You're My Girl โอ๊ะโอ!โทษทีผู้หญิงคนนี้ของผมนะครับ!

ตอนที่ 13 : ความทรงจำ...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 พ.ค. 55

จุ๊บ >.<

'เธอ!' ร่างสูงร้องด้วยความตกใจ

 'นาย หันหน้าหนีทำไม่ อายหรอที่ฉันจูบน่ะ ฉันเป็นจูบแรกของนายรึเปล่า' สาวตัวเล็กเจ้าของผมสีดำขับกับผิวขาวๆ ดวงตาดวงตาชั้นเดียวของเธอรับกับจมูกโค้งสวยและริมฝีปากสีส้มอ่อนที่ดูเอิบอิ่ม กำลังกระแซะไหล่ชายหนุ่มหลังจากที่เธอแอบขโมยจูบเขากลางสวนสาธารณะที่กำลงเดินเล่นได้สำเร็จ เธอพยายามมาก==; ถึงขั้นเดินมาข้างหน้าแล้วเขย่งจุ๊บงสูงร่าเลยทีเดียว โชคดีที่เป็นที่ลับตาคน==;

'เปล่าไม่ได้อาย' ชายหนุ่มร่างสูงผู้เป็นเจ้าเของส้นผมสีน้ำเข้ม ดวงตาเฉี่ยวคม จมูกที่โด่งรั้น และริมฝีปากเรียวบางสวยกำลังหันหลังให้หญิงสาวที่ขโมยจูบเขาไปเมื่อกี้ 'ผู้หญิงคนนี้แสบจริงๆ' เขาคิดในใจพลางคิดหาทางเอาคืน

'แหมๆ เย็นชาแข็งกระด้านอย่างนายนี่ก็รู้จักอายนะ จะอายทำไมอ่ะในเมื่อเรา...อุ้บ! :X' สาวร่างเล็กตกใจเข่าอ่อนเมื่ออยู่ดีๆหนุ่มร่างสูงก็หันหน้ามาฉกฉวยริมฝีปากของเธอเพื่อป้องกันเธอพูดสบประมาทเขาไปมากกว่านี้  ในขณะที่หญิงสาวคิดในใจว่าเขาจูบเธอหรอเนี่ย! จูบนี้มันช่าง...อ่อนโยนหอมหวาน... และนุ่มนวล

'หึ! ตัวแสบเอ้ย โดนแค่นี้ถึงกับยืนไม่ได้เลยหรอ' ร่างสูงยกยิ้มอย่างเป็นต่อ ในขณะที่แขนสองข้างของเขายังโอบสาวร่างเล็กปากเก่งไว้เพื่อไม่ให้ทรุดไปนั่งกับพื้น

'นะ นาย...' เธอเรียกเขาเสียงเบา หน้าตาเต็มไปด้วยความงุนงงและเขินอาย ไม่คิดว่าผู้ชายทื่อๆอย่างเขาจะกล้าทำแบบนี้

'วันหลังอย่าไปทำแบบนี้กับใครนะ เพราะมันไม้จบแค่ที่'จูบ' แน่' ร่างสูงก้มลงกระซิบที่ข้างหูหญิงสาว

'-o-'

'อ้อ! ที่หันหน้าหนีน่ะไม่ใช่เพราะอายเธอนะ แต่กำลังคิดว่าที่เธอน่ะถามว่าเธอเป็นจูบแรกของฉันรึเปล่า เพราะฉันเป็นจูบแรกของเธอใช่ไหมล่ะ^^' ชายหนุ่มถามด้วยเสียงยียวน

'-o-' หญิงสาวได้แต่คร่ำครวนในใจ

'อืมแล้วก็อีกอย่างนะ ปากเธอน่ะนุ่มดี อ้อ แล้วเธอก็เป็นจูบแรกของฉันด้วยล่ะ^^ ดีใจใช่ไหมล่ะ' ร่างสูงพูดก่อนจะจับมือเล็กของหญิงสาวให้เดินตามเข้าไป...อย่างมึนๆ-*-

พรึบ~!~

คังเจวู เด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนเมื่อเขารู้ตัวว่าตัวเองกำลังฝัน เขาหลับตาลงเพื่อข่มความรู้สึกบางอย่างที่พรุ่งพรูเข้ามา นี่มันไม่ใช่ความฝันธรรมดาแต่ผู้ชายในความฝันนั้นมันเป็นเขาเมื่อสามปีที่แล้วต่างหาก มันอาจจะไม่ใช่ความฝันแต่มันเป็นสิ่งที่เตือนให้รู้ว่า...เธอ...ยังอยู่ในความทรงจำ ความคิด และจิตใต้สำนึกของเขาตลอดเวลา

***

          ครืด~

ฉันลุกจากเก้าอี้เมื่อทานอาหารเช้าเสร็จเพื่อไปหยิบน้ำที่อยู่ในตู้เย็น ตอนนี้คุณคิม ยองมิน เจวู และควังมินกำลังคุยเรื่องเกี่ยวกับการแสดงคอนเสิร์ตที่จะเกิดขึ้นในเร็วๆนี้อยุ่บนโต๊อาหาร

พรึบๆ! วืด~

ในขณะที่ฉันกำลังเปิดตู้เย็น อยู่ดีๆก็รู้สึกว่ามีภาพบางอย่างวิ่งผ่านไปมาในหัวอย่างรวดเร็ว

ภาพนั้นเลือนรางแทบมองไม่เห็น ฉัน....กำลังเดินอยู่ในสวนสาธารณะกับผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งเราจับมือกัน....

 ฉันรู้สึกปวดหัวมากๆ รู้สึกเข่าอ่อนจึงต้องทรุดตัวนั่งกับพื้นอย่างห้ามไม่ได้

เพล้ง!

เสียงแก้วน้ำที่อยู่ในมือกระทบพื้นจนแก้วแตก เสียงมันดังมากจนทำให้ทุกคนที่กำลังทานข้าวอยู่หันมามองด้วยความตกใจ

"เยปอ!" เสียงวเลิฟดังขึ้น ก่อนที่จะวิ่งมาที่ฉันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคนอื่นๆที่รีบวื่งมาดู

"เธอเป็นอะรึเปล่าเยปอ" คุณคิมรีบมาพยึงฉันขึ้นแล้วพูดอย่างเป็นห่วง

"มะ มะ ไม่ค่ะ คือฉันรู้สึกปวดหัวนิดหน่อย"

"อ๊ะ! คุณแม่เลือดไหลที่มือ!" เสียงโบซอกดังขึ้นทำให้ทักคนหันไปมองมือฉันที่ยังมีแก้วน้ำคาอยู่ อ่า! แก้วบ้านี้มันแตกคามือฉันจนบาดมือเลยหรอนี่ย

"ไปๆ พาเยปอไปที่โซฟา ทำแผลที่มือก่อน"

"ค่ะ" เลิฟค่อยๆพยุงตัวฉันขึ้นเพื่อไปที่โซฟา แต่อยู่ดีๆเจวูก็มาดึงตัวฉันจากเลิฟขึ้นไปอุ้มไว้ในแขนหน้าตาเฉย บ้าเอ้ย! เรื่องอะไรอีกเนี่ย!

"พยุงแบบนี้กว่าจะถึง เลือดหมดตัวพอดี! " เขาพูดสั้นๆก่อนจะรีบเดินไปที่โซฟา โดยทิ้งความงุนงงให้ทุกคนที่กำลังเดินตามมาไว้เต็มๆ ไม่ใช่แค่คนที่อยู่ตรงนั้นหรอก...ฉันเองก็ด้วย!

เขาวางฉันไว้ที่โซฟาก่อนจะเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาแล้วรีบหยิบสำลีมาชุบกับแอกอฮอล์เพื่อทำแผลให้ฉันอย่างรวดเร็ว

"เดี๋ยวเจวู" คุณคิมเรียกเจวูที่กำลังจะเช็ดแอลกอฮอล์บนแผลที่มือของฉัน

"ครับ?"

"ให้เจ้าควังมินทำดีกว่า อย่าลืมสิว่าหมอนี่มีหน้าดูแลเยปอ"

"ห๊ะ!/ห๊ะ" ฉันและควังมินร้องประสานเสียงอย่างตกใจ นี่มันบ้าอะไรกัน = =' ให้บ้านี่ทำแผลให้ฉันมีหวังได้เป็นบาดทะยักตาม TOT

"ตะ แต่ผมกลัวเลือดนะ" ควังมินแย้ง

"กลัวแล้วไง นายก็หัดทำไว้สิเกิดนายมีลูก ลูกรถจักรยานล้มเลือดไหลแล้วใครจะทำแผลล่ะ" คุณคิมพูด

"ภรรยาผมไงครับ- - " หือออ ไอ้หน้าตัวเมียเอ้ย =='

"เหอะๆ อย่าพูดมาก ไปทำแผลให้เยปอซะ ไม่งั้นตุ๊กตาปิคาจูนายโล๊ะทิ้ง! " หมอนี่ท่าจะต๊อง =.=

"ก็ได้ครับ TOT " ควังมินหยิบสำลีจากมือเจวูก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆฉัน เขาหลับตาและถอนหายใจยาวพรืด ก่อนจะค่อยๆยกมือของฉันขึ้นเพื่อล้างแผล พระเจ้า! หมอนี่หลับตาล้างแผลค่ะ-o- หวังว่าแผลฉันมันคงไม่เจ็บเพราะการทำแผลที่น่ากลัวที่สุดในโลกที่หรอกนะTOT

"โอ้ย! " อยากตกใจไปเบบี๋==' นั่นมันไม่ใช่เสียงฉันแต่เป็นเสียงของไอ้หน้าลิง!

"นายบ้ารึไงห๊ะ! จะน้องทำไม! ฉันตกใจนะ! " แงๆ เสียขวัญอย่างแรง!

"ก็ ก็ ก็ฉันเจ็บแทนเธออ่ะ TOT เลือดออกขนาดนั้นไม่ร้องได้ไง -o-"

"เฮ้อ ฉันไม่ใช่นายย่ะ!" ฉันพูดเสียงห้วน

"เฮ้ออออ" คุณคิม เลิฟ ยองมิน และโบซอก ถอนหายใจ เอ๊ะ! ว่าแต่เจวูหายไปไหน ( ' ')

"นี่นาย! ทำแผลน่ะลืมตาหน่อยสิ เช็ดสำลีขึ้นมาที่แขนจวนจะถึงรักแร้ของฉันอยู่แล้ว! " ฉันหันไปแว้ดใส่ผู้ชายใจป๊อดที่หลับหูหลับตาทำแผลอยู่ โอ้ย! ฉันล่ะเพลีย-o-

"พี่ควังมินลุกเถอะค่ะเดี๋ยวเลิฟทำเอง" เลิฟที่ยืนดูความติงต๊องของหมอนี่อยู่นานพูดขึ้น =='  ฉันรอคำนี้มานาน TOT

"ดีมากน้องสาว" ควังมินพูดเสียงเริงร่าก่อนจะรีบเด้งออกจากตัวฉันอย่างรวดเร็ว -*-

 

เลิฟทำแผลอย่าเบามือและเสร็จอย่างรวดเร็ว ถ้าให้ควังมินตอนนี้ฉันคงมือแหกไปแล้ว =='

"อ่า เสร็จแล้ว~" เลิฟพูดก่อนจะหันไปเก็บกล่องปฐมพยาบาล ให้ตายเถอะให้ฉันมีความเป็นผู้หญิงสักครึ่งนึงของยัยนี่ได้ไหม TOT

"ไปกันได้แล้วเลิฟ ยองมิน โบซอก " คุณคิมที่ยืนอยู่ตรงประตูบ้าน(เมื่อไรก็ไม่รู้) =o=  ตะโกนเรียกยองมิน เลิก และโบซอก

"ค่ะ" เลิฟขานรับ

"จะไปไหนกันหรอ" ควังมินหันไปถามคุณคิม

"ไปบ้านเลิฟน่ะ เลิฟจะไปหาป้าที่รู้จักด้วย"

"ผมไปด้วยสิ" ควังมินทำหน้าออดอ้อน (ปัญญาอ่อน==')

"ไม่ได้หรอกนายต้องดูเยปอ" โอ้ย! ไม่ต้องหรอกค่ะหนูดูและตัวเองได้ ฉันท้วง (ในใจTOT)

"ง่ะ ไม่เอาอ่ะผมจะไป " กระทืบเท้าเหมือนเด็ก =='

"ไม่เอาน่าควังมิน" ยองมินช่วยคุณคิมพูด

"ไม่เอาๆ จะไปด้วย" ลงไปนั่งกับพื้น พร้อมดีดดิ้นเหมือนอยู่ในผับ =='

"ควังมินทำตัวเป็นเด็กไปได้ นายเกิดหลังฉันหกนาทีเองนะ! ลุกขึ้น! " ยองมินจับแขนควังมินให้ลุกขึ้น

"ไม่เอา ไม่เอา! " ทำท่างอนก่อนจะลงไปนอนกับพื้นและดิ้นไปมาเหมือนโดนไฟช็อต ให้ตายเถอะร่างกายหมอนี่ลืมส่งอาหารไปเลี้ยงสมองเขารึไง!

"นี่นาย! อย่าทำตัวปัญญาอ่อน! ลุกขึ้นได้แล้ว! " ฉันที่นั่งมองอย่างสมเพชอยู่นานพูดขึ้น มันจึงทำให้เขาหยุด

"อะไรว่าใครปัญญาอ่อน" ควังมินหันมาค้อนใส่ฉัน อีตาบ้านี่เป็นตุ๊ดรึเปล่าเนี่ย =='

"นายไง ลุกขึ้นได้แล้ว คุณคิมเค้าไม่ให้ไปก็ไม่ต้องไปสิงอแงเป็นเด้กไปได้! "

"ใครเป็นเด็กห๊ะ อีกอย่างฉันงอแงกับคุณคิมกับพี่ยองมิน ม่ใข่กับเธอ!"

"แล้วไง! มันก็รกหูรกตาฉันเหมือนกันนั่นแหละ! อยู่บ้านกับฉันแค่นี้อยู่ไม่ได้รึไงห๊ะ เกลียดผู้หญิงแบบนี้เค้าเรียกว่า..." ฉันลากเสียงยาวก่อนจะลูบคางตัวเองพลางยิ้มหวานบาดใจ "ไอ้ตุ๊ด ^________________________^"

"ยะ ยัยบ้า นี่เธอว่าฉันหรอ คุณคิมดูสิครับ...เอ๊ะ! " ควังมินที่กำลังหันไปฟ้องคุณคิมร้องขึ้นเมื่อเห็นว่าคุณคิมไปแล้ว ไม่ใช่คุณคิมคนเดียวนะแต่ทั้งหมดเลย ==' ชาติที่แล้วเกิดเป็นนักย่องเบากันรึไง

"ฮึ่ย! เพราะเธอฉันเลยอดไป! " เขาหันมาชิ้วใส่หน้าฉัน หน็อยแน่! ยอมไม่ได้!

"พวกเขาไม่อยากให้นายไปต่างหากล่ะ เหอะๆ ไอ้ตัวสังคมรังเกียจ! " ฉันกอดอกพูด ทำหน้าเชิดใส่ควังมิน ก่อนที่จะแกล้งเดินชนไหล่เขาอย่างผู้ชนะ ดูหน้าหมอนี่สิแดงเพราะความโกรธอย่างเห็นได้ชัดเลย ^^

 

"ยัย ยัย... ยัยปีศาจจจจจจ!!! " เขาตะโกนตามหลังมาเสียดัง ฉันหันหน้าไปยักคิ้วให้หมอนั่นอย่างท้าทาย

"ปีศาจสวยๆแบบนี้หายากนะจ๊ะ >_o ปีศาจเยปอปีศาจสวย...^________^ "  ฉันพูดคำที่ไม่คิดว่าจะได้ออกจากปากตัวเองด้วยเสียงยั่วยวน ก่อนจะมองไปยังควังมินที่คงจะงงไม่น้อย

"ยัย.....ยัยคน....หลงตัว! " เขาพูดเสร็จก็หันหลังให้ฉันก่อนจะเดินออกจากบ้านไปทันที ฮ่าๆๆสงสัยจะรับไม่ได้น่ะสิ  ที่ฉันทำท่าแบบนั้น - -* แต่เมื่อกี้ฉันกล้าชมตัวเองได้ไงนะ=*= แถมยังจะเสียงยั่วยวนและไอ้ท่าวิ้งค์นั่นอีก-*- คนอย่างเยปอไปเอามาท่าทางและคำพูดแบบนั้นจากไหน=o=  อ๊ากกกกฉันก็รับตัวเองไม่ได้เหมือนกัน! =[]=


Red Flower Red Flower

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #58 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 12:50
    ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เล่นเด็กดีเลยแต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ค่ะ
    #58
    0
  2. #56 Bєŋź (@benz4) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 21:58
     น่าติดตามมากกกก >< (ทำไมหนึ่งตอนมันสั้นจังง่าาา อยากอ่านต่อ อร๊ายยย ><)
    #56
    0
  3. #55 --PrInTpLaMmY-- (@printplammy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 19:01
     อ้า~~ มาอ่านแล้วนะครับ
    #55
    0