[จบ] He is my sky เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 16 : สิ่งที่หวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    12 เม.ย. 62

ตอนที่ 16 : สิ่งที่หวัง

            และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่พวกเรารุ่นพี่ชั้นปีที่สอง คณะอักษรศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษตั้งใจจัดงานนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นการต้อนรับน้องๆปีหนึ่งของพวกเราอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นธรรมเนียมที่จะจัดขึ้นมาทุกปีหลังสอบมิดเทอมเสร็จ นั่นคือกิจกรรม อักษรไนท์ค่ำคืนที่จะเฉลยสายรหัสอย่างเป็นทางการ และเป็นการสร้างความสัมพันธ์ให้กับรุ่นพี่รุ่นน้องทุกชั้นปี รวมถึงพี่ๆที่จบการศึกษาออกไปแล้วได้มาเจอน้องๆร่วมคณะ และแน่นอนว่าทุกปีก็จะต้องมี Dress code หรือสิ่งที่บ่งบอกว่าต้องแต่งชุดธีมไหน และไหนปีนี้คือธีม Long shirt หรือว่าธีมเสื้อแขนยาวนั่นเอง

            มึงจะกลับไปเปลี่ยนชุดที่คอนโดเลยไหมเดี๋ยวกูจะได้ไปด้วยเลย

            ไปเลยก็ได้หนึ่ง จะได้ไม่เสียเวลา

            สำหรับงานอักษรไนท์จะเริ่มตอนหกโมงเย็น พวกเราที่เรียนเสร็จตั้งแต่ช่วงบ่ายจึงมีเวลากลับไปแต่งตัว เพื่ออวดชุดของตัวเองได้อย่างเต็มที่….ส่วนวันนี้หนึ่งที่ชุดไว้ที่คอนโดของผมแล้วโดยที่พวกเราตกลงกันว่าเลิกเรียนแล้วจะรีบกลับไปเปลี่ยน ในส่วนของแจนรายนั้นเต็มที่กับคอสตูมมากถึงขนาดไปแวะร้านเสริมสวยเพื่อแต่งหน้าทำผมอย่างจัดเต็ม

            เออ มึงแต่งชุดนี้ก็น่ารักดีว่ะ ฮ่าฮ่า

            อย่าแซวสิหนึ่ง เรายิ่งไม่มีความมั่นใจอยู่

            ชุดที่ผมแต่งเป็นเสื้อไหมพรมสีเหลืองแขนยาวกางเกงขายาวสีน้ำตาล จริงๆผมแอบลังเลอยู่นานว่าจะแต่งยังไงดี แต่ตอนไปเดินห้างกับพวกหนึ่ง สะดุดตาตัวนี้เข้าเลยตัดสินใจเอาตัวนี้ ตอนเห็นป้ายราคาที่แรกก็แทบจะวางทันที แต่พอแจนเชียร์ให้ซื้อออกนอกหน้า ตอนนี้มันเลยมาอยู่บนตัวผมเรียบร้อยแล้ว

            คิดมาก ดูดีแล้วมึงอะ เอาซะกูดับเลย

            ชุดของหนึ่งก็เป็นชุดชิวๆเลยครับ เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้ากางเกงขาสั้นสีขาว ซึ่งดูแล้วน่าจะเป็นชุดใส่ไปทะเลมากกว่า ฮ่าฮ่า

            เออแล้วไอแจนจะเสร็จเมื่อไหร่ว่ะ

            เห็นแจนบอกว่าน่าจะไปถึงงานตอนใกล้ๆเริ่มเลยอะ นี่คงน่าจะอยู่ร้านเสริมสวย

            ถุย หน้าอย่างมันเข้าร้านเสริมสวย จะแต่งไปอ่อยน้องรหัสมันหรือไงว้ะ ฮ่าฮ่าฮ่าน้องรหัสของแจนจริงๆก็คือพอร์ชนั่นแหละครับ

            ไม่หรอกเห็นแจนบอกว่าปีนี้ อยากแต่งให้ปัง

            พังสิไม่ว่าขนาดไม่ได้อยู่ด้วยกันยังแซะกันได้ตลอด ป่านนี้แจนคงจามจนแต่งหน้าไม่ได้แล้วล่ะมั้ง

            พวกเราผู้ชายสองคนใช้เวลาแต่งตัวไม่นานก็แต่งเสร็จเรียบร้อย ยังเหลือเวลาอีกนาน พวกเราเลยตัดสินใจจะไปหาอะไรทานในห้างสรรพสินค้าแถวนี้ซะก่อนเป็นการรองท้อง แม้ว่าในงานจะมีอาหารก็ตามแต่ว่าก็จะได้ทานก็ปาเข้าไปสองทุ่ม เพราะระหว่างนั้นจะเป็นกิจกรรมเฉลยสายรหัสก่อน พวกเราไม่อยากรอนานขนาดนั้นคงหิวไส้กิ่วพอดี

            หนึ่งเราขอแวะซื้อของขวัญให้น้องก่อนได้ไหม

            แล้วมันจะมาหรอว่ะ

            อืม น้องเวหาบอกเราแล้วว่าจะมา

            “……มึงแน่ใจแล้วนะว่าจะทำแบบนี้

            อืม เราทำใจไว้แล้วคำว่าแน่ใจของหนึ่งคงหมายถึงมั่นใจที่จะชอบบุคคลสาธารณะแบบนี้ที่ชีวิตรักอาจไม่มีวันสมหวังได้ แต่ยังไงก็ตามผมก็ไม่สามารถตัดใจจากน้องเวหาได้ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไงแต่ผมก็อยากจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้

            อืมแล้วจะซื้ออะไรล่ะ

            ยังไม่รู้เลยอะหนึ่ง ไปช่วยเราเลือกหน่อยสิ

            มึงนี่จริงๆเลยนะ

            พูดไปแบบนั้น แต่หนึ่งก็ยอมเดินตามผมและช่วยผมเลือกของขวัญให้น้องรหัสของผมอยู่ดี ของขวัญให้น้องรหัสของหนึ่งเองเห็นเจ้าตัวบอกว่าซื้อไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ถามยังไงก็ไม่ยอมบอกว่าซื้ออะไรให้น้องรหัสตัวเอง

            เอาอันนี้ไหม กูว่าสวยดีนะ

            หืม

            กูว่าดูเหมาะกับน้องรหัสของมึงดี

            งั้นเราแวะดูหน่อยละกัน….พี่ครับผมขอดูอันนั้นหน่อยครับ

            ได้ค่ะน้อง

            อันนี้ราคาเท่าไหร่หรอครับ

            “1999 บาทค่ะ แต่ว่าตอนนี้มีโปรโมชั่นลด 20% ด้วยนะคะ ราคาแอบแพงนิดนึงนะเนี้ย ผมลังเลกับของขวัญตรงหน้าอยู่นานก่อนที่จะตัดสินใจถามบางอย่าง

            แล้วมีเพลงอะไรบ้างหรอครับ

            สักครู่นะคะ สำหรับลายนี้ทางเราเหลือเพลงตามนี้เลยค่ะ

            อืมมม งั้นผมเอาเป็นเพลงนี้ละกันครับ

            โอเคค่ะ น้องมีบัตรนักศึกษาไหมคะ ตอนนี้ทางร้านมีโปรโมชั่นสำหรับน้องๆนักเรียนนักศึกษา หากโชว์บัตรนักศึกษาจะได้ลดเพิ่มอีก 5% จ้า

            มีครับ นี่ครับ

            โอเคค่ะ จะให้พี่ห่อของขวัญให้เลยไหมจ้ะ

            หอของขวัญด้วยเลยครับ

            โอเคเลย น้องเลือกกระดาษห่อของขวัญมาได้เลยจ้า 1 ลาย

            งั้นผมเอาเป็นสีแดงนะครับ

            โอเคค่ะ ได้เลยรอสักครู่นะคะ

            ไม่นานพี่พนักงานก็กลับมาพร้อมกับกล่องของขวัญที่ถูกห่อด้วยกระดาษห่อของขวัญสีแดงที่ผมเลือกและผูกด้วยริบบิ้นสีเหลืองอย่างสวยงาม

            ถ้าเสร็จแล้วก็ไปกันเถอะมึง เดี๋ยวเย็นกว่านนี้จะรถติด

            โอเค งั้นเราไปกันเลย

            ตอนนี้เกือบจะห้าโมงครึ่งแล้วทำให้การจราจรภายนอกเริ่มที่จะติดขัดเล็กน้อย แต่ระยะทางจากห้างสรรพสินค้ากับมหาลัยไม่ไกลกันมากนักพวกเราจึงมาถึงก่อนเวลาเริ่มงานเล็กน้อย

            พวกเราปีสองจะเข้ามาในงานเพื่อเตรียมตัวต้อนรับพี่ๆน้องๆเสียก่อน สำหรับงานนี้คนที่จะเข้าร่วมได้นั้นจะต้งองมีบัตรเชิญเท่านั้นจึงจะสามารถเข้าร่วมงานได้ พวกเราเช็คความเรียบร้อยอีกครั้งก่อนที่จะเปิดประตูห้องจัดกิจกรรมเพื่อให้ทุกคนทยอยเข้ามาในงาน….ในห้องประชุมขนาดไหนใหญ่ของคณะสามารถจุคนได้มากกว่า 250 คน โดยปีสองจะอยู่บริเวณข้างหน้าเวทีเป็นหลัก บางส่วนกระจายตัวอยู่บริเวณงานตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ส่วนผมได้รับหน้าที่เป็นคนตรวจบัตรเชิญหน้างาน ในส่วนของปีหนึ่งจะมีเก้าอี้จัดไว้ตามจำนวนน้องๆเรียงกันอยู่หน้าเวที รุ่นพี่ปีอื่นๆรวมถึงศิษย์เก่าจะยืนอยู่ด้านหลังน้องๆปีหนึ่งอีกทีไม่มีเก้าอี้นั่ง….ไม่นานทุกคนก็ทยอยเข้างานจนครบหมดเป็นสัญญาณให้พิธีกรเตรียมขึ้นบนเวที

            สวัสดีค่า/สวัสดีครับ

            สวัสดีพี่ๆเพื่อนๆน้องๆทุกคนด้วยนะครับ ขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่งานอักษรไนท์ประจำปี 2562 ครับผม

            สำหรับงานนี้นะคะ เป็นงานที่พวกเราชาวอักษรเอกอิ้งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีเพื่อเป็นการต้อนรับน้องๆปีหนึ่งเข้าสู่ครอบครัวเอกอิ้ง อย่างเป็นทางการ และแน่นอนว่าเช่นทุกปีในงานก็จะมีการเฉลยสายรหัสที่ทุกคนต่างรอคอยกันอยู่ด้วยค่ะ

            แต่สำหรับปีนี้นะครับ ที่พวกเราได้บอกไปแล้วตอนวันรับน้องว่าจะมีบทลงโทษสำหรับน้องๆที่หาพี่รหัสของตัวเองไม่เจอ และพี่ๆที่ถูกน้องรหัสเจอตัวด้วยนะครับ

            ค่ะ แต่ว่าก่อนจะที่จะเข้าสู่กิจกรรมเฉลยสายรหัสนะคะ เราก็จะมีกิจกรรมที่พวกเราจัดเตรียมไว้ให้ทุกๆคนได้สนุกไปกับงานกันก่อนนะคะ แต่ก่อนอื่นนั้นขอเชิญ อ.จุฑามาศ จันทร์สง่า ผู้อำนวยการคณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ ขึ้นมากล่าวทักทายๆน้องอย่างเป็นทางการก่อนนะคะ ขอเชิญเลยค่ะ

            ประธานและรองประธานรุ่นของผมทำหน้าที่พิธีกรได้เป็นอย่างดีเป็นธรรมเนียมที่ผู้อำนวยการจะออกมากล่าวต้อนรับและทักทายน้องๆชั้นปีที่หนึ่งทุกปี ส่วนผมเมื่อทำหน้าที่หน้างานเสร็จเรียบร้อยก็วนเวียนอยู่ในห้องประชุมช่วยเพื่อนๆตรวจสอบความเรียบร้อยในบริเวณงาน

            เมื่อผู้อำนวยการกล่าวจบรายการต่อไปก็จะเป็น รุ่นพี่พบรุ่นน้อง ซึ่งจะเป็นรุ่นพี่ที่จบการศึกษาไปแล้วและกำลังทำงานอยู่ในโลกของผู้ใหญ่มาให้คำแนะนำน้องๆว่าจบไปแล้วตอนนี้ทุกคนไปทำอะไรกันบ้าง และแนะแนวทางการเรียนการทำงานให้น้องๆในอนาคตต่อไปด้วย….ปิดท้ายช่วงแรกด้วยการแนะนำตัวรุ่นพี่ปีสองทุกคน ซึ่งแน่นอนว่าผมก็ไม่รอด

            ขอบคุณ อ.จุฑามาศ และพี่ๆทุกคนด้วยนะคะ ที่มาให้คำแนะนำดีๆทั้งในเรื่องการเรียน การทำงานและการใช้ชีวิตกับน้องๆทุกคน พี่เชื่อว่าสิ่งที่ได้รับในวันนี้จะมีประโยชน์กับน้องๆทุกคนนะคะ

            ใช่แล้วครับ เมื่อปีที่แล้วคำแนะนำดีๆของ อาจารย์และรุ่นพี่ทำให้ผมสามารถผ่านปีหนึ่งมาได้อย่างสวยงาม

            จริงหรอคะ ได้ข่าวว่ายังไม่ผ่านวิชาอาจารย์พรชัยเลยนะคะ

            เดี๋ยวๆผิดคนแล้วครับคุณ

            ฮ่าฮ่า แซวเล่นนะคะ….เอาล่ะค่ะ นอกเรื่องมามากพอแล้วค่ะ พี่เชื่อว่าทุกๆคนในห้องนี้กำลังรอเวลานี้อยู่แน่ๆ กับการเฉลยสายรหัสนั่นเองค่ะ

            ใช่แล้วครับ งั้นพวกเรามาเข้าสู่ช่วงต่อไปกันเลยดีกว่าครับ กับช่วงเฉลยสายรหัส

            ปีนี้เรามาพิเศษนะคะคุณ เราไม่เฉลยง่ายๆใช่ไหมคะ

            ใช่ครับ ทุกๆปีเป็นการเฉลยสายรหัสแบบธรรมดา ซึ่งมันอาจจะน่าเบื่อปีนี้พวกเราเลยมีบทลงโทษมาครับ

            ก่อนอื่นนะครับ พี่ๆจะเตรียมกระดาษไว้ให้ทุกคนนะครับ รบกวนพี่ๆปีสองทยอยแจกให้น้องๆพร้อมปากกาเลยครับ ขอให้น้องๆเขียนชื่อเล่นตัวเองพร้อมกับรหัสนักศึกษา และชื่อของรุ่นพี่ที่ตัวเองคิดว่าเป็นพี่รหัสของน้องๆนะครับ เสร็จแล้วส่งกลับให้พี่ๆที่ยืนอยู่ได้เลยครับ

            ตอนนี้เราให้เวลาน้องๆเขียนกันก่อนนะคะ ตอนนี้ตื่นเต้นมากเลยค่ะ อยากรู้จังว่าใครจะโดนลงโทษบ้าง

            สำหรับพี่ปีสองเองเมื่อช่วงรับน้อง ก็ได้ให้คำไบ้ไปกับน้องๆที่บอกถึงตัวตนของตนเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถ้าจำได้คำไบ้นี้จะถูกเขียนบนรูปของน้องๆแต่ละคนโดยพี่รหัสของน้องๆเองตอนวันรับน้อง….ผมเห็นน้องแต่ละคนกำลังทำสีหน้าหนักใจว่าจะเขียนชื่อรุ่นพี่คนไหนดี

            สายตาของผมนอกจากจะดูแลความเรียบร้อยในงาน แต่แท้จริงแล้วผมกำลังมองหาใครบางคนที่สัญญาว่าจะเข้าร่วมงานนี้แต่ยังไร้ตัวตนจนถึงตอนนี้

            โอเคค่ะ น้องๆส่งกระดาษครบเรียบร้อยแล้วนะคะ เดี๋ยวให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบก่อนนะคะ สักครู่ค่ะ แล้วสำหรับน้องๆหรือพี่ๆที่ไม่มานะคะ เราจะเก็บบทลงโทษไว้ทีหลังนะคะ อย่าคิดว่าจะรอดกันนะคะ คริคริฮือออ ผมไม่รอดแน่นอนสินะ

            ตอนนี้ผลก็มาอยู่ในมือของผมเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะครับ เป็นที่น่าตกใจมากเลยครับว่ามีน้องๆที่ทายพี่รหัสของตัวเองถูกมากกว่าครึ่งเลยทีเดียว และสำหรับน้องๆที่มีรายชื่อต่อไปนี้นะครับขอให้เดินขึ้นมาบนเวทีด้วยนะครับน้องๆทายชื่อพี่รหัสไม่ถูกนะครับ

            บนเวทีมีน้องๆประมาณเกือบยี่สิบคนที่ทายพี่รหัสของตัวเองไม่ถูกกำลังยืนเรียงแถวกันอยู่บนเวที

            ครบแล้วนะคะ สำหรับน้องๆที่ทายพี่รหัสไม่ถูก ตามสัญญาค่ะ พวกเราก็จะมีบทลงโทษเตรียมไว้ให้ รับรองว่าโหดแน่นอนค่ะน้องๆแต่ละคนหน้าเสียเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

            คุณก็อย่าไปแกล้งน้องๆสิครับ

            ล้อเล่นนิดเดียวเองค่ะ เอาเป็นว่าบทลงโทษนี้น้องๆต้องชอบแน่นอนค่ะ เพราะว่าน้องๆจะต้อง เต้นนะคะ….และสำหรับเพลงที่จะต้องเต้นในวันนี้คือเพลง ไก่อย่างถูกเผานั่นเองค่า

            โอเคครับเนื่องจากเรามีน้องๆหลายคนตรงนี้นะครับ เราเลยจะลงโทษเป็นกลุ่มนะครับ โดยพี่จะแบ่งเป็นกลุ่มละสี่คนนะครับออกมาเต้นกันทีละกลุ่ม และใครที่เต้นไม่แรงพี่จะไม่ให้กลับเข้าที่รวมถึงไม่เฉลยพี่รหัสของน้องๆด้วยครับ

            พร้อมกันแล้วก็เริ่มเลยค่า เอ้าช่วยกันร้องด้วยค่า

            ภาพบนเวทีตอนนี้จึงเป็นน้องๆปีหนึ่งทั้งชายและหญิงกำลังเต้นไก่ย่างอย่าเมามันไม่มีใครยอมใคร และกลัวว่าถ้าเต้นไม่แรงอาจจะโดนเต้นเดี่ยวก็เป็นได้
            เต้นกันมันส์มากเลยค่ะน้องๆ แต่อย่าคิดว่าการลงโทษหมดแล้วนะคะ ขอผ้าปิดตาน้องด้วยค่ะ

            ครับสำหรับน้องๆที่เหลืออยู่ น้องๆทายถูกต้องแล้วครับพี่ๆรหัสของน้องจะเดินเข้าไปหาน้องนะครับ และแน่นอนว่าพี่ๆที่ถูกน้องๆรู้ตัวก็ต้องมีบทลงโทษเหมือนกัน นั่นคือน้องๆสามารถสั่งให้พี่รหัสของตัวเองทำอะไรก็ได้หนึ่งอย่างนะครับ งานนี้ใครหิวขนมหรืออยากได้อะไรขอกันเองได้ตามสบายเลยครับฮ่าฮ่า

            และสำหรับน้องๆที่ทายพี่รหัสไม่ถูกนะคะ ตอนนี้พี่รหัสของน้องก็อยู่ตรงหน้าน้องๆแล้วค่ะ ทยอยเปิดตาได้เลยค่า

            ตอนนี้เป็นการเฉลยสายรหัสเป็นที่เรียบร้อยแล้วสำหรับทั้งสองกลุ่ม กลุ่มที่ถูกน้องรู้ตัวบางคนก็กำลังเต้นท่าน่าเกลียดๆตามคำสั่งของน้องๆ หรือว่าทำการแสดงตลกๆให้น้องดู และสำหรับกลุ่มที่ทายพี่รหัสไม่ถูกเมื่อเปิดตาภาพตรงหน้าก็ทำให้น้องๆหัวเราะกันไม่หยุดเพราะไม่คิดว่าพี่คนนี้จะเป็นพี่รหัสของตัวเองผมเหลือบมองนาฬิกาข้อมือที่โชว์เวลาที่กำลังจะสองทุ่มในอีกสิบนาที….น้องคงไม่มาแล้วล่ะ

            ภาพที่ผมกำลังมอง เป็นภาพแห่งความสุขการได้เจอพี่รหัสของตนได้เจอสายรหัสของตัวเอง บางคนก็กำลังอินกับการกัของขวัญที่ได้จากพี่รหัส ผมจึงตัดสินใจที่จะเดินออกไปจากงาเพื่อสูดอากาศด้านนอก

 

            ผมกำลังหวังอะไรอยู่กันแน่ ทั้งๆที่รู้ว่าน้องมีงานที่ต้องทำ ตารางงานที่แสนยุ่ง การที่ไม่สามารถเข้าร่วมงานแบบนี้ได้จึงไม่น่าจะเป็นเรื่องที่แปลก แต่ผมกำลังรออะไร คำสัญญาที่น้องให้ไว้หรอ?

            กันคนเดิมที่เคยเข้มแข็งหายไปไหนแล้ว ผมกลายเป็นคนขี้น้อยใจไปตั้งแต่เมื่อไหร่ภาพตอนนี้จึงเป็นผมกำลังนั่งอยู่ที่ม้านั่งใกล้ห้องประชุม ในมือถือกล่องของขวัญที่เตรียมไว้ให้กับน้องรหัสของตัวเอง ผมเงยหน้ามองขึ้นบนท้องฟ้า วันนี้ท้องฟ้าโปร่งเห็นดาวบนฟ้าหลายๆดวง แม้แสงไฟจากเมืองหลวงจะทำให้เห็นไม่ชัดก็ตาม ผมกำลังอินกับบรรยากาศอันเงียบสงบแต่ก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงสีเท้าที่กำลังวิ่งมาทางนี้

            แฮก แฮกขอโทษที่มาช้าวันนี้เลิกกองช้ามาก รถก็ติดอีกนี่รีบสุดๆแล้ว

            น้องเวหา!” ผมรีบลุกขึ้นยืนจากมานั่งก่อนที่จะเห็นว่าใครตรงหน้ากำลังหอบจากความเหนื่อยราวกับเพิ่งไปวิ่งที่ไหนมา

            ทำไมไม่เข้าไปในงาน?”

            พอดีมันเป็นช่วงเฉลยสายรหัสน่ะครับ พี่ไม่มีอะไรทำเลยออกมานั่งรับลมเล่นรอเวลา

            อืมขอโทษนะ

            ไม่เป็นไรครับ พี่เข้าใจ

            ขอโทษสำหรับที่ผ่านมาทุกเรื่องที่ไม่เคยพูดออกไปจนทำให้พี่กันคิดไปเองคนเดียว

            “……..

            วันนี้จะบอกเรื่องที่เคยสัญญาเอาไว้แต่ก่อนอื่นบทลงโทษ

            ค ครับ?”

            บทลงโทษที่ผมจับพี่รหัสได้

            น น้องเวหา จ จะให้พี่ทำอะไรหรอครับ

            อืม แค่ตอบรับก็พอห้ามปฏิเสธไม่ว่าจะยังไง

            ก็ได้ครับคนตรงหน้าสูดหายใจก่อนที่จะพูดอะไรบางอย่างออกมา

          เป็นแฟนกันนะครับ

            กึก

            เป็นแฟนกันนะ

            ผมได้ยินไม่ผิดใช่ไหมหรือผมกำลังฝันไป ความรู้สึกตอนนี้กำลังตีกันมั่วซั่วไปหมดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน…..



 ________________________________________________________________________________________________________


เป็นไงกันบ้างงคร้าบบ สำหรับตอนที่สิบหก เข้าขอเป็นแฟนกันแล้วกรี๊ดดดดด

จะเป็นยังไงไม่สปอยติดตามตอนต่อไปเลยจ้าาา


รบกวนช่วยแชร์กันด้วยน้าาา

Hashtag หลักของเรื่องคือ #เมื่อผมตกหลุมรักคุณท้องฟ้า


ปล.อาจจมีคำผิดอยู่บ้างน้าา เดี๋ยวกัสสึจะทยอยมาแก้ และรีไรท์อีกทีน้าาา นี่ก็รีบมาอัพก่อนเลยไม่มีเวลา

ตรวจคำผิดเลยสักตอน ฮือออ ต้องขออภัยด้วยจ้าา ถ้าเจอคำผิดก็แจ้งได้เลยน้าาา


ปล. 2 ตอนนี้กำลังจะเปิดจองรูปเล่มแล้วจ้า เร็วๆนี้จ้าาา ติดตามเลย




ติดตามพูดคุยกับกัสสึได้ที่

Twitter : @Gusssnk

IG: Natthawit.g


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #87 PPSnook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 23:24
    น้องเวหา~~~แหมๆๆ
    #87
    0
  2. #83 luck27 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 16:08
    มาไวไวน่ะค่ะ😊😊😊😊😊
    #83
    0
  3. #82 AumAtj (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 16:02

    เค้าขอเป็นแฟนกันแล้ววววว
    #82
    0
  4. #81 Josafe_21 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:42

    มาช้าแต่มานะ~~~
    #81
    0
  5. #80 Nninkk2130 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:18
    แงงงน้องเวหาาาาาาา😚
    #80
    0
  6. #79 FahSida (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:18
    ดีใจนะที่เขาเป็นแฟนกัน แต่ไม่อยากให้พอร์ชรู้เลย หลอกพอร์ชไปปล่อยเกาะร้าง ปล่อยป่าเลยดีไหม
    #79
    0
  7. #78 miniin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:04
    งื้ออออออ♡
    #78
    0