[ OS / SF ] #X1Diary

ตอนที่ 1 : ( OS ) JUST ONE DAY #DoGyul

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    4 ส.ค. 62

Title : JUST ONE DAY

Pairing  : Dohyon and Hangyul
Relationship  : Older-Younger Brothers

Rate : General

Tag  : X1 / Fan Fiction / One Shot / Brothers / Drama

BGM : สักวันหนึ่ง - มาริสา










" เพราะพี่เป็นทุกอย่างที่ผมมี "










" พี่ "





" พี่ "



" อื้อ "




" พี่ฮันกยอล "



" อือออ อะไรวะ "




     แขนแกร่งสะบัดอย่างไม่ออมแรงนักด้วยอารมณ์ไม่คงที่ของตัวเอง ฮันกยอลปัดป่ายแขนออกจากการพยุงตัวของน้องชายที่เข้าช่วยเหลือ เขาไม่มีแม้แต่สติมากพอจะคุมการทรงตัวให้ดีและก้าวเดินด้วยตัวเองจึงลำบากโดฮยอนต้องมารับตัวเขาถึงรถที่มาส่งจอดอยู่หน้าหอพัก




" ฝากมันด้วยละกัน ไอ้นี่ซัดไปไม่ถึงครึ่งขวดก็น็อคแล้ว "



" รู้แล้วก็ยังจะพากันไปกินอีก "



" เรื่องของผู้ใหญ่ว่ะ " ไม่รู้เลยว่าโดฮยอนกำมืออยู่แน่นแค่ไหนตอนอีกฝ่ายพ่นคำพูดดูถูกตัวเองออกมา ซึงยอนเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นมัวก่อนจะกลับขึ้นฝั่งคนขับไปอย่างรวดเร็ว




" มันตามกูมาเอง "



" … "



" ถ้ารักมาก คราวหลังก็รั้งมันให้อยู่ซะบ้าง "




เสียงประตูรถปิดลงแล้ว


และซึงยอนเองก็เป็นฝ่ายที่จากไปโดยที่ไม่แม้แต่จะห่วงใยคนตรงนี้




     โดฮยอนเก็บความช้ำใจแล้วฮึดตัวเองพยุงรุ่นพี่ขึ้นห้องไปก่อน ถึงตอนนี้จะเหนื่อยจนอยากนอนมากแค่ไหน ยังไงการดูแลพี่ที่เขานับถือก็ควรมาก่อนสิ่งใดอื่น หลังจากวางตัวฮันกยอลไว้บนเตียงเรียบร้อยแล้วก็เดินไปจัดแจงอุปกรณ์เช็ดทำความสะอาดตัวเบื้องต้น ถ้าจะเมาจนอาบน้ำไม่ไหวอย่างน้อยเช็ดตัวให้สบายก็ยังดี




" ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้ " ลากผ้าชุ่มน้ำอุ่นๆไปตามลำแขนที่ขึ้นสีแดงเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขารู้ดีกว่าใครว่าพี่ของเขาแค่โซจูสามช็อตก็ร่วงแล้ว แต่ตั้งแต่ที่ฮันกยอลได้สนิทกับซึงยอนมากขึ้นก็มักจะออกไปดื่มด้วยกันเสมอ แน่นอนว่ามันไม่ดีต่อตัวฮันกยอลเอง ไม่เลยสักนิด และนั่นมันทำให้น้องชายคนนี้เป็นห่วงจนแทบบ้า




แต่ถามว่าทำอะไรได้มั้ย?


ก็ไม่




" พี่ชอบมันมากเลยเหรอ? " กัดฟันพูดออกไปแม้รู้ว่ายังไงอีกคนก็ไม่มีทางรู้เรื่อง ถึงใบหน้าจะดูสงบนิ่งจากการหลับใหลในภวังค์แต่คิ้วเข้มก็ขมวดไปมาเหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่ โดฮยอนยังคงเช็ดตัวต่อไปเรื่อยๆอย่างประณีต รอบตัวของฮันกยอลแดงเป็นจ้ำๆจนเกือบช้ำ เขาปล่อยผ่าน และจะทำเป็นไม่เห็นมัน




     จนกระทั่งฝ่ามือมาหยุดอยู่ที่ใบหน้า โดฮยอนสังเกตเห็นถึงรอยช้ำสีสดที่ริมฝีปากอิ่มนั่น สีมันแดงเข้มจนสันนิษฐานได้ว่าไม่กี่นาทีก่อนมันน่าจะมีเลือดออกมา




มากเกินไป


ครั้งนี้ดูเหมือนมันจะมากเกินไปแล้ว




     โดฮยอนทิ้งสองมือลงข้างลำตัว ซบใบหน้าลงข้างฝ่ามือร้อนๆของอีกคน เขาร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น น้ำตารินจนเตียงชื้นไปหมด ทำได้เพียงกำหมัดทุบไปที่ต้นขาตัวเองเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้เล็ดรอดออกมา แต่ยิ่งนึกภาพที่เขาเห็นเมื่อครู่กลับยิ่งทำให้การร้องไห้ครั้งนี้ดูทรมานจนแทบจะขาดใจ






' อึก- ซึงยอน พอก่อน '



' มึงขอกูเองนะ '



' แต่ไม่ใช่แบบนี้ '



' แล้วมันแบบไหนวะ? "



' … '



' มึงตอบกูดิ '



' ม-ไม่รู้.. '



' เสียเวลากูว่ะฮันกยอล ถ้าแค่นี้ยอมกูไม่ได้แล้วจะตามมาทำไม '



' ก็- อึ้ก! '




ฮันกยอลโดนตบหน้า


เขาตัวชาไปหมด


ทุกปลายประสาทแข็งเกร็งหลังจากได้เห็นหยดน้ำตา


โดฮยอนขี้ขลาดเกินกว่าจะวิ่งออกไปฉุดรั้งคนที่เขารักออกมาตอนนั้น




' ไหนว่ามึงรักกูไง กะอีแค่ยอมให้กูมันยากตรงไหน '



' … '



' งั้นมึงจะไปไหนก็ไปเถอะ '



' ซึงยอน... '



' กูบอกให้ไป! '





     เสียงตะโกนไล่ดังอย่างชัดเจนจนโดฮยอนเองสะดุ้งตัวได้สติวิ่งออกมาที่หน้าประตู เงาสีเข้มขยับไปมา เดาได้ว่าฮันกยอลเองกำลังจะออกมาจากรถแล้ว โดฮยอนแกล้งตีหน้าเข้ม เขากลั้นน้ำตาเหมือนกับว่าไม่รับรู้เรื่องราวที่เห็น





แต่ถึงตอนนี้ต่อให้เขาปิดหูปิดตากับมันมากเท่าไหร่


ก็เหมือนจะยิ่งเจ็บปวดกับมันมากขึ้นเท่านั้น





" พี่เลิกรักมันได้มั้ย " เสียงเล็กเอ่ยอย่างแผ่วเบาจนแทบจับใจความไม่ได้ ไม่รู้ว่าประโยคนั้นเป็นขอร้อง คำถาม ตัดพ้อ หรืออะไรก็ตาม โดฮยอนต้องการให้อีกคนได้รับรู้ว่าคนตรงนี้ก็เจ็บเหมือนกัน




ถ้าเขากล้ามากกว่านี้


ถ้าน้องคนนี้กล้าพูดว่ารักพี่ได้เหมือนกัน


พี่จะยอมรับบ้างรึเปล่า




     ร่างสูงหยัดตัวยืนขึ้นเดินออกไปเก็บอุปกรณ์ต่างๆ เสียงซ่าของน้ำในห้องน้ำดูเหมือนจะกลบเสียงสะอื้นของโดฮยอนได้อย่างสนิท เขาคิดมาตลอดว่าการรักใครสักคนคือการแบ่งปันความรู้สึกของกันและกัน แต่ครั้งนี้มันดูมากเกิน มันเจ็บมากเกินกว่าที่เขาจะทนไหว




     เอื้อมมือไปหมุนวาล์วน้ำปิดก่อนจะเดินออกมานั่งที่เดิม โดฮยอนขัดสมาธิลงข้างเตียงที่ฮันกยอลนอน ไล้ปลายนิ้วสัมผัสไปตามริมฝีปากที่เขาชอบมอง พี่ชายของเขาน่ะแสนเท่ เป็นคนพูดจาสนุก มีอารมณ์ขัน และยิ้มสวยมาก เขาหวง และเขาไม่อยากให้ใครมาทำให้มันหายไป




" ผมไม่ขอให้พี่เลิกรักใครเพื่อผม "






" อย่างน้อยมันก็เพื่อตัวพี่เองนะ "     








     โดฮยอนเอื้อมไปกุมมือฮันกยอลเอาไว้หลวมๆ  สายตาเจือความห่วงใยที่ส่งไปไม่เคยถึงอีกฝ่ายสะท้อนอยู่ในแววตาคู่นั้น หัวกลมที่เริ่มจะหนักเนื่องจากอาการเหนื่อยล้าก้มลงซบเข้ากับฝ่ามือ ดวงตาเรียวรีหลับลงไปพร้อมกับความรู้สึกในใจที่ยังคงชัดเจน




ผมคิดว่าทุกสิ่งมันจะเป็นแค่เรื่องของคืนนี้

ในพรุ่งนี้เช้ามันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ผมจะได้เห็นพี่ยิ้มให้ตอนแย่งอาหารมื้อเช้าของเรา


ผมจะได้เห็นพี่หัวเราะตอนชนะผมในเกมที่ชอบ


ผมจะได้เห็นพี่อย่างที่เคยเป็น




สักวันหนึ่งที่กล้าจะก้าวข้ามคำว่า แค่พี่น้อง


สักวันหนึ่งที่พี่จะได้รู้หัวใจของผม


สักวันหนึ่ง










#X1Diary
@sunflowerbear07








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

269 ความคิดเห็น

  1. #158 nmsty (@maewmeeww) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 14:21
    ฮื่ออออออออออ เพนเส้าเรยอุแง้
    #158
    0
  2. #105 NiNk3 (@nleeyk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 08:23
    เศร้าอะ แต่ว่าความรู้สึกน้องถ้าชัดเจน พี่ต้องรับรู้ได้แน่ๆเลย
    #105
    0
  3. #78 Phatjenn96 (@Phatjenn96) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 08:27

    เหมือนเรียนไบโอนิดๆ ซึ่งฉันไม่เก็ทสิ่งนี้แต่ฟีลน่ารักอุ่นๆมันกระจายมาก แงงงงง ฉันชอบน้องมิคาเอลมาก

    #78
    0
  4. #37 ThUnYaLuK.T (@thunyalukz9968) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:26
    น้องโดต้องทำให้ได้นะ ! TT
    #37
    0
  5. #1 mymintmaple (@destinylove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 02:00
    มันเจ็บปวดจังเงย เป็นแค่น้องก็เจ็บพอแล้ว ยังมาเห็นพิเค้าโดนทำร้าย หนำซ้ำยังโดนเหยียดอีก หน็อย พิซึงยอนมาให้ตีซักทีซิ! 5555 น้องโดฮยอนต้องสู้ ทางนี้ส่งกลจไปให้รัวๆๆๆ
    #1
    0