[ OS / SF ] #X1Diary

ตอนที่ 2 : ( SF ) To Alpha 1/? #CHOHAN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 351 ครั้ง
    4 ส.ค. 62


Title : To Alpha [ OmegaVerse AU ]


Pairing : Seungyoun × Seungwoo #CHOHAN

Relationship : Soulmate


Rate : R









I never craved attention, until I tasted yours

Yours - Sevn Ray









" อึก.. "



" อย่าอ่อนแอนักเลย "



" ฮ-ฮะ "



" ถ้าสู้ข้าไม่ได้ "



" พ-พอ "



" ก็อย่าเป็น "






ผลัวะ!





     เสียงกำปั้นซัดเข้าข้างกระพุ้งแก้มอย่างจัง อัลฟ่าเลือดร้อนที่อายุเพิ่งจะครบรอบได้ไม่นานกำลังคร่อมร่างที่กลายแล้วของตนกับอัลฟ่าอีกตัวหนึ่ง โช ซึงยอน กำลังคลั่ง เขี้ยวสีเงินโผล่พ้นขอบปากออกมา ด้วยระยะห่างใบหน้าที่ใกล้เกินไปทำให้ปลายคมครูดกับผิวอ่อนของ ฮัน ซึงอู




" หลีกไป " คว้าคอหนาเข้าใกล้ก่อนจะออกแรงผลักมากพอจนทำให้ซึงอูเสียหลักล้มลง คราบเลือดตามตัวทำเอาสภาพจ่าฝูงที่กำลังจะกลายเป็น อดีตจ่าฝูง ดูไม่จืด




     การต่อสู้กลางสนามรบหยุดแต่เพียงเท่านั้น เมื่อผู้หยั่งรู้ประจำเผ่ายกไม้คฑาตัดสินให้ซึงยอนเป็นจ่าฝูงตัวใหม่ ชัยชนะที่ได้มาด้วยการใช้พละกำลังทำให้การต่อสู้ครั้งนี้นองไปด้วยกลิ่นเลือดและฟีโรโมน ซึงยอนปล่อยกลิ่น almond ออกจนคลุ้งกลบไปหมด และนั่นก็เป็นเหมือนกับการประกาศถึงการมาเยือนที่แท้จริง




     ซึงอูถูกส่งตัวมานอนพักที่สำนักหมอ บาดแผลถูกโปะด้วยสมุนไพรบดสีคล้ำกลิ่นเหม็น แต่คุณสมบัติวิเศษเหลือ ขนาดที่ว่าบาดแผลลึกจะจางหายไปในไม่กี่ชั่วโมง ร่างสะบักสะบอมนอนหลับลึก ผ่อนลมหายใจเป็นจังหวะ และมีเหล่าหมอประจำตัวคอยดูอยู่ไม่ห่าง




     แม้สุดท้ายแล้วเขาจะถูกปลดออกจากการเป็นผู้นำ แต่บริวารมากมายที่เคยอยู่ในอำนาจเขายังคงให้ความเคารพเสมอต้นเสมอปลาย ด้วยที่ซึงอูเป็นผู้นำที่เที่ยงธรรมและดูแลเผ่าให้ยิ่งใหญ่เสมอมา ดังนั้น แม้สุดท้ายเขากำลังจะเข้าสู่ช่วงของการหมดฤทธิ์ ก็ไม่ต้องห่วงว่าจะต้องอยู่อย่างเดียวดาย




     อัลฟ่าเผ่านี้มีความพิเศษอยู่อย่างหนึ่งคือ จ่าฝูงต้องเข้าพิธีผูกวิญญาณ มันคือการมอบจิตของตนให้กับบรรพบุรุษอัลฟ่าเพื่อเป็นเครื่องยืนยันว่าตนจะดูแลเผ่าให้ดีที่สุด และจ่าฝูงจะไม่สามารถมีคู่ชีวิตได้ หากจ่าฝูงคนใดเกิดรักและผูกใจไว้ที่คนอื่น จะถูกบรรพบุรุษริบคืนซึ่งวิญญาณ นั่นหมายความว่า จะต้องตายนั่นเอง รวมถึงการถูกปลดออกจากการเป็นจ่าฝูงด้วยเช่นกันที่จะทำให้อายุขัยสั้นลง นั่นเป็นเพราะป้องกันการกลับมาแย่งชิงบัลลังก์ เป็นกลไกของฝูงที่ถูกกำหนดไว้






     ผ่านไปนานหลายวันอยู่กว่าที่ซึงอูจะฟื้นตัวกลับมาเป็นปกติ และมันนานพอที่ซึงยอนได้ปฏิวัติการปกครองหลายๆอย่างไปแล้ว ช่างโชคดีที่ผู้นำคนใหม่มีอุดมการณ์แรงกล้าที่ถูกต้อง ไม่ชักจูงคนไปในทางที่ผิด นั่นก็พอทำให้ซึงอูเองวางใจได้




     เหมือนเรื่องราวของเผ่ากำลังจะเป็นไปอย่างปกติ ถ้าไม่ติดว่าพักหลังๆโช ซึงยอนเกิดอาการรัท ทั้งที่มันไม่ควรจะเกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่มีแต่อัลฟ่าอยู่ด้วยกัน แต่อาการรัทในรูปแบบนี้เป็นของการโหยหาเลือดที่มีกลิ่นหอม ต้องการที่จะเสพรสกลิ่นและลิ้มรสเลือดแต่เพียงเท่านั้น ไม่ได้มีซึ่งความอยากทางร่างกาย




" ท่านหมอ ข้ามีเรื่องที่อยากรู้ "



" ว่ามา "



" อาการรัทของข้า... "



" ข้ารู้แล้ว โช ซึงยอน ข้าเห็นญาณ "



" งั้นท่านพอจะบอกข้าได้รึไม่ว่าเป็นเพราะเหตุใด เราเป็นหมาป่า ใยข้าถึงกระหายเลือดได้ถึงเพียงนี้ "



" เพราะใจเจ้าถูกผูกผี ชะตาของเจ้าถูกกำหนดให้มีคู่ชีวิต "



" เป็นไปไม่ได้ "



" เป็นได้ แต่โอกาสมันน้อยมากเพราะยากที่บรรพบุรุษเราจะเลือกให้จ่าฝูงคนใดมีราชินี "



" ราชินีเหรอ? "



" ใช่ และการที่เจ้ารัทและโหยหาเพียงกลิ่นนั่นหมายความว่า ราชินีของเจ้าอยู่ไม่ไกลจากเจ้า "




     ซึงยอนนิ่งค้าง เขาไม่รู้ว่าควรมีความรู้สึกอย่างไรที่ได้ถูกเลือกให้เป็นราชาที่มีราชินี ตามตำนานของเผ่า จ่าฝูงคนสุดท้ายที่ได้รับโอกาสนี้เกิดไปเมื่อ 200-300 ปีมาแล้ว เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นแต่ก็กลับแฝงไปด้วยความลึกลับอย่างแปลกประหลาด




" เจ้าบอกข้าได้รึไม่ ว่ากลิ่นนั้นเป็นกลิ่นใด "



" ข้าไม่รู้ รู้แค่มันเย็น และกลิ่นมันหอมเหมือนดอกไม้ "



" ญาณของข้ามองได้ไม่ถึงสิ่งนั้น ต่อจากนี้เจ้าจะต้องหากลิ่นและเจ้าของกลิ่นด้วยตัวเอง "



" รับทราบแล้ว "



" ไกลจากที่นี่ไปไม่เท่าไหร่มีอาณาจักรของโอเมก้าอยู่ติดชายป่า ข้าคิดว่ากลิ่นนั่นคงเป็นดอกไม้ป่าชนิดหนึ่ง หวังว่าจะลองพิจารณาดูว่าคุ้มรึไม่กับการเสี่ยงเข้าไปหาคู่ชีวิตของเจ้าที่นั่น "



" ไว้ข้าจะลองคิดดู "




     โช ซึงยอนลาท่านหมอแต่เพียงเท่านั้นก่อนเรียกรวมตัวเหล่าทหารเอกอย่างรวดเร็ว การตามหาราชินีแต่เนิ่นๆเป็นเรื่องดีที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งให้เลือดราชาอัลฟ่า กลุ่มทหารเริ่มวางแผนกันอย่างจริงจังและแบ่งหน้าที่กันเสร็จสรรพ หนึ่งในนั้นก็ไม่พ้นกองทัพแนวหน้าที่นำด้วยอดีตจ่าฝูง




" ฮัน ซึงอู "



" ท่านคุมกองหน้า และเมื่อถึงที่หมายท่านจะเป็นคนที่ปลอมเข้าไปในเมืองกับข้า "




     ซึงอูชำเลืองมองเหล่าทหารฝึกคนอื่น ร่างกายพวกเขากำยำเกินกว่าจะแฝงเป็นโอเมก้าผู้สวยงาม แต่ด้วยความที่อายุขัยของซึงอูลดลงเนื่องจากการผลัดเปลี่ยนตำแหน่งนั่นทำให้รูปลักษณ์ของเขาลดความแข็งแกร่งลงด้วย ซึงอูถอนหายใจให้ตัวเองพร้อมรับคำสั่งนั้นไป




     แผนที่วางไว้จะถูกดำเนินขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า ซึงอูใช้เวลาที่เหลือฝึกฝนความเชี่ยวชาญเรื่องโอเมก้าเพื่อให้เนียนต่อการปลอมตัว โดยมีผู้หยั่งรู้เข้าช่วยแนะนำการวางท่าทีเบื้องต้น โอเมก้าเป็นเพศที่มีความอ่อนช้อยและสง่าในตัวอย่างน่าเกรงขาม อย่างน้อยซึงอูก็มีคุณสมบัติมากพอจะปรับตัวให้เหมือนโอเมก้าจนแยกแทบไม่ได้






" ท่านทำงานหนักมากแล้ว พักก่อนเถอะ " ซึงยอนเอ่ยขึ้นขณะเดินเข้ามาที่พำนักของซึงอู ร่างสูงโปร่งมีเรือนร่างที่ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ถ้าสายตาเขาไม่ได้ผิดแปลกไป ดูเหมือนสะโพกอีกฝ่ายจะผายออกอย่างผิดปกติ



" หืม " ซึงอูหันหน้ากลับมามองผู้มาเยือน สองมือจับจีบเสื้อคลุมอยู่ด้านหน้าหากแต่ยังไม่ได้ไขว้และผูกเชือกทับ แผ่นอกสีสว่างปรากฏแก่สายตา ซึงยอนหน้าร้อน เขากระพริบตาอยู่สองสามทีก่อนจะเบือนหน้าหนี




ใครจะรู้ว่าอดีตจ่าฝูงที่ถูกลดอายุขัยจะหุ่นงามขนาดนี้




" พักเถิด ในยามเช้าเราต้องเตรียมทัพเพื่อเดินไปยังดินแดนนั่น "



" ทราบแล้ว ข้าจะพักผ่อนเสียตอนนี้ " จัดแจงเสื้อผ้าเรียบร้อยก็เดินย้อนกลับมา แต่จังหวะที่กำลังจะก้าวเข้าประชิดเตียง ซึงอูกลับเดินเสียหลักจะล้มลง โชคดีที่อีกคนเข้ารับตัวไว้ได้ทัน ซึงยอนประคองไหล่ซึงอูให้ตั้งตรง แต่ไม่ยอมปล่อยให้อีกคนเป็นอิสระสักที จึงเกิดเป็นความอึดอัดเมื่อการทรงตัวยังคงอยู่ใกล้กันอย่างนั้น



" อ-เอ่อ " ซึงอูกระตุกเมื่ออยู่ๆสันจมูกแหลมพุ่งเข้าฟืดฟัดใส่บริเวณผิวแก้ม ด้วยความที่ต้องเคารพในทุกการกระทำของผู้เป็นราชาเผ่า ทำให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจออกมา ใบหน้าของอีกคนอยู่ใกล้แค่คืบเดียวเท่านั้น กล้ามเนื้อหดเกร็งเมื่อผิวสัมผัสนุ่มหยุ่นของริมฝีปากแตะลงที่เชิงสันกราม



" กลิ่น " ท่านผู้นำพูดออกมาแต่เพียงเท่านั้นก่อนจะสะดุ้งตัวเดินฉิวออกไปจากที่พัก ซึงอูมองตามอย่างสงสัยถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ แต่ก็ปัดความคิดออกให้พ้นเมื่อร่างกายอ่อนล้าและต้องการพักผ่อน เขาล้มตัวลงนอน ขยับตัวไปมาอยู่เป็นนาทีก่อนจะเผลอเข้าสู่ภวังค์






     ฝ่ายซึงยอนที่เดินออกมากลับกำลังวนเวียนอยู่บริเวณริมทะเลสาบ เขายืนมองจ้องไปยังปลายขอบคลื่นน้ำท่ามกลางแสงจันทร์ ครุ่นคิดถึงความคุ้นเคยที่ติดอยู่ปลายจมูก 




" Bluebell อย่างงั้นเหรอ? "



" ทำไมท่านถึงมีกลิ่นที่ข้าโหยหากัน ฮัน ซึงอู "








#2alphachohan


#X1Diary
@sunflowerbear07


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 351 ครั้ง

269 ความคิดเห็น

  1. #267 nantakan0912 (@nantakan0912) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 10:48
    อยู่ตรงนี้เองค่ะราชินีของเราาาา กรี้ดดด
    #267
    0
  2. #259 .,la (@mintpetshop) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 22:29
    มันดีมากๆเลยค่ะ ฮืออ
    #259
    0
  3. #257 VIVIV¥ (@vicevivivy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:29
    กลับมาอ่านอีกรอบก็ยังเป็นฟิคที่น่าประทับใจจริงๆค่ะ
    #257
    0
  4. #231 GUCCIBOY- (@GUCCIBOY-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 00:02
    เอาแล่ววววววว
    #231
    0
  5. #211 brrrh (@kimdcx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 17:50
    ก็นี่ไงราชินีไงคะ!!! ㅠㅠ ยัยซึงอูเหมาะกับคำว่าราชินีที่สุด แงงงงง
    #211
    0
  6. #200 @PaiPLaiY (@kanticha7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 17:44
    ท่านราชินีน่ารัดเหลือเกินเจ้าค่ะ
    #200
    0
  7. #161 txtah (@bgxwp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:08
    แงๆๆๆๆ ราชินี น่าร้ากมากกก
    #161
    0
  8. #148 พี่โจ้คนคูล.🌿 (@mtuanna93) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:18
    นี่แหละราชินีที่เหมาะสมกับราชาซึงยอน
    #148
    0
  9. #144 อิอิ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 14:27

    ดีมากเลยค่ะคุรรรร

    #144
    0
  10. #120 napasornbest (@napasornbest) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 23:00
    รอโชฮันอีกนะคะ แต่งโชฮันอีกกก
    #120
    0
  11. #106 NiNk3 (@nleeyk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 08:27
    ซึงยอนก็คือมีชะตาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ชอบคาแรคเตอร์ซึงอูจัง แบบ แง สง่ามาก
    #106
    0
  12. #94 Realmayy (@Realmayy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 01:02
    กี้ดดดดด ความสง่าความเหมาะสมมันลงตัวกัน ราชาและราชินีของเขา
    #94
    0
  13. #87 มุกก้า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 13:12

    ดือมากเลยค่ะ สู้ๆค่า

    #87
    0
  14. #86 fangbg (@fangbg1001) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 09:59
    โอ้ยย ชอบมากๆๆ สู้ๆนะคะ
    #86
    0
  15. #52 lemonstonex (@framboise) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 00:09
    เวิร์สที่ใหม่มากฮือออ ภาษา บรรยายดีมากเลย ชอบมากๆๆๆๆๆ ตอนจบก็คือนางขิงนะค้า
    #52
    0
  16. #51 lemonstonex (@framboise) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 23:54
    ภาษาดีมากเลยคับ ประทับใจฮืออออออออ แต่งต่อเรื่อยๆเลยนะคะ เป็นกำลังใจ!
    #51
    0
  17. #46 Monster.SS (@jamsai1412) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 08:57

    ภาษาดีมากค่ะ มู้ดก้ดีมาก ชอบค่ะ;-;
    #46
    0
  18. #42 senprai (@prai335) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 03:55
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆ นะคะ เอโอเมเวิร์สแบบเหมือนเป็นอีกโลกที่ไม่เคยอ่านเลยค่ะ ชอบมากแง ㅠㅠ
    #42
    0
  19. #29 PrapapanGG (@PrapapanGG) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 18:21
    เนี้ยไม่ต้องหาแล้ว อยู่ใกล้แค่นี้เอง
    #29
    0
  20. #28 mxrcu (@pqxz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 09:19
    ภาษาสวยมากอ่านแล้วเห็นภาพตามเลย เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคับ(⌒▽⌒)
    #28
    0
  21. #23 napasornbest (@napasornbest) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:43
    กี้ด ดีมากกอ่ะ กลั้นหายใจอ่านเลย เขิง
    #23
    0
  22. #20 Eternallyy (@i-swear) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 23:17
    แงงง ไม่ต้องเดินหาแล้วค่ะ
    #20
    0
  23. วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 00:45

    โชฮันจงจาเรินนนนนน แงงง

    #13
    0
  24. #6 mbTXZ__ (@mb_TXZ_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 20:01
    ชัดขนาดนี้ยังต้องเดินทางไปอาณาจักรนั้นอยู่เหรอคะท่านโช ใกล้แค่นี้เอง ไม่ต้องไปแล้วมั้ง ฮือ เขินอะ เขินมาก อ้าก ชอบมากเลยค่ะ โชฮันที่ตามหา YY
    #6
    0
  25. #4 Prial-Em (@fasaert182769) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 18:23

    เนื้อเรื่องน่าสนใจมากเลยค่ะ TT

    อยากอ่านต่อเลย มาแค่นึ้ก็เขินไปหมด

    ถูกใจพล็อตมากจริงๆ เป็นกำลังใจให้สำหรับตอนต่อไปนะคะ

    มาต่อเร็วนะๆ TT

    #4
    0