You're My Girl โอ๊ะโอ!โทษทีผู้หญิงคนนี้ของผมนะครับ!

ตอนที่ 14 : เราเมาแล้วแน่ๆ @_@.. อัพแล้วน้าาา>O< จี๊ดมากก! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 มิ.ย. 55

กึก

            ฉันปิดตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม อ่า~ รู้สึกสบายจังหลังจากอาบน้ำเสร็จแบบนี้ แม้ต้องยกแขนไว้ข้างนึงก็เหอะ =___=  ลืมบอกไปเพื่อใครอยากรู้ฉันโดนแก้วบาดมือซ้ายนะ สำหรับคุณโชคดีใช่ไหมล่ะ แต่เสียใจ^^ ฉันถนัดซ้าย กรี๊ดดด ทำไมมันช่างรันทดอดสูหดหู่และดราม่าอย่าเน้! ความจริงอยากจะอาบให้เปียกๆแผลไปเลยอ่ะนะ==' แต่กลัวแผลมันจะเน่า -o-

แกรกๆ

เสียงแกะเปลือกพลาสติกที่หุ้มฝาขวดน้ำของอีตาควังมินดังขึ้น หมอนั่นเพิ่งเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นมาเมื่อกี้ก่อนจะเดินมาตรงเคาน์เตอร์บาร์ตรงที่ฉันกำลังเปิดขวดน้ำอยู่เราไม่ได้คุยอะไรกันนอกจากส่งสายตง ชิ้งๆ ใส่กัน  กรี๊ดดด ทำไมแค่พลาสติกหุ้มขวดมันแกะลำบากแบบนี้=='

แกรกๆ

อ้า! แกะพลาสติกออกแล้วววว เหลื่อแต่เปิดฝา (ยากกว่าเดิมอีก T^T)

"อึก อึก อ้าาาาา" เสียงดื่มน้ำของไอ้คนที่ยืนอยู่ข้างๆสะกิดต่อมกระหายฉันเป็นอย่างดี เหอะ==' อีตานี่มีการล่อด้วย

"..." ฉันหันไปจ้องหน้าไอ้เจ้าของเสียงดื่มน้ำอันแสนจะกวนประสาทนั่น

"อึก อึก อ้าาาาา"

"นาย! " ฉันตะโกนเสียงดังก่อนจะกระแทกขวดน้ำกับเคาน์เตอร์บาร์

"อะไร( ' ')" พร้อมหน้าตาใสซื่อ ==' น่าเตะมากกกก

"นายจะยั่วโมโหฉันหรอ! " ฉันตะโกนเสียงดัง

"จุ๊ จุ๊ เบาๆสิเดี๋ยวพี่เจวูเค้าจะหนวกหู -o- " หมอนั่นพูดก่อนจะทำหน้าตาอินโนเซน กรี๊

ดด ><  หมั่นไส้!!!  เอ๊ะ! แต่ว่า....ตั้งแต่ตอนฉันโดนแก้วบาดนั่น ฉันก็ไม่เจอเจวูเขาเลยแหะ ==' หมอนี่ชอบเก็บตัวจัง

"นาย นายตั้งใจจะกวนฉัน เพราะว่าเห็นฉันแกะขวดน้ำซังกะบ๊วยนี้ไม่ได้ใช่ไหม! " ฉันเลิกสนใจสิ่งที่ควังมินพูดมาเมื่อกี้ก่อนหันไปแว้ดใส่เขาใหม่

"ป่าวน้าาา แค่เห็นเธอพิการดูแล้วต้องการความช่วยเหลือ ^_________^" ยิ้ม ยิ้ม กรี๊ดดดูมัน!

"นี่! ฉันไม่ได้พิการย่ะ แค่โดนแก้วบาดที่มือ! "

"หรอ งั้นฉันไปและ อ้าาาา น้ำนี่อร่อยจัง" ดู ดูม้านนนนน >O<

"เดี๋ยว! " ฉันเรียกไอ้คนกวนประสาทไว้ก่อนที่จะเดินไปไหน

"อายายหยออออ *.*" ฮึ่ม! เย็นไว้เยปอ

"เปิดให้หน่อย" ฉันพูดแล้วยื่นขวดไปตรงหน้าควังมิน

"ก็แค่เนี่ย." หมอนั่นรับขวดไปจากฉันก่อนจะยิ้มอย่างผู้ชนะ "อ่ะ!" เขายื่นขวดน้ำที่เปิดเสร็จแล้วให้ ฉันจึงเอื้อมมือไปหยิบ แต่ว่า....

ฟึบ!

ดูมัน...แกล้งช้านนนนน กรี๊ดดด ><  ชักขวดน้ำกลับไป!

"นาย..." ฉันกดเสียงต่ำ เย็นไว้เยปอ

"จ๋า" ยุบหนอพองหนอเยปอ

"เอาน้ำมาให้ฉัน"  ฉันพูดเสียงเย็น

"ขอบคุณก่อนสิครับ ^^" เย็นไว้....ฆ่าสัตว์มันไม่ดีเยปอ...

"ขอบ....ใจ...." ฉันพูดอย่างช้าๆ รู้มั้ยว่าคำนี้ออกจากปากฉันยากนะ! แต่มันได้ยินแล้ววว ><

"น่ารักมากครับคนสวย ^______^"  ควังมินยิ้มแก้มแทบปริก่อนจะส่งขวดน้ำมาให้ฉัน มันน่าไหมล่ะ!

"ค่ะ ^_____^"  ฉันรับขวดน้ำมาดื่มไปเกือบครึ่งขวดก่อนจะเงยหน้ามองคนกวนประสาทที่ยืนยิ้มอยู้ข้างหน้า

"พูดเพราะจัง ^^" หึหึ ยิ้มไปเถอะไป เสร็จฉันแน่! คนอย่างฉันไม่พูดขอบคุณโดยไม่มีสิ่งตอบแทนหรอก!!!

ซ่า!!! ปั๊ก!

"เธอ!" ควังมินเรียกฉันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"อะไรหรอ....*-*" ฉันพูด แล้วกอดอกมองผลงานตัวเอง

"เธอทำอะไรเนี่ย!" เขาโวย พร้อมก้มมองตัวเอง หน้าหมอนี่แดงเถอือกเลยสงสัยจะโมโหมาก อิอิ

"ป่าวนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ^________^...."  'ฉันแค่....สาดน้ำที่กินเหลือใส่นาย แล้วเอาขวดน้ำปาใส่หน้านาย อย่างไม่ได้ตั้งใจ  แค่เนี่ย!' ฉันพูดยิ้มๆในใจอย่างมีความสุข ก่อนจะเดินผ่านหน้า 'ผู้เคราะห์ร้าย' ไป พร้อมโปรยยิ้มหวาน อิอิ สะใจโฮก!

"เธอ....เธอมัน....ยัยปีศาจจจจจจ!!! " เสียงผู้เคราะห์ร้ายตะโกนลั่นบ้าน

"ปีศาจเยปอ...ปีศาจสวยจ้ะ  " ฉันพูดโดยไม่หันไปมองเขา ไม่ใช่อะไรหรอกนะ...อายตัวเอง =////=

                ***ฟู่~

                เสียงเปิดกระป๋องเบียร์ของคนที่นั่งข้างๆดังขึ้นในขณะที่ฉันนั่งดูหนังสยองขวัญฆ่าหั่นศพ =_=

                นี่นายกินเบียร์เป็นหรอฉันหันไปถามไอ้คนที่นั่งข้างๆ

                โหหหห นี่เธอดูถูกฉันหรอ - -+++ แมนๆอย่าฉันกินของแบบนี้เป็นอยาแล้ว (ยักคิ้วๆ)ดูๆ ดูมัน…=_=+++

                อย่างน้อยนายก้ไม่เงยหน้าขึ้นมาดูหนังสยองขวัญที่ฉันดูอยู่ แบบนี้หรอแมน…” จริงค่ะ ตั้งแต่อีตาบ้านี่มนั่งตรงโซฟา เขาก็ไม่เงยหน้ามองจอเลยมัวแต่จิ้มๆไอแพด แถมเวลาในหนังมีเสียงหวีดร้องหรือเสียงดังแบบหน้าตื่นเต้นขึ้นมาหมอนี่ก็จะสดุ้งไปด้วย ทั้งๆที่ได้ยินแต่เสียง =_= 

                อะไรๆ ฉันเปล่าไม่กลัวดูนะ ก็แค่กำลังเล่นไอแพดอยู่-*-“

                “หรองั้นนายก็เลิกจิ้มไอแพด แล้วเงยหน้าขึ้นมาดูหนังสิ เนี่ยๆ กำลังหั่นศพเลยฉันพูดแล้วหันไปมองอีกคนที่ก้มหน้าก้มตาเล่นไอแพดพร้อมจิบเบียร์ ย้ำ! แค่จิบเท่านั้น =*= กลัวเมาแน่ๆ (อยากรู้ประสบการณ์การเมาของควังมินหาดูได้ที่เรื่องของยอง หนูควังขั้นเมาสลบค่ะ _ _; )

                ไม่เอาๆ ><” เขาพูดแล้วก้มหน้าก้มตาไม่ยอมมองหน้าจอทีวี

                หันหน้ามานะ!” ฉันพูดก่อนจะเอามือไปดึงผมเขาให้หงายหน้าขึ้นมา

                “อ๊าก! ยัยบ้าเจ็บนะเฟ้ย -*- ปล่อยหัวฉันนะ! เจ็บๆ ฉันไม่ดูหนังปัญญาอ่อนพวกนี้หรอ ><”

                “เหอๆ นายไม่กล้ามากกว่า เงยหน้าขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ!” ฉันดึงหัวเขาแรงขึ้น เปล่าซาดิสม์นะ! ><

                เงยหน้ามา!” ดึงแรงขึ้น!

                “ไม่! อ๊าก! ปล่อยผมฉันนะยัยปีศาจทุเรศ

                “ฉันบอกให้นานดูเนี่ยๆ กำลังหันแขนแล่เนื้อที่พุงเลย ><”

                “อ๊ากๆ! ดูแล้วๆ ปล่อยผมฉันด้วย มันจะติดไปอยู่ที่มือเธอหมดแล้ว! T^T”

                “แน่ใจนะ- -+++ฉันพูดแต่ยังไม่เอามือออกจากผมเขา

                “คร้าบๆๆ ปล่อยผมเถอะคุณปีศาจสุดสวยเขาพูดแล้วค่อยๆแกะมือฉันออกจากหัวของเขา

                เอ้า! ดูสิ!” ฉันพูดแล้วปล่อยมือออกจากหัวเขาอย่างแรง

                “ >_o  O_< O_O >O< กรี๊ดดดดดด!!!” ฉันอุดหูแทบไม่ทันเมื่อควังมินแหกปากกรี๊ดขึ้นมา เมื่อเขาลืมตาทั้งสองข้างเพื่อดูหนัง

                อีตาบ้า! จะกรี๊ดทำไมหา! เป็นตุ๊ดหรอฉันแว้ดใส่หมอนั่น

                หนังบ้าอะไรของเธอเนี่ยยัยโรงจิต ฉันไม่ดูแล้ว><” เขาพหยิบหมอนอิงที่วางอยู่บนโซฟามาปิดหน้า

                “โรงจิตตรงไหนอ่ะ ก็แค่หนังสยองขวัญธรรมดา-*-“

                “นี่มันธรรมดาของเธอรึไงหา! คนหั่นเนื้อหนังแขนขาล้วงลูกตาขวานจมูกเนี่ย เธอมันโรคจิตตตต!!!”

                มันน่ากลัวตรงไหนย่ะ! ก็แค่หันนู่นหั่นนี่อาจมีผีโผล่มาบ้าง ฆ่ากันโดยวิธีมารุนแรงเล็กน้อยแค่เนี่ย!”

                “ฆ่าหั่นศพกับเอาหัวโคกส้วมแล้วเอาสากเบือทุบเนี่ยนะเล็กน้อย><” เขาพูดแล้วแล้วค่อยๆเอียงหัวออกจากหมอนแล้วหรี่ตาดูหนังนิด มันสยองตรงไหนอ่ะ! ไม่เห็นหน้ากลัวเลย=_= (มีแต่เธอที่คิดได้จ๊ะเยปอ=_=’ “

                “ไอ้ผู้ชายใจตุ๊ดเอ้ย! ไปเลยๆ ไม่ต้องดูแล้วฉันไม่อยากฟังสัยงนายกรี๊ด =o=;”

                “ฉันไม่ตุ๊ดนะ! อยากลองไหมล่ะ^^”

                “- -+++ ชิ้ง!”

                “อ่าเธอคงไม่อยาก-o-;” เขาพูดก่อนจะก้มหน้าก้มตาจิ้มไอแพดต่อไป อ่าดูสิๆ ><.osoy’ กำลังถลกหนังหัวเลยอ่ะ โว้วๆ มีสมองไหลมาด้วย>O< (ยะ ยะ ยัยโรคจิต!!!!)

 

                หนังจบ

                “เธอเป็นบ้าหรอ หนังโรคจิตนั่นจบแล้ว ยังมานั่งยิ้มอีก - o –“

                “ทำไมยะ! ความสุขของฉันนี่! ดูสิหนังสนุกจะตาย คราวนี้เวลาฉันจะฆ่านายฉันก็จะใช่วิธีในหนังนี่แหลเนอะกวังมิน^^”

                “เอ่ออ.. อย่าเลย^^;”

                “อ้าว เบียร์นายเปิดทิ้งไว้นานแล้วนะ ทำไมยังไม่กินอ่ะรอมันระเหยเข้าปากไง หรือว่ากลัวเมา!”

                “ปะ ปะ เปล่านะ >O<  ฉันแค่อิ่มเธอเอาไปกินป่ะล่ะ อ่ะๆเขาพูดก่อนจะดันกระเป๋าเบียร์มาให้ฉัน

                ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่อยากกิน>O< กินแล้วเหมือนคนบ้าแน่ๆ นายเอาไปเหอะ

                “เธอกลัวเมาไง^^”

                ก็ใช่อ่ะดิ นายเห็นฉันเมาแล้วนายจะหนาวนะ^^”

                “เฮ้อเธอนี่คออ่อนหรอเนี่ย^^”

                “เปล่าซักหน่อย!” ฉันหันไปค้อนใส่เขา หมอนี่ได้ทีขี่แพะไล่

                ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ^^” ยิ้มอีกแล้ว-*- ดูม้านนนนน!

                “นายก็เหมือนกันแหละ! ไม่กล้ากินเยอะกลัวเมาเป็นลูกหมาใช่ไหมล่ะ

                “อะไร เปล่านะ!”

                “งั้นมาแข่งกันป่ะล่ะ ไอหน้าลิงลม:P”

                “แข่งอะไร=*=” เขาทำหน้าหวาดระแวงในความคิดของฉัน

                ใครกินเบียร์ได้เยอะกว่าคนนั้นชนะ! ห้ามเมาด้วยนะใครเมาแพ้^^โอเคป่ะ ใครแพ้ต้องยองเชื่อฟังคำสั่งคนที่ชนะหนึ่งวันด้วย!” ความจริงไม่อยากแข่งอ่ะ - o - แต่ปากพูดไปแล้ว แล้วไม่อยากแพ้ด้วย -3-  เวลาฉันเมาแล้ว…>< ไม่พูดดีกว่า>O< อ้อลืมบอกเมื่อคืนฉันเปิดวีดีโอของฉันในโน๊ตบุ๊คที่เอาติดมาด้วยดู แล้วไปเจอวีดีโอที่ตัวเองกำลังเมาด้วยหล่ะ แต่ในวีดีโอฉันอยู่คนเดียวอ่ะ สงสัยจริงๆว่าใครถ่ายให้ =*= แล้วที่สงสัยมากกว่าก็คือฉันเมาแล้วเป็นแบบนั้นจริงหรอ    - - ความจำช้านนนกลับมานน้า>O<

                “ก็ได้ ฉันไม่เมาแน่ๆมั้ง- o -;” ควังมินพูดก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ

                โอเคงั้นเริ่มเลย!” อ่าไม่อยากเผยนิสัยตอนตัวเองเมาเล้ยยย>O< แต่ทำไงได้ดันไปถ้าทายหมอนี่ไว้ไม่ทำเดี๋ยวเสียศักดิ์ศรีแย่

 

                20 นาทีผ่านไป

                “นี่เธอ…”

                “หือ…” ฉันขานด้วยเสียงอ่อนแรงหลังจากกินเบียร์ไปอืมสองกระป๋องอ่ะ - o -; ส่วนของควังมินก็กระป๋องที่ห้าและ-*- กรี๊ดดด ตามไม่ทันแน่เลย>O<

                “อยากมีลุกป่ะ - o -; “

                “พรวด! แค่กๆ นายพูดอะไรน่ะฉันสำลักเบียร์จนแถบทะลุออกมาทางจมูก กรี๊ดดด อีตาบ้านี่ทะลึ่ง!

                “เธออยากมีลูกไหม ^^” เขาพูดก่อนจะยิ้มตาปรือๆ หน้าหื่นๆ ยี้ๆๆ><

                “ไม่! ไม่อยาก!”

                “อ่อ นึกว่าอยากมี^^” ยิ้มยิ้มอีกแล้ว=0=

                “ไม่ย่ะ แค่ยัยโบซอกคนเดียวฉันก็จะช็อกตายแล้ว-*-“  

                “แต่ฉันว่ายัยเด็กโบซอกก็น่ารักน้า ^^” เพี้ยน! เพี้ยนไปแล้ว! =[]=

                “ไม่รู้สิ แต่ฉันว่าก็น่ารักดีนะ-o-;” ฉันพูดก่อนจะกระดกเบียร์เข้าปาก เย่ๆกระป๋องที่สามจะเปิดแล้ววว>O<

 

                40 นาทีผ่านไป

                กระป๋องที่หกของฉันกำลังถูกเปิด เอิ้กจุกเป็นบ้าตอนนี้รู้สึกมึนๆด้วยอ่ะ @_@ ฉันส่ายหัวเบาแล้วหันไปมองควังมิน โอ้วหมอนี่กระป๋องที่แปดแล้ว ดูเหมือนเขาถูกวางยานอนหลับเลยอ่า>O<

                “นายเมาแล้ว!” ฉันหันไปพูดกับควังมินที่กำลังกระดกเบียร์เข้าปากดูเขาสิเหมือนจะหลับเลย!

                ใครเมากันแน่ ดูน่าเธอสิแด้งแดงงงง~” เขาพูดพร้อมกับยืดแก้มฉันอย่างแรง

                .นี่เจ็บนะยะ!” ฉันพูดพลางลูบแก้มตัวเอง อ่ามึนหัวจังอ่า- o -; ฉันเมายังอ่า~

                “อ่า เธอนี่น่ารักจริงๆ ^^” เขายื่นหน้ามาใกล้ๆฉันก่อนจะยิ้มหวาน =///= อ๊ากกก ฉันเมาแล้วแน่ๆ นี่ฉันเขินหรอเนี่ย!

                ….ต่อมา

                “ฮ่าๆๆๆ ฮ่าๆๆๆฉันหันไปมองคนข้างๆที่นั่งหัวเราะคนเดียวพร้อมกับตาปรือๆเหมือนจะหลับ=_= ไม่เมาก็บ้าแล้วหมอนี่ครบโหลแล้วอ่ะ ส่วนฉันแค่สิบกระป๋องเอง! นิดเดียวเนอะ=[]=’

                “นายเป็นบ้าปายแย้วหยอออ~” อ่าทำไมฉันเสียงยานแบบนี้นะ นี่ฉันเมายางงงง~~~

                “เปล่าน้า ก็แค่เห็นกระป๋องเบียร์แล้วมันก็ตลกดี ฮ่าๆ ดูสิๆหมอนี่เมาแน่ๆ

                นายบ้าไปแล้ว>O<”

                “เปล่านะ! -3- แล้วเธออ่ะเมายางงงงควังมินพูดก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน

                กึก!

                สายตาฉันชะงักกึกทันทีเมื่อฉันดันเผลอไปมองโฟกัสที่ริมฝีปากเขา =///= โอ้วววว ไม่นะ! อาการเมาของฉันกำลังกำเริบแล้ว =[]=

                “ยะ ยะ ยังซะหน่อย _ ///_ “ ฉันพูดก่อนจะเขยิบหน้าตัวเองเพื่อหนีหน้าควังมินที่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ >< ไม่ได้ๆ โรคเมาของฉันกำลังกำเริบ>O<

                “ฮั่นแน่~ จริงเร้ออไหนๆเอาหน้ามาดูสิ ฉันรู้สึกหน้าเธอแดงแล้วนะ^^” เขาพูดก่อนจะจับคางฉันให้หันหน้าไป >< ไม่ได้นะเยปอ อย่ามองๆ ><

                “ปล่อยนะ  ปล่อยๆๆฉันตีมือเขาอย่างแรง รึเปล่าอ่ะ=_=’ แงๆทำไมร่างกายมันหมดแรงขนาดเน้!

                “นี่เธอเมาแล้วแน่ๆ ดูสิขนาดแรงจะตีแขนฉันยังไม่มีเลย ฮ่าๆๆ เธอสะกิดแขนฉันหรอเนี่ยเขาพูดก่อนจะจับหน้าฉันแล้วส่ายไปมา =_= ถ้าปกติฉันต้องวีนแต่ฉันเมาแล้วแน่ๆถึงเอิ่มรู้สึกดี=//=

                “นาย! เอาหน้านายออกไปไกลๆฉันแถบสดุ้งหงายหลังเมื่อลืมตามาอีกทีหน้าของควังมินก็มาอยู่ใกล้ฉันกว่าเดิมอีก >< ม่นะอย่ามองที่ปากเยปอ!

                “อะไรหรอ -3- เธอกลัวฉันหรอ ฉันน่ากลัวหรอ แงๆๆๆ TOT” อ๊ากกก หมอนี่เมาแล้วหลายอารมณ์อ่า –o-;

                “ปะ ปะ เปล่านะ – o -; คือ…”  อาการเมาฉันมันจะกำเริบแล้ว=[]=

                “ทำไมอ่า รึว่าหน้าฉันมีขี้ติด =[]= เอาออกให่หน่อยนะ ๆๆเขาพูดก่อนจะยื่นหน้ามาใกล้กว่าเดิม อ๊ากกก หมอนี่เขยิบหน้าไม่เท่าไรเขยิบตัวมาด้วยจนฉันจะชิดกับที่เท้าแขนของโซฟาแล้วเนี่ย!

                ไม่นะ! เอาหน้านายออกไปนะควังมิน ><” ฉันพูดก่อนจะเอามือไปปิดปากควังมิน ไม่นะ ฉันจะมองปากเขาไม่ได้ >O<

                อ๊ะ!

                แต่พอมือแตะปากเขาเท่านั้นแหละฉันก็รู้สึกว่า โรคเมาของฉันจะกำเริบซะแล้ว กรี๊ดดด >O< ฉันน่าจะใช่หมอนปิดปากเค้าอ้า พอคิดได้ดังนั้นฉันก็รีบดึงมือตัวเองกลับด่วนๆ

                คะ คะ ควังมิน…_///_”

                อะไรหรอ ‘ ‘?”

                “คะ คะ คือ ที่ฉันไม่อยากให้ตัวเองเมาก้เพราะว่า_///_”

                “หือ@_@” เขาพูดแล้วทำตาเยิ้ม - o - ‘

                “ก็เพราะว่าฉันจะทำแบบนี้ไงล่ะ!” ฉันพูดเสร็จก็จับสองไหล่ของควังมินไว้แล้วจับเขากดลงกลับโซฟา ไม่นะเยปอ! >< ห้ามตัวเองหน่อยเซ่! (ห้ามไม่ได้แล้วจ้า – o -;)

                “ธะ ธะ เอจะทำอะไรอ่ะ O_O” ควังมินทำตาโตอย่างตกใจ อ๊ากกก อย่าถามสิฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไร แต่ที่แน่ๆตอนนี้ฉันจ้องมองแต่ริมฝีปากเขาอ่า-///-

                ในขณะที่ฉันกำลังโน้มหน้าลงไปใกล้ๆควังมินภาพของใครคนนึงก็มาแทรกใบหน้าของควังมิน ผู้ชายที่มีดวงตาเฉี่ยวคม จมูกโด่งรั้งและริมฝีปากเรียวบางใบหน้าของเขาขึ้นมาในความคิดของฉันได้ยังไง!... ฉันค่อยๆก้มลงไปประทับริมฝีปากกับชายหนุ่มตรงหน้า นี่ฉันจูบใครกันแน่! ฉันอยากจูบควังมินหรือผู้ชายอีกคนที่มีใบหน้าแทรกข้ามาในความคิดของฉันเขาเข้ามาได้ยังไง…!?!

                ฉันลุกขึ้นจากตัวควังมินก่อนจะวิ่งขึ้นไปข้างบนอย่างสับสนนี่ฉันคงเมาสินะ

 

*ดองไว้นานเลยขอโทษด้วยน้าาาา อ่านแล้วเม้นๆ1 กำลังใจดีๆค่ะ^^*

 

Red Flower Red Flower

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #65 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 11:49
    เขินแทนเลยอะ
    #65
    0
  2. #64 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2555 / 18:17
     โฮะๆๆๆ ไรเตอร์มาอัพเร็วๆน้า
    #64
    0
  3. #61 A _ Sunny (@aim-sn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 12:13
    ไงก็ได้ค๊า
    #61
    0
  4. #60 /// Basser /// (@printplammy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 20:53
     ตามใจครับ เสียงข้างมากได้อะไรก็อันนั้นแหละครับ
    #60
    0
  5. #59 Bєŋź (@benz4) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 20:22
     รอนะค้าาา 
    #59
    0