คัดลอกลิงก์เเล้ว

เพื่อนรักคนใหม่....!!

โดย Gemini_love

เป็นเรื่องสั้นที่แต่งขึ้นมาเพราะได้เจอกับประสบการณ์จริง ที่จังหวัดเราเอง

ยอดวิวรวม

91

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


91

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 พ.ย. 55 / 10:40 น.
นิยาย ͹ѡ....!! เพื่อนรักคนใหม่....!! | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
happy

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 พ.ย. 55 / 10:40


                   “ว้าว! ฉันอยู่ห้อง 1 ด้วยล่ะ ”เด็กสาวอายุ 13 ที่ยืนดูผลสอบรู้สึกดีใจ แต่เด็กหนุ่มข้างๆกลับทำหน้าเบื่อหน่าย

ใส่ยัย แซลลี่เพื่อนสาวที่กระโดดตัวลอยเมื่อรู้ผลสอบ

                  “เชอะ! ฉันสิเสียใจ อยู่ห้องเดียวกับเธออีกแล้ว”

                  “ว่าไงนะอาเธอร์”แซลลี่ยืนเท้าสะเอวมองหน้าอาเธอร์ “มีเราแค่ 2 คนเองนะที่มาจากเซนต์คาลอส”

                  อาเธอร์เดินหนีไปไกลแล้วแลบลิ้นให้แซลลี่และหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ฉันรักนายก็ตรงนี้แหละอาเธอร์นึกอยู่ในใจ 6 ปีมาแล้วที่เธอคิดกับอาเธอร์มากเกินกว่าเพื่อน หน้าตาเธอก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไร ออกจะสวยเสียด้วยซ้ำ ฐานะทางบ้านก็เข้าขั้นมหาเศรษฐี อาเธอร์เองก็หล่อติดอันดับป๊อปปูล่าร์ของชั้น และรวยไม่แพ้เธอ แถมยังเล่นดนตรีเก่งมากๆเลย

                  โครม!!!!

                  “เป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ ฉันขอโทษนะที่ชนเธอ” เสียงใสๆพูดขึ้นอย่างรู้สึกผิด แซลลี่เงยหน้ามองเด็กสาวที่ชนเธอเป็นเด็กสาวที่น่ารักมาก และใส่แว่นตาดูคงแก่เรียน “ฉันชื่อวินดี้ อยู่ห้อง 1 จ้ะ”

                  “เอ้อ ไม่เป็นไรหรอกฉันชื่อแซลลี่ ยินดีที่ได้รู้จัก”แซลลี่ลุกขึ้นแล้วปัดกระโปรง “ฉันอยู่ห้องเดียวกับเธอ ช่วยพาฉันไปรายงานตัวหน่อยได้ไหม คือฉันไม่ค่อยคุ้นทางน่ะ”

                  “ได้สิ”วินดี้ยิ้มรับอย่างเต็มใจ

          ...ณ  ห้องโสต สถานรายงานตัวของเด็ก ม.1 ห้อง 1 ที่เข้าใหม่ทั้งหลาย...

                  “หวัดดีจ้ะ”แซลลี่ยิ้มทักทายเพื่อนใหม่ ที่จะเรียนด้วยกันไปจนจบม.3 และนั่งลงข้างๆอาเธอร์ ขณะที่ซิสเตอร์โซเฟียซิสเตอร์ประจำชั้นกำลังอธิบายกฎของโรงเรียน ถึงบริเวณต้องห้ามที่ห้ามเข้าไปเด็ดขาด

                 “ไง แซลลี่มารายงานตัวช้า มัวเดินตกท่ออยู่รึไง”อาเธอร์พูดเสียงเบา ให้ได้ยินกันแค่ 2 คน

                  “ใครบอกยะ ฉันมัวหาเพื่อนใหม่อยู่ต่างหากย่ะได้เพื่อนแล้วด้วยชื่อวินดี้”

                  “ไหนล่ะเพื่อนใหม่ของเธอ”

                  “อยู่นี่ไง...อยู่ห้องเดียวกับเรา”แซลลี่หันมาหาวินดี้ แต่ “อ้าว..หายไปไหนแล้วอ้ะ?”

          ...หลังจากเลิกประชุม....

                  “เธอไปไหนมาอ้ะ ฉันหาเธอแทบแย่”

                  “ซิสเตอร์ใช้ฉันให้เอาของไปไว้ที่ห้องธุรการน่ะ” วินดี้อธิบาย “มีอะไรสำคัญรึเปล่า?”

                 “ไม่มีอะไรหรอก”แซลลี่สั่นหัว “แต่ทำไมเธอสนิทกับพวกซิสเตอร์จัง”

                 “เพราะฉันอยู่โรงเรียนนี้มาตั้งแต่ประถม และอยู่มานานแล้วน่ะ”วินดี้พูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆน่าขนลุก “เธออยากให้ฉันพาชมโรงเรียนมั้ยล่ะ”

                 “หือ เอาสิตกลง”

                  จากนั้น แซลลี่ก็เดินสำรวจโรงเรียนโดยมีวินดี้เป็นไกด์

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

 

                 “เอ่อ นี่เป็นตึกวิทย์ เราจะเรียนตึกเดียวกับม.ปลาย”วินดี้ชี้มือไปทางอาคารหลังใหญ่ทาสีเขียวอ่อน “เป็นตึกที่มีดาดฟ้า แต่ภารโรงล็อกกุญแจไว้”

                  “แล้วหอพักของพวกเรา ปี 1 ล่ะคือฉันพักอยู่หอในน่ะ”แซลลี่ถามอย่างสงสัย

                  “ได้สิฉันก็อยู่หอในเหมือนกัน ตามฉันมาสิ”วินดี้ยิ้มให้ แต่เป็นรอยยิ้มที่เหมือนมนุษย์น้อยลงทุกที

                   แซลลี่เดินตามวินดี้ไป เธอเริ่มไว้ใจวินดี้มากขึ้น..มากขึ้น  โดยไม่ได้มองดูโดยรอบเลยว่า...วินดี้พาเธอไปยังที่แห่งใด....

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

                “นี่ก็ห้าโมงเย็นแล้ว ยัยนั่นไปไหนกันนะ”อาเธอร์บ่นเพราะเขาต้องกลับบ้านพร้อมแซลลี่

                “อาเธอร์ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ?”ฟุกไจ๋เพื่อนร่วมห้องที่เพิ่งสนิทกันถาม เด็กหนุ่มคนนี้มาจากโรงเรียนทองประศาสตร์วิทยาที่อยู่ห่างจากเซนต์คาลอสไม่กี่กิโล

                 “อืม..ฟุกไจ๋นายเห็นแซลลี่กับวินดี้บ้างมั้ย?”อาเธอร์ถาม”ยัยแซลลี่คนสวยๆผมบลอนด์ตัดบ็อบเทอ้ะ”

                 “โทษที ห้องเรามีชื่อวินดี้ด้วยรึ?”เด็กหนุ่มผมทองที่ชื่อแฟรงก์ทำท่านึก”แต่ถ้ายัยผมบลอนด์ล่ะก็ไปทางป่าต้องห้าม”

                 “วินดี้รึ!!?”เคลวินฝาแฝดของแฟรงก์ตกใจ “เป็นไปไม่ได้!!..ก็วินดี้น่ะ...”

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

                 “ที่นี่ที่ไหนเหรอ?”แซลลี่ถามขึ้นเมื่อมองรอบๆ “ต้นไม้เยอะจัง”

                 “ที่ๆฉันอยู่ไงล่ะ..หึ..หึ”วินดี้ตอบเสียงน่ากลัว

                  “อย่าล้อเล่นสิ..!วินดี้..”แซลลี่สะดุ้งเฮือก เธอหันไปรอบๆมีแต่ต้นไม้ แต่ละต้นสูงใหญ่อย่างกับดงพญาเย็นที่เธอเคยไปเที่ยวกับครอบครัว รอบตัวมืดทึบ มีเสียงสัตว์ร้องลั่นป่าฟังไม่รู้เรื่องว่าชนิดใด ไม่ใช่เสียงที่ไพเราะแต่เป็นเสียงที่แสดงความหวาดกลัว “ฉันไม่สนุกกับเธอนะ!!

                  “..หึ..เธอเป็นเพื่อนของฉันนะ”เป็นเสียงของวินดี้แต่น่ากลัวและดังมาจากทุกทิศรอบกาย “ฉันเหงา..เหลือเกิน”

                  จู่ๆก็มีเสียงไวโอลินดังขึ้น ทำนองเศร้าโศกโหยหวน วินาทีนั้นเองที่แซลลี่ตัดสินใจวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ฉะ...ฉันต้องหนี แค่ออกจากป่านี้ให้ได้ก็โอเคแล้ว

                 กร๊อบ...กร๊อบ

                 “หนีไม่พ้นหรอก..”เสียงสะท้อนก้องไปทั้งป่า “อีกนิดเดียว”

                 “ที่นี่ทั่ไหนกัน? ทำไม..วิ่งเท่าไหร่ก็ไม่พ้นป่านี่ซะที”แซลลี่หยุดพักมองเห็นสระน้ำอยู่ข้างหน้า”หิวน้ำจัง”

แซลลี่เดินไปที่ขอบสระพยายามวักน้ำกิน แต่น้ำที่เห็นตอนแรกว่าใสสะอาด กลับเต็มไปด้วยเลือดและน้ำเหลือง...และมีหน้าวินดี้ที่เน่าเฟะโผล่ขึ้นมาจากสระจนเกือบชิดหน้าแซลลี่

                “หึ...หึ...มาอยู่ด้วยกันเถอะ”

                 “กะ..กรี๊ดดดดดดด”ร่างของแซลลี่ค่อยๆจมลงไปใต้ยังก้นบึ้งแห่งความมืดมิด เธอกำลังจะขาดอากาศหายใจ น้ำกำลังเข้าไปในปอดแทนที่ด้วยอากาศ....เธอกำลังจะจมน้ำตาย!!

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

                แฮ่ก...แฮ่ก 

                “แซลลี่!!เธออยู่ที่ไหน” พวกอาเธอร์ ฟุกไจ๋ แฟรงก์และเคลวินเข้ามาป่าต้องห้ามเพื่อช่วยหาวินดี้ อาเธอร์ไม่เคยกังวลใจมากเท่านี้มาก่อนหลังจากได้ฟังคำบอกเล่าจากปากของเคลวิน

                    ก็ยัยนั่นน่ะเป็นรุ่นพี่เรา 2 ปี นายจำไม่ได้เรอะไอ้แฟรงก์

                    ‘ที่เมื่อ 2 ปีก่อนมีเด็กม.1 จมน้ำตายที่สระในป่าต้องห้าม ที่ลือกันว่าโดนเพื่อนทิ้งให้จมน้ำตายแล้วยังไม่พบศพน่ะรึ?

                    ‘เออ...เด็กคนนั้นชื่อ วิรินทิรา จิรประสานเวทย์หรือวินดี้ไง!!’

              “ไปที่สระนั่นไหม?”ฟุกไจ๋หันมาถามอาเธอร์ “อาจจะยังทัน”

              “ตกลง ฉันยังไม่ได้พูดบางอย่างกับยัยนั่นเลย”อาเธอร์เช็ดเหงื่อบนใบหน้า “ต้องหาให้เจอ”

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

                   ‘ไม่ไหวแล้ว...อึดอัดจัง....

                    ช่วยด้วย...อาเธอร์!!’

          วินาทีนั้นแซลลี่โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ พวกอาเธอร์มาทันเวลาพอดี ทุกคนรีบช่วยกันดึงแซลลี่ขึ้นมา แต่ก็มีมือลึกลับพยายามดึงแซลลี่กลับไปที่ผิวน้ำ มือที่มีแต่กระดูกขาวโพลน และมีพวกตะไคร่น้ำเกาะติด

         “ปล่อยนะ!!นี่เพื่อนของฉัน”วินดี้ที่หน้าตาเละ ดวงตาแดงก่ำด้วยเลือดตวาดพวกอาเธอร์

         “เพื่อนเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก!!”ฟุกไจ๋ทำใจกล้าตะโกนกลับ สองฝาแฝดสนับสนุน “ใช่ๆ”

         “แล้วทำไมพวกเหมยลี่ถึงทำกับฉันแบบนี้”วินดี้เริ่มร้องไห้แต่น้ำตากลับเป็นเลือด “ทำไม...ทิ้งให้ฉันตาย”

         “เพราะพวกนั้นไม่ใช่เพื่อนแท้น่ะสิ!!”แซลลี่ที่รู้สึกตัวแล้วพูดกับวิญญาณวินดี้ “แต่คิดดูสิอาจมีคนอื่นอยากเป็นเพื่อนกับเธอนอกจากพวกนั้นก็ได้...อย่างฉันไง”

        “ฉะ...ฉันขอโทษ แต่ฉันเหงานี่นา”วินดี้ยังไม่หยุดร้องไห้ “ฉันอยู่แต่ในสระนี่ ฉันหนาว...ฉันคิดถึงพี่”

        “ศพเธออยู่ที่สระนี่ใช่ไหม?”อาเธอร์ถามอย่างสงสาร

        “พวกผมจะกลับมานำศพพี่ขึ้นจากสระ”แฟรงก์เสนอ เคลวินให้สัญญา “สัญญาลูกผู้ชายเลยครับ”

        “สัญญานะ...”

          “จ้ะ..”

 

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

          พวกอาเธอร์ แซลลี่ ฟุกไจ๋ และฝาแฝดแฟรงก์-เคลวิน ก็เดินออกมาจากป่าอย่างปลอดภัย  แฟรงก์อาสาไปตามพวกซิสเตอร์ “เดี๋ยวฉันไปตามพวกซิสเตอร์กับอาจารย์ที่ยังอยู่ก่อนล่ะ”พูดจบก็วิ่งออกไปเลย

         “ทำไมถึงมาช่วยฉันล่ะ?”แซลลี่ถามอาเธอร์อย่างแอบหวังนิดๆ

         “ขี้เกียจไปงานศพเธอน่ะสิ”อาเธอร์ตอบอย่างเบื่อๆ

          “อีตอนที่หายัยนี่ไม่เจอจะเป็นจะตาย”เคลวินแอบกระซิบกับฟุกไจ๋แต่อาเธอร์กับแซลลี่ได้ยิน “ตอนนี้ละเก๊กชะมัด”

ฟุกไจ๋อมยิ้มที่เคลวินยังไม่รู้ตัวว่าอาเธอร์ได้ยิน

          “แกตาย...!!เคลวิน”

            “เฮ้ย ฉันไม่ได้พูดนะ...จริงจริ๊ง”

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

            วันต่อมาหลังจากที่แจ้งพวกซิสเตอร์และบรรดาอาจารย์แล้ว แซลลี่ อาเธอร์และพวกที่เหลือ ได้พาบรรดาอาจารย์ไปยังสระที่วินดี้จมน้ำตาย และเชิญตัวพวกพี่ม.3 ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของวินดี้ไปสอบปากคำ แซลลี่ถูกเชิญไปเป็นพยาน ขณะที่พวกพี่ม.3กำลังแก้ตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ แซลลี่เห็นวินดี้ยืนถลึงตาใส่เหมยลี่ผู้ที่ทำให้เธอตายอย่างเคียด-แค้นและเสียใจที่เคยเป็นเพื่อนกับคนเลวๆอย่างนี้

             “เค้ากำลังจะค้นหาศพวินดี้กันแล้ว”ฟุกไจ๋เรียกอาเธอร์ “ไปดูมั้ย?”

             “ฉันจะพูดอะไรกับแซลลี่ซะหน่อย”อาเธอร์พยักหน้าแล้วเดินไปหาแซลลี่แต่แซลลี่เดินมาหาเขาแทน

            “อาเธอร์...ฉันชอบนาย”แซลลี่สารภาพความในใจแม้ว่าอาจผิดหวังก็ตามตั้งแต่ตอนที่เธอคิดว่ากำลังจะตาย ตั้งแต่ตอนที่อาเธอร์เข้ามาช่วยที่ทำให้เธอดีใจ “รู้แล้ว...” อาเธอร์ทำหน้าดุๆก่อนจะกมลงมากระซิบข้างๆหูแซลลี่ว่า “ต้องให้ผู้ชายเค้าบอกก่อนสิยัยเบ๊อะ...ฉันเองก็ชอบเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้เหมือนกัน”

            ขณะเดียวกันก็พบโครงกระดูกของวินดี้ที่ฝังอยู่ใต้โคลนก้นสระ เคลวินดีใจจนน้ำตาซึม “ก็ความจริงเคลวินแอบชอบวินดี้มาตั้งนานแล้วนี่นา” แฟรงก์แอบกระซิบบอกฟุกไจ๋

           ขอบใจนะแซลลี่...ที่ทำให้ฉันได้พบพี่อีกครั้ง....

           แซลลี่ได้ยินเสียงของวินดี้ที่แว่วมาตามสายลมแล้วอมยิ้มหันไปมองอาเธอร์ที่เธอเดาว่าก็คงได้ยิน อาเธอร์จึงพูดกับอากาศเสียงดังว่า “ถ้าอยากให้ช่วย ทีหลังอย่าพยายามเอาแซลลี่ไปอยู่ด้วยล่ะ...ฉันหวง!”ทำเอาพวกเหมยลี่ที่ถูกบังคับให้มาขอขมาศพวินดี้หันมาค้อนขวับ

          พี่ชายของวินดี้ที่ชื่อ วายุ ถึงกับร้องไห้เมื่อเห็นกระดูกของน้องสาว และขอบคุณพวกแซลลี่ยกใหญ่

          “ผมขออย่างนึงได้มั้ยครับ?”เคลวินขอพี่วายุ “ขอมาสิ พี่ทำได้”

          “พวกเราขอไปช่วยงานศพวินดี้ได้ไหมคะ/ครับ?”สิ่งที่พวกแซลลี่ขอ ทำเอาพี่วายุหัวเราะทั้งน้ำตา “ได้เลย!!

หลังจากหมดเรื่องวุ่นวายแล้วแซลลี่ก็กลับไปบ้าน อ้อนให้คุณแม่พาไปงานศพวินดี้

          “ทำไมต้องไปด้วยล่ะ แม่ไม่ว่าง”

          “งั้นหนูไปกับอาเธอร์นะคะ”

          “เพื่อนใหม่ของหนูนี่เป็นใครกันนะถึงบังคับให้หนูไป”

         “เค้ายืนอยู่ข้างหลังคุณป้าด้วยครับ”อาเธอร์พูดยิ้มๆเมื่อเห็นวินดี้ยืนยิ้มอยู่ข้างหลังคุณแม่ของแซลลี่ “คนตายไปแล้วจะมายืนอยู่ได้ไง เหลวไหล”คุณแม่ของแซลลี่หันไปมองข้างหลังอย่างหวาดๆ “ทำไมถึงอยากไปงานศพนักนะ”

         “จริงๆนะคะหนูต้องไปให้ได้”แซลลี่สบตากับวินดี้ “ก็เค้าเป็นเพื่อนใหม่ของหนูนี่คะ”

ผลงานอื่นๆ ของ Gemini_love

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 18:43
    หน้ากลัวดีอะ  แต่ก้อมีฉาก inlove เลยหน้าหนุกขึ้นหน่อย 
    #1
    0