[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 8 : CHAPTER 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    9 ก.พ. 58









Distorted  DayTime

















 

ชานยอลนั่งอยู่กับแม่ในห้องด้านบนของคฤหาสน์ตระกูลอู๋  เสียงดังจอแจจากข้างล่างคอยย้ำเตือนว่าวันนี้เป็นวันมงคลของเขา เป็นวันแต่งงานของเขากับคุณคริส




ร่างของชายหนุ่มนั่งอยู่บนพื้นห้อง ซบหน้าลงกับเข่าของผู้เป็นมารดาที่นั่งอยู่บนเตียงหลังใหญ่ ซอนยอลลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลของลูกชายแผ่วเบา น้ำตาเม็ดใสหยดลงบนฝ่ามือเรียว เสียงสะอื้นของแม่ทำให้ชานยอลต้อเงเงยหน้าขึ้น



แม่ร้องไห้อีกแล้ว อย่าร้องนะฮะ แม่ร้องไห้แบบนี้ชานยอลไม่สบายใจ



แม่ขอโทษลูก แม่พยายามแล้ว แม่รู้สึกผิดชานยอล แม่รู้สึกผิดที่ต้องทำแบบนี้กับลูก แม่มันเห็นแก่ตัว…”



แม่อย่าพูดแบบนี้ แม่จะรู้สึกผิดทำไม ยังไงสักวันหนึ่งชานยอลก็ต้องแต่งงานมีครอบครัวเป็นของตัวเองอยู่แล้ว ก็คิดเสียว่าวันนั้นมันมาถึงแล้วสิฮะ



แม่จะไม่รู้สึกแบบนี้เลยถ้าหนูแต่งงานเพราะความรัก แต่นี้ไม่ใช่ หนูต้องแต่งงานเพราะความจำเป็น เพราะต้องช่วยแม่กับพี่ซูโฮ



และบริษัทของเราด้วยฮะ แม่คิดดูสิฮะ เรามีแต่ได้ประโยชน์กับการแต่งงานครั้งนี้ หนี้ที่เคยมีก็จะหมดไปแถมบริษัทก็ยังเป็นของเรา



ชายหนุ่มเอ่ยปลอบมารดา ส่งยิ้มสดใสให้เพื่อทำให้คนที่ยังไม่หยุดร้องไห้หยุดร้องเสียที



มันก็จริง แต่ว่า..”



แม่ก็เห็นคุณคริสแล้วใช่มั้ยฮะ เขาหล่อมากเลยใช่มั้ย แถมเก่งมากเสียด้วย บางทีนะฮะ ชานยอลกับคุณคริสอาจจะเอ่ออาจจะรักกันจริงๆก็ได้




ชายหนุ่มฝืนยิ้มออกมาเมื่อต้องพูดคำนั้น มันเป็นเรื่องที่เขาไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นแต่ก็ต้องยอมพูดออกไปเพื่อทำให้มารดาสบายใจ



จ๊ะ แม่ก็ขอให้เป็นอย่างนั้น แม่อยากให้หนูมีความสุข ชานยอลของแม่เป็นเด็กน่ารัก แม่หวังว่าคุณคริสจะรักหนูเหมือนที่แม่รัก




ริมฝีปากบางระบายยิ้มอ่อน ประคองแก้มอิ่มของบุตรชายด้วยมือทั้งสองข้าง เอ่ยปากพูดสิ่งที่คิดไว้แต่ยังไม่มีโอกาสได้พูดออกไป



ชานยอล แม่ยังไม่มีโอกาสได้พูดกับลูกเรื่องการใช้ชีวิตหลังแต่งงานสักที มัวแต่ยุ่งกับงานวันนี้ ทั้งทีมันเป็นเรื่องสำคัญแท้ๆ แม่ถือโอกาสนี้พูดกับลูกเลยแล้วกัน




ฮะแม่




ชานยอลขานรับ ซบหน้าลงกับเข่าของมารดาตามเดิม หลับตาลงรับฟังสิ่งที่มารดากำลังจะเอ่ย



ลูกคงรู้แล้วใช่มั้ยว่าประเพณีของคนจีนเมื่อลูกชายแต่งงานต้องแต่งเข้า อึก ชานยอลลูกต้องเป็นภรรยาที่ดีของสามี ต้องเชื่อฟังคุณคริส ต่อจากนี้ไปคุณคริสจะเป็นผู้นำของลูก มีอะไรไม่พอใจถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่ หนักนิดเบาหน่อยก็ต้องอดทนไว้



ฮึก….ฮึก



ชานยอลอดที่จะร้องไห้ไม่ได้เมื่อได้ฟังสิ่งที่มารดาบอก คำพูดของคุณยายหลี่ดังก้องอยู่ในสมอง เมื่อแต่งงานแล้ว ภรรยายต้องเป็นสมบัติของสามีคำพูดของคุณยายผุ้อาวุโสที่สุดในบ้านที่มาพร้อมกับรอยยิ้มเรียบเฉย เขารู้สึกกลัวอย่างประหลาดกับคำพูดนั้น



คุณคริสกับลูกอาจจะยังไม่คุ้นเคยกันหนัก ลูกก็ต้องพยายามปรับตัว แม่เชื่อว่าความน่ารักของลูกจะสามารถเอาชนะใจคุณคริสได้




หญิงสาวพยุงร่างของบุตรชายให้ลุกขึ้นนั่งข้างตน โอบกอดลูกชายไว้ด้วยแขนทั้งสองข้างใบหน้าเปื้อนน้ำตาซบลงกับอกซอนยอลลูบหลังที่กำลังสั่นเทาอย่างปลอบใจ จูบลงกับกลุ่มผมนุ่มด้วยความรัก




ต่อจากนี้ไปชีวิตของลูก แม่จะฝากไว้ในมือคุณคริส หลังจากวันนี้คุณคริสจะเป็นเจ้าของชีวิตลูกโดยสมบูรณ์



ฮื่ออออ……แม่ฮะ….แม่ชานยอลกะ…..”..กลัว.



แม่ครับ ชานยอล ได้เวลาแล้วครับ



เสียงเรียกของพี่ชายทำให้ชานยอลต้องกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ ชายหนุ่มผละออกจากอ้อมกอดของมารดา เช็ดน้ำตาออกจากแก้ม ลุกขึ้นตามแรงดึงของผู้เป็นแม่ ซอนยอลส่งยิ้มให้ลูกชายคนเล็กคว้ามือที่กำลังสั่นเล็กน้อยไว้ในมือ



ถึงเวลาแล้วลูก



 







พิธีแต่งงานถูกจัดขึ้นแบบเรียบง่ายตามความต้องการของทั้งสองฝ่าย ใบหน้าของคุณอู๋ เหม่ยหลิงและปาร์ค ซอนยอลมีรอยยิ้มยินดีประดับอยู่ตลอดเวลา แตกต่างกับคนสำคัญของงาน …..



ตั้งแต่พิธีแต่งงานเริ่มขึ้นชานยอลและคุณคริสยังไม่ได้คุยกันแม้แต่ประโยคเดียว ริมฝีปากของร่างสูงปรากฎรอยยิ้มบางเมื่อมีแขกเข้ามาทัก ไม่ต่างกันนักกับชานยอลที่มีรอยยิ้มฝืนอยู่บนใบหน้า บรรยากาศรอบของทั้งคู่ช่างน่าอึดอัด



อู๋ฟาน ชานยอล มาทางนี้หน่อยสิจ๊ะ ท่านรัฐมนตรีอยากคุยกับลูกทั้งสองคนน่ะ



ครับแม่



เจ้าของชื่ออู๋ฟานเดินตามหลังคุณเหม่ยหลิงออกไปทันที ชานยอลนึกสงสัยกับชื่อไม่คุ้นหูของคนที่ยืนอยู่กับเขาตลอดทั้งงาน อู๋ฟาน เหรอ มีเวลาคิดไม่มากนักเขาก็ต้องรีบเดินตามหลังของคนตัวสูงกว่าเพื่อไปพบกับผู้ใหญ่หลายคนที่มาร่วมงานแต่งครั้งนี้




ในที่สุดพิธีแต่งงานก็สิ้นสุดลงในตอนเย็น แขกที่มาร่วมงานกลับไปหมดแล้วหรือเพียงแต่แม่ พี่ซูโฮ และคุณเหม่ยหลิงขึ้นมาส่งพวกเขาบนห้องนอนของคุณคริส ชานยอลกอดร่างของมารดาไว้แน่นเหมือนจะไม่ยอมปล่อย ใบหน้าน่ารักงอง้ำน้ำตาเริ่มคลอที่หน่วยตากลม



 “ฮึ ชานยอลแม่กับพี่ซูโฮต้องกลับแล้วนะจ๊ะ



แม่ พี่ซูโฮ…..”



ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากบ่าของมารดา ดวงตากลมจ้องมองใบหน้าที่มีรอยยิ้มใจดีประดับอยู่ของพี่ชาย สาวเท้าเดินเข้าไปหาก่อนจะสวมกอดร่างนั้นไว้



ดูแลตัวเองดีๆนะชานยอล ห้ามดื้อ ห้ามซนเข้าใจมั้ย



ฮะ พี่ซูโฮ



ชายหนุ่มตอบรับคำพูดนั้น ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากบ่า จนได้ยินเสียงหัวเราะพร้อมคำพูดของคุณเหม่ยหลิงจึงยอมผละออกจากร่างของพี่ชาย



คุณซอนยอลกับคุณซูโฮสบายใจได้เลยนะคะ ดิฉันจะบอกให้คริสเขาดูแลหนูชานยอลให้ดีไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ



ขอบคุณมากนะคะคุณเหม่ยหลิง



ไม่เป็นไรค่ะ เป็นสิ่งที่คริสเขาต้องทำอยู่แล้ว เรากลับกันเลยดีกว่ามั้ยคะ เด็กๆเขาจะได้พักผ่อน พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปแคนนาดาแต่เช้าเดี๋ยวจะตื่นไม่ไหวกัน อ้อ คริสตกลงว่าลูกจะพาน้องไปฮันนีมูนที่อเมริกาใช่มั้ยจ๊ะ




เหม่ยหลิงหันไปถามลูกชายเพื่อความแน่ใจ ทั้งที่เธอเป็นคนเลือกสถานที่ฮันนีมูนให้ลูกชายด้วยตัวเอง ในเมื่อลูกชายของหล่อนเอาแต่บอกว่าแล้วแต่ เหม่ยหลิงจึงตัดสินใจเลือกอเมริกาเพราะยังไงก็ต้องไปจดทะเบียนสมรสที่แคนนาดาอยู่แล้วจะได้ไม่ต้องบินไปบินมาให้ลำบาก



ครับแม่



ถ้างั้นแม่ฝากชานยอลด้วยนะจ๊ะคริส ถ้าน้องทำอะไรผิดก็อย่าถือสาน้องเลย ชานยอลแม่กับพี่ซูต้องกลับแล้วนะ ดูแลตัวเองดีๆนะลูก



ครับแม่ โชคดีนะฮะพี่ซูโฮ



ซอนยอลส่งยิ้มให้ลูกชาย เดินตามหลังลูกชายคนโตและคุณเหม่ยหลิงที่ออกไปรออยู่ข้างนอกก่อนแล้ว ประตูห้องถูกปิดลง ภายในห้องเงียบสนิท




ชานยอลมองตามแผ่นหลังของแม่ที่เดินออกไปจนลับตา ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันพยายามห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลกับภาพนั้น ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับผู้ชายในห้องที่มีศักดิ์เป็นสามี



เอ่อ คุณคริสจะอาบน้ำเลยมั้ยครับ เดี๋ยวผมจะไปเตรียมน้ำให้



อื้อ




คริสหันหลังเดินออกไปทันทีที่พูดจบ ประตูห้องที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเชื่อมระหว่างห้องนอนกับห้องทำงานถูกเปิดออก ร่างของชายหนุ่มหายลับไปพร้อมกับประตูที่ถูกปิดลง




ชานยอลถอนหายใจออกมาอึดอัดกับสถานการณ์ที่กำลังเผชิญ ดวงตากลมโตกวาดมองรอบห้องอย่างสำรวจ ภายในห้องถูกประดับด้วยเฟอนิเจอร์น้อยชิ้น ประกอบด้วยเตียงนอนหลังใหญ่ถูกปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวตั้งอยู่กลางห้อง มีโซฟาเข้าชุดอยู่ประตูริมระเบียง ตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่มีเสื้อผ้าของเขาที่คนรับใช้ของบ้านนำมาจัดไว้ให้แล้ว โต๊ะเครื่องแป้งอยู่ติดกับผนังห้องใกล้ๆกับห้องน้ำ ทุกอย่างถูกจัดออกมาอย่างลงตัว




ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำหน้าที่ของตน ชานยอลหยิบผ้าเช็ดตัวสีขาวออกมาจากตู้พาดไว้กับที่แขวนผ้า หยิบแปรงสีฟันบีบยาสีฟันสีขาวลงไปวางมันไว้บนอ่างล้างหน้า ก่อนจะเดินไปที่อ่างอาบน้ำเปิดน้ำไว้รอจนทันเต็ม ใช้มือวัดอุณหภูมิเมื่อเป็นที่หน้าพอใจ จึงเปิดประตูออกมา




มือเรียวเคาะลงกับประตูที่คุณคริสหายเข้าไปเพื่อให้เกิดเสียง ชายหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อคนที่อยู่ในห้องด้วยเสียงไม่เบานัก



คุณคริสครับ ผมเตรียมน้ำไว้ให้แล้วนะครับ



“………………”



ชานยอลยืนรออยู่หน้าประตู แต่ก็ยังไม่เห็นร่างของคุณคริสเดินออกมา ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงขานรับ ชายหนุ่มส่งเสียงเรียกอีกครั้ง แต่ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม



คุณคริสครับ เดี๋ยวน้ำมันจะเย็นก่อนนะครับ




เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับด้วยกลัวว่าน้ำที่เตรียมไว้จะเย็นก่อนชานยอลจึงตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องทำงานไม่มีร่างของคุณคริส สร้างความแปลกใจให้ผู้มาตาม



คุณคริสหายไปไหน หรือว่าจะออกไปข้างนอก




ชานหนุ่มปิดประตูห้องทำงานลง ก่อนจะเดินมาเปิดประตูอีกบานก้าวเท้าเดินออกมาจากห้องนอน ภาพที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าทำให้ชานยอลต้องหยุดชะงัก คุณคริส กับ เพ่ยฟาง



ขอให้มีความสุขมากๆนะคะพี่อู๋ฟาน 



“………….”



คำอวยพรจากหญิงสาวที่ถูกแนะนำว่าเป็นเหมือนหลานสาวคนหนึ่งของคุณเหม่ยหลิงดังขึ้น ใบหน้าสวยหวานฉีกยิ้มกว้างอย่างจริงใจ



 “อุ้ย คุณชานยอล มาตามพี่อู๋ฟานเหรอคะ?”




เอ่อ……”




ชานยอลรู้สึกเหมือนริมฝีปากของเขาหนักอึ้ง ชายหนุ่มไม่ได้ตั้งใจจะมาแอบฟังทั้งสองคุยกัน




ขอโทษครับ ผมไม่เห็นคุณคริสอยู่ในห้องผมเลยเดินออกมาดู น้ำพร้อมแล้วนะครับ



ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นรวดเร็ว สายตาของคุณคริสทำให้เขาต้องรีบบอกจุดประสงค์ที่แท้จริง



อื้ม




เสียงทุ้มครางในลำคอ หันหลังเดินกลับไปยังห้องของตัวเอง ชานยอลมองตามแผ่นหลังนั้น ก่อนจะหันกลับมาบอกลาหญิงสาวที่อวยพรให้เขาอีกครั้ง ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณแล้วเดินตามคุณคริสเข้าไปในห้องนอน




เสียงน้ำดังกระทบพื้นห้องทำให้เขารู้ว่าคุณคริสกำลังอาบน้ำอยู่  ชายหนุ่มเดินไปเปิดประตูตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนของคนในห้องน้ำออกมาวางไว้บนเตียง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาข้างระเบียงห้อง ชายหนุ่มปล่อยความคิดล่องลอยไปไกลก่อนเสียงปิดประตูจะดึงความคิดของเขาให้กลับมา




ร่างของคุณคริสมีผ้าเช็ดตัวสีขาวพันอยู่ช่วงล่าง ใช้ผ้าอีกผืนที่อยู่ในมือขยี้มันลงกับเส้นผมเปียกชื้นของตัวเอง ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าที่เขาเตรียมไว้ให้ขึ้นมาใส่ ชานยอลละสายตาออกจากภาพนั้น 




ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน  ก้าวเท้าเดินไปยังประตูตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนของตัวเองออกมา เตรียมตัวจะอาบน้ำเขารู้สึกเหนียวตัวเต็มที เสียงปิดประตูดังขึ้น ร่างของคุณคริสหายเข้าไปในห้องทำงานอีกครั้ง ชานยอลถอนหายใจออกมาเบาๆเขารู้สึกอึดอัดเหลือเกิน





มือเรียวผลักประตูห้องน้ำเข้าไปวางชุดนอนไว้บนซิงค์อ่างล้างหน้า ชายหนุ่มหยิบผ้าเช็ดตัวในตู้มาแขวนไว้บนราวแขวนผ้าก่อนจะเดินมาเปิดน้ำทิ้งไว้ในอ่างอาบน้ำ ย่อกายลงนั่งกับขอบกระเบื้องสีขาว



ฮึก ฮึก ฮึก




ชานยอลรู้สึกเหงาขึ้นมาจับใจเมื่อคิดถึงเรื่องที่เขาต้องอยู่ที่นี้คนเดียวกับคนที่เขาเพิ่งรู้จัก เขาคิดถึงแม่ คิดถึงพี่ซูโฮ น้ำตาเม็ดใสไหลออกมาจากดวงตาคู่เศร้า ชายหนุ่มรีบเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า เสียงน้ำกระทบพื้นเตือนสติให้เขารีบลุกขึ้นยืนเพื่อทำธุระส่วนตัวให้เสร็จ




เขาใช้เวลาในห้องน้ำนานพอสมควร เมื่อเปิดประตูออกมาก็เห็นร่างของคุณคริสนอนหลับหันหลังให้เขาอยู่บนเตียง ชายหนุ่มปิดประตูห้องน้ำให้เบาที่สุด กลัวว่าคนที่นอนหลับอยู่จะรู้สึกตัว กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยออกมาจากคนข้างๆทำให้เขาต้องยู่หน้าอย่างไม่ชอบใจ



ชานยอลล้มตัวลงนอนบนเตียงนอนสีขาวความรู้สึกไม่คุ้นเคยพุ่งเข้าสู่กลางอก คืนนี้เขาจะนอนหลับมั้ยนะ คิดพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ตัวเอง มือเรียวเอื้อมไปกดปิดสวิทซ์ไฟบนหัวเตียง ชายหนุ่มพยายามข่มตาให้หลับ พรุ่งนี้เขาต้องเดินทางแต่เช้า




แต่อยู่ๆไฟในห้องก็สว่างขึ้น เปลือกตาสีน้ำนมกระพริบถี่ก่อนลืมตาโพลงเมื่อร่างของเขาถูกกระชากให้นอนหงายขึ้นสบตากับคนที่นอนทับอยู่บนร่าง



ชานยอลกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ชายหนุ่มรู้สึกกลัวจนตัวสั่น ดวงตาสีดำเข้มของคุณคริสทำให้เขารู้สึกเหมือนว่าร่างกายของเขาถูกตรึงไว้กับเตียง ก่อนที่จะได้พูดอะไรออกไปลมหายใจของเขาก็ถูกช่วงชิงไปด้วยริมฝีปากของคนบนร่าง













.........................................ตัดค่ะ.......................................................@PPdiary92
















แม่..ฮึก..ชานยอลอยากกลับบ้าน..พี่ซูโฮช่วยผมด้วย... ฮึก





ในที่สุดความเหนื่อยอ่อนและร่างกายที่ปวดร้าวก็ทำให้เปลือกตาบอบช้ำค่อยๆปิดลงช้าๆ ชานยอลได้ยินเสียงกรีดร้องของตัวเองดังก้องอยู่ในหัวตลอดทั้งคืน.......

 









TBC.......................



ป.ล NC  เม้นและ แปะเมลล์นะคะ กรุณาเม้นนะคะ ไม่ใช่ขอ หน่อยค่ะ....
เม้นหน่อยจัง ฮื่ออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #17135 20160606 (@20160606) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 07:51
    nnsnowgirl12@gmail.com

    ทันมั้ยคะะ พึ่งได้มาตามแงงง สนุกมากๆค่ะ
    #17135
    0
  2. #17131 pppp2 (@Pppp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 00:57
    Phungpirada@gmail.com

    ทันมั้ยยย

    #17131
    0
  3. #17128 *:pop pop:* (@pop1831) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 01:38
    Pop112253@gmail.com
    ขอตอนนี้จะทันไหม
    #17128
    0
  4. #17084 Hannyza99 (@Hannyza99) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:33
    พึ่งมาติดตามอ่านค่ะ ขอตอนนี้ทันไหมคะ ชอบชานยอลกับคริสมากๆเลยค่ะ
    anny01482@gmail.com
    #17084
    0
  5. #17067 ggam897 (@ggam897) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 04:39
    อย่าทำลูกช้านนนอิพี่ชั้นจะงับหัวแกแน่ๆๆ อย่าทำน้องง
    ggam897@gmail.com
    ทันมั้ยอ่า~เราพึ่งมาติดตาม
    #17067
    0
  6. #17014 roajnin (@roajnin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 09:02
    roajnin@gmail.com
    แหล่มๆ
    #17014
    0
  7. #17010 ppcynz7r (@ppcynz7r) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:02
    เพิ่งมาอ่านค่ะ ทันไหมคะ😂
    pampammmh@gmail.com
    #17010
    0
  8. #17008 giftsmileevil (@giftsmileevil) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 01:16
    Smileevil28@hotmail.com
    พึ่งมาติดตามทันอยู่มั้ยคะ😊
    #17008
    0
  9. #17007 0962400 (@0962400) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 21:12
    ชอบมากกก

    benjaja735@gmail.com
    #17007
    0
  10. #17005 FahNoiiz (@FahNoiiz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 16:26
    พึ่งจะมาอ่านเองง ยังทันอีกไหมคะเนี่ยยย thansudaxxx555@gmail.com
    #17005
    0
  11. วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 08:25
    หลงเรื่องนี้แล้ว
    chobewseob2828@gmail.com
    #17004
    0
  12. #17003 Park Chan Yeol (@kt28) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:27
    อีพี่ทำไมเป็นคนแบบนี้แบ้วเพ่ยฟางคืออะไรกันต้องมีอะไรแน่ๆเลยลูกกกก
    Gigi_0627@icloud.com
    #17003
    0
  13. #16998 Kaykay (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 05:06
    น่าสงสารชานยอลอ่าาาา
    #16998
    0
  14. #16993 สรวงสุราลัย (@songsuraluy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 11:43
    อยากปาดน้ำตาให้ลูกกกฮืออออ
    juntarawatee@gmail.com
    #16993
    0
  15. #16991 Sasynthia (@chompoo-2214) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 09:19
    sasima.damsri@Gmail.com สงสารน้องยอลล ฮือออ
    #16991
    0
  16. #16990 Mark_Taunnn (@Mark_Taunnn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 21:27
    ฮือออ สงสารชานน พึ่งได้มาอ่านขอได้ไหมค่ะ-,-
    supreeya.homjan@gmail.com
    #16990
    0
  17. #16924 nichapxt (@nichapxt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:22
    พึ่งได้มาอ่านขอncทันมั้ยคะ;_;
    nichapxtxz@gmail.com
    #16924
    0
  18. #16921 Makkara17 (@Makkara17) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 17:33
    พึ่งมาอ่าน สนุกมากๆๆ
    photomakkata@gmail.com
    #16921
    0
  19. #16920 yo3nu003 (@yo3nu003) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:26
    ขอncหน่อยคร้า
    yo3nu003@gmail.com
    #16920
    0
  20. #16918 galaxy of yeol♡ (@ReD_TeA) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 05:23
    ขอncทันมั้ยคะ;_; redtea627@gmail.com
    #16918
    0
  21. #16914 0915408560 (@0915408560) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 10:47
    nanapatsorn275@gmail.com
    #16914
    0
  22. #16912 จี้ จร๊ (@satriphet) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 20:07
    Jeejack1628@gmail. com
    จ้าาา
    #16912
    0
  23. #16911 tennie (@keng92) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 12:27
    ฮือกลับมาอ่านอีกรอบยังดราม่าเหมือนเดิม ชอบเรื่องนี้ที่สุดแล้วว v.ten62@gmail.com
    #16911
    0
  24. #16903 frameee879 (@frameee879) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:14
    น่าสงสารจังต้องแต่งงานกับคนที่พึ่งจะรู้จักเอง แถมแต่งด้วยความจำเป็นอีกต่างหาก
    frameee879@gmail.com
    #16903
    0
  25. #16902 Jutarat Boontep (@beemjutarat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 21:21
    ชอบบๆๆ สนุกมากกเลยยย
    beem2380@gmail.com
    #16902
    0