I only want to see your face [SF KYUHAE] - I only want to see your face [SF KYUHAE] นิยาย I only want to see your face [SF KYUHAE] : Dek-D.com - Writer

    I only want to see your face [SF KYUHAE]

    โดย Romeo

    ผมแค่อยากเห็นหน้าทงเฮ..

    ผู้เข้าชมรวม

    1,285

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    4

    ผู้เข้าชมรวม


    1.28K

    ความคิดเห็น


    11

    คนติดตาม


    3
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  17 เม.ย. 54 / 18:10 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     

    KYUHAE FOREVER
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      Title : I only want to see your face
      Author : Romeo
      Rate : PG
      Couple : Kyuhae ft. Kimin


      ' อย่าทิ้งชั้นไป '
      หญิงสาวที่ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา กอดชายหนุ่มผู้เป็นที่รักหมายจะรั้งเขาไว้

      หากแต่ชายหนุ่มพยายามแกะมือเธอออก
      ' ผมขอโทษ แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ '
      ' ไม่นะ อยาทิ้งชั้น อย่า!!! '

      ติ๊งต่อง !

      เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ทำเอาคนอ่านหนังสือสะดุ้ง

      ' ใครวะเนี่ย เสียฟีลหมด เดี๋ยวปั๊ดจับหมกส้วม '

      " สวัสดีคร้าบบบ "
      " อ้าว นึกว่าใคร หวัดดีจ้าคยูฮยอน "

      เสียงอันคุ้นหูทำให้ทงเฮหมดอารมณ์อ่านหนังสือ และยิ่งหงุดหงิดที่พี่ชายหน้ากระต่ายของเค้า เปิดประตูต้อนรับด้วยความยินดี

      ไม่ได้รักคุณเท่าไร แค่อยากจะเห็นหน้าคุณ

      " หวัดดีครับ ทงเฮ ^^ "
      คนมาใหม่ทักทายพร้อมรอยยิ้มกระชากวิญญาณ แต่ไม่ใช่กับทงเฮคนนี้ !
      " น้อยๆหน่อย มาเรียกชื่อเฉยๆได้ไง ชั้นเป็นพี่นายนะ ! "
      " เป็นพี่แล้ว'ไมสูงแค่นี้อะ หัดกินนมซะบ้างนะครับ "
      " แก๊ ! "

      "หยุดๆ ทะเลาะกันเป็นเด็กไปได้ เฮ้อ~ "
      ซองมินถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย สองคนนี้เจอกันทีไรเป็นต้องกัดกันทุกที คนนึงก็น้องชาย อีกคนก็เด็กข้างบ้าน

      ไม่ได้ชอบคุณเท่าไร แค่อยากจะเห็นหน้าคุณ

      " ผมเอาเค้กมาให้ "
      คยูฮยอนพูดพลางยื่นถุงเค้กให้ซองมิน ซองมินรับเค้กมาตาเป็นประกาย แหงล่ะ ก็เค้กฟักทองของโปรดเค้านี่

      " ที่นายซื้อเค้กมาให้พี่ชั้นทุกวัน แถมมีการ์ดสีชมพูหวานแหว๋วแนบมาทุกครั้งเนี่ย นายชอบพี่ซองมินใช่ป่ะ ? "
      " บ้าน่าทงเฮ คิดอะไรแบบนั้น "
      ซองมินเอ็ดน้อง เมื่อทงเฮเริ่มคิดอะไรแปลกๆ นี่ถ้าต่อไปคยูฮยอนไม่เอาเค้กมาให้ แล้วเค้าจะทำยังไง
      แต่ดูเหมือนคำพูดคนเป็นพี่จะไม่เข้าหูซักนิด ทงเฮยังคงคาดคั้นคำตอบจากคยูฮยอน

      " หูหนวกรึไง ! ชั้นพูดกับนายอยู่นะ โจวคยูฮยอนนนน ! "

      คยูฮยอนไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่กระตุกยิ้มที่มุมปาก ทงเฮอ้าปากจะพูดต่อ แต่คยูฮยอนตัดบทโดยการขอตัวกลับก่อน

      " ผมไปนะครับ แล้วพรุ่งนี้จะมาใหม่ ^O^ "
      จากรอยยิ้มชั่วร้าย กลายเป็นแอ๊บแบ๊ว ซึ่งขัดกับหน้าตาและส่วนสูงซะจริงๆ คยูฮยอนยิ้มหวานให้ซองมิน ก่อนจะกลับบ้าน ซึ่งอยู่ห่างกันแค่รั้วกั้น ก็บ้านเค้ากับทงเฮติดกัน รั้วก็รั้วเดียวกัน

      แต่ไม่วาย หันมาจิกกัดทงเฮ

      " อย่าลืมดื่มนมนะ บ๊าบบาย "


      ------------KYUHAE-------------

      ก็บ้านเรามันใกล้กัน ก็แค่นั้นจริงๆ

      ติ๊งต่อง !

      ' ใครหว่า อย่าบอกนะว่า '

      ทงเฮนึกในใจขณะเดินไปยังประตู
      และก็เป็นอย่างที่ทงเฮคิดไว้ไม่ผิด

      " สวัสดีทงเฮ ! ^^ "

      ' ไอ้เด็กเวรอีกแล้ว =[]= '

      " ทำไมทงเฮทำหน้าบูดเป็นปลากระป๋องหมดอายุอย่างนั้นล่ะ ? "
      คยูฮยอนถาม เมื่อเห็นใบหน้าหวานเบะปาก

      " ชั้นเป็นเพื่อนเล่นนายเรอะ ! ไอ้หมาบูด ! "
      " เอ้า นี่ผมเป็นห่วงน้า "

      คำพูดแค่ไม่กี่คำ ที่ไม่รู้ว่าเจ้าตัวหมายความแบบที่พูดจริงๆหรือเปล่า ฟังจากน้ำเสียงดูเหมือนเล่นๆทั่วไป หากแต่แววตาไม่ได้เล่นๆเหมือนคำพูด

      ' ใจสั่นอีกแล้วนะทงเฮ '

      " วันนี้พี่ซองมินไม่อยู่ เพราะงั้นนายก็กลับบ้านไปเลย "
      " โหย บ้านอยู่ข้างกันแค่เนี้ย ทำไมรีบไล่ผมจัง "

      ไม่ได้คิดอะไร ก็แค่นั้นจริงๆ

      " ก็นายมาหาพี่ซองมินไม่ใช่เหรอ ? ตอนนี้เค้าไม่อยู่ แล้วนายจะอยู่ทำซากอะไร !? "
      " อะไร ? ผมมาที่นี่เพราะอยากเจอทงเฮต่างหาก ! "
      " หา ? "

      ทงเฮถึงกับเหวอไป ไม่เชื่อหูตัวเอง
      คนที่มาหาแต่พี่ซองมินทุกวัน
      คนที่คอยทะเลาะกับเค้าทุกทีที่เจอกัน

      แต่วันนี้กลับมาบอกว่าอยากเจอหน้าทงเฮ
      นี่มันโจวคยูฮยอนตัวจริงเหรอ !!!!

      " จะเอ๋อทำไม ? อ่ะให้ "
      " หืม ? เค้ก ? "
      ทงเฮถามอย่างงงๆ ก็นี่มันถุงเค้กที่คยูฮยอนให้ซองมิน เห็นอยู่ทุกวัน ทำไมจะจำไม่ได้....

      " เอ๋ออยู่นั่นแหละ จะกินมั๊ย ? สตรอเบอร์รี่ชีสเค้ดของโปรดทงเฮไม่ใช่เหรอ ? "
      คยูฮยอนถาม ยัดถุงเค้กใส่มือทงเฮ

      ทงเฮรับเค้กมาอย่างเอ๋อๆ

      เป็นห่วง
      อยากเจอ
      ซื้อเค้กที่ชอบมาให้

      นี่มันเรื่องอะไรกัน ??

      ทงเฮเปิดถุงเค้กดู มีสตรอเบอร์รี่ชีสเค้กจริงด้วย แถมมีการ์ดแนบมาอีกต่างหาก

      การ์ดใบเล็กๆ แต่ข้อความที่เขียนไว้กลับทำให้คนอ่านหัวใจพองโต

      ' ผมชอบทงเฮ '

      แค่อยากจะเห็นหน้าคุณ ก็แค่นั้นจริงๆ ก็เท่านั้น

      " เล่นบ้าอะไรของนาย ! ชั้นไม่ตลกนะเว้ยยย ! "
      " แล้วใครบอกผมตลก ผมจริงจังนะ ! "

      เอาอีกแล้ว
      ทงเฮไม่ชอบสายตาของคยูฮยอนเลย
      สายตาที่ทำให้ทงเฮหวั่นไหวอยู่ตลอดเวลา...

      " นายจะชอบชั้นได้ไง ในเมื่อนาย... "
      " ผมทำไม ? "
      " ก็นายชอบพี่ซองมินนี่ ! "

      คำตอบที่ได้ยินทำให้คยูฮยอนถึงกับหัวเราะออกมา

      " หึ~ ฮ่าๆ "
      " หัวเราะอะไรเล่า ไอ้บ้า ! "

      ทงเฮเริ่มโมโหขึ้นมา คนอุตส่าห์จริงจัง หัวเราะออกมาได้หน้าตาเฉย

      " เนี่ยน้า ก็บอกแล้วให้ดื่มนมเยอะๆ "

      คนตัวสูงพูดติดตลก แต่อีกคนไม่ตลกด้วย คยูฮยอนเปลี่ยนโหมดทันที เมื่อทงเฮมีท่าทางเหมือนว่าจะเชือดเค้า

      " อะแฮ่ม... ถ้าทงเฮยังไม่เข้าใจ ผมแนะนำให้ไปอ่านการ์ดที่มากับเค้กพี่ซองมิน "
      " เสียมารยาท "
      " ทงเฮเคยมีด้วยเหรอ ? "
      " เอ๊ะ ! ไอ้หมา...อ้าวเฮ้ย ! "

      คนตัวเล็กร้องโวยวาย เมื่อคยูฮยอนเดินเข้ามาในบ้านหน้าตาเฉย ราวกับว่าเป็นเจ้าของ และตรงดิ่งไปยังกล่องสีชมพู ซึ่งจะเป็นของๆใครไปไม่ได้นอกจากซองมินนั่นเอง

      I need you

      " อ่านซะ ! "
      คยูฮยอนยื่นกล่องซึ่งภายในเต็มไปด้วยการ์ดสีชมพูให้ทงเฮ

      " แค่ชั้นว่า... "
      ทงเฮทำท่าจะเถียง แต่ก็ต้องยอมแพ้สายตาดุดันที่มองมา ทำได้แค่หยิบการ์ดมาอ่าน เพราะจริงๆแล้วเค้าเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าคยูฮยอนต้องการจะสื่ออะไรให้เค้าเข้าใจ

      และทงเฮก็ต้องประหลาดใจ

      ' วันนี้ตอนเที่ยงผมเห็นคุณทานข้าวอยู่กับ
       เอ่อ... น้องชายคุณล่ะมั้ง ?
      เค้าน่ารักดีนะ แต่ผมว่าคุณน่ารักกว่า
                                                    คิม คิบอม '

      ' วันนี้คุณใส่สีชมพูทั้งชุดเลย ฮ่าๆ
      ดูแปลกมากๆ แต่ผมชอบนะ..
                                                    คิม คิบอม '

      ' วันนี้เราเจอกันด้วยนะ
      คนที่ยิ้มให้คุณที่เซเว่นน่ะ คุณจำผมได้มั๊ย ?
                                                    คิม คิบอม '

      การ์ดทุกใบมีข้อความเหมือนกับเป็นบันทึกประจำวัน (?) หรืออะไรแบบนั้น และทุกใบล้วนมาจากนาย 'คิม คิบอม '
       
      " อะๆ ผมอธิบายให้ฟังก็ได้ "

      คยูฮยอนพูดขึ้นเมื่อเห็นคนตัวเล็กคิ้วขมวดกันจนเป็นปมแก้ยาก

      " คือว่า ไอ้คิบอมเนี่ย เป็นเพื่อนสนิทผม มันชอบพี่ซองมิน แล้วก็รู้ประวัติทุกอย่างของพี่ซองมินหมด ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร มันรู้หมดแหละ แล้วพี่ซองมินก็ชอบเค้กฟักทองใช่มั๊ยล่ะ มันก็เลยซื้อมาให้พี่ซองมินทุกวัน แต่มันขี้อาย ไม่กล้าให้เองตรงๆ  ผมเลยเอามาให้เอง แล้วที่วันนี้พี่ซองมินไม่อยู่ เพราะออกไปเดทกับคิบอม "

      " อ๋อออ "
      ทงเฮเริ่มเข้าใจในสถานการณ์แล้ว
      แต่ทำไมทงเฮต้องดีใจด้วยนะ ที่รู้ว่าคนที่ชอบซองมินไม่ใช่คยูฮยอน...

      "  แต่จริงๆที่ผมเอาเค้กมาให้เนี่ย เพราะผมอยากเห็นหน้าทงเฮต่างหาก " 

      Love you

      " ผมรักทงเฮนะ "

      Need you

      " ทงเฮรักผมบ้างมั๊ย ? "
      " นะ...นายอย่าเข้ามาใกล้ชั้นนะ ! "
      ทงเฮถอยหนี เมื่อรู้สึกว่าคยูฮยอนใกล้เค้ามากไปแล้ว

      Want you

      " รักผมบ้างมั๊ย ? "
      " ปล่อยชั้นนะ ! "
      คนตัวเล็กร้องโวยวาย เมื่อถูกคนตัวสูงกอด และดูท่าทางจะไม่ยอมปล่อยด้วย

      " ผมไม่มีวันปล่อยทงเฮไปหรอก "

      ไม่ได้รักคุณเท่าไร

      " รักผมบ้างมั๊ย ? "

      ไม่ได้ชอบคุณเท่าไร

      " ซักนิดก็ไม่เลยเหรอ ? "

      ไม่ได้รักคุณเท่าไร

      " ชั้น... "

      ไม่ได้ชอบคุณเท่าไร

      " คือชั้น... "

      แค่อยากจะเห็นหน้าคุณ

      " ชั้นก็รักนายนะ ไอ้หมาบูด >///< "

      ------------- THE END -------------
      ได้แรงบันดาลใจจากเพลง อยากเห็นหน้าคุณ ของพี่เสกโลโซค่ะ  ลองฟังดูนะคะ ออกแนวร็อคนิดนึง 55
      อ่านเเล้วงงมั๊ยอะคะ ? ไรต์เตอร์อะงง 555 แต่งเอง งงเอง
      ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนนะคะ รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ จุ๊บๆ ><'

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×