Time เพราะเวลาเราไม่เคยเปลี่ยนแปลง...(YaOi)

ตอนที่ 11 : เที่ยว... (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ม.ค. 55

 






หนึ่งวันเต็มๆ กว่าที่ร่างบางจะสามารถเรียบเรียงความคิดได้เพื่อให้รวบรวมกับความฝันที่ได้รับรู้มาว่าเป็นเรื่องราวของตนในชาติที่แล้ว ยิ่งหลับตาก็ยิ่งรู้และได้เห็นมากขึ้น 




ทุกอย่างช่างดูเงียบและสงบ




ร่างบางดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เมื่อออกมาจากห้อง




ร่างบางดูขรึม สงบ และยิ่งดูก็ยิ่งสง่างามนัก



"นายหญิงค่ะ  วันนี้ต้องการเลือดแบบไหนค่ะ" ลาล่าเข้ามาทักร่างบางก่อนเป็นตนแรก






"ไม่  ฉันไม่หิว.......ไปเตรียมชุดมาที.....ฉันจะออกไปข้างนอก....แล้วอย่าตามมาล่ะ" ว่าเสร็จร่างบางก็ออกไปสำรวจตัวคฤหาสน์อย่างสบายใจ




เมื่อกลับมาที่ห้องก็พบชุดวันพีชสีดำนิลยาวถึงข้อเท้าพร้อมด้วยผ้าคลุมขนาดใหญ่สีเงาดำ



*******************************************************************

ต่อล่ะเน้อ


*******************************************************************



ร่างบางออกมาในชุดผ้าคลุมแล้วยิ่งดูสง่านัก


เดินออกมาข้างนอกคฤหาสน์ได้อย่างง่ายดาย นี่ร่างบางมาที่นี่โดยการลักพาตัวนะ มันเป็นเรื่องแปลกที่ออกมาได้ง่ายๆ อย่างนี้ เพราะอย่างน้อยตอนออกมาก็น่าจะมีใครซักคนมาเฝ้าที่หน้าประตูอะไรพวกนี้สิ




อย่างนี้ร่างบางเริ่มกังวลซะแล้วสิ






แถมที่รอบๆ ก็เป็นป่าสนหนาทึบทันทีที่เท้าแตะพื้นหิมะก็รู้สึกเหมือนย่ำเหยียบบนปุยนุ่น ไม่หนาวเลยซักนิดทั้งๆ ที่หิมะกำลังตก คงเป็นเพราะร่างบางไม่เหมือนเดิมแล้ว ร่างบางได้ตายไปแล้ว แล้วก็เกิดใหม่ในฐานะแวมไพร์ แข็งแกร่งเกินกำลังมนุษย์หลายชุมนัก ร่างกายก็เย็นเฉียบเหมือนน้ำแข็ง และที่สำคัญอาหารจานโปรดก็คือ เลือด









ร่างบางลงนอนกับพื้นที่มีหิมะปกคลุมจนหนา เหมือนนอนบนปุยนุ่นจริงๆ


"ปึก" ก้อนหิมะกลุ่มหนึ่งตกลงที่หน้าร่างบางพอดี ทำเอาจนสะดุ้ง


"ใครกัน" ร่างลุกขึ้นหันไปมองซ้าย ขวา มองหาตัวการโยนหิมะใส่เขา แล้วสายตาก็มาหยุดลงเมื่อมองไปทางด้านหลัง


"เอรอน" ร่างบางเอ่ยชื่อร่างสูงเสียงต่ำ ส่วนร่างสูงน่ะเหรอตอนนี้กำลังอมยิ้มอย่างนึกสนุกมืออีกข้างก็กำลังถือก้อนหิมะอีกก้อน


"นี่แนะ เจ้าบ้า" ร่างบางปั้นก้อนหิมะและเขวี้ยงใส่ร่างสูงอย่างไม่ทันตั้งตัว



และผลที่ได้



"เป๊ะ" เต็มหน้าร่างสูงทันที

"โอ้โห ไม่ยั้งแรงเลยเหรอ" ร่างสูงบ่นแล้วก็เขวี้ยงบอลหิมะใส่ร่างบางซึ่งแน่นอนร่างบางโดนจังๆ ที่หัวใหล่



"โอ้ย....มันเจ็บนะนี่" ร่างบางแก้แค้นคืนโยนสองลูกติดต่อกัน ลูกแรกร่างสูงหลบได้แต่ลูกที่สองจังๆ ที่ใบหน้า


"โอ๊ะ.....เศษไม้เข้าตา" ร่างสูงหยุดอยู่กับที่เริ่มขยี่ตาตัวเองทันที


"ไหนดูหน่อย" ร่างบางวิ่งมาดูร่างสูงทันที 


และทันทีที่ร่างบางจับมือร่างสูงข้างที่ขยี่ตาออก  มืออีกข้างก็ดึงร่างบางเข้าไปแนบกับอกแกร่งทันที


ใบหน้าร่างบางขึ้นสีอย่า่งเห็นได้ชัด ยิ่งได้จ้องตาร่างสูงแล้วใบหน้ามันก็ยิ่งขึ้นสีเข้าไปอีก

"นายโกหกฉัน"ร่างบางพูดพลางหลบสายตาร่างสูง

"อะไรกัน ทำมากกว่านี้ก็ยังเคยนะ ยังไม่ชินเหรอ" ร่างสูงพูดหยอกร่างบาง


ยังไม่ทันที่ร่างบางจะได้เริ่มตอบโต้ริมฝีปากร่างสูงก็ประกบจูบที่ริมฝีปากร่างบางทันที

"อืม" ร่างบางไม่ได้ขัดขืนอะไร รสจูบที่ร่างสูงมอบให้มันช่างอ่อนโยนและโรแมนติกเกินจะห้ามใจได้



"อย่าจากไปนะ" หลังจากถอนริมฝีปากแล้ว ร่างสูงก็พูดน้ำเสียงเศร้าๆ

ร่างบางยิ้มให้กับร่างสูง เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ร่างบางยิ้มให้กับร่างสูง เล่นเอาซะร่างสูงใจเต็นแรงกับรอยยิ้มนั้นซะได้

"คุณผิดเองนะ" ร่างสูว่าพลางอุ้มร่างบางเดินขึ้นคฤหาสน์ทันที.....





******************************************



โทษทีเน้อ พอดีดองนานไปหน่อย เพิ่งได้ PSP เป็นครั้งแรกก็เลยติดงอมแงมเลยงานนี้



แต่ตอนนี้ Me จะพยายามมาอัพทุกวันเสาร์-อาทิตย์เน้อ 



แล้วก็เน้อ พอดีมาเจอคอมเม้นหลายอันที่มี งงงงงงงงง กันเริ่มเยอะขึ้น Me ขออธิบายเน้อ คือ เรื่องนี้

เมื่ออ่านจนจบเรื่องครั้งหนึ่งอาจจำเป็นต้องอ่านต่ออีกรอบเพื่อปรับความเข้าใจ เพราะเรื่องนี้ Me คิดว่าจะเฉลยในหลายๆ อย่างเอาตอนจะจบเรื่องเน้อ

หรือว่าถ้างง ตรงไหนก็เม้นบอกเลยเน้อ จะได้อธิบายให้เพราะบางทีตอนนี้อาจลืมเอาไปเฉลยในตอนท้ายเน้อ

เพื่อเป็นการชดเชย (อีกแล้ว) Me ก็เลยวาดคู่พระนางมาให้เชยชม

 


Me ใช้เวลาวาดประมาณ 30 นาทีเน้อหลังจากแต่จบนี่แหล่ะเน้อ วาดเป็นยังไง ติชมกันด้วยเน้อ

****************************************************************

65 ความคิดเห็น

  1. #57 toy6342 (@toy6342) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 19:05
    สนุกมาก
    #57
    0
  2. #43 ounmakga (@princcaden) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 22:22
     รอตั้งนานแน่ะ
    #43
    0