สะสมคำศัพท์

ตอนที่ 10 : [กริยา] กิน, ดื่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    19 พ.ย. 53


กินก. เคี้ยว เช่น กินหมาก, เคี้ยวกลืน เช่น กินข้าว, ดื่ม เช่น กินน้ำ,
ทําให้ล่วงลําคอลงไปสู่กระเพาะ; โดยปริยายหมายความว่า
เปลือง เช่น กินเงิน กินเวลา, ทําให้หมดเปลือง เช่น รถกินน้ำมัน
หลอดไฟชนิดนี้กินไฟมาก; รับเอา เช่น กินสินบน, หารายได้
โดยไม่สุจริต เช่น กินจอบกินเสียม; ชนะในการพนันบางอย่าง.

กระเดือก ๒(ปาก) ก. กลืนอย่างลําบาก เช่น กระเดือกไม่ลงคอ
เต็มกระเดือก.

ก๊ง(ปาก) ก. ดื่ม (ใช้แก่เหล้า) เช่น ก๊งเหล้า. น. หน่วยตวงเหล้าโรงเป็นต้น
ตามวิธีประเพณี ๑ ก๊ง เท่ากับ ๕๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร.

กลั้วคอ ก. ดื่มน้ำแต่น้อย ๆ พอให้ชุ่มคอ.

ของค้าง น. ของกินที่เหลือข้ามคืน.

ของขบเคี้ยว น. ของกินเล่นที่ไม่เจตนากินให้อิ่ม.

เครื่องเซ่น น. ของกินของไหว้ผี.

คอสูง ว. ชอบกินหรือใช้ของดีราคาแพง.

แค้นคอ ก. อาการที่คนหรือสัตว์กินอาหารแล้วติดคอหรือฝืดคอกลืน
ไม่สะดวก.

เครื่องว่าง (ราชา) น. ของว่าง, ของกินนอกเวลากินอาหารตามปรกติ มักกิน
ในเวลาบ่าย.

ง่ำ, ง่ำ ๆ ว. เสียงขู่ของหมาที่กำลังกินข้าว. ก. งับเบา ๆ เช่น หมางํ่าน่อง.

จิบ ๑ ก. ลิ้ม, ดื่มทีละนิด.

จุบจิบ ว. อาการที่กินพร่ำเพรื่อทีละเล็กทีละน้อย, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ กิน
เป็น กินจุบกินจิบ, โบราณใช้ว่า กระจุบกระจิบ ก็มี.

ฉัน ๒ ก. กิน (ใช้แก่ภิกษุสามเณร).

ซดก. อาการที่กินนํ้าร้อน นํ้าชา หรือนํ้าแกงทีละน้อย ๆ มักมีเสียงดังซู้ด.

ซี้ด ว. เสียงอย่างเสียงสูดปากเช่นกินอาหารเผ็ดเป็นต้น.

ดื่ม ก. กินของเหลวเช่นนํ้า.
ดื่มด่ำ ว. ซาบซึ้ง.

เดน น. ของเหลือที่ไม่ต้องการแล้ว เช่น คนกินเดน, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่
เหลือเลือกแล้ว ทิ้งแล้ว ไม่ต้องการแล้วเป็นต้น เช่น ผลไม้เดนเลือก.

แดก ๑ก. อาการที่ลมในท้องดันขึ้นมา เรียกว่า ลมแดกขึ้น; (ปาก) กิน, กินอย่าง
เกินขนาด, (ใช้ในลักษณะที่ถือว่าไม่สุภาพ), โดยปริยายใช้แทนกริยา
อย่างอื่นที่มีอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น; พูดกระทบให้โกรธ โดยยกเอาสิ่ง
ที่อีกฝ่ายหนึ่งชอบขึ้นมาย้อนเปรียบเทียบ.

ดวด ๑ น. ชื่อการเล่นชนิดหนึ่ง เดินแต้มตามเบี้ยที่ทอดได้ไปตามตาตาราง.
(ปาก) ก. ดื่มทีเดียวหมด (มักใช้แก่เหล้า). ว. เดี่ยว, หนึ่ง; (ปาก)
ทีเดียว.

ตะบันน้ำกิน (สำ) ว. แก่มากจนเคี้ยวของกินไม่ไหว.

เต็มคราบ (ปาก) ว. เต็มแทบจะล้นกระเพาะ (ใช้แก่กริยา
กินหรืออิ่ม).

ตำข้าวสารกรอกหม้อ (สํา) ก. หาเพียงแค่พอกินไปมื้อหนึ่ง ๆ, ทําพอให้
เสร็จไปชั่วครั้งหนึ่ง ๆ.

ถุน (ปาก) ก. กินหรือเสพพอแก้ขัด เช่น ถุนขี้ยา.

ถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา ก. ดื่มนํ้าสาบานถวายพระเจ้าแผ่นดิน, เรียกสั้น ๆ ว่า ถือนํ้า ก็มี

ผิดน้ำ ก. ดื่มนํ้าจากแหล่งที่ไม่เคยกินจนทำให้ไม่สบาย; ทำผิดจากคำ
ปฏิญาณเมื่อดื่มน้ำสาบาน ทำให้ได้รับผลร้าย; อาการที่ปลา
หายใจไม่สะดวกเมื่อปล่อยลงไปในแหล่งน้ำที่แปลกไป ในคำว่า
ปลาผิดน้ำ.

ท้องยุ้งพุงกระสอบ (สํา) น. คนกินจุ. (ปาก) ว. ที่กินจุผิดปรกติ.

น้ำลายสอ (ปาก) ว. อาการที่อยากมาก ในความเช่น อยากกินจนนํ้าลายสอ.

บาดคอ ก. รู้สึกคล้ายระคายคอเนื่องจากกินของที่มีรสหวานจัดเย็นจัดเป็นต้น.

ปริภุญช์ [ปะริพุน] ก. กิน. (ป., ส.).

ปะลอม ก. กิน, กินมูมมาม, กินโดยตะกละตะกลาม

ปาม ก. ขยุ้มด้วยมือ, ซุ่มซ่ามเข้าไป, กินอย่างตะกละ.

ผิดสําแดง, ผิดสำแลง ก. กินอาหารแสลงไข้ ทําให้โรคกําเริบ.

ฝากท้อง (ปาก) ก. อาศัยกินด้วย, ขอกินด้วย; ฝากครรภ์.

ฟาด ก. หวด, เหวี่ยง, เช่น ฟาดด้วยไม้เรียว ฟาดผ้า จระเข้ฟาดหาง;
(ปาก) กินอย่างเต็มที่เช่น ฟาดข้าวเสีย ๓ ชาม.

ภัตกิจ น. การกินอาหาร.

ภุช ๒, ภุชะ [พุด, พุชะ] ก. กิน. (ป., ส.).

มันเขี้ยว ก. อยากกัดอยากกินอยู่เรื่อย ๆ.

ไม่หวาดไม่ไหว ว. ไม่รู้จักหมด เช่น กินไม่หวาดไม่ไหว.

รองท้อง ก. กินพอกันหิวไปก่อน.

รับประทานก. กิน เช่น รับประทานอาหาร; (ราชา) รับของจากเจ้านาย เช่น
รับประทานสิ่งของจากสมเด็จพระสังฆราช รับประทานประกาศนียบัตรจาก
พระองค์เจ้า.

ร่ำสุรา (ปาก) ก. ดื่มสุราแล้วดื่มสุราเล่า.

รวดเดียว น. ครั้งเดียวอย่างรีบเร่ง, ครั้งเดียวโดยไม่หยุดพัก, เช่น พิจารณารวดเดียว
จบ นอนหลับรวดเดียวตั้งแต่หัวค่ำถึงสว่าง ดื่มรวดเดียวหมด; ครั้งเดียว
เช่น เก็บค่าดูรวดเดียวดูได้ตลอด.

ล้างคอ ก. ดื่มเหล้าหรือกาแฟเป็นต้นเพียงเล็กน้อยหลังอาหารเพื่อ
ล้างคาวคอ, กินของเปรี้ยวเช่นมะขามเปียกหรือมะยมเพื่อ
ล้างรสขื่นของเหล้า.

เลี้ยงโต๊ะ ก. เลี้ยงแขกอย่างกินโต๊ะ.

ล้มโต๊ะ ก. กินแล้วหาเรื่องไม่จ่ายทรัพย์.

ลาภปาก น. ของกินที่มักได้มาโดยไม่คาดคิด.

สวาปาม[สะหฺวา] ก. ขยุ้มกินอย่างตะกละลุกลนอย่างลิงกิน, (ปาก)
กินอย่างตะกละ.

เสวย ๑[สะเหฺวย] (ราชา) ก. กิน, เสพ, เช่น เสวยพระกระยาหาร
เสวยพระสุธารส; ครอง เช่น เสวยราชย์. (ข. โสฺวย).

หม่ำ (ปาก) ก. กิน (มักใช้แก่เด็กทารก).

เอาน้ำลูบท้อง (สํา) ก. อดทนในยามยากโดยกินน้ำแทนข้าว.

อด ๆ อยาก ๆ ก. กินอยู่อย่างฝืดเคือง, มีกินบ้างไม่มีกินบ้าง.

โฮก ว. อาการคำรามของเสือ, อาการเห่ากระโชกของหมา; เสียงซดอาหาร
ที่เป็นนํ้าดัง ๆ.
โฮกอือ น. ชื่อแกงชนิดหนึ่ง ใช้ปลาแห้งหรือหัวปลาแห้งเป็นต้น
ต้มกับหัวหอม ส้มมะขามหรือใบมะขามอ่อน แล้วเติมเกลือให้ออก
รสเปรี้ยวเค็ม, ต้มโคล้ง ก็เรียก.
โฮกฮาก ว. อาการพูดกระชากเสียงหรือพูดกระแทกเสียงซึ่งไม่น่าฟัง,
มักใช้เข้าคู่กับคำ กระโชก เป็น กระโชกโฮกฮาก.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

305 ความคิดเห็น