileen

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น