Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 91 : Login 88: ผู้คุ้มครองแห่งสัตยายุค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    15 มี.ค. 60

Login 88: ผู้คุ้มครองแห่งสัตยายุค

 

            แม้จะยังงุนงงกับสถานการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันแต่กวินทร์ก็ทำความเข้าใจมันได้

            เข้าใจว่าเพลงแร็ปที่ตั้งเล่นไว้เป็นเพลงแรกใน MP3 ซึ่งบังเอิญเล่นขึ้นมาเองไปขัดขวางการควบคุมพวกครอบครัวของมิ่งขวัญโดยที่ไม่ได้เข้าใจหลักการหรือเหตุผลที่ทำให้มันเป็นแบบนั้น

            กวินทร์เก็บ MP3 ขึ้นมาจากพื้นกดปุ่มตั้งให้มันเล่นซ้ำเพลงเดิมไว้เพราะไม่รู้ว่าเพลงอื่นๆ จะให้ผลแบบเดียวกันหรือไม่ แล้วยัดมันใส่กระเป๋าเสื้อโดยที่ติดกระดุมปิดเอาปากกระเป๋าเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ถูกแย่งไปง่ายๆ เพราะตอนนี้เกมลิงชิงบอลกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

            "นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะทำไมมีคนเยอะแยะไปหมดเลย"

            พลอยพูดใบหน้าของหล่อนแสดงความวิตกกังวลจนเป็นที่แน่ชัดว่าหลุดจากมนต์สะกดที่ควบคุมแล้วแน่ๆ ขณะเดียวกันเน็กซ์กับนิวก็มีปฏิกิริยาเช่นเดียวกันทั้งคู่ทองหน้ากันเองสลับหับมองหน้าพวกเขาด้วยท่าทางฉงนระคนสงสัย

            พลอยหันไปเห็นฟูกับมิกซ์ยืนตัวเกร็งเพราะกำลังสู้กับอำนาจควบคุมที่ทำให้ขยับไปไหนไม่ได้ก็รีบยิงคำถามใส่ทันที

            "ฟู มิกซ์มันเกิดอะไรขึ้นกันน่ะแล้วทำไมฉันถึงมาจับดาบได้แล้วนี่มันเกิดอะไร..."

            พลอยพูดไปเรื่อยขณะที่กวาดตาสำรวจสภาพรอบตัวจนกระทั่งหยุดลงที่ร่างของมิ่งขวัญ

            "ห๊ะ!?...ขวัญ!"

            แล้วส่งเสียงอุทานแต่ยังไม่ทันจะคิดหรือขยับทำอะไรร่างกายก็เริ่มขยับเองมือยกดาบขึ้นเท้าก้าวไปข้างหน้าเองเหมือนกำลังจะไปฆ่ามิ่งขวัญ

            "ร่างกายมันขยับไปเองอะไรกันเนี่ย!? ช่วยด้วยใครก็ได้หยุดทีฟู มิกซ์หยุดฉันที"

            "บัดซบเอ้ย! ร่างกายมันไม่ยอมขยับเลย"

            ฟูสบถอย่างเกรี้ยวกราดพลางขยับตัวไปมาแต่ทั้งแขนและขาก็ถูกตรึงให้ค้างอยู่ในท่าก้าวเท้าจนไม่ขยับไปไหน

            "นี่นายน่ะ"

            มิกซ์ที่ตัวแข็งเหมือนฟูจึงหันไปขอความช่วยเหลือกับกวินทร์แทน

            "นายคนนั้นน่ะไหว้ล่ะช่วยหยุดพลอยที"

            "ไม่บอกก็ทำอยู่แล้วล่ะน่า"

            กวินทร์ตอบรับคำขอนั้นแล้วตรงรี่เข้าไปขวางหน้าพลอยเป็นครั้งที่สอง

            แต่พลอยที่ควบคุมร่างกายไม่ได้ก็เหวี่ยงดาบใส่

            "ว้าย!! ฉันหยุดมันไม่ได้รีบหลบไปเร็ว!!"

            กวินทร์ก้มตัวหลบดาบแรกไปได้เนื่องจากการเหวี่ยงมาแบบตรงๆ ทำให้มองออกง่ายกว่าตอนที่เธอกวัดแกว่งมันด้วยความเยือกเย็นเพราะถูกควบคุมโดยสมบูรณ์

            พลอยงัดดาบแรกที่พลาดไปตวัดกลับขึ้นมาแต่กวินทร์ก็เอี้ยวตัวหลบอีก ระหว่างที่หลบดาบไปพลางเท้าก็เริ่มเต้นเข้าจังหวะไปกับเพลงทุกอย่างเป็นไปโดยสัญชาติญาณ เลือดนักเต้นในตัวมันกำลังเดือดพล่าน

            "วัน ทู ทรี"

            กวินทร์พูดพลางปรบมือเข้าจังหวะไปด้วยหลบดาบไปด้วย

            "อิทโชวไทม์!"

            สิ้นคำกวินทร์ก็จับมือของพลอยที่หวดดาบพลาดไปแล้วเหวี่ยงจนร่างของเธอปลืวไปตามแรง

            "ว้าย!!"

            แต่กวินทร์ไม่ได้ปล่อยมือเธอจึงยังไม่กระเด็นไปไหน เขาจับเด็กสาวลากตะลอนๆ เต้นไปตามจังหวะเพลงจนไม่มีจังหวะให้หวดดาบไม่นานนักหลังจากถูกเหวี่ยงไปมาตามจังหวะการเต้นมือที่กำดาบแค่ข้างเดียวก็เริ่มล้าจนดาบหลุดจากมือแม้ว่าจะถูกควบคุมอยู่ก็ตาม

            พอมือว่างกวินทร์ก็ไม่ปล่อยให้พลาดโอกาสเด็กหนุ่มคว้ามือนั้นไว้แล้วเต้นจังหวะเร็วขึ้น ทั้งที่ตอนนี้อยู่ระหว่างการต่อสู้แท้ๆ แต่กลับรู้สึกดีจนอยากหัวเราะ

            กวินทร์หัวเราะ

            "พลอยสินะครับจะขึ้นสเต็ปถัดไปแล้วระวังอย่าให้กัดลิ้นตัวเองนะครับ"

            เขาเตือนด้วยคยามหวังดีแต่ก็ไม่รู้ว่าสาวเจ้าจะเข้าาใจรึเปล่าเพราะดูเธอจะทำหน้ามึนมาตั้งแต่เมื่อครู่

            "ต...ตาลายไปหมดแย้ว.."

            พลอยพูด

            พอเห็นแบบนั้นเข้าฟูก็เริ่ทขบเขี้ยวเคี้ยวกรามพลางตีหน้าหงุดหงิดเสียเต็มประดา

            "ทำไมกันนะทั้งที่หมอนั่นกำลังช่วยเราไว้แท้ๆ แต่อยู่ๆ ก็รู้สึกอยากจะตั๊นหน้าหมอนั่นขึ้นมาคันมือยิบๆ เลยเว้ย"

            "นายเริ่มทำตัวเป็นพี่ชายหวงน้องสาวที่มีคนมาตามจีบแล้วนะนั่น"

            มิกซ์พูด

            แต่ฟูกลับถามมาว่า

            "ห๊า แล้วมันคืออะไรกันล่ะนั่น"

            "นายนี่มันบื้อชะมัดเลยฟู"

            มิกซ์ถอนหายใจพลางทำหน้าเหนื่อยหน่าย

            "ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไงฟะแล้วไหงถึงมาด่าว่าฉันโง่ล่ะเฮ้ย!"

            "ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยแล้ว"

            "หนอยแน่เจ้ามิกซ์อย่ามห้หลุดไปได้นะฉันเล่นนายแน่"

            "..."

            แล้วมิกซ์ก็ปล่อยให้ฟูบ่นไปคนเดียวส่วสายตาก็หันเหไปทางที่กวินทร์กำลังต่อสู้อยู่...

            มันน่าทึ่งทีเดียวที่ได้เห็นการต่อสู้สุดประหลาดที่จับคู้ต่อสู้มาเต้นไปกับตัวเองแล้วพอทำแบบนั้นก็เลยทำให้เน็กส์กับนิวโจมตีไม่ได้ไปด้วยเพราะจะโดนพลอย

            แต่อวโลกิตะไม่ได้อ่อนแอขนาดที่ไม่กล้าทำร้ายพวกเดียวกันในอีกไม่ช้าเจ้านั่นจะต้องสั่งให้คนที่เหลือโจมตีกวินทร์กับพลอยไปพร้อมกันแน่

             หลังจากมิกซ์คาดคะเนเอาไว้แบบนั้นไม่นานมันก็เริ่มเป็นไปตามที่ว่า...

            อวโลกิตะที่มองคู่เต้นอยู่นานเริ่มเคลื่อนไหว

            "จัดการซะ"

            ปีศาจยื่นดอกบัวชี้ไปที่เน็กส์แล้วเริ่มควบคุมให้เด็กชายชูไม้เท้า

            "วาโยราโอ"

            ปีศาจออกคำสั่ง

            "จะ...จะทำอะไรผม...ว...วา.."

            เด็กชายพยายามขัดขืนแต่ปากเริ่มขยับไปเองรวมถึงมือไม้ก็ขยับควงไม้เท้าไปด้วย

            "ว...วา...วาโยราโอ"

            ทันทีที่ปากร่ายสกิลเสร็จสายลมก็ไหลมารวมกันตรงศูนย์กลางการควงไม้เท้า บีบอัดเป็นก้อนอากาศและค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นจนมีขนาดใหญ่เป็นสามเท่าของลูกบอลแล้วยังเปล่งแสงสีเขียวสว่างวาบออกมา มวลอากาศถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นก้อนพลังงานเวทธาตุลม

            เมื่อมือถูกควบคุมให้หยุดควงไม้เท้าก้อนพลังงานก็แผ่พุ่งออกไปข้างหน้ากลายเป็นลำแสงที่ฉีกพื้นห้องขาดเป็นทางมุ่งตรงไปหากวินทร์กับพลอย

            “หลบเร็ว!

            มิกซ์ตะโกนบอก

            กวินทร์รู้ตัวจากเสียงตะโกนนั่นจึงเหวี่ยงตัวพลอยให้แยกออกไปอีกทางแล้วตัวเองก็กระโดดตีลังกาถอยหลังเป็นจังหวะไปด้วยทำให้ลำแสงพลาดเป้าแล้วพุ่งไปกระแทกคานประตูโบถส์จนถล่มลงมา

            ขณะเดียวกันพลอยยังคงหมุนตัวจากแรงเหวี่ยงตอนนั้นไม่หยุดจนกระทั่งกวินทร์ตามกลับมาดึงมือเธอลากไปเต้นต่อ ใบหน้าของเด็กสาวเริ่มจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเพราะความคลื่นไส้

            'นี่โชเน็น'

            จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมาแต่รอบตัวไม่มีใครตอบสนอง

            ดังนั้นน่าตะมีแค่เขาที่ได้ยิน...กวินทร์คิดอย่างนั้น

            เสียงพูดต่อไปว่า

            'ฉันเองนะดูเหมือนว่านายจะสร้างโอกาสทองให้พวกเราได้แล้วล่ะ'

            วิธีพูดแบบนั้นทำให้พอเดาได้ว่าคนที่พูดอยู่ในหัวตอนนี้น่าจะเป็นซากิริบางทีคงจะเป็นพลังโทรจิต

            'ช่วยดึงความสนใจเจ้าอวโลกิตะออกจากตรงที่พวกฉันอยู่ทีสิขอแค่สามวินาทีก็พอเดี๋ยวที่เหลือทางนี้จะจัดการเอง'

            "ค..."

            กวินทร์ตั้งใจจะตอบรับคำขอนั้นแต่ก็หยุดคำพูดไปเสียก่อน

            'อ๊ะ อย่าส่งเสียงนะเดี๋ยวแผนแตก'

            เพราะมีเสียงช่วยเตือนมากวินทร์จึงหยุดคำพูดได้ทันแล้วเริ่มทำตามแผน

           

            ระหว่างนั้นเองไทเทเนียมยังคงออกแรงสู้กับมือของพระพุทธรูปที่บีบเข้ามา

            ตอนนี้สามารถหยุดเอาไว้ไม่ให้บีบเข้ามามากกว่านี้ได้แล้วแต่ยังต้องหาทางรับมมือกับสถานการณ์ก่อนเพราะไม่รู้ว่าจะมีแรงยื้อไปได้อีกนานแค่ไหน

            ไทเทเนียมเหลือบสายตาไปยังมิ่งขวัญที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นหลังจากใช้เดม่อนแอพไปสองครั้งติด

 

มิ่งขวัญ Lv. 90 (Proto Shield) (Blind)

[/....2480:16000.....]

 

            ...สถานะตายอดที่ปรากฏขึ้นคาดว่าจะเป็นผลพวงจากการที่เดม่อนแอพอาละวาดและส่งผลกระทบมายังผู้ใช้ทำให้ร่างกายเริ่มพังทลายแต่นั่นก็อีกไม่นานเพราะระยะเวลาของมิคาเอลที่ใช้เป็นอันแรกมีช่วงเวลาการคงอยู่ที่น้อยกว่าหลังจากนั้นสภาพเป็นกลางที่เกิดจากลูซิเฟอร์ซึ่งเป็นเดมออนแอพคู่ตรงข้ามก็จะหายไปและเหลือแค่สถานะจากชู.ิเฟอร์เท่านั้น

            แล้วนั่นก็จะเป็นจุดเริ่มต้นของหายนะที่แท้จริง

            มิ่งขวัญที่ไม่สามารถควบคุมจิตใจได้จะถูกปีศาจยึดร่างกายไปแล้วอาละวาดจนอาจทำให้ชีวิตตกอยู่ในอันตราย

            ไทเทเนียมเริ่มนึกถึงตอนที่เครื่องทำสวนอาละวาดคราวนั้นแล้วมิ่งขวัญก็มีเฟืองเหมือนกับคนพี่ที่ถูกทำให้ตายและเกิดคลั่งขึ้นมาถ้าเกิดเหตุการแบบตอนนั้นขึ้นมาอีกจะฝ่ายไหนก็คงวินาศสันตะโรไม่แพ้กัน

            "นี่"

            เธอหันไปเรียกอวโลกิตะโดยที่ยังลังเลอยู่แต่ก็ตัดสินใจลองเจรจาดู

            "ไม่รู้หรอกนะว่าพวกแกตั้งใจจะทำอะไรแต่ถ้าฆ่ามิ่งขวัญไปล่ะก็เฟืองจะอาละวาดนะฉันคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้วไม่น่าจะรอดหูรอดตาพวกแกไปได้หรอกใช่ไหม"

            แต่อวโลกิตะก็หัวเราะพลางตอบกลับมาอย่างมั่นใจ

            "คิดว่าพวกข้าลำบากลำบนยับยั้งอมฤตเพื่ออะไรกันล่ะถ้าเป็นตอนนี้แค่ยื้อสภาพของเกมเอาไว้ได้ฟันเฟืองก็แทบจะมีพลังไม่พอแล้วไม่เหลือพลังงานจะเอาไปขับเคลื่อนเครื่องสวนศักดิ์สิทธิ์ได้หรอก"

            อีกฝ่ายพูดโดยที่ไม่ได้หันหน้ามาคุยด้วยแต่กำลังมุ่งมั่นกับการควบคุมพวกเด็กให้ไล่จัดการกวินทร์

            ได้ยินดังนั้นไทเทเนียมก็ล้มเลิกความคิดที่จะเจรจาแล้วในตอนนั้นสายตาก็เผอิญเหลือบไปเห็นมิ่งขวัญเริ่มขยับตัว

            มิ่งขวัญทำปากพึมพำเหมือนกำลังพูดอะไรซักอย่างครู่ต่อมาโล่ที่มือซ้ายก็เปล่งแสงออกมา

            "ควินเต็ตชิลด์สินะ"

 

[Quintet Shield Lv(1/1)

Element: Light

Attribute: Buffs, Support, Item, Shield

บัพจะคงอยู่ 15 วินาทีไม่เพิ่มหรือลดลงจากผลของเอฟเฟกต์อื่นและผลของบัพไม่สามารถยกเลิกได้, ทุก 3 วินาทีจะสุ่มให้ผลอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ ฟื้นฟูพลังชีวิต 50, ฟื้นฟูพลังชีวิต 60, ฟื้นฟูพลังชีวิต 70, รักษาสภาวะผิดปกติ 1 อย่าง, รักษาสภาวะผิดปกติ 2 อย่าง]

 

            มันเป็นสกิลที่ใช้ฟื้นฟูพลังชีวิตและล้างสถานะผิดปกติออกไปถึงจะเป็นแบบสุ่มก็ตาม นับเป็นตัวเลือกที่ชาญฉลาดสำหรับตอนนี้

            "แต่มันก็เท่านั้นแหละตัวนายที่ไม่กล้าลงมือกับเด็กพวกนั้นแถมจะจัดการปีศาจตรงๆ เดี๋ยวก็คงโดนเอาจุดอ่อนเรื่องเลเวลอัพมาขู่อีกอยู่ดี"

            ไทเทเนียมยังคงจำเรื่องที่เกิดขึ้นหน้าทางเข้าเจดีย์ได้เป็นอย่างดี มิ่งขวัญในตอนนี้มีค่าประสบการณ์เหลือไม่มากพอจะจัดการปีศาจตัวไหนโดยที่เลเวลไม่อัพได้อีกแล้ว

            ผลของควินเต็ตชิลด์สิ้นสุดลง สุ่มได้ฟื้นฟูพลังชีวิต 50 สามครั้ง 60 หนึ่งครั้ง และครั้งสุดท้ายเป็นการรักษาสภาวะผิดปกติ 1 อย่างตอนนี้จึงหายจากสภาพตาบอดและพลังชีวิตก็ฟื้นฟูขึ้นมาเล็กน้อย

 

มิ่งขวัญ Lv. 90 (Proto Shield)

[/....2690:16000.....]

 

            แต่มิ่งขวัญยังคงไม่ขยับตัว...

            เพราะยังหลงเหลือผลกระทบจากเดม่อนแอพหรือว่าถอดใจที่จะมีชีวิตแล้วกันแน่ จะอย่างไหนก็ตามโอกาสที่จะพลิกกลับมาชนะก็เหลืออยู่แค่วิธีเดียวแต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับมิ่งขวัญ

            ในตอนนั้นเอง...

            “ขอไอ้นี้ไปล่ะนะ

            เสียงของกวินทร์ดังก้อง

            ดอกบัวในมือของอวโลกิตะถูกแย่งไป

            กวินทร์เคลื่อนไหวแบบนั้นเพื่อดึงความสนใจอย่างเห็นได้ชัดแล้วศัตรูก็ยังตามไปเข้าทางอีก

            “เจ้าลูกลิงนี่! ข้าจะจับทับด้วยหินแบบหงอคงซะเลยดีไหม!

            หลังจากบันดาลโทสะแล้วปีศาจก็ออกคำสั่งให้เด็กทุกคนรวมถึงฟูกับมิกซ์ไล่ตามกวินทร์ไป

            “จับตัวมันไว้เหล่าสานุศิษย์เอ๋ย

            และในวินาทีนั้นเองความสนใจของอวโลกิตะก็มุ่งไปที่กวินทร์ทั้งหมด

            วินาทีต่อมาวังวนไฟที่ขังซากิริกับอิซานามิไว้ก็ดับลง

            ร่างของเทวทูตหกปีกกับเทพมารดรที่มีแต่โครงกระดูกปรากฏออกมาหลังม่านไฟ

            เหนือศีรษะของเทวทูตซาคคิเอลมีก้อนพลังงานแสงเปล่งประกายเจิดจ้า เทวทูตป่าวประกาศวจนะที่นำพามาซึ่งพระพลังและพระอำนาจที่จะพิฆาตหมู่มารทั้งปวงด้วยน้ำเสียงฮึกเหิม

            “ฟิอัท! โวลันตัส! ทูอา!

            เพียงเท่านั้นก้อนพลังงานก็แผ่พุ่งเป็นลำแสงยิงทะลวงร่างของอวโลกิตะที่ไม่ทันระวังตัวจากด้านหลังแล้ววิ่งไปกระทบโดนคานค้ำจนโบสถ์สั่นไปทั้งหลังส่วนร่างของปีศาจก็มอดไหม้เป็นจุล

            มนต์สะกดที่ควบคุมพวกเด็กๆ หายไปทุกคนจึงเป็นอิสระ

            “เย้!

            กวินทร์ร้องเสียงดังอย่างสะใจ

            ไม่เพียงแต่เอาชนะศัตรูได้แต่ยังไม่ทำให้พวกครอบครัวของมิ่งขวัญต้องบาดเจ็บนับเป็นเรื่องน่ายินดีจนน่ากลัวเลยทีเดียว

            ด้วยความดีใจจนลืมตัวพลอยซึ่งไล่ตามเขามาตอนที่ถูกควบคุมซึ่งอยู่ใกล้ตัวที่สุดเลยตกเป็นเป้าให้มาร่วมแสดงความยินดี

            "เอ๊ะ! เดี๋ยวไม่เต้นแล้วน้า~"

            พลอยพูดเชิงขอร้องแต่ก็ยังโดนฉุดไปร่วมอยู่ดี

            "เฮ้ย! ปล่อยมือจากพลอยเลยนะเฟ้ย!"

            ฟูตะโกนจนเสียงดังก้องไปทั้งห้องแต่ก็ยังถูกเสียงเพลงกลบอยู่ดี

            "เอาน่าๆ"

            มิกซ์ปรามคู่หูของตนไม่ให้เข้าไปมีเรื่องกับกวินทร์เพราะยังไงอีกฝ่ายก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายแถมยังเป็นคนช่วยพวกตนเอาไว้

            ขณะเดียวกันซาคคิเอลและอิซานามิก็คืนร่างเป็นมนุษย์

            พอกลับมาแล้วซากิริก็เปิดคอมฯโน้ตบุคออกมาทำงานต่อทันที

            หล่อนบ่นเปรยๆ ว่า...

            "ทีนี้จะได้ปลดข่ายอาคมกันซักทีล่ะนะ"

            แต่ยังไม่ทันจะเริ่มทำอะไรก็กลับเกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน

            เมื่อเสียงร้องของนิวดังขึ้นมาและเสียงเพลงหยุดไป

            "พี่พลอย!!"

            จากนั้นก็มีเสียงของฟูกับมิกซ์ดังตามมา

            "พลอย!" "พลอย!!"

            ซากิริหันไปดูโดยคาดคะเนว่าอาจจะเกิดอะไรบางอย่างกับเด็กสาวคนนั้นแต่คนที่กำลังมีปัญหากลับเป็นกวินทร์

            ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่เด็กสาวใช้ดาบเสียบใส่อกขวาของเด็กหนุ่ม

            ทำลายเครื่องเล่นเพลงที่ใส่ไว้ในกระเป๋าไปพร้อมกับทะลวงหน้าอกทะลุไปถึงด้านหลัง

            ใบดาบที่ไปโผล่อีกด้านของแผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเลือก

            "อัก.."

            กวินทร์สำรอกออกมาเป็นเลือดขณะที่เซถอยไปข้างหลังเหมือนกำลังจะล้มแต่พยายามประคองร่างกายเอาไว้

            ปอดคงฉีกขาด อวัยวะภายในถูกทำลาย

            มีเลือดไหลเข้าไปในที่ๆ ไม่ควรจะมีทำให้หายใจไม่ออก

            ตอนนั้นเองพลอยก็ถอนดาบ

            ชิ้นส่วนเครื่องเล่น MP3 ไหลออกมาจากรูกระเป๋าที่ขาดพร้อมกับน้ำเลือดทะลักล้นลงมากองบนพื้น

            กวินทร์ใช้มือปิดลงบนปากแผลหวังให้เลือดหยุดไหลแต่บาดแผลฉีกและสาหัสเกินกว่าจะปิดได้เอง ไม่นานนักร่างนั้นก็ล้มลง

            เขาเสียเลือดมากเกินไป

            บนใบหน้าของพลอยมีหยดเลือดของกวินทร์ที่กระเด็นไปติดตอนถอนดาบออก

            สายตาของเด็กสาวกลับไปเป็นเหมือนตอนที่ถูกควบคุมทั้งที่ไม่น่าเป็นไปได้

            พลอยเริ่มพูด...

            "เราคือโพธิ์สัตว์ผู้ที่จะกอบกู้สัตยายุคในกาลข้างหน้าคิดรึว่าจะกำจัดเราได้"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น