Time เพราะเวลาเราไม่เคยเปลี่ยนแปลง...(YaOi)

ตอนที่ 10 : ความจริง...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ธ.ค. 54

 








เช้าวันต่อมา ที่เหมือนๆ กับวันอื่นๆ อากาศในคฤหาสน์ที่แสนอบอุ่น ผิดกับอากาศข้างนอกที่หนาวจนหิมะเต็มไปทั่วบริเวณ



ร่า่งบางตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียเนืองจากแสงแดดที่สว่างจ้ากว่าปกติหลายเท่านักข้างๆ ก็เป็นร่างสูงใหญ่ของเอรอนนอนอย่างเต็มอิ่มเพราะเมื่อคืน.......ก็ค่อนข้างเต็มที่.......กอดร่างบางให้แนบชิดกับอกแกร่งไม่ให้ร่างบางไปขยับได้



"ปล่อย......รู้นะว่าตื่นแล้ว" ร่างสูงยังคงหลับตาอยู่ ทำให้ร่างบางถอนหายใจ จากนั้นมือเรียวบางก็เลื่อนไหลลงไปตามลำตัวร่างสูงและมาหยุดที่จุดๆ หนึ่ง และจุดนั้นก็คือบริเวณเอวร่างสูงพอดี




ร่างบางเริ่มยิ้มที่มุมปาก 






นิ้วชี้จิ้มลงที่เอวทันที ด้วยความแม่นยำ ถูกจุดพอดีเป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน ตามด้วยการขยับนิ้วทั้ง 10 นิ้มที่บริเวณที่เหลือ












ร่างสูงจะเหลือเหรอ ? 



ร่างกายร่างสูงเริ่มสั่น เมื่อความอดทนมาถึงขีดจำกัด



"ก๊ากกั๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" ร่างสูงหัวเราะออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ ไม่สามารถหายใจได้ ร่างกายเกร็งไปหมด ร่างบางหลุดจากพันธนาการเรียบร้อย




"บ้าจี้นี่" ร่างบางพูดเสียงเรียบ พลางหยิบผ้าห่มมาพันร่างกาย ปล่อยให้ร่างสูงเปลือยล่อนจ้อนอยู่บนเตียง



"ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้นี่" ร่างสูงบ่นนิดๆ 


"ก็ไม่ตื่น" 


"ก็..." ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะูพูดเสร็จ ปิ่นปัดผมแหลมสีทองก็มาจ่ออยู่ที่ลำคอ ร่างสูงเงียบเข้าสู่โหมดจริงจัง


"บอกมาความจริงที่เก็บเอาไว้" ร่างบางตีสีหน้าจริงจัง สายตาที่แน่วแน่



"อารันเป็นเสี้ยวหนึ่งของบาร์เบิร์ก......ในโลกใบนี้ไม่มีใครยิ่งใหญ่ได้เท่าบาร์เบิร์กอีกแล้ว"


"ดูท่่าจะชื่นชมตระกูลตัวเองน่าดูเลยนิ" 


"เป็นเรื่องจริง อารันเป็นเพียงชื่อหนึ่งที่ใช้หายเงินเท่านั้นเอง บาร์เบิร์กน่ะอยู่เบื้องหลังหมดนั้นแหล่ะ และยังมีอีกหลายๆ ตระกูลที่ดังๆ เหมือนกันที่บาร์เบิร์กสร้างขึ้นมา" 


"ดูถูกตระกูลฉันจังเลยนะ" ร่างบางกำมือแน่น ทำไมล่ะ ทั้งๆที่เมื่อคืนก็.........ทำถึงขนาดนั้น ร่างบางเริ่มวิตก ทำไมต้องมาดูถูกตระกูลของเขาอย่างนี้ด้วย



"และผู้ก่อตั้งตระกูลบาร์เบิร์กนี้ขึ้นมาก็คือ นายหญิงมาเรีย เรนเรย์ บาร์เบิร์ก"


"แล้วยังไงต่อ...."



"คุณก็คือ นายหญิงมาเรียกลับมาเกิดใหม่ไงล่ะ" มันช่างดูเหมือนคำโกหกที่ฟังไม่ขึ้นแต่ใบหน้าเอรอนกลับจริงจังเกินกว่าจะล้อเล่นได้


"มันไม่จริง   ทั้งหมดมันไม่ใช่เรื่องจริง" ร่างบางปล่อยปิ่นปัดผมหลุดพื้น




"มันเป็นเรื่องจริง" เสียงหนึ่งแทรกออกมาจากด้านหลังร่างบาง


"พี่เฮเรน" ตอนนี้ร่างบางอยู่ในสภาพอึ่ง (อีกแล้ว) หันไปมองร่างพี่สาวตน


"ขอโทษด้วยที่โกหก ฉันไม่ใช่พี่สาวของเธอ" สายตาของเฮเรนดูเศร้าๆ แบบรู้สึกผิดสุดๆ 


"แล้วทำไมถึงหน้าเหมือนกันได้ล่ะ" 




"ก็แหม......นายหญิงก็สวยออกขนาดนั้น ฉันก็เลยแอบเอา DNA นายหญิงมาทำอะไรนิดๆ หน่อยๆ ให้หน้าคล้ายกันก็เท่านั้นเอง" เธอยิ้มให้กับร่างบาง



โอ้ว หมดแล้วใช่ไหมความจริง ที่ร่างบางควรจะรู้ในตอนนี้ เพราะว่าสมองมันเหมือนไม่ต้องการรับอะไรแล้วสิ


ณ เวลานี้ทั้งเอรอนและเฮเรนพากันเงียบและออกไปจากห้อง ทั้งหมดเพื่อให้ร่างบางได้สงบสติอารมณ์และเรียบเรียงความจริงหลายๆอย่างที่ได้รับไป

******************************************************

เป็นไงบ้างเน้อ ถ้าเริ่ม งง ตอนไหนยังไงก็บอก Me เน้อ เดี๋ยว Me จะทำการเฉลยในตอนท้ายๆเน้อ 


และเนื่องจากว่าอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ Me ติดสอบ มิดเทอมเน้อ อ่านแต่หนังสือเลยไม่ได้มีเวลามานั่งอัพให้



เพื่อเป็นการชดเชย Me ก็เลย
 

วาดรูกนางเอกของเรามาให้ชมเป็นขวัญตา และเป็นครั้งแรกที่วาดโดย เมาส์ปากกา เน้อ 


***********************************************************************************

65 ความคิดเห็น

  1. #56 toy6342 (@toy6342) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 18:59
    สนุกมาก
    #56
    0
  2. #35 gemello (@ryokoakok) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 17:37
    สวยนะเนี่ย
    #35
    0