ธีวรา

ตอนที่ 21 : บทที่ 20 รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

บทที่ 20

 

          เมื่อถึงสนามบินเชียงใหม่ บิดาและมารดานภัทร มารับธีวราและมารดาด้วยตัวเอง 

          “หนูแก้ว ทำไมมารอบนี้ดูผอมลงไปอีกแล้ว ไม่ได้การละ แม่ต้องขุนหนูให้อ้วนๆ” มารดานภัทรบอก

          “ทำงานหนักค่ะคุณราตรี ดิฉันห้ามยังไงก็ไม่ฟัง” คุณมาลัยรีบฟ้องมารดานภัทรทันที

          “ทำไมไม่พักผ่อนเยอะๆ ล่ะลูก ตาอาร์ตก็เหลือเกิน แทนที่จะดูแลเพื่อนให้ดีๆ เดี๋ยวเจอหน้าจะตีให้ตายเลย”

          “อย่ามัวแต่คุยกันเลยคุณ ผมว่าไปทานอาหารเช้ากันก่อนเถอะ แล้วค่อยพากันไปรีสอร์ต” คุณสมพงษ์บิดานภัทรรีบเบรคภรรยาที่ทำท่าจะบ่นลูกชาย หลังจากนั้นก็พากันไปรับประทานอาหารเช้าที่ร้านอาหารเก่าแก่ของเชียงใหม่ที่ต้องไปทุกครั้ง

          เมื่อไปถึงรีสอร์ต ธีวราก็ส่งข้อความไปรายงานเพื่อนรัก มารดาเธอพักที่บ้านกับบิดา มารดา นภัทร ส่วนเธอขอมาพักบ้านพักส่วนตัวของนภัทรที่สร้างแยก หลังจากนั้นก็ส่งข้อความไปหาวีธราเพื่อบอกให้เขารู้ว่าถึงที่พักแล้ว พร้อมกับถ่ายรูปบริเวณห้องพักและวิวรอบๆ ให้ดู วีธราที่กำลังประชุม ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูพร้อมกับยิ้มและส่งสติ๊กเกอร์หัวใจกลับไป สงสัยธีวราคงไม่ได้ดูข่าวในโซเชียล ที่มีภาพนภัทรไปส่งเธอและมารดาที่สนามบิน พร้อมคำบรรยาย 

          “เอ๊ะยังไงคะคุณ วันก่อน CEO โรงแรมหรูบอกคบหากัน แต่ทำไมวันนี้กลายเป็นดาราหนุ่มมาส่งที่สนามบิน แถมยังกอดกันแนบแน่นกลางสนามบิน”

          เห็นท่าว่าเขาต้องจัดการอะไรสักอย่างแล้ว ถึงแม้ธีวราจะบอกว่าไม่เคยสนใจข่าวแบบนี้ 

          “นุกูล ผมมีเรื่องให้คุณจัดการให้หน่อย” วีธรายกโทรศัพท์ต่อสายถึงเลขานุการหนุ่มพร้อมสั่งการ

ฝั่งธีวราเมื่อจัดเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ก็ปั่นจักรยานไปชมรอบๆ  รีสอร์ต ที่ยังสวยเหมือนเดิมและเงียบสงบ เธอไม่ลืมที่จะเก็บภาพสวยๆ ไปอวดวีธรา หลังจากนั้นก็ไปดูแลมารดาที่บ้านพักของบิดา มารดา นภัทร วันทั้งวันเธอจะขลุกอยู่กับมารดา และกลับมานอนบ้านพักเมื่อเวลาเย็นๆ

          เวลาของการพักผ่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ธีวราต้องกลับไปกรุงเทพแล้ว คุณราตรี มารดานภัทรให้คนงานในรีสอร์ตขับรถมาส่งเธอที่สนามบิน กระเป๋าเดินทางแน่นไปด้วยอาหารการกินที่นางบังคับให้เอามาด้วย โดยบอกว่าเป็นอาหารบำรุงร่างกายอย่างดี 

          ก่อนขึ้นเครื่องบินเธอส่งข้อความแจ้งวีธราว่ากำลังกลับกรุงเทพ คาดว่าน่าจะถึงดึกๆ แล้วก็ปิดเครื่อง เพื่อเตรียมขึ้นเครื่องบิน

          วีธราที่กำลังพักผ่อนบนเพนต์เฮ้าส์ชั้นบนสุดของโรงแรม ได้เห็นข้อความแฟนสาวก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อไปรับเธอที่สนามบิน เขาส่งข้อความไปสั้นๆว่าจะไปรับเธอ และขับรถออกไปจากโรงแรมทันที

          เมื่อถึงสนามบิน เขาไปนั่งรอแฟนสาวได้สักพักก็เห็นว่าสายการบินที่แฟนสาวโดยสารมาถึงแล้ว จึงเดินไปรอบริเวณทางออก เมื่อแฟนสาวเดินลากกระเป๋ามาถึงก็ยกมือเรียก

          ธีวราที่มองหาวีธรา ทีแรกก็ไม่แน่ใจ จึงมองดูอีกรอบ วันนี้แฟนเธอมาในลุคแปลกไป วีธราในชุดกางเกงขาสั้นเลยเข่า เสื้อเชิ้ตสีขาว รองเท้าผ้าใบ กับทรงผมที่ไม่ได้เซต ปรกหน้าผาก ดูแล้วเหมือนหนุ่มน้อยมารอแฟนมากกว่าจะเป็น CEO โรงแรมหรู ส่วนเธอวันนี้เป็นชุดปกติ คือกางเกงยีนส์พอดีตัว กับเสื้อยืด ทับด้วยแจ๊กเก็ต 

          “คุณวี แก้วนึกว่าตาฝาด คิดว่าคนหน้าเหมือน วันนี้คุณวีดูแปลกไปมากเลยค่ะ” ธีวราทัก วีธรายิ้มตอบพร้อมกับดึงเธอมากอด 

“แปลกนี่ ดีหรือไม่ดี”

          “ดีสิคะ วันนี้ดูหล่อแบบวัยรุ่นมากเลยค่ะ เหมือนได้ควงหนุ่มมหาวิทยาลัยเลย” เธอตอบพร้อมกับควงแขนชายหนุ่ม

“ไปกันเถอะ คุณยังไม่ได้ทานอาหารเย็นมาใช่มั้ย ผมเตรียมอาหารเย็นมาด้วย เดี๋ยวไปกินที่บ้านสวนกัน” วีธราเดินนำเธอไปยังบริเวณที่จอดรถ

เมื่อไปถึงบ้านสวน วีธราไล่ให้เธอไปอาบน้ำ ส่วนเขารับหน้าที่แกะกล่องอาหารใส่จาน เมื่อเธออาบน้ำเสร็จแล้ว ก็มายังห้องครัว อาหารทุกอย่างเป็นของโปรดเธอทั้งนั้น จึงเดินไปกอดขอบคุณชายหนุ่ม พร้อมกับบอกขอบคุณ

“รีบทานเถอะครับ ของโปรดคุณทั้งนั้นเลย”

“ค่า...แก้วจะกินให้หมดเกลี้ยงเลย คอยดูสิ” ธีวราตอบพร้อมกับทำหน้าทะเล้น

ตลอดเวลาที่ทานอาหารเธอเล่าให้เขาฟังถึงการใช้ชีวิตที่เชียงใหม่ และความสวยงามของรีสอร์ตของพ่อแม่นภัทร พร้อมกับชวนเขาไปด้วยคราวหน้า เมื่อทานอาหารเสร็จแล้วก็พากันไปเดินย่อยอาหารจนไปถึงศาลาริมสระน้ำ

“คุณแก้วจะเริ่มซ้อมงานแฟนมีตติ้งวันไหนครับ”

“มะรืนนี้ค่ะ อาร์ตพึ่งส่งตารางมาให้เมื่อวาน”

“งั้นเราก็จะไม่ค่อยได้เจอกันล่ะสิ”

“เสร็จจากซ้อมแล้วแก้วจะแวะไปหาคุณวีที่โรงแรมค่ะ” เธอรีบบอก

“เอางี้ดีกว่า ช่วงที่ซ้อมงานคุณแก้วไปพักที่โรงแรมผมเลย เดี๋ยวผมจัดห้องพักให้ ส่วนงานที่สวน เดี๋ยวผมส่งคนมาช่วยดูแลให้ระหว่างที่คุณไปซ้อม คุณจะได้ไม่เหนื่อยมาก”

“แก้วเกรงใจ”

“ผมเป็นห่วงคุณมากกว่า เลิกค่ำ กลับบ้านคนเดียวอันตราย ไปพักที่โรงแรมแหละ ผมจะจัดรถรับ ส่ง คุณด้วย”

“เอางี้แล้วกัน พบกันคนล่ะครึ่งทางนะคะ แก้วไปพักที่โรงแรม แต่แก้วไม่เอารถรับส่ง แก้วไปรถไฟฟ้าสะดวกกว่า ถ้าวันไหนแก้วจะใช้รถแก้วจะบอกคุณวี”

“ได้ครับ งั้นตอนนี้ไปเข้านอนได้แล้วครับ” วีธราบอกพร้อมกับจูงมือเธอขึ้นบ้าน เธอหันมามองเขาด้วยสีหน้าแปลกใจ

“คุณวีตามแก้วขึ้นมาบนบ้านทำไม”

“อ้าว..ผมยังไม่ได้บอกคุณเหรอว่าคืนนี้ผมจะพักที่นี่ พรุ่งนี้จะได้ขนกระเป๋าคุณไปเลย”

“พรุ่งนี้แก้วขอซักผ้า กับสั่งงานคนงานก่อนค่ะ คงไปได้ตอนค่ำๆ ขอเวลาเก็บบ้านด้วยค่ะ แล้วคุณจะมานอนที่นี่ได้ไง บ้านนี้แก้วอยู่คนเดียวด้วย”

“เพราะคุณอยู่คนเดียวแหละผมถึงต้องอยู่กับคุณ ผมเป็นห่วง ผมไม่ได้จะนอนห้องเดียวกับคุณซักหน่อย ผมนอนที่โซฟาห้องรับแขกได้”

“แต่ว่า...”

“ไม่มีแต่ครับ หรือว่าจะให้ผมเข้าไปนอนในห้องกับคุณ”

“โอเคๆ ค่ะ งั้นเดี๋ยวแก้วเอาผ้าขนหนูกับแปรงสีฟันมาให้ คุณจะได้ล้างหน้าล้างตา”

“ครับ”

เมื่อวีธราจัดการล้างหน้า แปรงฟันเรียบร้อยแล้ว ก็มาเคาะประตูหญิงสาว 

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอตะโกนถามออกมา

“เปิดประตูแป๊บนึงครับ”

เมื่อธีวราเปิดประตูออกมา ก็เห็นว่าชายหนุ่มเปลี่ยนเป็นชุดกางเกงวอร์ม เสื้อยืดพร้อมเข้านอน ซึ่งเหมือนกับชุดนอนของเธอเลย

“มีอะไรคะ คุณวี”

“ผมยังไม่ได้ราตรีสวัสดิ์คุณเลย” เขาบอก พร้อมกับเอื้อมมือดึงเธอมากอดและก้มลงจูบหน้าผาก

“ราตรีสวัสดิ์นะครับ นอนหลับฝันดี”

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ” ธีวราตอบพร้อมกับหันหลังกลับเข้าห้องด้วยใบหน้าที่แดงเรื่อ เธอยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่กับการแสดงออกของวีธรา พลอยจะเขินอายตลอด ทุ่มตัวลงนอนพร้อมกับกรี๊ดกับหมอนเบาๆ เสียงวีธราดังลอดเข้ามา

“อย่ามัวแต่กรี๊ดครับ นอนได้แล้ว”

คนอะไรเนี่ย รู้ได้ยังไงว่าเธอกรี๊ด ได้แน่นอนค้อนลมค้อนฟ้า แล้วหลับไปด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น