นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ฟิคแก้บน] QMi Zhoumi x Kyuhyun | Beside

โดย gwangzhou

ครูอนุบาลวัยยี่สิบปลายๆ x เด็กเถื่อนม.ปลาย

ยอดวิวรวม

126

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


126

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 พ.ค. 59 / 10:53 น.
นิยาย [Ԥ麹] QMi Zhoumi x Kyuhyun | Beside

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



คุณครูอนุบาลแสนผู้น่าสงสาร
  x  
เด็กม.ปลายแสนเถื่อนและโหดสัส



เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 พ.ค. 59 / 10:53







            แกร๊ก

 


            เสียงบ่งบอกว่าประตูถูกไขจากมนุษย์คนหนึ่งที่อยู่ด้านนอก  ไม่นานนักชายร่างสูงโปร่งที่คุ้นเคยก็เปิดประตูแบกกระเป๋าเป้สีดำโง่ๆเดินย่างกรายเข้ามาในสภาพที่ใครๆต่างก็เรียกว่าเละ

 


เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดที่เต็มไปด้วยคราบสีสกปรกน่าขยะแขยงไม่หลงเหลือความสะอาดใดๆ  แถมด้วยกางเกงสแลคที่เขาใส่ไปทำงานในตอนเช้าและควรจะใส่กลับมาในตอนค่ำ  มันกลับกลายเป็นกางเกงสีครีมสามส่วนทั่วไป

 


            “ถึงบ้านแล้วโว้ยยยยย!!!”  ปากก็ตะโกนลั่นด้วยความสบายอารมณ์พลางซัดกระเป๋าเป้ไปกองไว้กับโต๊ะหน้าทีวีอย่างไม่ใส่ใจใดๆ

 


            โป๊ก!

 


            วัตถุสีขาวสะอาดที่คลับคลายคลับคลาว่าจะเป็นไอ้เจ้ายางลบก้อนเติบขนาด 3*5*2 นิ้วที่ภรรเมียนามว่าคยูฮยอนใช้ทำงานอยู่บ่อยๆ  บัดนี้มันได้มาตกกระทบกลางกบาลชายหนุ่มคนจีนนามว่าโจวมี่ที่เพิ่งพลาดท่าเสียทีแหกปากไปเมื่อกี้...

 


            “กลับมาแล้วก็อย่าเสียงดังสิวะ!  เงียบหน่อยไม่ได้ไง?!

 


            แถมไม่ลืมที่จะลงลายเซ็นด้วยคำดุด่าว่ากล่าว...

 


            เมียจ๋า...

 


            กู-เจ็บ

 


            ฮรึก T^T

 


            “ขอโทษครับ”  ชายหนุ่มรีบยืนเต็มความสูงโค้งตัวขอโทษด้วยความนอบน้อม

 


            “เออๆ  แล้วสภาพนั้นไปโง่โดนอะไรมา?”  โจวมี่ยิ้มกริ่มดีใจใหญ่เมื่อคนตรงหน้าเป็นห่วง


 

            เหอะ!


 

            สภาพแม่งเหม็นชิบหาย  ไม่ทักก็บ้าละ...


 

            ไม่นานนักชายร่างสูงก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มเจือน  เมื่อก้มมองสภาพตัวเอง...


 

            ดูไม่จืดเลยกู


 

            “โดนอิมแจลูกรักนายอ้วกใส่” 


 

อิมแจ..  เจ้าเด็กแสบลูกศิษย์เขาเองแหละ


 

งง


 

อ๊ะ งง


 

ใครจะคิดล่ะว่าชายร่างสูงโย่งขนาดเกือบ 190 เซนฯหน้าตาจีนแท้โคตรพ่อโคตรแม่จีนคนนี้จะจิตใจงดงามรักเด็กขนาดเป็นคุณครูอนุบาล  แน่นอนว่าคยูฮยอนเป็นคนหนึ่งที่ไม่เชื่อในตอนแรก

 


ไอ้ชิบหาย  หน้าอย่างเถื่อน  หัวใจครูอนุบาลเฉย  .______.

 


“โง่!!


 

“เอ้า ผิด?”

 


“ก็ไปโง่ให้อิมแจอ้วกใส่เองนี่”  ว่าจบคุณนายก็เบะปากเป็ดเดินงอนตูดบิดเข้าห้องทำงานไป  “ไม่ต้องง้อ!  ไปอาบน้ำค่อยมาง้อ!  เหม็นชิบ!!!

 


เจ้าเด็กอิมแจจอมแสบได้แย่งหัวใจเมียกูไปแล้วใช่ไหมขั่บ ;___;


 

เมื่อชำระล้างร่างกายเสร็จร่างสูงก็รีบแต่งตัวออกมาง้อร่างเล็กทันที  แต่ไม่ทันจะวิ่งออกจากห้องก็เหลือบไปเห็นตุ๊กตาสนูปปี้ตัวใหญ่พลางวางแผนแกล้งเมียให้ตกใจเพื่ออ้อนตีนเล่น  โจวมี่ยิ้มร้ายพักหนึ่งแล้วค่อยๆย่องเบาเข้าห้องทำงานของคยูฮยอน


 

แต่เมื่อเห็นหน้าตาไอ้เด็กกากคูยอนทำหน้าตาเคร่งเครียดกับจอโน๊ตบุ๊คเบื้องหน้า  มือทั้งสองก็เร่งกดแป้นคีย์บอร์ดไปมาราวกับพิมพ์อะไรบางอย่าง

 


ไอ้เด็กนี่ทำรายงานหรอ? 

 


โถ่....นกเลยสิกู

 


ร่างสูงตัดสินใจวางตุ๊กตาสนูปปี้ลงบนเก้าอี้ข้างๆร่างเล็ก  ก่อนจะหันไปหยิบยางมัดผมเส้นเล็กแล้วหันกลับไปหาคยูฮยอน  มือหนารวบผมหน้าม้าที่แทบจะแทงตาคนตัวเล็กแล้วจัดการมัดเป็นจุกน้ำพุอย่างที่เคยทำให้เด็กๆในโรงเรียน  โดยไม่ลืมแกล้งปัดเล่นไปมาด้วยความสนุกมือ

 


เพี๊ยะ!

 


“อย่ากวนดิวะ”  คยูฮยอนตีมือโจวมี่อย่างหงุดหงิด

 


“อย่าให้ดึกล่ะ”  สิ้นคำเตือนจากโจวมี่  คยูฮยอนก็เหลือบตาไปมองนาฬิการิมขอบจอ

 


22:50

 


ไอ้-ซั๊ซ

 


มึงไม่เตือนกูพรุ่งนี้เช้าเลยล่ะ?

 


“งือออ  นอนก็ได้”

 


“แล้วงาน?”

 


“ช่างแม่งเหอะ  ส่งมะรืนนี้  เหลือตรวจคำผิดเอง”  พูดจบคยูฮยอนก็ลุกขึ้นพับจอโน๊ตบุ๊คลงแล้วดึงยางมัดจุกน้ำพุที่โจวมี่เพิ่งมัดไปออกแล้วเดินเบลอๆเข้าห้องนอนไป

 


แล้วกูจะมัดไปทำไมวะ...?

 


เมื่อเห็นคยูฮยอนเดินหาววอดเข้าห้องนอนไป  โจวมี่ก็อดยิ้มขำออกมาไม่ได้  ก็ปกติร่างเล็กเคยนอนเร็วซะที่ไหนล่ะ  คงเหนื่อยมาสินะไอ้เด็กกาก

 


ตาคมเหลือบไปมองโน๊ตบุ๊คที่วางอยู่บนโต๊ะ  พลางนึกถึงคำพูดก่อนหน้าของคยูฮยอน เหลือตรวจคำผิดเอง’  ไม่ทันคิดอะไรมากโจวมี่ก็พลั้งตัวไปแง้มจอโน๊ตบุ๊คนั่นเสียแล้ว

 


อาชีพครูอนุบาลก็ใช่ว่าจะไม่เหนื่อยอะไร  แต่มันดีหน่อยตรงที่สามารถเคลียร์งานได้เลยตอนเด็กๆหลับ  ไม่ต้องเสียแรงแบกกลับบ้านให้หนัก  งานที่เหลือต้องมาทำที่บ้านก็มีแค่จัดแผนการสอนให้เด็กๆเท่านั้น  มีช่วงปวดหัวหน่อยตรงคีย์คะแนนลงคอมด้วยความตาลาย  แต่เอาเถอะมันไม่ได้หนักหนาอะไรสำหรับเขาหรอก

 


มือหนาจัดการเปิดไฟล์งานคยูฮยอนขึ้นมา  โชคดีที่คยูฮยอนเป็นพวกมีความขี้เกียจสูงทั้งตอนพิมพ์งานและตอนเซฟงานเลยชอบเซฟบนเดสก์ท็อปให้มันรกเล่น  ก็มีแต่เขาที่ช่วยจัดเก็บไฟล์ให้มันเป็นระเบียบ  ไฟล์งานใหม่ๆก็เลยโผล่หราบนเดสก์ท็อปชัดเจน

 


แค่ตรวจคำผิดรายงานเด็กม.ปลายมันจะสักเท่าไหร่กันวะ...

 


และเขาก็คิดผิดที่ช่วยคยูฮยอนเช็คคำผิด

 


ไอ้เด็กผี  คำผิดโผล่มาทุกสามบรรทัดเลยโว้ย

 


มือหนาเร่งจดคำผิดลงบนโพสอิทสีเหลืองอ๋อยบ่งบอกคำผิดและตำแหน่งอย่างดีสิริร่วมห้าแผ่นใหญ่ๆเรียงต่อกันเต็มบนโต๊ะ 

 


ทำไมเขาไม่แก้ให้เลยน่ะหรอ?

 


ถ้าเขาแก้ให้แล้วเจ้าเด็กคยูฮยอนมันพิมพ์ถูกแล้วก็ชิบหายกันพอดีสิ

 


โจวมี่เหลือบมองเลขหน้าที่ขอบจอล่างปรากฎเลข 01:20  ก็ตัดสินใจได้ว่าควรบอกลาจอตรงหน้าไปนอน  มือหนาจัดการปิดพับโน๊ตบุ๊คลงแล้วย้ายร่างกายตัวเองออกจากห้องทำงานคยูฮยอน

 


วันหลังจะคั้นให้ทำงานตั้งแต่สั่งแรกๆเลย 

 


ให้ตายสิ  ทำตอนใกล้ส่งทีไรงานพังทุกทีไอ้คูยอนเอ้ย

 

 

 





 

“คยูฮยอน”  โจวมี่ที่โผล่เข้าห้องนอนมาก็ต้องรีบปลุกไอ้คนตัวเล็กที่นอนอยู่ทันที  เมื่อเห็นสภาพการนอนของคยูฮยอน

 


ก็แม่คุณคูยอนแม่งเล่นนอนฟุบตรงโต๊ะเครื่องแป้งน่ะสิ

 


แบบนี้ก็นอนได้หรอ? = =

 


“จะนอนนน”

 


“เดี๋ยวก็เมื่อยตัวหรอก  ลุกขึ้น”  มือหนาพยายามแซะซากคยูฮยอนที่นอนกองโต๊ะเครื่องแป้งให้ลุกขึ้นแต่ก็ไม่สำเร็จ  ถามว่าเพราะอะไรทุกคนก็คงรู้ๆกันอยู่...

 


“ฮือ..ปล่อย”

 


“ลุก!


 

เพี๊ยะ!

 


เสียงฝ่ามืออันหนักแน่นของคนนอนกระทบกับลำแขนคนที่พยายามแงะ

 


“ดุหรอ!

 


ชิบหาย...เสือกตาสว่างเฉย

 


“เจ็บนะ”  โจวมี่พูดเสียงนิ่ง

 


“ก็มาดึงแขนทำไมล่ะวะ”  แต่คยูฮยอนกลับตอบด้วยความหงุดหงิด

 


“ก็อยากปลุกให้คยูไปนอนดีๆนี่ครับ  นอนแบบนี้ก็เมื่อยตัวหมดพอดี”  น้ำเสียงนิ่งเฉยเริ่มเพิ่มดีกรีความน้อยใจ

 


“ไม่เอาเสียงแบบนี้ดิ”  คยูฮยอนโผกอดร่างสูงโปร่งตรงหน้า

 


“งั้นคยูก็ไปนอนดีๆนะครับ”  โจวมี่เผยยิ้มออกมาจางๆพูดพลางลูบหัวคยูฮยอนเบาๆ  ก่อนจะดันคยูฮยอนให้นั่งลงบนเตียงเป็นสัญญาณการไล่ไปนอนกลายๆ  แต่ไม่ทันทีก้นคยูฮยอนจะสัมผัสกับเตียง  ตาของเขาก็พลันไปเห็นเลขนาฬิกาบ่งบอกเวลา 01:40 

 


“เดี๋ยว  ทำไมเพิ่งเข้าห้องตอนนี้?” ดวงตาคยูฮยอนเริ่มฉายแววนักจับผิด

 


“นั่งเช็คคะแนนเด็กน่ะ”

 


“โกหก”  ไม่ต้องหลบสายตาก็รู้ว่าโกหก  เพิ่งเปิดเทอมได้ไม่กี่สัปดาห์เองเถอะสัส

 


“ไม่เนียนสินะ  แหะๆ”

 


เหอะ!!

 


แหะๆ-โพ่งงง

 


“ดีๆสิวะ”

 


“ก็..เช็คคำผิดนิดหน่อยเอง”

 


เช็คคำผิด?

 


เดี๋ยวนะ...

 


“งานคยูใช่มั้ย?!  ว่าจบมือของคยูฮยอนก็กระชากคอเสื้อโจวมี่หาเรื่อง

 


“...”

 


“เงียบอีก!”  มือทั้งสองเริ่มปะทุร้ายทุบตีระหว่างรอคำตอบจากคนตรงหน้า

 


“โอ๊ยเจ็บแล้วๆๆ”  ร่างสูงไม่ได้จับมือคนตรงหน้าให้อยู่นิ่ง  เขาเพียงแต่เบี่ยงตัวหลบมือคนตรงหน้าแล้วปล่อยให้ตีไปเท่านั้น

 


“คิดว่าตัวเองว่างนักหรอกห๊ะถึงได้มาเที่ยวตรวจงานคนอื่นอยู่ได้  เป็นครูอนุบาลยังเหนื่อยไม่พอหรือไงวะ!  ห่วงแต่คนอื่นแล้วตัวเองล่ะ?  ช่างแม่งงี้หรอ?!

 


คยูฮยอนกำลังโกรธ..

 


โกรธมากๆด้วยที่โจวมี่มาช่วยทำงานของเขา

 


ทีตอนคยูฮยอนอาสาช่วยงานก็ยังไม่ให้คยูฮยอนช่วยเลย

 


แล้วทำไมรายงานของเขา  คนตรงหน้ามันกลับมาช่วยได้ล่ะ

 


คยูฮยอนไม่ชอบแบบนี้เลย

 


“ไม่ได้ช่างแม่งสักหน่อย”  เมื่อร่างเล็กตรงหน้าเริ่มนิ่ง  ร่างสูงก็เริ่มต้องอ่อนข้อคว้าคนตรงหน้ามากอด

 


“แก่ตายห่านละเสือกไม่ดูแลตัวเองอีก”

 


“เอะอะก็แก่ตลอด”  โจวมี่แสร้งตีหน้าเศร้าเล็กน้อย  มือหนาหยิกแก้มคยูฮยอนอย่างหมั่นไส้

 


เพี๊ยะ!

 


โดนตีอีกแล้ว

 


ฮรึก T^T

 


“ไม่เล่นแก้มดิวะ”  เอ่ยจบก็จัดการตัดบทมุดตัวเข้าไปในผ้าห่มสีขาวทำเนียนเป็นแกล้งง่วงนอนทันที

 


“ตีอีกแล้ว  เจ็บนะเฮ้ย”  ร่างสูงกล่าวอย่างยิ้มๆ  พร้อมเดินเข้าไปหาคนที่นอนอยู่บนเตียงพลางลูบหัวคนที่นอนไปมา  “ฝันดีนะคูยอน”  แล้วเขาก็ค่อยๆเดินออกมาเพื่อจะกลับห้องไป

 


“อื้อ”  คนตัวเล็กส่งเสียงครางในคอเบาๆตอบรับคำอวยพร  “มานี่ทีดิ..”

 


“..?”  แม้จะรู้สึกกลัวๆ(เมีย)แต่ด้วยความสงสัยโจวมี่ก็กลับเลือกเดินเข้าไปหา

 


ทันทีที่โจวมี่เดินเข้ามาใกล้  คยูฮยอนใช้ความไวคว้าคอคนตรงหน้ามาใกล้แล้วกดจมูกลงที่แก้มเบาๆ  จบด้วยการผลักออกทั้งมือและตีนอย่างไร้ไยดี  และเนรเทศตัวเองเข้าไปในผ้าห่มด้วยความเร็วสูงสุด 

 


คยูฮยอนไม่ได้รังเกียจ 

 


คยูฮยอนแค่เขิน

 


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด  คูยอนหอมแก้มปู้ชายไปแล้ว

 


น้องยอนรับตัวเองไม่ได้ T^T

 

 

 

 






ฟิคงงไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะมันคือฟิคแก้บน.....

บายส์

 

 


ผลงานอื่นๆ ของ gwangzhou

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น