นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย [OS EXO ChanBaek] My baby ˹ѹѺ§

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 
 
วันหยุดหน้าว่างๆหนึ่งวัน
 
ที่ 'แบคฮยอน' หวังว่าจะได้นอนเล่นอยู่บ้าน
 
 
แต่ไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง
 
 
เมื่อพี่ชายขอให้ไปช่วยเลี้ยงลูกระหว่างที่ไม่อยู่
 
แบคฮยอนจำต้องรับหน้าที่เลี้ยงหลานไปโดยปริยาย
 
กับผู้ช่วยผู้แสนน่ารักอย่าง
 
 
'ชานยอล'
 
..............................................................................
 
 
writer: hinahinaly94
 
 
 



 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 ก.พ. 60 / 01:27


~My Baby~

หนึ่งวันกับการเลี้ยงเด็ก



 

แสงแดดจ้าในวันอาทิตย์ของฤดูร้อนช่างร้อนจนไม่อยากไปไหนเลย อยากจะนอนเปิดแอร์อยู่บ้านทั้งวัน แต่แล้วบยอนแบคฮยอนก็ทำไม่ได้เพราะติดภารกิจอันล้ำค่าของพี่ชาย นั่นคือการเลี้ยงหลานชายจอมซนของเขา ถ้าพี่ชายพี่สะไภ้ไม่ติดงานกะทันหัน ป่านนี้วันหยุดสุดสัปดาห์ก็ได้นอนตีพุงอยู่บ้านแล้ว


"หวัดดีแบคฮยอน" ปาร์คชานยอลคนรักของแบคฮยอนเดินเข้ามาในบ้านขณะที่เขากำลังใส่รองเท้าเตรียมออกไปข้างนอก


"นายจะไปไหน ฉันเพิ่งจะมาถึงเองนะ" ชานยอลถามบู้ปาก คนเพิ่งมาถึงจะออกไปแล้วงั้นหรอ


"ไปเลี้ยงหลาน" แบคฮยอนพูดอย่างหน่ายๆ เขาไม่ได้อยากไปเลี้ยงหลานเท่าไหร่


"หลาน? หลานชายนายที่ชื่อซอจุนป่ะ" ชานยอลถามตาวาว


"อ่าฮะ"


"ไปด้วยดิ" ชานยอลกระโดดเกาะแขนแบคฮยอน เขาชอบซอจุนหลานของแบคฮยอนมากเลย ทั้งที่แบคฮยอนมองว่าหลานตัวเองเป็นเด็กซนๆคนหนึ่ง แต่ชานยอลกลับมองว่าหลานแบคฮยอนเป็นเด็กน่ารัก ขี้เล่นสมวัย




ใช้เวลาไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงบ้านพี่ชายแบคฮยอน ก่อนหน้านี้ชานยอลขับรถไปพูดไปตลอดทาง เขาตื่นเต้นมากที่จะได้เลี้ยงซอจุน พลางวางแผนไปด้วยว่าวันนี้จะทำอะไรดี จะเล่นอะไรกับซอจุนดีนะ ซอจุนชอบกินอะไรจะได้ทำให้กิน คิดแม้กระทั่งจะกล่อมซอจุนนอนยังไงดีคืนนี้


มาถึงก็ไม่เจอพี่ชายกับพี่สะไภ้แบคฮยอนแล้ว พวกเขาออกไปตั้งแต่เช้า ส่วนซอจุนก็นอนหลับอยู่ในห้อง แบคฮยอนเข้ามาในบ้านได้ก็รีบย่องไปดูซอจุน โชคดีที่มาถึงแล้วยังไม่ตื่นไม่งั้นเด็กน้อยคงจะร้องไห้จนข้างบ้านได้ยินแล้วมาเช็คบิลแบคฮยอนแน่


แบคฮยอนถอนหายใจโล่งอก ปล่อยนอนไปก่อนแล้วกันจะได้มีเวลาว่างทำอะไรอย่างอื่นก่อนที่ซอจุนจะตื่น


"ซอจุนอ่าาาาา" แต่เหมือนจะไม่เป็นอย่างที่คิด ชานยอลเรียกซอจุนซะเสียงดัง


ป๊าบ

แบคฮยอนตีแขนชานยอลหนักๆไปหนึ่งที


"ไม่เห็นหรอว่าเขาหลับอยู่" ตามด้วยคำบ่น


"ขอโทษค้าบบบบ" ชานยอลลูบแขนที่ถูกตีไปมา



"หม่าม๊า..." เสียงเล็กของเด็กน้อยร้องเรียกหาแม่ ซอจุนตื่นแล้ว



.

.

.

"ม๊าไม่อยู่เอาป๊าแทนไปก่อนได้มั้ยลูก" เร็วเท่าความคิด ชานยอลวิ่งถลาเข้าไปหาซอจุนที่เพิ่งตื่น กำลังงัวเงียได้ที่เลย เด็กน้อยมองหน้าชานยอลงงๆ นี่ไม่ใช่ปะป๊าเราหนิ


ซอจุนเริ่มเบะปากกำลังจะร้องไห้ น้ำตาเอ่อท้วมตากลมๆแล้ว แบคฮยอนเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งไปกอดหลานชายทันที คนเป็นอาอยู่นิ่งไม่ได้หรอก


"อาแบคอยู่นี่แล้วนะครับ โอ๋ๆ" แบคฮยอนลูบหัวเด็กน้อยขี้แยคนนี้อย่างอ่อนโยน


"ซอจุนจำอาชานไม่ได้หรอ..." ชานยอลชี้ตัวเองแล้วทำหน้าเบะเหมือนจะร้องไห้อีกคน


"ก็นายเล่นวิ่งมาปะป๊าแบบนั้นเด็กก็ตกใจสิ" แบคฮยอนไม่โอ๋ชานยอลแถมยังดุซ้ำด้วย ทำไมรู้สึกเหมือนเลี้ยงเด็กสองคนแบบนี้ล่ะ



แบคฮยอนปลอบซอจุนอยู่นานกว่าจะหยุดร้อง อุ้มเด็กน้อยเดินจนทั่วบ้านกันเลยทีเดียว รอจนซอจุนหายตกใจชานยอลถึงได้เข้าไปหาใหม่ คราวนี้เจ้าหนูซอจุนจำชานยอลได้แล้ว เขาดีใจจนปริ่ม


"ซอจุนอ่า เช้านี้อยากกินอะไร เดี๋ยวอาทำให้กินนะ" ชานยอลนั่งอยู่ตรงข้ามซอจุนที่นั่งตักแบคฮยอนอยู่ ถามไปก็ลูบหัวไปด้วย


"กินไส้กรอก ไส้กรอกผัดซอสครับ" ซอจุนตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส ชานยอลเห็นถึงกับเขินแล้วลงไปนอนกลิ้งกับพื้น เด็กน่ารักจัง เด็กน่ารักจางงงงง>///<


"หลานสั่งแล้วก็ไปทำสิ" แบคฮยอนเรียกสติอันน้อยนิดของชานยอลให้กลับมา


"ครับผม" ชานยอลรับคำแล้วเดินไปที่ครัว เปิดตู้เย็นเช็คของก่อนจะเริ่มทำเมนูไส้กรอกผัดซอส




ของสดในตู้เย็นมีอย่างครบครัน ชานยอลหยิบหอมใหญ่กับพริกหยวกออกมาล้าง พร้อมกับหั่นใส่จานไว้อย่างสวยงาม ก่อนที่จะหยิบไส้กรอกออกมาหั่น ทำไปชานยอลก็ยิ้มไป เขาดูมีสเน่ห์มากเมื่ออยู่ในครัว


"ว้าวววว ไส้กรอกน่ากินเนาะซอจุน" แบคฮยอนอุ้มซอจุนเดินมาที่ครัว เช้านี้ยังไม่มีมื้อเช้าตกถึงท้องทั้งคู่เลย ยิ่งเห็นแบบนี้ยิ่งทำให้หิวเข้าไปใหญ่ อาหลานต่างก็พากันกลืนน้ำลาย


"หิวแล้วล่ะสิ ซอจุนอ้ามมมมม" ชานยอลคีบไส้กรอกชิ้นเล็กที่หั่นไว้ป้อนใส่ปากเด็กน้อย แล้วเขาก็ทำท่าเคี้ยวตาม


"กินบ้างสิ ฉันก็หิวเหมือนกันน้าาาาาา" แบคฮยอนประท้วงเมื่อเห็นชานยอลป้อนซอจุนคนเดียว


"ของคุณอาน่ะ มากินจากเชฟคนนี้เองสิครับ" ชานยอลพูดจบก็คาบไส้กรอกชิ้นกลางๆไว้ด้วยปาก แบคฮยอนรู้ทันทีว่าต้องทำยังไง แต่มือทั้งสองข้างกำลังอุ้มหลานตัวน้อยอยู่


"ป้อนดีๆดิซอจุนมองอยู่" เขินเหมือนกันนะให้ทำแบบนั้น


ชานยอลส่ายหัวเชิงว่าไม่เป็นไรเด็กไม่รู้เรื่อง แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้พอที่จะให้แบคฮยอนกินไส้กรอกจากปากเขาได้



แบคฮยอนยิ้มพลางใช้มือข้างหนึ่งปิดตาหลานชายไว้ก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ชานยอล ปากเรียวสวยเปิดเล็กน้อยแค่พอเห็นฟันแล้วกัดไส้กรอกจากปากคนตรงหน้ามากิน เสร็จเรียบร้อยก็เลื่อนหน้ากลับมาที่เดิมพร้อมกับเอามือที่ปิดตาอยู่ออกจากหน้าหลานชาย  เขาเคี้ยวแก้มตุ่ยจนชานยอลอดไม่ได้ที่จะบีบแก้มกลมๆนั้น


"เมื่อกี้อาทำไรกัน ปิดตาซอจุนทำไม อยากเห็น ซอจุนอยากเห็นบ้าง" ซอจุนอยู่ในช่วงอยากรู้อยากเห็นพอดีซะด้วย



เหวอกันไปทั้งคู่...



"อะ อาป้อนอาแบคแบบนี้ไง" ชานยอลคีบไส้กรอกยัดใส่ปากแบคฮยอนทันที แก้สถานการณ์ไปก่อน ไม่เจอกันตั้งนานอยากรู้อยากเห็นขึ้นเยอะเลยนะ


"ซอจุนไปดูทีวีกับอาแบคดีกว่านะครับ อาชานเขาจะได้ทำอาหารต่อเนอะ" แบคฮยอนรีบพาซอจุนออกมานอกครัวก่อนที่จะแถอะไรไม่ออก




ไม่นานนักชานยอลก็ผัดเสร็จ กลิ่นของไส้กรอกผัดซอสฝีมือชานยอลหอมน่ากินจนน้ำลายสอ หน้าตาของอาหารก็ไม่เลวจนแทบอยากหยิบช้อนมาตักกินซะตอนนี้เลย ชานยอลตักข้าวสามชามสำหรับ ซอจุน แบคฮยอน และตัวเขาเองในปริมาณที่ต่างกัน ตะเกียบกับช้อนถูกวางไว้ข้างชามของแต่ละคนสวยงาม และไส้กรอกผัดซอสที่อยู่กลางวงพร้อมกับเครื่องเคียงหลายอย่าง มื้อนี้จากเชฟชานยอลพร้อมเสิร์ฟแล้ว


"พอเสร็จแล้วน่ากินกว่าเดิมอีก" แบคฮยอนอุ้มซอจุนขึ้นมาให้นั่งบนเก้าอี้เด็ก ส่วนตัวเขานั่งเก้าอี้ธรรมดาข้างๆพร้อมกับหยิบอุปกรณ์การรับประทานพร้อมในมือทั้งสองข้าง


"พร้อมแล้วก็กินกันเลย" ชานยอลนั่งลงตรงข้ามแบคฮยอนแล้วเริ่มกิน ส่วนแบคฮยอนก็ป้อนซอจุนคำป้อนตัวเองคำ


ราวครอบครัวกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน ชานยอลป้อนซอจุนบ้างแบคฮยอนบ้าง แบคฮยอนก็เช่นกัน ตลอดการรับประทานอาหารเช้ามื้อนี้จึงเต็มไปด้วยรอยยิ้มและบรรยากาศของครอบครัวสุขสันต์




ทานมื้อเช้ากันเสร็จก็ได้เวลาเล่นกันแล้ว เริ่มด้วยการเล่นวิ่งไล่จับ ถึงจะดูธรรมดาแต่มันก็เป็นที่ชื่นชอบของเด็ก ซอจุนวิ่งทั่วบ้านชานยอลกับแบคฮยอนก็วิ่งตามทั่วบ้านเช่นกัน มีเล่นตำรวจจับผู้ร้ายด้วย ให้ซอจุนกับแบคฮยอนเป็นตำรวจแล้วไล่ยิงผู้ร้ายชานยอลด้วยมือที่ทำเป็นรูปปืน ส่วนชานยอลที่โดนกระสุนก็แอ็คติ้งกันไปให้สมบทบาท เหนื่อยกว่าอะไร แต่ในความเหนื่อยนั้นมีเสียงหัวเราะแห่งความสุขปนอยู่


"อาแบคยอมแพ้ ฮา...ฮา..." แบคฮยอนนอนแผ่ตรงพื้นหน้าโทรทัศน์


"อาชานก็ด้วยยยย" ชานยอลที่วิ่งตามมาติดๆทิ้งตัวลงนอนข้างๆแบคฮยอน


"ซอจุนก็เหนื่อย" เด็กน้อยวิ่งกลับมาที่ห้องนั่งเล่น ปีนขึ้นโซฟาแล้วนอนบ้าง


ชานยอล แบคฮยอนต่างก็มองเด็กน้อยแสนซนที่นอนอยู่บนโซฟาและดูเหมือนกำลังจะหลับแล้วด้วย ไม่ไม่แปลกหรอกที่จะเคลิ้มจนเกือบหลับเพราะอากาศเย็นๆจากเครื่องปรับอากาศน่านอนขนาดนี้ พวกเขายิ้มออกมาพร้อมกัน รอยยิ้มหวานละมุนนั้นมีแต่กลิ่นอายของความสุข



"เด็กนี่หลับง่ายจริงๆ" แบคฮยอนมองซอจุนจนเด็กน้อยพริ้มหลับไป ก่อนที่จะหันมาหาคนข้างๆ


"..."


ไม่ใช่แค่เด็ก แต่ผู้ใหญ่ข้างๆตัวก็หลับแล้วด้วยเช่นกัน ดวงตากลมโตปิดสนิท ปากสวยเรียบเฉย การหายใจเป็นจังหวะต่อเนื่องอย่างช้าๆ บอกให้รู้ว่าเขาหลับแล้วจริงๆ แบคฮยอนค่อยๆลูบผมคนข้างๆอย่างเบามือเพราะไม่อยากให้เขาตื่น ดวงตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าชายคนรักอยู่นาน สายตานั้นช่างอบอุ่นเหลือเกิน


เป็นครึ่งวันที่แสนยาวนาน แต่ในช่วงเวลาอันยาวนานนั้นมีเพียงบรรยากาศแห่งความสุข



"ขอบคุณนะชานยอลที่มาเลี้ยงซอจุนด้วยกัน วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันมีความสุขเพราะนาย"






บ่ายสามกว่าๆพ่อแม่น้องซอจุนกลับมาแล้ว ทั้งสามยังคงนอนอยู่ที่เดิม พวกเขานอนยาวจนลืมมื้อกลางวันไปเลยทีเดียว สภาพตอนนี้ซอจุนนอนก่ายหมอนอยู่บนโซฟา ส่วนที่พื้นชานยอลกับแบคฮยอนนอนกอดกันแนบแน่น


แม่ซอจุนเอาของไปเก็บ ส่วนพ่อซอจุนเดินเข้ามาสะกิดให้ชานยอลกับแบคฮยอนตื่นก่อนที่จะเดินไปหาซอจุนที่ตื่นพอดี


ว้าาาา หมดเวลาสนุกแล้วสิ ชานยอลยังไม่อยากกลับเลย


"วันนี้ขอบคุณพวกนายมากนะ ถ้าไม่ได้พวกนายก็แย่เลย" พ่อซอจุนกล่าวขอบคุณ


"ไม่เป็นไรหรอกพี่ ซอจุนก็หลานผม" แบคฮยอนกล่าวพลางเดินไปยีหัวเจ้าเด็กน้อย



"ไม่มีอะไรแล้วผมกลับเลยนะ" แบคฮยอนขอตัวกลับก่อน พ่อแม่เขามาแล้ว จะอยู่ต่อก็เกรงใจ


"จะกลับเลยหรอ อยู่กินมื้อเย็นกันก่อนสิ" พ่อซอจุนชวน


มีหรือชานยอลจะปฏิเสธ เขารีบเกาะแขนพยักหน้าให้แบคฮยอน ยังไม่อยากรีบกลับตอนนี้เลย อยากเล่นกับซอจุนอีก


"ก็ได้ครับ พอดีมีคนอยากอยู่ต่อ" แบคฮยอนตอบรับ ส่วนชานยอลเองก็ยิ้มแก้มปริ




แล้วแล้วชานยอลกับแบคฮยอนก็ได้ใช้หนึ่งวันเต็มๆอยู่ที่บ้านซอจุน จนกระทั้งท้องฟ้าเปลี่ยนสีเป็นสีแดงๆส้มๆของพระอาทิตย์ตกยามเย็น


"พวกอาลับแล้วนะครับ" ชานยอลกับแบคฮยอนโบกมือบ๊ายบายซอจุนแต่ก็ไม่ลืมที่จะกล่าวล่ำลาพ่อแม่ซอจุนด้วย



ทั้งสองคนเดินมาถึงรถที่จอดไว้ตรงรั้วบ้านซอจุน...


"ในอนาคตฉันก็อยากมีลูกน่ารักๆแบบนี้บ้างนะ" ชานยอลพูดขึ้นพลางชำเลืองมองแบคฮยอน


"ผู้ชายท้องได้ที่ไหนล่ะ" แบคฮยอนพูดตามความจริง ทั้งๆที่ในใจเต้นรัวด้วยความเขินอาย


"รับมาเลี้ยงก็ได้หนิ คนดีของผม..."


ชานยอลยิ้มหวานให้แบคฮยอนก่อนจะก้มหน้าลงไปหาคนตัวเล็กกว่า มือหนาประคองใบหน้าหวานอย่างเบามือ และประทับริมฝีปากบางเบากับคนตรงหน้า ความหอมหวานอบอวลไปทั่วร่างกายของทั้งสอง ความรู้สึกท่วมท้นแห่งความรักถูกส่งผ่านปลายลิ้นที่ซุกซนของชานยอลสู่แบคฮยอนแล้ว


ความรักนี้ไม่เคยสิ้นสุดสำหรับพวกเขา เพียงแค่เด็กน้อยเป็นส่วนเติมสีสันในชีวิตเท่านั้นเอง...

 


--END--


 

 

 

...............................................................................

Hinahinaly94:

ดู Superman Return แล้วฟินชานแบคมาก น้องแฝดซอก็น่ารักด้วย

เลยแต่งฟิคสั้นเรื่องนี้ขึ้นมาค่าาาาา ... >///<

หวังว่าจะชอบกันนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่ะ♥

(โค้งงามๆหนึ่งรอบ)

 

ผลงานอื่นๆ ของ Hinahinaly94

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 18:24
      สวัสดีจ้าาาา แลกแบนเนอร์กันมั้ยย
    ถ้าสนใจติดต่อกลับที่หน้าบทความน้าาาา
     
    #4
    0
  2. #3 WPang
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 17:53
    น่าร๊ากกกจัง ขนาดเราชอบคู่อื่นนะเนี่ย ยังฟินเลยอ่ะ
    #3
    0
  3. #2 First's Love (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 01:39
    น่าร้ากกกกกก ฟินแปปปป งือออ
    #2
    0
  4. #1 nnoonniinn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 01:26
    น่าย้ากกกกกกก -//////-
    #1
    0