ธีวรา

ตอนที่ 22 : บทที่ 21 รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

บทที่ 21

 

          ธีวราตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวและเข้าไปเตรียมอาหารในห้องครัว วันนี้เธอทำข้าวต้มหมูง่ายๆ และออกไปซื้อปาท่องโก๋หน้าปากซอย วีธราที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยเดินตามมาในห้องครัว เขาสวมกอดด้านหลังเธอพร้อมกับจุมพิตที่ขมับ

          “อรุณสวัสดิ์ครับ เราดูเหมือนคู่แต่งงานใหม่เลย ตื่นเช้ามาภรรยาเตรียมอาหารให้สามีไปทำงาน” เขาแซวเธอ

          “คุณวีก็ อย่ามัวแต่แซวแก้วเลย มาค่ะ ทานข้าวต้มแล้วจะได้ไปทำงาน”

          หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว วีธราก็ไปทำงาน ส่วนเธอเก็บผ้าซัก ตาก พร้อมกับทำความสะอาดบ้าน จากนั้นก็ลงไปสั่งงานคนงานในสวน สายๆ คนของวีธราก็มาช่วยรับช่วงงานต่อ ดูเป็นมืออาชีพมาก เธอบอกรายละเอียดที่จะต้องทำแค่รอบเดียวเขาก็สามารถจดจำได้ทั้งหมด ช่วงบ่ายว่างแล้วเธอเลยพักผ่อนที่ศาลาริมสระน้ำ อากาศกำลังเย็นสบาย ลมพัดเอื่อยๆ พาให้นอนหลับไป

          “คุณแก้วครับ ตื่นได้แล้ว” เสียงคุ้นหูดังขึ้นเบาๆ

          “แป๊บนึงค่ะคุณวี ขออีกห้านาที” ธีวราตอบไปพร้อมกับเอามือจับมือที่ลูบหน้าเธอไว้ ทำไมเธอรู้สึกชินกับเสียงนี้ นี่เธอฝันหรือเป็นความจริง

          “ตื่นได้แล้วครับ จะได้ไปโรงแรม ใกล้ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วด้วย” คราวนี้ไม่ใช่แค่เสียง เธอรู้สึกถึงริมฝีปากที่จูบไปทั่วใบหน้า จึงลืมตาขึ้นมา แล้ววีธราก็โฉบริมฝีปากเข้ามาจูบปิดปากเธอไว้ คราวนี้ไม่ใช่แค่จุมพิตเบาๆ ชายหนุ่มเคล้นคลึงริมฝีปากเธอเบาๆ สลับกับขบเม้ม จนเธอต้องอ้าปากประท้วง ทำให้เขาสอดลิ้นเข้าไปดูดดึง รัดรึงลิ้นเธอด้วยความเสน่หา รู้สึกแปลกๆ แต่ก็เคลิบเคลิ้ม อดไม่ได้ที่จะรัดลิ้นเขาตอบ ผลัดกันรับผลัดกันรุก จนชายหนุ่มรู้สึกว่าพอใจแล้วจึงถอนริมฝีปากออกมา ในขณะที่เธอยังเคลิบเคลิ้มกับการจูบ ก็ผวาเกาะไหล่เขาพร้อมกับจูบเขาต่อ

          “คุณแก้วครับ หยุดก่อนครับ ไม่งั้นเย็นนี้จะไม่ได้กินข้าวกันนะครับ” วีธราเย้าและยิ้มกว้าง พร้อมกับเอานิ้มมือแตะริมฝีปากเธอ ทำให้เธอรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไป ด้วยความอาย จึงมุดหน้าลงไปแทบจะจมลงไปในหน้าอกชายหนุ่ม เสียงเขาหัวเราะเบาๆ ที่เห็นเธอเขิน

          “แหะๆ แก้วลืมตัว ก็ลืมตัวมาเห็นหน้าคุณวีลอยมา แก้วนึกว่าฝันเลยเป็นงี้” เธอแก้ตัว

          “แสดงว่าคุณกำลังฝันถึงผม”

          “แก้วไม่คุยด้วยแล้ว แก้วขอไปล้างหน้าก่อนนะคะ แล้วจะได้ไปเอากระเป๋ามาด้วย” เธอพูดพร้อมกับวิ่งขึ้นไปบนบ้าน วีธราได้แต่มองตาม พร้อมกับหัวเราะที่เห็นแฟนสาวเขิน 

          วีธราพาธีวรามาถึงโรงแรมวีนารา แล้วพาขึ้นไปบนเพนต์เฮ้าส์ เธอแปลกใจที่เขาพาขึ้นมาข้างบน ไหนบอกให้มาพักที่โรงแรม ทำไมถึงพามาชั้นบนสุดของโรงแรม

          “ไหนคุณวีบอกว่าให้แก้วมาพักที่โรงแรม แล้วพาแก้วมาบนนี้ทำไม”

          “ก็นี่ไงครับ ผมพาคุณแก้วมาห้องพัก” เขาตอบพร้อมกับเปิดประตูห้องเข้าไป ห้องพักเขาเป็นแบบสแกนลายนิ้วมือ เขาจับมือเธอสแกน และตั้งค่าเพิ่มให้ เพนต์เฮ้าส์นี้หรูหรา มีทั้งห้องรับแขก ห้องนอน สองห้อง ห้องครัว อุปกรณ์อำนวยสะดวกครบครับ มีแม้กระทั่งลู่วิ่งออกกำลังกาย

          “มีห้องนอนสองห้อง คุณแก้วไม่ต้องกลัวผมหรอก ผมไม่ทำให้คุณเสื่อมเสียแน่นอน ผมออกจะรักคุณขนาดนี้ รอคุณแม่คุณแข็งแรงดีแล้วผมจะให้คุณพ่อกับคุณแม่ไปสู่ขอคุณ”

          เขาบอกพร้อมกับดึงมือเธอไปห้องนอนที่เขาจัดไว้ให้เธอ

          “แก้วไม่ได้กลัวคุณวี แก้วกลัวตัวเองต่างหาก” เธอตอบพร้อมกับทำหน้าทะเล้น วีธราเคาะหน้าผากเธอเบาๆ 

          “ถ้าคุณทำอะไรผมก็ต้องรับผิดชอบผมด้วยนะ”

          “ยินดีค่า...” เธอตอบไป วีธราส่ายหน้าไปมาในความทะเล้นของแฟนสาว บางครั้งเธอก็เขินอาย บางครั้งเธอก็ทะเล้น ทะลึ่ง เขาไม่รู้สึกเบื่อสักครั้งที่อยู่กับเธอ

          “ลงไปทานอาหารกันดีกว่าครับ วันนี้ผมจะพาคุณทานบนเรือ ชมวิวริมแม่น้ำกัน”

          “ดีค่ะ คราวก่อนแก้วไม่ได้ชมวิว มัวแต่กิน แหะๆ คือตอนนั้นมันหิวมากเลยไม่ได้ชมวิว คราวนี้แก้วจะค่อยๆ กิน เน้นชมหนุ่ม เอ๊ย..ชมวิว”

          ระหว่างที่รับประทานอาหารบนเรือสำราญนั้น ก็มีเสียงทักขึ้นมา

          “สวัสดีค่ะคุณวี”

          เสียงดาราสาว ฟ้าใส นั่นเอง วันนี้เธอมากับผู้ใหญ่คนหนึ่งที่อุปการะเธอ เธอเห็นวีธราและธีวรานั่งอยู่มุมนี้จึงอ้างกับท่านว่าจะมาทักทายชายหนุ่มในฐานที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์โรงแรมเขา

          “สวัสดีครับ คุณฟ้าใส”

          “สวัสดีค่ะคุณแก้ว แต่เอ๊ะ..ไม่ได้มากับพี่อาร์ตเหรอคะ ทำไมมากับคุณวีได้”

          “สวัสดีค่ะ คุณฟ้าใส” เธอทักทายตอบแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอพอจะรู้บ้างว่ามีคนโจมตีเธอในโซเชียลเรื่องจับปลาสองมือ   บ้างก็ว่าเธอคบกับนภัทรและวีธรา หลอกสับรางไปเรื่อยๆ คนเขียนก็ช่างมโน หน้าตาแบบเธอเนี่ยนะจะมีหนุ่มหล่อสองคนมาหลง เธอจึงปล่อยไปไม่ได้สนใจอะไร

          “ว่าไงคะ พี่อาร์ตไม่ได้มาเหรอคะ” ดาราสาวยังไม่เลิกถาม

          “ไม่มาค่ะ วันนี้ฉันมาทานข้าวกับคุณวีสองคนค่ะ หรือว่าคุณฟ้าใสมีธุระกับอาร์ต เดี๋ยวฉันบอกให้ได้นะคะ” ธีวราเริ่มรำคาญดาราสาว

          “ไม่มีหรอกค่ะ ฟ้าแค่แปลกใจ ก็ใครๆ เขาก็บอกว่าคุณแก้วคบกับพี่อาร์ต แต่ทำไมมากับคุณวีได้”

          “แล้วใครๆ นี่ใครคะ ฉันจะได้ไปถามให้ถูกคน ฉันก็ไม่เข้าใจว่าจะดึงฉันไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับอาร์ตด้วย” ในขณะที่เธอกำลังจะพูดต่อ วีธราก็พูดขึ้นมา

          “คุณฟ้าใสมากับใครเหรอครับ”

          “ฟ้ามากับญาติน่ะค่ะ งั้นฟ้าขอตัวก่อนนะคะ” เธอพูดพร้อมกับสะบัดหน้าเดินไป

          “รำคาญ ลำไย ลำยอง หึ้ย..” ธีวราบ่น

          “ภาษาอะไรคุณ ไอ้รำคาญ ผมพอจะรู้ แต่ไอ้สองคำหลังนั้นไม่รู้จัก” วีธราถามพร้อมกับเอามือมาเกลี่ยหัวคิ้วเธอที่ขมวดด้วยความโมโห

          “ภาษาวัยรุ่น คุณวีไม่เข้าใจหรอก”

          “หือ......วัยรุ่น? ผมว่าผมกับคุณก็ไม่ห่างกันเท่าไหร่นะ”

          “คุณวีอ่ะ แก้วขอแอ๊บเป็นเด็กหน่อยก็ไม่ได้ ไอ้อาร์ตมันชอบเอามาเล่าให้ฟังว่าวัยรุ่นเค้าคุยกันยังไง แต่คุณฟ้าใสนี่ก็แปลก ทำไมชอบมาหาเรื่องแก้วจัง ก็เห็นๆ อยู่ว่าแก้วกับอาร์ตเป็นเพื่อนกัน ยังจะมโนว่าเป็นแฟนกัน เฮ้อ...”

          “ทานข้าวดีกว่าครับ เดี๋ยวทานเสร็จผมจะพาไปรับลม ชมวิวแม่น้ำ”

          “โอเคค่ะ แก้วแค่บ่นไปงั้นแหละ คอยดูนะจะฟ้องไอ้อาร์ต”

          ธีวราเพลิดเพลินกับอาหารที่ทยอยมาเสริฟจนอิ่ม ตบท้ายด้วยบัวลอยแก้วที่ไม่หวานมาก รสชาติกำลังดี จากนั้นวีธราก็พาเธอไปยืนรับลมชมวิว วิวแม่น้ำเจ้าพระยาตอนกลางคืนสวยงาม สองฝั่งแม่น้ำมีแสงไฟจากบ้านเรือนและที่พักตลอดสองฝั่ง

          “ผมว่าเราถ่ายรูปกันดีกว่าครับ เดี๋ยวเราโพสต์ลงโซเชียล ถึงเราจะรู้ว่าข่าวที่ออกมาไม่มีมูล แต่เราก็น่าจะโพสต์รูปคู่กันบ้างนะครับ อีกอย่างผมมีรูปคู่กับคุณแก้วน้อยกว่าคุณอาร์ตกับคุณอีก” วีธราพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ติดจะน้อยใจ

          “มาค่ะ ถ่ายรูปกัน เซลฟี่เยอะๆ เลยค่ะ เอารัวๆ” ธีวราบอกพร้อมกับดึงแขนชายหนุ่มมาข้างๆ สองหนุ่มสาวถ่ายรูปด้วยกันหลากหลายท่าทางแทบจะลืมวัยและเวลาเลยทีเดียว จนเรือเทียบท่าจึงหันมาหัวเราะกัน “ลืมชมวิวเหมือนเดิม ฮ่าๆๆ” ธีวราพูด

          “ค่อยมาใหม่ครับ รอคุณน้ากลับจากเชียงใหม่ เรามาทานข้าวกันที่นี่ดีกว่า” วีธราบอกพร้อมกับจูงมือเธอเดินกลับไปยังโรงแรม ขึ้นลิฟต์เพื่อไปยังเพนต์เฮ้าส์ ฟ้าใสที่กำลังจะขึ้นไปห้องพักกับ ‘ท่าน’ จึงชะงัก และบอกว่าขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนแล้วจะตามขึ้นไป เธอได้แต่มองด้วยความคับแค้นใจ อุตส่าห์หมายตาวีธราไว้ แต่ก็ไม่สำเร็จ แต่เธอไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ยังไงเธอต้องได้วีธรา เมื่อเห็นวีธราและธีวราเข้าลิฟต์ไปแล้วเธอจึงตาม ‘ท่าน’ ขึ้นไปที่ห้อง คืนนี้เธอคงต้องกล้ำกลืนฝืนใจบำเรอกามไอ้แก่คนนี้ให้สำลักความสุข เมื่อไหร่จะหลุดพ้นสักที

          เมื่อถึงเพนต์เฮ้าส์ วีธราและธีวรา มานั่งดูทีวีด้วยกัน ไม่น่าเชื่อมีข่าวพวกเขาสองคนที่ไปรับประทานอาหารที่เรือสำราญด้วย นักข่าวนี่แทรกซึมไปได้ทุกที่จริงๆ หันมามองหน้ากันก็หัวเราะขึ้นมาเบาๆ ด้วยความขำ

          “แก้วว่าแก้วไปอาบน้ำก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะได้มาอ่านสคริปต์ที่ต้องไปซ้อมงานพรุ่งนี้”

          “ครับ”

          หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ธีวราก็ถือสคริปต์มานั่งอ่านที่โซฟาหน้าทีวี วีธราที่ออกมาจากห้องนอนก็เดินไปที่ห้องครัว เขาอุ่นนมสด และถือมาให้เธอด้วย

          “นมอุ่นๆ จะช่วยให้นอนหลับสบายครับ”

          “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบพร้อมกับยกแก้วนมขึ้นมาดื่ม

          ต่างคนต่างนั่งอยู่ด้วยกันเงียบๆ ทำงานของตนเองไปแต่สามารถรับรู้ได้ถึงการมีกันและกันอยู่ใกล้ๆ จนผ่านไปพักใหญ่ ธีวราจึงหันมาขอตัวไปนอน

          “แก้วไปนอนก่อนนะคะ คุณวีก็ควรจะนอนได้แล้วเหมือนกัน นอนดึก ระวังแก่ไวนะคะ” เธอเย้าแฟนหนุ่ม

          “หืม....ใครแก่? มานี่มาให้ลงโทษเสียดีๆ” เขาพูดพร้อมกับตวัดเอวเธอมา พร้อมกับยกตัวเธอขึ้นมานั่งคร่อมบนตักหันหน้ามาหาเขา พร้อมกับจักจี้เธอ ธีวราที่บ้าจี้ได้แต่หัวเราะดิ้นไปดิ้นมา

          “โอ๊ยๆๆๆ แก้วขอโทษค่ะ แก้วจะไม่ว่าคุณวีแก่อีกแล้ว หยุดๆๆๆๆ แก้วหายใจไม่ทันแล้ว”

          วีธราหยุดแกล้งเธอ พร้อมกับจับเธอกอด ซบไหล่เขา

          “จูบขอโทษผมก่อน”

          “ฮะ.....อะไรนะ จูบคุณ”

          “มีอะไรน่าตกใจ เราก็จูบกันบ่อยไป” วีธราพูดหน้าตาย

          “ก็ทุกทีคุณวีเป็นคนจูบ วันนี้จะให้แก้วจูบ แก้วทำไม่เป็น”

          “งั้นต้องหัดบ่อยๆ” วีธราพูดพร้อมกับ จับใบหน้าเธอเงยขึ้นมา เขาประกบหยอกเย้าริมฝีปากเธอเบาๆ พร้อมกับค่อยๆ สอนให้เธอเรียนรู้วิธีการจูบไปด้วย ขบเม้มริมฝีปากเธอให้เผยอขึ้น สองลิ้นเกี่ยวรัดกันไป ผลัดกันจูบจนแทบจะแยกไม่ได้ว่าใครถูกจูบกันแน่

          “พรุ่งนี้ผมจะมาตรวจการบ้านนะครับ คืนนี้ฝันดีนะครับคุณแก้ว” วีธราที่ถอนจูบออกเดินจูงมือเธอมาส่งที่ห้องนอน พร้อมกับจูบหน้าผากเธออีกครั้ง

          “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ” เธอตอบพร้อมกับเข้าห้องนอนไป เมื่อประตูห้องปิดแล้ว เธอยืนใจสั่นอยู่หลังประตู หากวีธราไม่หยุด เธอคงเผลอตัวเผลอใจไปมากกว่านี้แน่ แฟนเธอน่ารักจริง ธีวรายืนบิดมือไปมา “คุณวีอ่ะ อ่อยเก่ง อย่างงี้แก้วจะอดใจไม่ปล้ำคุณวีไหวมั้ย อ๊าย...”

          ก่อนนอนคืนนั้น เธอโทรศัพท์ไปถามสารทุกข์สุกดิบมารดา แล้วส่งข้อความไปบอกนภัทรว่าเธอกลับมากรุงเทพแล้ว พรุ่งนี้จะไปที่ซ้อมคิวเอง ไม่ต้องมารับ เลือกที่จะเว้นไม่บอกเพื่อนหนุ่มว่าเธอมาพักที่โรงแรมวีนารา ไว้เล่าทีเดียวดีกว่าไม่งั้นมีหวังเขาโวยวายหาว่าเธอใจง่ายหอบผ้าตามผู้ชายมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #13 nangmeesit (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 20:49
    จัดไปค่ะณภัทร
    #13
    0
  2. #11 jastintin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 16:06
    นางเอกสายมะโนละยัยฟ้ามึด
    #11
    0