หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 66 : ตอนที่ 66 ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างเสมอมา (ตอนจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,280 ครั้ง
    7 ก.ค. 63

สามเดือนต่อมาแปลงเกษตรสาธิตของหลิวอี้เฟยก็เป็นรูปเป็นร่าง นางได้ให้ชาวบ้านจากแต่ละหมู่บ้านของเมืองเจียงซุนเป็นกลุ่มนำร่องเพื่อทดลองการเกษตรแบบผสมผสาน ทุกอย่างเริ่มจากศูนย์ตั้งแต่การปรับหน้าดินไปจนถึงการหว่านเมล็ดพันธุ์ นอกจากนี้ยังมีเล้าเป็ด เล้าไก่และบ่อเลี้ยงปลาอยู่ภายในแปลงสาธิตด้วย

ช่วงที่ผ่านมาหลิวอี้เฟยยุ่งมาก ออกจากจวนตั้งแต่เช้าและกลับดึกทุกวัน หวงหย่งเองก็คอยช่วยเหลือนางอยู่ข้างกายไม่ไปไหน สองสามีภรรยาทุ่มเทให้กับงานที่ทำจนเหนื่อยอ่อนและหลับสนิททันทีที่หัวถึงหมอน แม้นางจะละเลยหน้าที่ภรรยาไปบ้างแต่หวงหย่งก็ไม่เคยปริปากบ่นเรื่องนี้ให้ได้ยินเลยสักครั้ง ต้องขอบคุณมากจริงๆ

เวลานี้ทั้งสองกำลังยืนดูชาวบ้านและคนงานช่วยกันขุดบ่อปลาบ่อที่สามอยู่ข้างๆกัน บ่อปลาสองบ่อที่ขุดไว้แล้วได้มีลูกปลาที่แต่ละหมู่บ้านช่วยกันออกไปหาซื้อจากที่อื่นและมีลูกปลาบางส่วนที่ช้อนเอาจากริมลำธารปล่อยไว้แล้ว ซึ่งหลิวอี้เฟยพอใจมากที่การเกษตรแบบผสมผสานเริ่มเป็นรูปเป็นร่างเสียที

“ช่วงนี้ข้าไม่ได้ดูแลท่านเลย ท่านอย่าโกรธเคืองข้าเลยนะเจ้าคะท่านหวงหย่ง”

“ข้าจะโกรธเจ้าได้อย่างไร ที่เจ้าเหนื่อยทุกวันนี้ก็เพื่อให้ชาวบ้านเหล่านี้ไม่ต้องอดอยาก เป็นการทำความดีที่เป็นประโยชน์ใหญ่หลวง หากวิธีการทำเกษตรแบบนี้แพร่หลายออกไปคงไม่มีชาวบ้านผู้ใดอดอยากอีกแล้ว”

“ใช่เจ้าค่ะ มีทั้งเนื้อไก่เนื้อเป็ดเนื้อปลา ไข่ไก่ไข่เป็ดและผักในส่วนกินโดยไม่ต้องซื้อ หากมีมากก็เก็บไปขายแลกเปลี่ยนเป็นเงินได้ด้วย มีแต่ได้กับได้”

“ภรรยาของข้าเก่งที่สุด ฉลาดที่สุด ข้าภูมิใจในตัวเจ้ามากๆ”

“นี่ท่านหวังสิ่งใดจากคำชมนี้หรือเปล่าเจ้าคะ” หลิวอี้เฟยมองสามีตนเองอย่างไม่ไว้ใจ

“ก็...เผื่อว่าคืนนี้เจ้าจะไม่ทอดทิ้งข้าให้นอนนิ่งเปล่าเปลี่ยวอยู่คนเดียวทั้งคืน”

“ไหนบอกว่าไม่โกรธที่ข้าละเลยท่านอย่างไรเล่า”

“ข้าไม่ได้โกรธ เพียงแต่ความต้องการมันพลุ่งพล่าน ข้าเป็นบุรุษวัยหนุ่มกำลังโตที่ร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังนะ มีภรรยาผู้งดงามเนื้อตัวนุ่มนิ่มมานอนอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดจะให้ข้าไม่รู้สึกอะไรเลยได้อย่างไร หากเป็นเช่นนั้นสามีของเจ้าก็เสื่อมแล้ว ข้าไม่ได้รู้สึกโกรธแม้แต่นิดเดียวแต่ร่างกายของข้าก็เอาแต่เรียกร้องหาเจ้า”

“หยุดพูดเลยนะเจ้าคะ คนอยู่ตั้งมากมายท่านจะพูดให้เขารู้กันทั่วหรืออย่างไร” หลิวอี้เฟยเดินหนีทั้งยังหน้าแดงก่ำ คนหน้าไม่อาย! เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องลับๆที่เอาไว้คุยกันสองสามีภรรยาหรืออย่างไร “ยังไม่ตามมาอีก จะกลับหรือไม่เจ้าคะจวนน่ะ หรือว่าท่านจะนอนที่นี่” หวงหย่งยิ้มกว้างแล้วรีบวิ่งตามหลิวอี้เฟยไปติดๆ

เมื่อกลับถึงจวนก็ไม่รอช้ารีบอุ้มภรรยาตัวน้อยหายเงียบเข้าไปในห้องทันที หวงไป๋ที่กลับมาถึงจวนในตอนค่ำเพราะได้หยุดสองวันก็ไม่ได้พบหน้าบิดามารดาอีกเช่นเคย กว่าทั้งสองจะออกจากห้องก็เป็นเวลาที่หวงไป๋ต้องกลับไปที่สำนักศึกษาแล้ว หลิวอี้เฟยที่มารู้ทีหลังว่าลูกชายตัวน้อยกลับมาแล้วต้องเหงาอยู่ในจวนคนเดียวก็ได้ทำขนมส่งไปให้ที่สำนึกศึกษาชุดใหญ่ทีเดียว ปลอบใจเด็กน้อยที่กลับมาแล้วไม่ได้พบหน้าบิดามารดาเลยแม้แต่วันเดียว

“จากนี้ท่านต้องงดทุกวันที่ลูกกลับมานะเจ้าคะ จะทิ้งให้เสี่ยวไป๋อยู่คนเดียวได้เช่นไร”

“อืม ข้าเองก็หลงลืมวันหยุดของไป๋เอ๋อร์ไปเสียสนิท”

“รถม้าชุดแรกจะเริ่มส่งไปเมืองหลวงวันนี้แล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“ใช่แล้ว งานนี้จิวซาจะเดินทางไปด้วยตนเอง ได้ยินว่าจะพาฮูหยินของเขาไปเที่ยวที่เมืองหลวงเจ้าอยากไปด้วยหรือไม่ บิดาของข้าไม่ได้มาร่วมงานแต่งงานจึงอยากให้ข้าพาเจ้าไปที่เมืองหลวงด้วยเช่นกัน หากจะไปก็จะได้เดินทางไปพร้อมพวกเขาเลย ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรให้มากนักหรอก”

“ยังไปตอนนี้ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ งานที่แปลงสาธิตยังมีอีกหลายอย่างให้ต้องทำ เอาเป็นว่าหากครานี้ได้ยอดสั่งซื้อรถม้ามากขึ้นเราค่อยเดินทางไปเมืองหลวงพร้อมกับการจัดส่งรถม้าคราวหน้าก็แล้วกันนะเจ้าคะ”

“เช่นนั้นก็ได้ จะได้ถามไป๋เอ๋อร์ด้วยว่าอยากไปกับเราหรือไม่”

“ดีเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้ท่านปล่อยข้าได้แล้วข้าต้องไปที่ไร่นะเจ้าคะ ไม่ได้ไปหลายวันแล้วไม่รู้มีเรื่องติดขัดอะไรบ้าง” แม้หวงหย่งอยากจะกอดร่างนุ่มนิ่มของเมียขนาดไหนแต่ก็จำใจต้องยอมปล่อยนางไป คืนนี้ค่อยกอดใหม่ก็ยังไม่สาย “ท่านก็ต้องไปจัดการงานของท่านเช่นกันนะเจ้าคะ ฝากแจ้งฮวาเอ๋อร์ให้ข้าด้วยว่าให้กว้านซื้อเมล็ดพันธุ์แปลกๆจากเมืองหลวงมาให้หมดเลย ได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเจ้าค่ะ โดยเฉพาะเมล็ดพันธุ์ที่มาจากต่างถิ่น ข้าต้องการมาลองปลูกเจ้าค่ะ”

“ได้ ข้าจะบอกนางตามที่เจ้าบอกโดยไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว” ทั้งสองลุกไปชำระล้างร่างกายแล้วมารับประทานอาหารเช้าร่วมกัน จากนั้นก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ หวงหย่งไปที่หมู่บ้านดอกไม้หอม ส่วนนางก็ไปที่ไร่

เมื่อไปถึงไร่ก็พบว่าเสี่ยวจิงมาทำงานอยู่ก่อนแล้ว นางกำลังช่วยชาวบ้านฝังเมล็ดแตงโมลงในแปลง แม้หลิวอี้เฟยจะเคยบอกนางไปแล้วว่าไม่ต้องทำและให้ไปเฝ้าที่ร้านขนมดีกว่ามาทำงานใช้แรงที่นี่ แต่เสี่ยวจิงไม่ฟัง นางคิดเพียงว่าต้องช่วยเบาแรงให้นายหญิง หากสิ่งใดนางทำได้นางก็จะทำ

“เดี๋ยวนี้เจ้าชอบขัดคำสั่งของข้าจริงๆเลยนะเสี่ยวจิง วางมือให้คนงานเขาทำต่อแล้วตามข้าไปที่ป่าไผ่เร็วเข้า”

“บ่าวช่วยพวกเขาเพื่อรอนายหญิงเท่านั้นเจ้าค่ะ บ่าวจะละเลยคำสั่งของนายหญิงได้เช่นไร”

“ทำเป็นพูดดี จริงสิ ฮวาเอ๋อร์กำลังจะติดตามท่านจิวซาไปเมืองหลวง เจ้าอยากไปเที่ยวด้วยหรือไม่ข้าจะได้บอกให้ท่านหวงหย่งอุนญาตให้ท่านจิวฟงไปช่วยท่านจิวซาด้วยอีกแรง”

“ท่านพี่ไม่ไปหรอกเจ้าค่ะ หากท่านจิวซาไปเมืองหลวงท่านพี่ต้องอยู่ที่นี่เพื่อคอยรับใช้นายท่านหวงหย่ง ทั้งสองไม่ยอมปล่อยให้นายท่านต้องอยู่คนเดียวหรอกเจ้าค่ะ” คนเดียวที่ไหนกัน เขามีองครักษ์อีกนับสิบคอยคุ้มอยู่ทั้งที่จวนและนอกจวน ต่อให้ท่านจิวฟงท่านจิวซาไม่อยู่ก็ยากที่จะมีผู้ใดทำอันตรายเขาได้ ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาเพิ่งบรรลุปราณขั้นอมตะราชันย์ จะมีผู้ใดแข็งแกรงเกินเขาได้อีก แม้แต่ประมุขต้วนอี้ฉวนก็ยังอยู่ที่ปราณขั้นสิบไม่คืบหน้า

“เสี่ยวจิง...เจ้าบรรลุปราณขั้นสิบหรือยัง” ระหว่างที่ทั้งสองเดินไปที่ป่าไผ่ หลิวอี้เฟยก็เอ่ยถามขึ้น

“ยังเจ้าค่ะ ข้าไม่มีเวลาฝึกเลย ปราณขั้นเก้าก็นับว่าเป็นสตรีที่อยู่เหนือผู้คนแล้ว ไม่สูงกว่านี้ก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”

“มักน้อยเสียจริง” หลิวอี้เฟยหยิบถุงข้างเอวมาเปิดออกแล้วหยิบขวดที่ทำจากแก้วชั้นดีที่ผลิตจากโรงงานในมิติออกมา ในนั้นมีโอสถอยู่สิบเม็ดซึ่งเป็นโอสถชนิดเดียวกับที่นางขายให้ฟ่านเฉิงไปหนึ่งร้อยล้านเหรียญทอง “นี่คือโอสถพิชิตปราณ เพียงหนึ่งเม็ดจะช่วยให้เจ้าบรรลุปราณถึงขั้นสิบได้เพียงชั่วข้ามคืน รับไปสิ”

“ของล้ำค่าเช่นนี้บ่าวรับเอาไว้ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ” นั่นมันเม็ดละหนึ่งล้านเหรียญทองเชียวนะ!

“รับไปเถอะน่า เจ้าก็เห็นไม่ใช่หรือว่าข้าไม่ใช่ผู้ฝึกตน ข้าฝึกลมปราณไม่ได้ หากระหว่างที่ข้าอยู่กับเจ้าแล้วเกิดเหตุร้ายแรงขึ้นเราจะทำเช่นไร พูดแบบเห็นแก่ตัวเลยก็แล้วกัน เจ้าต้องปกป้องข้านะเสี่ยวจิง หรือว่าหากเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นมาจริงๆเจ้าจะทิ้งข้าไว้แล้วหนีเอาตัวรอดอย่างนั้นหรือ” แน่นอนว่าไม่มีทางที่จะเกิดอันตรายขึ้นกับนางได้เพราะมีมังกรน้อยทั้งห้าคอยปกป้องอยู่ แต่เสี่ยวจิงนั้นไม่ใช่ นางไม่ได้ตัวติดกับท่านจิวฟงตลอดหากเกิดเรื่องอะไรขึ้นนางต้องปกป้องตนเอง และก็ไม่รู้เมื่อไหร่เช่นกันที่มารดาเลี้ยงของนางจะส่งคนมาทำร้ายนางกับน้อง “หากเข้าใจแล้วก็รับมันไป”

“ขอบพระคุณเจ้าค่ะนายหญิง บุญคุณครั้งนี้บ่าวจะไม่มีวันลืมเจ้าค่ะ”

“ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณเจ้าที่คอยอยู่ดูแลข้าอย่างดีมาโดยตลอด”

“นั่นเพราะนายหญิงให้โอกาสบ่าวเจ้าค่ะ บ่าวคงนอนตายตาไม่หลับหากไม่ตอบแทนนายหญิงให้ถึงที่สุด” คืนนั้นหลังจากกลับไปถึงจวน เสี่ยวจิงได้เอ่ยขอจิวฟงเพื่อเก็บตัวฝึกปราณซึ่งสามีของนางก็เข้าใจและสนับสนุนเต็มที่

นางตั้งใจฝึกโดยมีจิวฟงให้การคุ้มครองอยู่ตลอดเวลา รุ่งเช้าวันถัดมาเสี่ยวจิงก็สามารถบรรลุปราณถึงขั้นที่สิบได้ และใช้เวลาสามวันในการบรรลุถึงขั้นอมตะราชันย์ ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักยกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ในที่สุดโอสถที่นายหญิงให้มาก็ไม่สูญเปล่า จิวฟงเองก็ยินดีกับภรรยาตัวน้อยของเขาเช่นกัน

“พรสวรรค์เป็นเลิศของน้องนั้นผู้คนไม่ได้พูดเกินจริงเลยสักนิด เก่งมากๆ”

“หากไม่ได้โอสถของนายหญิงน้องเองก็คงทำไม่สำเร็จถึงขั้นนี้หรอกเจ้าค่ะ ขอบคุณนะเจ้าคะที่ดูแลน้องอยู่ตลอดการฝึก ท่านพี่เองก็บรรลุปราณขั้นที่เก้ามาแล้วอีกไม่นานน้องเชื่อว่าท่านพี่ก็จะบรรลุขั้นอมตะราชันย์แน่นอนเจ้าค่ะ” เสี่ยวจิงยิ้มร่าเริงให้สามีและจุ๊บแก้มเขาเป็นรางวัล ความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นแม้จะไม่ได้เริ่มต้นด้วยความรัก แต่ระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันมาความสัมพันธ์ที่เรียกว่าความรักค่อยๆก่อตัวขึ้นจนตอนนี้เสี่ยวจิงพูดได้เต็มปากว่ารักสามีสุดหัวใจ

น้องทั้งสองคนของนางเองตอนนี้ก็มีความเป็นอยู่ที่ดี น้องชายได้ร่ำเรียนหนังสือเช่นที่เขาอยากเรียนมาตลอด ส่วนน้องสาวที่ยังเด็กมากก็คนมาสอนงานฝีมือให้อยู่ทุกวัน เสี่ยวจิงจึงหมดห่วงเรื่องน้องทั้งสองไปได้บ้างแล้ว ถึงตอนนี้หากฮูหยินของบิดาผู้นั้นจะส่งคนมาระรานก็ไม่มีสิ่งใดที่นางต้องกลัวอีกแล้ว

ส่วนจิวซากับเหลียงฮวานั้น ไม่ต้องถามว่าทั้งคู่รักกันมากขนาดไหน เพราะความรักของจิวซาที่มีต่อเหลียงฮวานั้นก่อตัวเป็นเจ้าก้อนแป้งตัวน้อยที่กำลังพัฒนารูปร่างอยู่ในครรภ์ของมารดา การเดินทางไปเมืองหลวงครั้งนี้ของทั้งคู่จึงเต็มไปด้วยความระมัดระวัง หลิวอี้เฟยผู้เป็นห่วงน้องสาวมากจึงได้ให้มังกรฟ้าติดตามไปเมืองหลวงเพื่อดูแลนางด้วย

“นี่ เมียจ๋า เจ้าก็เห็นใช่หรือไม่ว่าน้องสาวของเจ้านั้นตั้งครรภ์แล้ว ทำไมฮูหยินของข้ายังไม่ตั้งครรภ์บ้าง ข้ามั่นใจว่าตัวข้านั้นขยันทำภารกิจไม่ต่างจากจิวซาเป็นแน่ หรือว่าข้าพยายามไม่พอกันนะ ไม่ได้การแล้ว! ข้าต้องขยันขึ้นอีก!” 

“ท่านจะบ้าหรือท่านหวงหย่ง! หากท่านขยันขึ้นอีกข้าไม่ต้องตายคาอกท่านหรอกหรือ อย่าเพิ่งคิดมาเลยเจ้าค่ะ ลูกยังไม่อยากมาเกิดก็ต้องรอ ทุกวันนี้ท่านก็ขยันจนข้าแทบตายอยู่แล้ว สักวันลูกต้องเห็นใจข้าบ้างแน่นอน”

“ก็ได้ แล้วนั่นเจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่หรือฮูหยินของข้า” ได้ยินเขาเรียกนางแบบนี้ทีไรหน้าก็ร้อนวูบวาบทุกที

“เหลียงฮูหยินส่งชุดใหม่มาให้เจ้าค่ะ มีของท่านกับเสี่ยวไป๋ด้วยนะเจ้าคะ”

“เจ้ายังไม่ถูกใจสาวใช้คนไหนอีกหรือ รีบหาเถิดจะได้ไม่ต้องทำเรื่องพวกนี้ด้วยตนเอง ข้าจะหาให้เจ้าก็ไม่เอา”

“ท่านไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอกเจ้าค่ะ วันพรุ่งข้าจะไปดูที่โรงค้าทาสอยู่พอดี คนในจวนนี้ก็ปล่อยให้เขาทำหน้าที่ของตนเองไปไม่ต้องมารับใช้ข้าหรอกเจ้าค่ะ” คนงานที่เคยทำงานกับนางเมื่อครั้งอยู่จวนเหลียงนั้นนางไม่ได้ให้ตามมาด้วยแม้แต่คนเดียว ส่วนคนงานทั้งหมดที่อยู่ในจวนหวงตอนนี้นั้นพ่อบ้านของหวงหย่งได้เป็นผู้จัดหามา

ซึ่งไว้ใจไม่ได้แม้แต่คนเดียว!

มังกรแดงได้ทำการตรวจสอบพวกเขาทุกคนแล้วและให้คำแนะนำว่าไม่มีผู้ใดที่เหมาะให้นางนำมาไว้ข้างกายเลย คนเหล่านั้นสมควรจะทำงานใช้แรงงานให้อยู่ห่างไกลนางมากที่สุดจะเป็นการดี เพราะพวกนั้นมีแม้กระทั่งคนที่คิดจะปีนขึ้นเตียงสามีของนาง ช่างคิดมักใหญ่ไฝ่สูงเสียจริง ซึ่งคนจำพวกนี้ถูกนางขายออกไปจนหมดแล้ว

“ให้พ่อบ้านไปจัดการให้ดีหรือไม่”

“ไม่ดีเจ้าค่ะ ข้าอยากเลือกด้วยตนเองมากกว่า หากท่านเป็นห่วงก็ไปกับข้าสิเจ้าคะ”

“ข้าต้องไปกับเจ้าอยู่แล้ว คิดว่าข้าจะปล่อยให้เจ้าไปคนเดียวงั้นหรือ จริงสิ วันนี้พระจันทร์เต็มดวง เจ้าอยากไปดูดอกไม้ที่ฐานลับของเราหรือไม่ จะร่วงโรยหมดแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้สิ” หลิวอี้เฟยได้ยินเช่นนั้นก็ตอบรับทันที นางไม่ได้ไปที่นั่นนานแล้ว กล้วยไม้ที่ออกดอกมากมายถูกนางเก็บมาทำชาจำนวนมาก ไม่รู้ว่าผ่านฤดูหนาวไปแล้วจะเป็นเช่นไรบ้าง

คืนนั้นสองสามีภรรยาก็จูงมือกันควบออกจากจวนไปโดยไม่มีผู้ติดตาม อากาศยามค่ำคืนนั้นเย็นสบายเป็นอย่างมาก หวงหย่งเองก็ไม่ได้ควบม้ารีบร้อนจนเกินไปนัก พระจันทร์เต็มดวงกลมโตส่องสว่างเป็นภาพที่สวยงามมาก 

“พระจันทร์กลมโตงดงามมากเลยเจ้าค่ะ”

“ความงดงามของพระจันทร์หรือจะสู้ความงดงามของฮูหยินของข้า” ปากหวานอีกแล้ว!

“ท่านรู้หรือไม่ว่ามีกระต่ายบนดวงจันทร์ด้วยนะเจ้าคะ มันหลงรักแสงจันทร์ในยามค่ำคืน ว่ากันว่าทุกวันพระจันทร์เต็มดวงมันจะปีนขึ้นไปบนที่สูงๆแล้วขอพรให้มันอยู่เคียงคู่กับดวงจันทร์ตลอดไป ทุกครั้งที่เห็นพระจันทร์เต็มดวงแบบนี้ข้าจึงมักมองหากระต่ายตัวนั้นบนดวงจันทร์ บางครั้งก็เห็นบางครั้งก็ไม่แม้แต่จะปรากฏ”

“ข้าก็อยากขอพรเช่นกันนะ ขอให้ได้อยู่เคียงคู่กับเจ้าทุกภพทุกชาติ ข้าจะไม่แยกจากเจ้าตลอดไป”

“คิกคิก ท่าจริงจังเกินไปแล้วเจ้าค่ะ คนเราหากคู่กับแล้วก็ไม่แคล้วกันหรอก ไม่ว่าชาติภพไหนก็คู่กัน”

“เพราะข้ารักเจ้ามากอย่างไรเล่าถึงไม่อยากแยกจากเจ้า”

“ข้าก็รักท่านเจ้าค่ะท่านหวงหย่ง” เป็นความรักที่ไม่ได้คาดคิดว่าจะได้พานพบ ไม่คิดว่าจะมีผู้ชายสักคนที่เกิดมาเพื่อนางจริงๆ หวงหย่งทำให้นางรู้สึกมั่นใจว่าการตัดสินใจของตนเองนั้นไม่ใช่เรื่องผิด เขาคือคนที่เป็นเหมือนรางวัลสำหรับนาง ผู้หญิงที่อยู่คนเดียวทั้งชีวิตล้วนคาดหวังว่าจะมีใครสักคนที่รักนางจริง

“จำเอาไว้นะหลิวอี้เฟย ข้าจะไม่มีวันปล่อยมือเจ้าไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรก็ตาม มือของข้าจะกอบกุมมือของเจ้า ไหล่ของข้าจะเป็นที่พักพิงของเจ้า อ้อมกอดของข้าจะคอยให้ความอบอุ่นแก่เจ้า ข้างกายของเจ้าก็จะมีข้าเดินเคียงข้าง เจ้าจะไม่มีวันโดดเดี่ยวและถูกทอดทิ้งเป็นอันขาด จากนี้จนวันสุดท้ายของชีวิตข้าจะรักเพียงเจ้าผู้เดียว ข้าให้สัญญา”

“ข้าเชื่อเจ้าค่ะ และขอบคุณที่อยู่เคียงข้างข้าเสมอมา” นางเชื่อว่าหวงหย่งจะไม่มีวันผิดสัญญา

ทั้งสองขี่ม้าเคียงข้างกันอย่างมีความสุข โดยมีพระจันทร์เป็นพยานรักให้กับคนทั้งคู่ จากนี้ไม่ว่าจะเป็นเช่นไรแต่หลิวอี้เฟยก็วางใจของนางไว้ในมือของหวงหย่ง ตอบรับความรักของเขาและตอบแทนเขาด้วยความรักของนาง เคียงข้างกันไปจนวันสุดท้ายของชีวิต

 

 

- จบ -

.........................................................................................

 

จบแล้วค่ะทุกคน! ดีใจน้ำตาจะไหล นิยายเรื่องแรกอาจจะติดขัดไปบ้างแต่ก็ผ่านมาด้วยดี ขอบคุณทุกการสนับสนุนจากนักอ่านทุกท่านที่สละเวลาเข้ามาอ่านนะคะ ฝากติดตามอีบุ๊คที่กำลังออกด้วยนะคะ ในนั้นจะมีตอนนี้พิเศษอีกหลายตอน และเร็วๆนี้ก็จะเปิดเรื่องใหม่ให้ทุกคนได้อ่านกัน

ขอบคุณทุกการสนับสนุนที่ดีเสมอมา หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ขอบคุณมากๆค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.28K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2142 jannytbh (@jannytbh) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 22:38
    ขอบคุณมากๆนะคะ.
    #2,142
    0
  2. #2140 sujitrapiapon37 (@sujitrapiapon37) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 23:29

    ขอบคุณมากๆๆเลยค่ะ
    #2,140
    0
  3. #2137 Nummoul (@Nummoul) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 08:07
    ขอบคุณมากๆๆค่ะ
    #2,137
    0
  4. #2135 saifhafad (@saifhafad) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 22:17
    ขอบคุณมากคะ
    #2,135
    0
  5. #2134 KathyKate (@KathyKateKt12) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 19:11
    สนุกมากเลยค่ะ^^
    #2,134
    0
  6. #2133 ploy5325 (@ploy5325) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 08:56
    ขอบคุณมากค่ะ เป็นเรื่องที่สนุกและดีมากๆเลย
    #2,133
    0
  7. #2124 Besty.b... (@enjoymylifeloveu) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 17:32
    ขอบคุณมากๆเลยนะคะ สนุกมากๆเลยค่า
    #2,124
    0
  8. #2123 fsn (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 18:58

    ขอบคุณมากคะ สนุก อ่านเพลินแถมมีอะไรสะกิดใจด้วย ดีเชียว

    #2,123
    0
  9. #2091 17042417 (@17042417) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 17:19
    ขอบคุณมากๆที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่านขอเป็นกำลังใจแต่งมาให้อ่านอีกและแนะนำให้ทำแบบรูปเล่มนะคะจะคอยซื้อ
    #2,091
    0
  10. #2083 tongmeelee (@tongmeelee) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 12:21

    ขอบคุณค่ะสนุกมาก
    #2,083
    0
  11. #2078 Mustanen (@kikkaduey) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:42
    ขอบคุณมากเลยนะคะ สนุกมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ ไฟติ้ง 💚💚
    #2,078
    0
  12. #2064 Snow (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 14:11

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากค่ะ ^^

    #2,064
    0
  13. #2049 sumanasin (@sumanasin) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 01:59
    ขอบคุณมากๆค่ะ สนุกมาก อ่านรวดเดียวจบเลย กลัวถูกลบ😍😍
    #2,049
    0
  14. #2048 WiWan1 (@WiWan1) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 23:07

    ขอบคุณมากสนุกมากค่ะ
    #2,048
    0
  15. #2046 Supannasa Mahavang (@yougogoo) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 21:52

    ขอบคุณค่ะ
    #2,046
    0
  16. #2042 SAANDY (@bammo) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 00:20
    ขอบคุณค่ะ
    #2,042
    0
  17. #2040 หลิน (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 20:09

    ขอบคุณค่ะ😍

    #2,040
    0
  18. #2026 2312451412 (@2312451412) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 02:08
    ชอบมากๆเลยค่ะ ฮื่อออออ ดีใจมากที่เดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนจบ ชอบมากๆ
    #2,026
    0
  19. #2024 Caveir (@u710) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 23:43
    ขอบคุณมากๆเจ้าค่ะสำหรับนิยายดีดี อ่านวันแรกถึงกับเก็บไปฝัน สนุกมากๆเจ้าค่ะ น้ำตาคลอปลื้มปิติ 😍
    #2,024
    0
  20. #2020 ployPanyapat (@ployPanyapat) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 19:35
    ขอบคุณมากค่ะ เรื่องนี้สนุกมาก
    #2,020
    0
  21. #2019 Mamay Mazmamay (@mazmamay) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 15:21
    สนุกมากค่ะ แบบมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นกำลังใจในเรื่องต่อๆๆนะคะ💕
    #2,019
    0
  22. #2012 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 19:10
    ใด ๆ สงสารเสี่ยวไป๋ ไม่ได้เจอท่านพ่อ ท่านแม่เลย เพราะมัวแต่เข้าหอ

    555+
    ขอบคุณไรท์ค่ะ
    #2,012
    0
  23. #1991 sasamama (@sasamama) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 20:26
    สนุกมากค่ะ เป็นเรื่องแรกที่อ่านยาวตั้งแต่ต้นจนจบทีเดียวแบบม้วนเดียวจบ เขียนดีมาก แต่งได้ลื่นไหลดี ขอบคุณมากนะคะไรท์ ที่มีผลงานดีดีแบบนี้มาให้เราอ่าน เรื่องใหม่จะตามไปอ่านเหมือนกันค่ะ
    #1,991
    0
  24. #1986 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 15:35
    อีพี่หนวดนี่ไม่มีน้ำยาเลย5555555555555555
    #1,986
    0
  25. #1974 0819310195 (@0819310195) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 07:14
    ติดตามจ้าเนื้อเรื่องสนุกมากเลยเจ้าคะ
    #1,974
    0