นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Rose Queen(King) : เรียกฉันว่าควีน(คิง)สิเจ้าพวกสวะทั้งหลาย

หึ! บาดแผลในใจของฉันที่นายทำไว้น่ะ.. เตรียมตัวรับผลกระทบที่กำลังจะเกิดขึ้นด้วยล่ะ!

ยอดวิวรวม

310

ยอดวิวเดือนนี้

9

ยอดวิวรวม


310

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


23
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 พ.ย. 63 / 02:06 น.
นิยาย Rose Queen(King) : ¡ѹҤչ(ԧ)Ҿǡз

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
โฮ่ๆ สวั๊สสวัสดีนักอ่านที่น่ารักน่าเอ็นดูที่เข้ามาอ่านทุกท่านนะคะ ดิชั้นชื่อ ฮิระ ค่ะ! อายุ 16 ชอบแต่งนิยายค่ะ! ยังไงก็ฝากนิยายไว้ในใจนักอ่านที่น่ารักด้วยนะคะ!

บทนำ..

เพล้ง!!
"ถ้ารักอีนั่นมากกว่าฉันก็เชิญออกจากบ้านฉันไปอยู่กับมันซะ!!"
เสียงโวยวายปนสะอื้นดังขึ้นหลังจากเสียงแก้วแตก
"ก็เพราะเธอมันงี่เง่าน่ารำคาญแบบนี้ไง! ไอ้ดีโน่มันประคบประหงมเธอจนเธอประสาทเสียไปอย่างนี้ไง! เธอมันน่าเบื่อ!!"
เสียงทะเลาะกันดังไปทั่วละแวกบ้าน หญิงสาวร่างเล็กผมบลอนด์เองก็กำลังทำลายข้าวของภายในบ้านจนได้รับความเสียหายไปหลายอย่าง รวมถึงรูปถ่ายของเธอกับแฟนหนุ่มของเธอด้วย..
"เออ!! ถ้ารักมันมากก็เชิญไปอยู่กับมันเถอะ!!"
เธอตวาดใส่หน้าเขาสุดเสียงก่อนจะโยนกระเป๋าสัมภาระของเขาออกไปนอกบ้าน
"ได้! เราเลิกกัน!"
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาก่อนจะหยิบเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่ฝ่ายหญิงสาวโยนออกไปนอกบ้านเดินจากเธอไป
จนกระทั่งบัดนี้.. เวลาก็ได้ล่วงเลยไปเข้าปีที่3แล้ว จากหญิงสาวที่ร้องไห้อย่างบ้าคลั่งกลับกลายเป็นหญิงสาวผู้เลอโฉมจอมเย็นชาไปเสียแล้ว
"เชลแบ็คโล ขอแชมเปญอีกขวด"
นัยน์ตาสีเทาหม่นจับจ้องอยู่ที่หน้าคอมอย่างไม่ละสายตาเนื่องจากว่ามีข่าวด่วนแจ้งเข้ามาในแฟมิลี่ว่า...พวกวองโกเล่ในวัย10ปีก่อนได้ปรากฏขึ้นพร้อมกับวองโกเล่ริง
"แต่ท่าน--"
"ฉันเครียด"
เธอยื่นคำขาดพร้อมกับปรายตามองสองสาวเชลแบ็คโลอย่างไม่สบอารมณ์นัก
"ค่ะ ทราบแล้วค่ะ"
สองสาวเชลแบ็คโลที่เห็นดังนั้นจึงไม่ต่อล้อต่อเถียงกับเธอต่อและเดินออกจากห้องทำงานส่วนตัวของเธอไป
[เจอกันอีกแล้วนะ... ฮิบาริ..]
ปากสีแดงสดของเธอยกยิ้มอย่างผู้ชนะหลังจากที่เธอพูดในใจเสร็จ

ฝาก/ติด/ตาม/นิ/ยาย/เค้า/ด้วย/น้า/า/า/!/!/!/!

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 พ.ย. 63 / 02:06


"อิริเอะ โชอิจิ!! ทำไมคอมฉันถึงมาอยู่ในห้องหล่อนได้ยะ!!"

  เสียงโวยวายอันวินาศตะโรของหญิงสาววัย23ปีแหกปากเรียกชายรุ่นพี่เสียงดังลั่น

  "อ..อะไรเหรอ?"ชายหนุ่มร่างเล็กสวมแว่นนาม อิริเอะ โชอิจิ หันกลับมามองที่ต้นเสียงอย่างช้าๆ

  "หึยยยย! เมื่อไหร่พวกหมานั่นจะโผล่มาให้เล่นซะทีนะ! ฉันเบื่อแล้วนะเนี่ย!"หญิงสาวร่างเล็กผมสีทองบลอนด์ยืนโวยวายใส่อิริเอะด้วยความเอาแต่ใจ นัยน์ตาสีเทาหม่นไร้สีนั่นจ้องเข้ากับตาของอิริเอะอย่างไม่พอใจสุดๆ

  "แน่ะ! พูดไม่เพราะอีกแล้วนะเจอร์ออโน่.."อิริเอะที่ได้ยินสิ่งที่รุ่นน้องของตนสบถออกมาจึงกล่าวตักเตือนไว้เพื่อปรามไม่ให้มันกลายเป็นนิสัยเสียติดตัวของเธอไปมากกว่านี้

  "ใครสนล่ะ"หญิงสาวเดินสบัดผมอย่างเซ็งๆไปนั่งบนโต๊ะที่สร้างขึ้นเพื่อเธอโดยเฉพาะ

  [ยังไงเธอก็ยังเป็นเธออยู่ดีน่ะนะ... เจอร์ออโน่ น็อตเต้...]

  อิริเอะคิดในใจก่อนจะกลับไปโฟกัสที่งานต่อ

  "แถมจริงๆนะอิริเอะ"

  "หืม?"

  น้ำเสียงจริงจังของหญิงสาวทำให้อิริเอะวางมือลงจากการพิมพ์งานอยู่ในคอมด้วยความประหลาดใจ

  "ไอ้มาร์ชเมลโล่สองหน้านั่นมันต้องการอะไร?"

  เพราะเธอจะใช้น้ำเสียงนี้เวลาที่รู้สึกสงสัยจริงๆเท่านั้น

  "อืม... ที่จริงฉันเองก็ไม่รู้ลึกอะไรไปมากกว่านั้นแล้วล่ะนะ.."

  [แปลกจัง... ทำไมจู่ๆเจอร์ออโน่ถึงมาสนใจเรื่องพรรค์นี้กันนะ?]

  เอาล่ะสิ.. งานนี้เจอร์ออโน่เธอแปลกไปหรืออิริเอะคิดไปเองกันแน่นะ...

  //ทางด้านของเจอร์ออโน่

  [ฮืม... ทำไมจู่ๆเราถึงได้ไปนึกถึงไอ้มาร์ชเมลโล่สองหน้านั่นกันนะ?... แต่ก็ช่างเถอะ! อาจจะเป็นเพราะมันชอบกวนประสาทฉันบ่อยๆจนฉันหมั่นไส้ล่ะมั้ง..]

  เจอร์ออโน่สะบัดหัวเล็กๆน้อยเป็นการไล่ความคิดนั้นๆออกจากหัวก่อนจะเดินวนอยู่ในห้องไปมาเพื่อเป็นการแก้เบื่อไปพลางๆ

  "แล้วเธอจะเอาไงอ่ะ? เรื่องนั้นน่ะ.."อิริเอะวางมือจากงานพร้อมกับหมุนเก้าอี้ทำงานหันกลับไปหาเจอร์ออโน่ที่เดินไปมาอยู่บริเวณหน้าห้อง

  "หืม?"เจอร์ออโน่หยุดเดินก่อนจะปรายตามองอิริเอะเล็กน้อย

  "เรื่องนั้นน่ะ..."

  ขนาดอิริเอะยังไม่กล้าเอ่ยถึง.. หรือว่านี่อาจจะเป็น...ความลับของเจอร์ออโน่?

  "ฮึม... ไอ้เรื่องปัญญาอ่อนพรรค์นั้นน่ะนายยังเก็บมาคิดอยู่อีกรึไงกัน?"มือเล็กสีขาวซีดเสยผมขึ้นไปด้านหลังด้วยความเบื่อหน่ายกับเรื่องที่อิริเอะกำลังจะสื่อถึง

  "เฮ้อ! มันไม่ไร้สาระนะ! มีแต่เธอนั่นแหละที่คิดว่ามันไร้สาระน่ะ!"อิริเอะโวยวาย

  "ก็เรื่องของฉัน แล้วสำหรับฉันมันก็ดูไร้สาระปัญญาอ่อน แถมด้วยซ้ำนะ ฉันไม่สู้เพราะไอ้เรื่องบ้าบอพวกนั้นหรอกนะ"เจอร์ออโน่สะบัดมืออย่างรำคาญและหงุดหงิด

  [จะว่าไปก็... จริงๆนั่นล่ะนะ.. เจอร์ออโน่ไม่ได้อยากสู้ซะหน่อย แถมไม่มีใครอยากให้แม่นั่นสู้ด้วย..]

  "อา! เข้าใจแล้วๆ"อิริเอะอมยิ้มกับความสันโดษของอีกฝ่าย

  "ก็ดี งั้นฉันไปและ เบื่อ"เจอร์ออโน่เดินไปหยิบบัตรvipของอะไรบางอย่างที่โต๊ะทำงานของตนและเดินออกจากห้องทำงานของอิริเอะ

  [ไปที่นั่นอีกแล้วงั้นสินะ...]

  อิริเอะคิดในใจก่อนจะหันกลับไปทำงานต่อ

  ณ มิลฟีโอเล่คาสิโน

  [ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนไปเลย.. น่าเบื่อ]

  "นี่ เชลแบ็คโล"เจอร์ออโน่หันกลับไปหาสองสาวเชลแบ็คโลที่เดินตามหลังเธอมา

  "มีอะไรเหรอคะท่านเจอร์ออโน่?"x2

  "ลากหัวไอ้เจ้าของคาสิโนไปเก็บทีซิ"เจอร์ออโน่สั่งสองสาวเชลแบ็คโลด้วยท่าทางรังเกียจอย่างเหลืออดกับความสกปรกของบ่อนคาสิโนที่นี่

  "ค่ะ"สองสาวเชลแบ็คโลก้มหัวให้เธอเล็กน้อยก่อนจะกระโดดหายไปบนหลังคา

  [โสโครกอย่างนี้ฉันไม่ค่อยอยากเข้าหรอกนะ]

  เด็กสาวพูดในใจอย่างสะอิดสะเอียนก่อนจะเดินเข้าร้านไป

  ตึ่ก ตึ่ก ตึ่ก..

  "คุณคงจะเป็นมิสเจอร์ออโน่ที่เขาล่ำลือกันว่าเป็นเซียนบ่อนคาสิโนสินะครับ"

  [หืม?]

  "นึกว่าหมาที่ไหน.. แกมม่าสายฟ้าแลบนี่เอง"เจอร์ออโน่กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาประจำของเธอ

  "หึ ถ้าไม่รังเกียจกันล่ะก็.. ฉันขอแทงสนุ๊กกับเธอซักครั้งจะได้รึเปล่า? พอดีว่าที่นี่ไม่มีใครเทียบฝีมือกับฉันได้เลยน่ะเห็นทีว่าคงจะมีแค่เธอน่ะนะ.. ที่ยังไม่เคยประมือด้วยน่ะ"แกมม่ายกยิ้มอย่างมีเลศนัย

  "แหมๆ ฉันก็ดันไม่ถนัดแทงสนุ๊กซะด้วยสิเนี่ย.."เจอร์ออโน่ตีหน้าเศร้าอย่างน่าสงสาร แต่ทว่า..

  [หะ! เตรียมตัวสิ้นชื่อแกมม่าสายฟ้าแลบได้เลยย่ะ! ฉันจะเล่นให้หมดตัวเลย..]

  ในใจเธอกลับไม่ตรงกับคำพูดซะนี่สิ...

  ทางด้านแกมม่า

  "แหมๆ ฉันก็ดันไม่ถนัดแทงสนุ๊กซะด้วยสิเนี่ย.."

  [หึ.. ถ่อมตัวเรียกความสงสารงั้นเหรอ? ดูท่าว่าจะประมาทไม่ได้สินะเนี่ย..]

  "ดูเหมือนว่านายต้องเล่นให้ฉันดูนะ.. แกมม่า.."

  ยังไงผู้หญิงคนนี้ก็อันตรายใช่ย่อย..

  "ถ้าเธอต้องการอย่างนั้น ฉันก็คงไม่เสียมารยาทไม่เล่นให้ดูหรอกนะ"

  [หัวดีนี่.. จะให้ฉันเล่นให้ดูเพื่อจะจับทิศทางการเล่นของฉันสินะ]

  เขาคิดในใจแต่ก็ยังคงจะเล่นเป็นตัวอย่างให้เจอร์ออโน่ดูอยู่ดี

  "ขออนุญาตค่ะ ท่านเจอร์ออโน่ มีคนขอพบค่ะ"สองสาวเชลแบ็คโลเดินเข้ามาหาเจอร์ออโน่ด้วยท่าทางนิ่งขรึม

  "แขกเหรอ? อ่า.. งั้นการแทงสนุ๊กครั้งนี้เอาเป็นว่าไว้วันหลังแล้วกันนะ ฉันขอตัว"เจอร์ออโน่เสยผมไปด้านหลังอย่างเซ็งๆก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องสนุ๊กvipของแกมม่าไป

  [ไว้เจอกันใหม่ก็แล้วกัน.. ลา ซินญอร่า เจอร์ออโน่ น็อตเต้..]

  *la signora = คุณผู้หญิง (อิตาลี)*

  Giorno talk

  ก็นะ.. คงจะรู้กันอยู่แล้วว่าจู่ๆก็มีแขกที่ไหนของซีกโลกก็ไม่รู้ต้องการพบฉันน่ะนะ ซึ่งฉันจะไม่ขัดหรอกนะถ้าไม่ติดที่ว่า...

  "ไงๆ เจอร์ออโน่น้องรัก มาอยู่ที่มิลฟีโอเล่แล้วเป็นไงมั่ง~?"

  ไอ้คนที่มาหาฉันมันดันเป็น ดีโน่ ไอ้พี่ชายจอมเห่ยของฉันน่ะสิ!!

  "เฮ้ย!? จะมาทำไมเนี่ย! พากันแห่มาถึงที่ของศัตรูเดี๋ยวก็ซวยกันเอาหรอก!"

   โอ๊ยตายยย!! มันลืมรึยังไงว่ามันเป็นศัตรูกับมิลฟีโอเล่เนี่ย!

  "ฮ่าๆๆ ก็คนมันคิดถึงน้องนี่นา~"

  เฮ้อออ!! ไอ้นี่ก็ซิสค่อนไม่เลิก!

  "โรมาริโอ้ ทำไมถึงปล่อยให้ตาบ้านี่แห่มาที่นี่ได้ล่ะ?"

  ขอให้ฉันได้คำตอบที่มันเมคเซ้นส์ที่สุดจากปากของโรมาริโอ้ด้วยเถอะ!

  "ก็บอสดึงดันที่จะมาน่ะสิครับคุณหนู พวกผมห้ามแล้วบอสก็ไม่ยอมฟัง ตั้งท่าจะมาอย่างเดียวเลยครับ"

  น..นั่นไง! ว่าแล้วเชียว!

  "น่าๆ ไหนๆก็มาถึงที่นี่แล้วนี่นา มาให้พี่กอดหน่อ--"

  พั้วะ!!

  "จ..เจ็บง่าาา! ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลยอ่าาา"

  งี้แหละ ไอ้บ้านี่น่ะ...

  "น้องจ๋าาาา"

  "อย่ามาแตะนะ"

  "แต่--"

  "ไม่"

  "ง่าาา..."

  "..."

  ให้ตายสิ...

  "น้องงง"

  "..."

  "T^T"

  "-_-"

  "ก็ได้! กลับก็ได้!"

  "เออ คราวหน้าถ้าจะมาก็นัดที่ดีๆ ไม่ต้องแห่มาแบบนี้ ถ้าฉันคิดถึงเดี๋ยวฉันไปหาเอง แต่มันคงจะเป็นไม่ได้น่ะนะ"

  "ง่าาาา"

  ใดๆซะที่ว่าติ๊งต๊องปัญญาอ่อนสำหรับฉันแล้ว.. ไอ้นี่เป็นอันดับหนึ่ง..

  ไอ้พี่น้องคู่นี้มันรักกันยังไงเนี่ย!!!!

  End giorno talk

  "ท่านคะ เมื่อครู่ท่านอิริเอะเรียกตัวกลับด่วนค่ะ เห็นบอกว่าท่านเบียคุรันอยากคุยด้วยน่ะค่ะ"เชลแบ็คโลสาวรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นให้เจอร์ออโน่ผู้เป็นเจ้านายฟัง

  "เฮ้ออออ อะไรของไอ้มาร์ชเมลโล่นั่นเนี่ย! เสียเวลาฉันฟรีเลย"

  ถึงเธอจะบ่นตับหดตับหายแค่ไหนแต่กระนั้นเธอก็ยอมกลับฐานทัพอยู่ดี

  ทางด้านอิริเอะที่กำลังคุยกับเบียคุรันอยู่

  "สรุปแล้วจะเอายังไงดีครับคุณเบียคุรัน เรื่องพวกวองโกเล่น่ะครับ"อิริเอะทำหน้าเครียด

  "ฮ่าๆๆ ดูท่าว่านายจะกลุ้มเรื่องนี้มากเลยสินะ"เบียคุรันหัวเราะร่าพลางหยิบมาร์ชเมลโล่อันเป็นของโปรดของตนเคี้ยวเล่นอย่างสบายอกสบายใจ

  ปัง!!

  "ก็ต้องกลุ้มสิครับ! วันดีคืนดีถ้าเกิดพวกนั้นมันบุกฐานทัพของผมจะทำยังไงล่ะครับ!"อิริเอะทุบเสียงโต๊ะเสียงดังก่อนจะตวาดใส่อีกฝ่ายผ่านจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าเขา

  "ฮ่าๆๆๆ ใจเย็นๆสิโชจัง นี่นายลืมไปแล้วรึไงว่าแฟมิลี่เรามีแต่พวกเก่งๆน่ะ แล้วพวกเก่งๆที่ว่านั่นก็อยู่ที่ฐานทัพของนายหมดเลยนะ"

  "ครับ.. ผมรู้.. แต่มันก็--"

  ครืด!

  "มันก็ไม่ได้เรื่องกันซักคน! พวกนี้มันแตกคอกันจะตายห่าอยู่แล้วนะเบียคุรัน! ต่อให้พวกวองโกเล่ไม่บุกฐานทัพ พวกนี้มันก็จะฆ่ากันตายอยู่แล้ว!"

  เสียงแหกปากอันวินาศสันตะโรที่ไม่ต้องก็บอกก็รู้ว่าเจ้าของเสียงเป็นใครดังขึ้นจากทางประตูห้องทำงานของอิริเอะ

  "จ..เจอร์ออโน่!?"

  อิริเอะตกใจจนเผลอทำกระป๋องน้ำอัดลมมือเนื่องจากว่าเจอร์ออโน่ยืนเหยียบพื้นปูนที่แตกอยู่ด้วยสีหน้าที่เกรี้ยวกราดสุดๆ

  "อ๊ะ? เจอร์จางง มาแล้วเหรอ~ คิดถึงจังเลยย"

  เบียคุรันที่เห็นเจอร์ออโน่จึงเปลี่ยนเรื่องและทำท่าดี๊ด๊ากลบเกลื่อนทันที

  "อย่ามาคิดถึงฉัน ฉันจะอ้วก"

  เจอร์ออโน่ทำหน้าแหยใส่เบียคุรัน

  "อะไรอ่าาา ใจร้ายย"

  "อย่ามาทำกลบเกลื่อน เมื่อกี้ฉันได้ยินหมดแล้ว"

  เจอร์ออโน่ยืนกอดอกมองเบียคุรันกับอิริเอะด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโมโหอยู่

  "ไม่เอาน่าา ไม่เห็นจะต้องกังวลเรื่องนั้นกันไปเลยนี่นาา ยังไงซะเธอสองคนก็มีเจ้าพวกเครื่องมือทั้งหลายที่คอยสอยพวกวองโกเล่ให้สบายๆอยู่นี่นา"

  เบียคุรันยิ้มหน้าระรื่นก่อนจะหยิบมาร์ชเมลโล่ขึ้นมากินอีก

  "จะว่าอย่างนั้นก็ถูก.. แต่คงจะใช้แต่พวกนั้นคงจะไม่ได้หรอกนะ ฉันเองก็อยากจะเห็นหนังหน้าพวกวองโกเล่นั่นเหมือนกัน.."

  เจอร์ออโน่พูดกับสองหนุ่มก่อนจะหันไปมองคันธนูสีขาวผสมดำอันเป็นอาวุธของเธอที่ถูกวางทิ้งไว้บนแท่นวางสีทอง

IMG_1316.jpeg

>>> รูปอาวุธของเจอร์ออโน่

  "โฮ่ะๆๆ ดูเหมือนว่าเจอร์จังจะไม่ได้ใช้มันเลยสินะเนี่ย~"

  เบียคุรันแซวเจอร์ออโน่ด้วยอารมณ์ขำ

  "เออ เดี๋ยวได้ใช้แน่"

  เจอร์ออโน่พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

  "ว้าๆๆ จะใช้กับพวกวองโกเล่เลยเหรอ~"

  "ไม่ย่ะ ถ้าแกยังไม่เลิกพูดมากแบบนี้นี่แหละ ปากแกฉีกแน่"

  ฟึ่บ!

  เจอร์ออโน่พูดพลางจุดไฟที่แหวนของเธอขึ้นเป็นการบอกว่าเธอพูดจริง

IMG_1317.jpeg

  >>> แหวนของเจอร์ออโน่

  "แหมๆ อย่าซีเรียสไปสิน่าเจอร์จัง ฉันแค่หยอกเล่นเองอ่าา"

  "แต่ฉันอยากทำจริง -_-"

  "0M0!! / ^w^"อิริเอะ/เบียคุรัน

  และในวินาทีต่อมาบรรยากาศทุกอย่างก็เงียบลงทั้งห้อง ไม่ว่าจะเบียคุรัน อิริเอะ หรือเจอร์ออโน่ ต่างก็ไม่มีใครปริปากเลยแม้แต่น้อย..

  ครืด!!

  "ขออนุญาตค่ะ!! ท่านอิริเอะ! ท่านเจอร์ออโน่คะ! ตอนนี้พวกวองโกเล่บุกเข้ามาในฐานทัพแล้วค่ะ!"เชลแบ็คโลเปิดประตูเสียงดังด้วยความตื่นตระหนกก่อนจะรีบรายงานข่าวร้ายของอิริเอะให้ทั้งสามทราบในทันที

  "ว่ายังไงนะ!?"x3

  "ค่ะ! ตอนนี้กำลังส่งหน่วยที่8ไปป้องกันอยู่ค่ะ"

  ปิ๊บ!

  จอมอนิเตอร์สำรองฉายภาพเหล่าพวกไวท์สเปลกับแบล็คสเปลที่กำลังวิ่งไปประจำที่กันอย่างจ้าละหวั่นวุ่นวายไปหมดเว้นแต่ว่ามีจอมอนิเตอร์อีกสองจอที่เป็นพวกวองโกเล่และ...

  [มาแล้วเหรอ..? หึ!]

  ริมฝีปากสีแดงกุหลาบแสยะยิ้มอย่างพอใจที่ว่า..

  "อย่าพึ่งตายก่อนจะเจอหน้าฉันล่ะ... พ่อเมฆาเจ้าเสน่ห์.."

  นัยน์ตาสีเทาหม่นฉายแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นและความน่ากลัวพลางยืนกอดอกจ้องมองไปที่จอมอนิเตอร์จอสุดท้ายอย่างไม่วางตา

  [น่ากลัวเอาเรื่อง...]

  อิริเอะชักสีหน้าหวั่นๆด้วยความกลัวเธอ แต่อีกมุมนึงเขาเองก็อดที่จะสงสารเธอไม่ได้เช่นกัน..

  "ดูแค้นผู้ชายคนนั้นจังเลยนะเจอร์จัง จ้องตาเขม็งเชียว"

  เบียคุรันหัวเราะร่วนพลางหยิบมาร์ชเมลโล่ขึ้นมากินอีก

  "หุบปากรอโรคเบาหวานกินหัวไปเถอะแกน่ะ ส่วนฉันจะไปเดินเล่น"

  เจอร์ออโน่ปัดมือเหมือนไล่เบียคุรันก่อนจะเดินไปหยิบธนูและลูกดอกของมันเดินออกจากห้องไป

  "เอายังไงดีครับคุณเบียคุรัน.. ไอ้ปฏิกิริยาแบบนั้นของเจอร์ออโน่น่ะ.."

  อิริเอะปรึกษาเบียคุรันด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา

  "ปล่อยไปเถอะโชจัง นั่นสิดี เจอร์จังเป็นตัวหลักของพวกเราเลยนะ"

  [ให้ตายสิ... ถึงจะเก่งมากก็เถอะ.. แต่ว่า.. วองโกเล่พวกนั้นได้ตายกันหมดแน่!]

  อิริเอะกล่าวอย่างขวัญเสีย

  ทางด้านเจอร์ออโน่

  ตึ่ก ตึ่ก ตึ่ก

  เสียงส้นสูงกระทบลงกับพื้นปูนเป็นจังหวะ ผมสีบลอนด์ยาวสลวยสบัดไปมาตามแรงแกว่ง นัยน์ตาสีเทาหม่นกำลังจับจ้องไปที่ทางเบื้องหน้าอย่างไม่ละสายตาราวกับว่าเธอกำลังจะไปหาอะไรบางอย่างอยู่

  "เจอกันอีกแล้วนะครับมิสเจอร์ออโน่"

  ชายหนุ่มหน้าหล่อคมเข้มกล่าวอย่างอารมณ์ดีราวกับว่ายังไม่รู้เรื่องวองโกเล่บุกเข้าฐานทัพยังไงยังงั้น

  "?.. แกมม่า.."

  ริมฝีปากสีแดงสดเอ่ยชื่อชายตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

  "อารมณ์ไม่ดีล่ะสิท่า"

  เขาพูดดักทางราวกับรู้ดี

  "คงงั้น.."

  เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ

  "แล้วนี่เธอกำลังจะไปไหนล่ะนั่น? ได้ข่าวมาว่าพวกวองโกเล่บุกเข้าฐานทัพนี่?"

  แกมม่าเลิกคิ้วสูงมองเจอร์ออโน่

  "ออกมาเดินเล่น เบื่อ"

  เจอร์ออโน่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเซ็งๆพร้อมกับจัดเสื้อคลุมสีเลือดเล็กน้อย

  "ตอนนี้?"

  แกมม่าทำท่างงหนักกับคำตอบที่เทสาดเทเสียของเจอร์ออโน่

  "อืม กะว่าถ้าเจอพวกวองโกเล่ก็กะจะฆ่าให้ตายไปซะเลย"

  เจอร์ออโน่ยืนกอดอกเอาหลังพิงกำแพงก่อนจะทำท่าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

  [คนอย่างนายมันต้องเจอกับฉัน.. ฮิบาริ เคียวยะ..]

  มือเรียวเล็กหยิบรูปบางอย่างในกระเป๋าเสื้อออกมามองนิดหน่อยก่อนจะ

  แคว่ก!!

  ฉีกรูปนั้นทิ้งและโยนมันลงพื้นอย่างไม่ใยดี

  [เหอะ! คนอย่างนายมันก็เป็นได้แค่เศษสวะใต้ตีนฉันนั่นแหละ]

  ส้นสูงสีแดงสดบดขยี้เศษรูปไปมาอย่างโกรธแค้นปนสะใจสุดๆ

  "ดูท่าจะเกลียดไอ้หน้าติ๋มในรูปนั่นมากสินะ"

  แกมม่ากระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปากถามเจอร์ออโน่

  "แน่นอน ยังไงก็ฝากเอารูปนี้ไปเผาทิ้งทีนะ ตอนนี้ฉันขอตัว"

  เจอร์ออโน่ปรายตามองแกมม่าเล็กน้อยก่อนจะก้าวเท้าเดินห่างจากเขาไป

  [เข้าทางล่ะสิ.. เธอจะต้องเป็นของฉัน.. เจอร์ออโน่..]

  แกมม่ากระตุกยิ้มอย่างมีชัยก่อนจะจัดการเผารูปที่เจอร์ออโน่ฉีกทิ้งไว้ทิ้ง

  ฝั่งเจอร์ออโน่

  [หึ! ใครจะสนนายกัน.. ฮิบาริ..]

  ใบหน้าคมสวยกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเปลื้องเสื้อคลุมสีแดงนั่นทิ้งลงพื้นไป

  [ตอนนี้น่ะ.. ฉันอยู่ในตำแหน่งคิงแล้วย่ะ]

  เธอกล่าวในใจด้วยความสะใจก่อนจะเดินออกจากฐานทัพไป

  เธอต้องการจะทำอะไรกันแน่...

  ทางด้านอิริเอะกับเบียคุรัน

  "เป็นผู้หญิงที่อันตรายจริงๆเลยนะ.. เจอร์จังน่ะ.."

  "อย่ามาคิดตื้นๆเลยครับคุณเบียคุรัน ยัยนั่นต้องเป็นของผมครับ"

  แม้ว่าทุกครั้งทั้งสองคนจะต่างฝ่ายต่างสงบ แต่รอบนี้สองหนุ่มกลับทำหน้าตึงใส่กันปานจะฆ่าให้ได้

  เธอช่างอันตรายเสียจริง...

  โรสควีนผู้เลอโฉม..

 

ก็จบไปแล้วกับนิยายเรื่องแรกของเค้า ชอบหรือไม่ชอบยังไงก็ช่วยคอมเม้นติชมได้เลยนะคะ!(ชอบตอบเม้นค่ะ55) สำหรับเรื่องนี้ก็ขอลาก่อนน

โอ๊ะๆๆๆ

อยากให้มีซีซั่นสองต่อกันมั้ยเอ่ย? ถ้าอยากก็คอมเม้นกันเยอะๆล่ะ เผื่อเค้าอาจจะมีกำลังใจในการมาแต่งซีซั่นสองต่อ555

ผลงานอื่นๆ ของ ฮิระจังผู้หลงรักคุณฮิบาริ!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Yukina chin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 18:14
    อยากค่าาาา
    เป็นกำลังใจให้น้าค่าาาา
    #3
    0
  2. #2 Sky0002
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 09:12

    ชอบมากกกจนอยากรู้ตอนต่อเลยอ่ะ

    #2
    1
    • 21 พฤศจิกายน 2563 / 12:07
      รอก่อนนะคะ555
      #2-1
  3. #1 lily-th
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 02:24
    ชอบมากค่าา
    #1
    1
    • 21 พฤศจิกายน 2563 / 12:07
      ❤️ เอาใจเค้าไปเลยยย
      #1-1